VassoP

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    274
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον VassoP

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Καλημέρα! είμαι παλιά στο φόρουμ αλλά έχω κάνει μια διακοπή κάνα δύο χρόνια περίπου.. Επανέρχομαι λοιπόν. Έχω δύο ζουζούνια τη Ντενίζ η οποία είναι 3,5 και τον Κωστή ο οποίος είναι 2 και τριών μηνών. Όταν γεννήθηκε ο Κωστής μου ήμουν και φρέσκια φρέσκια με την προηγούμενη εγκυμοσύνη και ήξερα! Άρχισε να μεγαλώνει, να μας κοιτάζει, 8 μηνών σηκώθηκε όρθιος μέσα στο παρκοκρέβατο και είπαμε πως θα περπατήσει γρήγορα! έτσι κι έγινε, ενός που ήταν έτρεχε παντού. Δεν έβγαζε κιχ όμως, κουβέντα! κάποια στιγμή τον βλέπω που κρατάει ένα πιατάκι της αδερφής του από τα κουζινικά της και το στριφογυρνάει με τρομερή δεξιότητα με το ένα του χεράκι. Τον βλέπω λοιπόν να το κάνει αυτό με διάφορα αντικείμενα πάντα στρογγυλά και παρακολουθούσε με έμφαση και προσοχή την κυκλική κίνηση. Τον φωνάζαμε με το όνομά του αλλά τίποτα αυτός. Έμπαινα μπροστά του και του έλεγα Κωστή κοίταξέ με, εκείνος με κοιτούσε για κλάσματα δευτερολέπτου και έστρεφε αλλού το βλέμμα του. Του άρεσε λοιπόν να τρέχει σε όλο το σπίτι και να "σκανάρει" με το βλέμμα του επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Δεν έπαιζε με παιχνιδάκια, προσπαθούσε απλά να τα στριφογυρίζει, όταν δεν τα κατάφερνε τα παρατούσε και έβρισκε κάτι άλλο. Χαρακτηριστικό ήταν μια φράση που είπε ο αδερφός μου όταν είχε έρθει επίσκεψη κάποια στιγμή, τον φώναζε "Κωστή, Κωστή" τίποτα ο Κωστής και γυρίζει και λέει "καλά αυτός είναι στον κόσμο του". Αυτό ήταν, μόλις το είπε αυτό ξύπνησα απότομα και είπα στον άντρα μου πρέπει να τον πάμε σε κάποιον ειδικό, το παιδί είναι όντως στον κόσμο του, κλεισμένο στον εαυτό του, κάποιο πρόβλημα έχει. Έτσι λοιπόν τον πήγαμε σε μια παιδοψυχίατρο η οποία "ευτυχώς" δεν μας διέγνωσε αυτισμό. Ο Κωστής τότε ήταν 18 μηνών. Είπε βέβαια πως ήταν πολύ μικρός για τέτοια διάγνωση αλλά έτρεχε να με αγκαλιάσει, του άρεσε το χάδι, ήταν χαρούμενος, χαμογελούσε, μας είπε όμως πως έχει μείνει πίσω στην ανάπτυξή του και μας γέμισε ενοχές γιατί μέσα στις άκρες μας είπε πως εμείς και περισσότερο εγώ έφταιγα για την κατάστασή του. Πως δεν του έδινα και πολύ σημασία, πως τον είχα κλεισμένο στο παρκοκρέβατό του και διάφορά άλλα. Εγώ τρελάθηκα από τις τύψεις που έκανα τέτοιο κακό στο παιδί μου με αποτέλεσμα να τον αφήνω τελείως ελεύθερο, να μην τον οριοθετώ, να με τραβάει από το χέρι συνέχεια να του δίνω πράγματα και πέρασε αρκετός χρόνος ο οποίος πήγε χαμένος. Δεν το έβαλα κάτω όμως, έμαθα για κάποιον αναπτυξιολόγο ο οποίος είναι καινοτόμος στην διάγνωση του αυτισμού