Νατασούλα

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    689
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

1 Neutral

Περισσότερα για την/τον Νατασούλα

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Νατασούλα

    Αυταρχική μητέρα

    Κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη!!! Δυστυχώς με τον ίδιο τρόπο λειτούργησε και με τον αδερφό μου. Ο αδερφός μου όμως όντως επαναστάτης από μικρός, δεν άφησε περιθώρια και την έχει κάνει πέρα εδώ και αρκετό καιρό. Του δημιουργούσε πολλά, συνέχεια τον ζάλιζε. Δεν σεβόταν τίποτα και ο αδερφός μου φέρθηκε ανάλογα!!!! Pax πιστεύω πως χρειάζεται κάποια ψυχολογική βοήθεια, αλλά δυστυχώς δεν ακούει κανέναν. Όταν τόλμησα να αναφέρω κάτι τέτοιο έγινε ο κακός χαμός, μου είπε πως δεν την σέβομαι και δεν ντρέπομαι που λέω τέτοια πράγματα και πως την λέω τρελή και άλλα πολλά τέτοια όμορφα λόγια, τα οποία με πλήγωσαν ιδιαίτερα γιατί πραγματικά θέλω να την βοηθήσω!!!! Πιστεύω πως μόλις αντιληφθεί πως η συμπεριφορά της είναι προβληματική, θα βρει και την λύση!!!! Αλλά δυστυχώς πιστεύει πως όλοι έχουμε άδικο και έχουμε ορμήσει όλοι να την φάμε (έτσι λέει). Δυστυχώς δεν έχει σχέση με κανένα από τα 3 αδέρφια της, ούτε καν με την αγαπημένη της αδερφή η οποία μην αντέχοντας τον χαρακτήρα της και την πιεστική συμπεριφορά της την έκανε πέρα!!!
  2. Νατασούλα

