ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΣΥΜΜΑΘΗΤΗ

[EVA]

Έχω ενα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες που το κατάλαβα αρκετά αργά και πέρασα απο στάδια επιθετικότητας άσχημης συμπεριφοράς ψυχολογικής και λεκτικής βίας.

Όπως σας είπα κατάλαβα αργά τις μαθησιακές δυσκολίες του παιδιού μου κι έτσι μπόρεσα να καταλάβω το μυαλουδάκι του και το πως σκέφτεται εδω και ένα χρόνο.

Αντιμετώπισα πολλά προβλήματα. Με φώναζαν συχνά στο σχολείο και είχα ατέλειωτες ώρες συζήτησης με το παιδί μου. Συνεργάστηκα με δασκάλους όχι με όλους βέβαια με τον διευθυντή αλλά και με γονείς.

 

Όσο και να θέλω να καταλάβω το παιδάκι αυτό οφείλω να ομολογήσω ότι εγώ θα κοιτούσα το παιδί μου αυτή είναι η αλήθεια.

Τι θα έκανα εγώ.

 

Θα μιλούσα με τον διευθυντή για να του επισημάνω ότι σκέφτομαι το άλλο παιδάκι αλλά για μένα προέχει η ψυχολογική υγεία του δικού μου παιδιού η οποία έχει διαταραχτεί και δεν θα επιτρέψω να συνεχιστεί με όποιο μέσο ή τρόπο διαθέτω.

Να τον ρωτήσω τη γνώμη του αν θα ήταν σωστό να με φέρει σε επαφή με τους γονείς του παιδιού για να τους μιλήσω και γω για το παιδί μου.

 

Και τέλος θα του ζητούσα να με φέρει σε επαφή με τον σχολικό σύμβουλο για να μιλήσω και σε αυτόν.

 

Αυτή είναι η γνώμη μου το κάνεις θέμα καθημερινά πας και στηρίζεις το παιδί σου για την ψυχική του υγεία.

[mellisanthi]

Αγαπητή MSM2 συμφωνώ απόλυτα με την EVA πως είναι πολύ σημαντικό να προστατεύσεις την κόρη σου από αυτή την απίθανη κατάσταση για την οποία δεν έχει καμία εύθυνη και η οποία είναι σίγουρο πως θα της προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα αν συνεχιστεί και άλλο!

Θεωρώ επίσης απαράδεκτο από την πλευρά του σχολείου το γεγονός πως δεν σας ενημέρωσαν εγκαίρως για αυτή την εμμονή του άλλου παιδιού με την κόρη σου.

Δεν νομίζεις πως οφειλαν να σας το πουν από τη πρώτη

στιγμή που πρόεκυψε το πρόβλημα?

Επίσης, δεν νομίζω ότι πρέπει να είναι ειδικά εκπαιδευμένοι για να καταλάβουν το μέγεθος του προβλήματος που δημιουργεί μια τέτοια κατάσταση και τι επιπτώσεις σίγουρα θα είχε στο δικό σου παιδί.

έχω την αίσθηση από όσα μας περιέγραψες πως απλά σου ζήτησαν να δεχτείς την κατάσταση ως έχει αν έτσι έχουν τα πραγματα θα σου έλεγα πως η γνώμη μου είναι να απευθυνθείς στο προϊστάμενο του γραφείου που ανήκει το σχολείο και να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ !! να βρει λύση στο πρόβλημα εγώ τουλαχιστον αυτό θα έκανα για αρχή!

[DaF]

Και αντί να τα βάζεις με τη δασκάλα δεν αναρωτιέσαι καλύτερα τι ευθύνες έχει το υπουργείο που σε τέτοιες περιπτώσεις, που είναι και πολλές, κλείνει τα μάτια και πετάει το μπαλάκι από δω κι από κει; Τι να πω; Πραγματικά έχω χάσει τον ειρμό μου με τις σκέψεις που με κατακλύζουν

 

daskala έχεις δίκιο από την πλευρά σου , αλλά αν αναρωτηθούμε για τα δεινά του υπουργείου, απλούστατα δεν θα κάνουμε τίποτα ουσιαστικό...

 

ναι, μέσα στην τάξη δεν είναι ο υπουργός, ούτε όσοι έχουν πιάσει θεσούλες γραφείου στο Παιδ.Ινστ. ή στις διευθύνσεις, αλλά εκπαιδευτικοί -κυρίως- παρατημένοι στη μοίρα τους. Αν κάποιος έχει ευαισθησίες, άντε, "πάλι καλά" να λέμε.

Αλλά:

 

-δεν έχει ευθύνες η δασκάλα της τάξης;

-γιατί τις αποποιείται;

-γιατί κάνει τα χατήρια του παιδιού που δημιουργεί πρόβλημα και δεν λαμβάνει δραστικά μέτρα;

 

Λύσεις υπάρχουν , απλά θέλει κόπο να τις βρεις. Αυτό είναι το πρόβλημα της συγκεκριμένης υποθέτω. Κι αν δεν ξέρει τίποτα για το πώς να χειριστεί το παιδί, ας πάρει δυο βιβλία, ας κοιτάξει ένα σάιτ να μάθει. Ας ρωτήσει το σύμβουλο. Ας ρωτήσει ψυχοθεραπευτές. Ας απεθυνθεί σε συλλόγους που ασχολούνται με τέτοια ζητήματα. Αντί να ...κλαίει πάνω από το χυμένο γάλα, ας δράσει!

