natasaZ

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    503
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον natasaZ

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Καλησπέρα. Επειδή είναι ένα μεγάλο χειρουργείο (ή καλύτερα να πω όχι μόνο ένα χειρουργείο), για εμάς έχει σημασία να ταιριάξεις με το γιατρό. Κι εμείς (και ο μικρός ταιριάξαμε). Και μπορεί να είναι τυπική και να κρατάει τις αποστάσεις, αλλά λύνει όλες τις απορίες και πλησίασε με γλυκύτητα και πραγματικό ενδιαφέρον το μικρό. Το οικονομικό καλύτερα να το συζητήσετε, γιατί στα παρουσιάζει όλα αναλυτικά και γνωρίζοντας το παιδί, θα έχει μια καλύτερη εικόνα.
  2. Mairoulasar, Αν ρωτάς εμένα, ο μικρός όταν έκανε το χειρουργείο ήταν σχεδόν 9,5. Έκανε μια αξονική κοιλιά/στέρνο, ώστε να φανεί το μέγεθος και η ωρίμανση του χόνδρου και άλλη μια στο "καλό αυτάκι", ώστε να χρησιμοποιηθεί ως "καλούπι" για αυτό που θα έφτιαχνε. Στο χειρουργείο πήρε το χόνδρο, το έπλασε και έκανε μια θήκη στο σημείο της δυσπλασίας και το τοποθέτησε. Το χειρουργείο είναι για αισθητικούς λόγους, δεν ασχοληθήκαμε με την ατρησία του ακουστικού πόρου, γιατί είχαμε ενημερωθεί ότι πονάει πολύ χωρίς σίγουρο αποτέλεσμα και με μεγάλες πιθανότητες μολύνσεων. Το επόμενο χειρουργείο θα είναι για την τελική μορφοποίηση.
  3. Καλησπέρα κι από μένα. Να σας μεταφέρω τη δική μας εμπειρία. Καλώς ή κακώς, δεν υπάρχουν πολλές επιλογές γιατρών. Τελικά καταλήξαμε στην κ. Καξιρα (www.babyface.gr), για την οποία μάθαμε τυχαία μέσω γνωστό γνωστού! Δεν έχει νόημα να τη σχολιάσω ως άνθρωπο. Σημασία έχει ότι εμάς μας κέρδισε (οι γνώσεις της, το ενδιαφέρον της και ο τρόπος προσέγγισης) και πολύ περισσότερο το παιδί, που πλέον την έχει έννοια και την εμπιστεύεται. Κάναμε το πρώτο χειρουργείο όταν έκλεισαν τα σχολεία, ένα μήνα μετά στις διακοπές υπήρξε μια επιπλοκή, σαν κάπου να το χτύπησε παρόλο που ήταν σε καραντίνα και έγινε μια ακόμη επέμβαση και ύστερα από αρκετό καιρό «ελευθερώθηκε». Αυτό που δεν είχαμε συνειδητοποιήσει λοιπόν, είναι, ότι ενώ ξέραμε ότι χρειάζεται πολύ προσοχή, χρειάζεται πραγματικά κουραστικά πολύ προσοχή!!! Το tablet και το playstation είχαν πάρει φωτιά, και για πολύ καιρό κοιμόταν με κάποιον μεγάλο, που ουσιαστικά εμείς δεν κοιμόμασταν αφού έπρεπε να τον προσέχουμε, γιατί δε έπρεπε να κοιμηθεί προς εκείνη την πλευρά. Το καλό σε όλο αυτό είναι ότι ο ίδιος, πέρα από τις δυο πρώτες μέρες, που πονούσε στα πλευρακια του λόγω του χόνδρου, γενικά δεν πονούσε. Κι έδειξε απίστευτη ωριμότητα στην όλη αντιμετώπιση. Τώρα αναμένουμε το επόμενο χειρουργείο, να τελειώνουμε. Αλλά μας πρόλαβαν τα γεγονότα...

  4. Διαφημίσεις


  5. Ποιος ξέρει πόσα χρόνια έχω να μπω στο φόρουμ. Κάπου είχα γράψει κι εγώ την ιστορία μας. Εννέα χρόνια πριν. Ατρησια οισοφάγου (με συριγγιο) εντέρου πρωκτού, χωρίς να φανεί τίποτα στον υπέρηχο. Ο οισοφάγος φτιάχτηκε με την πρωτη. Και δεν χρειαστηκαν διαστολες. Τις λοιμώξεις αναπνευστικού τις έχουμε για πλάκα. Παιρνει χάπι για την παλινδρόμηση κάθε πρωι. Πνιγεται καμια φορα στο φαγητο, αλλα μπορει μονος του και το ελεγχει. Τα παιδια εχουν απιστευτη δυναμη. Κι επειδη ο δικος μου ταλαιπωρειται κι απο άλλα, ωριμάζουν και τα αντιμετωπίζουν επιτυχώς. Όσο δεν υπάρχουν θέματα νοητικά, τα υπόλοιπα αντιμετωπίζονται. Κουράγιο, υπομονή και δύναμη θέλει. Εύκολο στα λόγια, δύσκολο στην καθημερινότητα!
