Παίρνοντας μια μεγάλη απόφαση...

[Ηλιόχαρις]

Πολλές φορές αν όχι πάντα δεν εκτιμάμε αυτό που έχουμε, το θεωρούμε δεδομένο και συνεχίζουμε τη ζωή μας. Όταν έρχετε η ανατροπή

για πολλούς είναι δυσβάσταχτο. Για μένα δεν υπήρξε ανατροπή. Πάντα είχα προβλήματα υγείας απο μικρό παιδάκι,

στα προβλήματα αυτά υπήρχε μια δυναμική

μην αφήνοντας εμένα και τους γονείς μου να πέσουμε σε ρουτίνα, δηλαδή δεν ήταν κάτι του τύπου θα παιρνεις

ενα χαπάκι για όλη σου τη ζωη.

Πάντα πήγαινα σε γιατρούς και πάντα έκανα εξετάσεις και θεραπείες.

 

Λοιπόν θέλω να γίνω μητέρα. Δεν μπορω να συλλάβω φυσιολογικά αλλα με εξωσωματική είναι σχετικά εύκολη η περίπτωση μου.

Όπως έγραψα και παραπάνω έχω προβλήματα υγείας που σε περίπτωση εγκυμοσύνης ΜΠΟΡΕΙ να μου δημιουργήσουν μεγάλα προβλήματα

σχετικά με την υγεία μου, πιθανόν να μείνω ανάπηρη ή ακόμη να μου στοιχίσουν και τη ζωή μου. Επίσης μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα

και στο έμβρυο που θα κυοφορώ. Για να μην γράφω αερολογίες θα σας πω οτι υπάρχει κίνδυνος μη καλής αιμάτωσης του πλακούντα,

και του εμβρύου φυσικά, προβληματικής οργανογένεσης λόγω αναιμίας.

Επίσης μπορεί στον 4-5-6 μήνα που θα αρχίσω να βαραίνω αρκετά να κάνω καρδιακή κάμψη που θα με στείλει στην εντατική. Εκεί θα μου πάρουν το

μωρό και θα προσπαθήσουν να μου σώσουν τη ζωη.

Θα είμαι ανάπηρη, θα αναγκαστώ να παίρνω πολλά φάρμακα και θα έχω χάσει και το μωρό. Οι πιθανότητες για όλα αυτά δεν είναι μικρές.

 

Για όλα αυτά που γράφω παραπάνω αποφασισα να καταφύγω στην παρένθετη μητέρα. Ο σύζυγος μου δεν τα έχει ζήσει όλα αυτά και του ήταν λίγο

δύσκολο να δεχτει αλλα δέχτηκε.

Ε και? Την επόμενη μέρα έκλαιγα φωνάζοντας του οτι ΔΕΝ θέλω την παρένθετη, δεν την θέλω σου λέω. Και προσπαθούσε εκείνος να με πείσει,

οτι έτσι πρέπει να γίνει.

Η αλήθεια είναι οτι δεν θέλω να βάλω μια άλλη γυναικα να κυοφορήσει το μωρό μου. Το μωρό μου θα την κλοτσάει, θα του μιλάει όταν θα

είναι μέσα στην κοιλιά, θα τρέφεται απο εκείνη. Επίσης δεν θα είμαι ποτέ έγκυος, δεν θα νιώσω τη ζωούλα αυτή μέσα μου, δεν θα γεννήσω

ένα μωράκι. Η μόνη σκέψη που με παρηγορεί και με κάνει να προσπερνάω όλα αυτά είναι οτι το μωρό

μου θα μεγαλώσει σε ένα ασφαλές περιβάλλον (μέσα στη μήτρα), μέχρι να ρθει η ώρα να το πάρω στην αγκαλια μου και να μην το αφήσω ποτε

ξανα. Λυπάμαι πολύ, δεν θέλω να κάνω κάτι τέτοιο αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να έχω ένα μωράκι.

Αν δεν υπήρχε κίνδυνος για το έμβρυο ίσως και να ρίσκαρα και να κυοφορούσα. Θα μπορούσα να διαχειριστώ τα προβλήματα που τυχόν θα αντιμετώπιζα, ακόμα και μόνιμα. Όμως για το μωράκι σηκώνω τα χέρια ψηλά, όταν μου λένε οι γιατροί τι μπορεί να συμβει στο μωρό χάνω το φως μου, μουδιάζω. Δεν μπορω να το διαχειριστω, αυτό όχι.

Άλλες φορές νιώθω μισή γυναίκα που δεν μπορω.

Την υιοθεσία την απορρίψαμε για πολύ εγωιστικούς λόγους, ναι το παραδέχομαι. Όταν το παιδί θα φτάσει στα 18 θα ψάξει να βρεί

τη μαμά του. Δεν θα είμαι εγω η μαμα του. Ναι εγω θα το έχω μεγαλώσει κλπ αλλα θα πάει να βρει τη μαμα του, θα έχει και άλλη μαμα.