 

Γιατί να την πληρώνει το κοριτσάκι όλη αυτή την κατάσταση;;;; Και μαζί της, την πληρώνει και το παιδάκι που αντιμετωπίζει προβλήματα...

[MSM2]

Kαλημέρα,

καταρχήν να σας πω οτί συμφωνώ με την daskala τα πάντα ξεκινούν από το σύστημα που δεν έχει μεριμνήσει για τέτοιες περιπτώσεις .Αγαπητή μου Danae φυσικά η δασκάλα είναι υπευθυνη για την τάξη μόνο που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι ότι κάνει τα χατήρια ένος κακομαθημένου παιδιου., θα το πω για άλλη μια φορά ο Δ. είναι ένα παιδί με ιδιαίτερα προβλήματα συμπεριφοράς με διαγνωσμένη απο ψυχολόγο διαταράχη.

Οι δάσκαλοι δεν έχουν εκπαιδευτει να χειρίζονται τέτοια περιστατικά.

Συμφωνώ επισης απόλυτα με όσα γράφει η mellisanthi έτσι ακριβώς είναι η δ/νση του σχολείου πρέπει να βρει λύση, σωστη αίσθηση έχεις λίγο πολύ αυτό μου είπαν να το δεχτώ.

Σήμερα ξανάπηγα και φώναξαν και την δασκάλα ειδικής αγώγης που έχει.

Είπαν ότι θα κάνουν κάποιες κινήσεις θα μιλήσουν και με τον γιατρό που παρακολουθεί το παιδί να κάνουμε λίγο υπομονή και στο τέλος μου είπαν και το εξής σαν τελευταία λυση να αλλάξει η μικρή τμήμα μα είμαστε σοβαροι; να φύγει από τους φίλους της που είναι μαζι 4 χρόνια έκει είναι που θα την αποτελειώσουν γιατί δεν αλλάζει ο Δ τμήμα ; Θα αναρωτηθήτε όπως ρώτησα και έγω απάντηση γιατι θα έχουμε αντιδράσεις από τους γονείς των παιδιών του νέου τμήματος.

[maryp]

Είναι φανερό ότι δεν ξέρουν όχι μόνο πώς να χειριστούν το παιδί (κατανοητό και δεκτό) αλλά ούτε πώς να χειριστούν την κατάσταση... Δεν σου αφήνουν άλλα περιθώρια.... πρέπει να απευθυνθείς στους "πιο πάνω" απ' αυτούς...

[MSM2]

Είναι φανερό ότι δεν ξέρουν όχι μόνο πώς να χειριστούν το παιδί (κατανοητό και δεκτό) αλλά ούτε πώς να χειριστούν την κατάσταση... Δεν σου αφήνουν άλλα περιθώρια.... πρέπει να απευθυνθείς στους "πιο πάνω" απ' αυτούς...

 

ΑΚΡΙΒΩΣ

[rike]

Είναι φανερό ότι δεν ξέρουν όχι μόνο πώς να χειριστούν το παιδί (κατανοητό και δεκτό) αλλά ούτε πώς να χειριστούν την κατάσταση... Δεν σου αφήνουν άλλα περιθώρια.... πρέπει να απευθυνθείς στους "πιο πάνω" απ' αυτούς...

 

ΑΚΡΙΒΩΣ

 

Διαβάζω με προσοχή όλο το θέμα, και θέλω να ρωτήσω:

 

Δεν υποχρεώνει κανείς αυτούς τους γονείς να στείλουν το παιδί σε ειδικό σχολείο? Είναι δηλαδή δική τους μόνο απόφασή? Οι γονείς μπορεί να μη θέλουν να πιστέψουν το πρόβλημα ή να είναι αμόρφοτοι αδιάφοροι να φοβούνται το στιγματισμό και οτιδήποτε άλλο! Όταν όμως ένα παιδί αποδεδειγμένα χρειάζεται ειδική μεταχείριση τι γίνεται?

 

Το θέμα είναι σε τέτοιες περιπτώσεις και όταν του υπουργείο δεν δικαιολογεί συνοδό δασκάλα ή δεν έχει εξειδικευμένο δάσκαλο να μπορεί να χειριστεί τέτοιες περιπτώσεις και για το καλό του παιδιού πρώτα από όλα και μετά όλων των άλλων, δεν πρέπει να υποχρεώνονται οι γονείς να στείλουν το παιδί σε ειδικό σχολείο! Δεν είναι χειρότερο να μαζεύονται υπογραφές από τους γονείς ή να επιβαρύνονται άλλα παιδιά από το να δίνεται μια λύση από την αρχή όπως πρέπει?

 

Δυστυχώς και στο δικό μας δημόσιο υπάρχουν ανάλογες περιπτώσεις.... και απορώ με το σύστημα! Είναι λέει επιλογή των γονιών... και μόνο! ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ! Και αν δεν είναι σε θέση να κρίνουν οι γονείς... ? Που είναι η πρόνοια για το παιδί το ίδιο.. και στη συνέχεια για τα υπόλοιπα! Δεν του κάνει χειρότερο κακό να πέφτει θύμα κοροιδίας... να μην το αφήνουν οι δασκάλες να βγει στην αυλή, ή να μην το παίζει κανείς? ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ!

