TWINS MAMMA

ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΣΕΙ ΔΙΔΥΜΑ?

    Recommended Posts

    ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ ΔΙΔΥΜΟΜΑΜΑ.ΕΩΣ ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΚΟΙΜΙΖΑΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΣΥΖΥΓΟ,ΧΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΕΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟ (Η' ΠΟΛΥ) ΤΗΝ ΚΑΘΕΜΙΑ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΗΣ.ΟΜΩΣ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ Κ ΙΣΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΛΕΙΠΕΙ Κ ΚΑΠΟΙΑ ΒΡΑΔΙΑ.ΤΙ ΚΑΝΩ?ΜΟΥ ΛΕΤΕ...?ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 1ΕΤΟΥΣ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλημερα !!!

    Να τα χαίρεσαι!!!

    Προσπαθώ να σκεφτώ ... :-)

    Ίσως καταλάβουν πως δεν μπορεις να κόπεις στα δυο και αποφασίσουν να ειναι ήρεμα και υπομονετικά ώστε να τα κοιμηζεις σχεδον ενα ενα!

    Εάν αυτο δεν πετύχει μπορεις να τα κοιμηζεις σε ενα μεγαλο κρεβάτι ξαπλωμένα με ενα μαξιλάρι π.χ. και οταν τα παρει ο υπνος να τα βάζεις στα κεβατακια τους ... Βεβαια αυτο προϋποθέτει να μην ξυπνάνε...

    Αχ δν μπορω να σκεφτώ Κατι πιο έξυπνο!


    xdagp3.png

    hwvMp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τι ηλικίες έχουν τα παιδάκια σου TWINS MAMMA? Εχουν κοντά τα κρεβατάκια τους;

     

    Κάνε αυτό που κάνω: τα δικά μου έχει τύχει πολλές φορές να τα κοιμήσω μαζί. Τα ξαπλώνω σε ένα κρεβάτι και τα δύο - αφού τα έχω ηρεμήσει και τους λέω να τους πω ένα πολύ όμορφο παραμύθι. Τα χαϊδολογάω και χαμηλοφωνα τους το λέω, βάζω σάλτσες μάλιστα βαρετές (για να μην τα κρατώ σε εγρήγορση) και τσουπ τσουπ μία μία αποκοιμούνται.

     

    Αν δεν είναι ήρεμα ήδη τα παιδάκια και τα φώτα χαμηλά η φωνή σου σιγανή και το παραμύθι όχι πολύ ενδιαφέρον, ίσως βρεθείτε να σου χοροπηδάνε πάνω στο κρεβάτι αντί να κοιμηθούν!!! :D

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    TWINS MAMMA, η αδερφή μου έχει δίδυμα, και είχε τέτοια προβλήματα όταν έμενε μόνη.

    Καταρχήν οι κούνιες των μικρών έχουν ρόδες, οπότε τις μετέφερε όταν χρειαζόταν ώστε να είναι κοντά η μία στην άλλη, και καθόταν αυτή στη μέση, ώστε να φτάνει και τα δύο. Έπειτα, όσο μεγάλωναν έκοψε σιγά-σιγά τα χάδια και έμεινε μόνο στα παραμύθια, κι έβαλε τις κουνιες στη θέση τους. Έτσι, τώρα, αφού αγκαλιαστούν, καληνυχτιστούν με το καθένα χωριστά, κάθεται αυτή σε μία πολυθρόνα και τα αρχίζει στο μπλα-μπλά μέχρι να αποκοιμηθούν:P

    μην απελπίζεσαι, θα τη βρεις τη φόρμουλα!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Έχω τριδυμάκια κι εμένα ο σύζυγος δούλευε βάρδιες ακόμα και Σαββατοκύριακα και αργίες και απογεύματα και βράδια με αποτέλεσμα πολύ συχνά να αναγκάζομαι να τα κοιμίσω μόνη μου. Από δική μου εμπειρία, πρέπει να καταλαβαίνουν τη διαφορά μέρας και νύχτας από τις συνθήκες που διαμορφώνεις στο υπνοδωμάτιό τους. Εμένα ακόμα και τώρα που κοντεύουν τα 2,5 κοιμούνται ακόμα και το μεσημέρι με κλειστό παντζούρι γιατί όταν είναι ανοικτό παίζουν μέσα στον ίδιο χώρο. Ξέρουν ότι όταν κατεβαίνει το παντζούρι είναι για ύπνο. Και είναι πολύ βασικό να υπάρχει μια ρουτίνα ύπνου. Να τα προετοιμάζεις δηλαδή για ύπνο με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά ώστε να το γνωρίζουν. Και στη συνέχεια να τα πηγαίνεις στα κρεβάτια τους. Αρκεί να σου πω ότι εμάς κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο και τα τρία. Και πλέον δεν έχουν κάγκελα εδώ κι ένα χρόνο περίπου στις κούνιες τους, αφού άρχισαν να τα πηδάνε.

    Η ρουτίνα είναι απαραίτητη για τα παιδιά, τα κάνει να αισθάνονται ασφάλεια.

    Δε θυμάμαι να σου πω πολλές λεπτομέρειες, αλλά σίγουρα δεν ήταν εύκολο. Ακόμα και τώρα ακολουθείται ρουτίνα στον ύπνο τους.

    Εμείς τα κοιμίζουμε με κλειστή την πόρτα τους αλλά στο χώρο υπάρχει κάμερα κι ενδοεπικοινωνία.

    Δε σου λέω ότι ο τρόπος μας είναι ο σωστός, αλλά σίγουρα έχει δουλέψει σε εμάς.

    Καλή επιτυχία:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Ένα μαγικό πράγμα που έχουν τα παιδιά, είναι να καταλαβαίνουν μέχρι πού τα παίρνει.

    Όσο είμαστε και οι δύο στο σπίτι μας εξοντώνουν. Βγαίνουμε νοκ-ουτ στο τέλος της ημέρας. Όταν όμως λείπει ο ένας από τους δύο (άλλοτε ο σύζυγος, άλλοτε εγώ), τότε ως διά μαγείας ήταν πολύ πιο συνεργάσιμα! Όταν το καταλάβαμε... στέλναμε ο ένας τον άλλο σε "άδεια"... και ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι! :lol:

     

    Αφού τα παιδιά είναι 1+ έτους, τότε μπορείς να τους μιλήσεις.

    Δηλαδή: "Ααα, ήρθε η ώρα για ύπνοοοο! Εμπρός λοιπόν, τώρα που λείπει ο μπαμπάκας, να δείξουμε τι μάθαμε! Ποιο παιδάκι θα φτάσει πρώτο στο κρεβατάκι του;; " Θα μπουν στο κλίμα αν το λανσάρεις και λίγο φαντασμαγορικά...

     

    Εντάξει, δε θα είναι ρόδινα τις πρώτες μέρες, αλλά εσύ θα "παίξεις" κάπως έτσι. Μετά τις πρώτες δοκιμές, θα δεις πως θα προσαρμοστείτε στη νέα κατάσταση.

     

    Όλα θα τα καταφέρετε! Θα το δεις!

     

    Υ.Γ. Αν συνηθίζουν να πίνουν γάλα πριν κοιμηθούν, θα βοηθούσε επίσης. Εναλλακτικά (ή συμπληρωματικά) τα βάζεις ξαπλωτά και τους διαβάζεις παραμυθάκι.


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ένα μαγικό πράγμα που έχουν τα παιδιά, είναι να καταλαβαίνουν μέχρι πού τα παίρνει.

    Όσο είμαστε και οι δύο στο σπίτι μας εξοντώνουν. Βγαίνουμε νοκ-ουτ στο τέλος της ημέρας. Όταν όμως λείπει ο ένας από τους δύο (άλλοτε ο σύζυγος, άλλοτε εγώ), τότε ως διά μαγείας ήταν πολύ πιο συνεργάσιμα! Όταν το καταλάβαμε... στέλναμε ο ένας τον άλλο σε "άδεια"... και ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι! :lol:

     

    Αφού τα παιδιά είναι 1+ έτους, τότε μπορείς να τους μιλήσεις.

