Falal

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    35
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Κορίτσια καλημέρα! Και εγώ διαταραγμένη όσον αφορά το ζάχαρο και με μια πείνα άλλο πράγμα!! Κάνω τη διαιτούλα μου, έχω το ζαχαρομετράκι μου και κοιτάω μήπως γλυτώσω την ινσουλίνη. Είμαι στην 33η προς 34η εβδομάδα και στην τελική ευθεία δεύτερης εγκυμοσύνης.. Το πρώτο παιδάκι ήρθε τελικά με καισαρική και το ίδιο πρωτόκολο (επισκληρίδιο + καισαρική) θα ακολουθήσουμε και τώρα. Όλα καλά μέχρι εδώ. Η ΠΗΤ μου είναι 30/5. σε κουβέντα χαλαρή με το γιατρό μου έλεγε οτι καλό θα ήταν να το πάρει λίγο νωρίτερα (1 εβδομάδα - 10 μέρες) κυρίως για να μην αρχίσει μόνος του ο τοκετός, για την διευκόλυνση όλων κλπ κλπ. Και ως εδώ καλά. Στην τελευταία συνάντηση προστέθηκε και το θέμα του ζαχάρου και μειώθηκαν κι άλλο οι μέρες (14/5) με πρόσχημα το ζάχαρο αλλά και για διευκολυνθεί ο ίδιος (14 Σάββατο!). Και ερωτώ εσάς που έχετε το ίδιο θεματάκι με το ζάχαρο, σας έχει κάνει αναφορά ο γιατρός για πολύ νωρίτερη γέννα; Γιατί με τούτα και με εκείνα θέλει να βγει το παιδί 16 μέρες νωρίτερα από το αναμενόμενο, σε περίοδο που η κάθε μέρα μετράει.Εγώ νομίζω οτι δεν θέλω πάντως, εκτός εάν αντενδείκνυται για κάποιους ιατρικούς λόγους ή εάν το παιδάκι όντως κινδυνεύει από το ζάχαρο που ΟΜΩΣ ρυθμίζεται με τη δίαιτα και δεν ξεπερνάει (το χειρότερο αποτέλεσμα λέω σε 20 μέρες) το 179. Δώστε καμια γνώμη και εσείς...
  2. Εξαιρετικό θέμα! Το πρώτο μου είναι 23 μηνών και ο δεύτερος έρχεται σε 1 μήνα, οπότε αυτή η ερώτηση (τι θα κάνω διαφορετικά) είναι συνέχεια στο μυαλό μου! 1. Θα βάλω αυτοκόλλητο στο πυρεξάκι του να μη μου το μπουκώσουν γάλα ξένο. 2. Με το που θα συνέλθω από την αναισθησία θα δώσω στήθος..όχι 16 ώρες μετά και να καμαρώνω για το τι ήσυχο μωρό έχω!! 3. Θα βγω έξω μετά το 20 ήμερο ή τουλάχιστον όποτε νιώσω άνετα με το μπεμπέ και όχι νωρίτερα (12η μέρα) για να δείξω την "άνετη" και η αδρεναλίνη μου να έχει βαρέσει κόκκινα γιατί στην πραγματικότητα δε μπορώ να χειριστώ πιθανές δυσκολίες (αλλαγή πολύ λερωμένης πάνας, εκτεταμένο κλάμα κλπ). 4. Τα βράδια θα μείνω μόνη μου με το μωρό μου χωρίς συνοδούς (μάνες, πεθερές, κουνιάδες) και αν δε μπορώ να κουνηθώ θα πάρω αποκλειστική - λιγότερο το άγχος για το πως περνάει ο άλλος, εάν κοιμήθηκε, τι έφαγε κλπ! 5. Θα προσφέρω και σε αυτό το μωρό αφειδώς αγκαλιές και περιπάτους με το μάρσιππο, ο μεγάλος μια χαρά κοιμαται τώρα μόνος του και έχει εξελιχθεί σε παιδάκι με τρομερή αυτοπεποίθηση, σιγουριά, κοινωνικότητα. Γενικώς είμαι οπαδός της αγκαλιάς και της άμεσης ανταπόκρισης στο κλάμα μέχρι τον 9ο μήνα τουλάχιστον! 6. Δε θα τον κάνω μπάνιο στη θάλασσα όσο είναι 3-4 μηνών. Τελικά αυτό γίνεται μόνο για να χαρούν οι γονείς, γιατί το μωρό δεν έχει ρυθμισμένο "θερμοστάτη" ακόμα και απλά ταράζεται χωρίς να το διασκεδάζει. Έχει χρόνια να κολυμπήσει μπροστά του!... Αυτά έχω σκεφτεί μέχρι τώρα αν και το μεγαλύτερο βάρος το έχω ρίξει στο να κάνω καλό ξεκίνημα με το θηλασμό...αυτή η ιστορία με είχε ταράξει πολύ την προηγούμενη φορά!

