Ξανά έγκυος, θα τα καταφέρω?

[lucky mom]

Καλησπέρα.

Έχω μία κορούλα 28 μηνών και είμαι έγκυος. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου είμαι σχεδόν 5 εβδομάδων, σήμερα έκανα την 1η χοριακή. Πέρα από την απίστευτη χαρά που νιώθω -ήταν κάτι που το ήθελα πολύ- έχω αγχωθεί απίστευτα για το πως θα τα καταφέρω. Τι εννοώ? Στην 1η εγκυμοσύνη μου είχα πάθει αποκόλληση (παρόλο που πρόσεχα να μην σηκώνω βάρη) και πέρασα το 1ο τρίμηνο ξάπλα.

Τώρα που έχω και το ζουζουνάκι μου, και την παίρνω συνέχεια αγκαλίτσες κλπ πως θα καταφέρω να μην πάθω πάλι αποκόλληση? Και για να διευκρινισω όταν λέω αγκαλιές εννοώ π.χ. ξυπνάει το βράδυ και θέλει γάλα, πάμε αγκαλιά και το ετοιμάζουμε, το πρωί για να πάμε στο σχολικό που μας περιμένει για το σταθμό πάμε αγκαλιά κλπ. (μην παρεξηγηθώ, περπατάμε κανονικά, δηλαδή τρέχουμε, αλλά είμαστε και πολύ της αγκαλιάς...)

Από την άλλη πάλι σκέφτομαι τόσες μανούλες που έχουν και μικρότερα παιδάκια πως τα καταφέρνουν, άρα θα μπορέσω και εγώ!

Δευτερομανούλες για πείτε μου εμπειρίες μπας και καλμάρω κάπως...

[magdoulini]

δευτερο παιδακι δεν εχω,αλλα αυτο που ξερω,ειναι οτι καθε εγκυμοσυνη δεν ειναι ιδια με την προηγουμενη,αν ειχες καποια αποκολληση στην πρωτη σου,δεν σημαινει οτι το ιδιο θα ξαναπαθεις...ασε που πιστευω οτι αυτο δεν εξαρταται απο το αν σηκωνεις αγκαλια το παιδακι σου,αλλα απο αλλους παραγοντες κυριως,που δεν ειναι εξαρτωμενοι απο εμας...ευχομαι να εχεις μια υπεροχη και ανεφελη εγκυμοσυνη

[lucky mom]

magdoulini μου σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη ευχή σου, να χαίρεσαι και εσύ το παιδάκι σου! Ναι έχεις δίκιο αλλά οι μνήμες του παρελθόντος με "έχουν στην τσίτα"!!!

[Marigoula]

Τριανταφυλένια εμενα η κόρη μου είναι 3 και κοντευει 17 κιλά. Ήδη δεν μπορουσα από πριν να τη σηκώνω για πολύ πόσο μάλλον τώρα που είμαι έγκυος. Μετο που έκανα τη χοριακή και βεβαιώθηκα δεν την έχω ξανασηκώσει. Σιγά σιγά κι εσείς να το κόψετε τουλάχιστον όρθια αγκαλιά, θα την παίρνεις αγκαλιά μόνο καθιστή. Ειδικά το 1ο τρίμηνο είναι δύσκολο και πρεπει όλες να προσέχουμε, για πιο μετά συμβουλέψου και το γιατρό σου αν μπορείς να τη σηκώνεις γιατί σίγουρα θα είναι και πιο ελαφριά από τη δικιά μου. Επίσης, αργότερα μπορείς να της εξηγήσεις ότι έχεις μωράκι στην κοιλια σου και πρεπει να προσέχεις κλπ. Τώρα τι θα καταλάβει σε αυτή την ηλικία ειναι αλλο θέμα....Αντε με το καλο..

[alexele]

Καλησπέρα.

Έχω μία κορούλα 28 μηνών και είμαι έγκυος. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου είμαι σχεδόν 5 εβδομάδων, σήμερα έκανα την 1η χοριακή. Πέρα από την απίστευτη χαρά που νιώθω -ήταν κάτι που το ήθελα πολύ- έχω αγχωθεί απίστευτα για το πως θα τα καταφέρω. Τι εννοώ? Στην 1η εγκυμοσύνη μου είχα πάθει αποκόλληση (παρόλο που πρόσεχα να μην σηκώνω βάρη) και πέρασα το 1ο τρίμηνο ξάπλα.