και κάνει διάγνωση από 6 μηνών μωρά αν έχουν αυτισμό, έμαθα και διάβασα πως είναι διάνοια και αποφασίσαμε με τον άντρα μου να τον πάμε εκεί. Μας λύτρωσε! Ο Κωστής μου διαγνώστηκε λοιπόν με ελαφριάς μορφής Διάχυτης Αναπτυξιακής Διαταραχής. Δεν έχει αυτισμό αλλά είναι μέσα στο φάσμα. Χρησιμοποιεί στερεοτυπικές κινήσεις συνέχεια, ακόμα δεν μιλάει αλλά μπαμπαλίζει, μας κοιτάζει στα μάτια αρκετά δευτερόλεπτα το οποίο είναι φανταστικό και προχωράει. Του κάνουμε πρόγραμμα λογοθεραπείας και εργοθεραπείας με ψυχολόγο, του κάνουμε και εμείς στο σπίτι, του μιλάμε συνέχεια και πιστεύω πως θα βελτιωθεί αρκετά. Γελάει πάρα πολύ, είναι αγαπησιάρης του αρέσουν τα χάδια αλλά όχι για πολύ ώρα. Του αρέσει πολύ να του τραγουδάω, όταν σταματάω έρχεται και αγγίζει στο στόμα μου για να συνεχίσω. Ο αναπτυξιολόγος είναι τρομερός, τον βλέπει κάθε μήνα περίπου για να παρακολουθεί την πρόοδό του και είναι συνέχεια σε επικοινωνία με τους θεραπευτές του δίνοντας οδηγίες για τις κινήσεις τους. Αυτά τα λίγα προς το παρόν.
  2. Καλημέρα, στην πρώτη μου εγκυμοσύνη έπαιρνα και εγώ Utrogestan για περίπου 1 μήνα μέχρι να σταματήσουν τα καφέ. Μετά είχα αιμορραγία!! Ειχα τρελαθεί .... Βρέθηκε όμως πως είχα ένα μικρό πολύποδα στον κόλπο και από εκεί προερχόταν. Μόλις γέννησα εξαφανίστηκε και ο πολύποδας. Στο δεύτερο παιδί, ενάμιση μήνα πριν γεννήσω είχα πάλι αίμα.... νομίζαμε πως ήταν αποκόλληση, τελικά ήταν ορμονολογικό το θέμα ... Δεν θα είναι τίποτα , μην ανησυχείς.

  3. Διαφημίσεις


  4. σε ευχαριστώ δεν είχα δει αυτό το τόπικ .... θα μπω να διαβάσω περισσότερα μπας και βρω λίγο άκρη
  5. Καλησπέρα, έχω καιρό να γράψω και βρήκα την ευκαιρία να πω και εγώ αυτό που με απασχολεί.... Η κόρη μου έφτασε αισίως 2 χρονών.. Τώρα τελευταία άρχισα να της δίνω τα κυρίως γεύματα δηλ. μεσημεριανό και βραδυνό στερεά μορφή. Πριν έτρωγε αλεσμένο γιατί δεν ήθελε και γιατί έτσι ήμουν και εγώ σίγουρη ότι θα φάει. Τώρα πια όμως θέλω να της κάνω τη μετάβαση αλλά δεν τρώει τίποτα!!!! Είναι 12 κιλά με το ζόρι .. Να μόλις το μεσημέρι πριν , έφαγε ενάμιση κεφτεδάκι και ένα κομματάκι (1χ1 εκατοστό) τυρί φέτα. Γάλα της δίνω πια με το ζόρι γιατί αρνείται να το πιεί ..... Κάνουμε μια ώρα το πρωί και μια ώρα το βράδυ με απειλές για να πιεί ένα ποτήρι γάλα.... Της δίνω αχλάδι , θα φάει 3 μπουκίτσες, της δίνω τυρί θα φάει μια μπουκίτσα, της δίνω φαρίν λακτέ με μπανάνα και γάλα θα φάει κλαίγοντας 10 μπουκιές !!!!! Δεν γίνεται!!! έχω τρελαθεί , μίλησα με την παιδίατρο και μου λέει πως δεν ανησυχούμε!!!! Πότε να ανησυχήσω ?????? Αφήστε που δεν μπορώ πια να κρατήσω την υπομονή μου και της φωνάζω!!! της λέω πως θα έρθει ο κάποιος και θα την πάρει όπως κάνουν στα παιδάκια που δεν τρώνε κλπ κλπ. Δεν ξέρω τί να κάνω , αν έχετε κάποια ιδέα ευχαρίστως .... Ξέρω πως πρέπει να κάνω υπομονή και να μην εκνευρίζομαι αλλά μέχρι πότε?????? Ευχαριστώ