 

MSM2 στη θέση σου θα μιλούσα με τη δασκάλα τη διευθύντρια και όποιον άλλον χρειαζόταν ώστε να νιώθει άνετα στο σχολείο το παιδί μου. Θα μιλούσα ακόμα και με ειδικό για να μου προτείνει λύσεις.

 

Δυστυχώς το σύστημα μας κάνει ακόμα και ρατσιστές.... αυτό βλέπω.

[Maggie]

Νομίζω ότι είναι άδικο να χαρακτηρίζονται οι γονείς "αμόρφωτοι" (με ω όχι με ο) και "αδιάφοροι". Πικραμένοι γονείς είναι

[rike]

Νομίζω ότι είναι άδικο να χαρακτηρίζονται οι γονείς "αμόρφωτοι" (με ω όχι με ο) και "αδιάφοροι". Πικραμένοι γονείς είναι

 

Δεν είπα ότι είναι οι συγκεκριμένοι γονείς.... είπα ΜΠΟΡΕΙ.... να είναι (και όχι με την κακή έννοια που ακούγεται.. αλλά με την έννοια ότι δεν είναι σε θέση να ξέρουν και να ψάξουν για την ειδική μεταχείριση που χρειάζεται το παιδί τους), άρα δε μπορούν και δεν ξέρουν να πάρουν τη σωστή απόφαση (και έχω άλλες πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις στο μυαλό μου).

 

Κατά τη γνώμη μου οι γονείς αυτοί ΠΡΕΠΕΙ να ΑΠΑΙΤΟΥΝ ειδική μεταχείριση για το παιδί τους και να εκμεταλεύονται τα ειδικά σχολεία που υπάρχουν... και ότι άλλο χρειάζεται παρά να αφήνουν το παιδί σε ένα περιβάλλον που για να υπάρξει έχει την ανάγκη άλλου ανήλικου παιδιού.

Αν δεν το κάνουν πρεπει να καθοδηγούνται από ειδικούς και ίσως και να υποχρεώνονται.

 

Δε θα πρέπει λοιπόν να υπάρχει πρόνοια και όχι να είναι μόνο δική τους απόφαση η ειδική μεταχείριση που χρειάζεται το παιδί τους? Πόσο μάλλον όταν δεν εγκρίνεται δάσκαλος συνοδός!

 

Και πάλι το κατηγορώ (δεν ξέρω αν δεν έγινα κατανοητή) είναι στο σύστημα όχι στους γονείς!

[DaF]

με ιδιαίτερα προβλήματα συμπεριφοράς με διαγνωσμένη απο ψυχολόγο διαταράχη[/b].

Οι δάσκαλοι δεν έχουν εκπαιδευτει να χειρίζονται τέτοια περιστατικά.

 

λέγοντας 'χατήρια' (ναι ,έπρεπε να το βάλω σε εισαγωγικά) εννοώ το ότι δεν βάζει όρια και το αφήνει να κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί το παιδί να έχει ιδιαίτερα προβλήματα και η δασκάλα άγνοια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο/η εκπαιδευτικός θα αφήσει τελικά την τάξη στη μοίρα της! Στην Ελλάδα δυστυχώς οι δάσκαλοι δεν έχουν εκπαιδευτεί για τίποτα σχεδόν που γίνεται στην πράξη...οπότε αν δεν βρουν λύση μόνοι τους για την καθημερινότητα στο σχολείο, σπάνια να βρεθεί από αλλού..

 

Τι να πω..καλή τύχη

[MSM2]

Rike έχεις απόλυτο δίκιο και έγω κατανοώ ότι οι γονείς είναι πικραμένοι ή έχουν άγνοια ή τεσπα δεν ξέρω τι ; Αλλά αυτό το έρημο κράτος τι στο διαολό κάνει ; για να προστατευει τα παιδιά ; και εγώ δεν το καταλαβαίνω, δεν δέχονται οι γονείς και έληξε το θέμα; έλεος και αν αύριο μεθαύριο γίνει κάτι πιο σοβαρό και μη αναστρέψιμο ( να χτυπήσει κάποιο παιδί πχ) γιατι όπως μου είπε η δασκάλα ειδικής αγωγης οι αντιδράσεις του παιδιου είναι απρόβλεπτες πέρσι είχε πετάξει το συραπτικό που είχε ο δασκαλός πάνω στον δάσκαλο την ώρα που έκανε μάθημα αν το έτρωγε ένα παιδι στο κεφάλι ; θα έλεγαν συγνώμη το σύστημα υστερεί.

Ακριβώς όπως το είπες καλή μου το ίδιο το σύστημα μας κάνει ρατσιστές.....αυτό τα λέει όλα

[rike]

Rike έχεις απόλυτο δίκιο και έγω κατανοώ ότι οι γονείς είναι πικραμένοι ή έχουν άγνοια ή τεσπα δεν ξέρω τι ; Αλλά αυτό το έρημο κράτος τι στο διαολό κάνει ; για να προστατευει τα παιδιά ; και εγώ δεν το καταλαβαίνω, δεν δέχονται οι γονείς και έληξε το θέμα; έλεος και αν αύριο μεθαύριο γίνει κάτι πιο σοβαρό και μη αναστρέψιμο ( να χτυπήσει κάποιο παιδί πχ) γιατι όπως μου είπε η δασκάλα ειδικής αγωγης οι αντιδράσεις του παιδιου είναι απρόβλεπτες πέρσι είχε πετάξει το συραπτικό που είχε ο δασκαλός πάνω στον δάσκαλο την ώρα που έκανε μάθημα αν το έτρωγε ένα παιδι στο κεφάλι ; θα έλεγαν συγνώμη το σύστημα υστερεί.