Επίσης επειδή δεν θέλει ο άντρας μου.

 

Τι λέτε? Πείτε μου καμια γνώμη, να το συζητήσουμε λίγο.

[γκρετελ]

καλησπερα.."μανα δεν ειναι εκεινη που γενναει ενα παιδι αλλα εκεινη που το μεγαλωνει"....ναι μπορει να μη γεννησεισ,να μη νιωσεισ πωσ ειναι να κυοφορεισ ενα παιδι αλλα κι εγω στη θεση σου σκεφτομενη παντα το μωρο θα επελεγα την παρενθετη μητερα...για τη ζωη μου ,αν ηξερα πωσ το παιδι μου θα ειναι καλα και δε θα κινδυνευει θα το αντιμετωπιζα..οτι και να μου συνεβαινε...αλλα αν συμβει κατι στο παιδι ΔΕ θα το αντεχα...η αποψη μου λοιπον ειναι να ακολουθησετε αυτον το δρομο και ευχομαι ειλικρινα να πανε ολα κατ ευχην και να μασ πεισ μια μερα εδω μεσα οτι κρατασ στα χερια σου ενα ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΑΓΓΕΛΟΥΔΙ!!!

[natassa-tasos]

Θέλω να σου πω ότι αν ήμουν στη θέση σου και υπήρχε κίνδυνος για τη ζωή του μωρού μου, θα επαιρνα την ίδια απόφαση που πήρατε κι εσείς.

Μάνα δεν είναι αυτή που το γεννάει αλλά αυτή που το μεγαλώνει με αγάπη και υπομονή, που είναι κοντά του στα καλά και στα δύσκολα. Πιστεύω ότι και εσύ η ίδια το γνωρίζεις αυτό, και θα έχεις δει πολλές τέτοιες περιπτώσεις.

Στην περίπτωση της υιοθεσίας, θα σου πω ότι ένα παιδί που μεγαλώνει με απέραντη αγάπη και φροντίδα, είναι πλήρες και αν θελήσει κάποτε (ίσως και ποτέ) να γνωρίσει τη γυναίκα που το γέννησε, είναι περισσότερο από περιέργεια και όχι για να φύγει μακριά σου και να μείνει μαζί της. Δεν νομίζω ότι πρέπει να φοβάσαι κάτι τέτοιο.

Η άλλη λύση είναι της παρένθετης μητέρας. Φυσικά γιατί όχι;

Σκοπός σου εφόσον δεν γίνεται διαφορετικά είναι να γίνεις μητέρα. Εγώ σε προτρέπω να το κάνεις με οποιοδήποτε τρόπο από τους δυο μπορείς, αρκεί να νιώσεις αυτό το συναίσθημα.

Σου εύχομαι να είσαι το γρηγορότερο μια γλυκιά μανούλα.

[v & a]

σιγουρα δε θα βρεθω στη θεση σου και δε θα καταλαβω ποτε τη λαχταρα σου.

εγω ετσι οπως το διαβασα, μου δημιουργηθηκαν ερωτηματα...φυσικα ξερω πως το θελεις να το κανεις αλλα δε θελω να πω οτι θα σου πουν οι αλλες κοπελες.... το πρωτο που μου ηρθε στο μυαλο διαβαζοντας αυτο θα σου πω:

 

μόνη σκέψη που με παρηγορεί και με κάνει να προσπερνάω όλα αυτά είναι οτι το μωρό μου θα μεγαλώσει σε ένα ασφαλές περιβάλλον (μέσα στη μήτρα), μέχρι να ρθει η ώρα να το πάρω στην αγκαλια μου και να μην το αφήσω ποτε

 

Φυσικα και δε ξερεις και αυτο το περιβαλλον ποσο θα ειναι ασφαλες, (αναλογα τι θεωρεις εσυ ασφαλες φυσικα ). εγω σε τετοιες περιπτωσεις σκεφτομαι τα παντα. . Ετσι δε θα μπορουσα να ξερω πως μια αλλη κυοφορει το μωρο μου και εγω δε ξερω που ειναι τι κανει, αν ειναι καλα καθε δευτερολεπτο της μερας, αν αρρωστησε, γιατι δε σηκωσε μια φορα το τηλεφωνο (...αρα μπορει κατι να χει παθει) αν χτυπησε, αν κανει πραγματα που δε θελεις για το μωρο σου (πχ να πινει αλκοολ η να καπνιζει για παραδειγμα), AN τρωει σωστα και οχι φαγητα που μπορει να δημιουργησουν προβλημα στο μωρο μου (πχ τοξοπλασμωση), αν... αν.... Εγω νομιζω δε θα το αντεχα αυτο το αγχος. Οπως δεν αφηνω τα παιδια μου να πανε βολτα με αλλον, παρα με εμενα και με τον αντρα μου.