  3. Διαφημίσεις


  4. εκείνο το αυτοκολλητάκι τύπου "θηλάζω, μη με μπουκώνετε" ξέρετε εάν υπάρχει κάπου έτοιμο ή κάθε μανούλα φτιάχνει το δικό της;
  5. Καλημέρα και πάλι! μπαινοβγαίνοντας στις κουβέντες, τις ανησυχίες και τις συμβουλές έχω εντοπίσει 2-3 πράγματα τα οποία από αυτούς που γνωρίζουν λίγο παραπάνω είναι ψωμοτύρι αλλά εμένα (και κάθε μανούλας με λίγη ενημέρωση και πείρα..) μου φάνηκαν πολύ χρήσιμα και σπουδαία.. 1. Το χρόνο για τον επόμενο θηλασμό τον μετράμε από την αρχή του προηγούμενου γεύματος. 2. Μπορούμε να βάλουμε αυτοκόλλητο (!) στο πυρεξάκι του μωρού που να αναφέρει οτι θέλουμε αποκλειστικό θηλασμό και όχι ξένο γάλα. 3. Στις σκασμένες θηλές μπορούμε να βάζουμε αμπούλες με βιταμίνη Ε 4. Στη μεγάλη ανάγκη που χρειαστεί μπιμπερό υπάρχει το Calma της medela που δημιουργεί συνθήκες πιο κοντά στο θηλασμό 5. 30 ml γάλακτος για τις πρώτες μέρες του μωρού είναι πάρα πολύ μεγάλη ποσότητα και τελικά αχρείαστη. Τέτοιου είδους πληροφορίες είναι που είναι δύσκολο να έχει πρόσβαση κανείς και όταν ταλαιπωριέται είτε με ράμματα είτε με αναισθησίες δεν έχει το μυαλό να αναζητήσει..
  6. Κορίτσια ευχαριστώ, Eva ένα τικ παραπάνω για τα αναλυτικότατα μηνύματα. Κάπως ξεδιαλύνει το τοπίο και ενώ παράλληλα μπαίνω και διαβάζω συνεχώς και σε άλλες ανακοινώσεις εντοπίζω τι ίσως χρειαστεί να γίνει διαφορετικά. Το πρόβλημα είναι οτι δε θα σας έχω κοντά μου μετά καθώς στο σπίτι δεν υπάρχει δίκτυο. θα κοιτάξω πως μπορώ να εντοπίσω και κάποιο σύμβουλο θηλασμού στην πόλη μου ή τουλαχιστον καποια να μπορώ να επικοινωνώ τηλεφωνικά.. Έχει γίνει απόλυτα σαφές οτι η καλή αρχή είναι ο,τι πιο σημαντικό΄οπότε μέσα σε όλα θα βρω τρόπο να πάρω μόνο της επισκληριδίου την αναισθησία και όχι τη μέθη και ασ χρειαστεί να έχω μέσα laptop να κοιτάω ταινίες αντί για τη γυάλινη ντουλάπα απέναντι όπου πιστέψτε με...φαίνονται όλα! Φιλιά σε όλες
  7. Καλημέρα και πάλι! Ανάτρεξα στα τεφτέρια μου (πάνε και 2 χρόνια που να τα θυμάσαι όλα με λεπτομέρεια!) και βρήκα τις πολύτιμες πληροφορίες.. Λοιπόν, το μωράκι γεννήθηκε στις 16.10 (εκείνος βγήκε από την κοιλιά) αλλά εγώ συναντήθηκα μαζί του κατα τις 17.30 όπου και μείναμε μαζί όλη τη νύχτα.. Ναι, δεν έφαγε τίποτα και όταν ξύπνησε στις 6.00 το πρωί το έβαλα στο στήθος για πρώτη φορά. Κλάμα δεν είχα ακούσει ακόμα.. Την ίδια μέρα τον έβαλα και στις 10.00 και το μεσημέρι (μετά από λίγο ανησυχία) και το απογευμα νωρίς (λίγο μεγαλύτερη ανησυχία). ¨Ολα καλά μέχρι εδώ και εγώ ευτυχισμένη! Το βραδάκι μου τον πήραν για μπάνιο και τον έφεραν πίσω ταισμένο (!). Είχε μια χαρά η νοσοκόμα στο πρόσωπο λες και μου ανακοίνωνε οτι πέρασε το παιδί στις πανελλήνιες! ήπιε 30ml!! (όχι που δε θα τα έπινε) Το μωρό κοιμήθηκε ως τις 4 πμ. στις 4 θηλασμός, λίγο γκρίνια, πάλι νάνι. Από την άλλη μερα (3η πλέον) αρχίσαμε να γινόμαστε μύλος! Στο μπλοκάκι γράφω πχ.: 20' θηλασμού + 30 ml 45' θηλασμού + 30ml klp Δεν αρνιόταν το στήθος απλά από ένα σημείο και έπειτα έκλαιγε οπότε και εγώ έδινα τα 30 τα οποία μέχρι να φύγουμε από την κλινική είχαν ήδη γίνει 90! Το ίδιο και στο σπίτι. Ενδεικτικά αναφέρω 13 μέρες μετά: 6 γέυματα (ανα 4 περίπου ώρες), και τις 6 φορές ΄πρώτα στο στήθος (από 20' - 40') και συνολικό ξένο γάλα 490ml!!Που να το φτάσω εγώ αυτό. Την επομένη έβαλα θήλαστρο το μεσημέρι και μάζεψα 20ml, η οποία απ' οτι φαίνεται ήταν και η μεγαλύτερη ποσότητα ever! To βλέπω και εγώ οτι έχει μπει μπουκάλι νωρίς, αλλά επίσης βλέπω οτι οι θηλασμοί δεν παραλείφθηκαν και όσο και να μη βγάζει το θήλαστρο όταν η καλύτερη παραγωγή δεν ξεπερνάει τα 20 ml σαν κάτι να μην πηγαίνει καλά. Διαβάζω στο forum αλλά ΄και στον περίγυρο άλλες τόσες μανούλες που χρειάστηκε να δώσουν στο νοσοκομείο μπουκάλι αλλά λίγο μετά όταν άρχισε η ροή όλα πήγαν ρολόι. Επίσης γνωρίζω οτι στην αρχή πρέπει λίγο να πιέσεις το μωρό να φάει από εσένα ακόμα και αν χρειαστεί λιγάκι να κλάψει παραπάνω αλλά αυτό εγώ δεν μπορώ να το εφαρμόσω. Ούτε την προηγούμενη φορά αλλά ούτε και τώρα νομίζω..το θεωρώ λίγο βάρβαρο όσο κι αν με συμβουλεύει η μαία οτι "δεν παθαίνει τίποτα"! Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, και επειδή πάντα είχα την αίσθηση οτι θα μπορούσα και κάτι άλλο να είχα κάνει πέρα από τα μαθήματα και τα βιβλία έστειλα μνμ σε σας. ¨οσο για τη vickygirl79 έχει ένα μεγάλο δίκιο για το ψυχολογικό κομμάτι, γιατί και εμένα από ένα σημείο και έπειτα με έριξε πάρα πολύ η κατάσταση και όταν κατέληγα στο μπουκάλι τάιζα και έκλαιγα μαζί.. Και έτσι ήταν για πολλές μέρες.. Αυτά λοιπόν..
