"Κατσίκωμα" γονιών και πεθερικών

[Έλενα Β.]

Εδώ συμφωνώ απολύτως. Δε θα αυτοπεριοριστείς στο ίδιο σου το σπίτι αν μη τι άλλο, όποιος ενοχλείται μπορεί να περιμένει να περάσετε στις στερεές.

 

Από την άλλη είναι ορισμένοι συγγενείς που είναι ιδιαίτερα παρεμβατικοί και σε κάνουν να νιώθεις άσχημα. Εκεί βρίσκει εφαρμογή το "μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα...."

 

Και αμα γινει σαν τον δικο μου που θελει απολυτη ησυχια και να ειμαστε μονοι για να θηλασει?.Ακομα και οταν τρωμε την κρεμουλα???Ο μπαμπας και το σκυλι πανε στο αλλο δωματιο αλλιως δεν τρωει.Τι τραβαω!Ολοι ξερουμε οτι οταν ειναι αλλος μπροστα κατι θα βρει να πει και αυτο δεν βοηθησε ποτε κανεναν.

[Niki81]

Αθηνα μου παν μετρον αριστον....και στο λεω εγω που 2 χρονια τωρα ειμαι ολη μερα καθε μερα με το παιδι...με 2 τωρα παιδια.Δεν εχω λαλησει...αλλα σαφεστατα μου λειπει να παω μια βολτα μονη μου...να κανω ενα μπανιο με την ηρεμια μου...να παω ενα κομμωτηριο βρε αδερφε.

 

Αν ομως για να εχω ολα αυτα θα επρεπε να δεχομαι να εχω μπαστακες καθε μερα ολη μερα σπιτι μου γονεις ,πεθερικα,θειους ,θειες και οιπους συγγενεις...ε τοτε προτιμω το αγκου.

 

Και οι συγγενεις θα ερθουν να δουν το μωρο και αγκαλια θα το παρουν και η μαμα θα παει μια βολτα αλλα ολα με μετρο.Δε ειναι οτι καλυτερο να ξημεροβραδιαζονται ολοι σπιτι σου.

 

Επισης οπως ειπε και καποια κοπελα παραπανω ειναι βασικο το τι εννοει ο καθενας βοηθεια....αν βοηθεια ειναι να ερχονται να κατσικωνονται σπιτι μου καθε μερα με τις ωρες και αν καθονται να παιζουν με το μωρο κι εγω να τρεχω να κανω φασινα...ε τοτε να μου λειπει.

 

Και βασικα μου τη σπαει ρε αδερφε αυτο το "μας εχουν ξεκαθαρισει οτι θα ερχονται καθε μερα".Σπιτι μου κανεις δε μου επιβαλεται.Η κοπελα ακομα δε γεννησε και αρχισαν τα ξεκαθαρισματα?

 

Ναι πολλες φορες λεω δε μπορω αλλο ολη μερα με τα παιδια...μου λειπει α πω μια κουβεντα με εναν ενηλικα...αλλα στην πραγματικοτητα μου λειπει να πω μια κουβεντα με μια φιλη...τετοια επισκεψη θελω.Κουβεντα με την πεθερουλα μου πχ δε μου λειπει.

 

Κι εγω διαφωνω με τον ασκητισμο χωρις λογο που λες αλλα το οτι η κοπελα δε θελει καθε μερα επισκεψεις δε σημαινει οτι θα καταληξει να μονασει.

[Niki81]

Οσο για το θηλασμο ποτε δεν κρυφηκα στο δωματιο να θηλασω...ωστοσο δε θα ξεχασω την πεθερα μου που ερχοταν τις πρωτες μερες και οσο θηλαζα απλωνε το κουλο της και μου πιεζε το στηθος για να μη πνιγει λεει το μωρο απο ασφυξια...χαχαχα.

 

 

Κοκκο με το καλο να δεχτεις το παιδακι σου...και μη σκας απο τωρα.Ουτε χρειαζεται να ξεκαθαρισεις τπτ απο τωρα.Ασε να γεννησεις με το καλο να σαραντησεις να δεις τι πραγματικα χρειαζεσαι και τι σε ενοχλει και τοτε αναλογως πραττεις.

[Izaki]

Αθηνα μου παν μετρον αριστον....και στο λεω εγω που 2 χρονια τωρα ειμαι ολη μερα καθε μερα με το παιδι...με 2 τωρα παιδια.Δεν εχω λαλησει...αλλα σαφεστατα μου λειπει να παω μια βολτα μονη μου...να κανω ενα μπανιο με την ηρεμια μου...να παω ενα κομμωτηριο βρε αδερφε.

 

Αν ομως για να εχω ολα αυτα θα επρεπε να δεχομαι να εχω μπαστακες καθε μερα ολη μερα σπιτι μου γονεις ,πεθερικα,θειους ,θειες και οιπους συγγενεις...ε τοτε προτιμω το αγκου.

 

Και οι συγγενεις θα ερθουν να δουν το μωρο και αγκαλια θα το παρουν και η μαμα θα παει μια βολτα αλλα ολα με μετρο.Δε ειναι οτι καλυτερο να ξημεροβραδιαζονται ολοι σπιτι σου.

 

Επισης οπως ειπε και καποια κοπελα παραπανω ειναι βασικο το τι εννοει ο καθενας βοηθεια....αν βοηθεια ειναι να ερχονται να κατσικωνονται σπιτι μου καθε μερα με τις ωρες και αν καθονται να παιζουν με το μωρο κι εγω να τρεχω να κανω φασινα...ε τοτε να μου λειπει.

 

Και βασικα μου τη σπαει ρε αδερφε αυτο το "μας εχουν ξεκαθαρισει οτι θα ερχονται καθε μερα".Σπιτι μου κανεις δε μου επιβαλεται.Η κοπελα ακομα δε γεννησε και αρχισαν τα ξεκαθαρισματα?

