ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

[nefeli81]

Κοριτσια μου δεν ειμαι καλα!!!

Ανηκω στο φορουμ της εξωσωματικης κ αυτο αυτο γιατι ο αντρας μου εχει σοβαρη ολιγοασθενοσπερμια κ εγω περιορισμενη διαβατοτητα στις σαλπιγγες με μικροσυμφησεις.

Παρολα αυτα παντα, καθε μηνα εχω κ μια μικρη ελπιδα οτι μπορει να γινει το θαυμα κ για εμας! Το θεμα ειναι οτι επειδη εχω πονους στα ουλα κ στα δοντια εδω κ δυο εμβομαδες ο στοματολογος που πηγα μου εδωσε αντιβιωση να παρω , αλλα εγω δεν θελω πρωτον γιατι δεν ειμαι σε εξαρση τωρα και δευτερον ειπαμε μικρη ελπιδα καθε μηνα.

Με αυτη την ελπιδα εχω κ συμπτωματα τυπου συχνοουρια , μου μυριζουν διαφορα κ ανακατευομαι , το στηθος μου εχει πρηστει κ ποναει δυο εβδομαδες πριν να ερθει η καταραμενη...και δεν ξερω τι να κανω!!!

Απο την αλλη ολο βαζω τα κλαματα με το παραμικρο, με μια αγκαλια απο τον αντρα μου κ ενα σ΄αγαπω, με μια βαπτιση που εμαθα οτι θα γινοταν , με ενα μωρο που πηρα αγκαλια!!!

Τελικα η παθαινω καταθλιψη η ειμαι κατα φαντασιαν εγκυος!!!

Δεν ξερω τι να κανω για να ηρεμισω!!!

Τα φαρμακα να τα παρω ?

Παρεπιπτοντως να αναφερω οτι μολις ανοιγω το ψυγειο κ βλεπω τις ενεσουλες που με περιμενουν , με πιανει κ μια θλιψη που δεν εχει ερθει η ωρα να τις ξανακανω!!!

Τρελη εχω γινει για αυτο το μωρο , που ολο δεν ερχεται!!!

[xrysiida]

Κοριτσια μου δεν ειμαι καλα!!!

Ανηκω στο φορουμ της εξωσωματικης κ αυτο αυτο γιατι ο αντρας μου εχει σοβαρη ολιγοασθενοσπερμια κ εγω περιορισμενη διαβατοτητα στις σαλπιγγες με μικροσυμφησεις.

Παρολα αυτα παντα, καθε μηνα εχω κ μια μικρη ελπιδα οτι μπορει να γινει το θαυμα κ για εμας! Το θεμα ειναι οτι επειδη εχω πονους στα ουλα κ στα δοντια εδω κ δυο εμβομαδες ο στοματολογος που πηγα μου εδωσε αντιβιωση να παρω , αλλα εγω δεν θελω πρωτον γιατι δεν ειμαι σε εξαρση τωρα και δευτερον ειπαμε μικρη ελπιδα καθε μηνα.

Με αυτη την ελπιδα εχω κ συμπτωματα τυπου συχνοουρια , μου μυριζουν διαφορα κ ανακατευομαι , το στηθος μου εχει πρηστει κ ποναει δυο εβδομαδες πριν να ερθει η καταραμενη...και δεν ξερω τι να κανω!!!

Απο την αλλη ολο βαζω τα κλαματα με το παραμικρο, με μια αγκαλια απο τον αντρα μου κ ενα σ΄αγαπω, με μια βαπτιση που εμαθα οτι θα γινοταν , με ενα μωρο που πηρα αγκαλια!!!

Τελικα η παθαινω καταθλιψη η ειμαι κατα φαντασιαν εγκυος!!!

Δεν ξερω τι να κανω για να ηρεμισω!!!

Τα φαρμακα να τα παρω ?

Παρεπιπτοντως να αναφερω οτι μολις ανοιγω το ψυγειο κ βλεπω τις ενεσουλες που με περιμενουν , με πιανει κ μια θλιψη που δεν εχει ερθει η ωρα να τις ξανακανω!!!

Τρελη εχω γινει για αυτο το μωρο , που ολο δεν ερχεται!!!

 

'Οποιος δεν έχει βρεθεί και δεν έχει περάσει από αυτή τη φάση δεν μπορεί με τίποτα όχι να καταλάβει αλλά ούτε να φανταστεί το μέγεθος της τρέλλας που βιώνουμε.

 

Ευτυχώς όμως με το που θα έρθει το μωρό όλα τα προηγούμενα γίνονται απλά ο δρόμος που έπρεπε να περάσουμε για να φέρουμε τα παιδιά μας στον κόσμο και ως δια μαγείας όλα γλυκαίνουν.

 

Σε παρακαλώ μην αφήσεις αυτά τα τόσο έντονα και άσχημα συναισθήματα και σκέψεις να σε αποπροσανατολίσουν από το στόχο.

 

Μεγάλο μυστικό και κρυφό χαρτί σε όλους εμάς που προσπαθούσαμε για χρόνια και είχαμε πάρα πολλές αποτυχίες μα τελικά γίναμε γονείς είναι ότι δεν εγκαταλείψαμε παρά την τρέλλα που βιώναμε.