  6. Θα μπω και εγώ στο club! xexe και νόμιζα πως μόνο η κόρη μου είναι μικρούλα .... Τις προάλλες ήμουν στην Αθήνα για κάνα 2 εβδομάδες για να επισκεφτώ τους γονείς μου , να κάνω καμιά βολτίτσα κλπ. Έχουμε πάει παιδική χαρά και κάνει κούνια η κόρη μου. Είναι 22 μηνών, το ύψος δεν θυμάμαι ακριβώς γιατί δεν κάθεται να τη μετρήσω κάπου στους 85 πόντους και κιλά 10700. Με ρωτάει μια κυρία πόσο χρονών είναι και με το που της το λέω μου λέει "δεν τρώει τίποτα????" "μια χαρά τρώει" της λέω.... "ααα μάλιστα, στην εξοχή δεν την πας καθόλου?""""" "στην εξοχή μένω" της λέω χεχεχεχε την πήρα και πήγαμε παραδίπλα, η εγγονής της ήταν στρουμπουλή στρουμπουλή ούτε να τρέξει δεν μπορούσε .... όλα τα παιδάκια είναι μοναδικά
  7. Σας ευχαριστώ πολυ για τις απαντήσεις. Λέω να φάω κάνα λαχανικό, τίποτα βλήτα γιατί πραγματικά υποφέρω..... Ο μικρός πιέζεται με αέρια αλλά τον βλέπω δεν πονάει, δεν κλαίει... και έχει αρκετά αέρια. Πιστεύω πως θα τα περάσουμε ανώδυνα εφόσον θηλάζουμε.....
  8. Καλησπέρα . Θηλάζω τον γιό μου αποκλειστικά. Τα πάμε μια χαρά μέχρι στιγμής μιας και είμαστε βετεράνοι στο θέμα του θηλασμού. Το πρόβλημά μου είναι το εξής. Έχω φοβερό πρόβλημα δυσκοιλιότητας σε σημείο που υποφέρω. Η παιδίατρός μου, μου είπε να μην τρώω όσπρια, πράσινα λαχανικά, πολύ μέλι ... Κάνοντας αυτή τη διατροφή με στεγνά , με κρέας ψητό , φιλέτο, κοτόπουλο, ρύζι ... ναι μεν έχω βοηθήσει μάλλον το μωρό μου αλλά έχω προκαλέσει μεγάλο πρόβλημα στον εαυτό μου. Θα ήθελα αν μπορείτε να με βοηθήσετε λέγοντάς μου τί μπορώ να καταναλώσω ώστε να βοηθηθώ λίγο και να μην δημιουργήσω κολικούς στο παιδί. Ευχαριστώ
  9. Λοιπόν, η παιδίατρος σήμερα μου άλλαξε τις κρέμες. Είπε να σταματήσω το μελάνι και τη φουσιντίν και μου είπε να βάλω Αλταγόρ και Βερντάλ γιατί θέλει να αποκλείσει την πιθανότητα μικροβίων. Της είπα για τη Χελιξδέρμ και μου είπε ναι αφού δούμε πως δεν θα πάει καλά και με αυτόν τον τρόπο γιατί δεν θέλει επούλωση πάνω από μικρόβια. Εγώ τον πλένω κάθε μέρα, συνέχεια, είναι γυμνός μπρούμυτα όλη μέρα!!! Δεν τίθεται θέμα καθαριότητας περιοχής. Απλά δεν έχει κλείσει η πληγή. Την ημέρα κάνει κρούστα και το βράδυ η κρούστα φεύγει γιατί αναγκάζομαι να του βάλω πάνα. Βέβαια του βάζω πάνα της κόρης μου Νο4 μέγεθος για να αερίζεται καλύτερα η περιοχή. Δεν βολεύεται να κοιμάται μπρούμυτα όλη την ώρα. Προσπάθησα χθες να τον έχω μπρούμυτα και ήταν ξύπνιος συνέχεια μέχρι τις 4 το πρωί. Επίσης σπρώχνει με τα γόνατά του και φοβάμαι μην πληγιάσει και αυτά.........
