Η διαθήκη μου

[Ursa Major]

Γιατί μπορεί να έχεις 10 διαθέσιμους υποψήφιους, αλλά να δεις ότι, π.χ., απορρίπτεις κάποιους για λόγους ηλικίας, οικονομικούς, μορφωτικού επιπέδου, γιατί δε σου γουστάρει η ομάδα τους κλπ.

 

Προσωπικά επέλεξα το άτομο που θέλω κυρίως για τους ακόλουθους λόγους:

1. Είναι μητέρα δύο παιδιών τα οποία είναι εξαιρετικά πλάσματα, άρα δοκιμασμένη στην πράξη.

2. Είναι άνθρωπος με συνέπεια, ευγένεια και αγωγή.

2. Είναι παιδίατρος, άρα οικονομία.

 

Αυτό το θέμα της "αναδοχής" ας πούμε, το συζήτησα προφορικά και μόνο και έχει ενημερωθεί το στενό οικογενειακό μου περιβάλλον.

 

Διαθήκη έχω κάνει μόνο για τα περιουσιακά ζητήματα.

Επειδή π.χ. είμαι παλαβή με το θέμα της εκπαίδευσης έχω διαθέσει ένα κεφάλαιο για δίδακτρα που θα βρίσκεται στην διάθεση του κηδεμόνα.

[Ekabn]

Δεν έχω ακόμη δοκιμασμένους γονείς φίλους, είμαστε όλες μικρομάνες (αν και όχι πολύ μικρές), οπότε μοιραία σκέφτομαι τους γονείς μου, ήταν πολύ καλοί γονείς, δοκιμασμένοι εκ των έσω... Ή άλλους φίλους των γονιών μου...

Αλλά ο άντρας μου τσινάει γιατί είναι μεγάλοι... μπούρδες

 

Τελικά, θα περιμένω μερικά χρονιάκια πριν την κάνω την επιλογή αναδόχου.

[Sam]

Το άτομο που επέλεξα είναι η κουνιάδα μου δεν έχει ακόμη δικά της παιδιά

αλλά είναι νηπιαγωγός όχι από τύχη αλλά γιατί πραγματικά το ήθελε=αγαπά τα παιδιά

της έχω απόλυτη εμπιστοσύνη ότι θα σεβαστεί τις επιθυμίες μου

σε ότι έχει σχέση με το παιδί και είμαι σίγουρη ότι θα προασπιστεί τα συμφέροντα του.

Είναι εξακριβωμένο ότι έχει συνέπεια ευγένεια και αγωγή και έχει θεμελιώσει

μία γερή σχέση με το παιδί από την μέρα της γέννησης του για μην πω κι από

την ώρα της σύλληψης.

Φυσικά έπαιξε ρόλο και η συγγένεια με το παιδί......

[gerkon]

οικονομικές εκρεμμότητες δεν υπάρχουν νομίζω , όταν δεν χρωστάς.

αν δεν αφήσεις διαθήκη θα μοιραστούν ισομερός στους νόμιμους κληρονόμους.

Εγώ προσωπικά δεν το βρίσκω πρακτικό να συζητήσω με κάποιον για το ενδεχόμενο να μου μεγαλώσει τα παιδιά αν εγώ και το στεφάνι μου αποδοιμήσουμε σε τόπο χλοερό πριν την ώρα μας.

 

Επίσης εγώ αν συμβεί κάτι παρόμοιο στα αδέλφια μου ή στον κουμπάρο μου ( που το έχω βαπτίση το παιδί) ευχαρίστως θα μεγαλώσω τα παιδιά τους σαν δικά μου.

 

Το ίδιο ελπίζω να κάνουν και αυτοί , .....ποιός θα δεσμευτεί από τωρα για κάτι τέτοιο????

 

Συμφωνώ απόλυτα.