 

Ξέρω δεν είναι ούτε εύκολο ούτε απλό αλλά έλα που δε γίνεται αλλοιώς.

[nice]

Κοριτσια μου δεν ειμαι καλα!!!

Ανηκω στο φορουμ της εξωσωματικης κ αυτο αυτο γιατι ο αντρας μου εχει σοβαρη ολιγοασθενοσπερμια κ εγω περιορισμενη διαβατοτητα στις σαλπιγγες με μικροσυμφησεις.

Παρολα αυτα παντα, καθε μηνα εχω κ μια μικρη ελπιδα οτι μπορει να γινει το θαυμα κ για εμας! Το θεμα ειναι οτι επειδη εχω πονους στα ουλα κ στα δοντια εδω κ δυο εμβομαδες ο στοματολογος που πηγα μου εδωσε αντιβιωση να παρω , αλλα εγω δεν θελω πρωτον γιατι δεν ειμαι σε εξαρση τωρα και δευτερον ειπαμε μικρη ελπιδα καθε μηνα.

Με αυτη την ελπιδα εχω κ συμπτωματα τυπου συχνοουρια , μου μυριζουν διαφορα κ ανακατευομαι , το στηθος μου εχει πρηστει κ ποναει δυο εβδομαδες πριν να ερθει η καταραμενη...και δεν ξερω τι να κανω!!!

Απο την αλλη ολο βαζω τα κλαματα με το παραμικρο, με μια αγκαλια απο τον αντρα μου κ ενα σ΄αγαπω, με μια βαπτιση που εμαθα οτι θα γινοταν , με ενα μωρο που πηρα αγκαλια!!!

Τελικα η παθαινω καταθλιψη η ειμαι κατα φαντασιαν εγκυος!!!

Δεν ξερω τι να κανω για να ηρεμισω!!!

Τα φαρμακα να τα παρω ?

Παρεπιπτοντως να αναφερω οτι μολις ανοιγω το ψυγειο κ βλεπω τις ενεσουλες που με περιμενουν , με πιανει κ μια θλιψη που δεν εχει ερθει η ωρα να τις ξανακανω!!!

Τρελη εχω γινει για αυτο το μωρο , που ολο δεν ερχεται!!!

 

Στην ίδια κατάσταση βρίσκομαι και εγώ, έχω απομακρυνθεί από τον περίγυρό μου και πολύ περισσότερα από άτομα που έχουν ήδη παιδιά ή υπάρχει περίπτωση να μου ανακοινώσουν ανά πάσα στιγμή το φοβερό νέο της εγκυμοσύνης.... Το κλάμα είναι πλέον θέμα ρουτίνας, ακόμα και γελώντας για κάτι αστείο μπορεί να βάλω τα κλάματα ή να αρχίσουν να τρέχουν τα δάκρυά μου... Οι πόνοι περιόδου και η περίοδος που ακολουθεί κάθε φορά και περισσότερο με βυθίζουν στην κατάθλιψη, ενώ αυτό που έκανα με την χοριακή κάθε μήνα 10 ημέρες πριν την πιθανή ημέρα σύλληψης έχει καιρό που το έχω εγκαταλείψει... Έχω βάλει δέκα κιλά, δεν χωράω στα ρούχα μου και έχω κουραστεί αφάνταστα... Αααα παρεμπιπτόντως δεν μπορώ να κόψω και το καταραμένο κάπνισμα...

[Maryloy]

κοριτσακια δεν μπορειται να φανταστειτε ποσο απολυτα σας καταλαβαινω!

και γω καθε μηνα πιστευω πως μπορει αυτός ο μηνας να ειναι και ο τυχερος...

και γω εχω κοψει επαφες με όλους κυρίως όσες φιλες μου εχουν μείνει εγκυες(και είναι παρα πολλές)

και γω πηρα 6 κιλά με το αίσθημα κάθε μηνα μήπως και είμαι εγκυος...

μεχρι που ώρες ώρες πιστευω.... μήπως να αφήσω τον αντρα μου!

αν φταίω εγω τι φταεί αυτός να τυραννιέται μαζί μου?

 

ειμαι μόλις με μια παλιδρομος φυσιολογικη συλληψη στο παρελθον και με μια αποτυχυμένη σπερματεγχυση πριν 2 μήνεσ! περασαν περιπου 5 χρόνια απο το τελευταίο θετικο τεστάκι και πραγματικά είμαι σε απογνωση για το τι κάνουμε τώρα?

 

συνεχίζουμε με σπερματεγχυση 'ή να πάμε κατευθείαν για εξωσωματική?

 

πραγματικα με έχει φθείρει πολύ όλο αυτό ψυχολογικά και νιώθω το όνειρο του παιδου να απομακρύνεται όλο και περισσότερο...!!!

αισθάνομαι πως δεν θα μαι ποτε εγω η τυχερή να μαι μανουλα!!

 

νιώθω πως όσο και να προσεύχομαι εκεί ψηλά κανείς δεν έχει την διάθεση να με ακουσει και να μου δώσει το πολυποθητο!!

 

τα αποτελεσματα μας βγηκαν καθαρα αλλα η εγκυμοσύνη δεν έρχεται!!!

 

γιατι να τα περνάμε όλα αυτά βρε κορίτσια? τι αμαρτιές πληρώνουμαι τελικά?:cry::cry::cry: