natasaZ

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    499
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον natasaZ

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Καλησπερα. Απο τους καλυτερους για το εντερο στην Ελλαδα θεωρειται ο Παπανδρεου. Ειχε χειρουργησει το μικρο μου με ατρησια εντερου. Τοτε ηταν στο Αγια Σοφια. Τωρα εχει παει στο Ιασω...
  2. Καλημερα. Ο μικρος μου γεννηθηκε με ατρησια οισοφαγου με τραχειοοισοφαγικο συριγγιο (δεν το ειχαν δει στον προγεννητικο). Χειρουργηθηκε κατευθειαν απο τον Παπανδρεου (τοτε ηταν στο Αγια Σοφια). Ευτυχως ηταν αρκετα μακρυς ο οισοφαγος και εγινε μονο ενωθηκε σε ενα χειρουργειο, εχω ακουσει και περιπτωσεις με μικρο μηκος και χρηση μοσχευματων και περισσοτερα χειρουργεια. Εφαγε κατευθειαν απο το στομα. Εχει παλινδρομηση εντονη και το αναπνευστικο του ειναι αρκετα ευαισθητο, αλλα μεγαλωνοντας εχει μαθει και το ελεγχει. Φαρμακα δυστυχως παιρνουμε προληπτικα, αν και προσπαθω να τα μειωσω απο περσι και να τα δινω μονο τις δυσκολες μερες (οταν αρρωσταινει ο βηχας κανει την παλινδρομηση πιο εντονη). Υποτιθεται οτι πρεπει να προσεχουμε και το φαγητο, να μην τρωει και ξαπλωνει κατευθειαν, αλλα ειναι πολυ δυσκολο μεγαλωνοντας, με τις δραστηριοτητες και το τρεξιμο της οικογενειας μεχρι αργα. Ολα ειναι αντιμετωπισιμα, κι επειδη καθε περιπτωση ειναι ξεχωριστη μαθαινουμε μεσα απο το παιδι πως να αντιμετωπισουμε καθε φορα τι συμβαινει. Εμας μας βοηθησε πολυ και ο πνευμονολογος του μικρου, ενω μια φορα μονο τον πηγα σε γαστρεντερολογο, αφου δεν μας χρειαστηκε....

  3. Διαφημίσεις


  4. Στις ωρες των κενωσεων. Αν επαιζε (που δεν εκανε και κατι αλλο) δεν σταματουσε για τουαλετα και δεν τον ενοιαζε να λερωθει. Βεβαια πρεπει να λαβουμε υποψη και οτι το εντερο του αρχισε να λειτουργει ενα χρονο αργοτερα απο ενα φυσιολογικο παιδι (αφου τοτε βγαλαμε τη στομια). Οταν δηλαδη ενα παιδι βγαζει την πανα στα τρια, το να τη βγαλουμε εμεις στα 4 ειναι λογικο. Και εννοειται οτι δεν καταλαβαινει την αξια της σωστης διατροφης. Απλα ειναι το δικο μας αγχος που τα μεγενθυνει τα προβληματα....
  5. Λαθος λεξη το "προβλημα". Απλα το θεμα ειναι να το συνειδητοποιησει το παιδι και μαζι του να μαθουμε κι εμεις και να το αντιμετωπισουμε ωστε να εχει μια φυσιολογικη ζωη. Δεν λεω οτι ειναι ευκολο (παλιοτερα η απογοητευση και η στεναχωρια που δεν συνεργαζοταν ηταν καθημερινη). Νομιζω οτι καθε μερα και καλυτερα. Χρειαζεται δυναμη και υπομονη να μη μας παρει απο κατω, οπως φανταζομαι και σε καθε σοβαρο προβλημα υγειας που προκυπτει σε οποιαδηποτε οικογενεια....
