Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

ΤΡΕΛΟ ΑΓΧΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΗΛΑΣΜΟ


Recommended Posts

Καλημέρα :)

Αποφάσισα να ανοίξω θέμα σχετικά το άγχος που με διακατέχει για τον επικείμενο θηλασμό.

ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΘΗΛΑΣΩ, αλλά διαβάζω προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μανούλες και πόσο πόλεμο δέχονται από τους γύρω τους που με έχουν προκαταβάλει ότι δεν θα τα καταφέρω :cry::cry:

 

Σας λέω το μεγάλο μου άγχος για να με βοηθήσετε από που να ξεκινήσω, πως να ενημερωθώ, την άλλη εβδομάδα μπαίνω στο μηνα μου και από 1 του μήνα σταματάω την δουλειά οπότε θα έχω τον χρόνο που χρειάζεται, φαντάζομαι :?

 

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

uAq4.jpgMqhPp2.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


  • Replies 58
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

αν εισαι Αθηνα και εχεις διαθεση και χρονο επικοινωνησε με το Ελενα και το κεντρο μητρικου θηλασμου να σου πουν ποτε ξαναχουν προγραμματισμενο σεμιναριο (2 ωρες) για ενημερωση σχετικα με το θηλασμο..ειναι καλη εμπειρια

Link to comment
Share on other sites

ο θηλασμός δεν χρειάζεται καθόλου άγχος. εμενα με βοήθησε παρα πολυ αυτο το φορουμ και τα βιβλια της Α. Πατσούρου για τον θηλασμο. ενημερωσου απο δω και ολα θα πανε καλα

Link to comment
Share on other sites

Σε καταλαβαίνω, κι εγώ είχα τρελό άγχος μέχρι την στιγμή που γέννησα και έβαλα την μπέμπα στο στήθος.. Έ και λίγο μετά. Είναι φυσιολογικό.

Διάβασε τα ποστ της Αγλαΐας σε αυτό το φορουμ, πάρε και τα βιβλία της Α. Πατσούρου και θα είσαι ΣΟΥΠΕΡ :lol:

 

Να θυμάσαι ότι δεν είναι δα και τόσο πολύπλοκο, είναι κάτι απολύτως φυσικό. Απλά να είσαι προετοιμασμένη για ξενύχτια, και μαραθώνιους θηλασμούς τους πρώτους μήνες... (μήνες, ξέρω τι σου λεω) Μετά όμως η ανταμοιβή είναι τεράστια (και η ευκολία!)

WLn5p2.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Γέννησα απρόοπτα στις 36+3 τα διδυμάκια μας. Τα μωρά μας ευτυχώς δεν μπήκαν θερμοκοιτίδα, από την πρώτη στιγμή μου τα έφερναν στο δωμάτιο για να τα ταίσω. Εννοείται ότι συνοδευόντουσαν από μπουκάλι, αλλά εγώ επέλεξα να τις θηλάσω. Η τομή της καισαρικής με πονούσε αφάνταστα (έκανα και το λάθος να μην περπατήσω από την πρώτη μέρα και πονούσα πολύ...). Είχα ορό στο χέρι(το δεξί!) και την επισκληρίδιο στην πλάτη! κι όμως κατάφερα να τις θηλάσω και τις δύο! (άσχετα του πόσο άγχος είχα για το αν τελικά τρώνε!) Μάλιστα με τη βοήθεια του συζύγου κατάφερνα να τις θηλάζω και ταυτόχρονα.

Συνέχισα να τις θηλάζω μέσα στο μαιευτήριο, παρά τους επισκέπτες που δεν έλεγαν να βγουν από το δωμάτιο, παρά τις μαίες που με κοίταγαν σαν εξωγήινη όταν ζήτησα θήλαστρο, παρά τη στενοχώρια μου όταν την τέταρτη μέρα δεν έφαγαν σχεδόν καθόλου, παρά τους πόνους που είχα στην κοιλιά(μου έκανε αλεργεία η κόλα της γάζας :? ), παρά την επιμονή της κάθε ανίδεης μαίας που με διαβεβαίωνε ότι τα μωρά είναι καλά και αν θέλω ας τα ταίσω μια φορά με μπουκάλι για να μην μείνουν νηστικά!

