Ζητω τις συμβουλες σας!

[diminna]

Εχω ενα αγορακι που ειναι 5 χρονων.Κανει λογοθεραπεια εδω και 4 μηνες και τα αποτελεσματα ειναι πολυ καλα.Το βασικο προβλημα ειναι η επικοινωνια μεσα απο το λογο.Ενω εχει πλουσιο λεξιλογιο,δυσκολευεται στο εκφραστικο κομματι.Το προβλημα μου δεν ειναι αυτο,απο τη στιγμη που το παιδι ειναι υγιεστατο.Το προβλημα ειναι οτι ειναι πολυ μοναχικος.Δεν εχει φιλους και δεν εχει καμια διαθεση να αποκτησει.Δεν ξερω αν φταιει το γεγονος οτι ειναι μοναχοπαιδι και εχει μαθει να συναναστρεφεται μονο ενηλικες.Αποζητα τη συντροφια αλλων παιδιων ομως δεν ενσωματωνεται μαζι τους.Ο παιδοψυχιατρος μου ειπε οτι απλα ειναι ενας χαρακτηρας μοναχικος και να μην τον πιεζω.Βεβαια φανταζεστε τι εχω ακουσει στο σχολειο που πηγαινει απο τις νηπιαγωγους που ακυρωνουν τους γιατρους και κανουν δικες τους γνωματευσεις.Τον τελευταιο ομως καιρο εχει γινει παρα πολυ γκρινιαρης.Θελει ολα να ειναι τελεια και δεν ικανοποιειται με τιποτα.Επισης εχει αναπτυξει μια επιθετικοτητα.Ερχεται σε ανυποπτο χρονο και μου τραβαει τα αυτια.Σαν να του εχει γινει εμμονη.Δεν καταλαβαινει ουτε με το καλο ουτε με το ασχημο.Αυτο γινεται συνεχεια.Δεν μπορω να χαλαρωσω ουτε μια στιγμη.Πρεπει να ειμαι συνεχως σε εγρηγορση για να προστατευσω τον εαυτο μου.Αυτη η εγρηγορση εχει αρχισει και μου προκαλει ημικρανιες.Ακολουθησα τις συμβουλες μιας παιδοψυχολογου να τον αγνοω αλλα δεν ειχε κανενα αποτελεσμα.Να σας πω οτι αυτο το κανει μονο σε μενα και την γιαγια του.Κοντευω πλεον να τρελλαθω.Κατι το προβλημα στην ομιλια,κατι η μοναχικοτητα,κατι η επιθετικοτητα του,εχω φτασει στα ορια μου.Σας παρακαλω βοηθηστε με!

[DALIA]

Σαν οικογένεια δεν συναναστρέφεστε με άλλες οικογένειες που έχουν παιδιά ? Γείτονες με παιδιά ? στην παιδική χαρά ?

Και το δικό μου παιδί είναι μοναχοπαίδι αλλά δεν παρουσιάζει κάτι από όσα περιγράφεις..

[MY TREASURE]

μήπως λόγω της δυσκολίας στην ομιλία διστάζει να επικοινωνήσει με άλλα παιδακια φοβούμενος την κοροιδια ή την απόρριψη?

[evi_mav]

εχεις κανει κουβεντα μαζι του για το κομματι της επιθετικης συμπεριφορας; τον ρωτησες γιατι το κανει αυτο και γιατι μονο σε σενα και τη γιαγια;

 

επισης, οταν τον πηγες στο λογοθεραπευτη ή στον παιδοψυχολογο, το ηξερε το παιδι οτι το πας σε γιατρους; μηπως εξαιτιας αυτου αισθανθηκε μειωμενος;

[diminna]

Μαλλον με παρεξηγησατε.Δεν το τρεχω το παιδι στους γιατρους,γιατι δεν υπαρχει λογος.Πηγαμε στον παιδοψυχιατρο ωστε να παρω γνωματευση για να ξεκινησει τις λογοθεραπειες.Η λογοθεραπευτρια δεν ειναι γιατρος ωστε να δημιουργηθει καποια φοβια στο παιδι.Αναφορικα με την παιδοψυχολογο πηγα μονη μου και τη συμβουλευτηκα για το πως θα αντιμετωπισω το προβλημα.Ειμαι δασκαλα και ξερω την ευαισθησια των παιδιων.Ετσι δεν θα εκανα ποτε κατι που θα πληγωνε το παιδι μου.Οχι δεν εχω συζητησει μαζι του,γιατι το κανει αυτο.Η ομιλια του δεν εχει φτασει ακομα στα επιπεδα να κανουμε συζητηση.