  10. Καλημέρα, σας παρακαλώ πολύ θέλω τη βοήθειά σας. Το μωρό επειδή έχει πολλές κενώσεις και μπήκε και στη λάμπα μια μέρα στο μαιευτήριο μου το έδωσαν με σύγκαμα-έγκαυμα!!! στον ποπό του. Εδώ και 2 εβδομάδες τον έχω γυμνούλι μπρούμυτα, να του βάζω μελάνι συνέχεια, το βράδυ τον κλείνω με πάνα της κόρης μου Νο 4 για να παίρνει αέρα, το πρωί πάλι τα ίδια. Επίσης του βάζω και Fucidin εντολή της παιδιάτρου. Το θέμα είναι πως δεν βλέπω καλυτέρευση. Τον πήγαμε πάλι στην παιδίατρο και μου είπε πως δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνω. Υπομονή. Πόση υπομονή???????? πιά?????? Σας παρακαλω υπάρχει κάτι άλλο? καμιά κρέμα δραστική να του βάλω να του περάσει? Αφήστε που αντί να καλυτερεύσει έχει ανοίξει και άλλη μικρή πληγούλα αριστερά.!!!!! Θέλω να κάνω κάτι πέραν τις οδηγίες της παιδιάτρου. Σας παρακαλώ τα φώτα σας ((((
  11. Ευχαριστώ για τις ευχές! και τα δυο μου παιδάκια τα έκανα με καισαρική..... η πρώτη γιατί είχα υψηλή ρήξη επί τρεις ημέρες , δεν το είχα καταλάβει και όταν πήγα για NST με έβαλε η γιατρός μου να γεννήσω εσπευσμένα. Το μικρό επειδή έχουν 15 μήνες διαφορά και ήταν πολυ νωρίς για Φ.Τ. μετά από Κ.Τ.
  12. Καλησπέρα σε όλες. Γέννησα τελικά προγραμματισμένα τις 18 Αυγούστου. Ήμουν ήδη καμιά δεκαριά μέρες στην Αθήνα μιας και η γυναικολόγος μου δεν μου επέτρεψε να γυρίσω σπίτι. Η μάνα μου βράχος να κουβαλάει πέρα δώθε τη μικρή μιας και δεν μπορούσα να τη σηκώνω εγώ. Ανήμερα έφυγα για το μαιευτήριο (Λητώ) με δάκρυα στα μάτια, φίλησα την κόρη μου, ήμουν πάρα πολύ αγχωμένη αλλά παράλληλα ενθουσιασμένη που ήρθε η μεγάλη μέρα και επιτέλους θα γεννούσα. Ήδη αισθανόμουν πολύ βάρος, δεν μπορούσα να κοιμηθώ, (λές και κοιμάμαι τώρα? τέλος πάντων)...... Έφτασα, μου έκαναν τα απαραίτητα, πήγα στο δωμάτιο οδυνών και περίμενα να μπώ. Όπως καθόμουν με τον άντρα μου ήρθε η γιατρός μου και με ρώτησε: "Τελικά αποφάσισες τί θέλεις να κάνουμε? Επισκληρίδιο ή ολική νάρκωση?" Έτσι όπως ήμουν εκείνη την ώρα είπα να αποφασίσει εκείνη, να μην πάρω τη μοίρα μου στα χέρια μου μιας και ήμουν άπειρη αλλά να την αφήσω στα χέρια της εμπειρίας ..... Τελικά ήρθε μετά από λιγο με πολύ χαρά λέγοντας πως θα κάνουμε επισκληρίδιο...... Μου πέρασε κρύος ιδρώτας από τη ράχη ))))) Είχε βάρδια ένας πολύ έμπιστος και φίλος της αναισθησιολόγος και του είπε να μου κάνει επισκληρίδιο. Πήγαν όλα πάρα πολύ καλά. Νομίζω πως θα διάλεγα πάλι επισκληρίδιο. Μόλις είδα τον γιό μου για πρώτη φορά μπροστά μου ήταν ανεπανάληπτο το συναίσθημα, κάτι που δεν είχα όταν γέννησα την κόρη μου μιας και κοιμόμουν.Δεν πόνεσα καθόλου, τρέμουλο είχα λίγο στην αρχή και μετά πέρασε, φοβερή αναγούλα αλλά μου χορήγησε αμέσως ένα φάρμακο και μου περασε κατευθείαν. Το μόνο ενοχλητικό ήταν η φαγούρα. Μου έβαλαν 5 φορές ένεση Fenistil για να μου περάσει. Όσο για το Λητώ, αυτή τη φορά γιατί και πέρυσι εκεί γέννησα, δεν ήταν το ίδιο. Μήπως έφταιγε το ότι μπορεί να ήταν διακοπές οι περισσότεροι, δεν ξέρω. Η εξυπηρέτηση ήταν χάλια. Είχε πολύ κόσμο. Οι Μαίες πολύ απασχολημένες, δεν έδωσαν σημασία στο θηλασμό, να σου δείξουν να καθήσουν εκεί να σε βοηθήσουν...... Αφήστε που τον παρέλαβα με ένα φοβερό σύγκαμα-πληγή στον ποπό του. Έχουν περάσει κοντά 20 μέρες και δεν έχει κλείσει!!!! Όσες γέννησαν να ζήσουν τα μωράκια τους και όσες περιμένουν να γεννήσουν εύχομαι η ώρα η καλή και όλα θα πάνε καλά!!