  8. Eva έχεις δίκιο..κάτι δεν πάει καλά.. Θα ξαναεπικοινωνήσω αύριο έχοντας πάρει από το σπίτι το Αγιο ημερολόγιο που είχα κρατήσει και θα τα ξαναπούμε σε νέα βάση και με λεπτομέρειες (ώρες, ml, κενώσεις κλπ) Φεύγω από το γραφείο πολύ χαρούμενη με τη σκέψη οτι μπορεί τελικά αυτή τη φορά να τα καταφέρω και να μην ξαναζήσω τα ίδια και το μωράκι μου να φάει από εμένα τελικά και όχι από την αγελάδα!! THANKS για αυτό!!!
  9. καλά, έχω πάθει πλάκα με την ανταπόκρισή.. Ευχαριστώ για το χρόνο σας πριν από όλα.. Eva, αν και άλλαξε το ύφος σου λιγάκι, καλά κάνεις και τα λές.. Με έλουσε κρύος ιδρώτας όταν είπες οτι θα είχαν ταισει το παιδί μέσα στην πρώτη νύχτα, ευτυχώς ανακάλεσα οτι το είχα όλο το βράδυ μαζί μου...οπότε και ξέρω οτι ήταν νηστικό (είχε δώσει εντολή και ο παιδίατρος το οποίο είχα ενημερώσει από πριν) Η μαία τώρα, βοήθησε δείχνοντάς μου στην πράξη με το μωρό (αν το στόμα πιάνει καλά, αν είναι αρκετή ώρα, να μην κοιμάται κλπ) πράγματα που είχαμε πει στα μαθήματα τα είδα στην πράξη. ¨Ηταν εντελώς αντίθετη με τα μπουκάλια από την πρώτη στιγμή και όταν εγώ λιγο ψιχούσα με τις στριγγλιές του μπέμπη εκείνη κέρβερος!! Το μωρό συνεργάστηκε πολύ καλά από την αρχή, έπιασε σωστά θηλή, ρούφαγε με όρεξη και δυνατά δεν είχε καθόλου γκρίνια μέχρι την 3η μέρα.. Στο στήθος έμπαινε - όπως πολύ σωστά αναφέρεις - πολύ πριν πλακώσει η κακή διάθεση όταν τον έβλεπα ξύπνιο και ανήσυχο και εφόσον είχε περάσει 1-1,5 ώρα από την προηγούμενη φορά. Ναι, το θήλαστρο στο σπίτι ήταν για τα μπάζα τελείως αλλά δεν έιχα εναποθέσει ελπίδες σε αυτό, το χρησιμοποιούσα μόνο όταν εκείνος δεν καθόταν ούτε 1 λεπτό στο στήθος. Γενικώς, στη μέρα θήλαζε 8-9 φορές και σε αυτές χρειαζόταν να δώσω μπουκάλι 1-2 φορές τις πρώτες μέρες και 6-7 φορές από 7η-8η μέρα και μετά. Θα κοιτάξω και το λινκ με τους συμβούλους θηλασμού να δω τι διαφορετικό θα προτείνουν...
  10. Μένω στην Πάτρα και εδώ θα γεννήσω. Πολύ βοηθητικό το link είχα ήδη ρίξει μια ματια΄και εκεί ακριβώς είναι που πρωτοείδα για τα δυο βοηθήματα που πρότεινε η μαία (fenugreek klp), και μου μπήκαν ιδέες, γιατί εγώ πέρα από τη μαγιά μπύρας που έπαιρνα (λες και ήθελα να αυτοκτονήσω...22 κάψουλες την ημέρα!!) δεν πήρα κάτι άλλο, και αυτό μου το πρότεινε την 15η μέρα...
  11. Καλά, δε φαντάζεσαι πόσο δίκιο έχεις με το forum! Διαβάζοντας τα θέματα και το τι έχει δημοσιευτεί έχω νιώσει ξαφνικά οτι δεν είμαι το φρικιό που νόμιζα, άσε που με κάποιες περιπτώσεις ταυτίζομαι πλήρως!! Στο μαιευτήριο δε φταίνε που άργησαν οι άνθρωποι, εγώ ήμουν πολύ ζαλισμένη για αρκετές ώρες. Όταν μπήκα με αέρα για την επισκληρίδιο και αφού έγινε η ένεση στη μέση και ξάπλωσα συνηδειτοποίησα οτι μπορώ από παντού να βλέπω τι γίνεται, από τη βιτρινα δεξιά, το μεταλλικό πλαίσιο πάνω από το κεφάλι μου, από έναν καθρέφτη στο βάθος...ένιωσα το αμόκ να έρχεται και ενημέρωσα τον αναισθησιολόγο..ο οποίος φρόντισε να με ηρεμήσει με τον τρόπο που ήξερε (μάλλον μέθη). Δεν ήμουν προετοιμασμένη για καισαρική ούτως ή άλλως πόσο μάλλον να δω ξαφνικά τα σωθικά μου στον πάγκο!!! Αυτή τη φορά θα δοκιμάσω να μπω χωρίς να φοράω τους φακούς μου (έχω 5 βαθμούς μυωπία, δε βλέπω την τύφλα μου χωρίς γυαλιά!!) και να γλυτώσω την παραπάνω αναισθησία.. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον zouzounel , πολύ μπράβο σου για την πορεία σου στο θηλασμό..
