ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ

[mariori]

Εφόσον το κοριτσάκι έχει φτάσει στο σημείο να μη θέλει να πάει σχολείο, μήπως να την ενημερώσεις για την εναλλακτική που έχει να αλλάξει τμήμα, να το σκεφτεί λίγο και αφού είναι και ώριμο κορίτσι να αποφασίσει η ίδια; Γιατί τα υπόλοιπα είναι χρονοβόρες διαδικασίες που πιθανόν απλά να παρατείνουν το πρόβλημα...

[rike]

Μα είναι δυνατόν το παιδί να αρχίζει να παραμελεί τα μαθήματά να μη μπορεί να παρακολουθήσει το μάθημα, να μη μπορεί να γράψει τεστ... και να αρχίσει να μη θέλει να πάει σχολείο.... και να περιμένουμε με το μαλακό και σιγά σιγά.... και να δώσουμε χρόνο... για να γίνει κάτι προκειμένου να μην αντιδράσει άσχημα το άλλο παιδί!

 

Δηλαδή είναι δυνατόν να επιβαρύνουμε το ένα παιδί για χάρη του άλλου!!!!!

Είναι αδιανόητο! Και αδερφάκια να ήταν τα συγκεκριμένα παιδιά δε θα το επιτρέπαμε! Είναι δυνατόν να ζητάμε από το παιδί να κάνει κι άλλο υπομονή και κάποια στιγμή θα λυθούν όλα... κάποτε. Να του ζητάμε να δείξει περισσότερη ακόμη ωριμότητα?

 

Στην ανάγκη ας μοιραστούν τα 2 παιδιά σε διαφορετικά τμήματα! Νομίζω ότι πρέπει να κάνεις σαφές πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό για σένα και το παιδί σου και να αποφασιστεί με δασκάλους διευθυντές και γονείς πιο παιδί θα αλλάξει τμήμα σχολείο ή κάτι άλλο.

 

Θα πρέπει νομίζω να απαιτήσεις ΑΜΕΣΗ λύση!

[MSM2]

Καλησπέρα, σας ευχάριστω όλες για το ενδιαφέρον και τις συμβουλές.

Σήμερα λοιπόν μου είπαν, αφού είχε ενήμερωθει ο γιατρός του παιδιού του έχει μιλήσει, να δούμε τι θα γίνει.

Η αλήθεια είναι ότι ρώτησα την κόρη μου μέτα το σχολείο τι έγινε και μου είπε ότι ο Δ από μόνος του μόλις μπήκε στην τάξη είπε:

Κυρία σήμερα θα αλλάξουμε θέσεις ε;

Η δασκάλα του είπε ναι θα κάτσεις με τον Γ και πήγε ήσυχα χωρίς φωνές.

Στην δικιά μου είπε ρε Μ δεν με αγαπάς ;και αυτή στεναχωρήθηκε του είπε σε αγαπαω αλλά πρέπει να είσαι ήσυχος .Μετά μου είπε ρε μαμά είναι κρίμα δεν πειράζει που με τρελένει μερικές φορές.Είχε τύψεις που μου το είπε και έγιναν όλα αυτά.

Να σας πω την αλήθεια της είπα ότι ο Δ είναι πολύ καλό και ευαισθητό παιδάκι αλλά πρέπει να κάθεται με όλα τα παιδιά και αν ξαναγίνει η κατάσταση όπως πριν να μου το πεί .

Εγώ βέβαια δεν έχω επαναπαυτεί θα το ελέγχω και την επόμενη εβδομάδα και πάει λέγοντας.Θα δείξει.

Τελικά μου κάνει εντύπωση που ήταν τόσο απλό και δεν είχε νοιαστεί κανένας τόσο καιρό, γιατί άλλωστε;

[EVA]

Η γνώμη μου και μόνο.

 

Το παιδι θέλει πολύ και συνεχή συζήτηση καθημερινά μαζί σου γιατί και που δόθηκε μια λύση αμέσως ένιωσε τύψεις.

Και πως να μην νιώσει άλλωστε όταν της λέει έτσι κι εκείνο το παιδάκι που έχει περάσει τόσα μαζί της και έχει δεθεί τόσο.

Η κόρη σου εν τω μεταξύ είναι μια σπάνια ψυχή η γλυκιά μου και όταν της λέει ένα παιδάκι δεν με αγαπάς πια; τη χτυπάει κατευθείαν στην ψυχούλα της.