Ακριβώς όπως το είπες καλή μου το ίδιο το σύστημα μας κάνει ρατσιστές.....αυτό τα λέει όλα

 

Δηλαδή όταν ένα παιδί κακοποιείται... ΠΡΕΠΕΙ να επέβμει το κράτος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση που το δικό σου παιδί κακοποιείται (κατά τη γνώμη μου) να αντέχει αυτό το βάρος ποιός θα επέμβει?

 

Άλλο παράδειγμα:

Παιδί αδύναμο στα μαθήματα και είναι στην τάξη της κόρης μου.... .και έχω μάθει ότι είναι αντικείμενο κοροιδίας από τα παιδιά της τάξης του? Οι γονείς του λέει ενημερώθηκαν στα νήπια ότι το παιδί καλό είναι να μην πάει στο δημοτικό γιατί δεν είναι έτοιμο.. αλλά δε συμφώνησαν και το έστειλαν. Δε μιλάμε για παιδί που έχει αποδειχθεί ότι έχει πρόβλημα. Μιλάμε απλά ότι τους ενημέρωσαν ότι δεν είναι έτοιμο για την πρώτη δημοτικού.

 

Το παιδί πήγε στο δημοτικό και δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Δεν μπορεί να διαβάσει δε γράφει... κοιμάται στο θρανίο ή δεν κάθεται στο θρανίο... κάνει φασαρία και η δασκάλα έχει δοκιμάσει τα πάντα.. να το κρατάει ήρεμο και συνεργάσιμο.

Στα μαθήματα η δασκάλα κάνει ότι μπορεί αλλά δε μπορεί να αφήσει πίσω όλη την τάξη για το ένα παιδί οπότε προχωράει κανονικά.

 

Οι γονείς δουλεύουν όλη μέρα και δε μπορούν να το βοηθήσουν.. και στην αυλή δεν το παίζει κανείς τα άλλα παιδιά βλέπουν τη διαφορετικότητα και είναι σκηροί κριτές ακόμα και άθελά τους! Έγινε ολόκληρο θέμα μέχρι τη διευθύντρια και συστάσεις σε παιδιά και γονείς για να μην το κοροιδεύουν! Το παιδί στη συνέχεια γίνεται επιθετικό...

 

Για αυτό το παιδί ποιός θα φροντίζει... σε όλα τα χρόνια.. από εδώ και πέρα να μην "κακοποιείται" από τα άλλα παιδιά και να μην οδηγηθεί και το ίδιο σε άσχημες συμπεριφορές για να ανταπεξέλθει?

Να μπορέσει να προχωρήσει και να ακολουθήσει τη συγκεκριμένη τάξη! Στην τελική μπορεί να ήταν υπόθεση μιας και μόνο χρονιάς. Να έμενε το παιδάκι στα νήπια και τον επόμενο χρόνο να ήταν πιο έτοιμο και πιο ώριμο. Γιατί πρέπει να είναι αυτό απόφαση μόνο των γονιών και όχι των ειδικών!

 

Όλα είναι απόφαση μόνο των γονιών του.... που τελικά μπορεί να έχουν μπορεί και να μην έχουν την κρίση να αποφασίσουν?

[athens2006]

Με γυρίσατε πολλά χρόνια πίσω με αυτό το θέμα, όταν ήμουν εγώ στο δημοτικό και ειχαμε διαφορα τέτοια τραγελαφηκα. Τραγελαφηκα χαρακτηριζω τον τροπο αντιμετώπισης των παιδιών που είχαν διαφορα προβλήματα ένταξης τους στο σχολείο. Τότε κανείς δεν έκανε τίποτα. Μόνο για ενα παιδι θυμάμαι ποσο ενδιαφέρθηκε ο δασκαλος και πόσα κατάφερε να μας διδαξει μεσα απο ολα αυτά που γινοταν.

Να μην μακρυγορώ όμως, θα σας πω τη γνωμη μου για το συγκεκριμένο προβλημα.

Μπαινω στη θέση,λοιπον, της μητέρας του κοριτσιου. Άπο οτι φαίνεται ουτε η δασκαλα ουτε η διευθυνση του σχολειίου ειναι σε θεση να αντιμετωπισουν αυτο το θεμα,οποτε καλύτερα να απευθυνθεις στη Δευτεροβάθμια. Εγώ θα έκανα και μια νιξη στο δημο, υποτιθεται οτι ολοι εχουν ψυχολογους.