    Αυταρχική μητέρα

    Καλημέρα. Μέρες τώρα σκέφτομαι να ανοίξω αυτό το θέμα και όλο το αναβάλω.... Ίσως επειδή πρωταγωνίστρια είναι η μητέρα μου και πικραίνομαι και μόνο στη σκέψη!!!! Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν ένα καλόβολο παιδί που απεχθανόμουν τις φασαρίες και τους καυγάδες. Προτιμούσα να κάνω πίσω, να θάψω τα δικά μου θέλω αρκεί να μην δημιουργήσω φωνές και φασαρίες. Σαν έφηβη είχα όνειρα, πολλά όνειρα που δυστυχώς δεν πραγματοποιήθηκαν. Ένα από αυτά ήταν και η φοίτησή μου σε σχολή μοντελίστ. Ήθελα να γίνω σχεδιάστρια μόδας, αλλά οι γονείς μου δεν είχαν την οικονομική άνεση να με στείλουν σε ιδιωτική σχολή..... ενώ για τον αδερφό μου είχαν να του στέλνουν κάθε μήνα 150 χιλ δραχμές ενώ ήταν φαντάρος..... Το έφαγα και αυτό, είπαμε δεν ήθελα να τσακώνομαι. Με έστειλαν στην κυριολεξία χωρίς να θέλω σε ένα δημόσιο ΙΕΚ και μια ειδικότητα που ουδεμία σχέση θέλω να έχω. Για να μην τσακωθώ και πάλι, δεν μίλησα. Φοίτησα, τελείωσα και βεβαίως ουδέποτε εξάσκησα το συγκεκριμένο επαγγελμα. Δούλεψα σαν γραμματέας για 8 χρόνια περίπου και σε εκείνο το διάστημα προσπάθησα να κάνω την επανάστασή μου ενάντια στην πιεστική μητέρα μου. Δεν μπορούσα να πάω στο κομμωτήριο, να ψωνίζω ρούχα και παπούτσια, ακόμα και για τα περιοδικά έδινα λόγο. Επίσης βοηθούσα στο σπίτι οικονομικά, κάτι που το έκανα με ευχαρίστηση αλλά η μητέρα μου το θεωρούσε μεγάλη υποχρέωση. Για όλα έπρεπε να δώσω λόγο. Για να μην γίνομαι κουραστική, δεν αναφέρω όλα τα περιστατικά. Πάντοτε έκανα πίσω γιατί αν έκανα το λάθος και αντιδρούσα γινόταν χαμός.... έφτανε στο σημείο η μητέρα μου να μη μου μιλάει μέσα στο ίδιο σπίτι για μέρες..... Γνωρίζω τον άντρα μου, ξεκινάμε την σχέση μας και αποφασίζουμε από κάποιο σημείο και μετά να δώσουμε λόγο. Από εκεί και πέρα, αποφάσισα να παλεύω για τα θέλω μου. Βοηθός μου ο σύζυγός μου, ο οποίος δεν άντεχε να βλέπει όλη αυτήν την καταπιεστική συμπεριφορά εις βάρος μου. Έξι μήνες πριν τον γάμο γίνεται το πρώτο μπαμ. Επειδή τα έπιπλα του σπιτιού μας θα τα πλήρωνε το δικό μου σόι (γονείς - θείοι) η μητέρα μου θεώρησε ''σωστό'' να τα διαλέξει εκείνη και όχι εμείς σαν ζευγάρι. Έγινε ένας χαμός με υστερίες, φωνές και τσιρίδες πως θα γίνει αυτό που θέλει εκείνη κ.λ.π. Ο πατέρας μου λειτούργησε σαν πυροσβέστης, αλλά πέρασε το δικό μας και τελικά τα έπιπλα τα διαλέξαμε εμείς το ζευγάρι. Ούτε και θυμάμαι πόσες μέρες έκανε να μου μιλήσει.... Κάτι ανάλογο έγινε και όταν έπρεπε να διαλέξω το νυφικό. Ήθελε να πάμε να το διαλέξουμε μόνο οι δυο μας και όχι μαζί και οι φίλες μου. Έγινε ο κακός χαμός.... τελικά πήγαμε όλοι μαζί αλλά με μια μούρη μέχρι κάτω. Ο γάμος μου ήταν επεισοδιακός, γιατί η μητέρα μου ήθελε να επιβάλλει όλα τα έθιμα του τόπου της χωρίς εμάς να μας αρέσουν κάποια από αυτά. Έκανα πίσω , αλλά το μετάνιωσα γιατί πέρασε τι δικό της και ο σύζυγός μου είχε ενοχληθεί ιδιαίτερα. Το αφήσαμε και αυτό πίσω. Έμεινα έγκυος στην μεγάλη μου κόρη και έπρεπε να μείνω ξαπλωμένη στην αρχή γιατί έπαθα 2 αποκολλήσεις. Ερχόταν να βοηθήσει, δεν μπορώ να πω, αλλά με ζάλιζε αναφέροντάς μου πως εκείνη τα έκανε όλα μόνη και πως πρέπει να της λέω και ευχαριστώ που έρχεται!!!!!!!!!!!!!!!! Δεν μιλούσα για να μην τσακώνομαι αλλά η μητέρα μου το εκμεταλλευόταν. Νόμιζε πως έμπαινε στο δικό της σπίτι και έκανε ότι ήθελε, παντού έλεγε την γνώμη της και την επέβαλλε κιόλας με το έτσι θέλω. Ερχόταν να με