2 χρονων συμπεριφορα

[EVIL]

Καλύτερα θα νιώσει αν κοιμάται μαζί σας και όχι μοναχό του σε άλλο δωμάτιο

 

Πώς νιώθει το παιδί σου για το γεγονός ότι κοιμάται μόνο του;

 

Μαλλον δεν διευκρίνισα, κοιμάται στο δωμάτιο του αλλά με τον μπαμπά του. Αρχικά τον κοιμίζω εγώ και μετά πηγαίνει ο άντρας μου και κοιμάται μαζί του. Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί το έκανε αυτό..

[EVIL]

Tο φαγητό δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ποτέ ως μέσο επιβράβευσης ή τιμωρίας!!

 

http://parents.org.gr/psych/a46

 

 

 

 

Συμβουλές για να επιβραβεύετε σωστά (απο 2-3 ετών)!

Στην περίπτωση που το παιδί σας παρουσιάζει κάποια ανεπιθύμητη συμπεριφορά θα χρειαστεί να το καθοδηγήσετε σε μια επιθυμητή συμπεριφορά, δίνοντας του προσοχή και επιβραβεύοντάς το με τους κατάλληλους τρόπους.

Μέσω της επιβράβευσης θα το βοηθήσετε και να αναπτύξει πιό εύκολα τον αυτοέλεγχό του, γεγονός που ωφελεί τα παιδιά σημαντικά σε όλους τους τομείς - στο να διεκδικούν αυτό που επιθυμούν με τον κατάλληλο τρόπο και στο να έχουν καλές σχέσεις με τους φίλους τους.

 

Μην επιβραβεύετε κάθε φορά με υλικά αγαθά. Το παιδί σας ίσως συνδέσει τη θετική συμπεριφορά του με την υλική επιβράβευση και μπορεί να φέρεται θετικά μόνο όταν ξέρει ότι θα υπάρχει επιβράβευση τέτοιου είδους. Μια τεράστια αγκαλιά, φιλάκια, περισσότερο παιχνίδι και η έκφραση της χαράς του γονιού, είναι πάντα η καλύτερη ανταμοιβή που μπορεί να έχει ένα παιδί. Ένα ιδιαίτερο χτένισμα που θα κάνει η μαμά στην κόρη ή η διδασκαλία ενός φοβερού κόλπου στο ποδόσφαιρο που μπορεί να δείξει ο μπαμπάς στο γιό του, είναι επίσης ιδανικά.

 

Σε ανεπιθύμητες συμπεριφορές που επιμένουν, όπως το δάγκωμα πχ. φτιάξτε ή αγοράστε ένα βιβλιαράκι με κενές σελίδες (για το σχολείο) ή ένα λευκό πίνακα ή κάδρο (για το σπίτι) στο οποίο θα κολλάτε απο ένα ωραίο αυτοκόλλητο που εκείνο έχει διαλέξει κάθε φορά που το παιδί σας έχει την επιθυμητή συμπεριφορά.

 

Θυμίζετε στο παιδί σας καθημερινά που θα μπορούσατε να βρείτε ωραία αυτοκόλλητα έτσι ώστε να υπάρχει μία διαρκής υπενθύμιση της θετικής έκβασης που θα μπορούσε να έχει κάθε μέρα.

 

Κάντε μια λίστα με τις αγαπημένες δραστηριότητες (π.χ. Λούνα πάρκ, ζωολογικός Κήπος, ποδόσφαιρο) ή αγαπημένα αντικείμενα (π.χ. βιβλία ή μπαλίτσες) του παιδιού σας και προγραμματίστε να τις κάνετε ή να τα προμηθευτείτε, απο μία κάθε εβδομάδα στην οποία έχει μαζέψει π.χ. 3 αυτοκόλλητα ή εάν για μέρες δεν έχει παρουσιάσει καμία απο τις ανεπιθύμητες συμπεριφορές.

 

Προσπαθήστε να είστε σταθεροί. Μην δίνετε στο παιδί σας αυτοκόλλητα ή άλλες επιβραβεύσεις εάν αυτό δεν τήρησε τη συμφωνία του. Έτσι θα αισθανθεί το αρνητικό αποτέλεσμα μιας αρνητικής πράξης και με αυτό τον τρόπο θα έχει κίνητρο να την αποφύγει την επόμενη φορά.

