nanaka

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    156
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον nanaka

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Β.Ελλάδα
  • Χόμπι και Ελεύθερος χρόνος
    Πολλά όταν έχω χρόνο!
  1. Μηπως ξερει καποια πως να αραιώσω την μαρμελαδα που εκανα? Συγκεκριμενα εκανα μαρμελαδα φραουλα (φραουλες - ζαχαρη - βανιλια), εγινε πεντανοστιμη αλλα την εβρασα πολυ με αποτελεσμα να γινει αρκετα πηκτη, την ηθελα λιγο πιο ρευστη. Πως μπορω να την αραιωσω?
  2. Και εγω το σκεφτομαι αυτο , μηπως δηλαδη του δημιουργηθει συνηθεια και δεν μπορουμε μετα να του κοψουμε το νυκτερινο σηκωμα, ουτε και ξερω αν ειναι σωστο ή λαθος, αλλα απο το να του βαζω π.χ. πανα, ή να βρεχεται και να αισθανεται ασχημα ή να νιωθει μειονεκτικα, ενοχικα, κτλ. θεωρω οτι ειναι καλλυτερο (συμφωνα φυσικα με την δικη μου λογικη και αποψη) Τωρα που ζεστανε ο καιρος, σκοπευουμε να αρχισουμε να τον αφηνουμε για να δουμε τι θα γινει, το κακό βεβαια ειναι οτι τωρα (λογω ζεστης) πινει περισσοτερα υγρα οποτε και μαλλον ματαιη την κοβω τη προσπαθεια! Αχ και να φανταστειτε εχω και μια κορη 3,5 χρονων η οποια ξυπναει μεσα στα ξημερωματα βαζει τα παντοφλακια της και τρακα τρουκα παει μονη στην τουαλετα, κανει την δουλεια της, σκουπιζεται, τακτοποιει τα ρουχα της και ξανα πισω για υπνο, αθορυβα , ησυχα και απολυτως τελεια!!!! Αμα το εχει το παιδι....

  3. Διαφημίσεις


  4. ο γιος μου ειναι 5 χρονων, εκοψε την πανα μικρος, δεν ειχε ποτε προβλημα κατα την διαρκεια της μερας , τη νυχτα ομως καποιες φορες του ξεφευγουν. Συστηματικα τον σηκωνουμε (αλλα δεν παιρνει χαμπαρι τιποτα, κατουραει κοιμισμενος!!!!!). Ποτε δεν τον μαλωσαμε ουτε και το σχολιασαμε σε αυτον αρνητικα γιατι το προβλημα εντοπίζεται στο οτι κοιμαται τοσο βαρια που ακομα και πανω στο αυτι του (κυριολεκτικα) βαλαμε το ξυπνητηρι μα δεν ξυπνουσε με τιποτα (σκεφτηκαμε οτι ισως με το ρολοι ξυπνησει ..αλλα ματαια ...νταουλια να βαρανε κοιμαται και δεν κουναει ουτε βλεφαρο... μα τετοιον υπνο!!!). Ευτυχως τα ατυχηματα δεν ειναι πολυ συχνα και ετσι δεν βαρυγκομαω ουτε εγω ουτε το πλυντηριο. Το αντιμετωπιζουμε με κατανοηση και υπομονη (και ολιγον χιουμορ ....απιστευτες στιγμες να τον βλεπεις να κατουραει μεσα στον ληθαργο του, περιττο να πω οτι δεν καταλαβαινει τιποτα συνεχιζει τον υπνο του δικαιου ακομα και ορθιος....). Εχει τυχει ομως και καποιες (λιγες!) φορες να σηκωθει και να παει μονος του στην τουαλετα, οποτε αισιοδοξω οτι καποια μερα μεγαλωνοντας θα τελειωσει ολο αυτο. Κοιταω να το αντιμετωπιζω χωρις να αγχωνω το παιδι μου, ενισχυοντας την αυτοπεποιθηση του, επιβραβευοντας την καθε επιτυχια του, και κανοντας υπομονη μεχρι να ωριμασει θες η κυστη θες οι σφιγκηρες θες ο εγκεφαλος, που θα παει? Αλλωστε ολοι το ξεπερνανε αυτο το σταδιο απλα σε διαφορετικες στιγμες και κατω απο διαφορετικες συνθηκες.
