ΓΕΝΝΗΣΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΚΛΗΡΙΔΙΟ!!!

[Dimitra83]

ασπασια να σας ζησει κ να ειναι παντα γερο κ καλοτυχο!!!\

και εγω που εκανα με ΡΑΤ κ τα 2 παιδια ουτε κλισμα ουτε ξυρισμα μου εκαναν .εγω παντως κ στα 2 ημουν ξυρισμενη γιατι με το που εμπαινα στον μηνα μου ξυριζομουν ανα 3 μερεςουτε κ με εκοψαν.ο μπαμπας ηταν μεσα κ συμμετειχε (το κκαλο που του ηθελα:p)κ εκοψε τον λωρο.στο πρωτο τρομαξα οταν τον ειδα με το ψαλιδι κ του ειπα ''κανονισε μη κανεις καμια βλακεια'' επισης μου εδωσαν τα μωρα αμεσως πανω μου μολις βγηκαν κ τις 2 φορες κ μολις κοπηκε ο λωρος αμεσως στο στηθος.περπαττησα αμεσως κ εκανα μπανιο οντως ειναι πολυ ωραια εμπειρια αν κ εγω ειχα οξεις τοκετους .δηλαδη δεν ειχα σταδιακους πονους σε κανενα παιδι αλλα με τη μια πονους κ συσπασεις ανα 1 λεπτο γιαυτο μαλλον ειχα κ γρηγορες γεννες.2 ωρες η πρωτη 15 λεπτα η 2η παμε για την τριτη!

[Τινακι]

Ασπασια μου βρισκω τις εμπειριες σου ακρως συγκινητηκες και οπως θα ηθελα και εγω να τις ζησω...ευχομαι στο τριτο να μπορω να παρακαλουθησω αυτη τη μεθοδο.

Να σας ζησει και τον χαιροσαστε καθε στιγμη, ευχομαι τα αδερφακια μεταξυ τους να ειναι παντα αγαπημενα και ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ στον συζηγο που παρα την αυπνια του ηταν παρον σε ολα!!!!

[elion]

Να σου ζήσει!

και εγώ χωρίς επισκληρίδιο,χωρίς ξύρισμα, κλίσμα και κόψιμο με 3 εξωθήσεις, ο γνωστός οξύς τοκετός σε όσες τον έχουν περάσει και μάλιστα στο Αλεξάνδρα!ήταν και το πρώτο μου παιδί... υπέροχη εμπειρία!

[Dimitra83]

Να σου ζήσει!

και εγώ χωρίς επισκληρίδιο,χωρίς ξύρισμα, κλίσμα και κόψιμο με 3 εξωθήσεις, ο γνωστός οξύς τοκετός σε όσες τον έχουν περάσει και μάλιστα στο Αλεξάνδρα!ήταν και το πρώτο μου παιδί... υπέροχη εμπειρία!

ειχα 2 τετοιους αν δεις πιο πανω.μπορει να ειναι γρηγοροι αλλα ανυποφοροι

[chris78]

Επίσης ήσουν πολύ τυχερή που σε ανέβασαν αμέσως επάνω, εμένα στη δεύτερη γέννα μετά το δίωρο της ανάνηψης έμεινα και άλλο ένα δίωρο στον διάδρομο, γιατί απλά δεν υπήρχε κανένας να με ανεβάσει επάνω και όταν με ανέβασαν στο δωμάτιο (δίπλα από τις κοινόχρηστες τουαλέτες, απέναντι από τα ασανσέρ) δεν ειδοποίησαν τον άντρα μου!!! Η ενδοεπικοινωνία δεν δούλευε και το τηλ. λειτούργησε μετά από κανά μισάωρο, τέλος ήρθαν να με βοηθήσουν να ντυθώ ενώ ήδη είχα βρει τον άντρα μου, είχα ντυθεί (ευτυχώς είχα μαζί μου σερβιέτες) και είχα κατέβει για να βρω άκρη για το δωμάτιο!!!!!!

Τώρα που θα πάω να γεννήσω πάω με πολύ αρνητισμό απέναντί τους!!!!!!!!

 

Underage λογικό είναι να αρνητικά προδιαθετιμένοι απέναντί τους. Μα, τι απαράδεκτη συμπεριφορά ήταν αυτή??? Δύο ώρες σε είχανε στο διάδρομο??? Για όνομα......:idea:

Θα μπορούσες να μας πείς ποιό είναι αυτό το ... ΤΟΣΟ... οργανωμένο μαιευτήριο για να είμαστε υποψιασμένες και μεις οι υπόλοιπες???

Με το καλό το μωράκι σου... και πραγματικά σου εύχομαι αυτή τη φορά να έχεις μια υπέροχη εμπειρία!!!!!!

[vera]

Μπραβο Ασπασια χαιρομαι που ολα πηγαν παλι τοσο ευκολα!!! Να γεννανε ολες ετσι, τι ωραια θα ηταν!!!

[Νατασούλα]

Οι εμπειρίες σου είναι πολύ συγκινητικές....... κρίμα που δεν μπόρεσα να ζήσω και εγώ την εμπειρία (λόγω κ.τ.) ενός τέτοιου τοκετού!!!!!!!!

Να σου ζήσουν τα παιδάκια σου!!!!!!!!!!!!!!!!!

[giann]

Να μαστε και πάλι!!!

Αυτη τη φορα με τον δευτερο γιο μου !!!

 

Λοιπον την Κυριακη 25/07 αρχισα να εχω συσπασεις 10λεπτες ενω θηλαζα τον μεγαλο μου γιο. πηρα τον γιατρο μου τηλέφωνο κατα τις 12 το βραδυ να τον ενημερωσω και μου ειπε ραντεβου σε μια ωρα στο μαιευτηριο...

Αγχωθηκα γιατι επρεπε να ερθουν οι γονεις μου να κρατησουν τον μικρο και δεν περιμενα να μου πει τοσο γρηγορα... Τελος παντως ηρθαν οι δικοι μου ( ο μικρος κοιμοταν) και φυγαμε για το μαιευτηριο.

οταν εφτασα στο μαιευτηριο οι συσπάσεις μειωθηκαν. 2 ωρες μετα ήταν στο 20λεπτο. Περιμεναμε λιγο ακομη (ωστοσω εγω ειχα περισσοτερο άγχος για τον μικρο που ειχα αφησει σπιτι πρωτη φορα μονο του με τους γονεις μου) αλλα τιποτα. Τοτε αποφασισαμε να φυγω και να περιμενουμε να εξελιχθει μονος του ο τοκετος (και οχι να μου κανει προκληση οπως συνηθιζουν...)

Την επομενη μερα και αφου μιλάγαμε τακτικα με τον γιατρο ειπαμε να παμε το απογευμα να τον δουμε με υπερηχο. Ειχα ήδη ξανα συσπασεις και στο ιατρειο (δεν με εξετασε αποκάτω μονο υπερηχο μου έκανε). Μου είπε πως ο τοκετος ειναι σε εξελιξη και οπου ναναι γενναω.

Με το που έφυγα απο το ιατρειο αρχισαν πιο έντονες συσπάσεις. Εν μεσω 10λεπτων συσπάσεων γυρισα σπίτι, κοιμησα τον μικρο (ο οποιος τελικα δεν ειχε κανενα προβλημα με τους δικους μου το προηγουμενο βράδυ ) εκανα ενα μπανιο και ξυπνησα τον άντρα μου που ήταν αυπνος σχεδον 40 ωρες . Μιλησα με το γιατρο και ξαναδωσαμε ραντεβου στις 1 στο μαιευτηριο. Πηγαμε (ο γιατρος μου και τις δυο φορες ήταν εκει και με περιμενε) με εξετασε ο ιδιος και οχι καποια νοσοκομα ειχα διαστολη 4 και αφου έκατσα καμμια ώρα μου έβαλαν καρδιοτοκογράφο. Δεν μου έκαν κλίσμα ουτε με ξύρισαν. Σιγα σιγα οι συσπάσεις έγιναν πιο έντονες και κάποια στιγμη του γύρω στις 4.30 του ειπα πως νιωθω το μωρο κα κατεβαινει. Μου ειπε οποτε αισθανομαι την αναγκη να σπρώχνω. Μετα απο λίγο του ειπα πως ειμαι έτοιμη και πράγματι ο μικρος ήθελε να βγει. Μπήκαμε στην αιθουσα τοκετου και με 3-4 σπρωξηματα ειδα το κεφαλακι να βγαινει. Αυτο που ειχε πιο πολύ πλάκα ήταν πως ο γιατρος μου έδινε οδηγιες για το ποσο να σπρωχνω και μου έλεγε σπρώξε, οπα λιγο ακομά, έλα έλα οπά λίγο ακόμα (λες και πάρκαρα αυτοκινητο μου φάνηκε ) και τσουπ βγηκε ο μικρουλης μου. Πολύ ευκολα και χωρις κανενα σκίσιμο.

