ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΜΑΝΟΥΛΕΣ...ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ;

[summerday]

Βρε κορίτσια, καθώς πλησιάζει ο καιρός που θα γεννηθεί η μικρούλα μου τόσο πιο περίεργο μου φαίνεται. Θα γίνω μανούλα και ακόμη καλά καλά δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Είμαι η μόνη;

Σίγουρα όταν θα γεννηθεί με το καλό το μωρό μου θα το κοιτάω και θα αναρωτιέμαι "Καλέ τώρα αυτό το μωρό δικό μου είναι;"

Όλοι μου λένε ότι θα αλλάξει και η ζωή μου - και φυσικό είναι - αλλά σαν όνειρο μου φαίνεται. Να φανταστείτε μπαίνω στο δωματιάκι που της φτιάξαμε και το κοιτάω, το ξανακοιτάω, και σκέφτομαι ότι σε λίγο καιρό θα έχει ένα μωρό εδώ μέσα - και μάλιστα θα είναι δικό μου - και μου φαίνεται εξωπραγματικό.

Αλήθεια, οι νέες μανούλες πως ένιωθαν τον πρώτο καιρό; Η αδερφή μου μου είχε πει ότι για κανά 2μηνο κοίταζε το μωρό και δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει ότι ήταν δικό της...

Εσείς πως νιώθετε;;;

[metanastis]

Αγαπητή φίλη μια από τα ίδια!

Εντωμεταξύ επειδή ακόμα δεν έχω καταλάβει ξεκάθαρες κλωτσίτσες, μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να ξεχνάει ότι είμαι έγκυος ή να μιλάω στην μπέμπα και μέσα μου να λέω "μα καλά εγώ τώρα έχω μωράκι"? Είναι που η κοιλίτσα μου είναι ακόμα πολύ μικρούλα και δεν έχω συνειδητοποιήσει τι ακριβώς γίνεται! Και μετά αναρωτιέμαι αν είμαι αναίσθητη...

Χαίρομαι πάντως που δεν είμαι η μόνη!

[blue]

Βρε κορίτσια, καθώς πλησιάζει ο καιρός που θα γεννηθεί η μικρούλα μου τόσο πιο περίεργο μου φαίνεται. Θα γίνω μανούλα και ακόμη καλά καλά δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Είμαι η μόνη;

Σίγουρα όταν θα γεννηθεί με το καλό το μωρό μου θα το κοιτάω και θα αναρωτιέμαι "Καλέ τώρα αυτό το μωρό δικό μου είναι;"

Όλοι μου λένε ότι θα αλλάξει και η ζωή μου - και φυσικό είναι - αλλά σαν όνειρο μου φαίνεται. Να φανταστείτε μπαίνω στο δωματιάκι που της φτιάξαμε και το κοιτάω, το ξανακοιτάω, και σκέφτομαι ότι σε λίγο καιρό θα έχει ένα μωρό εδώ μέσα - και μάλιστα θα είναι δικό μου - και μου φαίνεται εξωπραγματικό.

Αλήθεια, οι νέες μανούλες πως ένιωθαν τον πρώτο καιρό; Η αδερφή μου μου είχε πει ότι για κανά 2μηνο κοίταζε το μωρό και δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει ότι ήταν δικό της...

Εσείς πως νιώθετε;;;

 

απ'οτι βλεπω απο την ημερομηνια οι μερες μας ειναι κοντα..

 

το ιδιο θεμα σκεφτομουν να ανοιξω κι εγω αλλα με προλαβες. Οι μερες περνανε τοσο αργα πια, ενω σχεδον 8 μηνες περασαν σαν νερο...

 

χθες μιλουσα με τη μαια μου που με ενημερωσε για το τι θα περιμενω στον τοκετο κλπ και μερικες φορες δε πιστευα οτι αναφεροταν σε μενα...μου φαινεται λιγο απιστευτο και περισσοτερο οτι σε λιγες μερες το σπιτι μας θα γεμισει με μωρουδιστικα κλαματακια και γελακια! Ο πρωτος καιρος σιγουρα θα μας φανει λιγο πρωτογνορος και νομιζω πως ολες οι νεες μαμαδες το ιδιο αισθανονται.

[citron]

Δεν μπορω να το συνειδητοποιησω και εγω, ποσο μαλλον που ειμαι και ατομο που δεν εχει καμια απολυτως σχεση με μωρα και παιδια. Ποτε δεν με φανταζομουν μαμα και ακομα δεν μπορω να φανταστω οτι θα εχω δικο μου παιδι. Με τιποτα.