βοηθήσει όταν γέννησα και με νευρίαζε τόσο πολύ που ευχόμουν να μην ερχόταν. Είχε για όλα άποψη, για το μεγάλωμα του μωρού, για το φαγητό μας, για το πότε και αν έπρεπε να καθαρίσουμε το σπίτι, για όλα..... και φταίω εγώ βέβαια, το παραδέχομαι. Μετά από 2 αποβολές, μένω έγκυος στην δεύτερη κόρη μου και εκεί άρχισε να γίνεται πολύ εκνευριστική. Την ενοχλούσαν όλα. Το ότι έπρεπε να μείνω ξαπλωμένη για ένα μεγάλο διάστημα για να μην χάσω το μωρό, που ερχόταν και σιδέρωνε και έκανε δουλειές ενώ πολλές φορές της είχα πει να προσλάβω μια κοπέλα να με βοηθάει. Με σύγχυζε σε τέτοιο σημείο που έκλαιγα..... μια φορά έτρεχα στο γιατρό με συσπάσεις λόγω της έντασης!!!!! Τελικά πήρα μια οικιακή βοηθό και σώθηκα από την γκρίνια!!! Και έρχεται η ευλογημένη ώρα της βάπτισης. Μια εβδομάδα πριν γίνει το μυστήριο ανακοινώνω στους γονείς μου το όνομα της μικρής. Να τονίσω πως δεν είμαστε παραδοσιακοί με τα ονόματα. Και στην πρώτη μας κόρη δώσαμε δυο ονόματα Μαρία της Παναγίας και Ελένη της πεθεράς μου. Η πεθερά μου αν και είναι 85 ετών δεν είχε κανένα πρόβλημα να βγεί δεύτερο το όνομά της, μάλιστα χάρηκε πάρα πολύ!!!! Η μητέρα μου μόλις άκουσε πως το όνομα της θα το βγάλουμε δεύτερο και όχι μόνο το δικό της όπως εκείνη είχε σκεφτεί, έγινε χαμός!!!! Το τι απειλή και εκβιασμό άκουσα από το στόμα της δεν λέγεται. Αυτή τη φορά όμως άνοιξα και εγώ το δικό μου στόμα και έγινε χαμός!!!! Έφυγε κακήν κακώς. Την άλλη μέρα ήρθε ο πατέρας μου και συνέχισε τους εκβιασμούς της μητέρας μου του στυλ δεν θα σου κρατάει τα παιδιά και τέτοια λες και μου τα κρατούσε. Αφού να σκεφτείτε έχω προσλάβει μπέιμπι σίτερ για να κρατάει το μωρό ενώ πηγαίνω την μεγάλη μου κόρη λογοθεραπείες - εργοθεραπείες. Δεν πτοήθηκα. Η βάπτιση έγινε και η μικρή μου πήρε το πανέμορφο όνομα της Αγίας Λυδίας και της μητέρας μου Αγγελική. Περιττό να αναφέρω πως ήρθαν στην βάπτιση, δεν μας ευχήθηκαν οι γονείς μου, παρά η μητέρα μου καθόταν και έκλαιγε και την έβλεπε όλος ο κόσμος. Την επόμενη μέρα ήρθαν στο σπίτι για καυγά. Είχαμε αποφασίσει να φωνάζουμε την μικρή Λυδία, αλλά η μητέρα μου θεώρησε πως θέλει να την φωνάζουμε Αγγελική και έτσι έπρεπε να γίνει. Της το αναφέρω με ωραίο τρόπο για να μην τα κάνω χειρότερα πως καλό είναι για να μάθει το παιδί να ακούει το όνομά του να το φωνάζουμε Λυδία, όπως δηλαδή έχουμε αποφασίσει εμείς ως γονείς και όχι οι παππούδες. Αν αργότερα μεγαλώνοντας θέλει να το αλλάξει, ας το αλλάξει. Η μητέρα μου μου λέει πως εγώ θα το φωνάζω Αγγελική και σε όποιον αρέσει. Γίνεται μια φασαρία άλλο πράγμα..... γιατί βρε παιδιά; Για το όνομα; Αν είναι δυνατόν εν έτη 2015 με όλα τα προβλήματα της κρίσης, να μας ενδιαφέρει το όνομα; Αντί να λέμε να έχουμε γερά παιδιά, να μας ενδιαφέρει το όνομα και μόνο; Το αποτέλεσμα; Με έχουν κάνει πέρα οι γονείς μου, δεν θέλουν καμία σχέση μαζί μου και όλο αυτό γιατί τόλμησα να σηκώσω ανάστημα και να αποφασίσουμε με τον άντρα μου πως θέλουμε ένα όνομα διαφορετικό που να μας αρέσει πολύ!!!! Ειλικρινά βαρέθηκα με όλα αυτά, βαρέθηκα να κάνω πίσω, να είμαι πάντοτε από κάτω, νομίζω πως ήρθε ο καιρός να κάνω την επανάστασή μου και εγώ!!! Άργησα, αλλά δεν αντέχω να μας καθορίζει η μητέρα μου τις ζωές μας!!!! Ας κάνει κουμάντο στο δικό της σπίτι και στον πατέρα μου ο οποίος δεν τολμάει να τα βάλει μαζί της!!!! Συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα, αλλά έπρεπε να τα βγάλω από μέσα μου!!!