[Ekabn]

Ναι ρε παιδί μου, ωραία όλα αυτά, αλλά το θέμα είναι αν περισσότεροι του ενός διεκδικούν το παιδί και μπλέξουν όλοι άσχημα με δικαστήρια και τελικά πλακωθούν και το παιδί αποξενωθεί από ένα μέρος του σογιού. Γιατί αν ας πούμε το θέλουν κάποιοι από την οικογένεια της μητέρας και κάποιοι από την οικογένεια του πατέρα και το διεκδικήσουν, θα γίνει της μουρλής και τελικά το παιδί θα ταλαιπωρηθεί και θα ζήσει σε ένα περιβάλλον εχθρικό προς την οικογένεια του ενός γονιού του. Δεν είναι ό,τι καλύτερο... Με αυτό το σκεπτικό μπορέι κάποιος να θέλει να προλάβει καταστάσεις και να τους γλυτώσει όλους από το χαμό

[almak]

Ναι ρε παιδί μου, ωραία όλα αυτά, αλλά το θέμα είναι αν περισσότεροι του ενός διεκδικούν το παιδί και μπλέξουν όλοι άσχημα με δικαστήρια και τελικά πλακωθούν και το παιδί αποξενωθεί από ένα μέρος του σογιού. Γιατί αν ας πούμε το θέλουν κάποιοι από την οικογένεια της μητέρας και κάποιοι από την οικογένεια του πατέρα και το διεκδικήσουν, θα γίνει της μουρλής και τελικά το παιδί θα ταλαιπωρηθεί και θα ζήσει σε ένα περιβάλλον εχθρικό προς την οικογένεια του ενός γονιού του. Δεν είναι ό,τι καλύτερο... Με αυτό το σκεπτικό μπορέι κάποιος να θέλει να προλάβει καταστάσεις και να τους γλυτώσει όλους από το χαμό

Ο χαμός θα γίνει έτσι κι αλλιώς , μόλις ανοίξει η διαθήκη και καποιοι θεωρήσουν εαυτούς προσβεβλημένους ( ώς μη ικανούς να μεγαλώσουν το παιδί), επίσης θα τα βάλουν και με αυτόν που έκανε την διαθήκη και πάλι μπάχαλο θα έχουμε.

 

Καταλαβαίνω τι λέτε οι περισσότεροι ( πως θέλετε να αποκλέισεται κάποιους οι οποίοι θα έχουν νόμιμο δικαίωμα στην κηδεμονία του παιδιού αλλά δεν είναι της αρεσκείας σας).

Εγώ ξανα λέω πως θα χαρώ να υπάρχουν παραπάνω από ένας που θα εκδηλώσει ενδιαφέρον κι ας φαν τα μουστάκια τους.

 

Επίσης πιστεύω πως ακόμα και στην περίπτωση που τα παιδιά σέρνουν μια περιουσία από πίσω τους ( βλέπε Ωνάση ) τα οικονομικά συμαζεύονται και φυλάσονται έως ότου το παιδί σταματήσει να είναι παιδί.

Νομίζω ο κάθε γονιός μπορεί να θέσει τις ασφαλιστικές δικλείδες που τον εκφράζουν.

Ας κοιτάξει ο καθένας μας να έχει ανθρώπους τρυγύρω οι οποίοι είναι έτοιμοι για οτιδήποτε .......και όλα θα παν καλά.

Θα πεθάνουμε τελευταίοι

[gavrias]

Θα πεθάνουμε τελευταίοι

 

 

Aυτό ενοείται!!!! Υποθετικά μιλάμε.

[Ekabn]

Ok, τότε μπορούμε να κάνουμε τη διαθήκη και να ενημερώσουμε τους πάντες για την απόφασή μας για να μην τους έρθει κάπως όταν το μάθουν τότε. Εντωμεταξύ θα πλακωθούμε ωραία ωραία (ένας ακόμη λόγος μέσα στους πολλούς εξάλλου) και θα το αποδεχτούν.

 

Αλλά χωρίς τη διαθήκη θα υπάρχουν και τα δικαστήρια έτσι; Καλύτερα να τα αποφύγουμε αυτά

[Olg@]

 

Ας κοιτάξει ο καθένας μας να έχει ανθρώπους τρυγύρω οι οποίοι είναι έτοιμοι για οτιδήποτε .......και όλα θα παν καλά.

Θα πεθάνουμε τελευταίοι

 

Θειική ατάκα!!!

Almak με αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι !!!

[frinda]

Καλησπερα σε ολους και ευχομαι ολοι μας να ειμαστε παντα καλα για να μην αναγκαστουμε να .... υποστουμε τα οσα γραφουμε ....

Ωρες ωρες κανω κι εγω καποιες μαυρες σκεψεις που ομως μονο ανυποστατες δεν ειναι με οσα βλεπουμε κι ακουμε καθημερινα.

Και ως ανυπανδρη μανουλα εχω 10 λογους να ανησυχω περισσοτερο!

Πριν απο τη γεννηση του μωρου μου δεν σκεφτομουν τοσο τον εαυτο μου εδω και πεντε μηνες ομως σκεφτομαι διαρκως τι θα γινει το αγγελουδι μου αν εγω παθω κατι .... κι αυτο με τρελλαινει.

Σκεφτομαι λοιπον να κανω μια διαθηκη στην οποια εκτος των περιουσιακων να αναγραφεται ποιος θα ηθελα να αναλαβει την επιμελεια του παιδιου μου. Φυσικα ο πρωτος ανθρωπος ειναι η μητερα μου που τον μεγαλωνει μαζι με εμενα και μετα ισως η νονα του και καποιοι αλλοι φιλοι με τους οποιους θα πρεπει να το συζητησω. Ειναι ενα παρα πολυ σοβαρο θεμα και θελει πολυ συζητηση. Μπραβο σας που ανοιξατε αυτη την ενοτητα.

[anthie g]

Εγώ είμαι σίγουρη πως αν πάθω κάτι τα παιδιά μου θα καταλήξουν σε ορφανοτροφείο στο άμεσο ή εμμεσο μέλλον. Οι γιαγιάδες είναι μεγάλες, αδέρφια δεν έχουμε, όσο για ξαδέρφια το πολύ πολύ να τις πάρουνε στα σπίτια τους να τις έχουνε για σταχτοπούτες. οπότε...ας μην τα σκέφτομαι καλύτερα.

[beboulix]

δυστυχως δεν εχω τιποτα στο ονομα μου εκτος απο την αφαλεια αν παθω κατι

αν κ ετσι οπως τα λετε μαλλον πρεπει να αλλαξουμε δουλεια με τον συζυγο, γιατι ειναι επιφοβο.στο πισω μερος του μυαλου μου σκεφτομαι να την αφησω. δεν θελω το μωρακι μου να μεγαλωσει χωρις μανουλα

[frinda]

Εγώ είμαι σίγουρη πως αν πάθω κάτι τα παιδιά μου θα καταλήξουν σε ορφανοτροφείο στο άμεσο ή εμμεσο μέλλον. Οι γιαγιάδες είναι μεγάλες, αδέρφια δεν έχουμε, όσο για ξαδέρφια το πολύ πολύ να τις πάρουνε στα σπίτια τους να τις έχουνε για σταχτοπούτες. οπότε...ας μην τα σκέφτομαι καλύτερα.

 

Γιατι τοσο μαυρες σκεψεις; Ο πατερας τους δεν θα μπορεσει να τα μεγαλωσει; Εγω ειμαι ανυπανδρη και ειναι διαφορετικα τα πραγματα. Εσυ γιατι τοσο αγχος;

[Μαράκι]