  12. γεια σου Εύα και ευχαριστώ για την απάντηση. έχεις πολύ δίκιο με τις αμφιβολίες για τη μαία καθώς δεν είναι πάντα είτε καταρτισμένες είτε υπομονετικές με τις νέες μαμάδες. Στη δική μου περίπτωση η μαία είναι η υπέυθυνη μητρικού θηλασμού σε δημόσιο νοσοκομείο της πόλης που μένω, αξιόπιστη από πολλές απόψεις και μαζί της έχουν καταφέρει να θηλάσουν ακόμα και επίπεδες θηλές!!! ήρθε και στο μαιευτήριο αλλά και στο σπίτι και καθίσαμε με τις ώρες... ήταν η ίδια που την 43η μέρα μου είπε "τι να πω, καμιά φορά η φύση...κλπ" και καλά έκανε βέβαια γιατί ακόμα θα έκλαιγα!! Το ιστορικό τώρα: το μωρό γεννήθηκε την 1η μέρα της 40ης εβδομάδας. Ξεκινήσαμε με πρόκληση τοκετού και μετά από 14 ώρες έκανα καισαρική με επισκληρίδιο. Βάρος 3450kg Γεννήθηκε στις 4 το απόγευμα και το έβαλα στο στήθος την άλλη μέρα το πρωί. Και από εκείνη τη στιγμή συνέχεια όταν έκλαιγε αλλά και από μόνη μου. το μόνο "φάουλ" από πλευράς κλινικής ήταν την 3η μέρα που τον πήραν για μπανάκι και μου το γύρισαν πίσω πλυμένο και ταϊσμένο!!! Βεβαίως είχε ήδη αρχίσει το κλάμα μετά το στήθος. Από γάλα ούτε σταγόνα ακομα.. Από την 4η μέρα που το κλάμα έγινε πιο έντονο μετά από 10-15' στο στήθος άρχισα από μόνη μου να καλώ για ξένο γάλα και έτσι συνεχίστηκε για όλη τη διάρκεια του θηλασμού. Υπήρξαν και φορές που δε χρειάστηκε αλλά ήταν 3 ή 4 σε όλη τη διάρκεια των 43 ημερών. Γάλα άρχισα να έχω την 7η-8η μέρα (σταγονίτσες) και κάπως παραπάνω τη 15-16η μέρα. Το δικό μου λάθος: Από κάποιο σημείο και έπειτα το μωρό πάθαινε ντελίριο όταν μύριζε στήθος και έκλαιγε σα να το σφάζουν, όχι όλες τις φορές. Σε αυτές τις περιπτώσεις λύγιζα στον εκβιασμό και δεν πάλευα άλλο το στήθος. Μόλις τελείωνε, έβαζα θήλαστρο. Την πιο καλή μου μέρα έβγαλα με το θήλαστρο 10ml, όταν εκείνος έπινε με το μπουκάλι 90!! Με τούτα και με εκείνα σταμάτησα να τον βάζω στήθος και συνεχίσαμε μπουκάλι.. Και ερωτώ: Μήπως κάτι είναι ανεβασμένο/ κατεβασμένο και μπορώ να το βρω με εξετάσεις; Μήπως μπορώ να βοηθήσω με βιταμίνες/ χάπια; (κάτι έχω δει στα άλλα posts) Γενικώς, υπάρχει κάτι να κάνω από τώρα που είμαι λίγο πιο ψύχραιμη γιατί μετά με παίρνει η κάτω βόλτα.. Κάθε συμβουλή καλοδεχούμενη..
