ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΣΕ ΒΡΕΦΙΚΟ

[elias-christina]

Την Δευτερα θα παμε κ εμεις πρωτη φορα βρεφικο (εκτος αν γινει θαυμα!)

τελοσπαντων, η βρεφονηπιοκομος ιδιοκτητρια μου ειπε σαν πρωτη μερα να παω κ εγω μαζι.

Αυτο που θελω να ρωτησω ειναι τι προσαρμογη πρεπει να γινει?

Εννοω ποσο χρονο κλπ κλπ. Κανονικα δεν θα επρεπε να γινει σταδιακα? Με ρωτησε αν καταλαβαινει προσωπα κ μου ειπε μονο για την Δευτερα.

Θα ηθελα κ την συμβουλη της Μαριας Στυλιανακη αν ειναι ευκολο σχετικα με την δικη μου αντιμετωπιση ως προς το παιδι αλλα κ καμια συμβουλη για μενα. Η αληθεια ειναι πως δεν θα ανταπεξελθω ευκολα, ουτε θα προσαρμοστω εγω γρηγορα ποσο μαλλον το παιδι μου.

 

Ευχαριστω.

[Μαρια Στυλιανακη]

Γειά σου! αν σου είπε μονο για δευτέρα να εισαι εκεί για 5 μηνων μωράκι...

 

 

Πρέπει εσύ να πας να δουλέψεις απο Τρίτη?

 

αν όχι,

θα ζητήσεις πολύ ευγενικά να καταλάβουν πως αισθάνεσαι και να μείνεις λίγες μέρες εκεί μέχρι να αισθανθείς άνετα και σιγουριά για το που αφήνεις το παιδί σου.

 

Φυσικά και πρέπει να γίνεται σταδιακά η γνωριμια του παιδιού στον παιδικό σταθμό,

αλλιώς ΔΕΝ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ

 

άφησέ τες να ιδρώσουν να κοκκινήσουν και επέβαλε την άποψή σου πολύ ευγενικά.

 

Εδώ νομίζω χρειάζεται η ενθάρρυνση της Doras ....!!!!!!!

Dora που είσαι!

 

Εάν τα συναισθήματα σου λένε το αντίθετο απο ότι σου λένε στον βρεφονηπιακό,

εγώ δε μπορώ και θα ήταν ανήθικο να προσπαθήσω να σε βοηθήσω να δεχτείς αυτά τα συναισθήματα κ να τα αγνοήσεις.

Δεν παθαίνει κατι ένα παιδί να πάει σε βρεφονηπιακό,

αλλά δεν ειναι σωστό να το αφήνουμε απλώς έτσι επειδή μας το επιβάλλουν, όταν οι καταστάσεις (η εργασία της μαμάς δηλαδή) επιτρέπουν να του παρέχουμε μια σταδιακή γνωριμία με το χώρο.

 

ναι αν εισαι εκεί θα θέλει εσένα και δεν θα μαθει την βρεφονηπιαγωγό,

και δεν θα αρνηθείς να την παρεις αγκαλιά "για να συνηθίσει" την δασκάλα,

 

θα παίξετε μαζί τις στιγμές που αισθάνεται καλά. θα αφήσεις την δασκάλα να την προσεγγίσει. αμα κλάψει θα την πάρεις εσύ αγκαλιά.

το όλο θέμα είναι να έχει θετικές εμπειρίες και να έχει δεί την δασκάλα σε θετική ατμόσφαιρα.

 

αν γίνει αυτό 5 φορές για παράδειγμα, βοηθάει πάρα πολύ στο να μην αισθανθεί το μωράκι σου οτι το άφησες κάπου με κάποιον που δεν εχει ξαναδεί.

 

δεν υπάρχει λόγος να γίνει διαφορετικά,

εάν απο την δική σου πλευρά δεν έχεις άλλη υποχρέωση που να σε αναγκάζει να αφήσεις το μωράκι σου κατευθείαν......

[elias-christina]

Δυστυχως κ εγω θα πρεπει να παω δουλεια Μαρια μου το συντομοτερο δυνατον αφου ηδη εχω παρει 2 μηνες περισσοτερη αδεια.

Για να καταλαβεις επρεπε ηδη να ειμαι εκει αλλα λογω του οτι οι σταθμοι ηταν κλειστοι περιμενα να ανοιξουν για να παω.

Ωστε θεωρεις οτι θελει περισσοτερο χρονο ε?

Το να παει σε αυτη την ηλικια πως σου φαινεται?

Εμπιστευομαι την κριση σου γι'αυτο σε ρωτω.