να ρωτήσω κάτι άλλο: αρκεί η βούληση της μητέρας?ή και των δυο γονιών?? να σας πω μια άλλη ιστορία για να δείτε πόσο κοντινά και πραγματικά είναι όλα: γνωστό μας ζευγάρι, αυτή με μεγάλη ακίνητη περιουσία στο όνομά της, αυτός όχι. μετά από 6 μήνες αυτή σκοτώνεται σε τροχαίο. η περιουσία κατά 50% πηγαίνει στον άντρα της, ο οποίος στο 4μηνο πάνω ξαναπαντρεύεται (πότε πρόλαβε άραγε?) μόνο που αυτή τη φορά ήταν και πολύ προικισμένος γαμπρός και πλέον τα χαίρεται η καινούρια γυναίκα που τυχάνει να ήταν και φίλη της θανούσας...δηλαδή οι γονείς της κοπέλας δούλευαν μια ζωή ολόκληρη, ως μοναχοπαίδι της άφησαν τα πάντα, πολύ μεγαλη περιουσία, και τελικά??τα χαίρεται το φίδι η φίλη της που επεσε σαν κοράκι μόλις ΄σκοτώθηκε να πάρει και άντρα και περιουσία..

[beboulix]

υπαρχουν μερικες γυναικες που ειναι υπερβολικα φιλοδοξες που δεν υπολογιζουν κ δεν σταματουν μπροστα σε τιποτα.πατανε επι πτωματων.

ποσες τετοιες μην εχοντας τιποτα βρεθηκαν με επιφανεις γαμπρους

αδιστακτες

[anthie g]

Frinda εννοούσα αν πάθουμε κάτι μαζί με τον άντρα μου τι θα γίνει. Ομως πιστεύω χωρίς να ξέρω την ιστορία σου ότι και ο πατέρας του δικού σου παιδιού ότι και αν έχει κάνει ή πεί έως τώρα, στην μακριά από μας κατάσταση, θα αναλάμβανε πλήρως τις ευθύνες του. Εγώ αγχώνομαι διότι είμαστε μόνοι πλήν των φίλων, στους οποίους όμως δεν μπορείς να βασιστείς για κάτι τόσο σοβαρό και δεσμευτικό.

 

Οσο για το αν πάθω κάτι εγώ μόνο δεν έχω κανένα άγχος, θέλω να πιστευώ ότι ο άντρας μου θα τα καταφέρει.

[evangelia]

όσο για ξαδέρφια το πολύ πολύ να τις πάρουνε στα σπίτια τους να τις έχουνε για σταχτοπούτες

υπερβολές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

πάντως μου βάλατε ιδέες,θα κάνω διαθήκη.πού πρέπει να απευθυνθώ;

σε συμβολαιογράφο ή δικηγόρο;

[politimi]

όσο για ξαδέρφια το πολύ πολύ να τις πάρουνε στα σπίτια τους να τις έχουνε για σταχτοπούτες

υπερβολές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

πάντως μου βάλατε ιδέες,θα κάνω διαθήκη.πού πρέπει να απευθυνθώ;

σε συμβολαιογράφο ή δικηγόρο;

 

α)Συγνώμη που θα σε απογοητεύσω αλλά δεν είναι καθόλου υπερβολές!

 

β)..Αλλά βρε κούκλα μου γλυκειά πάνω στον άνθος της ηλικίας σου, άσε τα χαζά - αμέσως που να απευθυνθείς ..σε ψυχίατρο ! Βλέπεις τις χαρούμενες μαμάδες ετών -ήντα και άνω που κάνουν μωρά υποβοηθούμενες να έχουν άγχος? Άστο είναι να μην σου τύχει όποιος και να μεγαλώσει το παιδί σου, σαν την μάνα δεν είναι. .Γεροί να είμαστε να ξεπετάξουμε τα λουλούδια μας και να φύγουμε όλοι πλήρεις ημερών όπως λένε

[evangelia]

όσο για ξαδέρφια το πολύ πολύ να τις πάρουνε στα σπίτια τους να τις έχουνε για σταχτοπούτες

υπερβολές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

πάντως μου βάλατε ιδέες,θα κάνω διαθήκη.πού πρέπει να απευθυνθώ;

σε συμβολαιογράφο ή δικηγόρο;

 

α)Συγνώμη που θα σε απογοητεύσω αλλά δεν είναι καθόλου υπερβολές!

 

 

 

β)..Αλλά βρε κούκλα μου γλυκειά πάνω στον άνθος της ηλικίας σου, άσε τα χαζά - αμέσως που να απευθυνθείς ..σε ψυχίατρο ! Βλέπεις τις χαρούμενες μαμάδες ετών -ήντα και άνω που κάνουν μωρά υποβοηθούμενες να έχουν άγχος? Άστο είναι να μην σου τύχει όποιος και να μεγαλώσει το παιδί σου, σαν την μάνα δεν είναι. .Γεροί να είμαστε να ξεπετάξουμε τα λουλούδια μας και να φύγουμε όλοι πλήρεις ημερών όπως λένε

--είμαι ξαδέρφη της,γι'αυτό της το λέω!!!αλλά μου ξεκαθάρισε ότι δεν εννοούσε εμένα

--μακάρι αυτά να πήγαιναν ηλικιακά

καθένας με την σειρά του αλλά...άστο,έχω πείρα από ορφάνια νωρίς νωρίς,δυστυχώς.και δεν έχω αδέρφια να μοιραζόταν λίγο ο πόνος.στο τσακ γλίτωσα τότε τον ψυχίατρο!!!οπότε δεν σκοπεύω να τον επισκευτώ.

πάντως το θεματάκι το ρύθμισα

[man-os]

Παρακαλώ δεχτείτε τη συγνώμη μου. Η αλήθεια είναι ότι κοίταξα μονο την πρώτη σελίδα. Ευχαριστώ για τη διόρθωση

 

 

Το θέμα έχει να κάνει με τη "μοιρασιά" της περιουσίας μας, όταν έρθει εκείνη η ώρα, στα παιδιά μας. Μπορεί για τους περοσότερους απο εμάς το θέμα να είναι απλό ώς πρός το πώς θα μοιράσουμε την περιουσία μας.

Εγώ όμως σαν πατριός θεωρώ ότι έχω ένα μικρό πρόβλημα.

Έχω λοιπόν ένα βιολογικό, δικό μου παιδι- μια κόρη - και ένα αγόρι απο τον πρώτο γάμο της γυναίκας μου. Εγώ το μεγάλώνω σαν δικό μου παιδί εξάλλου. Θα ήθελα να δω απόψεις και απο άλλους πατριούς ή μητριές ή και από άλλα μέλη. Βάλτε τον εαυτό σας σε αυτη τη θέση και σκεφτείτε.

Το πιο λογικό ίσως να ήταν να μοιράσω την όποια περιουσία μου στη μέση.

Υπάρχει όμως μια παράμετρος. Ξέρω ότι ο πατέρας του αγοριού θα του δώσει πολύ περοσότερα απο όση είναι η δική μου περιουσία. Έτσι νομίζω ότι η κόρη μου μπορει να νιώσει "ριγμένη"

Δεν είναι κάτι που απασχολεί και τόσο πολύ, είναι πολύ νωρίς άλλωστε, αλλάεντάξει κουβέντα να γίνεται άλλωστε όλοι γονείς είμαστε και θα είναι καλό να γραφτούν πολλές απόψεις.

Το κλειδί είναι τα bold που βάζω και δεν είναι ένα σενάριο είναι κάτι σίγουρο!!! Ο πατέρας του αγοριού έχει περισότερη περιουσία απο εμένα.

Ευχαριστώ!!!

[monbebe]

ποσες φορες το εχω σκεφτει.

εγω παλι νιωθω ασφαλεια μονο με τον μπαμπα μου... ομως πλησιαζει τα 65... -δεν του φαινεται καθολου...- τι θα γινει αργοτερα... δεν νιωθω ανετα με κανεναν αλλο.... με τα ππεθερικα δεν εχω προβλημα ομως δεν τα εμπιστευομαι για κατι τετοιο... και δεν ειναι και μεγαλη η διαφορα ηλικιας.

σκασιλα μου για κληρονομιες... η ανατροφη με νοιαζει...

[Zaira]

Ενδιαφέρον θέμα. Όσο ζει η μητέρα μου, που είναι νέα, δεν κάνω τέτοιες σκέψεις. Της έχω απόλυτη εμπιστοσύνη πως θα πράξει το καλύτερο δυνατό για το παιδί μου.

 

Τραγουδάρα!