 

Ναι πολλες φορες λεω δε μπορω αλλο ολη μερα με τα παιδια...μου λειπει α πω μια κουβεντα με εναν ενηλικα...αλλα στην πραγματικοτητα μου λειπει να πω μια κουβεντα με μια φιλη...τετοια επισκεψη θελω.Κουβεντα με την πεθερουλα μου πχ δε μου λειπει.

 

Κι εγω διαφωνω με τον ασκητισμο χωρις λογο που λες αλλα το οτι η κοπελα δε θελει καθε μερα επισκεψεις δε σημαινει οτι θα καταληξει να μονασει.

 

Με κάλυψες απόλυτα!!

Kokko με το καλό να έρθει το μωράκι σου!

[dimmi]

Πραγματικά δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω....αλλά ξέρω από τώρα τι έχει να γίνει μόλις γυρίσω από το μαιευτήριο....μπαμπάς - μαμά - 2 θείες - 1 θείος - πεθερά - πεθερός πάνω από το κεφάλι μου, να έρχονται κάθε μέρα, να κάθονται με τις ώρες σε ένα σπίτι 50 τ.μ. , ο άντρας μου να λείπει στην δουλειά και να μην με αφήνουν να κάτσω καθόλου μόνη μου με το μωρό...δεν ξέρω το λέω τώρα που ανυπομονώ να δω το μωράκι μου που έρχεται σε 3 εβδομάδες και θέλω να έχουμε τον χρόνο ΜΑΣ να "γνωριστούμε"!Δεν θέλω ΚΑΝΕΝΑΝ στα πόδια μου, και όλοι μας έχουν ξεκαθαρίσει ότι έχουν σκοπό να έρχονται κάθε μέρα....με έχει πιάσει απελπισία, η μάνα μου δε κάθε φορά που πάει κάπου (στο εξοχικό π.χ.) λέει πάω τώρα γιατί μετά το μωρό δεν θα ξαναπάω.... Σκέφτομαι και όλες τις υποδείξεις που έχω να ακούσω....από την άλλη έχουν απίστευτη χαρά που θα γίνουν παππούδες και δεν θέλω να τους το στερήσω...αλλά ρε γμτο φοβάμαι ότι θα μου στερήσουν χρόνο με το μωράκι μου...όλοι θα θέλουν να το έχουν αγκαλιά...τους βλέπω να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα το πρωτοπάρει...δεν ξέρω έχω φρικάρει τελειώς και ακόμα δεν έχω δει και τίποτα

Σε καταλαβαίνω, το ίδιο ένιωθα κι γω.

κι γω έτσι νόμιζα, πως θα κατσικωθούν, αλλά τελικά ήτανόλοι πολύ διακριτικοί, ή εγώ πολύ σκύλα και το έκαναν θέλοντας και μη.

Γενικά καλό είναι αυτά να τα ξεκαθαρίζεις από τώρα. πχ εγώ τα είχα πεί του άντρα μου (ώστε να ενημερώσει με τον τρόπο του τους γονείς του) αλλά και στους γονείς μου.

[dimmi]

Εδώ συμφωνώ απολύτως. Δε θα αυτοπεριοριστείς στο ίδιο σου το σπίτι αν μη τι άλλο, όποιος ενοχλείται μπορεί να περιμένει να περάσετε στις στερεές.

 

Από την άλλη είναι ορισμένοι συγγενείς που είναι ιδιαίτερα παρεμβατικοί και σε κάνουν να νιώθεις άσχημα. Εκεί βρίσκει εφαρμογή το "μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα...."

συμφωνώ, εμάς στο σπίτι τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό μας έκανε παρέα πολλές ώρες η αδελφή της μάνας μου, που δε θη΄λασε ποτέ και δενγουστάρει τον θηλασμό γενικά. Ε ποτέ δεν είπε τίποτε, ενώ πρίν τη γέννα μου έλεγε διάφορα. Απαξ και γέννησα σεβάστηκε ότι είναι σπίτι μου, είναι παιδί μου, κι γω θέλω να θηλάσω. Και στο μαιευτήριο το ίδιο έκανε. Είναι στον άνθρωπο.

 

Είμαι αρκετά ντροπαλή θα έλεγα, λοιπόν στο νοσοκομείο που δεν έλεγαν να βγούν έξω οι καλοί μας φίλοι (γιατί έφταιγε η πολυαγαπημένη μου μανούλα) εβγαλα το στήθος έξω κι άρχισα την άντληση.

Εκεί ήμουν για να φροντίσω το παιδί μου, όχι για να δώ τους φίλους μας. Οποιος σοκαριζόταν είχε και πόρτα.

Οσο για το σπίτι θήλαζα/αντλούσα μόνη με το παιδί γιατί με βοηθούσε στην προσπάθεια μου να θηλάσω απευθείας.Οταν δεν είχαμε κόσμο αλλά ήταν μόνο οι δικοί μου σπίτι μας θήλαζα/αντλούσα μπρστά τους.

Ειδικά τις πρώτες 10 μέρες που μέναμε με τους γονείς και τον άντρα μου όλοι μαζί σε μικρό σπίτι, δεν ντράπηκα ούτε τον πατέρα μου.

Οσο για το σύζηγο, που διάβασα κάπου πως δεν χρειάζεται να δεί, εμένα μέχρι και το βυζί μου έπιασε για να βοηθήσει το μωρό να πιάσει σωστά.

Δεν βρίσκω το αντίστοιχο μήνυμα για quote είναι και περασμένη ώρα.

Κανείς δεν παρεξηγεί τίποτε αν η μάνα το κάνει φυσικά. Οπως κανείς δεν παρεξηγεί αν αποσυρθείς στο δωμάτι σου με το παιδί αφού εκείνοι μπαστακώθηκαν και το παιδί πρέπει να μείνει με τη μάνα του για να θηλάσει/κοιμηθεί η οτιδηποτε αλλο.