  13. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΕΣ! Κοινές οι απορίες, οι ανησυχίες και τα κλάματα! Εγώ στο πρώτο παιδάκι κατάφερα όλες κι όλες 43 μέρες να θηλάσω (μία -μία τις μέτραγα!!) παρά το σκύλιασμα μου, τη σωστή παρακολούθηση, τη βοήθεια της μαίας, τη μαγιά της μπύρας... Παρ'αυτα σε 2 μήνες περιμένω το δεύτερο πρίγκιπα και έχω ξανα πεισμώσει με το θηλασμό. Η απορία μου αφορά την περίοδο που διανύω τώρα. Υπάρχει κάτι που έχει κάνει κανείς (από το πιο σαχλό γιατροσόφι έως τη χορήγηση κάποιας βιταμίνης ή ο,τι) και υποβοήθησε αργότερα την παραγωγή γάλακτος;
  14. Καλημέρα.. αφού σου έστειλα το χθεσινο μήνυμα, γύρναγε στο κεφάλι μου η ιστορία σας.. Περνάτε δύσκολα, σίγουρα και οι δύο. το να είσαι μαζί με κάποιον είναι δύσκολο από μόνο του, πόσο μάλλον όταν μπει το θέμα "δυσκολία στη σύλληψη" μέσα. Πριν από κανα μήνα ο άνδρας μου έπρεπε να κάνει επανάληψη σε μια εξέταση (δεν έφτασε το αίμα στο εργαστήριο) και την ανέβαλλε από μέρα σε μέρα..είχε περάσει μία εβδομάδα έτσι και είχα φτάσει στο νευρικό κλονισμό! Κάπου στην 7η μέρα παίρνω φόρα και ποιος είδε το Θεό..."άμα δε σε ενδιαφέρει να μου το πεις και μένα","αν εσύ καθυστερείς εγώ θα βρω άλλο τρόπο", "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", "οι τράπεζες σπέρματος να είναι καλά" και άλλα τέτοια χαριτωμένα! Ξεκατινίάστηκα! Εκείνες τις στιγμές έκανα το εξής λάθος: Δεν ήταν πρώτος ο άνθρωπός μου, ο οποίος επειδή έχει γίνει σουρωτήρι από τα τρυπήματα ήθελε ένα μικρό time - out, αλλά η εγκυμοσύνη. Δεν έβλεπα άνδρα, μόνο μια γεμάτη κοιλιά και τους τρόπους να την αποκτήσω. Και πίστεψέ με, εάν δεν ήταν εκείνος ο πιο ψύχραιμος, ή εάν τράβαγε τα πράγματα στα άκρα..ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνει μια γυναίκα όταν το βάλει στο μυαλό της! Στην ερώτησή σου λοιπόν, όσον αφορά σε εμένα, ναι, μπορεί μια γυναίκα να χάσει τον προσανατολισμό της,ναι μπορεί να αναθεωρήσει προτεραιότητες και ναι, είναι δυνατόν ο εκάστοτε σύντροφος να μην της αντισταθμίζει την ανάγκη για μωράκι. πολύ συχνά δε, (και χωρίς να είμαι περήφανη για αυτό) ο σύζυγος πληρώνει όλα τα σπασμένα και πάνω του προβάλλονται όλα τα δικά μας προβλήματα! Εμείς περάσαμε ώρες συζητώντας το ήρεμα (με λίγο κρασί και κανα δυο τσιγάρα) και είδαμε πολλά από την άλλη πλευρά..αυτό κάνει καλό συνήθως. Σε σας τώρα..γιατί δεν της γράφεις ένα γράμμα; μπορείς να εξηγείς ακριβώς τη θέση σου, μπορείς να διαλέξεις ωραία ή αυστηρά λόγια, να αναλύσεις όλα αυτά που με παράπονο λες σε εμάς χωρίς να σε διακόψει ή να σε βρίσει και μετά πλέον θα είναι το μπαλάκι στα χέρια της να δει τι θέλει να κάνει. εύχομαι ο,τι είναι καλύτερο για σας..[/b]