    Δηλαδή: "Ααα, ήρθε η ώρα για ύπνοοοο! Εμπρός λοιπόν, τώρα που λείπει ο μπαμπάκας, να δείξουμε τι μάθαμε! Ποιο παιδάκι θα φτάσει πρώτο στο κρεβατάκι του;; " Θα μπουν στο κλίμα αν το λανσάρεις και λίγο φαντασμαγορικά...

     

    Εντάξει, δε θα είναι ρόδινα τις πρώτες μέρες, αλλά εσύ θα "παίξεις" κάπως έτσι. Μετά τις πρώτες δοκιμές, θα δεις πως θα προσαρμοστείτε στη νέα κατάσταση.

     

    Όλα θα τα καταφέρετε! Θα το δεις!

     

    Υ.Γ. Αν συνηθίζουν να πίνουν γάλα πριν κοιμηθούν, θα βοηθούσε επίσης. Εναλλακτικά (ή συμπληρωματικά) τα βάζεις ξαπλωτά και τους διαβάζεις παραμυθάκι.

    ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σε καταλαβαίνω απόλυτα. Έχω τριδυμάκια κι εμένα ο σύζυγος δούλευε βάρδιες ακόμα και Σαββατοκύριακα και αργίες και απογεύματα και βράδια με αποτέλεσμα πολύ συχνά να αναγκάζομαι να τα κοιμίσω μόνη μου. Από δική μου εμπειρία, πρέπει να καταλαβαίνουν τη διαφορά μέρας και νύχτας από τις συνθήκες που διαμορφώνεις στο υπνοδωμάτιό τους. Εμένα ακόμα και τώρα που κοντεύουν τα 2,5 κοιμούνται ακόμα και το μεσημέρι με κλειστό παντζούρι γιατί όταν είναι ανοικτό παίζουν μέσα στον ίδιο χώρο. Ξέρουν ότι όταν κατεβαίνει το παντζούρι είναι για ύπνο. Και είναι πολύ βασικό να υπάρχει μια ρουτίνα ύπνου. Να τα προετοιμάζεις δηλαδή για ύπνο με τον ίδιο τρόπο κάθε φορά ώστε να το γνωρίζουν. Και στη συνέχεια να τα πηγαίνεις στα κρεβάτια τους. Αρκεί να σου πω ότι εμάς κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο και τα τρία. Και πλέον δεν έχουν κάγκελα εδώ κι ένα χρόνο περίπου στις κούνιες τους, αφού άρχισαν να τα πηδάνε.

    Η ρουτίνα είναι απαραίτητη για τα παιδιά, τα κάνει να αισθάνονται ασφάλεια.

    Δε θυμάμαι να σου πω πολλές λεπτομέρειες, αλλά σίγουρα δεν ήταν εύκολο. Ακόμα και τώρα ακολουθείται ρουτίνα στον ύπνο τους.

    Εμείς τα κοιμίζουμε με κλειστή την πόρτα τους αλλά στο χώρο υπάρχει κάμερα κι ενδοεπικοινωνία.

    Δε σου λέω ότι ο τρόπος μας είναι ο σωστός, αλλά σίγουρα έχει δουλέψει σε εμάς.

    Καλή επιτυχία:)

    ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΧΕΤΙΚΗ ΡΟΥΤΙΝΑ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΠΑΝΤΖΟΥΡΙ,ΗΣΥΧΙΑ ΚΤΛ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΕΜΕΝΑ Κ ΟΧΙ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΤΟΥΣ ΓΕΛΑΝΕ Κ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ...ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΚΑΛΑ ΜΑΛΛΟΝ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    TWINS MAMMA, η αδερφή μου έχει δίδυμα, και είχε τέτοια προβλήματα όταν έμενε μόνη.