[dimmi]

Προς kokko

 

Eπειδή ίσως φάνηκε πως ήταν ήπιος ο πρώτος καιρός...να ξέρεις πως ήταν εκρηκτικότατος. Δεν ήθελα βοήθεια από κανένα δικό μου ούτε τη γνώμη τους. Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν βοήθεια από ειδικούς και να θηλάσω. Είχα κολλήσει με αυτό και δεν ήθελα κουβέντες για τίποτε άλλο.

Οταν μου φώναξαν οι δικοί μου άσχημα που δεν ήθελα τη συμμετοχή τους, τη γνώμη τους, που με επισκέπτονταν και φοβόντουσαν να μιλήσουν, τους είπα έτσι είναι/είμαι, όποιος θέλει...

Κι αν για κάποιους ήταν τρέλα αυτό που ζούσα για μένα ήταν η προσπάθεια μου να θηλάσω το παιδί μου.

Πραγματικά δεν άντεξα πολύ όλο αυτό και συνήλθα από μόνη μου.

Ομως ακόμα και μέσα στην τρέλα μου απαίτησα να με αφήσουν στην ησυχία μου αν δε τους αρέσει.

 

(ίσως σε μπέρδεψα, είμαι επαρχία, ακριβώς μετά τη γέννα αναπόφευκτα έμενα με τους γονείς μου γιατί το παιδί είχε ίκτερο και δεν μπορούσαμε να ταξιδέψουμε σπίτι μας)

 

Γιατί στα λέω αυτά...όσο χάλια και να είσαι, όσο αλλοπρόσαλη κι αν φαίνεσαι, όσο σαλταρισμένες κι αν είναι οι ορμόνες σου, όσο όσο όσο κι αν, μετά τη γέννα είσαι μια νέα μαμά και στο σπίτι σου με το μωρό σου εσύ ορίζεις τί γίνεται.

Τόσο απλά.

Ακόμα κι αν είσαι λάθος!

 

Εμάς το πιο μεγάλο θέμα μας ήταν ο θηλασμός, δεν δεχόμουν κουβέντα. Στα υπόλοιπα τους άκουγα.

Ομως τα νεύρα μου από το θηλασμό έβγαιναν παντού και ήμουν αρκετά αντιπαθητική, άσε που έκλαιγα μονίμως. Νεύρα μονίμως. Ορμόνες αλλού για αλλού.

Αν μπορούσα να επιλέξω θα προτιμούσα μπαστακωμένους όλους κι εμένα ευτυχισμένη. Γιατι το μωρό θέλει χαρούμενη μαμά! Αυτό να το θυμάσαι, ειδικά τον πρώτο καιρό που χάνεσαι κάπως μέσα σε όλο αυτό!

[Maiden1]

Αν σου βγαίνουν τέτοια συναισθήματα τώρα που το παιδί είναι αγέννητο σίγουρα θα έχεις πρόβλημα αργότερα με τους συγγενείς που ας μη γελιόμαστε δεν έρχονται για να κάνουν φασίνα, να δουν και να χαρούν το μωρό έρχονται. Κι εμένα η πεθερά μου ερχόταν κάθε μέρα με τις ώρες για "βοήθεια" αλλά ούτε το φλυτζάνι που έπινε καφέ δεν έπλενε. Τις περισσότερες φορές η βοήθεια είναι "κρατάω το μωρό κάνε εσύ τις δουλειές σου". Κανόνισε μία μέρα οι γονείς σου, μία τα πεθερικά και οι υπόλοιποι τηλέφωνο για άλλη μια μέρα. Και να τους βάζεις να φοράνε μάσκες και όσοι παρεξηγηθούν ξύδι. Μέχρι 3,5 μηνών πυρετός=νοσηλεία αυτό να θυμάσαι και να το πεις και στους άλλους.

 

Η δικιά μου μου είχε σπάσει τα νεύρα με τις αρμένικες βίζιτές της, από τις 10 το πρωί μέχρι τις 7 το απόγευμα, κοιμόταν το μωρό και ήθελα κι εγώ να κοιμήθω αλλά δεν μου πήγαινε να της πω "κάτσε μόνη σου πάω για ύπνο", όταν ξύπναγε το έπερνε αγκαλιά και ούτε λόγος να το αφήσει κάτω κτλ κτλ, να μην τα θυμάμαι και προϊδεάζω την θεματοθέτρια, δεν είναι όλες ίδιες. Δυστυχώς μόνο η πεθερά μου το έκανε οπότε δεν μπορούσα να αντιδράσω χωρίς ουσιαστικά να την στοχοποιήσω. Λάθος μου που δεν τα είπα ήρεμα και ωραία από την αρχή. Κατάπινα, κατάπινα μέχρι που μετά από 3 μήνες έγινε το σπίτι Σεράγεβο με αποδέκτη τον άντρα μου ο οποίος έκανε και 2 μήνες να μου μιλήσει γιατί τον στόλισα κανονικά κι αυτόν και τη μάνα του. Το χάσα το δίκιο μου όμως. Επρεπε να είχα μιλήσει από την αρχή και αυτό προτείνω και τώρα, πριν γεννηθεί το μωρό γιατί οι ορμόνες της λοχείας και η διπλωματία δεν πάνε πακέτο δυστυχώς.