  6. Καλο σχολειο, καλη διευθυντρια, οι περισσοτεροι γονεις που εγω γνωριζω ειναι ευχαριστημενοι απο τους δασκαλους. Δεν μπορει να μην υπαρχουν παρατραγουδα και παραπονα, γιατι ουτε ολα τα παιδια ειναι το ιδιο ουτε ομως και οι γονεις. Το περιβαλλον ειναι ομως αρκετα ελεγχομενο. Εχω ενα κοριτσακι καλη μαθητρια χωρις να δημιουργει εντασεις, οποτε δεν εχω θεματα. Το Σεπτεμβρη θα δουμε ο μικρος τι θα κανει... αλλα δεν αγχωνομαι...πολυ!
  7. Χειρουργηθηκαμε στο Αγια Σοφια απο τον Παπανδρεου (μετα εφυγε και ειναι τωρα στο Ιασω). Το εντερο δυστυχως καποιο προβλημα θα εχει, γιατι δεν θα ειναι λειτουργικο, οπως ενος φυσιολογικου ανθρωπου. Μεγαλωνοντας και ωριμαζοντας το παιδι το ελεγχει. Απλα καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη και για αυτο πας λιγο ψαχνοντας, ποιες τροφες βοηθανε και ποιες οχι. Κανενας γιατρος δεν μπορει να σου πει "κανε αυτο". Καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη. Αν θελεις να μιλησουμε και τηλ καποια στιγμη. Κουραγιο δυναμη και υπομονη......
  8. Ειχαμε την κολοστομια απο τη μερα που γεννηθηκαμε μεχρι τη μερα των πρωτων μας γενεθλιων (ατρησια εντερου μεταξυ αλλων προβληματων). Πεντε χρονια μετα ολα αυτα φανταζουν σαν ενα ασχημο ονειρο. Οι τομες βεβαια στην κοιλιτσα του υπαρχουν και οταν τον ρωτανε αλλα παιδακια τι ειναι αυτα τους απανταει : παλεψα με εναν καρχαρια και με γραντσουνισε!!!! Οσον αφορα τη διατροφη ακομα παμε ψαχνοντας. Αλλα προτεινε ο χειρουργος μας, αλλα μια γαστρεντερολογος που μας εβλεπε και τελικα μονοι μας βρηκαμε την υγεια μας. Καθε οργανισμος λειτουργει διαφορετικα. Αυτο που μαθαμε τελικα ειναι οτι η ακρατεια και η δυσκοιλιοτητα ειναι πολυ κοντα. Μια ισορροπημενη διατροφη και καθημερινες κενωσεις κατα προτιμηση σε συγκεκριμενη ωρα.
  9. Κανενα παιδι δεν θα μεινει χωρις να μαθει να γραφει και να διαβαζει. Απλα οταν ειναι μικρο και γινεται μεσα απο τη διαδικασια του παιχνιδιου (και οχι το "πρεπει" της πρωτης ταξης) ειναι πιο ευχαριστο, για ολους μας.... Η κορη μου απο περσι που πηγε σχολειο αρχισε να παιζει με το μικρο δασκαλα-μαθητη (μαντεψτε τι θα γινει οταν μεγαλωσει) και με απιστευτη μεταδοτικοτητα του εμαθε πραγματικα πολλα. Χτες φανταστειτε του μαθαινε προσθεσεις διψηφιων και ηρθαν ολο χαρα να μου τα δειξουν.....
  10. Το καθε παιδακι εχει το δικο του ρυθμο. Εμενα ο δικος μου (νηπιο) δεν ενδιαφεροταν καθολου για το διαβασμα, παραμυθια παιδικα (κοκκινοσκουφιτσα , χιονατη, γουρουνακια, κατσικακια) δεν καθησε να τα διαβασουμε, δεν τα ξερει. Περσι προνηπιο αρχισε να ξεχωριζει γραμματα, και ξαφνικα το καλοκαιρι πηρε ενα παραμυθι και αρχισε να συλλαβιζει. Τωρα καθε βραδυ εχει στο κομοδινο του ενα βιβλιαρακι και ψιλοδιαβαζει. Βλεποντας και απο την κορη μου (2α δημοτικου), οταν τα παιδια ξερουν πραγματα πηγαινοντας σχολειο, ειναι πιο ανετα και αυτα και εμεις οι μαμαδες. Και για μενα αυτο ειναι καλο γιατι ειναι πολλα αυτα που κανουν και δεν χρειαζεται να πιεζονται....