Ο μικρος έκλαψε ελάχιστα και μολις ο γιατρος του μιλησε και του ειπε πως ειναι εδω η μαμα και ο μπαμπας μην κλαις σταματησε το κλάμα

Αμεσως τον πηρα αγκαλια, περιμεναμε λίγο να αδειασει ο ομφάλιος λώρος, μετά τον έκοψε ο άντρας μου ενω τον έβαλαν στην αγκαλια μου. Τον έβαλα στο στήθος το οποίο έπιασε αμεσως ενω με χαιδευε κιολας τον πηραν για λίγο να τον ζυγισουν, και μετά πάλι στην αγκαλια μου.

Μετα απο καμμια ωρα τον δωσαμε πισω για να ανεβω στο δωματιο.

Εμμεινα ελάχιστα στην αιθουσα ανανηψης (πιο πολύ γιατι δεν ήταν ευκαιρος νοσοκομος να με ανεβασει) ενω οταν με ανεβασαν πάνω μιση ώρα αργοτερα εκανα αμεσως μπάνιο και σηκωθηκα για βολτα!!!

Για ακομη μια φορα εζησα μια μοναδική εμπειρια στην οποια ειχα τον απολυτο έλεγχο των καταστασεων!!!!

Το μονο για το οποιο μετανιωνω ειναι πως ξεχασαμε να το τραβηξουμε με καμερα όπως ειχαμε κανει την πρωτη φορα. κριμα γιατι ηταν φοβερη εμπειρια...

μπραβο Ασπασία ο΄λα πηγαν τελεια . Να σου ζήσουν και τα δυο σου μπεμπακια.

Σε ποια εβδομαδα έκανες το 2ο γιο? Όπως καταλαβαίνεις είμαι στην 37 εβδ. σε αναμονη....είχα μια εξαιρετικη εμπειρια γεννώντας το πρωτο μου παιδι (με μια εξωθηση) και με εχει φαει η αγωνια αν θα ειναι το ιδιο ευκολα και στο 2ο μωρακι μου....

[kouklissa]

Να σου ζήσουν τα μωράκια σου

[Ασπασία]

μπραβο Ασπασία ο΄λα πηγαν τελεια . Να σου ζήσουν και τα δυο σου μπεμπακια.

Σε ποια εβδομαδα έκανες το 2ο γιο? Όπως καταλαβαίνεις είμαι στην 37 εβδ. σε αναμονη....είχα μια εξαιρετικη εμπειρια γεννώντας το πρωτο μου παιδι (με μια εξωθηση) και με εχει φαει η αγωνια αν θα ειναι το ιδιο ευκολα και στο 2ο μωρακι μου....

 

 

Τον πρωτο τον γεννησα 39+1 ημερες και αυτον 39+5...με το καλο...

 

Παντως στον δευτερο ηταν ολα πιο ευκολα και πολυ πιο γρηγορα βασικα αν εξαιρεσεις το false alarm:lol:

[mary2011]

Οσες γεννησατε με φυσικολογικο τοκετο χωρις επισκληριδιο ετρεμαν τα ποδια σας την ωρα του τοκετου; γιατι η αδερφη μου που δεν εκανε επισκληριδιο της ετρεμαν παρα πολυ τα ποδια της και ογιατρος της ειπε οτι ηταν φυσιολογικο.

[tazoula82]

Οσες γεννησατε με φυσικολογικο τοκετο χωρις επισκληριδιο ετρεμαν τα ποδια σας την ωρα του τοκετου; γιατι η αδερφη μου που δεν εκανε επισκληριδιο της ετρεμαν παρα πολυ τα ποδια της και ογιατρος της ειπε οτι ηταν φυσιολογικο.

Και γω γέννησα την μπεμπα μου πριν 3 μηνες με φυσιολογικο τοκετο χωρις επισκληρίδιο και οντως την ωρα των ωδινων με ειχε πιασει ενα τρεμουλο στα ποδια αλλα μολις αρχισαν οι τελευταιες εξωθησεις σταματησαν ολα.Μονο μια ανακουφιση νιωθεις μετα.