  15. Αγαπητέ φίλε πολλά τα μέτωπα!! 1. το 41 από μόνο του λέει πολλά. Το ρολόι χτυπάει,οι γιατροί φωνάζουν ΒΙΑΣΟΥ, τα στατιστικά δεν είναι με το μέρος μας μετά τα 40 και γενικά νοιώθεις οτι είσαι στη μέγγενη και σε ζορίζουν όλα. 2. Τα σημάδια ανεξέλεγκτου θυμού είναι πολύ φυσιολογικά και αναμενόμενα σε όλα τα ζευγάρια με θεματάκι υπογονιμότητας. εγώ να δεις τι έχω σούρει στον καλό μου που είναι κεράκι αναμένο τόσο καιρό! Είναι ο θυμός που όλοι οι άλλοι μπορούν και εγώ όχι, ο θρήνος για τα παιδιά που θα μπορούσα να έχω..υπήρχαν διαστήματα που αν και 32 ένοιωθα 52! 3. Γιατροί: ένα ωστόσο δεν το έχω καταλάβει από τη συμπεριφορά που περιγράφεις. Πως είναι δυνατό να φωνάζεις πόσο πολύ θέλεις ένα παιδί, πόσο πονάς που δεν έχεις και από την άλλη να αγνοείς επιδεικτικά τις συστάσεις του γιατρού; καταλαβαίνω την άμυνα τύπου "δεν έχω τίποτα και όλα θα γίνουν φυσικά" αλλά όταν βλέπεις οτι δεν τα καταφέρνεις συμβιβάζεσαι με την ιδέα και κοιτάς να το πολεμήσεις. Αν κοιτάξεις λίγο στο forum θα δεις πόσες φορές μας έχουν τρυπήσει οι βελόνες μας έχουν "ανοίξει" και "ξανακλείσει" μας έχουν βάλει στον υπέρηχο, στο χειρουργικό τραπέζι...στο φούρνο με πατάτες!!Και καλά μας έχουν κάνει αφού θέλουν να βρουν τι συμβαίνει. Νομίζω πρώτα πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικα με τη σχέση: "Σ'αγαπάω και θέλω τα δικά σου παιδιά." έπειτα, έστω και για να την ηρεμήσεις, να κάνεις ένα σπερμοδιάγραμμα: "Κοίτα, εγώ προσπάθησα, το έψαξα" τέλος, όπως μπήκες για δική σου ενημέρωση να δείξεις τέτοια site και στην ίδια: "Τι κι αν έχεις ένα μικρό εμπόδιο, είναι χιλιάδες οι κοπελες με παρόμοιο πρόβλημα και ψάχνουν έτσι και έτσι" Καλό κουράγιο και πολύ δύναμη! Είναι δύσκολη μπαλιά!
  16. Καλημέρα eliana. Κανένα πρόβλημα δε θα έχεις. είμαι και εγώ από αχαια και στο νοσοκομειο βρήκα απόλυτη συμπαράσταση. κατα τη 2η εγκυμοσύνη (και εφόσον ήξερε ο γιατρός οτι η πρώτη ήταν παλίνδρομη) εγώ δεν ήθελα άδεια. η δουλειά μου είναι λίγες ώρες, το περιβάλλον ο,τι καλύτερο..τελοσπάντων ήθελα να συνεχίσω. κάπου στα μέσα του 2ου μήνα άρχισα να έχω κάτι εμετούς...να σου φύγει το κεφάλι. παίρνω τηλέφωνο και μου το λέει μόνος του. δουλειά τέλος μέχρι νεωτέρας! έλα αύριο να πάρεις το χαρτί! αυτό ήταν. και η υπηρεσία επίσης κανένα θέμα.Το μόνο που θα χρειάζεται να κάνεις το ταξιδάκι κάθε μήνα (μπορεί να συστήσει μέχρι 30 μέρες άδεια), καθώς και να περνάς από την Α/θμια υγειονομική επιτροπή. κανένα άγχος λοιπόν, κάνε εσύ το θαύμα σου και όλα μετά θα δεις οτι λύνονται... Καλή επιτυχία σε οτι έχεις στο μυαλουδάκι σου.. μπορώ να σου στείλω και π.μ. για τα ονόματα γιατρών..