  11. Ειχαμε την κολοστομια απο τη μερα που γεννηθηκαμε μεχρι τη μερα των πρωτων μας γενεθλιων. Τεσσεραμιση χρονια μετα ολα αυτα φανταζουν σαν ενα ασχημο ονειρο. Και στο νοσοκομειο καθε φορα υπηρχε κατι χειροτερο απο τα δικα μας προβληματα (τα οποια δυστυχως δεν ηταν και λιγα). Οι τομες βεβαια στην κοιλιτσα του υπαρχουν και οταν τον ρωτανε αλλα παιδακια τι ειναι αυτα τους απανταει : παλεψα με εναν καρχαρια και με γραντσουνισε!!!! Προσοχη στη διατροφη για να λειτουργει σωστα το εντερο....
  12. Ειμαι κι εγω ενεργη ακομα, αλλα δεν προλαβαινω να πολυμπαινω. Για μας εχουν περασει κοντα στα οχτω χρονια. Ημουν απο τις πρωτες που ξεκινησα εκει τις γ-σφαιρινες. Τιμες αντισωματων δεν θυμαμαι. Αλλα θεωρω οτι η Αντωνιαδου ειναι εγγυηση. Κι αφου ειναι καθυσηχαστικη απολαυσε την εγκυμοσυνη σου. Καταλαβαινω το αγχος, αλλα δεν βγαζει πουθενα, κακο σε σενα και το μωρακι κανεις...
  13. Καλησπέρα και από εμενα. Εχω πολυ καιρο να μπω. Ευχομαι υπομονη και κουραγιο σε ολες τις νεες μανουλες. Να σας πω τα δικα μας νεα, μηπως μπορω κι εγω να βοηθησω, σαν παλια πλεον.... Ο μικρος πηγε φετος σχολειο, πρωτη φορα προνηπιο σε παιδικο σταθμο. Ευτυχως απο τον οισοφαγο ειμαστε οκ. Με το εντερο μεχρι και τα Χριστουγεννα νομιζαμε οτι ειχαμε θεματα ακρατειας (τρελο αγχος για το πως θα παει σχολειο, και για αυτο προτιμησαμε παιδικο και οχι νηπιαγωγειο, οπου το θεμα αυτοεξυπηρετησης ειναι πιο αυστηρο). Μεχρι που το Φεβρουαριο περναει μια εντονη περιοδο με κοπρολιθους και συνηδειτοποιουμε οτι η ακρατεια του οφειλοταν στην εντονη δυσκοιλιοτητα (που προκαλουσε δηλαδη χασιμο κατα καποιον τροπο των πιο υγρων μερων των κοπρανων). Ο χειρουργος ελεγε γαστροραφινη (που ειναι ενα σκιαγραφικο και προκαλει εντονες κενωσεις) και χαμομηλι για να μαλακωνουν, αλλα η γαστροραφινη του μικρου του προκαλουσε διαρροιες και καθολου ελεγχο. Η γαστρεντερολογος μιλουσε για το miralax, το οποιο και παραγωγα αυτου δινει και ο Peina (αν δεν τον γνωριζετε ειναι ο καρυφαιος για το εντερο παιδοχειρουργος στν κοσμο, Αμερικη) και διατροφη γενικοτερα. Αφου το δοκιμασαμε για λιγο καιρο καταλαβαμε οτι το παιδι το συνηθισε, και ξεκινησαν παλι οι κοπρολιθοι. Ψαχνοντας εχουμε καταληξει στο duphalac, καθε βραδυ, θεωρειται αθωο και δεν συνηθιζεται απο τον οργανισμο. Η διατροφη στο συγκεκριμενο παιδι δεν παιζει ιδιαιτερο ρολο. Το δικο μας το παιδακι το εχει βοηθησει πολυ. Πηγαινουμε σχολειο, οι δασκαλες ειναι βεβαια ενημερωμενες, μηπως και υπαρξει καποιο ατυχηματακι, του εχουμε βαλει καποιο προγραμμα για τουαλετα, καθε μεσημερι να αδειαζει (ο παιδιατρος θεωρει οτι δεν ειναι σωστο να μπαινει προγραμμα και να τον πιεζουμε, αλλα νομιζω οτι ολοι μας εχουμε "βολευτει" ετσι). Αυτο που φοβομασταν, το σχολειο δηλαδη και τα εκτος σπιτιου ατυχηματα, εχουν ως τωρα αποφευχθει. Η γνωμη μου ειναι οτι καθε παιδι και καθε οργανισμος αντιδρα διαφορετικα. Και τελικα νομιζω οτι ο γονιος ξερει και κρινει καλυτερα......