Επειτα θα ξεκαθάριζα στο σχολειο οτι το δικο μου παιδι δεν υπάρχει περιπτωση να αλλαξει τμημα αλλά αυτοί να καταφέρουν να δειξουν στους γονεις τη σωστοτερη λυση για το δικο τους παιδι. Ξέρω οτι ειναι δυσκολο ακόμη και να παραδεχθεις οτι το παιδι σου εχει προβλημα αλλά πρεπει... Και ειναι δικοι τους υποχρεωσει να πλησιασουν γονεις και παιδι και οχι να επωμισθει αυτο το βαρος το κοριτσακι σου.

 

Οσον αφορά το κοριτσακι σου, δεν ξέρω τι ακριβως θα της πεις.

Μονο αν μου επιτρεψεις να σου πω ως συμβουλή, εφόσον φαινεται οτι η κορη σου εχει μεγαλειο ψυχης μεσα της, μη τη στρεψεις εναντιον αυτου του παιδιου αλλά προς το παρον μπορεις να της πεις οτι μπορει ισως να κανει η ιδια μια συζητηση με το παιδακι, αφου φαινεται αυτος να την εμπιστευεται, και να του πει οτι δεν πρεπει να της αποσπα τη προσοχη απο το μαθημα και οτι ισως μπορει η ιδια να το βοηθησει να βρει και νεους φιλους.

Ξέρω οτι ολα αυτά λεγονται ευκολα οταν δεν αντιμετωπιζουμε εμεις οι ιδιοι το προβλημα και δεν ξερουμε το μεγεθος αυτου....

Καλη συνέχεια και ελπίζω τα καλύτερα για τη κορη σου...

[Αντιγόνη]

Πολύ δύσκολη και "λεπτή" περίπτωση..

Να πω κάτι.. δεν ξέρω μήπως είναι κουταμάρα.

Το αγοράκι έχει προφανώς εμμονή με το κοριτσάκι της της MSM2.

Δεν μπορεί ο παιδοψυχολόγος που το παρακολουθεί να δουλέψει πάνω σε αυτό? -Οι εμμονές νομίζω είναι κάτι σύνηθες σε παιδάκια με πρόβλημα συμπεριφοράς- Να επικεντρωθεί αυτό το διάστημα μόνον σε αυτό? Να βρεθεί κάτι που να μπορεί ίσως να αναπληρώσει το αίσθημα οικειότητας και ασφάλειας που του δίνει η κορούλα της MSM2. Δεν γνωρίζω τι θα μπορούσε να είναι και σίγουρα δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη.

Και σταδιακά, με μικρά μικρά βήματα, να αρχίσει να αποκολλάται. Την πρώτη μέρα π.χ. όχι μαζί στο ίδιο θρανίο, αλλά στο πίσω, λέω .. δεν ξέρω.. και να καθοδηγεί ο ειδικός τη δασκάλα όσον αφορά τη στάση της μαζί του.

[MSM2]

Αντιγόνη αυτό συζητήσαμε και σήμερα θα έρθουν σε επαφη με τον γιατρό του και θα τους πει την γνώμη του ή οδηγίες.Αυτό βεβαιά μπορεί να πάρει χρόνο ή να τηρηθει για κάποιο διάστημα και μετά πάλι τα ίδια.

Το θέμα είναι ότι βλέπω ότι οι αντοχές του δικού μου παιδιού εξαντλούνται γυρίζει από το σχολείο ράκος σήμερα το πρωί μου έλεγε πονάει η κοιλιά μου δεν θέλω να πάω.

[mikio]

Ο αυτισμός (αν όντως το παιδάκι αυτό παρουσιάζει αυτισμό) αν και από τα γραφόμενα της MSM2 αυτό διαφαίνεται, είναι μια πολυσύνθετη διαταραχή. Μη σας φαίνεται παράξενο που η δασκάλα δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Το παιδι χρειάζεται μια εξειδικευμένη προσέγγιση και ειδικό πρόγραμμα για να περιοριστούν κάπως τα προβλήματα συμπεριφοράς, πολλές δε φορές χρειάζεται και φαρμακευτική αγωγή. Δεν αντιλαμβάνεται τον κόσμο όπως τον αντιλαμβάνονται οι άλλοι γύρω του. Δεν μπορεί να κοινωνικοποιηθεί αφού δεν μπορεί να δεχτεί το χάδι και την σωματική επαφή. Αποφεύγει τη βλεμματική επαφή, παρουσιάζει ηχολαλία και επαναλαμβανόμενες (αυτόματες) κινήσεις. π.χ κάθεται στο πάτωμα και κουνάει το σώμα του μπρος-πίσω, βγάζοντας ήχους. Προσκολλάται σε πρόσωπα ή αντικείμενα και δεν μπορεί να αποδεκτεί τις αλλαγές. Αντιδρά βίαια, επιθετικά και αυτοκαταστροφικά όταν ενοχληθεί. Είναι χαμένο στον δικό του κόσμο... Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Παιδάκι με αυτισμό όταν η μητέρα του άλλαξε ηλεκτρική σκούπα, αναστατωνόταν τόσο πολύ με τον διαφορετικό ήχο της σκούπας που χτυπιόταν, ούρλιαζε και κατέστρεφε αντικείμενα γύρω του επί ώρες. Δεν αποδεχόταν την αλλαγή αυτη, που σε ένα φυσιολογικό άτομο περνάει απαρατήρητη. Για τους ίδιους λόγους το παιδάκι αυτό έχει προσκολληθεί τόσο στη συμμαθήτρια του!