Συνέχισα να θηλάζω στο σπίτι, χωρίς ύπνο, αφού ήταν αδύνατο να συγχρονίσω το τάισμα και τον ύπνο 2 μωρών, και τρέχοντας κάθε τόσο στην τουαλέτα με διάρροια για 20 ημέρες...(συγνώμη για την περιγραφή, αλλά ... :oops: ) αφού με πείραξε η αντιβίωση που έπαιρνα μετεγχειρητικά.

Συνεχισα να τις θηλάζω παρά τις επίμονες ερωτήσεις της πεθεράς μου για το βάρος και την υγεία των μωρών...

Συνέχισα να τις θηλάζω και μετά τις 40 ημέρες, βγαίνοντας σχεδόν κάθε μέρα για βόλτα, για ψώνια, για σουπερ μάρκετ, πάντα μαζί με τα μωρά και πάντα κάνοντας στάση κάθε τόσο για να θηλάσουμε...

Συνέχισα να τις θηλάζω και μετά τους 6 μήνες, που αρχίσαμε τις στερεές τροφές, ενώ θα μπορούσα να απαλαγώ από τουλάχιστον 2 γεύματα θηλασμού.

Συνεχίζω ακόμα και σήμερα, επτά μήνες μετά, που εξακολουθώ να μην έχω βοήθεια στο σπίτι, να τρέχω όλη μέρα με 2 μωρά στην αγκαλιά, με ένα σκύλο που θέλει χάδια, με ένα σπίτι που θέλει καθάρισμα, έναν σύντροφο που θέλει φαγητό, μια ευρύτερη οικογένεια που με έχει ανάγκη...

Ελπίζω να συνεχίσω να θηλάζω για πολύ καιρό ακόμα...

Και φυσικά ελπίζω να σου έδωσα λίγο κουράγιο...

Εκτός αν υπάρξουν σοβαροί ιατρικοί λόγοι (τους οποίους αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να φανταστώ), να είσαι σίγουρη ότι θα καταφέρεις να θηλάσεις. Αρκεί να πιστέψεις ότι μπορείς, να πας στο μαιευτήριο καλά διαβασμένη και καλά προετοιμασμένη και να έχεις ένα σύντροφο που θα σε στηρίξει σε αυτό που επέλεξες να κάνεις.

Και να μην ξεχνάς να γράφεις συχνά εδώ όλους σου τους προβληματισμούς! Για μένα είναι τρομερή βοήθεια να διαβάζω τα λόγια των υπόλοιπων κοριτσιών!

Με το καλό λοιπόν!

kr3fp2.png
Link to comment
Share on other sites

NickyL, γράφε, γράφε, είσαι παράδειγμα για όλες μας και μας παρακινείς να συνεχίσουμε. Αφού τα καταφέρνεις εσύ τόσο καλά, όλες μπορούμε και οφείλουμε να προσπαθούμε για το καλύτερο!

HXuSp2.pngaS46p2.png
Link to comment
Share on other sites

είχα στείλει ακριβώς το ίδιο αγχωμένο πόστ πριν γεννήσω... :D

 

Σε καταλαβαίνω απολύτως...θυμάμαι τα λόγια της Αγλαίας, ακόμα κι αν δεν πάνε τα πράγματα όπως τα υπολογίζεις στο μαιευτηριο, στο σπιτάκι σας με την ησυχία σας οι δυο σας θα τα πάτε τέλεια...

 

Και να θυμάσαι ότι έχεις το φόρουμ είναι μεγάλη βοήθεια!!!