  6. Καλησπερα. Απο τους καλυτερους για το εντερο στην Ελλαδα θεωρειται ο Παπανδρεου. Ειχε χειρουργησει το μικρο μου με ατρησια εντερου. Τοτε ηταν στο Αγια Σοφια. Τωρα εχει παει στο Ιασω...
  7. Καλημερα. Ο μικρος μου γεννηθηκε με ατρησια οισοφαγου με τραχειοοισοφαγικο συριγγιο (δεν το ειχαν δει στον προγεννητικο). Χειρουργηθηκε κατευθειαν απο τον Παπανδρεου (τοτε ηταν στο Αγια Σοφια). Ευτυχως ηταν αρκετα μακρυς ο οισοφαγος και εγινε μονο ενωθηκε σε ενα χειρουργειο, εχω ακουσει και περιπτωσεις με μικρο μηκος και χρηση μοσχευματων και περισσοτερα χειρουργεια. Εφαγε κατευθειαν απο το στομα. Εχει παλινδρομηση εντονη και το αναπνευστικο του ειναι αρκετα ευαισθητο, αλλα μεγαλωνοντας εχει μαθει και το ελεγχει. Φαρμακα δυστυχως παιρνουμε προληπτικα, αν και προσπαθω να τα μειωσω απο περσι και να τα δινω μονο τις δυσκολες μερες (οταν αρρωσταινει ο βηχας κανει την παλινδρομηση πιο εντονη). Υποτιθεται οτι πρεπει να προσεχουμε και το φαγητο, να μην τρωει και ξαπλωνει κατευθειαν, αλλα ειναι πολυ δυσκολο μεγαλωνοντας, με τις δραστηριοτητες και το τρεξιμο της οικογενειας μεχρι αργα. Ολα ειναι αντιμετωπισιμα, κι επειδη καθε περιπτωση ειναι ξεχωριστη μαθαινουμε μεσα απο το παιδι πως να αντιμετωπισουμε καθε φορα τι συμβαινει. Εμας μας βοηθησε πολυ και ο πνευμονολογος του μικρου, ενω μια φορα μονο τον πηγα σε γαστρεντερολογο, αφου δεν μας χρειαστηκε....
  8. Στις ωρες των κενωσεων. Αν επαιζε (που δεν εκανε και κατι αλλο) δεν σταματουσε για τουαλετα και δεν τον ενοιαζε να λερωθει. Βεβαια πρεπει να λαβουμε υποψη και οτι το εντερο του αρχισε να λειτουργει ενα χρονο αργοτερα απο ενα φυσιολογικο παιδι (αφου τοτε βγαλαμε τη στομια). Οταν δηλαδη ενα παιδι βγαζει την πανα στα τρια, το να τη βγαλουμε εμεις στα 4 ειναι λογικο. Και εννοειται οτι δεν καταλαβαινει την αξια της σωστης διατροφης. Απλα ειναι το δικο μας αγχος που τα μεγενθυνει τα προβληματα....
  9. Λαθος λεξη το "προβλημα". Απλα το θεμα ειναι να το συνειδητοποιησει το παιδι και μαζι του να μαθουμε κι εμεις και να το αντιμετωπισουμε ωστε να εχει μια φυσιολογικη ζωη. Δεν λεω οτι ειναι ευκολο (παλιοτερα η απογοητευση και η στεναχωρια που δεν συνεργαζοταν ηταν καθημερινη). Νομιζω οτι καθε μερα και καλυτερα. Χρειαζεται δυναμη και υπομονη να μη μας παρει απο κατω, οπως φανταζομαι και σε καθε σοβαρο προβλημα υγειας που προκυπτει σε οποιαδηποτε οικογενεια....
  10. Καλο σχολειο, καλη διευθυντρια, οι περισσοτεροι γονεις που εγω γνωριζω ειναι ευχαριστημενοι απο τους δασκαλους. Δεν μπορει να μην υπαρχουν παρατραγουδα και παραπονα, γιατι ουτε ολα τα παιδια ειναι το ιδιο ουτε ομως και οι γονεις. Το περιβαλλον ειναι ομως αρκετα ελεγχομενο. Εχω ενα κοριτσακι καλη μαθητρια χωρις να δημιουργει εντασεις, οποτε δεν εχω θεματα. Το Σεπτεμβρη θα δουμε ο μικρος τι θα κανει... αλλα δεν αγχωνομαι...πολυ!