 

Να πω όμως και κάτι άλλο. Η σχέση που ανέπτυξε η πεθερά μου με την μικρή ηταν και είναι τέλεια κάτι που με ελάφρυνε αργότερα όταν ήθελα να πάω σε μια δουλειά και δεν μπορούσα να την πάρω μαζί και αργότερα όταν γύρισα στην δουλεια. Άφηνα μπιμπερό, γάλα και πάνες, έσκαγα ένα φιλί στην μικρή και έφευγα. Ούτε οδηγίες ούτε άγχος ούτε τίποτα. Θέλω να πω ότι περισσότερα μου προσέφερε η πεθερά μου παρά μου στέρησε. Και συγνώμη που το λέω αλλά να έρχονται μεγάλοι άνθρωποι να σου κάνουν την παραδουλεύτρα δεν είναι σωστό. Πάρε μια γυναίκα μία φορά την εβδομάδα να σου κάνει σίδερο, πλύσιμο σφουγγάρισμα αλλά ακόμα κι αν αυτό δεν είναι εφικτό, μετά την φασίνα άστην να πάρει αγκαλιά και το μωρό για όσο θέλει δεν πειράζει. Πόσο πια θα κάτσει σ'αυτό το σπίτι και πόσο πια θα κάνει το μωρό χωρίς φαί ή χωρίς την αγκαλιά της μαμάς του;Και άντε οι επισκέψεις να κρατήσουν 2 μήνες; Αλίμονο αν απειλείται η σχέση της μάνας και του παιδιού από τις αγκαλιές των συγγενών.

[mgbubu]

Πραγματικά δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω....αλλά ξέρω από τώρα τι έχει να γίνει μόλις γυρίσω από το μαιευτήριο....μπαμπάς - μαμά - 2 θείες - 1 θείος - πεθερά - πεθερός πάνω από το κεφάλι μου, να έρχονται κάθε μέρα, να κάθονται με τις ώρες σε ένα σπίτι 50 τ.μ. , ο άντρας μου να λείπει στην δουλειά και να μην με αφήνουν να κάτσω καθόλου μόνη μου με το μωρό...δεν ξέρω το λέω τώρα που ανυπομονώ να δω το μωράκι μου που έρχεται σε 3 εβδομάδες και θέλω να έχουμε τον χρόνο ΜΑΣ να "γνωριστούμε"!Δεν θέλω ΚΑΝΕΝΑΝ στα πόδια μου, και όλοι μας έχουν ξεκαθαρίσει ότι έχουν σκοπό να έρχονται κάθε μέρα....με έχει πιάσει απελπισία, η μάνα μου δε κάθε φορά που πάει κάπου (στο εξοχικό π.χ.) λέει πάω τώρα γιατί μετά το μωρό δεν θα ξαναπάω.... Σκέφτομαι και όλες τις υποδείξεις που έχω να ακούσω....από την άλλη έχουν απίστευτη χαρά που θα γίνουν παππούδες και δεν θέλω να τους το στερήσω...αλλά ρε γμτο φοβάμαι ότι θα μου στερήσουν χρόνο με το μωράκι μου...όλοι θα θέλουν να το έχουν αγκαλιά...τους βλέπω να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα το πρωτοπάρει...δεν ξέρω έχω φρικάρει τελειώς και ακόμα δεν έχω δει και τίποτα

 

καλημερα σου και με το καλο να δεχτείτε το νέο μέλος της οικογένειάς σας. Με λίγους πόνους και να'ναι γερό και δυνατό. Τώρα σε αυτά που αναφέρεις. Σαφώς όπως βλέπω έχεις ακούσει και διαβάσει πολλές γνώμες, αλλά στο τέλος θα πρέπει να κάνεις αυτό με το οποίο αισθάνεσαι εσύ καλά. Επειδή όμως λίγο πολύ όλες περάσαμε από αυτή τη θέση, έχουμε και διαφορετικές εμπειρίες άρα και διαφορετική οπτική για το ίδιο θέμα. Εγώ προσωπικά, όπως εσύ, όταν γέννησα το παιδί ήταν το πρώτο εγγόνι-ανήψι στις δύο οικογένειες. Άρα, όλοι το περίμεναν πώς και πώς. Η μαμά μου είχε πάρει την απόφαση να μείνει στο σπίτι μας λίγες μέρες στην αρχή για να με βοηθάει, γιατί είχα αποφασίσει κι εγώ να θηλάσω αποκλειστικά, όπως και έκανα για 15 μήνες. Τελικά, της είπα ότι δεν θα ήθελα να μείνει σε εμάς, αλλά οτι θα χρειαζόμουν πραγματικά τη βοήθειά της με τα πρακτικά θέματα του σπιτιού. Το ίδιο είπα και στα πεθερικά μου και επειδή δεν αρνήθηκα τη βοήθεια στην ουσία, δεν ένιωσαν ότι τους αποκλείω από το παιδί. Από την εγκυμοσύνη ακόμη, τους είχα πει ότι στο σπίτι δεν ήθελα κόσμο για την δική μου ηρεμία, αλλά κυρίως για την ασφάλεια του παιδιού και όλοι οφείλω να πω ότι συμφώνησαν, πάντα για το καλό του παιδιού. Επίσης, αν πήγαιναν κάπου επίσκεψη και ήταν κάποιος εκεί άρρωστος τους είχα ζητήσει να μην έρθουν σε εμάς, πάντα τους έλεγα για το καλό του παιδιού γιατί είναι κρίμα μωρουλίνι να το τρέχουμε σε γιατρούς ενώ δεν έχει ακόμη ανοσοποιητικό σύστημα κτλ. Σε πληροφορώ, όσο άκουγαν ότι μπορεί να πάθει κάτι το παιδί, μόνοι τους πρόσεχαν διπλά και τριπλά. Τη βοήθεια όλων τη χρειάστηκα και την είχα, γιατί τον πρώτο μήνα ένιωθα εξουθενωμένη. Μέχρι κι ο μπαμπάς μου κρατούσε το παιδί να ρευτεί κάποιες φορές που έτυχε να είναι σπίτι μου, ώστε να μπορέσω να πάω τουαλέτα άνετα ή να κάνω ένα μπάνιο. Μην ξεχνάς ότι είναι ευλογία να έχεις δίπλα σου τόσους ανθρώπους που θέλουν το καλύτερο για σένα και το παιδάκι σας και είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν. Η μαμά μου είχε αναλάβει το καθημερινό φαγητό και συμμάζεμα, η πεθερά μου επίσης με ξεκούραζε όταν ερχόταν με λίγες δουλειές, η αδερφή μου έφερνε κάποια ψώνια, αφού ο άντρας μου δούλευε πολλές ώρες τότε. Χάρη σε αυτό, όλοι ένιωθαν ότι κάτι προσφέρουν στο μωρό, αφού ήμουνα εγώ ήρεμη να θηλάζω και να του προσφέρω το καλύτερο που μπορούσα. Εκεί που καθόμουν άρχιζα να κλαίω χωρίς λόγο....λίγο η κούραση παρόλη τη βοήθεια, λίγο οι ορμόνες, δεν θέλει και πολύ να εξοντωθείς... Η γνώμη μου είναι να δεχτείς όση βοήθεια σου προσφέρουν, αλλά να τους πεις εσύ πώς θέλεις να σε βοηθάνε (ψώνια, φαγητό, να πάρουν το παιδί μια αγκαλιά και να ασχοληθούν μαζί του όσο κάνεις ένα μπάνιο κτλ) με ευγένεια κι ευγνωμοσύνη για την αγάπη που σας δείχνουν. Επίσης, αν είσαι ειλικρινής δεν θα παρεξηγηθούν αν τους πεις ότι για να μη γίνεται συνωστισμός, να ορίσετε ποια μέρα ή ώρα θα έρχεται ο καθένας. Δηλαδή, η μαμά μου ερχότανε κατά τις 10 κι έφευγε γύρω στις δύο κάθε μέρα κι η πεθερά μου ερχόταν κι αυτή καναδυό φορές την εβδομάδα και με βοηθούσε. Άσε, που ακριβώς επειδή όλοι συμμετείχαν από την αρχή, το παιδί είχε επαφή με όλους και καθότανε άνετα στις γιαγιάδες και στους παππούδες χωρίς πρόβλημα από μηνών μέχρι και τώρα. Μεγάλη υπόθεση, αν θα θέλεις να έχεις μετά από λίγους μήνες και δυο ώρες να πιεις έναν καφέ βρε παιδί μου. Και πάλι σου εύχομαι να πάνε όλα κατ' ευχήν και να απολαύσεις τον ερχομό του μωρού σας και τη νέα σας ζωή μαζί του...