  14. Σε δημοσιο πηγαινω. Οπως εμαθα καποιοι συνεργατες εχουν ιδιωτικο κεντρο στην ευρυτερη περιοχη που μενουμε. Τυχαιο? Δεν νομιζω. Για λογοθεραπεια κανονισα να πάω για δευτερη γνωμη μεσω του παιδιατρου. Για εργοθεραπεια δεν μου ειχε περασει απο το μυαλο. και ετσι οπως μου τα ειπανε εκει, μπερδευτηκα με την εννοια της εργοθεραπειας (ποιοι χρειαζονται δηλαδη εργοθεραπεια).
  15. Καλημερα. Το αγορακι μου, που ειναι 4 και το Σεπτεμβρη θα παει προνηπιο, επειδη εχει περασει πολλα, θερμοκοιτιδες, χειρουργεια και πολλες ωρες στα νοσοκομεια (ευτυχως ειμαστε καλα τωρα), το ειχα παει και σε αναπτυξιολογο και γυρω στο χρονο για κανα εξαμηνο το παρακολουθουσε αρκετα συχνα και στη συνεχεια μια το εξαμηνο για να δουμε πως παει. Γενικα ολα καλα, ενα φυσιολογικο παιδακι. Τωρα που πηγα για επανεξεταση, ο μικρος αρκετα ντροπαλος μαζι της, του εκανε καποιες ερωτησεις-εικονες, μονο μιλουσανε, εμενα εννοειται με ηθελε κοντα του, δεν του εδωσε να πιασει τιποτα, να γραψει-ζωγραφισει. Και στο τελος μου ειπε το παιδι χρειαζεται λογο και εργοθεραπεια. Και καλα λογο μπορει και να εχει δικιο (θα παρω και αλλη γνωμη) αλλα εργοθεραπεια της λεω γιατι? Αφου το παιδι εγω ξερω, αυτη δεν το εξετασε, δεν εχει θεμα με την κινητηκοτητα ουτε με την οπτικοακουστικη προσαρμογη σε χωρο και χρονο (οπως διαβασα). Και μου απαντησε για τη συμπεριφορα του, που ειναι χειριστικη (κακομαθημενο ισως γιατι εχει περασει πολλα και το εχουμε στα οπα οπα) και να μαθει να συνεργαζεται με το συνολο. Και ρωταω, αυτη δεν ειναι η δουλεια του σχολειου? (που γενικα παιζει με αλλα παιδακια,ξαδελφακια και φιλοι).
  16. Βρε κοριτσια (και αγορια αν μας παρακολουθουν), Που κανετε υπερηχους στα μικρα σας, κυριως εσεις που μενετε νοτια Αθηνα? Γιατι καλο το Ιασω και το Μητερα (που εχουν και ΕΟΠΠΥ) και ο Παπανικολαου (λιγο τσιμπημενος βεβαια), αλλα κάτι πιο νοτια ξερετε?