[evangelia]

η φίλη citron με κάλυψε απόλυτα!!

δεν έχω καμία σχέση με τα παιδιά, μόνο με την βαφτιστήρα μου!!

μπορώ να πω πως τα παιδιά των άλλων δεν είναι το καλυτερό μου

'ομως με την μπεμπούλα μου όλα μου φαίνονται διαφορετικά.ήθελα πολύ μια κορούλα και πραγματικά αισθάνομαι ευλογιμένη.όμως δεν το πιστεύω με τίποτα ακόμα. σε λίγο καιρό που θα τρέχουμε πανικόβλητες, θα το συνειδητοποιήσουμε για τα καλά!!!!

[korinaki]

Κι εγω κοριτσια μια απο τα ιδια.Σε λιγο καιρο θα εχω στην αγκαλια μου το πρωτο μου μωρακι και πολλες φορες δεν μπορω να το συνειδητοποιησω.Ειμαι πολυ ενθουσιασμενη,ευτυχισμενη,χαρουμενη,ηρεμη,νιωθω τελεια,υπαρχουν ομως και φορες που με πιανει κι ενα ψιλοαγχος.."Θα τα καταφερω με το μικρο μου πλασματακι"?"Θα ειμαι καλη μανουλα"?"Μηπως χασω την υπομονη μου και δεν ανταπεξελθω στην δυσκολη καθημερινοτητα που με περιμενει?"και πολλες αλλες σκεψεις γυρνανε στο μυαλο μου..Αχ θελω τοσο πολυ να ειμαι οσο γινεται καλη και σωστη μαμα..!

[Μαρια.X]

Κι εγω κοριτσια μια απο τα ιδια.Σε λιγο καιρο θα εχω στην αγκαλια μου το πρωτο μου μωρακι και πολλες φορες δεν μπορω να το συνειδητοποιησω.Ειμαι πολυ ενθουσιασμενη,ευτυχισμενη,χαρουμενη,ηρεμη,νιωθω τελεια,υπαρχουν ομως και φορες που με πιανει κι ενα ψιλοαγχος.."Θα τα καταφερω με το μικρο μου πλασματακι"?"Θα ειμαι καλη μανουλα"?"Μηπως χασω την υπομονη μου και δεν ανταπεξελθω στην δυσκολη καθημερινοτητα που με περιμενει?"και πολλες αλλες σκεψεις γυρνανε στο μυαλο μου..Αχ θελω τοσο πολυ να ειμαι οσο γινεται καλη και σωστη μαμα..!

Σαν να διαβαζω τις σκεψεις μου korinaki,εχω αγχος και για τον τοκετο αλλα το περισσοτερο ειναι το μετα....η ανατροφη του παιδιου, να το μεγαλωσω σωστα να μην μου παθει ποτε τιποτα,να 'χει την υγεια του.Ασε, εγω σκεφτομαι καμια φορα και πολυ πιο μελλοντικα...πανω απ'ολα να τα προστατευει ο θεος απο καθε κακο να εχουν την υγεια τους και θα βρουμε την δυναμη εμεις να τα βγαλουμε περα.

[korinaki]

Για τον τοκετο δεν εχω κανενα αγχος Μαρια μου(τουλαχιστον προς το παρον),αλλα το μετα ειναι που με ανυσυχει καμια φορα..Μετα βεβαια δινω δυναμη στον εαυτο μου και λεω πως θα τα καταφερω!Αλλα πιστευω οτι σκεφτομαστε ετσι καποιες φορες, απο το αγχος μας να ανταπεξελθουμε οσο μπορουμε καλυτερα!Θα τα λεμε κι απο δω να δινουμε κουραγιο και δυναμη η μια στην αλλη και ολα θα πανε καλα!!!Κοριτσια να σκεφτομαστε οσο μπορουμε ΘΕΤΙΚΑ!

[Silmaril]

Όταν γέννησα τον Ραφαήλ το πρώτο συναίσθημα που βίωσα ήταν χαρά επειδή γνώριζα αυτόν τον ανθρωπάκο που είχα μέσα μου τόσον καιρό! Και μέχρι εκεί.... Άργησα σχετικά να συνειδητοποιήσω τι συμβαίνει ακριβώς, και ίσως ακόμα να μην το έχω συνειδητοποιήσει 100%!!!Ναι, μετά απο δέκα χρόνια και, ώρες ώρες τον κοιτάζω και δεν το πιστεύω πως τον γέννησα και τον μεγάλωσα εγώ ... Ίσως βέβαια και γιατί μεγαλώσαμε μαζί ως εναν βαθμό...και η σχέση μας ήταν περισσότερο αμφίδρομη απ' ότι συνήθως μεταξύ μαμάς και παιδιού...

Τώρα με τον μπέμπη που περιμένουμε μια απο τα ίδια...μην πω και χειρότερα!

Πολλες φορές ξεχνάω οτι είμαι εγκυος, κι όταν ο μικρός μου υπενθυμίζει την παρουσία του με...δυναμικό τρόπο, και πάλι δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω οτι εχω μέσα μου ενα μωράκι! Κι υποτίθεται οτι εφόσον το έχω ξαναζήσει αυτό θα έπρεπε να είμαι πιο συνειδητοποιημένη... Τι να πω...

Αφού τις προάλλες που πήγα και αγόρασα μερικά κορμάκια τα κοιτούσαμε καλά- καλά και οι τρεις και αναρωτιόμασταν " μα στ' αλήθεια περιμένουμε κι άλλο μωράκι;" Και καλά οι άλλοι...ΕΓΩ;;;

Είμαι πολλή αναίσθητη γιατρέ;;;

Με το καλό σε όλες μας εύχομαι!

Αλλά μην περιμένετε κινηματογραφικές αντιδράσεις!!! Σας το λεω γιατί μερικές νεες μαμάδες περιμένουν οτι θα δουν το μωρό και δεν ξέρω κι εγώ τι θα συμβεί μέσα τους...κι επειδή συνήθως δεν συμβαίνει αυτό το σούπερ γουάου (ε, οκ είναι και το άγχος αν θα τα βγάλουν πέρα κλπ. όπως και η κούραση) απογοητεύονται και παθαίνουν κατάθλιψη...Εγω τότε στο τσακ την γλίτωσα! Κρατούσα το μωρό στα χέρια μου, μου φαινόταν απίστευτο και έλεγα " μα τώρα αυτό το γέννησα εγώ;" κι άλλες φορές - αργότερα- "Τώρα εγώ το αγαπάω αυτό το παιδί;"...

Όλα πιστεύω είναι φυσιολογικά στον πραγματικό κόσμο..στο Χόλιγουντ ίσως να είναι αλλιώς...

[summerday]

Για τον τοκετο δεν εχω κανενα αγχος Μαρια μου(τουλαχιστον προς το παρον),αλλα το μετα ειναι που με ανυσυχει καμια φορα..Μετα βεβαια δινω δυναμη στον εαυτο μου και λεω πως θα τα καταφερω!Αλλα πιστευω οτι σκεφτομαστε ετσι καποιες φορες, απο το αγχος μας να ανταπεξελθουμε οσο μπορουμε καλυτερα!Θα τα λεμε κι απο δω να δινουμε κουραγιο και δυναμη η μια στην αλλη και ολα θα πανε καλα!!!Κοριτσια να σκεφτομαστε οσο μπορουμε ΘΕΤΙΚΑ!

 

 

Εγώ πάλι σκέφτομαι την γέννα και έχω χε*** πάνω μου....Σκέφτομαι ότι θα έρθει εκείνη η ώρα και αγχώνομαι. Όχι ότι δεν αγχώνομαι και για το μετά...αλλά προς το παρόν σκέφτομαι πιο πολύ την ώρα της γέννας...

Μετά σίγουρα θα κοιτάω αυτό το μικρό πλασματάκι και θα αναρωτιέμαι αν βγήκε από μέσα μου...

[nikol28]

μέχρι στιγμής προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου οτι απο την στιγμή που το μωράκι είναι στην κοιλίτσα και κάνει διάφορα τσαλίμια τα οποία φαίνονται, άρα είμαι μανούλα αλλά αν δεν το πάρω στα χέρια μου να το αγκαλιάσω δεν θα πειστώ με τίποτα μέχρι τότε...

 

κι ύστερα είναι αυτό που λέτε κι εσείς

θα αναρωτιέμαι : είναι δικό μου αυτό το πλασματάκι, αυτή η φατσούλα ?αχ γούτσου γούτσου

[KAT123]

μια από τα ίδια και χειρότερα αισθάνομαι. Χθές πήγα στον γιατρό για να δει το μωρό και εμένα. Ε λοιπόν ούτε εγώ ούτε ο μπέμπης είμαστε έτοιμοι να τα πούμε από κοντά. Ο μεν μπέμπης δεν λέει να κατέβει είναι ψηλά στον Ολυμπο και η δε μήτρα της μαμάς είναι τεμπέλα όπως επίσης και ο τράχηλος. (Ποιος να μου το έλεγε πριν από 1 μήνα έπερνα prepar λόγω συσπάσεων παραλίγο να γεννήσω πρόωρα και τώρα ο μπεμπης ΚΟΙΜΑΤΑΙ!).