[evi_mav]

εγω συγνωμη, δεν το εθεσα σωστα. εννοουσα 'ειδικους'.

επειδη τα παιδια ειναι τρομερα εξυπνα σ' αυτην την ηλικια, ισως δε χρειαζεται να αντιλαμβανονται οτι επισκεπτονται καποιον ειδικο για κατι που τα απασχολει... πιο καλα, κατα την αποψη μου, να νομιζουν οτι ειναι καποια 'φιλη' της μαμας και μακαρι να υπηρχε η δυνατοτητα επισκεψης του ειδικου στο σπιτι, για του λογου το αληθες.

 

παρολ'αυτα, θα πρεπει με καποιο τροπο να διερευνησεις τις προθεσεις του... παρατηρησε τί ωρα το κανει, ισως μετα απο καποια συγκεκριμενη δικη σας κινηση, ή τί εκανε αμεσως πριν το παιδι(μηπως θυμωνει για καποιο λογο), γελαει οταν το κανει ή ειναι θυμωμενος; μηπως υπαρχει μωρο στο σπιτι; φανταζομαι θα το ειχες αναφερει,αλλα προσπαθω να καταλαβω γιατί εσενα και τη γιαγια,συγκεκριμενα...

μηπως να επαιζες λιγο θεατρο και να του δειξεις οτι οταν σου πειραζει τα αυτια, πονας και στενοχωριεσαι(βαζοντας και λιγο ψευτικα κλαματα),για να τον ριξεις στο φιλοτιμο;

 

για το θεμα του λογου, δεν αναφερομαι, αφου ηδη παρακολουθειται απο λογοθεραπευτη. θα κανει σταδιακα την προοδο του..

[antu]

το παιδακι ειναι επιθετικο γιατι ειναι ενας τροπος εκφρασεις. Απο την στιγμη που δεν μπορει να μιλησει και να σου πει ολα οσα θελει νευριαζει, στεναχωριεται και εκφραζετε με αυτο τον τροπο. Στο λεω γιατι ξερω παρομοια περιπτωση, που μετα απο λογοθεραπειες οταν το παιδι μιλησε κανονικα λυθηκε αυτο το θεμα. Ειναι κατι πολυ λογικο, σου ''μιλαει'' αλλα εσυ δεν καταλαβαινεις..... ποσες φορες την ημερα δεν τον καταλαβαινεις??? και ρωτας και ξαναρωτας??? οσο για την μοναχικοτητα η κορη μου παιρνει βραβειο, να φανταστεις δεν μιλαει σε κανεναν, ουτε σε συμαθητη της αν βρουμε στο δρομο, ουτε παιζει και με αλλα παιδια στο σχολειο τις πιο πολλες φορες ( για να μην πω ποτε) και οταν βγαινουν στην αλλη στην αρχη ηταν στη φουστα της δασκαλας και τωρα το εβαλε σκοπο να μου φερει ολες τις πετρες της αυλης του σχολειου

[diminna]

Δεν ξερω τι φταιει.Παντα ημουν διπλα του με στοργη και αγαπη.Ποτε δεν εκανα κατι που να το πληγωσει και να το κανει να νιωσει ανασφαλεια.Δεν νομιζω να ειναι απο τη δυσκολια στο λογο,γιατι παντα τον επιβραβευω για τα παντα.Εχω κανει λαθη πολλα,το ξερω.Ομως δεν μπορουσα να το ελεγξω.Το πρωτο μου μωρο,ενα πανεμορφο κοριτσακι το εχασα μετα απο 4 μηνες στην εντατικη εξαιτιας μεγαλης προωροτητας.Πριν προλαβω να διαχειριστω το πενθος μου,ηρθε ο μικρος.Ηρθε ομως συνειδητα,γιατι εψαχνα να βρω ενα λογο να ζησω.Οταν γεννηθηκε,κοντεψα να τον χασω κι αυτον εξαιτιας μιας ισχυρης λοιμωξης του αναπνευστικου.Ενα μηνα παλι στην μοναδα διασωληνωμενος και γιαυτο και η δυσκολια στο λογο.Τα παρελειπομενα του οξυγονου.Μετα απο αυτο επαθα φοβια.Ετρεμα οτι μπορει να παθει κατι.Δεν τον αφησα να ανεξαρτητοποιηθει ομαλα.Τον κακομαθα και τον προστατευσα πανω απο το κανονικο.Δεν δικαιολογω τον εαυτο μου για τα λαθη μου.Ομως τα καταλαβα και τα διορθωσα,εστω και αργα.Δεν ξερω τι φταιει τωρα.Ομως δεν μπορω να το διαχειριστω.Και τον παρατηρω.Το κανει και το απολαμβανει,ομως εγω εχω ξεπερασει τα ορια μου.Απλα θα ηθελα να πεσω να κοιμηθω και οταν ξυπνησω ολα αυτα να εχουν λυθει.Να μου μιλαει κανονικα και να κανω χιλιαδες πραγματα μαζι του.Πραγματα που τα στερουμαστε εξαιτιας αυτης της επιθετικοτητας.Ειλικρινα εχω κουραστει γιατι ολα αυτα τα αντιμετωπιζω μονη μου.