  3. Διαφημίσεις


  4. Είμαι στην 26η εβδομάδα (7ος μήνας) και έχω πάρει μέχρι στιγμής 7 κιλά. Ξέρω και από την πρώτη μου εγκυμοσύνη πως αν δεν προσέξω θα ανέβει πολύ η ζυγαριά. Η αλήθεια είναι πως μου έχει ανοίξει η όρεξη και προσπαθώ να τρώω φρούτα αντί για κάποια λιχουδιά. Για να δούμε ως το τέλος τι θα γίνει!!!!
  5. Δυστυχώς δοκίμασα και τη σόδα, αλλά και το σίδερο και δεν καθάρισε!!!!!! Μίλησα και με τον ταπετσέρη και μου είπε να βάλω κάποιο καθαριστικό για λίπη, αλλά να προσέξω να το κάνω απαλά και πάλι δεν έγινε τίποτα. Έβαλα και Cif, αλλά πάλι τίποτα. Αν γνωρίζει καμιά κοπέλα οτιδήποτε, θα με εξυπηρετούσε πάρα πολύ!!!!!
  6. Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ. Θα το δοκιμάσω σήμερα κιόλας!!!!!
  7. Αν το έχεις με την ζαχαροπλαστική, γιατί δεν φτιάχνεις μπισκότα με το θέμα του πάρτυ να τα τυλίξεις σε όμορφα σελοφάν με πολύχρωμες κορδέλες και να τα χαρίσεις; Το έκανα εγώ για τα γενέθλια της κόρης μου και είχαν μεγάλη επιτυχία !!!!!!!
  8. Καλησπέρα!!! Μόλις σήμερα ανακάλυψα πως η 4 ετών κορούλα μου έχει λερώσει την χάρτινη ταπετσαρία τοίχου, που καλύπτει έναν από τους τοίχους του δωματίου της. Υποψιάζομαι πως είναι λάδι (προφανώς την έπιασε με λερωμένα χέρια), γιατί έκανα τους λεκέδες με υγρό βιτέξ και δεν καθαρίζουν. Εντωμεταξύ φοβάμαι να την τρίψω και πολύ μήπως σκιστεί. Καμιά ιδέα;
  9. Σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις!!!! Δεν ξέρετε πόσο με βοηθάτε. Miriki το τμήμα της κόρης μου έχει 18 παιδάκια, η πλειοψηφία τους νήπια. Μιλήσαμε με την νηπιαγωγό όταν είχαν φύγει όλα τα παιδάκια και οι μαμάδες που είχε ησυχία, αλλά δεν μου άρεσε που καταλογίζει ευθύνες από την αρχή και χωρίς να λάβει υπόψη της κάποιους παράγοντες. Και όπως λες, δεν έχουν τα παιδάκια μας κάποιον διακόπτη που μόλις τον πατήσουμε έρχονται όλα όπως τα θέλουμε. Όσο για την αυτοεξυπηρέτηση, ναι η κορούλα μου έχει μάθει κάποια βασικά, όπως να πηγαίνει τουαλέτα μόνη της (τσίσα), να πλένει χεράκια, να βάζει - βγάζει τα παπούτσια της, να τρώει μόνη της, να σκουπίζει τη μύτη της. Αλλά χρειάζεται λίγη βοήθεια ακόμα, ειδικά με τη μυτούλα της και ειδικά όταν η καταρροή είναι έντονη!!!!!!!!! Elenip βεβαίως και μίλησα με την δασκάλα για τα χτυπήματα, αλλά κυρίως για τη δαγκωνιά. Έδειξε να συμμερίζεται το όλο θέμα, αλλά η απάντησή της ήταν ότι δεν μπορεί να ελέγξει όλα τα παιδιά. Της είπα απλά να έχει το νου της στα πιο μικρά που είναι και τα πιο αδύναμα συνήθως, αλλά εκείνη μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο . Naina σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά με τον σύζυγό μου πως αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση της πλήρης αδιαφορίας, να πάμε τη μικρή σε ένα ιδιωτικό νήπιο που εκεί ελπίζουμε πως θα ασχοληθούν περισσότερο με το παιδί μας. Θα αφήσουμε όμως ένα χρονικό περιθώριο 2-3 μηνών να δούμε αν τελικά βελτιωθεί η κατάσταση, αν όχι...... δυστυχώς μετά δεν θα αφήσω το παιδί εκεί. Σήμερα το παιδί έκλαιγε και δεν ήθελε να πάει σχολείο, ήθελε να πάει στο μικρό σχολείο όπως έλεγε (εννοεί τον παιδικό σταθμό που πήγαινε πέρυσι για 8 μήνες και στην κυρία που υπερ-αγαπούσε) και πραγματικά στενοχωρήθηκα. Προσπάθησα να μην το δείξω και αφού την πήρα με το καλό και την ηρέμησα, άρχισα να της λέω πάλι πόσο ωραίο είναι το σχολείο και πόσους φίλους θα κάνει και τι υπέροχα που ζωγραφίζουν και και και. Το μεσημέρι που την πήρα ήταν σε καλύτερη κατάσταση, πιο ήρεμη θα έλεγα...... Miriki το ότι βρίσκεται σε φάση προσαρμογής, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή είναι η ανωριμότητά της ως προς την ηλικία της. Πραγματικά τίποτα άλλο. Ούτε άλλο αδερφάκι έχει έρθει στο σπίτι, ούτε μετακόμιση έχουμε, ούτε τίποτα, καμία αλλαγή. Και μέσα στο σπίτι μας έχουμε ηρεμία, ούτε τσακωνόμαστε, ούτε μιλάμε άσχημα, ούτε άσχημες εικόνες την αφήνουμε να βλέπει. Ο πατέρας της μόνο που αργεί πολύ και λόγω δουλειάς τον βλέπει ελάχιστα μέσα στην ημέρα, σχεδόν μια-δυο ώρες. Mmdad και Marco Polo και εγώ πιστεύω πως θα συνηθίσει... απλά θέλει χρόνο και υπομονή που ίσως η συγκεκριμένη δασκάλα δεν έχει την όρεξη να διαθέσει. Και πέρυσι στον δημοτικό παιδικό σταθμό στην αρχή για ένα μικρό χρονικό διάστημα δεν συνεργαζόταν, αλλά είχε μια καταπληκτική δασκάλα που ασχολήθηκε μαζί της και το παιδί συνήθισε πάρα πολύ εύκολα. Βρήκε τα κουμπιά της!!!!!! Θυμάμαι πως μου είχε μιλήσει για προσαρμογή και πως πολλά παιδάκια την βγάζουν ακόμα και μέρες μετά. Και το θέμα είναι πως τα συζήτησα όλα αυτά με την νηπιαγωγό, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως σκέφτεται. Ίσως να μην έχει και όρεξη να ασχοληθεί όπως προείπα και της φαίνεται πιο εύκολο να ρίξει ευθύνες στους γονείς από το να προσπαθήσει να ενσωματώσει τα καινούργια παιδάκια στον ρόλο του σχολείου. Ίσως να βγάζει το πρόγραμμά της καλύτερα με πιο ήρεμα παιδάκια και όχι με αυτά που αντιδρούν για τον Α ή Β λόγο. Και να σας πω την αλήθεια με όλη αυτήν την κατάσταση, φοβάμαι μήπως η μικρή σε αυτήν την τόσο τρυφερή ηλικία δεν αγαπήσει το σχολείο..... τότε είναι που θα δυσκολέψουν τα πράγματα!!!!!!