Τέλοσπάντων ο doc μου είπε ότι οι συνθήκες είναι πολύ ανώριμες και δεν βλέπει φως ούτε στις 40 εβδομάδες. Του είχα κλαφτεί και εγώ δεν αντέχω άλλο παρτο μου γιατί θα σκάσω και μου λέει κάτσε ηρέμησε σκέψου τα υπερ και τα κατα ΦΤ και καισαρικής και αν πραγματικά δεν αντέχεις άλλο τότε πάμε για καισαρικη την Τετάρτη 20/8.

Φρίκαρα, από εχθές συνειδητοποίησα ότι there's no way back.Αν όχι μέχρι τν Τετάρτη αλλά στις επόμενες 14 ημέρες θα γίνω μαμά. Πως θα το πλένω πως θα το φροντίζω. Τι θα κάνω με την δουλειά, και αμα μου αρρωστήσει θα πεθάνω....και άλλα τέτοια.

ΕΧΩ ΦΡΙΚΑΡΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ! και τελικά λέω να επιβραδύνω την όλη κατάσταση και να περιμένω μέχρι τέλους (κάτι που μου σύστησε και ο doc)

[MarinaG]

kalimera se oles tis manoules!

 

ego epeidi den eho akoma koilitsa egkyou, para tin 18 vdomada mou, den eho syneiditopoiisei pos eho moraki. to noiotho vevaia, alla ola afta einai toso kainouria gia emena.. protognores empeiries, synaisthimata mperdemena. merikes fores nomizo pos tha xypniso kai ola tha einai opos prin. anypomono na gennithei gia na katalavo pos yparhei kai tha einai to paidaki mas gia panta!!

 

hthes o spyros mou (o mpampakas tou) ekane paihnidakia stin elaxista diogkomeni koilitsa mou kai milage sto moro kai me sygkinise para poly. akoma kai tora pou to thymamai ta matia mou vourkonoun.

 

pragmatika an den to ziseis den mporeis na katalaveis peri tinos prokeitai. kai na fantasteite pos den eho syneiditopoiisei kai polla!!

 

ah, me provlepo poly hazomama... alla den peirazei, halali tou!!

[cristina]

Τα δικα μου συναισθηματα ειναι αρκετα μπερδεμενα..... Υπαρχουν στιγμες που θελω να γεννησω, να ξαλαφρωσω λιγακι κι αλλες που δε θελω να τελειωσει αυτη η μαγικη περιοδος...... Οσο κι αν υπηρξαν δυσκολιες για αρκετο καιρο στην εγκυμοσυνη μου, οταν βλεπω την κοιλια μου να κανει κυματακια κι αισθανομαι τη μπεμπα μου να στριφογυριζει αισθανομαι τοσο ομορφα που γελαω μονη μου σα χαζη ..... Αλλες στιγμες ειδικα οταν βλεπω το καθισματακι του αυτοκινητου τη φανταζομαι καθισμενη εκει, να φοραει τα κορμακια που της εχουμε παρει, να κουναει χερακια-ποδαρακια και δεν μπορω να το πιστεψω οτι σε λιγο θα τη βλεπω, δε θα την αισθανομαι μονο, αναρωτιεμαι για τη φατσουλα της .........

 

Χριστινα

[mariantinos]

Βρε κορίτσια, καθώς πλησιάζει ο καιρός που θα γεννηθεί η μικρούλα μου τόσο πιο περίεργο μου φαίνεται. Θα γίνω μανούλα και ακόμη καλά καλά δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Είμαι η μόνη;

Σίγουρα όταν θα γεννηθεί με το καλό το μωρό μου θα το κοιτάω και θα αναρωτιέμαι "Καλέ τώρα αυτό το μωρό δικό μου είναι;"

Όλοι μου λένε ότι θα αλλάξει και η ζωή μου - και φυσικό είναι - αλλά σαν όνειρο μου φαίνεται. Να φανταστείτε μπαίνω στο δωματιάκι που της φτιάξαμε και το κοιτάω, το ξανακοιτάω, και σκέφτομαι ότι σε λίγο καιρό θα έχει ένα μωρό εδώ μέσα - και μάλιστα θα είναι δικό μου - και μου φαίνεται εξωπραγματικό.