[Σνουφελ μου]

Κι εγω χωρις επισκληριδιο,δε προλαβαινα κιολας να κανω..γενησ σε 2 ωρες ΑΛΛΑ!Ειχα δυστοκια λογο οπισθιας θεσεις ινιακης προβολης οποτε κ παρα τις εξοθησεις ειχε μεινει στην διοδο..οποτεκ χρειαστηκε εμβρυουλκο,αλλα μετα φαγαμε σκαλομα στους ωμους...μετα καναμε το χειρισμο McRoberts(τραβηγμα ποδιων προς τα επανω) κε τσι βγηκε...Υπεφερα κατα τη διαρκεια απο φρικτους πονους στη μεση κ δε μπορουσα να αναπνευσω.Στο 3ο σταδιο..παρουσιασα κατακρατηση του πλακουντα,μου εγινε αφαιρεση με ειδικα εργαλεια,χωρις αναισθητικα(οποτε ζουσα 2η γεννα),μετα ακατασχετη αιμοραγια,μετα πολλα ραμματα,ρηγος(μεσα αυγουστου) τρεμουλο ακρων κ καταρευση...Δε σηκωθηκα απο το μπουμ,οι νοσοκομες με πηρανε (δε θυμαμαι τιποτα κ εκει)Αυτα τα ωραια!Ανηκω στο 5-7 % που παρουσιασαν τετοιες επιπλοκες στο2 κ 3 σταδιο του τοκετου.κοινως...γκαντεμια!Δε θυμαμαι κ πολλα...ημουν ημιλυποθιμη μεχρι που με πηγανε στην ανανυψη οπου κ κατερευσα μου ειπανε εγω δε θυμαμαι τιποτα....

 

Χαιρομαι να διαβαζω οσες σας πηγε καλα ο ΦΤ κ θυμαστε ολα αυτα κ θα θελα να ζησω αυτο το εσπρωξα,βγηκε κ ενιωθα μια ανακουφιση...αλλα δε το εζησα ετσι...Μακαρι να γεννανε ευκολα ολες οι μανουλες....ο τοκετος δε ξεχνιεται....

[Απόλλωνας-Δανάη]

Κ γω και τα δυο μου τα μωρα χωρις επισκληριδιο αλλα δοξα το Θεο γεννησα γρηγορα και τις δυο φορες!ο πονος τεραστιος αλλα οχι για παρα πολυ ευτυχως!!

[mama@2]

Και εγω τον δευτερο μου γιο φυσιολογικα (με προκληση) χωρις επισκληριδιο!

Στα αρχικα σταδια, το τι περπατημα εριξα(ειχα κ τη μαμα κ τη γιαγια για κουραγιο).....καθε λιγο ελεγχαν τις διαστολες οι μαιες..κ αντε παλι περπατημα....ηταν ψηλα ο μπεμπης κ ειχαμε παρει κ 1 ημερα(40+1)....τελικα μισα χαπι κ .......

σε 2 ωρες ειχα το μωρακι μου αγκαλια!

Ευτυχως ολα γρηγορα(απο τη στιγμη που ηταν ανυποφοροι οι πονοι---μετα απο πολυ λιγο γεννηθηκε το μπεμπακι μου!!!10 λεπτα περιπου πονεσα πολυ---προηγουμενως ηταν σαν δυνατοι πονοι περιοδου)

Στον πρωτο μου γιο ειχα κανει επισκληριδιο, στον δευτερο ηθελα να γεννησω κ να το καταλαβω!!!!!

[ΜΑΡΙΑ-ΕΥΓΕΝΙΑ]

Κοριτσια σας ζηλευω εγω ειμαι στο 5ο μηνα και φοβαμαι να γεννησω χωρις επισκληριδιο.Θα γεννησω νοσοκομειο και οποτε αν παω με φ.τ. δεν προκειται να την γλυτωσω.Με τοσα που ακουω.....Εχω και προβλημα στη μεση και φανταζομαι πως αυτο ειναι κατα μου!!!!!!!

[katerina-ioanna]

Κι εγώ γέννησα χωρίς επισκληρίδιο - οι πόνοι ξεκίνησαν κατά τις 8 το βράδυ - στις 2 μπήκα στο μαιευτήριο με διαστολή 1, συσπάσεις ανά 5λεπτο και το μωρό τελείως ψηλά. Τελικά στις 6.30 είχε προχωρήσει η διαστολή, ο γιατρός μου έκανε τεχνητούς πόνους και μου έσπασε τα νερά και στις 7.45 είχα γεννήσει. Ο γιατρός δεν το περίμενε τόσο γρήγορα - τον φώναξαν οι μαίες και ήρθε τρέχοντας. Στην αίθουσα τοκετού θυμάμαι ότι έσπρωξα μόνο 3 φορές και βγήκε η κοράκλα μου. Πάντως εμένα μου είχαν κάνει κλύσμα και παρόλαυτά το έντερό μου ήταν ανεξέλεγκτο. Αφού στην αίθουσα τοκετού μου λέγανε να περιμένω και να μην σπρώχνω για να προλάβουν να με καθαρίσουν και να με αλλάξουν. Επίσης, θυμάμαι ότι στη φάση των τεχνητών μου είπαν ότι μου έκαναν παυσίπονη. Εσείς θυμάστε κάτι τέτοιο? Γιατί η αλήθεια είναι ότι απ' όταν άρχισα να σπρώχνω δεν πόναγα - και δεν ξέρω αν είναι από την ένεση ή από την ανάγκη να βγει το παιδί και ν' ανακουφιστώ.

[sofi@p]

Κι εγώ γέννησα το δεύτερο παιδάκι μου φυσιολογικά, χωρίς επισκληρίδιο. Στο πρώτο μου παιδάκι οι πόνοι είχαν έρθει φυσιολογικά, αλλά όταν πήγα στο μαιευτήριο μου έβαλαν και τεχνητούς πόνους, για να τελειώνουν μια ώρα αρχύτερα (ήταν βράδυ) και μετά έκανα κι επισκληρίδιο. σταμάτησα μεν να πονάω αλλά σταμάτησαν και οι συσπάσεις της μήτρας, έπεσαν και οι παλμοί του μωρού και παραλίγο να κάνω επείγουσα καισαρική. Στη δεύτερη εγκυμοσύνη άλλαξα γιατρό (για διάφορους λόγους) και επειδή το μωρό είχε μεγαλώσει αρκετά, στην 40η εβδομάδα πήγα για πρόκληση τοκετού. Είχα μια φανταστική μαία (65 ετών εμπειρότατη) που με καθοδηγούσε σε όλα και τα κατάφερα περίφημα. Ένα έχω να πω, αφού έχω και τις 2 εμπειρίες: ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Ο ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΕΧΝΗΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ. Η φύση ξέρει πάντα καλύτερα...

[katerina-ioanna]

Κι εγώ γέννησα το δεύτερο παιδάκι μου φυσιολογικά, χωρίς επισκληρίδιο. Στο πρώτο μου παιδάκι οι πόνοι είχαν έρθει φυσιολογικά, αλλά όταν πήγα στο μαιευτήριο μου έβαλαν και τεχνητούς πόνους, για να τελειώνουν μια ώρα αρχύτερα (ήταν βράδυ) και μετά έκανα κι επισκληρίδιο. σταμάτησα μεν να πονάω αλλά σταμάτησαν και οι συσπάσεις της μήτρας, έπεσαν και οι παλμοί του μωρού και παραλίγο να κάνω επείγουσα καισαρική. Στη δεύτερη εγκυμοσύνη άλλαξα γιατρό (για διάφορους λόγους) και επειδή το μωρό είχε μεγαλώσει αρκετά, στην 40η εβδομάδα πήγα για πρόκληση τοκετού. Είχα μια φανταστική μαία (65 ετών εμπειρότατη) που με καθοδηγούσε σε όλα και τα κατάφερα περίφημα. Ένα έχω να πω, αφού έχω και τις 2 εμπειρίες: ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ Ο ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΕΧΝΗΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ. Η φύση ξέρει πάντα καλύτερα...

 

Μήπως θυμάσαι αν σου έκαναν παυσίπονη ένεση αφού είχαν ξεκινήσει οι τεχνητοί?

[sofi@p]

Μήπως θυμάσαι αν σου έκαναν παυσίπονη ένεση αφού είχαν ξεκινήσει οι τεχνητοί?