Δε ξερω πραγματικα με τοσο αγχος που μου δημιουργουν αυτα τα ερωτηματα τι θα εκανα. Αν νομιζεις πως μπορεις να αντεξεις εννεα μηνες ετσι, τοτε θα σου ελεγα να το κανεις. Κανενα ηθικο η κοινωνικο εμποδιο δεν υπαρχει στο μυαλο μου.

[γκρετελ]

σιγουρα δε θα βρεθω στη θεση σου και δε θα καταλαβω ποτε τη λαχταρα σου.

εγω ετσι οπως το διαβασα, μου δημιουργηθηκαν ερωτηματα...φυσικα ξερω πως το θελεις να το κανεις αλλα δε θελω να πω οτι θα σου πουν οι αλλες κοπελες.... το πρωτο που μου ηρθε στο μυαλο διαβαζοντας αυτο θα σου πω:

 

 

 

Φυσικα και δε ξερεις και αυτο το περιβαλλον ποσο θα ειναι ασφαλες, (αναλογα τι θεωρεις εσυ ασφαλες φυσικα ). εγω σε τετοιες περιπτωσεις σκεφτομαι τα παντα. . Ετσι δε θα μπορουσα να ξερω πως μια αλλη κυοφορει το μωρο μου και εγω δε ξερω που ειναι τι κανει, αν ειναι καλα καθε δευτερολεπτο της μερας, αν αρρωστησε, γιατι δε σηκωσε μια φορα το τηλεφωνο (...αρα μπορει κατι να χει παθει) αν χτυπησε, αν κανει πραγματα που δε θελεις για το μωρο σου (πχ να πινει αλκοολ η να καπνιζει για παραδειγμα), AN τρωει σωστα και οχι φαγητα που μπορει να δημιουργησουν προβλημα στο μωρο μου (πχ τοξοπλασμωση), αν... αν.... Εγω νομιζω δε θα το αντεχα αυτο το αγχος. Οπως δεν αφηνω τα παιδια μου να πανε βολτα με αλλον, παρα με εμενα και με τον αντρα μου.

Δε ξερω πραγματικα με τοσο αγχος που μου δημιουργουν αυτα τα ερωτηματα τι θα εκανα. Αν νομιζεις πως μπορεις να αντεξεις εννεα μηνες ετσι, τοτε θα σου ελεγα να το κανεις. Κανενα ηθικο η κοινωνικο εμποδιο δεν υπαρχει στο μυαλο μου.

εχεισ απολυτο δικιο σε ολα αυτα ..καθε υποψηφια μανα θα ειχε αυτεσ τισ ανησυχιεσ..νομιζω ομωσ πωσ υπαρχει οργανωση με μελη ελεγχμενα(υγεια,συνηθειεσ...)που λειτουργουν αποκλειστικα ωσ παρενθετεσ μητερεσ...νομιζω πωσ καπου το ειχα διαβασει ..αν κανω λαθοσ διορθωστε με...

[Ηλιόχαρις]

σιγουρα δε θα βρεθω στη θεση σου και δε θα καταλαβω ποτε τη λαχταρα σου.

εγω ετσι οπως το διαβασα, μου δημιουργηθηκαν ερωτηματα...φυσικα ξερω πως το θελεις να το κανεις αλλα δε θελω να πω οτι θα σου πουν οι αλλες κοπελες.... το πρωτο που μου ηρθε στο μυαλο διαβαζοντας αυτο θα σου πω:

 

 

 

Φυσικα και δε ξερεις και αυτο το περιβαλλον ποσο θα ειναι ασφαλες, (αναλογα τι θεωρεις εσυ ασφαλες φυσικα ). εγω σε τετοιες περιπτωσεις σκεφτομαι τα παντα. . Ετσι δε θα μπορουσα να ξερω πως μια αλλη κυοφορει το μωρο μου και εγω δε ξερω που ειναι τι κανει, αν ειναι καλα καθε δευτερολεπτο της μερας, αν αρρωστησε, γιατι δε σηκωσε μια φορα το τηλεφωνο (...αρα μπορει κατι να χει παθει) αν χτυπησε, αν κανει πραγματα που δε θελεις για το μωρο σου (πχ να πινει αλκοολ η να καπνιζει για παραδειγμα), AN τρωει σωστα και οχι φαγητα που μπορει να δημιουργησουν προβλημα στο μωρο μου (πχ τοξοπλασμωση), αν... αν.... Εγω νομιζω δε θα το αντεχα αυτο το αγχος. Οπως δεν αφηνω τα παιδια μου να πανε βολτα με αλλον, παρα με εμενα και με τον αντρα μου.

Δε ξερω πραγματικα με τοσο αγχος που μου δημιουργουν αυτα τα ερωτηματα τι θα εκανα. Αν νομιζεις πως μπορεις να αντεξεις εννεα μηνες ετσι, τοτε θα σου ελεγα να το κανεις. Κανενα ηθικο η κοινωνικο εμποδιο δεν υπαρχει στο μυαλο μου.

 

Ξέρεις τι όμως? αυτή η γυναίκα θα είναι υγιής και αυτά που λες αν τα πάθω εγώ δηλ να αρρωστήσω ή να χτυπήσω θα είναι 100 φορές χειρότερα. Επίσης υπογράφει συμβόλαιο στο δικαστήριο οτι θα προσέχει δηλ για κάπνισμα ή αλκοόλ. Επίσης θα την διαλέξω πολύ καλά.

Παρ όλα αυτά, τα σκέφτομαι αυτά πολύ και γι αυτο φρικάρω αλλα δεν γίνεται αλλιώς. Για την παρένθετη θα ανησυχώ 100% αν προσέχει όμως αν κυοφορήσω εγώ θα ανησυχώ 100000% κάθε μέρα, όλη μέρα και δεν ξέρω αν παρά που θα προσεχω τόσο πολύ αν θα είναι τελικά αρκετό.

 

 

Γκρετελ αν ξέρεις στειλε μου πληροφορίες γι αυτόν τον σύλλογο ή οργάνωση με τις παρενθετες ή αν ξέρεις τίποτ άλλο.

[v & a]

σε καταλαβαινω, οτι ειναι μοναδικη λυση. φυσικα πρωτα εισαι εσυ αυτη τη στιγμη! αλλωστε ετσι οπως τα γραφεις ειναι λογικο. το φανταζομουν πως θα προσεχει και και και...ολα αυτα που λες πως καπως διασφαλιζεσαι απο νομους, αλλα ας πουμε απο τα ατυχηματα( χτυπα ξυλο) δε διασφαλιζζεσαι ποτε. εγω καθε φορα που ο αντρας μου εχει παει με τη δυλεια μακρια και δεν απαντα στο τηλ. φοβαμαι πως κατι επαθε στο δρομο για νακαταλαβεις. μακαρι να μην εισαι τοσο αγχωδης οσο εγω!!!!

[MarcoPolo]

Εγω στα εχω πει και πριβε ζυγιζεις και αποφασιζεις αναλογα το τι λενε και οι γιατροι, αλλα μονο εσυ ξερεις μεσα σου τι αντεχεις. Οσο για την παρενθετη να μην ανησυχεις κατοχυρωνεσαι νομικα, απλα πρεπει να εισαι πολυ ετοιμη μεσα σου για ολη την διαδικασια.

 

Και για εμενα η λυση της παρενθετης ηταν το δευτερο αμεσως βημα που ειχα αποφασισει να κανω αν στραβωνε η πρωτη αποπειρα. Απλα παρα τις αντιξοοτητες ενιωθα απο την αρχη τεραστια αισιοδοξια ειτε ημουν υπερβολικα ριψοκινδυνη η απλα ρομαντικη ηθελα ομως να το ρισκαρω μια φορα. Φανταζομαι οι γιατροι σου εβαλαν στοπ γιαυτο και καλα κανεις και σκεφτεσαι την παρενθετη αποφασισε και οτι θελησεις να το κανεις πραξη κοιτοντας μπροστα και υποστηριξε την επιλογη σου με νυχια και με δοντια . Μην σε τρομαζει η παρενθετη ειτε 9 μηνες μεσα σου ειτε σε ξενη γυναικα το ιδιο θα ανησυχεις λογω θεματων υγειας δικα σου οποτε οτι κανεις υποστηριξε το με ολη σου την ψυχη.

Ξερεις οτι δεν μιλαω εκ του ασφαλους και σου ευχομαι με ολη μου την ψυχη να αποκτησεις το μωρακι που ζητα η καρδια σου και στην πορεια θα δεις οτι το μετα σε κανει μανα με την απολυτη εννοια.

[marchalina]

Ηλιόχαρις ειναι σίγουρα μια μεγάλη απόφαση

όμως είσαι ήδη μαθημένη στα δύσκολα και αυτό είναι υπέρ σου

Διαβάζω οτι η παρενθετη δεν είναι ενα τυχαίο ατομο αλλα περναει απο ελεγχο σωματικο και ψυχικο Νομιζω οτι πρεπει και η ιδια να ειναι ηδη μητερα

Και αυτα ειναι υπερ σου

Σκεψου τι κερδιζεις με την αποφαση αυτη και οχι τι χανεις..

 

Σιγουρα θα υπαρχουν ψυχολογοι ειδικευμενοι να σε στηριξουν σε μια τετοια αποφαση!

[MINNI]

Και εγώ θα συμφωνήσω και θα σου πώ ότι είναι η καλύτερη λύση και για σένα και για το έμβρυο να μεγαλώσει σε άλλη μήτρα, για να μη ρισκάρετε τη ζωή σας και οι δύο!

Και μπορείς φυσικά να επιλέξεις τη καλύτερη κατά τη γνώμη σου μητερα που πληρεί τις προυποθέσεις σου, όπως μπορείς να είναι και απο το οικογενειακο σου περιβάλλον, ώστε να έχεις μια πιο άμεση επαφή!

Σκέψου κιόλας πόσες γυναίκες κυοφορούν το έμβρυο στη μήτρα τους και μετά το δίνουν για διάφορους δικούς τους λόγους... Λέγονται μάνες αυτές επειδή έφεραν εις πέρας μια εγκυμοσύνη και έναν τοκετό?

[DALIA]

Εγω μάλλον είμαι πιο εγωίστρια και θα τολμούσα να πω δημόσια ότι ούτε τη δική μου ζωή θα διακινδύνευα με τέτοιες πιθανότητες. Τα μόνα που φοβάμαι είναι ο θάνατος και η ανίατη αρρώστια. Η αγάπη για το παιδι μου μεγαλώνει μαζι με εκείνο μέρα με τη μέρα.Σαν εγκυμονουσα δεν ένιωθα όλα αυτά που διαβάζω εδώ.

[missirlou]

Τι πιθανότητες σου δίνουν οι γιατροί να πάει κάτι στραβά? Και αν θες απάντησε για όλες τις περιπτώσεις...από το να γεννηθεί πρώωρο ως και να κινδυνεψει η ζωή σου. Γυναίκες με πάθηση σαν την δική σου έχουν κυοφορήσει? Ξέρεις περιπτώσεις? Πώς πήγαν?

[matilnta]

το μονο που μπορω να σου πω οτι μανα μου δεν θεωρω κ δεν αγαπω τη βιολογικη μου μητερα αλλα την αδερφης της.οι 9 μηνες ειναι για μας.το μετα ειναι για τα παιδια μας.ειμαι σιγουρη οτι το δικο σου μωρο θα εχει την καλυτερη μαμα του κοσμου!κ θα εισαι εσυ που θα το φροντιζεις για την υπολοιπη ζωη του.οι 9 μηνες ειναι τοσο λιγοι μπροστα σε αυτο!

[maela]

Kαι εγω θα συμφωνισω με τα κοριτσια.. να το κανεις φυσικα εφοσον διαφορετικα ρισκαρεις τη ζωη σου αλλα και του μωρου.Διαφορα ερωτηματα που αναφερουν τα κοριτσια που λογικα θα σε ανησυχουν.. απλα να σου πω οτι και εσυ να το κυοφορησεις ... παλι θα τα εχεις.. σκεψου οτι και σε μια απλη εγκυμοσυνη χωρις θεματα υγειας.. το αγχος μεχρι τον καθε υπερηχο και την καθε εξεταση ειναι πολυ μεγαλο για ολες!Επισης οι 9 μηνες της εγκυμοσυνης θα ειναι ισως οι πιο αγχωτικοι.. μετα ομως σκεψου οτι θα κρατας το παιδακι σου στην αγκαλια σου.. θα εχει τα δικα σου χαρακτηριστικα.. το δικο σου αιμα κλπ κλπ.Το αποτελεσμα ειναι αυτο που μετραει!Στην υιοθεσια ασχετα αν το μεγαλωνεις εσυ.. δεν παυει να ειναι παιδι μιας αλλης γυναικας που ισως καποτε την αναζητησει!Μην πεσετε κοριτσια να με φατε.. αλλα και εγω το βλεπω λιγο εγωιστικα!

Ξερω ενα ζευγαρι απο το χωριο μου που με αυτον τον τροπο εχουν αποκτησει διδυμα και μαλιστα πριν 10 χρονια!Οποτε φανταζομαι τωρα θα ειναι πιο ευκολες οι διαδικασιες!

Προχωρα... ειπαμε το αποτελεσμα μετραει.. και το αποτελεσμα ειναι ενα θαυματακι!

[Μαρία1982]

Να συνεχίσεις με την παρένθετη. Μη ριψοκινδυνεύσεις τη ζωήη σου και ούτε του παιδιού που θα κυοφορήσεις. Πρέπει να είανι καλά το αγγελουδάκι σου αλλα και εσύ η ίδια που πρέπει να το μεγαλώσεις!!! Πρέπει να σκέφτεσαι και τις δύο πλευρές. Όσο γαι το ότι δεν θα αισθανθείς την κυοφορία κτλ., έχεις δίκιο αλλά σκέψου ότι με τον άλλο τρόπο είσαι ποιο σίγουρη ότι θα έχεις το παιδάκι σου στην αγκαλιά σου σε 9 μήνες. και όπως είπε μια κοπέλα νωρίτερα" Μάνα είναι εκείνη που μεγαλώνει ένα παιδάκι όχι εκείνη που το κυοφορεί". Σου εύχομαι ότι καλύτερο και να πάρετε την καλύτερη απόφαση...

[Ηλιόχαρις]

Εγω μάλλον είμαι πιο εγωίστρια και θα τολμούσα να πω δημόσια ότι ούτε τη δική μου ζωή θα διακινδύνευα με τέτοιες πιθανότητες. Τα μόνα που φοβάμαι είναι ο θάνατος και η ανίατη αρρώστια. Η αγάπη για το παιδι μου μεγαλώνει μαζι με εκείνο μέρα με τη μέρα.Σαν εγκυμονουσα δεν ένιωθα όλα αυτά που διαβάζω εδώ.

 

Ναι, δεν είναι τόσο εγωιστικό όσο ακούγεται. Το μωρό θέλει μια μαμα δυνατή και ικανή να το φροντίσει.

[Niki81]

Κοιτα εγω ποτε δε θα επελεγα παρενθετη...δε θα το αντεχα...δε θα την παλευα με τπτ.Χιλιες φορες θα προτιμουσα την υιοθεσια.αυτα που σκεφτεσαι οτι το παιδι θα παει να βρει την πραγαματικη του μανα τα θεωρω βλακειες.Απο τη στιγμη ομως που το βλεπεις ετσι και προτιμας την παρενθετη οκ.

 

Την υγεια σου να μη τη ρισκαρεις...το παιδι χρειαζεται τη μαμα του γερη και δυνατη...συνεχισε με την αποφαση σου.Ειμαι σιγουρη οτι δε θα ειναι ευκολοι οι 9 μηνες της εγκυμοσυνης αλλα ειμι ακομα πιο σιγουρη πως οταν θα παρεις το μωρακι στα χεριασου θα τα ξεχασεις ολα...εκει ολα μηδενιζουν κι αρχιζουν παλι απο την αρχη.

 

Με το καλο οτι αποφασισεις!!

[Ηλιόχαρις]

Τι πιθανότητες σου δίνουν οι γιατροί να πάει κάτι στραβά? Και αν θες απάντησε για όλες τις περιπτώσεις...από το να γεννηθεί πρώωρο ως και να κινδυνεψει η ζωή σου. Γυναίκες με πάθηση σαν την δική σου έχουν κυοφορήσει? Ξέρεις περιπτώσεις? Πώς πήγαν?

 

Ναι, ξέρω περιπτώσεις που έχουν κυοφορήσει και έχουν πάει καλά χωρίς προβλήματα. Ρίσκαραν όμως και το ήξεραν, ξέρω 4 κοπέλες.

 

Επίσης μια άλλη κοπέλα αμέσως μετά την καισαρική έπαθε πνευμονική εμβολή επειδη η καρδιά της δεν μπόρεσε να διαχειριστει τον όγκο του αίματος που απελευθερώθηκε επειδη πριν η μήτρα πίεζε τις φλέβες και είχαν πρηστει τα πόδια της, όταν έφυγε το βάρος από τη μήτρα ο όγκος του αίματος ανέβηκε προς τα πάνω και η καρδιά της δεν μπορούσε να αντλήσει καλά. Το αποτέλεσμα ήταν να μαζευτεί υγρό στους πνευμονες και να πάθει εμβολή. Ευτυχως την επαναφέρανε και τωρα ειναι καλά. Ποτε πριν δεν ειχε παρουσιασει κατι με την καρδια.

 

Αλλά η πάθηση μου έχει σαν επιπλοκές άλλες παθήσεις πολύ σοβαρές όπως καρδιακή ανεπάρκεια, διαβήτη, χρόνια ηπατίτιδα, έλλειψη ενζύμων, χαμηλό ανοσοποιητικό, θυρεοειδή, υπογονιμότητα κ.α. όλες οι κοπέλες που έκανα μωράκια με την πάθηση μου δεν είχαν καμια απο αυτές τις επιπλοκές εκτός απο το χαμηλο ανοσοποιητικό.

 

Καταλαβαίνετε λοιπον πόσο διαφορετικές περιπτώσεις υπάρχουν και πόσο πιο δύσκολη είναι η εγκυμοσύνη μιας κοπέλας που έχει 2 ή 3 απο αυτές τις επιπλοκές.

 

Επίσης, κανενας γιατρός δεν λέει καντο ή μην το κάνεις. Μου λενε οτι έχω δικαιωμα να γίνω μάνα αλλά απο την άλλη μου λένε να ενημερωσω και τους γονεις μου.

Και όταν σου λένε τους κινδύνους που διατρέχεις πραγματικά δεν ξέρεις.

[Ηλιόχαρις]

Επισης οι 9 μηνες της εγκυμοσυνης θα ειναι ισως οι πιο αγχωτικοι.. μετα ομως σκεψου οτι θα κρατας το παιδακι σου στην αγκαλια σου.. θα εχει τα δικα σου χαρακτηριστικα.. το δικο σου αιμα κλπ κλπ.Το αποτελεσμα ειναι αυτο που μετραει!Στην υιοθεσια ασχετα αν το μεγαλωνεις εσυ.. δεν παυει να ειναι παιδι μιας αλλης γυναικας που ισως καποτε την αναζητησει!Μην πεσετε κοριτσια να με φατε.. αλλα και εγω το βλεπω λιγο εγωιστικα!

Ξερω ενα ζευγαρι απο το χωριο μου που με αυτον τον τροπο εχουν αποκτησει διδυμα και μαλιστα πριν 10 χρονια!Οποτε φανταζομαι τωρα θα ειναι πιο ευκολες οι διαδικασιες!

Προχωρα... ειπαμε το αποτελεσμα μετραει.. και το αποτελεσμα ειναι ενα θαυματακι!

 

 

Απλά αν το κυοφορήσω εγω το άγχος μου θα χτυπάει κοκκινο συνεχεια, και ο φόβος, μηπως αγνοήσω κάποιο σύμπτωμα, μήπως πάει κατι στραβά και αν θα αντεξω ή οχι.

Αυτά σκέφτομαι κι εγώ maela για την υιοθεσία. Και ειναι κι άλλα που αν το ψαξετε λίγο θα τα βρείτε, εγω μετα απο αυτά που διάβασα κι ακουσα σχετικά με την υιοθεσία θαυμάζω πραγματικα τους ανθρώπους που υιοθετούν.

[faiaathanasia]

Αφού δεν θες να γίνεις παρένθετη μητέρα, υιοθέτησε...

Όλα τα παιδάκια του κόσμου αξίζουν το καλύτερο.. γιατί όλα είναι παιδιά..

[MarcoPolo]

Παιδια η υιοθεσια οταν εχεις σοβαρο προβλημα υγειας δεν γινεται τοσο ευκολα οσο νομιζετε. Δεν δινουν παιδια σε ανθρωπο που εχει υψηλου κινδυνου ζωη. Επιπλεον ισχυει αυτο που λεει η φιλη μας κανενα γιατρος δεν σου λεει καντο ναι η οχι. Με ποσοστα μιλανε και ειναι καθαρα θεμα τυχης τι επιπλοκες θα σου προκυψουν και το αν θα αντιμετωπιστουν σωστα και την σκαπουλαρεις η οχι. Ειναι πολυ σοβαρη αποφαση και εγω πιστευω οτι η λυση της παρενθετης ειναι η πιο σοφη.

 

Επιπλεον οταν το παιδι αυτο ερθει στην ζωη πανω απο ολα θα χρειαζεται μια μαμα γερη να το φροντισει οποτε σκεψου με γνωμονα αυτο. Οι επιπλοκες σε μια τετοια κατασταση μπορει να ειναι αντιμετωπισιμες υψηλου ρισκου η και οχι και αυτο στο τονιζουν ολοι οι γιατροι πριν μεινεις εγκυος. Απο εκει και περα ακριβως επειδη η υιοθεσια λογω της παθησης της φιλης μας ειναι και αυτη δυσκολη πολυ, εγω στην θεση της θα επελαγα την παρενθετη.

Και για οσους δεν εχουν τοσο σοβαρα θεματα υγειας η λυση της παρενθετης ακουγεται εξωφρενικη αλλα δεν ειναι πιστεψτε με οταν εχεις να αντιμετωπισεις απο την μια την λαχταρα σου για ενα παιδι και απο την αλλη το κεφαλι σου στην λαιμητομο.

[MarcoPolo]

Οσο για το αγχος που χτυπαει κοκκινο φιλη μου καλη ειτε το κυοφορησεις ειτε οχι απο την στιγμη που θα περιμενεις παιδι στην ζωη σου ξεκινα να το συνηθιζεις οτι θα ζεις με αυτο για τα υπολοιπα χρονια σου. Μανα σημαινει αγχος και ποτε δεν ηρεμεις απο την ωρα που το σκεφτεσαι ως ιδεα απλα αλλα και αργοτερα. Σκασε και ενα χαμογελακι τωρα ολα καλα θα πανε παρε αποφασεις και προχωρα με αισιοδοξια!!!!

[faiaathanasia]

Δεν μίλησα για υιοθεσία σαν πιο εύκολη λύση... απλά το έθεσα έτσι ώστε να καταλάβουμε ότι είτε υιοθεσία, είτε εγκυμοσύνη είτε παρένθετη μητρότητα, ουσιαστική διαφορά δεν υπάρχει.......

[maela]

Δεν μίλησα για υιοθεσία σαν πιο εύκολη λύση... απλά το έθεσα έτσι ώστε να καταλάβουμε ότι είτε υιοθεσία, είτε εγκυμοσύνη είτε παρένθετη μητρότητα, ουσιαστική διαφορά δεν υπάρχει.......

Καλημερα!

Εγω θεωρω οτι υπαρχει!Ειναι οπως το βλεπει ο καθενας ρε κοριτσια.!Για μενα..η υιοθεσια ειναι εντελως διαφορετικη απο την παρενθετη και την φυσιολογικη εγκυμοσυνη!Στην παρενθετη.. ειναι οπως και να εχει δικο σου το παιδι οπως με την φυσιολογικη κυηση!Στην υιοθεσια ομως οχι!

[viki35]

Θα σας πω και εγω τη γνωμη μου , ναι και εγω δεν θα προχωρουσα στην εγκυμοσυνη ακομα και να μην υπηρχε προβλημα για το μωρο δεν θα ρισκαρα ουτε τη δικια μου ζωη . Θα πω το χιλιολεγομενο , μανα δεν ειναι εκεινη που γενναει το παιδι , αλλα εκεινη που το μεγαλωνει , η μια πονναει την ωρα της γεννας η αλλη ποναει μια ολοκληρη ζωη και αγωνια , και προσευχεται να ειναι καλα το παιδι της , και σκεφτεται παντα ποιο θα ειναι το καλο για το παιδι της , και το διαβαζει , και χαιρεται και πανυγηριζει με τις προοδους του και κλαιει απο συγκινηση οταν το βλεπει να μεγαλωνει , και εχει μια τεραστια υπηρεφανια οταν εκεινο περασει σε πανεπιστημιο , και παντα με αρχηγο την αγαπη βαζει το παιδι της πανω απο ολα και τις δικες τουη αναγκες και αμα πρεπει να διαλε3ει , διαλεγει να ζησει το παιδι της και ας πεθανει εκεινη , ζει και πεθαινει για το παιδι της . Αυτη ειναι η μητερα ειτε το εχει γεννησει και το μεγαλωνει , ειτε το υοθετισε , ειτε το γεννησε παρενθετη μητερα (η μονη διαφορα σε αυτο ειναι οτι ειναι δικο της το dna μιας και ειναι δικο της το αυγο και το σπερμα του αντρα της ). Θα σας πω οτι προσφατα , μετα απο ενα μεγαλο καυγα με τη μανα μου και καποιες ενδηξεις στο παρελθον οπου ποτε δεν τις εψαξα , εγινε σχεδον βεβαιοτητα η υποψια που ειχα οτι ειμαι υοθετιμενη , ε και ? μπορει με τη μητερα μου πραγματικα να μην τα παω καλα (αλλα αυτο ειναι ενα αλλο τελειως διαφορετικο θεμα ) και να μην θελει εκεινη να εχουμε πλεον πολυ κοντινες σχεσεις , ομως καποτε αγαπιομασταν πολυ και ητανε η μητερα μου , η μαμα μου εκεινη που εβλεπα και ελιωνα . Ακομα και τωρα να ερχοτανε η φυσικη μου μητερα απλα θα την εφτυνα και θα την εστελνα στο διαολο με καθε ειλικρινια . Θελω να πω , να μην βασανιζεσαι καλο μου κοριτσι απο τετοια , η παρενθετη μητερα θα το δει ως "δουλεια" γιατι ετσι πρεπει , ουτε θα του μιλαει , ουτε θα το αγαπησει το πλασματακι σου οπου απλα θα φιλοξενηθει για 9 μηνες μεσα στη δικια της μητρα . Εσυ θα εισαι η μητερα του , εσυ θα αγωνιας για εκεινο . Κοιταξτε θελω να ειμαι παρα πολυ ειλικρινης και να πω οτι δεν ξερω αμα θα μπορουσα ποτε να υοθετισω(ισως το βλεπω ετσι διοτι εχω παιδια ) , θα προτιμουσα τη λυση της παρενθετης μητερας σε καθε περιπτωση . Ακομα κοριτσι μου και να φοβοσουνα και για τη δικη σου ζωη απο μια εγκυμοσυνη δεν ειναι καθολου κακο , ειναι απολυτα ανθρωπινο και απολυτα ειλικρινες και ομορφο να αγαπας τη ζωη σου . Ευχομαι οτι καλυτερο .