Τώρα που έχω και το ζουζουνάκι μου, και την παίρνω συνέχεια αγκαλίτσες κλπ πως θα καταφέρω να μην πάθω πάλι αποκόλληση? Και για να διευκρινισω όταν λέω αγκαλιές εννοώ π.χ. ξυπνάει το βράδυ και θέλει γάλα, πάμε αγκαλιά και το ετοιμάζουμε, το πρωί για να πάμε στο σχολικό που μας περιμένει για το σταθμό πάμε αγκαλιά κλπ. (μην παρεξηγηθώ, περπατάμε κανονικά, δηλαδή τρέχουμε, αλλά είμαστε και πολύ της αγκαλιάς...)

Από την άλλη πάλι σκέφτομαι τόσες μανούλες που έχουν και μικρότερα παιδάκια πως τα καταφέρνουν, άρα θα μπορέσω και εγώ!

Δευτερομανούλες για πείτε μου εμπειρίες μπας και καλμάρω κάπως...

 

Triantafillenia μου με το καλό το δεύτερο μωράκι σας! Γέννησα το δεύτερο μωρό μου όταν ο μεγάλος μου ήταν 28 μηνών. Οι εγκυμοσύνες μου ήταν υψηλού κινδύνου και μόλις έμεινα έγκυος στο δεύτερο μωρό δεν πήρα για 9 μήνες το μεγάλο μου αγκαλιά, παρά μόνο όταν καθόμουνα και μου τον έδιναν αγκαλιά. Η αληθεια είναι ότι στεναχωριόμουνα γιατί ούτε μπάνιο δεν τον έκανα, αλλά σκεφτόμουνα και το μωράκι που είχα στη κοιλίτσα μου να μη το ταλαιπωρήσω, άλλωστε εννέα μήνες ήταν έκανα υπομονή και πέρασαν τώρα δε χορταίνω αγκαλιές και από τους δύο:grin:.

Βέβαια χρειάστηκε και αγκαλιά να τον πάρω, και να τον πλύνω αλλά όχι καθημερινά και φυσικά όταν είχα βοήθεια το αναλάμβανε άλλος.

Όπως όμως σου είπαν κάθε εγκυμοσύνη είναι διαφορετική και ίσως να μη χρειαστεί να μείνεις στο κρεβάτι.

Όλα καλά θα πάνε!

[iliostalakti]

Καταρχάς συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου! Με το καλό ν'αγκαλιάσεις και το δεύτερο παιδάκι σου!

Όταν έμεινα έγγυος στη δεύτερη κορούλα μου η πρώτη ήταν 7 μηνών οπότε εκ των πραγμάτων δεν τις γλιτώναμε τις αγκαλιές.

Στις αρχές είχα λίγο αιματάκι και φοβόμουν αλλά μετά η εγκυμοσύνη ήταν καλή οπότε τη σήκωνα- με φόβο ειναι η αλήθεια- και προσπάθούσα να το αποφεύγω όποτε γινόταν.

όλα καλά θα πάνε, εσένα είναι και πιο μεγάλη και θα συνεργαστείτε καλύτερα, θα την παίρνεις καθιστή αγκαλίτσα για να σε χορταίνει.

Κι αν χρειαστεί,εννοείται να ζητήσεις βοήθεια από συγγενείς κλπ για να μην κουράζεσαι πολύ.

Καλή συνέχεια!

[lucky mom]

alexele και Marigoula σας ευχαριστώ πολύ για τα μηνύματά σας και σας εύχομαι να χαίρεστε τα ζουζουνάκια σας!!! ήδη εδώ και μερικές ημέρες προσπαθώ να της λέω ότι πονάει το χεράκι της μανούλας και δεν μπορεί να την παίρνει πολύ αγκαλίτσα αλλά δεν πολυπιανει... Είναι και μαλαγάνα το καμάρι μου, μου κάνει καλό και τσουπ! σκαρφαλώνει αγκαλιά. Επίσης κάπου έχω διαβάσει ότι καλύτερα να μην της ανακοινώσω για το μωρό που έρχεται τουλάχιστον μέχρι να φαίνεται η κοιλίτσα μου γιατί τα παιδιά δεν έχουν την αίσθηση του χρόνου που έχουμε εμείς οι μεγάλοι και μπορεί να της δημιουργηθεί άγχος για μία αλλαγή η οποία όμως θα αργησει να συμβει. έχω ψιλομπερδευτεί πως να το χειριστώ. Κάθε συμβουλή δεκτή!!!

[lucky mom]

Καταρχάς συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου! Με το καλό ν'αγκαλιάσεις και το δεύτερο παιδάκι σου!

Όταν έμεινα έγγυος στη δεύτερη κορούλα μου η πρώτη ήταν 7 μηνών οπότε εκ των πραγμάτων δεν τις γλιτώναμε τις αγκαλιές.

Στις αρχές είχα λίγο αιματάκι και φοβόμουν αλλά μετά η εγκυμοσύνη ήταν καλή οπότε τη σήκωνα- με φόβο ειναι η αλήθεια- και προσπάθούσα να το αποφεύγω όποτε γινόταν.

όλα καλά θα πάνε, εσένα είναι και πιο μεγάλη και θα συνεργαστείτε καλύτερα, θα την παίρνεις καθιστή αγκαλίτσα για να σε χορταίνει.

Κι αν χρειαστεί,εννοείται να ζητήσεις βοήθεια από συγγενείς κλπ για να μην κουράζεσαι πολύ.

Καλή συνέχεια!

 

Σε ευχαριστώ πολυ!!!!!!!!!

να σου ζήσουν τα καμάρια σου!!!!

[alexele]

Eγώ πάντως από το δεύτερο μήνα του το έλεγα, μια στο τόσο ότι "η μανούλα έχει ένα φασολάκι στη κοιλίτσα της" γι' αυτό δε μπορώ να σε πάρω αγκαλιά ή να σε φροντίσω όπως πριν, τον πήρα μαζί μου και σε αρκετά υπέρηχα οπότε είχε μπει στο κλίμα από νωρίς. Ερχόταν έπιανε τη κοιλιά μου, χάϊδευε τον αδελφό του και όταν πια έπρεπε να τον αφήσω για το μαιευτήριο δεν του έκανε εντύπωση κάτι ίσα ίσα που ανυπομονούσε να δει το φασολάκι!

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα που βλέπει ότι το φασολάκι δεν ήταν κάτι παροδικό και ήρθε για να μείνει!!!!!

[Έφη_]

Γλυκειά μου, αρχικά συγχαρητήρια πάρα πολλά!!!!

Δεν έχω εμπειρία να σου περιγράψω καθότι έγκυος στο 1ο μου παιδάκι....

Το μόνο που θα σου πω είναι σίγα-σιγά να κόψεις τις πολλές αγκαλιές με την μπουμπού σου, κι όχι μόνο για την εγκυμοσύνη σου αλλά και για μετά που θα έχεις λιγότερο χρόνο μαζί της καθώς θα σε μονοπωλεί το δεύτερο παιδάκι σου!!!Πάντως μην το κάνεις απότομα και πληγωθεί η μικρούλα σου....

Επίσης, έχε κατά νου ότι κάθε εγκυμοσύνη διαφέρει...δε σημαίνει ότι θα ξανα-πάθεις αποκόλληση επειδή είχες στην 1η σου εγκυμοσύνη!!!Να ξέρεις ότι η φύση προνοεί για τα πάντα.

 

Όπως και να'χει σου εύχομαι να έχεις μια εγκυμοσύνη που να μην την καταλάβεις καθόλου!!!

[xristinio]

κι εξω ξανα εγκυος.....!δυστυχως δεν μπορουμε να μην περνουμε αγκαλια τα μωρακια μας....εμεις βγαζουμε και δοντια τωρα οποτε η αγκαλια ειναι απαραιτητη....πιστευω οτι θελει λιγο προσοχη και ολα θα πανε καλα....

[lucky mom]

Έφη με το καλό να δεχτείς το παιδάκι σου!

Xristinio έχεις δίκιο με λίγο προσοχή θα τα καταφέρουμε. Ήδη σκέφτομαι πως να κάνω την καθημερινοτητα πιο εύκολη σύμφωνα με τα νέα δεδομένα.