Μετά τους τεχνητούς πόνους κι όταν η διαστολή έφτασε στο 4 μου έκαναν επισκληρίδιο κι ανακουφίστηκα αμέσως. Αυτό που θυμάμαι όμως, είναι ότι με τους τεχνητούς πόνους μόλις τελείωνε ο ένας πόνος αμέσως ξεκινούσε ο επόμενος, χωρίς διακοπή, ενώ στο φυσιολογικό πόνο έχεις 1-2 λεπτά να ηρεμήσεις πριν σε ξαναπιάσει ο πόνος. Όπως μου εξήγησε και η μαία μου στη 2η γέννα μου, το ότι η μήτρα βρίσκεται σχεδόν υπό συνεχή σύσπαση με τους τεχνητούς πόνους, ήταν αυτό που έκανε το παιδάκι μου να δυσφορεί και να πέσουν οι παλμοί του στην 1η μου γέννα.

[fortiki]

αχ κοριτσια ποσο κουραγιο μου δινετε δεν λεγετε.

την φοβαμαι την επισκληριδιο πολυ.η φυση προνοει οπως λετε και σε αφηνει να χαλαρωσεις ενδιαμεσα.

μια ερωτηση μονο:κατα την εξωθηση νιωθατε πονο?

[sofi@p]

αχ κοριτσια ποσο κουραγιο μου δινετε δεν λεγετε.

την φοβαμαι την επισκληριδιο πολυ.η φυση προνοει οπως λετε και σε αφηνει να χαλαρωσεις ενδιαμεσα.

μια ερωτηση μονο:κατα την εξωθηση νιωθατε πονο?

στο στάδιο της εξώθησης οι πόνοι είναι 10. εγώ σε κάποιο μεσοδιάστημα πόνων, ρώτησα τη μαία μου: πόσο δυναμώνουν πια οι πόνοι???? και μου είπε: κοριτσάκι μου αυτοί είναι οι πιό έντονοι πόνοι της γέννας, είναι 10 κι εσύ έχεις ήδη περάσει τους 3, άντε άλλοι 7 έμειναν. τότε πήρα κουράγιο κι είπα: αλήθεια, αυτοί είναι?? ε, τότε, σίγουρα θα τα καταφέρω!! είναι πολύ καλύτερα από ό,τι το φανταζόμουν. αρκεί να κάνεις ανάσες, αυτές με έσωσαν. τις έκανα μαζί με τη μαία μου εκείνη τη στιγμή, δε χρειάζονται μαθήματα. αρκεί να πέσεις σε μαία που θέλει να γεννήσεις φυσιολογικά και να σε βοηθήσει σε αυτό κι όχι σε κάποια που θέλει απλώς να τελειώνει.

[siderenia]

Και γω φτ χωρις επισκληρίδιο. γεννησα γρήγορα. 3τα ξημερωματα πήγα στο μαιευτηριο με διαστολή 1 και συσπάσεις ανα 1-2 λεπτα και 7 το πρωί βγηκε το μωρό. 3 εξωθήσεις χρειάστηκαν. δυστυχώς με έκοψαν 3 φορές και έπαθα και μια μικρή αιμορραγία γι άσχετο λόγο. Πιο πολύ πόνεσα στα ράμματα παρά στην όλη διαδικασία. Οντως στις εξωθήσεις δεν ένιωθα πόνο αλλά ανακούφιση. ελπίζω και τώρα να πάνε όλα καλά να γεννησω πάλι έτσι εύκολα φτ και χωρις εποσκληρίδιο. Α! τα πόδια μου δεν έτρεμαν μια χαρά ήμουν αν εξαιρέσεις τις συσπάσεις και τον πόνο στην μέση.

[pax]

μια ερωτηση μονο:κατα την εξωθηση νιωθατε πονο?

 

Δεν θυμάμαι Ο άντρας μου λέει ότι πονούσα, αλλά εγώ θυμάμαι την εξώθηση σαν λύτρωση. Πολύ όμορφη ανάμνηση...

[chrisa1]

εγω μετα απο 5 ωρες δυνατων πονων ( γιατι συνολικα ηταν 21ωρες ) ενιωθα οτι η εξωθηση με ανακουφιζε , παρολο που ημουν πολυ κουρασμενη , περιμενα πως και πως να μου πει ο γιατρος να σπρωξω για να σταματησει ο πονος .,,, εμπειρια ο φυσιολογικος αλλα δεν ειμαι σιγουρη οτι θα το ξανα εκανα ,, απ'την αλλη σκεφτομαι οτι αφου υπαρχει κατι για να σε ανακουφισει γιατι να μην το παρεις ? ειναι καλυτερα να υποφερεις ? (γεννησα σε δημοσιο νοσοκομειο κ δεν ειχα την επιλογη αλλιως.,,,)