  5. αμαν πια με τα διλληματα της μανας! φετος σκαω γιατι ο γιος μου θα παει προνηπια, ηδη πηγαινει σε δημοσιο παιδικο σταθμο- πολυ καλο, ειμαι ευχαριστημενη - και φυσικα μπορει να συνεχισει εκει. Επισης φετος θα παει και η κορη μου στον ιδιο παιδικο σταθμο και θα ειναι μαζι. Δεν ξερω ομως αν ειναι καλο να μεινει ο γιος μου στον ιδιο παιδικο ή να του αλλαξω σχολειο και να τον στείλω σε κανονικο νηπιαγωγειο οπου θα συνεχισει και του χρονου. Σημειωτεον οτι οι κυριες του, μου ειπαν οτι ειναι πολυ προχωρημενος για την ηλικια του (4χρ, κ 2μην) και καλο ειναι να μην ξανακανει μια απο τα ιδια, οπως επισης οτι το να ειναι μαζι τα αδελφια δεν ειναι απαραιτητα καλο γιατι το ενα μπορει να "καπελωνει" το αλλο. Απο την αλλη διαφορετικα σχολεια διαφορετικα ωραρια διαφορετικες διακοπες? θα σκασω τι να κανω δεν ξερω
  6. Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι κοινό μπορεί να έχουν δυο άνθρωποι που βάζουν την διαίρεση στην ζωή τους! (λες και συστήσανε εταιρεία και οχι οικογένεια!) Το θέμα δεν είναι τα χρήματα αλλά η στάση ζωης και το πως αντιλαμβανόμαστε την έννοια της οικογένειας! Να μοιράσω δηλαδή τι? Προσωπικά θεωρώ οτι μέσα σε μια οικογένεια όλα ειναι κοινά, έτσι μεγάλωσα και ευτυχώς έτσι συνεχίζω καθ'ότι με τον άντρα μου έχουμε τις ίδιες απόψεις ("είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ"...κατα την γνωστή ρήση....). Απο την στιγμή που μείναμε μαζι και παντρευήκαμε, χωρις καν να τεθεί θέμα, το ταμείο ήταν κοινό, εντελώς αυθορμητα και αυτονόητα (με απόλυτη εμπιστοσύνη διαχείρισης εκατέρωθεν και με μια σχετικη ελευθερία για "προσωπικές σπατάλες" σε λογικά πλαίσια προσωπικών εξόδων..- για σοβαρότερα ακριβότερα έξοδα το συζητάμε και μετα απο κοινού αποφασίζουμε). Δεν θα μπορουσα ποτε να διανοηθώ οτι με εναν άνθρωπο που έφτασα σε σημείο να κάνω μαζι του παιδιά, οικογένεια θα πρέπει να μοιράσω το ποσό του σουπερ μαρκετ, της ταβέρνας ....τοτε θα έπρεπε να μοιράσω και τα όνειρα, τα συναισθήματα, τις χαρές..... Πλέον τωρα με 2 μικρά παιδιά (και τις ευθύνες που αυτά συνεπάγονται) και με την οικονομική κριση να μας ταλανίζει (όλους λίγο πολύ) συνειδητοποιώ οτι περα απο το οτι πρέπει να "σφιχτουμε" λιγάκι παραπάνω, τουλάχιστον δίπλα μου έχω έναν "σύμμαχο" και όχι ένα "συνέταιρο"! Αυτά!
  7. Με γειες! Ειχα καιρο να μπω και ολα αλλαξαν! Ειπα να σας βρω για να χαλαρωσω λιγακι και δεν ξερω τι μου γινεται .......Καλη η αλλαγη και η αναβαθμιση αλλα χρειαζομαστε εντατικα μαθηματα...ωχ ωχ...