[eft]

Δεν ξερω τι φταιει.Παντα ημουν διπλα του με στοργη και αγαπη.Ποτε δεν εκανα κατι που να το πληγωσει και να το κανει να νιωσει ανασφαλεια.Δεν νομιζω να ειναι απο τη δυσκολια στο λογο,γιατι παντα τον επιβραβευω για τα παντα.Εχω κανει λαθη πολλα,το ξερω.Ομως δεν μπορουσα να το ελεγξω.Το πρωτο μου μωρο,ενα πανεμορφο κοριτσακι το εχασα μετα απο 4 μηνες στην εντατικη εξαιτιας μεγαλης προωροτητας.Πριν προλαβω να διαχειριστω το πενθος μου,ηρθε ο μικρος.Ηρθε ομως συνειδητα,γιατι εψαχνα να βρω ενα λογο να ζησω.Οταν γεννηθηκε,κοντεψα να τον χασω κι αυτον εξαιτιας μιας ισχυρης λοιμωξης του αναπνευστικου.Ενα μηνα παλι στην μοναδα διασωληνωμενος και γιαυτο και η δυσκολια στο λογο.Τα παρελειπομενα του οξυγονου.Μετα απο αυτο επαθα φοβια.Ετρεμα οτι μπορει να παθει κατι.Δεν τον αφησα να ανεξαρτητοποιηθει ομαλα.Τον κακομαθα και τον προστατευσα πανω απο το κανονικο.Δεν δικαιολογω τον εαυτο μου για τα λαθη μου.Ομως τα καταλαβα και τα διορθωσα,εστω και αργα.Δεν ξερω τι φταιει τωρα.Ομως δεν μπορω να το διαχειριστω.Και τον παρατηρω.Το κανει και το απολαμβανει,ομως εγω εχω ξεπερασει τα ορια μου.Απλα θα ηθελα να πεσω να κοιμηθω και οταν ξυπνησω ολα αυτα να εχουν λυθει.Να μου μιλαει κανονικα και να κανω χιλιαδες πραγματα μαζι του.Πραγματα που τα στερουμαστε εξαιτιας αυτης της επιθετικοτητας.Ειλικρινα εχω κουραστει γιατι ολα αυτα τα αντιμετωπιζω μονη μου.

 

Ακου μην κατηγορείς τον ευατό σου ξέρεις πόσα λάθη βρίσκω ότι έκανα και κάνω διαβάζοντας εδώ μέσα. Είσαι μία μάνα που αγαπά το παιδί της και τα παιδιά αυτό που θέλουν είναι αγάπη. Τώρα μην ψάχνεσαι εδώ πάνε σε κάποιν ειδικό πέρα της λογοθεραπείας γιατί και θα έπρεπε να συζητάς μαζί του και για τα υπόλοιπα και για να βοηθήσει και εσένα (και δεν εννοώ κατ ανάγκη ψυχολόγο για να μην παρεξηγηθώ)

[marymarymary]

Καλημέρααα...

Αν ήταν μοναχικός δε θα αποζητούσε τη συντροφιά άλλων παιδιών. Άσχετο με το αν τα καταφέρνει ή όχι.

Η επιθετικότητα δικαιολογείται γιατί απο την στιγμή που δεν μπορεί να εκφραστεί και έχει πρόβλημα στην επικοινωνία εκνευρίζεται και ξεσπά είτε με επιθετικότητα είτε με μοναχικότητα είτε με πολλά νεύρα.

 

Έχεις παρατηρήσει στερεοτυπία στην συμπεριφορά του;

Έχεις παρατηρήσει κάποια ιδιαιτερότητα στη συμπεριφορά του;

 

Η νηπιαγωγός τι είπε;

πρέπει να τα λάβεις όλα υπόψιν