[kokko]

Κορίτσια σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την κατάθεση των δικών σας εμπειριών...αυτό που με κάνει αισιόδοξη από την μια είναι ότι για πολλές από εσάς τις βόλεψε η κατάσταση και δεν τις ενόχλησε....ελπίζω να είμαι και γω μια απο αυτές...Θα ξεκαθαρίσω στους δικούς μου βέβαια τα όρια μου σε ότι έχει να κάνει με τις παρεμβάσεις/υποδείξεις, και θα ζητήσω και από τον άντρα μου να κάνει το ίδιο και με τους δικούς του...Το να τους θεσω όρια στο πόσο να έρχονται και να κάθονται προς το παρόν νιώθω δεν είναι σωστό να το κάνω γιαυτό και νιώθω αυτή την πίεση μέσα μου,αλλά δεν εγγυώμαι ότι αν φτάσω στα όρια μου ότι δεν θα το κάνω κιόλας!Και η αλήθεια είναι ότι ξέρω ότι θα κάνουν ότι μπορούν για να βοηθάνε στο σπίτι...Δεν ξέρω ίσως το βλέπω πολύ εγωιστικά το θέμα και θέλω το μωρό μου μόνο για την πάρτυ την δική μου και του άντρα μου...αλλά προς το παρόν έτσι νιώθω...και δεν μπορώ να κάνω κάτι γιαυτό παρά μονάχα να ελπίζω ότι θα το ξεπεράσω μόλις γεννήσω

[kokko]

Σε ότι αφορά το θέμα του θηλασμού που συζητήθηκε, θα θέλω να το κάνω απομονωμένη με το μωρό μου, και γιαυτό είμαι σίγουρη γιατί δεν το βλέπω σαν μια διεκπεραίωση της βιολογικής ανάγκης του μωρού για επιβίωση, αλλά σαν μια διαδικασία σύνδεσης μωρού - μητέρας, χωρίς να υπάρχουν εξωγενείς παρεμβολές που θα αλλοίωναν αυτην την διαδικασία!Δεν μπορώ καν να φανταστώ εγώ να θηλάζω το μωρό μου και να έρχονται χέρια να μου "φτιάχνουν" το στήθος, να μιλάνε στο μωρό ή σε μένα κτλ

[miriki]

Ξέρεις ο θηλασμός τον πρώτο καιρό μπορεί να κρατήσει πολλή ώρα. Οπότε στα ενδιάμεσα ίσως να θες λίγη παρεούλα. Θες κάποιος συγγενής ή κάποια φίλη, μπορεί απλά να θες να πεις μια κουβέντα.

 

Η μόνη απόφαση που πρέπει να πάρεις τώρα είναι ότι θα εκφράσεις αυτά που νιώθεις όταν τα νιώσεις. Καλό θα ήταν να γίνει ήρεμα και ωραία. Αλλά όπως σου βγει. Προϊδέασέ τους λίγο όλους όμως, ότι θα χρειάζεσαι και χρόνο για χαλάρωση με το μωρό οι δυο σας. Οπότε μπορείς εσύ να κοιμάσαι αγκαλιά με το μουσουδάκι και τα πιάτα να τα πλένει το αυτόματο σύστημα (μαμά/ πεθερά κλπ....) Βλέποντας και κάνοντας.

[mgbubu]

Σε ότι αφορά το θέμα του θηλασμού που συζητήθηκε, θα θέλω να το κάνω απομονωμένη με το μωρό μου, και γιαυτό είμαι σίγουρη γιατί δεν το βλέπω σαν μια διεκπεραίωση της βιολογικής ανάγκης του μωρού για επιβίωση, αλλά σαν μια διαδικασία σύνδεσης μωρού - μητέρας, χωρίς να υπάρχουν εξωγενείς παρεμβολές που θα αλλοίωναν αυτην την διαδικασία!Δεν μπορώ καν να φανταστώ εγώ να θηλάζω το μωρό μου και να έρχονται χέρια να μου "φτιάχνουν" το στήθος, να μιλάνε στο μωρό ή σε μένα κτλ

 

:) ναι, στην αρχή έτσι νιώθεις αλλά στη συνέχεια, αν με το καλό θηλάσεις, οτι σαφώς πέρα απο βιολογική ανάγκη και μια εμπειρία που σας δένει, θα σου είναι τόσο φυσιολογικός ο θηλασμός που και με μια φίλη μπροστά θα το κάνεις και εσύ και το μωράκι σου θα εξακολουθείτε να είστε ήρεμοι και ευτυχισμένοι. Βασικά, χαλάρωσε, απόλαυσε το καθετί και ανάλογα με το τι θα θέλεις σε κάθε φάση, θα πράττεις και ανάλογα. και τώρα αν αποφασίσεις κάτι, μπορεί να αλλάξεις γνώμη στην πορεία και να βολεύει μια άλλη λύση περισσότερο, σε ότι αφορά το θέμα της βοήθειας των άλλων, εννοώ.

[riniw 1980]

Πραγματικά δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω....αλλά ξέρω από τώρα τι έχει να γίνει μόλις γυρίσω από το μαιευτήριο....μπαμπάς - μαμά - 2 θείες - 1 θείος - πεθερά - πεθερός πάνω από το κεφάλι μου, να έρχονται κάθε μέρα, να κάθονται με τις ώρες σε ένα σπίτι 50 τ.μ. , ο άντρας μου να λείπει στην δουλειά και να μην με αφήνουν να κάτσω καθόλου μόνη μου με το μωρό...δεν ξέρω το λέω τώρα που ανυπομονώ να δω το μωράκι μου που έρχεται σε 3 εβδομάδες και θέλω να έχουμε τον χρόνο ΜΑΣ να "γνωριστούμε"!Δεν θέλω ΚΑΝΕΝΑΝ στα πόδια μου, και όλοι μας έχουν ξεκαθαρίσει ότι έχουν σκοπό να έρχονται κάθε μέρα....με έχει πιάσει απελπισία, η μάνα μου δε κάθε φορά που πάει κάπου (στο εξοχικό π.χ.) λέει πάω τώρα γιατί μετά το μωρό δεν θα ξαναπάω.... Σκέφτομαι και όλες τις υποδείξεις που έχω να ακούσω....από την άλλη έχουν απίστευτη χαρά που θα γίνουν παππούδες και δεν θέλω να τους το στερήσω...αλλά ρε γμτο φοβάμαι ότι θα μου στερήσουν χρόνο με το μωράκι μου...όλοι θα θέλουν να το έχουν αγκαλιά...τους βλέπω να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα το πρωτοπάρει...δεν ξέρω έχω φρικάρει τελειώς και ακόμα δεν έχω δει και τίποτα

 

 

Καλημέρα!!!

Κάτσε να γεννήσεις πρώτα και μετά πες μου αν θα σου έρχονται κάθε μέρα-ειδικά τις πρώτες εβδομάδες που μόνο κοιμάται το μωρό τί να έρθουν να κάνουνε;θα βαρεθούν!

Άσε που έχουν εσφαλμένη αντίληψη και νομίζουν οτι θα δουν ενα μωρό 6-7 μηνων που "μιλάει",γελάει,αντιδράει...

Και μην την πατήσεις όπως άλλες συνομιλήτριες...θα τους βάζεις να σου κάνουν διάφορα να κοιμάσαι-θα με θυμηθείς είναι σωτήριο αυτό!!

Όσο για τις....."συμβουλές" θα λες σε όλους:ναι,θα το δοκιμάσω ή θα ρωτήσω και τον/την παιδίατρο να μου πει,και θα ησυχάζεις...ούτως ή άλλως δεν τα λένε για κακό απλώς όλοι νομίζουν οτι ξέρουν πιο είναι το σωστότερο...Α!και μη βιαστείς να απορρίψεις κάτι!Καμιά φορά η πείρα κρύβει πολύτιμη σοφία!

 

Με το καλό!!!

[ithaki]

kokko, καλησπερα. Αν φανταζεσαι οτι θα σε πειραζει να σε ενοχλουν στο θηλασμο αλλο τοσο θα σε ενοχλει να το παιρνει καποιος αλλος αγκαλια πριν απο εσενα οταν κλαιει με τη δικαιολογια "οτι σε ξεκουραζει". Η να σου το παιρνει κυριολεκτικα απο τα χερια οταν στα πεντε δευτερολεπτα δε θα το εχεις κανει να σταματησει το κλαμα γιατι "ξερει καλυτερα". Φανταζεσαι να κανεις αγωνα δρομου με καποιον για το ποιος θα παει πρωτος στο παιδι οταν κλαιει; Καλως η κακως αυτο το εγωιστικο που περιγραφεις βγαινει. Και ειναι λογικο να βιωσεις το συναισθημα "ειναι το δικο Μου παιδι". Και μην ανησυχεις, πολυ καλη σχεση με τους παπουδογιαγιαδες μπορει να εχει αν απλα διατηρησεις μια καλη επαφη μαζι τους αλλα αλλο αυτο και αλλο η συνεχης παρουσια. Το κατσικωμα δε , αδιανοητο. Βαλε καποια ορια απο τωρα , η μαλλον κανε καποιες συζητησεις απ εξω απ εξω , γιατι οταν θα γεννησεις με το καλο θα εισαι τοσο κουρασμενη, και ισως τοσο μπερδεμενη να βρεις τους ρυθμους σου με το παιδι, που δεν ειναι για να εχεις και τα νευρα τσαταλια με τη συμπεριφορα των απ εξω (οπου απ'εξω, οποιος δεν ειναι εσυ) και να ψαχνεις να βρεις τον καλυτερο τροπο να το πεις χωρις να παρεξηγηθεις...