  13. Καλησπέρα! Για να μην ανοίξω νέο θέμα βρήκα αυτό εδώ που αναφέρονται κάποιες σερβιέτες που με δείκτες αμνιακών υγρών. Επειδή μου τις πρότεινε η γυναικολόγος μου και δεν μπορεί να θυμηθεί το όνομα και στο φαρμακείο εδώ στους Δελφούς δεν τις ξέρουν, ξέρει κάποια να μου πει πως λέγονται για να τις παραγγείλω? Τις χρειάζομαι για να ηρεμήσω γιατί η πρώτη μου φορά ήταν με υψηλή ρήξη και έχανα αμνιακά υγρά για τρεις ημέρες χωρίς να το καταλαβαίνω ( Ευχαριστώ πολύ
  14. yiotagr σε ευχαριστώ για την απάντηση. Έχω ήδη περάσει μια ολική νάρκωση και η εμπειρία μου ήταν πολύ καλή. Αυτή τη φορά σκέφτομαι να την ξανακάνω και να περάσω το φόβο του να μην ξυπνήσω όπως πρώτα που ούτως ή άλλως θα τον περάσω ή να κάνω επισκληρίδιο που δεν έχω ξανακάνει?
  15. Καλημέρα ravT γιατί προτιμάς την επισκληρίδιο από την ολική νάρκωση? Έχεις κάποιους λόγους που φοβάσαι ή απλά για να καταλαβαίνεις γύρω σου? Εγώ όπως έγραφα και σε άλλο σημείο η γιατρός μου είναι αντίθετη με την επισκληρίδιο. Σε λίγο θα γεννήσω το δεύτερο μωρό μου. Η πρώτη ήταν με ολική νάρκωση και μπορώ να πω πως δεν είχα ούτε ένα σύμπτωμα. Ξύπνησα κατευθείαν πολύ καλά, δεν πόνεσα καθόλου. Περπάτησα την επόμενη μέρα κανονικά, μου έκοψαν τα παυσίπονα. Τώρα ήθελα να κάνω επισκληρίδιο απλά για να καταλάβω τί γίνεται γύρω μου και γιατί φοβάμαι το άγνωστο δηλ. το ότι σε κοιμίζουν και δεν ξέρεις τί σου γίνεται ..... επίσης πως θα ξυπνήσω και ξαφνικά θα είμαι με παιδί. Βλέπω όμως αρκετές παρενέργειες της επισκληριδίου και τελικά μήπως η γιατρός μου έχει δίκιο και να ακολουθήσω την άποψή της να κάνω πάλι ολική? Για Φ.Τ. δεν το συζητώ ήταν ξεκάθαρη για την επισκληρίδιο πως θα κάναμε βέβαια αλλά η δόση θα ήταν ελάχιστη σε σχέση με την Κ.Τ.
  16. Θα το έλεγα σε κάποιον δικό μου άνθρωπο αν ήθελα να συζητήσω το θέμα. Αλλιώς δεν νομίζω να καθόμουν να έδινα αναφορά πως έγινε η σύλληψη των παιδιών μου. Είναι προσωπικό θέμα......