 

 

πολύ σωστό αυτό που λες για την επιβράβευση, του έδωσα την σοκολάτα γιατι δεν είχα σκεφτει όλα αυτα που έγραψες. ευχαριστώ για τις συμβουλές

[EVIL]

Αυτή η συμπεριφορά είναι φυσιολογική και αναμενόμενη για ένα 2χρονο παιδάκι.

 

Εσύ γιατί θα χαρακτήριζες κακομαθημένο ένα παιδάκι αυτής της ηλικίας μ'αυτήν τη συμπεριφορά;;

 

 

Σ'αυτήν την ηλικία τα παιδιά δεν έχουν τόση υπομονή όσο οι μεγάλοι (υπάρχουν μάλιστα και μεγάλοι που έχουν λιγότερη υπομονή από τα παιδιά). Επίσης, αρχίζουν να έχουν ξεκάθαρη άποψη και τη σωματική δύναμη να υποστηρίξουν την άποψη τους και να διεκδικούν πια αυτό θέλουν. Αυτό δεν θέλουμε τελικά; Ή θέλουμε να τα κάνουμε άβουλα πρόβατα;

 

Δυστυχώς δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε τα παιδιά να είναι δυναμικά και ανεξάρτητα όποτε μας βολεύει και άβουλα και υπάκουα όποτε δεν μας βολεύει. Δεν στέκει δηλ. η αντίφαση "Όταν μεγαλώσεις θέλω να είσαι δυναμικός, ανεξάρτητος και με ισχυρή θέληση. Όσο όμως είσαι παιδί, θέλω να είσαι παθητικός, υποχωρητικός και υπάκουος." http://www.cartoonstock.com/newscartoons/cartoonists/bst/lowres/youth-assertive-independent-strong_willed-pliable-obedience-bstn894l.jpg

 

Αν ένα παιδί δεν φέρεται έτσι όπως θέλουμε εμείς, δεν φταίει το παιδί. Εμείς οι μεγάλοι πρέπει να επανεξετάσουμε τις προσδοκίες που έχουμε από τα παιδιά. Συχνά οι προσδοκίες των γονιών δεν έχουν καμια επαφή με την πραγματικότητα. Είναι σαν να περιμένουμε από έναν γέρο 100 χρονών να χορέψει μπαλέτο κι όταν βλέπουμε ότι δεν μπορεί, να του θυμώνουμε κι όλας. Οι προσδοκίες των γονιών πρέπει να συμβαδίζουν με την ηλικία, τις ικανότητες και τους περιορισμούς του κάθε παιδιού.

 

 

Δεν έκανε απλώς ότι του κατέβαινε με αγνοούσε, έκανε σαν να μην υπήρχα και τσίριζε...ποτε πριν δεν είχε συμπεριφερθεί έτσι.

[EVIL]

Αυτό που με στεναχωρεί στο γιο μου δεν είναι η συμπεριφορά του που αναμενόμενα έχει κάπως αλλάξει με τον ερχομό του μωρού, αλλά το πως νοιώθει, έχει μία θλίψη, πολλές φορές κάθεται στον καναπέ και δεν έχει όρεξη για τίποτα, ένα παιδί που μέχρι πριν μόνο γελούσε.

[EVIL]

Μπραβο. Να κάνετε πραγματα μαζι,να βοηθάει κ καλα βέβαια να του λες πως δεν μπορεί μονος του,μαζι σου μόνο. Εγω τον ρωτάω ακόμα Οταν κλαίει το μωρό τι μπορει να θέλει. Μήπως πεινάει του λέω ή δεν μπορει να κάνει κακακια του,τι να του κάνουμε. Κ καλα ότι μου λέει εκείνος τι να κανω. Βέβαια αφού του τι χω προτείνει εγω πρώτα γιατί κ μενα δεν μιλάει,λέει λίγες λέξεις. Τωρα καμία βδομάδα εχει αρχίσει κ προσπαθεί πιο έντονα! Με άλλα παιδάκια βρίσκεστε?πχ ξαδερφακια?

 

Η επαφή του με άλλα παιδάκια πριν τον ερχομό του μωρού ήταν συχνή ( π.χ. παιδότοπος ή με τα ξαδερφάκια του). Τώρα εκ των πραγμάτων είναι λίγο δύσκολο για μένα να τον πάω, σιγά σιγά όμως έστω για μια ωρίτσα θα αφήνω το μωρό και θα τον πηγαίνω γιατί γενικά είχε καλή επαφή μαζί τους, δεν χτύπησε ποτέ κανένα. Τις ξαδέρφες τους τρελαίνεται όποτε τις βλέπει αλλά μόλις πηγαίνει εκεί μετά από λίγο θέλει να γυρίσει σπίτι, τι να πω ίσως είναι ακόμη νωρίς.