 

ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ!!!!!

[neogenitaki]

Πραγματικά δεν ξέρω πως αλλιώς να το περιγράψω....αλλά ξέρω από τώρα τι έχει να γίνει μόλις γυρίσω από το μαιευτήριο....μπαμπάς - μαμά - 2 θείες - 1 θείος - πεθερά - πεθερός πάνω από το κεφάλι μου, να έρχονται κάθε μέρα, να κάθονται με τις ώρες σε ένα σπίτι 50 τ.μ. , ο άντρας μου να λείπει στην δουλειά και να μην με αφήνουν να κάτσω καθόλου μόνη μου με το μωρό...δεν ξέρω το λέω τώρα που ανυπομονώ να δω το μωράκι μου που έρχεται σε 3 εβδομάδες και θέλω να έχουμε τον χρόνο ΜΑΣ να "γνωριστούμε"!Δεν θέλω ΚΑΝΕΝΑΝ στα πόδια μου, και όλοι μας έχουν ξεκαθαρίσει ότι έχουν σκοπό να έρχονται κάθε μέρα....με έχει πιάσει απελπισία, η μάνα μου δε κάθε φορά που πάει κάπου (στο εξοχικό π.χ.) λέει πάω τώρα γιατί μετά το μωρό δεν θα ξαναπάω.... Σκέφτομαι και όλες τις υποδείξεις που έχω να ακούσω....από την άλλη έχουν απίστευτη χαρά που θα γίνουν παππούδες και δεν θέλω να τους το στερήσω...αλλά ρε γμτο φοβάμαι ότι θα μου στερήσουν χρόνο με το μωράκι μου...όλοι θα θέλουν να το έχουν αγκαλιά...τους βλέπω να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα το πρωτοπάρει...δεν ξέρω έχω φρικάρει τελειώς και ακόμα δεν έχω δει και τίποτα

 

καλημέρα και καλή χρονιά!!!άστους να λένε στην παρούσα φάση!!μην τους κοβεις την χαρα και μην συγχήζεσαι!!το ότι θα χρειαστείς βοήθεια και χέρια είναι σίγουρο διότι μετά από ένα σημείο θα νιώθεις κομμάτια από την κούραση!!!μην ανησυχείς,μια χαρά θα γνωριστείς με το μπεμπάκι σου!άκουσε κι εμένα που δεν είχα ΚΑΝΕΝΑΝ και ένα μωράκι τοσοδούλι κατάφερε να με βγάλει off!!!

Επειτα θα πρότεινα να προφασιστείς ότι είναι εντολή παιδιάτρου λόγω των ιωσεων που κυκλοφορούν να μην μπαινοβγαίνει κόσμος στο σπίτι σου ''για κάποιο διάστημα'' δήθεν το οποίο θα τρενάρεις εσύ όλο και περισσότερο.Το πολύ πολύ να επιτρέψεις την είσοδο στην μαμα σου εξηγώντας ευγενικά στον σύζηγο και στην πεθερούλα ότι η γυναίκα όταν γεννήσει έχει ανάγκη την μανούλα της.

Με το καλό να υποδεχθείς το μωράκι σου!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Cooker]

Με το καλο να ερθει το παιδακι σας.Γερο και καλοτυχο!!

 

Επειδη και εγω βλεπω οτι θα εχω θεμα με τα πεθερικα,τι να σου πω και τι να σε συμβουλεψω!!Να εχεις τα ματια σου δεκατεσσερα και αν ειναι να γινεις κακια,να γινεις.Πανω απο ολα εχει προτεραιοτητα το παιδακι σου.

 

Εγω θα ηθελα την μαμα μου να ειναι μαζι μου αυτες τις ωρες,αλλα επειδη προσεχει τον μπαμπα μου και δεν γινεται,θα εχω πεθερα και θεια πανω απο το κεφαλι μου.

 

Προσεξε ιδαιτερα αυτο που κανουν σχεδον ολοι.Φιλανε τα χερακια του μωρου και μετα το μωρακι το βαζει στο στοματακι του.Αν το δω στο δικο μου παιδι θα γινει χαμος!!

 

Επισης μην αρχισουν τα φτου φτου φτου πανω απο την κουνια.Ελεος!!Τα σαλια του καθενος πανω στο νεογεννητο!!

 

Και κυριως μην επιτρεψεις να καπνιζουν μεσα στο σπιτι!!!Εμενα ο πεθερος μπροστα μου φορα παρτιδα και αμα του πεις κατι του κακοφαινεται.Οποτε βαζω τον αντρα μου να βγαζει το φιδι απο την τρυπα!!

 

Να φροντισεις να τους ενημερωσεις οτι για το καλο του παιδιου,τον πρωτο καιρο δεν πρεπει να δεχεται και πολλες επισκεψεις μεχρι να κανει αντισωματα!Οσο κοιμαται,αστο στην κουνιτσα του και εσεις σε αλλο δωματιο!

 

Αχ,πως σε νιωθω ...απο Απριλη και εγω τα ιδια θα εχω!!!

[kokko]

Σας ευχαριστω όλες πολυ για τις απαντήσεις και τις συμβουλές!αποψε το βράδυ κάνω εισαγωγή και ξεκινάμε πρόκληση!αυριο λογικά θα κρατάω τον πρίγκιπα μου αγκαλιά!δεν μπορώ να το συνειδητοποιησω ακόμη

[ziapan]

Πλησιάζει κι εμένα η ώρα μου και σκέφτομαι το ίδιο πράγμα.εμένα τα πεθερικά μου μενουν στην επαρχία και είναι μεγάλοι άνθρωποι.πολυ καλοί άνθρωποι,αλλα γεροντοπαράξενοι .Πολύ φοβάμαι οτι θα έρθουν να μείνουν εδώ κι όλας(όταν με το καλό γεννήσω).κάτι τέτοιο είπαν στη μάνα μου όταν μίλησαν για την καλή χρονιά κι από τότε όλο αυτό σκέφτομαι και πως θα το χειριστω οταν θα έρθει η ώρα.Με τους δικούς μου δε νομίζω να υπάρξει πρόβλημα,γιατι έχω θάρρος και γίνομαι και κακιά αν χρειαστεί.