Αλήθεια, οι νέες μανούλες πως ένιωθαν τον πρώτο καιρό; Η αδερφή μου μου είχε πει ότι για κανά 2μηνο κοίταζε το μωρό και δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει ότι ήταν δικό της...

Εσείς πως νιώθετε;;;

 

απ'οτι βλεπω απο την ημερομηνια οι μερες μας ειναι κοντα..

 

το ιδιο θεμα σκεφτομουν να ανοιξω κι εγω αλλα με προλαβες. Οι μερες περνανε τοσο αργα πια, ενω σχεδον 8 μηνες περασαν σαν νερο...

 

χθες μιλουσα με τη μαια μου που με ενημερωσε για το τι θα περιμενω στον τοκετο κλπ και μερικες φορες δε πιστευα οτι αναφεροταν σε μενα...μου φαινεται λιγο απιστευτο και περισσοτερο οτι σε λιγες μερες το σπιτι μας θα γεμισει με μωρουδιστικα κλαματακια και γελακια! Ο πρωτος καιρος σιγουρα θα μας φανει λιγο πρωτογνορος και νομιζω πως ολες οι νεες μαμαδες το ιδιο αισθανονται.

 

 

sumfwnw apolita mazi sas..einai konta oi hmerominies mas ki akoma den mporw na xonepsw oti thn leksh MAMA den tha thn lew mono egw alla tha mou thn lene ki emena!!pantws emena h psixologia mou allakse kapws...dld protimw na pernw pragmatakia gia ton mpemph mou para gia mena...egw pou hmoun toso egwistria k ta ithela oooola dika mou twra panw a ola to nini k pou eimai akoma...?!pou na erthe kiolas!den kserw an isxiei k gia sas...isws ftaiei oti emena mou irthe aproiopoihta!den to perimename me tipota!koritsia o theos mas xarizei to megalytero dwro toy!!!ki egw etsi nomizw oti den pernane oi meres enw oi proigoumenoi mhnes perasan neraki.KALH MAS DYNAMH GIA THN GENNA

[jenny]

σαν νέα μαμά σας βεβαιώνω ότι ακόμη δεν το πισέύω! βλέπω τη μικρή και με πιάνουν τα κλάμματα είναι η απόλυτη ευτυχία!

[alvadi]

Και τι γλυκουλι που είναι Jenny! Aχ τρελαίνομαι για τέτοιες ηλικίες.....

 

Κορίτσια όλες με το καλό και με ένα πόνο! ΚΑΤ123 όλα καλά και μην ανησυχείς!

[KAT123]

Και τι γλυκουλι που είναι Jenny! Aχ τρελαίνομαι για τέτοιες ηλικίες.....

 

Κορίτσια όλες με το καλό και με ένα πόνο! ΚΑΤ123 όλα καλά και μην ανησυχείς!

 

Σε ευχαριστώ πολύ Pam για την υποστήριξη. Η αλήθεια είναι ότι τα νεύρα όλων μας είναι σπασμένα. Αυτή η αναμονή σκοτώνει τρελά. Όπως λέει και μία φίλη που γέννησε πριν 8 μήνες .... σε καταλαβαίνω απόλυτα .... όταν όμως το πάρεις αγκαλιά θα τα ξεχάσεις όλα..!!! για να δούμε

[naina]

Κορίτσια, τις τελευταίες μέρες σκέφτομαι όλο και πιο έντονα ότι θα γίνω μανούλα Μάλλον πλησιάζει ο καιρός και μπαίνω στο κλίμα, γιατί όλο αυτό το διάστημα είχα το νου μου στα ιατρικά θέματα και όχι στην ίδια τη μητρότητα. Αναρωτιέμαι αν το πρώτο διάστημα θα είναι δύσκολο και πώς θα τα καταφέρω, έτσι που έχω γίνει κουρέλι από την κούραση της εγκυμοσύνης και των προβλημάτων της...Από την άλλη ανυπομονώ να περάσουν οι 6 εβδομάδες που μου υπολείπονται για να ξεκινήσει το ταξίδι μας με το μωρό

[citron]

Αχ, και εγω το σκεφτομουν πολυ εντονα χθες. Σαν να συνειδητοποιησα τι συμβαινει. Αλλα ΔΕΝ ειμαι ετοιμη να γινω μανουλα. Δεν εχω ιδεα, η ζωη μου ησυχη ετσι οπως ειναι μ'αρεσει, μ'αρεσει που ειμαστε οι 2 μας σπιτι και δεν εχουμε τετοιες υποχρεωσεις.