Για τον συμμαθητή της κόρης της MSM2 το ειδικό σχολείο είναι επιτακτική ανάγκη! Χρειάζεται γιατρό, ψυχολόγο, ειδικό παιδαγωγό και κοινωνική λειτουργό για να μπορέσει όχι να θεραπευτεί (σε καμία περίπτωση) αλλά να παρουσιάσει κάποια σημάδια βελτίωσης. Αυτά τα παιδια δεν αντιδρούν έτσι από καπρίτσιο, ούτε μπορείς να πεις ότι χρειάζονται όρια. Δεν μπορούν να αντιληφθούν πώς πρέπει να λειτουργήσουν σε κάποιες περιπτώσεις. Δεν αντιλαμβάνονται τα όρια. Την ταινία με τον Μπρους Γουίλις και το αυτιστικό παιδάκι (Κωδικός Μέρκιουρι τη λένε) δεν την έχετε δει; Είναι βέβαια μια βαριά περίπτωση αυτισμού αυτή που παρουσιάζεται στην ταινία αλλά παίρνει μια γεύση κανείς για τη συμπεριφορά και την αντίληψη των αυτιστικών.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι διαβάζοντας μερικά βιβλία ή ψάχνοντας σε site στο internet θα μπορέσει η δασκάλα αυτή να βρει τη λύση ή να βοηθήσει το παιδί. Με την ίδια λογική αν διαβάζαμε κάποια βιβλία νομικής θα γινόμασταν όλοι δικηγόροι. Η περίπτωση του παιδιού αυτού ξεπερνάει τις δυνατότητες της δασκάλας. Ούτε αδιάφορη είναι, ούτε προσπαθεί να αποποιηθεί ευθύνες. Οι γονείς θα έπρεπε για το καλό του παιδιού να το στείλουν εξαρχής σε ειδικό σχολείο. Αλλά ο κοινωνικός ρατσισμός για τα παιδιά με ιδιαίτερες ανάγκες δεν τους άφησε να δουν καθαρά και να πάρουν τη σωστή απόφαση. Στη δική μου περίπτωση η γιαγιά του Γ. μου έκανε απίστευτη επίθεση που μερίμνησα για να σταλεί σε ειδικό σχολείο. Έχω να αντιμετωπίσω το γεμάτο μίσος βλέμμα της που με κάνει και ανατριχιάζω αν τυχόν και τη συναντησω στο δρόμο. Επειδή θεωρούσε ότι το παιδί δεν είναι "τέτοιο" και ότι θα "χαντακωθεί" στο ειδικό σχολείο αν συναναστρέφεται με "τέτοια" παιδιά. (Μιλάμε για αυτιστικό παιδί με σοβαρά προβλήματα που σε σχέση με άλλα του ειδικού σχολείου θα το χαρακτήριζα πιο δύσκολη περίπτωση). Όμως δεν μπορώ να κατηγορήσω μια μεγάλη γυναίκα από χωριό που δεν έχει μορφωθεί και δεν ξέρει την κατάσταση του εγγονού της. Αλλά η μάνα που κι αυτή φτωχή κι αμόρφωτη γυναίκα ήταν, γύρισε και μου είπε "εγω δεν φοράω παρωπίδες, δεν με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος που το παιδί μου θα πάει σε ειδικό σχολείο, θέλω το καλύτερο για αυτό." Μέσα από την καρδιά μου της έσφιξα το χέρι και της έδωσα συγχαρητήρια για τη δήλωσή της!

Το σχολείο θα κάνει ότι μπορεί φαντάζομαι στην περίπτωση της MSM2 αλλά ποτέ δεν θα είναι αρκετό. Ελπίζω να μη μετανιώσουν οι γονείς για την επιλογή τους αν και πολύ το φοβάμαι. MSM2 να παρακολουθήσεις από κοντά τους αγώνες του σχολείου για να βρεθεί λύση και να απαιτήσετε μαζί με τη δασκάλα και το διευθυντή λύση από το ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ και τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας. Να του μιλήσεις κι εσύ για τις αγωνίες σου. Ελπίζω να βρεθεί μια λύση που θα είναι ωφέλιμη για όλους! Και να μιλάς διαρκώς με την κόρη σου για τους προβληματισμούς της. Εμένα μου κάνει εντύπωση (χωρίς να θέλω να ρίξω το φταίξιμο σε εσένα) το γεγονός ότι δεν είχες αντιληφθεί τόσο καιρό ότι κάτι συνέβαινε. Να παροτρύνεις την κόρη σου να μην κρατάει μέσα της ότι την απασχολεί. Μπορεί και η δασκάλα να μην κινητοποιήθηκε εξαρχής γιατί μπορεί η κόρη σου να μην έδειχνε την ενόχλησή της. Ξέρεις πόσες φορές τα παιδάκια μου τα απασχολεί κάτι και δεν έρχονται να μου το πούνε παρά πρέπει εγώ να προσπαθήσω να τους το εκμαιεύσω παρατηρώντας δείγματα συμπεριφοράς; Και πάλι μακάρι να βρείτε λύση σύντομα.