Για να καταλάβετε.....στον γάμο μας πέρυσι....ηρθαν τα πεθερικά μου και η κουνιαδα μου με τον αντρα της,έμειναν στο σπίτι μας ολοι μαζι(μη ρωτησετε πως χωρεσαν)εγω στο πατρικο μου τρεις μερες(εκει ντύθηκα νυφη)και μετα τη δεξιωση πηγαμε σε ξενοδοχειο με τον αντρα μου.Δε νομίζω να το χωνέψω ποτέ,αλλά δεν το έκανα και ποτέ θέμα γιατι σεβάστηκα την ηλικία τους.Μετά απο αυτό,μάλλον πρέπει να τα περιμένω όλα!

[ziapan]

Σας ευχαριστω όλες πολυ για τις απαντήσεις και τις συμβουλές!αποψε το βράδυ κάνω εισαγωγή και ξεκινάμε πρόκληση!αυριο λογικά θα κρατάω τον πρίγκιπα μου αγκαλιά!δεν μπορώ να το συνειδητοποιησω ακόμη

 

 

με το καλο!θελω κι εγωωωωωωωωωωωω!δεν μπορω να περιμενω αλλοοοοοοο!

[ithaki]

Με το καλο κοπελα μου!!! Να σκισεις!!! Θα πανε ολα καλα!!

[Maraki+]

Με το καλό να δεχτείς το μωρό σου! Γερό και καλότυχο να είναι!

 

Βάλε τον άντρα σου να κανονίσει τους δικούς του και κανόνισε εσύ τους δικούς σου. Μη νοιαστείς για τις εντυπώσεις και να μη γίνεις κακιά -όταν έρθει το μωρό σου, με το καλό, θα προέχουν άλλα και δεν είναι ο καιρός να πηγαίνεις από 'δω κι από σαν αποκεφαλισμένη κότα επειδή ο καθένας θέλει να κάνει το δικό του.

 

Αν χρειαστείς βοήθεια με το σπίτι φώναξε αυτόν με τον οποίο νιώθεις πιο άνετα. Είναι η μαμά σου αυτή; Αυτήν φώναξε αλλά ξεκαθάρισε ότι τη χρειάζεσαι για να φτιάξει κανένα φαγητό όχι να κάθεται με το μωρό κι εσύ να κάνεις δουλειές.

 

Θα έχεις αρκετή δουλειά με το μωρό σου και σου ξαναλέω ότι αυτό θα έχει προτεραιότητα κι όχι ο καθένας να του κάνει χαρούλες. Το πιθανότερο είναι πως εσύ θα είσαι μονίμως με το στήθος απ' έξω και πρέπει να ταΐζεις οπότε το ποιος θα παρεξηγηθεί και ποιος όχι δεν είναι δικό σου πρόβλημα! Αυτό να θυμάσαι και όλα θα πάνε καλά.

 

Γίνε κακιά στην τελική -η υγεία του μωρού σου και η μεταξύ σας σχέση που θα χρειαστεί καιρό για να χτιστεί είναι τα σημαντικά!

[Βερενίκη]

Η αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο να μην έχεις πει ποτέ ΟΧΙ στη ζωή σου και να πρέπει να πεις τώρα με το μωρό, που από μόνο του αποτελεί έλξη για τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Σημασία έχει τί θέλεις, πώς νοιώθεις καλύτερα εσύ. Πχ. αν θέλεις βοήθεια, βάλε τους σε βάρδιες, πες τους σας θέλω αλλα λίγους λίγους. Αυτό θα το καταλάβουν.

Αν θέλεις να μεγαλώσεις το μωρό σου με ησυχία, πες τους ότι όταν θα τους χρειαστείς θα τους φωνάξεις. Αν έρθουν ακάλεστη, φρόντισε το μωρό να είναι σε άλλο χώρο. Τί θα κάνουν, θα πάνε να το ξυπνήσουν? Ένα μωράκι στην αρχή θέλει ύπνο, φαγητό και ησυχία.

Με το καλό να έρθει το μωρό σου και καλή δύναμη

[Cristy]

kokko

Τι νέα από το μέτωπο???

Εμένα μου ήρθαν τα πεθερικά στο σπίτι από τώρα (για βοήθεια), ακόμη δε γέννησα, είμαι στις μέρες μου.

Η αλήθεια είναι ότι βοήθεια θα χρειαστώ γιατί περιμένω δίδυμα κ έχω κι ένα πιο μεγάλο παιδάκι, αλλά είναι πολύ παρεμβατικοί βρε παιδάκι μου...

[ziapan]

kokko

Τι νέα από το μέτωπο???

Εμένα μου ήρθαν τα πεθερικά στο σπίτι από τώρα (για βοήθεια), ακόμη δε γέννησα, είμαι στις μέρες μου.

Η αλήθεια είναι ότι βοήθεια θα χρειαστώ γιατί περιμένω δίδυμα κ έχω κι ένα πιο μεγάλο παιδάκι, αλλά είναι πολύ παρεμβατικοί βρε παιδάκι μου...

 

Πο πο!καλά κουράγια!βέβαια καλή είναι η βοήθεια,αλλά από την άλλη,όλοι μέσα στο ίδιο σπίτι;πλησιάζει η ώρα μου και με πιάνει αμόκ!εγώ είπα στον άντρα μου πάντως,να τους πει με τρόπο να μείνουν σε ξενοδοχείο όταν θα έρθουν!

Δεν ξέρω αν είμαι παράνοική,αλλά θέλω να γυρίσουμε από το μαιευτήριο στο σπιτάκι μας και να είμαστε εμείς και το μωρό μας!κανείς άλλος-είμαι υπερβολική;;;;