[nikol76]

Εμένα η δική μου πήγε 5,5 μηνών και την πρώτη εβδομάδα την πήγαινα για 3 ώρες κάθε μέρα και καθόμουνα απέξω (στο σαλονάκι). Ουσιαστικά την πήγαινα μετά το πρώτο της γάλα και την 2-3η μέρα την άφησα να την ταίσουν κιόλας μια φορά. Την τελευταία μέρα παρόλο που δεν είχα ξεκινήσει δουλειά την άφησα κανονικά όλη την ημέρα για να δούμε πως θα πάει. Πάντως μέσα στην τάξη δεν μπήκα καμία φορά όχι γιατί δεν με άφησαν αλλά γιατί δεν το ζήτησα γιτί όσο να' ναι όταν με έβλεπε ταραζόταν. Μόνο την πρώτη μέρα πάνω στην μια ώρα έβαλε τα κλάμματα και με φώναξαν και την πήρα αγκαλιά. Σε γενικές γραμμές προσαρμόστηκε εύκολα γιατί έβλεπε τα άλλα παιδάκια και χάζευε. Απλά να της πας τα δικά της παιχνίδια. Εγώ της είχα πάει και το γυμναστήριό της. Τα δύσκολα είναι για μας. Εγώ την πρώτη μέρα ήθελα να κλαίω συνέχεια αλλά όλα είναι μια συνήθεια. Κουράγιο

[elias-christina]

Νομιζω πως δεν θα τα καταφερω...

Ας μην ειχα αναγκη την δουλεια κ σου ελεγα εγω!

 

Τωρα σκεφτομαστε κ κατι αλλο... για να δουμε τι θα κανουμε.

Ευχαριστω για την απαντηση σου, να ειστε καλα!

[Μαμά του Ωρίων]

Χριστίνα μου αν φοβάσαι εσύ, να είσαι σίγουρη ότι το παιδί θα σε "μυριστεί" και θα έχει δύσκολη προσαρμογή...

Πιστεύω ότι όσο πιο χαλαρή είσαι εσύ τόσο πιο εύκολο θα γίνει και για το παιδί

Αν το παιδί σε βλέπει να το αποχωρίζεσαι με θλίψη και έτοιμη να βάλεις τα κλάματα, χωρίς να το θέλει θα διαισθανθεί ότι η μαμά του το αφήνει σε ένα στενάχωρο και κακό μέρος!

 

Ο δικός μου πήγε παιδικό τώρα στους 8 μήνες

Την πρώτη μέρα έκατσα μαζί του καμια ώρα και μετά έφυγα για καμιά ώρα

Τις επόμενες μέρες απλά τον άφηνα και τον έπαιρνα σε δύο ώρες μετά σε τρεις ώρες κλπ μέχρι που στη βδομάδα το παιδάκι ήταν μια χαρά.

Το ιδανικό βέβαια θα ήταν να ήμουν κι εγώ εκεί όπως λέει η Μαρία Στυλιανάκη αλλά κρατικός σταθμός γαρ, δεν μπορούσα να "απαιτήσω" τέτοιες "πολυτέλειες"

Ευτυχώς ήμουν εγώ αρκετά χαλαρή (βοήθησε πολύ το γεγονός ότι ήξερα τις 2 απ τις 3 δασκάλες του, εκεί πήγαιναν και τα ανήψια μου και τα παιδιά μιας φίλης) και το παιδί εφόσον με έβλεπε εμένα άνετη... ένοιωθε κι αυτό άνετο.

 

Το πως "πλασάρεις" στο παιδί σου κάτι έχει απόλυτη σχέση με το πως θα το εκλάβει

Αν στραβομουτσουνιάσεις τη μύτη σου όταν πας να το ταΐσεις πατσά (λέμε τώρα ) επειδή εσένα δε σου αρέσει ο πατσάς, το παιδί δε θα φάει ΠΟΤΕ πατσά!

Εγώ έκανα ΧΡΟΝΙΑ να φάω κάποια φαγητά, επειδή η μητέρα μου δεν τα έτρωγε και χωρίς να το καταλάβει μου είχε περάσει το ότι "αυτό δεν μας αρέσει"

[elias-christina]

Πιστεψε με ηδη με βλεπει πως ειμαι κ καταλαβαινω οτι νοιωθει πως κατι συμβαινει. Δυστυχως ειμαι κ εγω της ιδιας αποψης με σενα κ ξερω οσα λες αλλα με εχει παρει ηδη απο κατω.

Για να δουμε...