 

:D Δες και το θεμα μου, το βλέπω τώρα και γελώ... :oops::oops:

 

http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=1933&highlight=

 

Δες κι άλλα παρόμοια θέματα

από την αναζήτηση π.χ.

http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=8050&highlight=

 

Με το καλό το μωράκι σου!!!!!!!!

eNeap2.pngNziDp2.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

μπορεις να παρακολουθησεις μια συναντηση του συνδεσμου θηλασμου

η να ερθεις στις συναντησεις τις πεμπτης.Κι εγω θηλασα και εχω τομη πανω στο στηθος εβγαζα με θηλαστρο το γαλα μου να μη μου κοπει ενταξει πονουσα δεν ενιωθα ωραια τωρα αλλα ακομα θηλαζω τον μικρο.Καλο ειναι να πεις στη μαια σου απο τωρα τις προθεσεις σου και να ξεκαθαρισεις πως θες αποκλειστικο θηλασμο.Μπορεις βρε εδω θηλαζουν και ατομα με αναπηρια κτλ κι εγω ημουν σε καροτσακι και με οξυγονο αλλα ειχα το μωρο στο σλινγκ και το θηλαζα μεχρι το χειρουργειο.Φιλια οτι θες με χαρα μου να βοηθησω!

με το καλο με εναν πονο

Link to comment
Share on other sites

Ελίνα στο είχα γράψει και ως σχόλιο στο blog σου...ήμουν σε πολύ δύσκολη φάση όταν το διάβαζα και πραγματικά μου έδωσε μια κλωτσιά και boost up για καιρό....βάλε το λίνκ ξανά αν το επιθυμείς φυσικά, εμπνέεις πολλές μητέρες...

eNeap2.pngNziDp2.png
Link to comment
Share on other sites

Ας μην είχα περάσει ατελείωτες ώρες στην εγκυμοσύνη διαβάζοντας στο φόρουμ για το θηλασμό και θα σου έλεγα μετά αν θα κατάφερνα να θηλάσω... :D

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την τέταρτη μέρα... Να μου φέρνουν τα μωρά, να τα βάζω στο στήθος και αυτά να... κοιμούνται! Τα ακουμπούσα δίπλα μου και τα χάζευα... Αλλά κάποια στιγμή άρχισε να επεμβαίνει το άγχος... Και τι θα γίνει τώρα, έχουνε να φάνε από χτες το απόγευμα... κι αν σταματήσει το γάλα, κι αν πεινάνε, κι αν έχουν κάτι;;; Εγώ που δεν μπορούσα ούτε στην τουαλέτα να πάω χωρίς βοήθεια και σηκώθηκα μόνη μου από το κρεβάτι να πάω στις μαίες στο θάλαμο των μωρών να δουμε τι θα κάνουμε... Και να λέω στη μαία να βγάλουμε με το θήλαστρο και να τους το δώσουμε και αυτή να μου λέει δεν χρειάζεται, αλλά αν θέλεις να σου δώσω ένα μπουκάλι (ξένο δηλαδή) να δοκιμάσεις να τα ταίσεις... Και μες το φόβο μου το πήρα... Και πήγα να το δώσω... Αλλά κάπου εκεί το μυαλό μου δούλεψε και θυμήθηκα ότι κάπου έλεγε η Αγλαία ότι τα νεογέννητα μπορούν να αντέξουν περίπου 3 μέρες χωρίς να τραφούν αφού έχουν αποθέματα από τον πλακούντα (ή κάτι τέτοιο τελος πάντων!). Και το πέταξα το μπουκάλι... και τις έκανα αγκαλίτσα και έκανα υπομονή... Και το βράδυ που άλλαξαν βάρδια οι μαίες βρέθηκε μια να με ακούσει και μου έφερε θήλαστρο(το στήθος μου είχε ήδη αρχίσει να πονάει). Το γάλα εκείνο το πέταξα... :cry: Αλλά το ίδιο βράδυ τα μωρά έφαγαν και μάλιστα με όρεξη (μάλλον πιάσαν τόπο οι φωνές μου και δεν τα τάισαν μέσα στο θάλαμο!)

Κι όταν ξυπνήσαμε την άλλη μέρα, δεν με κράταγε άνθρωπος... Ντύθηκα από νωρίς, έστειλα και τον άντρα μου να κάνει τα χαρτιά, ανυπομονούσα να έρθει ο παιδίατρος να μας δώσει το ΟΚ για να φύγουμε... Για να πάμε επιτέλους στο σπίτι μας να θηλάσουμε με την ησυχία μας!!!

Σε σας το χρωστάω! :wink:

kr3fp2.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Αχ κορίτσια, νομίζω ότι μπορείτε να φανταστείτε τι κουράγιο και δύναμη μου δίνετε :)

NickyL ΕΙΣΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΗΣΗ!!

Σας ευχαριστώ όλες πολύ και νιώθω ήδη πιο σίγουρη ότι σε κάθε πρόβλημα που θα βρω μπροστά μου θα έχω εσας να μου λύνεται τις απορείες :oops:

 

Εχώ ήδη ξεκινήσει να διαβάζω την ενότητα αυτή, θα πάω να αγοράσω και το βιβλίο που μου είπατε και λέω επίσης στις 3 Νοεμβρίου να πάω στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών για την εβδομάδα θηλασμού (ελπίζω να αφορά και άσχετες μέλλουσες μανούλες :oops: )

 

Θα τα ξαναπούμε σύντομα, θα σας ενημερώνω για την πορεία μου :wink:

uAq4.jpgMqhPp2.png
Link to comment
Share on other sites

ρε κοριτσια :oops:

 

παντως κι εγω αν δεν ειχα το φορουμ δε θα την παλευα οχι απο πλευρας σωματικου πονου αλλα απο ψυχικων αποθεματων στη συμπεριφορα της οικογενειας μου.κατερινα αυτο ειναι το πιο δυσκολο να μη σε τρελανουν οι αλλοι γιατι ο θηλασμος δεν ειναι τιποτα βαζζεις το μωρο στο βυζι κι αυτο κανει τη δου΄λεια αποκιμιεται κιολας κυρια εσυ !τις σειρηνες να προσεχεις...

 

galat κανενα προβλημα για αυτο το εχω το μπλογκ αισθανομαι ισως βοηθησω καποιες μαμαδες που φοβουνται η εχουν παρομοια προβληματα με τα δικα μου.ηδη εχω καταφερει να πεισω μερικες κι αυτο μου δινει δυναμη

 

κατερινα ολα θα πανε καλα θα δεις

Link to comment
Share on other sites

Ολα θα πανε καλα μην ανησυχεις! Το φορουμ να ειναι καλα! Προσφερει πραγματικη βοηθεια απο ολες τις αποψεις!Ελινα σου το εχω ξανα πει resect! Το blog σου σε μια περιοδο πολυ δυσκολη απο πολλες αποψεις μου εδωσε μεγαλη δυναμη κ κουραγιο να συνεχισω...

eNortjK1UrIwNrMwVrIGXDAS2gKo16.png[/

Link to comment
Share on other sites

Ελινα ξαναδιαβασα την ιστορια του τοκετου σου κ εχω ραγματικα ανατριχιασε! Στον Οσιο Ιωαννη τον Ρωσσο με ειχαν ταξει κ μενα μιας κ γεννηθηκα εξω σχεδον απο την εκκλησια 6 μηνων κ κατι και εκει με βαφτισανε.

eNortjK1UrIwNrMwVrIGXDAS2gKo16.png[/

Link to comment
Share on other sites

Ελίνα, τώρα διάβασα το blog σου και έχω μείνει άφωνη με την δύναμη και το κουράγιο που αντιμετώπισες όλα αυτά που σου συνέβησαν. Σου εύχομαι μέσα από την ψυχή να είσαι πάντα καλά εσύ και η οικογένεια σου και να δίνεις κουράγιο σε μας τις αδύναμες :oops:

uAq4.jpgMqhPp2.png
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...