 

Το ξερω οτι ακουγεται αχαριστο και φρικτα εγωιστικο αλλα ετσι νιωθω. Δεν μπορω να φανταστω πως θα τα βγαλω περα τον πρωτο καιρο και οχι επειδη ειμαι κακομαθημενη ( ζω μονη μου χρονια, εχω ζοριστει με δουλειες και ευθυνες απο μικρη ).

 

Βλεπω τα μωρουδιακα που αγορασαμε και τα σουτιεν με επιθεματα και νομιζω οτι προοριζονται για αλλου.

 

Θα ειμαι αραγε ποτε ετοιμη ?

[koritsaki]

Αν και εχω πολυ καιρο ακομα μπροστα μου και τιποτα δεν ειναι σιγουρο ακομα......δεν μπορω να το πιστεψω με τιποτα......η κοιλια ναι μεν μεγαλωνει οχι πολυ σαν πρισμα περισσοτερο αλλα εγω δεν μπορω να το πιστεψω.....οτι εγω θα κανω παιδακι...πως θα τα καταφερω???θα τα καταφερω?????δεν ξερω στο μελλον μετα απο τους κρισιμουν μηνες ισως και ξεκινησω να το πιστευω σιγα σιγα.....

[yogini]

Απο την στιγμή που είδα τις δυο γραμμούλες στο τεστ εγκυμοσύνης κατάλαβα ότι θα γίνω μανούλα. Απο τη στιγμή που είδα την κουκιδίτσα μέσα στο σάκο την 6η εβδομάδα το αγάπησα παράφορα. Δεν το περίμενα ποτέ να ειναι έτσι αστραπιαίο αλλά απο την αρχή συνειδητοποίησα τι μου συμβαίνει και τι πρόκειται να ακολουθήσει (παρόλο που ήμουν ανύπαντρη κτλ). Δεν ξέρω ίσως ήμουν έτοιμη να γίνω μανούλα, μου έκανε και μένα εντύπωση το πόσο εύκολα αλλάξαν όλα μέσα μου σε μια μονάχα στιγμή.

Καμιά φορά βιάζομαι να περάσουν οι μήνες να γνωρίσω το πλασματάκι μέσα μου και άλλες φορές όπως τώρα που το νιώθω να κάνει κωλοτουμπίτσες μου αρέσει που το κουβαλάω και έχω την ευθύνη του.

 

Αχ ήταν ακαριαίος ο έρωτας!

[LouLou]

Αχ ήταν ακαριαίος ο έρωτας!

... να δεις όταν στο βάλουνε στην αγκαλιά σου τι έχεις να πάθεις...

[rouge]

Ούτε και εγώ έχω καταλάβει ακόμη πολλά!Το μόνο που σκέφτομαι είναι τη στιγμή που θα δω τον παίδαρό μου!Θέλω μόνο να βγει γερός και να αντικρύσω επιτέλους τα ματάκια του.......Όπως όλες οι μέλλουσες μανούλες!!!

[fallenangel]

Κοριτσάκια μου, καλησπέρα! Κι εγώ όσο περνάει ο καιρός αρχίζω να το συνειδητοποιώ περισσότερο αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω συνειδητοποιήσει πλήρως ότι ΕΓΩ θα γίνω μανούλα! Απίστευτο μου φαίνεται! Ανέκαθεν λάτρευα τα μωρά και τα παιδάκια, αλλά δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω πλήρως ότι αυτό θα είναι το δικό μου παιδάκι! Το σαββατοκύριακο έβαψε ο αντρούλης μου το παιδικό δωμάτιο, το διακοσμήσαμε και έγινε κουκλίστικο. Ακόμη δεν ήρθαν τα επιπλάκια (τα παραγγείλαμε), αλλά και έτσι άδειο τρελλαίνομαι όταν το βλέπω! Ε λοιπόν, καθόμουν και το χάζευα και αναρωτιόμουν "Τώρα εδώ μέσα θα κοιμάται το δικό μας το μωράκι;;;" Σαν να μην το πιστεύω ένα πράγμα... !!! Νομίζω ότι όταν πάρω αγκαλίτσα τον μπέμπη μου για πρώτη φορά, τότε θα το συνειδητοποιήσω πλήρως...