Θα το δοκιμάσω αυτο που μου λες,θα του προτείνω κι εγώ να νοιώθει πως συμμετέχει.

[mariapapaki]

Μην στεναχωριέσαι. Προσωρινό ειναι απλά θέλει σωστές κινήσεις. Απο αυτό που βλέπω εγω τωρα σε μας,ειναι τελειως διαφορετικό από πριν. Να συμμετέχει ειναι πολύ σημαντικό,έστω κ σαν άποψη. Όσο μπορεις να βγαίνει κ να ερχετε σε επαφή με άλλα παιδάκια. Σε κατάλαβαινω και γω περιμενω πως κ πώς να τον βγάλει καποιος έξω. Να πάει μια βόλτα. Ο μπαμπάς του γενικά γιατί κοιμάται μαζι του?

[EVIL]

Tο βράδυ μπορεί να ξυπνήσει 2-3- φορές και για να ξανακοιμηθεί θα πρέπει να ξαπλώσει κάποιος μαζί του, εγω σχεδόν όλο το βράδυ θηλάζω και ο άντρας μου ξυπνάει από τις 6 για να πάει στη δουλειά, δεν μπορεί να πηγαινοέρχεται και έτσι κοιμάται μαζί του μέχρι να στρώσει ο ύπνος του μπέμπη.

[mariapapaki]

Με συγχωρεις που ρωτάω τόσα πολλα,δεν ειναι περιέργεια. Αν θες μου. Γιατί ξυπνάει το βράδυ?

[EVIL]

Το ξέρω πως δεν ρωτάς απο περιέργεια... προφανώς αναστατώθηκε από τον ερχομό του μπέμπη. Τον είχαμε στρώσει τον ύπνο του μέχρι να γεννήσω.

[BabyCute]

Evil εννοείται οτι ειναι φυσιολογικότατο ο κόσμος του να ειβαι άνω κατω με τον ερχομό του μικρού, ο ύπνος του να αλλάξει, να ειναι λίγο down και να μην χαμογελάει κλπ

 

Μια κοπέλα στο parents.gr σε παρόμοιο θέμα είπε κάτι που δεν θα μπορούσε να το πει καλύτερα... Πως θα ένιωθες αν ο άντρα σου έφερνε άλλη γυναίκα την φύλαξε μπροστά σου, την φρόντιζε την ταΐζει κλπ ... Με καταλαβαίνεις :-)

Αν το παιδι δεν ταραχές απο τον ερχομό του αδερφού του εμενα προςωπικα θα μου φαινόταν περίεργο

 

Αστον να ξυπνάει, καλο που ο μπαμπάς του κοιμάται μαζί του, φαση ειναι και θα περάσει !!!!

Το μονο που θα έλεγα προσπάθησε καθε μερα να έχεις μισή ώρα μαζί του - πιθανότατα οταν κοιμάται το μωρο

 

Ολα να σου πανε καλα

[Μπεμπούλα10]

Μαλλον δεν διευκρίνισα, κοιμάται στο δωμάτιο του αλλά με τον μπαμπά του. Αρχικά τον κοιμίζω εγώ και μετά πηγαίνει ο άντρας μου και κοιμάται μαζί του. Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί το έκανε αυτό..

 

A, οκ. Μάλλον δεν του φτάνει ο μπαμπάς όταν ξέρει ότι η μαμά είναι στο άλλο δωμάτιο με το μωρό. Κι ο δικός μου ζηλεύει πολύ το μωρό και με διεκδικεί. Μόλις πάω να πιάσω το μωρό, μου ορμάει... Όταν ξεφουσκώσει η ζήλεια, θα επανέλθουν τα πράγματα στο φυσιολογικό. Μέχρι τότε χρειάζεται πολλήηηη υπομονή.

[Μπεμπούλα10]

πολύ σωστό αυτό που λες για την επιβράβευση, του έδωσα την σοκολάτα γιατι δεν είχα σκεφτει όλα αυτα που έγραψες. ευχαριστώ για τις συμβουλές

 

[Μπεμπούλα10]

Δεν έκανε απλώς ότι του κατέβαινε με αγνοούσε, έκανε σαν να μην υπήρχα και τσίριζε...ποτε πριν δεν είχε συμπεριφερθεί έτσι.