    Καταρχήν οι κούνιες των μικρών έχουν ρόδες, οπότε τις μετέφερε όταν χρειαζόταν ώστε να είναι κοντά η μία στην άλλη, και καθόταν αυτή στη μέση, ώστε να φτάνει και τα δύο. Έπειτα, όσο μεγάλωναν έκοψε σιγά-σιγά τα χάδια και έμεινε μόνο στα παραμύθια, κι έβαλε τις κουνιες στη θέση τους. Έτσι, τώρα, αφού αγκαλιαστούν, καληνυχτιστούν με το καθένα χωριστά, κάθεται αυτή σε μία πολυθρόνα και τα αρχίζει στο μπλα-μπλά μέχρι να αποκοιμηθούν:P

    μην απελπίζεσαι, θα τη βρεις τη φόρμουλα!

    ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΚΟΥΝΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΙ ΠΛΑΙ Κ ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΥΝ "Γ" ΟΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΩ.ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΟ ΧΑΙΔΕΜΑ Κ Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλημερα !!!

    Να τα χαίρεσαι!!!

    Προσπαθώ να σκεφτώ ... :-)

    Ίσως καταλάβουν πως δεν μπορεις να κόπεις στα δυο και αποφασίσουν να ειναι ήρεμα και υπομονετικά ώστε να τα κοιμηζεις σχεδον ενα ενα!

    Εάν αυτο δεν πετύχει μπορεις να τα κοιμηζεις σε ενα μεγαλο κρεβάτι ξαπλωμένα με ενα μαξιλάρι π.χ. και οταν τα παρει ο υπνος να τα βάζεις στα κεβατακια τους ... Βεβαια αυτο προϋποθέτει να μην ξυπνάνε...

    Αχ δν μπορω να σκεφτώ Κατι πιο έξυπνο!

    ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ Κ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΤΙΣ ΚΟΙΜΙΖΩ ΜΙΑ ΜΙΑ.ΑΝ ΤΙΣ ΒΑΛΩ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΘΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΝ Κ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ(ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΩ ΔΗΛ.)ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΘΑ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΩ ΚΙ ΑΥΤΟ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Τι ηλικίες έχουν τα παιδάκια σου TWINS MAMMA? Εχουν κοντά τα κρεβατάκια τους;

     

    Κάνε αυτό που κάνω: τα δικά μου έχει τύχει πολλές φορές να τα κοιμήσω μαζί. Τα ξαπλώνω σε ένα κρεβάτι και τα δύο - αφού τα έχω ηρεμήσει και τους λέω να τους πω ένα πολύ όμορφο παραμύθι. Τα χαϊδολογάω και χαμηλοφωνα τους το λέω, βάζω σάλτσες μάλιστα βαρετές (για να μην τα κρατώ σε εγρήγορση) και τσουπ τσουπ μία μία αποκοιμούνται.

     

    Αν δεν είναι ήρεμα ήδη τα παιδάκια και τα φώτα χαμηλά η φωνή σου σιγανή και το παραμύθι όχι πολύ ενδιαφέρον, ίσως βρεθείτε να σου χοροπηδάνε πάνω στο κρεβάτι αντί να κοιμηθούν!!! :D

    ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΣΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΙΖΟΥΝ.ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙΑ Κ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΕΣ(Η' ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΩ?).ΚΑΙ ΑΠΟ ΗΡΕΜΙΑ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΤΩΡΑ ΣΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΙΖΟΥΝ.ΟΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙΑ Κ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΕΣ(Η' ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΩ?).ΚΑΙ ΑΠΟ ΗΡΕΜΙΑ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ...

     

     

    ... έτσι νομίζεις... ;):rolleyes:

    Πάρε αυτά τα μικρά του Παπαδόπουλου. Έχουν καλή εικονογράφιση και δε χρειάζεται να τα διαβάζεις. Αρκεί να λες μια πρόταση για κάθε σελίδα (κάνε περίληψη δηλαδή).


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω απο μικρα εμαθα να τους προετοιμάζω δηλ τους ελεγα σε λιγο παμε για υπνο,τους εβαζα στις κουνιες τους μουσικουλα,τους φίλαγα και τους καληνυχτιζα.τις πρώτες 3 βραδιές ψιλο έκλαιγαν για λιγο αλλα απο την 4η βραδυα τιποτα απο τοτε ξερουν και κοιμουντε μονοι τους χωρις παρατράγουδα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα