ΒΟΗΘΕΙΑ...! ΕΧΩ ΑΠΕΛΠΙΣΤΕΙ!!

[MarinaG]

Χρειαζομαι επειγοντως τις ιδεες σας! Τα πεθερικα μου βρισκονται στο χωριο και ειχαν παει οι γονεις μου διακοπες εκει. Μολις ενημερωθηκα απο την μητερα μου πως η πεθερα μου σκοπευει να ερθει πριν γεννησω και να φυγει αφου γεννησω! Δεν θα το αντεξω αυτο.. Αρχικα δεν εχω χωρο στο σπιτι για να φιλοξενω κοσμο, ποσο μαλλον οταν θα ερθει και το μωρο. Κατα δευτερον, εχω αναγκη απο την ησυχια μου. Θελω να μπορω να ειμαι στο σπιτι μου ανετη και σιγουρα δεν θελω να εχω την πεθερα στα ποδια μου. Μου ερχεται να κλαιω τωρα και ειλικρινα αισθανομαι παρα πολυ προβληματισμενη και αγχωμενη..

 

Πως να το αντιμετωπισω;;;;

[ΧΡΥΣΑ]

Καλα τι?

Χωρις να σας ρωτησει?

Με το ετσι θελω? Α τι πραγματα ειναι αυτα?

Μηπως αν εβαζες τον αντρα σου να της μιλησει και να της εξηγησει?

[MarinaG]

αχχχ.. ποτε δεν ρωταει.. παντα τελευταια στιγμη τα ανακοινωνει. ειναι ο τυπος της γυναικας που νομιζει πως εχει το ελευθερο να κανει οτι θελει και οποτε το θελει. εχουν υπαρξει φορες που τις εχουμε πει οχι, μπας και καταλαβει, αλλα απ' οτι φαινεται, δεν παιρνει χαμπαρι.

 

δεν ξερω τι να κανω, και απο την στιγμη που το εμαθα (φαντασου, δεν το ειπε ουτε καν σε εμενα) εχω αγχωθει και το μωρακι ειναι ανησυχο..

[voula2]

o άντρας σου τι λέει?

σε συμβουλεύω να επιμένεις κάθε μέρα για το πόσο αχρείαστη είναι η παρουσία της μέχρι να επιβληθεί το δίκιο σου. Αυτά με όμορφο τρόπο.

[ΧΡΥΣΑ]

Καλο ειναι να προσπαθησεις να ηρεμησεις και σκεψου οτι αυτα πρεπει να κοπουν απο τωρα που ειναι νωρις αλλιως ξερεις οτι αργοτερα θα κανει του κεφαλιου της και με το παιδι.

Και αν δεν καταλαβαινει με τον ομορφο τροπο υπαρχει και ο αλλος.

"Α συγγνωμη αλλα οσον αφορα εμενα και το παιδι μου εγω αποφασιζω και κανενας αλλος!" ειναι το μηνυμα που πρεπει να της περασεις.

[loukomamy]

Πρώτα απ'όλα θα αναλάβει δράση ο άνδρας σου, και όχι εσύ. Εσύ δεν έχεις καμία δουλειά να αρπάζεσαι με τα πεθερικά σου κυρίως στην κατάσταση που είσαι. Το παιδί τους λοιπόν πρέπει να τους εξηγήσει - είτε με το καλό, είτε με το κακό - οτι δεν μπορουν να μείνουν μαζί σας ούτε μια μέρα. Εσύ πάντως μείνε αμέτοχη.

 

Μα ρε παιδάκι μου κάτι σκασμένοι άνθρωποι...

[bou-bou!]

Θα έρθει μόνο η πεθερά σου ή και ο πεθερός σου. Ρωτάω γιατί αν έρθει μόνο η πεθερά σου, δε βαριέσαι μη το κάνεις θέμα όσο και αν δεν σου αρέσει. Εξάλου για πόσες μέρες μιλάμε? Εσύ θα είσαι 3-4 στο μαιευτήριο.

Αν όμως είναι να έρθει με τον πεθερό σου καλύτερα να πεις στον αντρα σου να τους προτύνει κανα ξενοδοχείο.

[Gioyli]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!

ΜΟΝΟ ΑΝ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΣΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΑΚΡΗ

ΝΑ ΤΗΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΜΑΝΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΗΡΕΜΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΟΣΜΟ

ΑΣΕ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ!!!

[MarinaG]

κοριτσια φοβαμαι πως δεν μιλαμε για 3-4 μερες αλλα για κανα δυο μηνες.. αν επροκειτο για 3-4 μερες δεν θα ειχα τοσο σοβαρο προβλημα...

[Afroditi D]

... εχω αγχωθει και το μωρακι ειναι ανησυχο..

 

Φρόντισε να μην στεναχωριέσαι γιατι το μωράκι σου καταλαβαίνει τα πάντα!

Αν την έπερνες εσυ ενα τηλ και τις έλεγες ακριβως πως νιώθεις ... οτι εκείνες τις μέρες θα θέλεις την ησυχία σου και την προσοχή σου να μην απαστάτε απο άλλα γεγονότα παρα μόνο να ασχολίσαι σε το μωράκι σου...

Εξήγησέ της πως όταν & αν χρειαστείς βοήθεια σίγουρα θα είναι απο τα πρώτα ατόμα που θα το ζητησεις ... (μετά την μαμα σου ...)

 

Με το καλό το μωράκι σου κ μην στεναχωριέσαι!

[maria_23]

MarinaG,καλημέρα.

Γέννησα πρίν 1 μήνα κ πρέπει να σου πώ ότι δεν ήθελα καθόλου κόσμο.

Στην κλινική ήρθανε οι γονείς μου φυσικά αλλά στο σπίτι δεν έχω επιτρέψει να έρθει κανείς ακόμη.

Πρώτον διότι δεν σαράντησε το μωρό ακόμα κ κυκλοφορούνε πολλά μικρόβια τις τελευταίες μέρες κ 2ον διότι οι πρώτες μέρες στο σπίτι είναι δύσκολες. Θα έχεις να ασχοληθείς με το μωρό κ τις ώρες που θα κοιμάται θα θέλεις κι εσύ να κοιμηθείς πίστεψέ με. Εγώ τις πρώτες 10 μέρες κοιμόμουνα μόλις έβρισκα ευκαιρία, πολλές φορές κ όταν θήλαζα νύσταζα. Είναι ταλαιπωρία κούραση η γέννα κ μετά χρειάζεσαι οπωσδήποτε ησυχία, ηρεμία, όχι κόσμο, ύπνο κ ξεκούραση. Πές στον άντρα σου λοιπόν να της μιλήσει κ εξήγησέ του κ όλα αυτά που αναφέρω παραπάνω.

[naina]

... εχω αγχωθει και το μωρακι ειναι ανησυχο..

 

Φρόντισε να μην στεναχωριέσαι γιατι το μωράκι σου καταλαβαίνει τα πάντα!

Αν την έπερνες εσυ ενα τηλ και τις έλεγες ακριβως πως νιώθεις ... οτι εκείνες τις μέρες θα θέλεις την ησυχία σου και την προσοχή σου να μην απαστάτε απο άλλα γεγονότα παρα μόνο να ασχολίσαι σε το μωράκι σου...

Εξήγησέ της πως όταν & αν χρειαστείς βοήθεια σίγουρα θα είναι απο τα πρώτα ατόμα που θα το ζητησεις ... (μετά την μαμα σου ...)

 

Με το καλό το μωράκι σου κ μην στεναχωριέσαι!

 

Ο γιος της να της το πει, είτε γλυκά είτε άγρια (ό,τι πιάνει). Όχι που θα σκάμε τώρα για τέτοια θέματα έγκυες γυναίκες

[citron]

Αχ, ποσο σε καταλαβαινω. Τα πεθερικα μου ειναι σουπερ αλλα ωρες - ωρες χανουν το νοημα. Η πεθερα μου θελει να ερθει και αυτη πιο νωρις και μετα να ερθει και ο πεθερος, χωρις αυτοκινητο, οπου θα περιμενουν τους γονεις μου να τους πανε περα δωθε και να βγαινουν για φαγητο, ενω εγω τους χρειαζομαι ( τους γονεις ) εκεινη την περιοδο - .

 

 

Τι να τουε πεις? Το καλυτερο που εχεις και εσυ να κανεις ειναι να μιλησεις στον αντρα σου και ευγενικα να τους το πει. Εσυ δεν εισαι τωρα σε φαση παρεξηγησεων.

 

Ας τα κοψουμε αυτα απο την αρχη γιατι μετα.....

[MarinaG]

ακουστε τι εκανα να μου πειτε την γνωμη σας. την πηρα τηλεφωνω να την ευχαριστησω για κατι πραγματα που εστειλε απο το χωριο και εδραξα την ευκαιρια που μου εδωσε.. αρχισε να παραπονιεται ποσο πολυ κουραζεται στην δουλεια κλπ και της λεω πως οταν τελειωσει με το καλο (δηλ σε κανα διμηνο) να ερθει για μερικεσ μερεσ, αντε καμια βδομαδα, να ξεκουραστει. και πεταξα και την σποντα: "γιατι μετα που το δωματιο του μωρου θα ειναι ετοιμο δεν θα εχω χωρο να φιλοξενω..". και μου λεει "ε, θα κοιμαμαι στον καναπε", και απαντησα ευθεως "στον καναπε δεν κοιμαται κανεις, δεν το θελω, προτιμω να φυγω εγω απο το κρεβατι μου παρα να εχω φιλεξενουμενο να κοιμαται στον καναπε". της εδωσα ομως και εναλλακτικη, την οποια ειμαι σιγουρη πως ΔΕΝ θα επιλεξει: το σπιτι της μαμας μου.. απο εδω και περα νομιζο πως εχει χωρο να αναλαβει δραση ο γιοκας της, ετσι δεν ειναι;;;

 

ε, ρε προβληματα που αντιμετωπιζουμε! δεν μας φτανει η εγκυμοσυνη, εχουμε και τα απροβλεπτα!!

[daisy]

Marina να υποθέσω ότι είναι το 1ο σου μωράκι. Γράφω για να σου πω την εμπειρία φίλης. Μόλις γέννησε και με τους γονείς της μακριά και λόγω υποχρεώσεων και λόγω υγείας δεν μπορούσε να πάει η μαμά της. Πάει λοιπόν η πεθερά της και καλά να βοηθήσει. Όχι μόνο δε βοηθούσε, αλλά μου έλεγε η φίλη μου πρέπει να μαγειρεύω για τρία άτομα. Ούτε να βάλει μια σκούπα, ούτε να πλύνει τα πιάτα. Στο τέλος την έδιωξε ο γιος της.

Αν είναι κι η δική σου πεθερά σ' αυτό το στυλ, καλύτερα να μην έρθει. Εγώ θα ένιωθα έτσι κι αλλιώς άβολα με την πεθερά μου στο σπίτι. Η νύφη μου όταν γέννησε, κι επειδή δεν μπορούσε ο αδερφός μου να πάρει άδεια, μου ζήτησε και πήγα εγώ για 15 μέρες μέχρι να μπει σε μια σειρά.

Η αλήθεια είναι ότι θα χρειαστείς κάποια βοήθεια. Αν μπορεί ο άντρας σου είναι το καλύτερο, αλλιώς σκέψου κάποια τέτοια λύση. Ας πούμε αν έχεις αδερφή. Γιατί θα είσαι συνεχώς κουρασμένη, και ειδικά αν το μικρούλι σου είναι δύσκολο στον ύπνο, όπως βγήκε ο ανιψιός μου.

Εύχομαι να βρεις την καλύτερη λύση.

Πάντως κορίτσια κι εγώ νιώθω κάπως παραβίαση του χώρου μου την είσοδο των πεθερικών, σκεφτήτε όμως ότι για τα μωράκια μας θα είναι ο παππούς και η γιαγιά. Κι όσοι έχουν ζήσει με γιαγιά στο σπίτι θα καταλάβουν τι εννοώ.

[Gioyli]

ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ...ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΑΠΟ ΤΩΡΑ ...ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΟΤΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΟΝΟ ΚΟΣΜΟ ΔΕΝ ΘΕΣ ΣΠΙΤΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΣΑΣ ΖΩΗ ΜΕ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΑΣ!!!

[Afroditi D]

... σκεφτήτε όμως ότι για τα μωράκια μας θα είναι ο παππούς και η γιαγιά...

 

σε αυτό συμφωνώ απόλυτα , σίγουρα τον τρόπο καιρό είναι δυσκολή η προσαρμογή και για το μωρό και για τον πατέρα αλλα περισσότερο για την μητέρα , οι σωματικές αλλαγές αλλα και οι συναισθηματικές εναλλαγες είναι τόσο έντονες που οποιοσδήποτε με αρνητική ενέργεια επιρεάζει σε μεγάλο βαθμό!

[loukomamy]

Εγω πάντως τρελαίνομαι με τέτοια άτομα (μαμαδες - μπαμπάδες - πεθερούς - πεθερές και σόγια γενικότερα) που σε τέτοιες τόσο ιδιαίτερες φάσης της ζωής μας πράττουν οπως θεωρούν αυτοί σωστό. Λες και αν χρειαστούμε βοήθεια δε θα τη ζητήσουμε!!

 

Εμείς πάντως δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να εισβάλει στο σπίτι μας χωρίς τη θέλησή μας, και σε όποιον αρέσει! Οι υπόλοιποι... ξύδι...

[despina]

Εγω από την άλλη, τα πεθερικά μου τα είχα μεγάλη βοήθεια. Κάθησα στο σπίτι τους για τους 3 πρώτους μήνες, λόγω του ότι δεν είχα κοντά τον σύζυγο, και δεν μπορούσα να τα καταφέρω μόνη μου. Ημουν πολύ άνετα μαζί τους, και θα τους το χρωσταω πάντα. ¨ετσι εγωιστικά σκεφτόμουνα κι εγω στην αρχή, αλλά βρε κοριτσια είμαστε κι εμείς..... Η μαμά μας να έρθει να μας προσέχει η πεθερά μας όχι έτσι??

 

Μήπως να αλλάξουμε λίγο τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την άλλη πλευρά?

[evangelia]

πωπω αμάν πια!!με πιάνουν τα νεύρα μου

εμένα η πεθερά μου από την αρχή της εγκυμοσύνης δεν έχει πατήσει στο σπίτι να βοηθήσει λιγάκι και ξέρει πολύ καλά πως δεν έχουμε από αλλού βοήθεια.τις τελευταίες 5 εβδομάδες,που είμαι στο κρεββάτι λόγω συσπάσεων πάλι δεν αξιώθηκε ούτε μια φορά να έρθει, παρά μόνο παίρνει τηλ τον γιο της και τον ρωτάει αν κουράζεται πολύ το κορυφαίο το έκανε προχτές που ήρθε απροειδοποίητα να πλύνει λέει και να σιδερώσει τα πράγματα της μπέμπας της το ξέκοψα λέγοντας της πως δεν αφήνω κανέναν να βάλει χέρι στα ρούχα του μωρού(ήδη τα έπλυνα & σιγά σιγά τα σιδερώνω). δεν είπε τίποτα,τί να πει..βλέπω είχε μαζί της και μια τσαντούλα και μου δήλωσε ότι έφερε κπ πραγματά της γιατί όταν θα έρθει το μωρό, θα έρθει και αυτή μέχρι να σαραντήσει πάλι της το ξέκοψα λέγοντας της πως αφού τα καταφέραμε τώρα, που έκανα το άγαλμα στο κρεββάτι δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα καταφέρουμε μετά το θράσος μερικλων ανθρώπων δεν έχει όρια..κυρά μου τώρα το θυμήθηκες ότι θα γίνεις γιαγιά?τόσο καιρό που ήσουν????

κορίτσια δεν έχει ντροπές και αναστολές σε αυτά τα θέματα!!!

[ΧΡΥΣΑ]

Εγω από την άλλη, τα πεθερικά μου τα είχα μεγάλη βοήθεια. Κάθησα στο σπίτι τους για τους 3 πρώτους μήνες, λόγω του ότι δεν είχα κοντά τον σύζυγο, και δεν μπορούσα να τα καταφέρω μόνη μου. Ημουν πολύ άνετα μαζί τους, και θα τους το χρωσταω πάντα. ¨ετσι εγωιστικά σκεφτόμουνα κι εγω στην αρχή, αλλά βρε κοριτσια είμαστε κι εμείς..... Η μαμά μας να έρθει να μας προσέχει η πεθερά μας όχι έτσι??

 

Μήπως να αλλάξουμε λίγο τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την άλλη πλευρά?

despina μου,

το θεμα ειναι αλλου. Αλλο να της το προτεινεις εσυ και αλλο να σου ερθει με το ετσι θελω! Και επισης ειναι αλλο αν σε ρωτησει πρωτα.

Εγω δεν θα μπορουσα με την πεθερα μου. Εγω ηθελα να εχω τη μαμα μου.

Οπως και την ειχα. Δεν νομιζω να τα καταφερνα χωρις αυτη.

Υπαρχουν πεθερες και πεθερες.

[MarinaG]

κι'εμενα αυτο που με εκνευριζει ειναι πως δεν ρωταει αλλα ανακοινωνει! εννοειται πως και αυτη η γυναικα θα γινει γιαγια και αν θελω να ειμαι δικαιη θα πρεπει να συμπεριφερθω σε εκεινην οπως στην μαμα μου. οσο αυτο ειναι δυνατον. δεν θα ηθελα να της στερησω την χαρα να δει το εγγονι και να συμμετεχει σε καποια πραγματα, μεσα σε λογικα πλαισια παντα. απο την αλλη, ειναι ιδιαιτερες στιγμεσ και για εμενα και τον ανδρα μου, θα εχουμε το πρωτο μας μωρακι. τις προαλλες ο ανδρας μου συνειδητοποιησε πως το μωρακι θα εχει και δικα του χαρακτηριστικα και αυτη η σκεψη τον εκανε να δακρυσει. τετοιες στιγμες θα υπαρχουν πολλες μετα την γεννηση του μωρου και θα ειναι κριμα να μην μπορουμε να τις χαρουμε γιατι θα εχουμε φιλοξενουμενους. ειλικρινα δεν με πειραζει να ερθουν τα πεθερικα μου, αρκει να μην μεινουν στο σπιτι μας.

οι εξελιξεις απο τα χθεσινα ειναι πως το συζητησα με τον αντρα μου και συμφωνησαμε πως εκεινος ο καιρος δεν θα ειναι για φιλοξενειες, θα εχουμε ηδη αρκετα στο κεφαλι μας. οποτε δεν θα μπορουν να μεινουν μαζι μας, και αν αυτο δεν τους αρεσει θα πρεπει να αντιμετωπισουν τα συναισθηματα τους μονοι τους..