  10. Καλησπέρα σας. Η κορούλα μου αν και μικρή (3 ετών και 9 μηνών) ξεκίνησε φέτος δημόσιο προνήπιο. Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά, η μικρή τρελαινόταν για το σχολείο, ώσπου την χτύπησαν..... και όχι μια αλλά αρκετές φορές, μέχρι που την δάγκωσαν και της έκαναν πληγή!!!!! Η μικρή από τότε δεν θέλει να πάει σχολείο, γκρινιάζει συνέχεια και έχει μια γενικότερη άρνηση για το νήπιο. Εγώ από την πλευρά μου προσπάθησα να την βοηθήσω μιλώντας της συνέχεια για τα θετικά του σχολείου, αλλά η κορούλα μου προτιμά να κάνει άλλα πράγματα εκτός από το σχολείο. Χθες το μεσημέρι πήγα να την πάρω και η μικρή εμφανίστηκε στην κυριολεξία μέσα στην βρώμα..... Της ήρθε καταρροή (μάλλον κόλλησε ίωση) με αποτέλεσμα να είναι βρώμικο το προσωπάκι της (που όρεξη να την καθαρίσουν), τα ρούχα της μέσα στην βρώμα και με ένα παπούτσι ...... Μετά την αρχική έκπληξή μου την ρωτώ που είναι το παπούτσι της και ξέσπασε σε κλάματα. Ρωτάω τη δασκάλα και εκείνη αρχίζει να μου λέει ένα σωρό άλλα πράγματα εκτός από το θέμα του παπουτσιού, κατηγορώντας συνέχεια το παιδί ότι δεν κάθεται φρόνιμα, χτυπάει, βγάζει τη γλώσσα της, δεν μιλάει καθαρά, έχει μωρουδιακή συμπεριφορά, δεν μαζεύει τα πράγματά της και πολλά άλλα!!!! Στάθηκα ωστόσο σε κάτι που είπε σχετικά με την συμπεριφορά της, μου είπε πως δεν συνεργάζεται. Είπε πως παίζει με τα παιδιά, αλλά όταν τα βάζει σε ομάδες δεν ακολουθεί, δεν συνεργάζεται. Της εξήγησα πως μπορεί να παίζει ρόλο και το γεγονός πως είναι μικρή ακόμα και είναι ανώριμη, αλλά δεν το δεχόταν. Της είπα επίσης πως επειδή είναι αντιδραστικό παιδί, μπορεί να το κάνει επίτηδες επειδή την χτυπούν. Ούτε αυτό το δέχτηκε. Αφού είχαμε μια συζήτηση σε λίγο έντονο ύφος, κυρίως επειδή αναφέρθηκε στον ρόλο μου ως μητέρα και ότι δεν κάνω σωστά τη δουλειά μου ή πως κάτι άλλο συμβαίνει στο σπίτι μας , μου έδωσε συμβουλές του τύπου να έχει επαφές με παιδιά της ηλικίας της και να της μιλώ με θετικά λόγια για το σχολείο (λες και εγώ έκανα κάτι άλλο). Και εδώ σας ρωτώ, σας έχει τύχει το παιδάκι σας ή άλλο γνωστό παιδί να μην συνεργάζεται με παιδιά της ηλικίας του; Και αν ναι πως το αντιμετωπίσατε; Μήπως πρέπει να ζητήσω την συμβουλή παιδοψυχολόγου; Σημείωση: Η μικρή είναι μοναχοπαίδι και παίζει συνήθως με παιδιά μεγαλύτερα από αυτήν χωρίς κανένα πρόβλημα. Επίσης παρακολουθεί μαθήματα μπαλέτου από πέρυσι επίσης χωρίς κανένα πρόβλημα. Περιμένω τις απαντήσεις σας, γιατί η αλήθεια είναι πως με άγχωσε......
  11. Νατασούλα