 

Συζήτησέ τη πες της και ξαναπές της ότι δεν είναι υπεύθυνη γι' αυτό το παιδάκι.

 

Και να της δώσεις ένα φιλί απο μένα. Έχεις σπάνιο παιδί.

[dora]

Σιγουρα αυτα τα δυο παιδια εχουν μια σπανια φιλία και ενα δεσιμο που ισως διαρκεσει σε ολη τους τη ζωή..

Ομως θα πρεπει να οριοθετηθει αυτη η σχεση γιατι μεγαλώνοντας και μπαινοντας στην εφηβεια θα αντιμετωπισουν και αλλους ειδους προβλήματα.

Τι θα γινει οταν το κοριτσακι οταν ως εφηβη πλεον θα ερωτευτει ? Πως θα αντιμετωπισει αυτο το παιδι "την εγκαταλειψη" απο την χρονια συντροφό του?

Σιγουρα το αγορακι "πληγωθηκε" ομως η ψυχική υγεια ενος παιδιου δεν θα πρεπει να δρα αρνητικα για την ψυχική υγεια ενος αλλου παιδιου.

Υπευθυνοι για αυτο το παιδι ειναι οι γονεις του. Οχι το κοριτσακι.. Το κοριτσακι θα του σταθει ως φιλη ομως τα ορια της "φιλίας" θα πρεπει να ειναι ξεκαθαρα..ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ.

Και τα ορια θα τα βαλουν οι γονεις αυτου του παιδιου. Αυτοι ειναι που πρεπει να ψαξουν και να βρουν πως θα βοηθησουν το παιδι τους και οχι ο καθε "περαστικος" απο τη ζωή του.

Και το κοριτσι πρεπει να μαθει να μην αισθανεται τυψεις οταν απορριπτει συμπεριφορες που δεν την κανουν χαρούμενη ή που τις δημιουργουν προβλημα..

Γιατι αν μαθει σημερα αυτο το κοριτσι των 9 ετων να συμβιβαζεται και να ανεχεται μη επιθυμητες συμπεριφορες, αυριο θα φαει ξυλο απο τον αντρα της και θα πει "οκ μαμα της τρωω που και που αλλα δεν πειραζει γιατι με αγαπαει πολυ και αν τον χωρισω θα στεναχωρηθει.."

Ίσως το παω πολυ μακρυα το θεμα (αλλωστε λυθηκε το προβλημα οποτε δεν εχει νοημα να πω την γνωμη μου για το αρχικο ποστ) αλλα πιστευω πως στην παρουσα φαση αυτο στο οποίο πρεπει να επικεντρωθει η φίλη μας ειναι ακριβως αυτο.. Το να βοηθησει την κορη της να κατανοήσει οτι ο καθε ανθρωπος ειναι υπευθυνος για τον εαυτο του (και για τα παιδια του μεχρι αυτα να ειναι σε θεση να φροντισουν τα ιδια τον εαυτο τους και να τον προστατεψουν.. ακομα κι αν αυτο σημαινει 30 χρονων) και οτι αυτη δεν εχει την ευθύνη της "ευτυχίας" κανενος παρα μοναχα τη δική της μεχρι και η ιδια να αποκτησει δικα της παιδια.

[KANGOO]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΕΠΕΙΔΗ ΠΟΛΛΑ ΕΙΠΩΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ, ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ.

ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΠΟΥ ΚΑΘΕΤΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΛΙΓΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ..

ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΘΡΑΝΙΟ ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΙΝΗΣΗΣ , ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΑΤΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

ΗΜΟΥΝ ΠΟΛΥ ΗΣΥΧΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΣΤΑΛΜΕΝΟ, ΣΕ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΓΟΜΑΙ ΠΟΤΕ.ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΟΜΟΥΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΡΕΞΕΙ ΟΠΩς ΕΓΩ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΟΡΟΙΔΕΥΑΝ

ΕΤΣΙ ΒΓΑΛΑΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΙΠΛΑ,ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΗ ΠΗΓΑΙΝΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗς ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ.ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΜΕ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ Η Τ. ΠΗΓΕ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ.ΕΓΩ ΧΑΡΗΚΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΑΡΗΚΑΝ ΓΙΑΤΙ ΞΕΦΟΡΤΩΘΗΚΑΝ ΕΝΑ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ.ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΘΕ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ..