[mata]

MSM2 να παρακολουθήσεις από κοντά τους αγώνες του σχολείου για να βρεθεί λύση και να απαιτήσετε μαζί με τη δασκάλα και το διευθυντή λύση από το ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ και τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας. Να του μιλήσεις κι εσύ για τις αγωνίες σου. Ελπίζω να βρεθεί μια λύση που θα είναι ωφέλιμη για όλους! Και να μιλάς διαρκώς με την κόρη σου για τους προβληματισμούς της.

 

MSM2 στέκομαι στα λόγια αυτά της daskalas και σου στέλνω την συμπαράσταση μου στο πρόβλημα σου. Ελπίζω σύντομα να γίνουν όλα τα παραπάνω!!

[rike]

Προφανώς η αντοχές του παιδιού σου εξαντλούνται γιατί έφτασε στο όριο και σου το είπε. Αυτή η δουλειά που λες θα έπρεπε να γίνει από την πρώτη δημοτικού όχι όταν το δικό σου παιδί φτάσει στα όριά του.

Στη θέση σου (αφού ξέρεις τι συμβαίνει στο δικό σου παιδί) θα ρωτούσα εγώ κάποιον ειδικό.... για το τι πρέπει να γίνει να βοηθήσει και τα δυο παιδιά.

 

Και επανέρχομαι αν ξέρει κάποιος... δεν μπορεί να υποχρεώσει κανείς τελικά τους γονείς να στείλουν το παιδί σε ειδικό σχολείο? Πως μπορεί να αφήνεται αυτό στην κρίση τους και μετά το σχολείο και οι δασκάλες που δεν είναι εξειδικευμένα να ψάχνουν να βρουν τη λύση?

[Αντιγόνη]

MSM2 να παρακολουθήσεις από κοντά τους αγώνες του σχολείου για να βρεθεί λύση και να απαιτήσετε μαζί με τη δασκάλα και το διευθυντή λύση από το ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΟ και τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας. Να του μιλήσεις κι εσύ για τις αγωνίες σου. Ελπίζω να βρεθεί μια λύση που θα είναι ωφέλιμη για όλους! Και να μιλάς διαρκώς με την κόρη σου για τους προβληματισμούς της.

 

MSM2 στέκομαι στα λόγια αυτά της daskalas και σου στέλνω την συμπαράσταση μου στο πρόβλημα σου. Ελπίζω σύντομα να γίνουν όλα τα παραπάνω!!

Κι εγώ.. εύχομαι το γρηγορότερο μία λύση για όλους.

[MSM2]

Daskala η κόρη μου καλώς ή κακώς είναι ένα ωριμό παιδί ήρεμο ,υπάκουο ,αυτόνομο υπομονετικό,επιμελής ( δεν το λεω έγω, οι δασκάλοι της ) δεν χρειάστηκε ποτέ την επέμβαση ή βοήθεια μου σε τιποτα ακόμα και στο διάβασμα (από τη Α δημοτικου διάβαζε πάντα μόνη ).

Το πρόβλημα το είχα εντοπίσει από την Α όχι ότι μου είχε κάνει παράπονα άλλα έβλεπα και άκουγα από συμμαθητές της και γονείς και από ΄τους δασκάλους της σε συζητήσεις για το συγκεκριμένο θέμα πάντα έλεγαν η Μ περνάει τα πάνδεινα.

Σ ε συζητήσεις που είχα μαζί της πάντα μου έλεγε εντάξη έχω βρει κόλπα και δεν με ενοχλει.

Το λάθος μου σαν μητέρα ήταν ότι ξέχασα ότι έχω να κάνω με ένα παιδί 6.7.8.9 χρόνων και υπερεκτιμησα τις δυνατότητες και τις αντοχές της .

Και επίσης έχεις δίκιο και η κόρη μου είναι πολυ κλειστός χαρακτήρας ότι την απασχολεί το κρατάει μέσα της, και πραγματικά δεν μπόρεσα να δω τα σημάδια και έχω τύψεις,

 

Υ.Σ το φταιξιμό καλή μου μην έχεις ένοχες σε μένα πρέπει να το ρίξεις.

[MSM2]

 

Και επανέρχομαι αν ξέρει κάποιος... δεν μπορεί να υποχρεώσει κανείς τελικά τους γονείς να στείλουν το παιδί σε ειδικό σχολείο? Πως μπορεί να αφήνεται αυτό στην κρίση τους και μετά το σχολείο και οι δασκάλες που δεν είναι εξειδικευμένα να ψάχνουν να βρουν τη λύση?

 

Και έγω άν γνωρίζει κάποιος τον νόμο ας μας πει

[DaF]

Για τον συμμαθητή της κόρης της MSM2 το ειδικό σχολείο είναι επιτακτική ανάγκη! Χρειάζεται γιατρό, ψυχολόγο, ειδικό παιδαγωγό και κοινωνική λειτουργό για να μπορέσει όχι να θεραπευτεί (σε καμία περίπτωση) αλλά να παρουσιάσει κάποια σημάδια βελτίωσης.

 

Ναι είναι επιτακτική ανάγκη αλλά δεν μιλάμε για το σε "βάθος χρόνου" μιλάμε για το τώρα..όπου όλες αυτές οι ειδικότητες μάλλον απουσιάζουν από το σχολείο..εδώ απουσιάζουν από τα ειδικά σχολεία, τι να λέμε τώρα..