 

Αυτές οι "κρίσεις" που παθαίνουν τα παιδιά είναι, δυστυχώς για μας, φυσιολογικές και αναπόφευκτες. Είχα διαβάσει ότι συνήθως ξεκινάνε γύρω στα 2 χρόνια (εξ ου και ο όρος "τρομερά δίχρονα-terrible twos") και έτσι ήμουν εντελώς απροετοίμαστη όταν ο γιος μου το έκανε την πρώτη φορά, γιατί δεν είχε κλείσει ούτε χρόνο. Έπεσε το μωρό στο πάτωμα, άρχισε να ουρλιάζει και έχασε κάθε επαφή με το περιβάλλον.

 

Να θυμάστε ότι όταν παθαίνουν εκρήξεις οργής θέλουν ειδικό χειρισμό διότι βρίσκονται σε άλλο επίπεδο, έχουν κάνει "αποσύνδεση" και ο διάλογος που θα κάναμε αν είχε νευριάσει λίγο, απλά δεν πιάνει στις εκρήξεις οργής.

 

Υπάρχει ένα ενδιαφέρον θέμα εδώ

 

Κρίσεις Οργής - θυμός - temper tantrum

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=20867

 

 

Διαβάστε ειδικά αυτά που γράφει η Μαρια Στυλιανακη.

[Μπεμπούλα10]

.. προφανώς αναστατώθηκε από τον ερχομό του μπέμπη. Τον είχαμε στρώσει τον ύπνο του μέχρι να γεννήσω.

 

Εμένα μέχρι μια βδομάδα πριν γεννήσω (ήταν 22 μηνών) ξυπνούσε συνήθως από 2 έως... 5-6 φορές τη νύχτα. Ξαφνικά, μια βδομάδα πριν γεννήσω άρχισε να κοιμάται σερί όλο το βράδυ. Δεν ξυπνούσε ούτε 1 φορά. Δεν μπορούσα να πιστέψω την ευτυχή συγκυρία.

 

Ε, λοιπόν, αυτό άλλαξε όταν γύρισα σπίτι με το μωρό και άρχισε να ξυπνάει πάλι πολλές φορές. 4 μήνες αργότερα εξακολουθεί να ξυπνάει αρκετές φορές...

[mariapapaki]

Ρε κορίτσια ή εγω είμαι πολύ τυχερή ή συντονισα το παλλικαρακι μου πολύ καλά εμένα δόξα τον Θεό έκοψε τα βραδυνα ξύπνηματα που ήταν πιο συχνά λόγω του μπέμπη! Βέβαια εγω τον έβαλα σε κρεβάτι κανονικό 1βδομαδα σχεδόν προτού φέρω το μωρο σπίτι. Οποτε νομίζω ήταν λιγο δύσκολα γ κείνον αλλά τελικα ολα καλα. Evil θα σου πω λίγα από αυτα που κανω μήπως πιάσουν κ σε σενα. Το πρωί Οταν ξυπνα ο μεγαλος έρχεται στο κρεβάτι μου όπου με βρίσκει να θηλάζω. Το γάλα του ειναι έτοιμο! Οταν τελειώσει του ξαπλωνω τον μπέμπη δίπλα με απόλυτη προσοχή βέβαια. Τον κοιτάει,αγκαλιάζει ,ξαπλώνει στην κοιλίτσα του κ.ο.κ γίνεται λιγο αγαρμπος λόγω ζήλιας πιστεύω, εκείνη την στιγμή του λέω να φέρετε ποιο ηρεμα γιατί ειναι πολύ μικρός ο μπεμπης και αν συνεχίσει παίρνω τον μπέμπη και του λέω έλα ωρα να σηκωθούμε,χωρίς να κανω θέμα κατι. Γενικά κατά την διάρκεια της μέρας,προσπαθώ να εχει όλη την προσοχή μου ο μεγάλος. Όπου πηγαίνει πάω μαζι του οταν θηλάζω. Ειμαι σαν εκείνες που δείχνουν στην τηλεοραση. Το παιδί κρέμεται από το στήθος μου σαν τσαμπι. Κοιμάμαι όρθια, θα στα γράψω ατό επόμενο μήνυμα

[EVIL]

Εμένα μέχρι μια βδομάδα πριν γεννήσω (ήταν 22 μηνών) ξυπνούσε συνήθως από 2 έως... 5-6 φορές τη νύχτα. Ξαφνικά, μια βδομάδα πριν γεννήσω άρχισε να κοιμάται σερί όλο το βράδυ. Δεν ξυπνούσε ούτε 1 φορά. Δεν μπορούσα να πιστέψω την ευτυχή συγκυρία.

 

Ε, λοιπόν, αυτό άλλαξε όταν γύρισα σπίτι με το μωρό και άρχισε να ξυπνάει πάλι πολλές φορές. 4 μήνες αργότερα εξακολουθεί να ξυπνάει αρκετές φορές...

 

Εχουν την ίδια ηλικία τα παιδιά μας, ο δικός μου όταν γέννησα ήταν 23 μηνών.

κάπως έτσι συνέβη και με τον ύπνο του δικού μου.

Το σ/κ σκέφτομαι να βάλω το μωρό στην κούνια του στο δωμάτιο με τον μεγάλο και να κοιμάμαι εγώ μαζί τους. Νομίζω θα νιώσει καλύτερα αν ξέρει ότι η μαμά δεν είναι σε άλλο δωμάτιο μόνη της με το μωρό.

[EVIL]

Ρε κορίτσια ή εγω είμαι πολύ τυχερή ή συντονισα το παλλικαρακι μου πολύ καλά εμένα δόξα τον Θεό έκοψε τα βραδυνα ξύπνηματα που ήταν πιο συχνά λόγω του μπέμπη! Βέβαια εγω τον έβαλα σε κρεβάτι κανονικό 1βδομαδα σχεδόν προτού φέρω το μωρο σπίτι. Οποτε νομίζω ήταν λιγο δύσκολα γ κείνον αλλά τελικα ολα καλα. Evil θα σου πω λίγα από αυτα που κανω μήπως πιάσουν κ σε σενα. Το πρωί Οταν ξυπνα ο μεγαλος έρχεται στο κρεβάτι μου όπου με βρίσκει να θηλάζω. Το γάλα του ειναι έτοιμο! Οταν τελειώσει του ξαπλωνω τον μπέμπη δίπλα με απόλυτη προσοχή βέβαια. Τον κοιτάει,αγκαλιάζει ,ξαπλώνει στην κοιλίτσα του κ.ο.κ γίνεται λιγο αγαρμπος λόγω ζήλιας πιστεύω, εκείνη την στιγμή του λέω να φέρετε ποιο ηρεμα γιατί ειναι πολύ μικρός ο μπεμπης και αν συνεχίσει παίρνω τον μπέμπη και του λέω έλα ωρα να σηκωθούμε,χωρίς να κανω θέμα κατι. Γενικά κατά την διάρκεια της μέρας,προσπαθώ να εχει όλη την προσοχή μου ο μεγάλος. Όπου πηγαίνει πάω μαζι του οταν θηλάζω. Ειμαι σαν εκείνες που δείχνουν στην τηλεοραση. Το παιδί κρέμεται από το στήθος μου σαν τσαμπι. Κοιμάμαι όρθια, θα στα γράψω ατό επόμενο μήνυμα

 

 

Και εγώ εννοείται πως δεν τον αφήνω μόνο του.

Ν σου πω την αλήθεια αυτό με το γάλα το πρωί δεν το είχα σκεφτεί να του το έχω έτοιμο. Από αύριο κιόλας θα το εφαρμόσω, γιατί όταν ξυπνάει (πάνω κάτω την ίδια ώρα) εκνευρίζεται αν αργήσει να ετοιμαστεί το γάλα του γιατι εγώ μπορεί εκείνη την στιγμή να ταΐζω το μωρό.

[Μπεμπούλα10]

Το σ/κ σκέφτομαι να βάλω το μωρό στην κούνια του στο δωμάτιο με τον μεγάλο και να κοιμάμαι εγώ μαζί τους. Νομίζω θα νιώσει καλύτερα αν ξέρει ότι η μαμά δεν είναι σε άλλο δωμάτιο μόνη της με το μωρό.

 

Εγώ έχω βάλει ένα μονό κρεβάτι (απ'αυτά που έχουν οι καναπέδες που γίνονται κρεβατια από κάτω) ανάμεσα στα 2 κρεβατάκια των παιδιών, τα έχω δέσει και τα 3 μεταξύ τους και κοιμόμαστε και οι 3 μαζί. Έτσι γλύτωσα το εξαντλητικό σήκω-κάτσε, πέρα δώθε. Ξυπνάει το ένα, γυρνάω από την πλευρά του, θηλάζει και κοιμάμαι. Ξυπνάει το άλλο, γυρνάω από την άλλη, θηλάζει, κοιμάμαι.