ΚΑΘΗΣΑΜΕ ΠΑΛΙ ΜΑΖΙ....ΣΗΜΕΙΩΤΕΟΝ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΥΠΟΜΟΝΗ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΗΣΩ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙς ΔΕΔΟΜΕΝΑ .ΗΡΘΕ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ..ΠΗΓΑ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΠΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ.ΑΜΕΣΩΣ ΜΙΛΗΣΕ ΜΕ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕς ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑΣ.ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΑ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ ΓΙΑΤΙ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΩΣΑ, ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΛΑ...(ΑΚΟΜΑ ΕΧΩ ΤΥΨΕΙΣ) ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΑΝΑΕΙΔΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.ΜΑΘΑΜΕ ΟΤΙ ΠΗΓΕ ΜΑΚΡΙΑ ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ (ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΕΣΗ ΝΑ ΤΗΝ ΣΤΕΙΛΟΥΝ ΕΚΕΙ, ΕΥΤΥΧΩΣ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΝΤΑΙ)

ΠΗΡΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟΗ ΠΟΥ ΕΔΕΙΞΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ...ΟΜΩΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ...

ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΤΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑ ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΣΟΥ , ΡΩΤΑ ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟ ΓΙΑΤΙ ΟΠΟΤΕ ΘΑ ΒΛΕΠΕΙ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΟΝΑΕΙ, ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΥΠΕΡΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΚΑΙ ΕΥΣΥΓΚΙΝΗΤΑ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙς ΟΤΙ ΤΟ ΕΧΕΙ ΞΕΧΑΣΕΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ, ΑΠΛΩΣ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΤΟ ΚΡΥΒΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ..

ΚΑΙ ΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ...20 ΧΡΟΝΙΑ!!!!

[dora]

Εγω στο δημοτικο ημουν μια πολυ καλη μαθητρια.. Επιμελης, ησυχη.. Για καποια χρονια καθόλουν με μια αλλη "καλη μαθητρια" . Υπηρχε μια ωραια φιλια και ενας υγιεις ανταγωνισμος μεταξυ μας, που μας εκανε ολο και καλυτερες..

Στην Πεμπτη δημοτικου ενας δασκαλος αποφασισε πως δεν πρεπει οι καλοι μαθητες να καθονται με τους καλους, αλλα με τους κακους και τους μετριους..

Το αποτελεσμα? Εγω εγινα μετρια.. Η φιλη μου εγινε μετρια και οι διπλανοι μας απο κακοι εγιναν "μετριοι" με τη μεθοδο της αντιγραφης..

Γιατι πρεπει εγω που ημουν καλη μαθήτρια αντι να αφιερωσω ολο μου το χρονο πχ να γραψω την εκθεσή μου, να βοηθησω την αδυναμη συμμαθητρια μου να γραψει και αυτη τη δικη της εκθεση.. Γιατι επρεπε να εχω διπλα μου το κοριτσακι που μου ελεγε "αντε τελειωσες να με βοηθήσεις?" Γιατι αντι να λυσω με την ησυχια μου την ασκηση των μαθηματικων επρεπε να βοηθαω τη διπλανη μου? Ηταν αυτη εξυπνη κινηση? Γιατι ο δασκαλος αυτος δεν εκανε οτι και οι υπολοιποι δασκαλοι? Δηλαδη να αφησει εμενα στην ησυχια μου και να σκυψει πανω απο το αδυναμο παιδι να το βοηθήσει αυτος να λυσει την ασκηση του?

Στο γυμνασιο τα πραγματα για μενα ηταν ακομα χειροτερα.. Γιατι ολοι οι "κακοι και μετριοι μαθητες" που ηξερα με εβαλαν να κατσω στη μεση της σειρας.. και ειχα οχι ενα αλλα 8 ατομα.. Και επρεπε καθε φορα που εγραφα πχ ενα 18 και αυτοι ενα 9 να απολογηθω γιατι δεν τους βοηθησα..

Απελπιστηκα.. πηρα λοιπον την τσαντα μου και πηγα και εκατσα στο τελευταιο θρανιο με ενα καινουργιο κοριτσακι που ειχε ερθει απο την ιαπωνια και κανεις δεν ηθελε να καθισει μαζι της .. Τουλαχιστον εκει υπηρχε ανταλλαγη.. Εγω την βοηθουσα στα ελληνικα και αυτη με μαθαινε γιαπονεζικα..