  8. Καιρο ειχα να μπω στο site, και ενας λογος που μου ελειψε, ηταν η υπεροχες ιδεες και κατασκευες σου, καλη μου. Μπραβο σου και συγχαρητηρια, φυσικα και περιμενουμε με ανυπομονησια τις φωτο απο το κανονικο παρτυ της Ασημενιας σου (να την χαιρεσαι προκαταβολικά)
  9. Και εκεί που περίμενα πως μεγαλώνοντας λιγάκι τα βλασταρια μου και γυρνώντας επιτέλους πίσω στην δουλεια μου, θα αποκατασταθεί η ταξη και η ισορροπία στην ζωή μου! (Χαχα χα -ας γελασω), άρχισα να συνηδειτοποιώ οτι τωρα αρχίζουν τα δυσκολα. Βρεθηκα αντιμέτωπη με τον αδυσωπητο χρονο που μονο 24 ωρες εχει προβλέψει να εχει η ημερα. Αλλα εμενα δεν μου φτανουνε, και αρχιζω να νιωθω σαν την¨"Αννα Παναγιωταρα, μια εργαζομενη μητερα μια καλη νοικοκυρα...." που λεει και το τραγουδι, και να τρεχω σαν τρελη να τα προλαβω ολα και σημειωτεον εχω και εναν αντρούλη που συμμετεχει και βοηθαει σε ολα, ναι ειναι καλα. Θα μου πειτε δεν ηξερες, δεν ρωταγες? έλα ντε! Και προσπαθω να μην στερω χρονο απο τα παιδια, και κυλιεμαι μαζι τους στα πατωματα, και παιζουμε και διαβαζουμε, και επιδιωκουμε οικογενειακες βολτες και και και ....αλλα τα ασιδερωτα ολο και αυξανονται, τα ραφια ολο και σκονιζονται...μια απο τα ιδια σαν ολες τις εργαζομενες μαμαδες δηλαδη. Γι'αυτο αν χαθηκα λιγακι απο την παρεα (5500 φτασανε οι νεες δημοσιευσεις απο τοτε που ειχα ξαναμπει στο site!), να ξερετε ο ατιμος ο χρονος τα φταιει που εχει μονο τοσες λιγες ωρες! Θα μπορουσα αραγε να αιτηθω καπου πιστωση χρονου βρε κορίτσια? Ξερει καμια απο πειρα? Μαμαδες "φορτωμενες" ποτε ηττημενες, ενωθειτε εναντια στο κατεστημενο του λιγου χρονου!!!! (τουλαχιστον με λιγο χιουμορ την βλεπεις αλλιώς, χα χα)
  10. Περαστικα σας, σιδερενια η μικρη σας. Ευχομαι να ηταν η τελευταια ταλαιπωρια για εσας και την μικρουλα σας. Παντα γερο να'ναι το παιδακι σας απο εδω και περα.
  11. Αντε θεια AfroditiD, να σας ζησει και επι της ευκαιριας μια και εισαι και η χρυσοχερα της παρεας θελουμε κερασμα απο τα χερακια σου!
  12. Παλι μια απο τα ιδια.... αλλο ενα ανθρωπομορφο τερας που εκμεταλευτηκε την θεση του, την εξουσια του, τον σεβασμο και την εκτιμηση που ειχαν στο προσωπο του, για να κανει θυματα των ορεξεων του μικρα παιδια! Ως ποτε πια θα γινετε αυτο? Δεν ειναι τυχαιο που ολοι αυτοι επιλεγουν επαγγελματα, θεσεις κοντα σε παιδια. Τα παιδια μας και τα ματια μας....δεν εχω λογια να εκφρασω την οργη και την αγανακτηση μου, πραγματικα οτι και να πω ωχρια μπροστα στο ποσο μπορει να αποκτηνωθει ο ανθρωπος
  13. Περαστικα και γρηγορη αναρρωση στο μωρακι. Κουραγιο και υπομονη στην vicky. Ολα να πανε καλα ευχομαι
  14. vickypap, σημερα ανοιξα και διαβασα το θεμα σου. Συγκινηθηκα παρα πολυ με την περιπετεια σας, και ευχομαι ολα να αποκατασταθουν οσο το δυνατον πιο γρηγορα και να μην ταλαιπωρηθει αλλο το παιδακι σου. Περασα και εγω μια μικρη φουρτουνα με τον γιο μου οταν ηταν 1,5 μηνων (ουρολοιμωξη λογω παλινδρομησης ουρων) και ξερω τι ειναι να τρεχεις στα νοσοκομεια για το παιδι σου, να αγωνιας και να στεναχωριεσαι. Ευτυχως τωρα ειναι καλα, και ολα ειναι μια κακη αναμνηση. Σας ευχομαι λοιπον να τελειωσει γρηγορα και η δικη σας περιπετεια, και να ειναι το παιδακι σου παντα ευτυχισμενο, γερο και χαρουμενο, και εσεις το ιδιο για να το χαιρεστε και να το καμαρωνετε!
  15. gerakina εγραψε: Ακριβως αυτο! Με καλυψες απολυτα gerakina, μονο να συμπληρωσω, οτι με λιγη ορεξη και φαντασια, μπορεις να δημιουργησεις διαφορα αλλα εκτος απο κοσμηματα. Και οπως αναφερε και η renata, δεν ειναι ιδιαιτερα δυσκολο. Παντως και ο γιος μου οταν του ειπα οτι πρεπει να τα ψησουμε στον φουρνο πρωτα, περιμενε ποτε θα βγουνε για να τα φαει!
  16. Αντε σιγα σιγα να μπαινουμε στο πνευμα των εορτων! Ξεκλεψα λιγο χρονο απο τις υποχρεωσεις, φορτωσα τα τεκνα στον συζυγο, και ειπα να δημιουργησω το κατιτις μου, η τρελομαμα! Σας αρεσανε? Ολα με φτιαγμενα με cernit.