 

Αυτά τα παιδια δεν αντιδρούν έτσι από καπρίτσιο, ούτε μπορείς να πεις ότι χρειάζονται όρια. Δεν μπορούν να αντιληφθούν πώς πρέπει να λειτουργήσουν σε κάποιες περιπτώσεις. Δεν αντιλαμβάνονται τα όρια.

 

εξαρτάται από τη βαρύτητα του αυτισμού, ΑΝ έχει αυτισμό ..μην τα βάζουμε όλα σε ένα καζάνι...σχετικά με τα όρια ..αν ήταν έτσι, τότε δεν θα υπήρχε ειδική αγωγή θα υπήρχε απλά επίβλεψη ...

 

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι διαβάζοντας μερικά βιβλία ή ψάχνοντας σε site στο internet θα μπορέσει η δασκάλα αυτή να βρει τη λύση ή να βοηθήσει το παιδί. Με την ίδια λογική αν διαβάζαμε κάποια βιβλία νομικής θα γινόμασταν όλοι δικηγόροι.

 

μορφωμένη κοπέλα είναι ΚΑΙ παιδαγωγός, αν δεν προσπαθήσει να κάνει έστω κάτι και μόνη της, ας αφεθεί στη μοίρα της όπως κάνουν οι περισσότερες δασκάλες -δημόσιοι υπάλληλοι...

 

ας σταματήσουμε πια να δικαιολογούμε τα αδικαιολόγητα...

[maryp]

Λοιπόν! Σήμερα πήγαμε στην παιδίατρο, της περιέγραψα πάνω κάτω το θέμα της φίλης MSM2 και την ρώτησα αν είναι στο χέρι των γονιών αν θα στείλουν το παιδί τους στο ειδικό σχολείο ή όχι. Μου απάντησε τα εξής: Εφ'οσον υπάρχει ο ειδικός δάσκαλος (έστω αυτό το 2ωρο που υπάρχει) μαζί του, σημαίνει ότι ΗΔΗ έχει εξετασθεί το παιδί και έχει κριθεί από τους αρμόδιους ότι μπορεί να φοιτήσει στο σχολείο κανονικά. Από τη στιγμή που ο γονείς του έχουν χαρτί που το λέει αυτό, δεν είναι καλό ούτε υποχρεωτικό βέβαια, να το στείλουν στο ειδικό σχολείο. Αυτά ήταν τα λόγια της παιδιάτρου μας...

[mikio]

Ποια είναι τα αδικαιολόγητα που προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε;

Δεν βιάζομαι να κατακρίνω. Μόνο αυτό. Φυσικά θεωρώ ότι είναι καλό από τη στιγμή που βρίσκεται αντιμέτωπη η δασκάλα με μια τέτοια περίπτωση να κινητοποιηθεί, να ψάξει, να ρωτήσει, να ενημερωθεί αλλά δεν είναι το ίδιο όπως και να το κάνουμε, με το να έχεις σπουδάσει ειδική αγωγή. Χρειάζονται ειδικές σπουδές, μετεκπαίδευση κλπ για να μπορέσεις να βοηθήσεις παιδιά με ιδιαιτερότητες. Αυτό που μπορεί να βοηθήσει είναι η συνεργασία της δασκάλας με ειδικούς. Το μόνο που θα καταφέρει να κάνει αν ενεργήσει μόνη της είναι μια τρύπα στο νερό!

Η λέξη "περισσότερες" δίπλα στη φράση "δασκάλες δημόσιοι υπάλληλοι" μου χτύπησε άσχημα. Ας μην τα βάζουμε όλα στο ίδιο καζάνι είπες προηγουμένως. Κατάθλιψη θα με πιάσει στο τέλος με ότι διαβάζω κατά καιρούς για τους δασκάλους. Δεν είναι όλοι όπως θα έπρεπε, δεν αντιλέγω, αλλά και όσοι είναι σωστοί "καίγονται μαζί με τα ξερά". [/b]

[EVA]

MSM2 οι τύψεις δεν έχουν καμία θέση μέσα σου μην κατηγορείς τον εαυτό σου, μόνο απο δω και πέρα κοίταξε τι θα κάνεις.

Απ' ότι διαβάζω το παιδί αρχίζει και δε θέλει να πάει σχολείο και με το δίκιο του. Να το πείς αυτό στη διεύθυνση και στη δασκάλα να καταλάβουν όλη την έκταση του προβλήματος.

 

Να είσα εκεί πάνω κατα πάνω καθημερινά. Με όποιο τρόπο μπορείς.

Συμφωνώ με τη δασκάλα να συζητάς με το παιδί κι ας είναι κλειστή θα σου μιλήσει κάποια στιγμή θα τα βγάλει

να την επιβραβεύεις για την υπομονή που έδειξε και για τη στιγμή που σου το είπε.

Να της λες κάθε μέρα ότι είσαι εκεί να σου πεί ότι θελήσει όταν ειναι έτοιμη.

Κάθε μέρα συζήτηση με το παιδί........ πάρτη μια βολτίτσα σε μια παραλία χαλαρώστε πες της ότι όλα θα πάνε καλά και καν'τη να νιώσει ασφάλεια ότι είσαι εκεί για να διορθωθούν όλα.

 

Καλή δύναμη στον αγώνα σου είμαι σίγουρη ότι τώρα που ανέλαβες το θέμα όλα θα πάνε καλά.