    Πότε θα περάσει???

    Καλή μου κοπέλα..... είδες τελικά πόσες είμαστε που έχουμε βιώσει κάτι ανάλογο; Και εγώ μέσα σε διάστημα 6 μηνών είχα 2 παλίνδρομες..... Στην πρώτη ήμουν ράκος, έκλαιγα συνέχεια, δεν μιλούσα σε κανέναν..... όλα αυτά μέχρι την ημέρα που άνοιξα τα μάτια μου και είδα το κοριτσάκι μου να με κοιτάζει και να κλαίει και εκείνο μαζί μου .... Τότε ξύπνησα και είπα θα προσπαθήσω για το παιδί μου!!!!!! Τέσσερις μήνες μετά ένα νέο θετικό τεστ εγκυμοσύνης, επιτέλους χαρά πάλι στο σπίτι.... και 7 εβδομάδες αργότερα μια ακόμα παλίνδρομη, μια απόξεση, ένα χειρουργείο, μια κρίση πανικού..... τότε ήταν πραγματικά που πάγωσα και κλείστηκα στον εαυτό μου χωρίς κλάματα, ευτυχώς για λίγο, γιατί όπως και την πρώτη φορά δεν άντεχα να βλέπω τα πανέμορφα ματάκια της κόρης μου να με κοιτούν απορρημένα και να αναρωτιέται τι έχει η μαμά και δεν μιλάει, δεν γελάει, δεν παίζει μαζί της. ''Ξύπνησα'' για δεύτερη φορά από τον λήθαργο ελάχιστες μέρες μετά, ανασκουμπώθηκα και είπα η ζωή συνεχίζεται. Έτσι και αλλιώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο, έτσι δεν είναι; Οι άνθρωποι που είναι δίπλα μας και μας αγαπούν, θέλουν να μας βλέπουν καλά.... εγώ τουλάχιστον δεν άντεχα να βλέπω τον άντρα μου και την κορούλα μου να μαραζώνουν δίπλα μου!!!! Ακόμα σκέφτομαι και θυμάμαι όλα όσα έχουν συμβεί.... ίσως όχι τόσο τακτικά όσο στην αρχή (πέρασαν 9 μήνες από την τελευταία παλίνδρομη), αλλά δεν νομίζω ότι θα βγουν ποτέ από το μυαλό μου. Ωστόσο πρέπει να κοιτάζουμε μπροστά..... εγώ ήδη έχω μπει στη διαδικασία να χαρίσω ένα αδερφάκι στο κοριτσάκι μου και ευελπιστώ πως το επόμενο θετικό τεστ εγκυμοσύνης που θα κρατήσω στα χέρια μου θα είναι πιο ''τυχερό'' . Σου εύχομαι τα καλύτερα !!!
  12. Νατασούλα

    Ξύλο poplar ή οξιά;