  11. Χειρουργηθηκαμε στο Αγια Σοφια απο τον Παπανδρεου (μετα εφυγε και ειναι τωρα στο Ιασω). Το εντερο δυστυχως καποιο προβλημα θα εχει, γιατι δεν θα ειναι λειτουργικο, οπως ενος φυσιολογικου ανθρωπου. Μεγαλωνοντας και ωριμαζοντας το παιδι το ελεγχει. Απλα καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη και για αυτο πας λιγο ψαχνοντας, ποιες τροφες βοηθανε και ποιες οχι. Κανενας γιατρος δεν μπορει να σου πει "κανε αυτο". Καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη. Αν θελεις να μιλησουμε και τηλ καποια στιγμη. Κουραγιο δυναμη και υπομονη......
  12. Ειχαμε την κολοστομια απο τη μερα που γεννηθηκαμε μεχρι τη μερα των πρωτων μας γενεθλιων (ατρησια εντερου μεταξυ αλλων προβληματων). Πεντε χρονια μετα ολα αυτα φανταζουν σαν ενα ασχημο ονειρο. Οι τομες βεβαια στην κοιλιτσα του υπαρχουν και οταν τον ρωτανε αλλα παιδακια τι ειναι αυτα τους απανταει : παλεψα με εναν καρχαρια και με γραντσουνισε!!!! Οσον αφορα τη διατροφη ακομα παμε ψαχνοντας. Αλλα προτεινε ο χειρουργος μας, αλλα μια γαστρεντερολογος που μας εβλεπε και τελικα μονοι μας βρηκαμε την υγεια μας. Καθε οργανισμος λειτουργει διαφορετικα. Αυτο που μαθαμε τελικα ειναι οτι η ακρατεια και η δυσκοιλιοτητα ειναι πολυ κοντα. Μια ισορροπημενη διατροφη και καθημερινες κενωσεις κατα προτιμηση σε συγκεκριμενη ωρα.
  13. Κανενα παιδι δεν θα μεινει χωρις να μαθει να γραφει και να διαβαζει. Απλα οταν ειναι μικρο και γινεται μεσα απο τη διαδικασια του παιχνιδιου (και οχι το "πρεπει" της πρωτης ταξης) ειναι πιο ευχαριστο, για ολους μας.... Η κορη μου απο περσι που πηγε σχολειο αρχισε να παιζει με το μικρο δασκαλα-μαθητη (μαντεψτε τι θα γινει οταν μεγαλωσει) και με απιστευτη μεταδοτικοτητα του εμαθε πραγματικα πολλα. Χτες φανταστειτε του μαθαινε προσθεσεις διψηφιων και ηρθαν ολο χαρα να μου τα δειξουν.....
  14. Το καθε παιδακι εχει το δικο του ρυθμο. Εμενα ο δικος μου (νηπιο) δεν ενδιαφεροταν καθολου για το διαβασμα, παραμυθια παιδικα (κοκκινοσκουφιτσα , χιονατη, γουρουνακια, κατσικακια) δεν καθησε να τα διαβασουμε, δεν τα ξερει. Περσι προνηπιο αρχισε να ξεχωριζει γραμματα, και ξαφνικα το καλοκαιρι πηρε ενα παραμυθι και αρχισε να συλλαβιζει. Τωρα καθε βραδυ εχει στο κομοδινο του ενα βιβλιαρακι και ψιλοδιαβαζει. Βλεποντας και απο την κορη μου (2α δημοτικου), οταν τα παιδια ξερουν πραγματα πηγαινοντας σχολειο, ειναι πιο ανετα και αυτα και εμεις οι μαμαδες. Και για μενα αυτο ειναι καλο γιατι ειναι πολλα αυτα που κανουν και δεν χρειαζεται να πιεζονται....
  15. Ειχαμε την κολοστομια απο τη μερα που γεννηθηκαμε μεχρι τη μερα των πρωτων μας γενεθλιων. Τεσσεραμιση χρονια μετα ολα αυτα φανταζουν σαν ενα ασχημο ονειρο. Και στο νοσοκομειο καθε φορα υπηρχε κατι χειροτερο απο τα δικα μας προβληματα (τα οποια δυστυχως δεν ηταν και λιγα). Οι τομες βεβαια στην κοιλιτσα του υπαρχουν και οταν τον ρωτανε αλλα παιδακια τι ειναι αυτα τους απανταει : παλεψα με εναν καρχαρια και με γραντσουνισε!!!! Προσοχη στη διατροφη για να λειτουργει σωστα το εντερο....
  16. Ειμαι κι εγω ενεργη ακομα, αλλα δεν προλαβαινω να πολυμπαινω. Για μας εχουν περασει κοντα στα οχτω χρονια. Ημουν απο τις πρωτες που ξεκινησα εκει τις γ-σφαιρινες. Τιμες αντισωματων δεν θυμαμαι. Αλλα θεωρω οτι η Αντωνιαδου ειναι εγγυηση. Κι αφου ειναι καθυσηχαστικη απολαυσε την εγκυμοσυνη σου. Καταλαβαινω το αγχος, αλλα δεν βγαζει πουθενα, κακο σε σενα και το μωρακι κανεις...