[elina2211]

Καλημέρα,

 

Εγώ κορίτσια έχω άλλο πρόβλημα. Άφησα τη μικρούλα μου μόλις 2 μηνών για να γυρίσω στη δουλειά γιατί δεν είχα άλλη άδεια, δουλεύω με σύμβαση έργου με ΤΕΒΕ στο δημόσιο και αν καθόμουν κι άλλο δε θα πληρωνόμουν. Αναγκαστικά την άφησα στις γιαγιάδες 2 μέρες η μαμά μου (γιατί εργάζεται σε δικό μας μαγαζί και δε μπορεί κάθε μέρα) και 3 μέρες η πεθερά μου που ασχολείται με τα οικιακά.

Το πρόβλημα το έχω με την πεθερά μου που οι σχέσεις μας είναι τυπικές και κάποιες φορές κακές και εγώ δε θέλω να μου κρατάει το παιδί ούτε μια μέρα. Από κάποια περιστατικά μου έχει μπει η ιδέα ότι συμπεριφέρεται σαν να είναι η μαμά και όχι η γιαγιά του παιδιού. Αφήστε που όλα τα ξέρει....

Πριν από λίγες μέρες είχαμε πάλι διαμάχη και είπα στον άντρα μου ότι δε θέλω να μου κρατάει άλλο το παιδί.

Το πρόβλημα είναι ότι ο άντρας μου δεν εμπιστεύεται να τη στέλνουμε λίγες μέρες στο βρεφικό, ότι είναι πολύ μικρή, τώρα είναι 6 μηνών και αν είναι από τον επόμενο χρόνο.

Έχω βρεθεί σε δίλημμα. Δε ξέρω τι είναι καλύτερο για το μωρό. Σίγουρα την αγαπάει και τη φροντίζει αλλά η αγάπη της φτάνει το σημείο της παράνοιας και θέλει την αποκλιστικότητα, σε όλα είναι εκείνη η καλύτερη.

[Ekabn]

Χριστίνα, τί έγινε; Για πες γιατί κι εμένα ξεκινάει τη Δευτέρα και πρέπει να προετοιμάζομαι

 

Πάντως ρε παιδιά, δεν ξέρω, εγώ πρέπει να είμαι πολύ αναίσθητη. Δε στενοχωριέμαι που πάει παιδικό, κι ας είναι 13 μηνών, μικρούλης σχετικά. Πιστεύω ότι θα περνάει καλά κι ο δικός μου κι ο δικός σου βρε Χριστίνα. Γιατί όχι δηλαδή; Θα έχει τόσα παιδάκια εκεί, θα παίζει μαζί τους. Μας αγαπάει κι εμάς και μας θέλει, αλλά όταν είναι με παιδάκια δεν είναι καλύτερα για τον ίδιο; Θα μάθει να αλληλεπιδρά με τα παιδάκια, να μοιράζεται, να συνεργάζεται, είναι τόσο σημαντικό. Όχι, δε στενοχωριέμαι γιατί όπως και να το κάνουμε είναι ένας άνθρωπος που πρέπει να μάθει τον κόσμο.

 

Άντε, πες μας τα νέα, ελπίζω να είναι όλα καλά

[nikol76]

Εκάβη έχεις δίκιο. Απλά όταν έχεις μάθει να είσαι με το παιδι 24 ώρες το 24ωρο και σου πέφτουν δύο απανωτές αλλαγές (δουλειά και παιδικός) σου έρχεται κάπως απότομα. Κι εγώ βλέπω ότι η δικιά μου περνάει καλά αλλά η αλήθεια είναι ότι τις πρώτες μέρες μου στοίχισε. Πάντως για παρηγοριά λέω το εξής: Όταν πάω να την πάρω από τον παιδικό και μου σκάει αυτο το τέλειο χαμογελο και με σφίγγει στον λαιμό ξεκινάει η καλύτερη περίοδος της ημέρας

[elias-christina]

Koριτσια μου δεν πηγαμε παιδικο!

Συμφωνησαμε με τον ανδρα μου κ την κραταμε εναλλαξ κ λιγες φορες την βδομαδα που δουλευουμε ιδια βαρδια η μαμα του.

Μακαρι να πανε ολα καλα κ να μην την στειλουμε.

Νοιωθω καλυτερα ετσι!

[Ekabn]

Θαύμα, πολύ ωραίο αυτό που κανονίσατε, ιδιαίτερα αφού εσύ νοιώθεις καλύτερα. Αλλά είναι και πολύ πολύ σημαντικό που το παιδί θα μένει και με το μπαμπά.