 

Έτσι κι εγώ δεν σηκώνομαι καθόλου κι ο μεγάλος δεν ζηλεύει.

[mariapapaki]

Επανερχομαι. Με συγχωρεις γ την διακοπή,μου χε πέσει το κινητό 5φορες από την νύστα κάτω λοιπόν εν ολίγοις γ να σε ζαλιζω,Οταν μου ζητάει κατι ο μεγαλος π.χ με παίρνει από το χέρι να με πάει να του πιάσω κατι ή να του βαλω χυμό κ.ο.κ θηλάζω δεν θηλάζω ,σηκώνομαι. Προσπαθώ όσο μπορω να μην του αλλάξω τιποτα από την καθημερινότητα του. Μονο οι βόλτες μας περιορίστηκαν. Γενικά πολλα από αυτα που κανω στον μπέμπη όλη μέρα,ρωτάω πριν τον μεγάλο μου. Π.χ " Γιαννακη,καλα το βάζω το παμπερς? , Μήπως θέλει γάλα ο μπεμπης? Να τον κάνουμε μπάνιο?" Και πάει λέγοντας επίσης δεν αφήνω το μωρό στο απυρόβλητο. Π.χ λέω γ να ακούει ο μεγαλος. Κάτσε μπεμπη τωρα,περιμενε. Ο Γιαννάκης πρεπει να φάει τωρα. Η μπεμπη μην κλαις ο Γιαννακης θέλει να κοιμηθεί κτλ κοινώς επιπλητω λιγο κ τον μπεμπη υπέρ του μεγάλου,και καλα τωρα!! Ελπίζω να βοήθησα έστω κ λίγο..

[EVIL]

Επανερχομαι. Με συγχωρεις γ την διακοπή,μου χε πέσει το κινητό 5φορες από την νύστα κάτω λοιπόν εν ολίγοις γ να σε ζαλιζω,Οταν μου ζητάει κατι ο μεγαλος π.χ με παίρνει από το χέρι να με πάει να του πιάσω κατι ή να του βαλω χυμό κ.ο.κ θηλάζω δεν θηλάζω ,σηκώνομαι. Προσπαθώ όσο μπορω να μην του αλλάξω τιποτα από την καθημερινότητα του. Μονο οι βόλτες μας περιορίστηκαν. Γενικά πολλα από αυτα που κανω στον μπέμπη όλη μέρα,ρωτάω πριν τον μεγάλο μου. Π.χ " Γιαννακη,καλα το βάζω το παμπερς? , Μήπως θέλει γάλα ο μπεμπης? Να τον κάνουμε μπάνιο?" Και πάει λέγοντας επίσης δεν αφήνω το μωρό στο απυρόβλητο. Π.χ λέω γ να ακούει ο μεγαλος. Κάτσε μπεμπη τωρα,περιμενε. Ο Γιαννάκης πρεπει να φάει τωρα. Η μπεμπη μην κλαις ο Γιαννακης θέλει να κοιμηθεί κτλ κοινώς επιπλητω λιγο κ τον μπεμπη υπέρ του μεγάλου,και καλα τωρα!! Ελπίζω να βοήθησα έστω κ λίγο..

 

Σε καταλαβαίνω όσον αφορά τη νύστα:cry:

Ευχαριστώ για τις συμβουλές, θα τις εφαρμόσω!

Νομίζω (φοβάμαι και να το πω) ότι εδώ και 2-3 μέρες πάμε πολύ καλύτερα, παθαίνει βεβαία κάποιες κρίσεις, αλλά πολύ σπάνια και κυρίως όταν νυστάζει και είναι κουρασμένος. Κατά τα άλλα ελαττώθηκε η γκρίνια του και στις βόλτες μας είναι πολύ πιο ήρεμος και τις απολαμβάνει περισσότερο.

[mariapapaki]

Πολυ χαιρομαι που πάτε καλυτερα. Έχε τον νου σου απλά. Και μεις 10μερες σχεδόν ειμασταν καλα και προχτές απο το πουθενά πήγε να του βγάλει το μάτι. ΑΛΛΑ πιο μετά παλι αγαπες και λουλούδια. Τρώει κατι από το πουθενά φρικες αλλά νομίζω το ξεπερνάει