    Καλημέρα. Μετά από μια σχετική αναζήτηση ως προς το παιδικό κρεβάτι και επειδή δεν μας ικανοποιούσαν τα σχέδια αλλά και τα ξύλα που μας πρότειναν, αποφασίσαμε με τον σύζυγό μου να φτιάξουμε το παιδικό κρεβάτι της κορούλας μου σε ξυλουργό. Ο συγκεκριμένος ξυλουργός προτείνει να γίνει το κρεβάτι είτε από ξύλο poplar (μασίφ), είτε από οξιά. Στην ερώτησή μου τι ακριβώς είναι το ξύλο poplar, μου είπε πως είναι εξίσου καλό με την οξιά, έρχεται εισαγόμενο από την Αμερική και είναι το μασίφ που λέμε. Και η διαφορά στην τιμή που μας έδωσε είναι της τάξεως των 120 ευρώ (είναι πιο ακριβή η οξιά). Μπορεί κάποιος/α να μου δώσει πληροφορίες σχετικά με το ξύλο poplar; Και όσοι/ες έχετε μασίφ έπιπλα στο σπίτι σας, αν είναι αντοχής, αν τρίβονται και βάφονται μετά από γδαρσίματα-χτυπήματα; Σας ευχαριστώ πολύ!!!
  13. Κοριτσάκια μου σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις!!!! Βλέπω τελικά πως πρέπει να είναι θέμα χαρακτήρα, άρα και θέλησης..... όπως σήμερα το μεσημέρι που η κορούλα μου απλά ανέβηκε στο τρίκυκλο και έκανε λίγο πετάλι (2-3 στροφές) από μόνη της και χωρίς βοήθεια!!!!!! Και μετά από λίγο ξανά και ξανά.... είμαστε σε καλό δρόμο νομίζω ;-)!!!!! Φιλιά σε όλες, αλλά και στα παιδάκια σας.
  14. Καλησπέρα μανούλες!!!! Η κορούλα μου τον άλλο μήνα γίνεται 3.5 ετών. Είναι ένα πολύ κοινωνικό παιδί, χαδιάρα αλλά και πολύ απαιτητική!!!! Σε γενικές γραμμές είναι ένα έξυπνο παιδάκι, που λατρεύει το χορό και την παρέα με άλλα παιδάκια. Το θέμα μας όμως είναι άλλο.... η μικρούλα μου δεν κάνει καθόλου πετάλι στο ποδήλατο. Από πέρυσι το καλοκαίρι που της πήρα το κλασσικό τρίκυκλο της δείχνω πως να μάθει, αλλά η κορούλα μου τίποτα. Λέω άντε μικρή είναι ακόμα.... εντωμεταξύ όλο το χειμώνα το είχα μέσα στο σπίτι και την πναρότρυνα που και που αλλά και πάλι τίποτα. Εδώ και κανά μήνα που ζέστανε ο καιρός και βγήκαμε στον κήπο της δείχνω πάλι, αλλά δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται. Η ανιψιά μου μας χάρισε το ποδηλατάκι της που είχε στην ηλικία της κόρης μου (το κλασσικό με ροδάκια) μήπως και την βολεύει καλύτερα αυτό αλλά τίποτα πάλι!!!!! Με έχει πιάσει η μέση μου να σκύβω και να της γυρίζω τα πόδια για να καταλάβει αλλά αποτέλεσμα δεν βλέπω..... Χαίρεται όταν βλέπει άλλα παιδάκια να κάνουν ποδήλατο και την παροτρύνω να τα ακολουθήσει αλλά κατεβαίνει από το ποδήλατο και τρέχει με τα πόδια να τα πιάσει..... Αλήθεια εσείς μανούλες τι κάνατε και μάθατε στα παιδάκια σας ποδήλατο; Ειλικρινά σκέφτομαι μήπως απλά δεν της αρέσει και γι΄αυτό δεν προσπαθεί να μάθει..... Ωστόσο με ενδιαφέρει πολύ να ακούσω τις γνώμες σας!!!!!
  15. Νατασούλα

    Απογνωση

    Και εγώ από την πλευρά μου πιστεύω πως δεν πρέπει να σκέφτεσαι αρνητικά!!!!! Όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι δεν είμαστε σε καλή οικονομική κατάσταση, αλλά αυτό το μωράκι πιστεύω και εγώ πως είναι Θείο Δώρο!!!!!Θα τα καταφέρετε σίγουρα με πολύ Αγάπη!!!!! Σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου τα καλύτερα!!!