[marina-mou]

τριανταφυλλένια και εγώ είμαι έγγυος στο 2ο παιδάκι. στην πρώτη εγκυμοσύνη είχα και εγώ πολλά προβλήματα, ήταν δίδυμα και είχα αποκόλληση και αιμορραγίες και τελικά έχασα το ένα. τώρα στην δεύτερη εγκυμοσύνη ευτυχώς δεν είχα καθόλου προβλήματα. το κοριτσάκι μου αποφεύγω να το κρατώ πολλή ώρα αγκαλιά και ευτυχώς το μπάνιο της το έχει αναλάβει η μαμά μου ή ο σύζυγος μου. είναι πολύ σημαντικό να έχεις βοήθεια ειδικά τον πρώτο καιρό.

[Μαρία1982]

Τριανταφυλλένια μου μην αγχώνεσαι. Θα τα καταφέρεις και μάλιστα μια χαρά. Λίγη προσοχή χρειάζεται και όλα θα πάνε τέλεια! Εγώ στην πρώτη εγκυμοσύνη μου ήμουν καλά αλλά να μη στα πολυλογώ στη γέννα είχα ευαισθησία με την επισκειρίδιο (γένναγα 18 ώρες, με πολλά ευτράπελα, πολλά στραβά που τελευταία στιγμή φτιάχνονταν κτλ) με αποτέλεσμα μετά για κανένα χρόνο να πονάω όταν καθόμουν, να κλαίω από τον πόνο και φυσικά να έχω και ένα αντράκι πολύ ζωηρό που δεν μπορούσα να το αφήνω έρμαιο στην τύχη του. Έμεινα έγκυος όταν ο μικρός ήταν περίπου 1.5 ετών και με έπιασε μεγάλος φόβος. Όμως σιγά σιγά και με υπομονή (θα κλαιει η μικρή και θα πρέπει να της εξηγήσεις ότι δεν μπορείς να την πέρνεις αγκαλίτσες παρα μόνο αν είσαι καθισμένη κτλ.) θα δεις ότι θα περάσει το πρώτο τρίμηνο και σιγά σιγά όλα θα είναι καλύτερα. Απλά μίλα και με το γιατρό σου φυσικά και θα σου πει και ο ίδιο τι ακριβώς πρέπει να προσέχεις και να κάνεις. Όλα θα πάνε καλά! Καλή εγκυμοσύνη!!!

[viki35]

Λοιπον , εγω ειμαι μαμα με 2 παιδια με 19 μηνες διαφορα το ενα με το αλλο , χωρις βοηθειες απο γιαγιαδες . Τωρα τα παιδια μου ειναι 5 και 3,5 ετων και ειμαι εγκυος 11 εβδομαδων στο 3ο , ειχα 2 αποβολες σε εγκυμοσυνες που προσεχα . Τωρα δεν προσεχω τιποτα , τα κανω ολα και συμφερω . Δεν συμβουλευω το ιδιο , αλλα συμβουλευω να μην φοβασαι . Θα πρεπει και η πιτσιρικα σου λιθγακι να φυγει απο την αγκαλιαααα , τουλαχιστον οχι τοσο αγκαλια . Θα βαλεις πολυ και τον αντρα σου στο παιχνιδι , εγω αμα δεν τον ειχα θα τα ειχα παι3ει . Σκεψου οτι ο γιος μου ειναι 21 κιλα και η κορη μου 17 και ομως αμα χρειαστει θα τους παρω αγκαλια . Η αληθεια ειναι οτι οταν εχουμε πανω απο 1 παιδι και μενουμε εγκυες ρισκαρουμε λιγο παραπανω απο οτι οταν ειμαστε χαλαρες και κουλ . Η καθε εγκυμοσυνη ειναι εντελως διαφορετικη , στην κορη μου οχι απλα δεν προσεχα , τραπεζαριες σηκωνα στο χερι και ομως η μανταμιτσα δεν ελεγε να βγει με τπτ και τη βγαλαμε με προκληση , στην 3η εγκυμοσυνη μου ομως παρολο που προσεχα επαθα παλλινδρομη .Θεωρω οτι καθε εγκυμοσυνη ειναι διαφορετικη και η καθε εγκυμοσυνη εχει το αναλογο ρισκο ουτως η αλλως . Απολαυσε τη νεα σου κατασταση με τις οποιες προφυλα3εις μπορεις να πετυχεις και μηνα ανησυχεις για τιποτα .

[mirtoula4]

όταν έμεινα έγκυος στο δεύτερο η κόρη μου ήταν 14 μηνών.και μένω σε 3όροφη μεζονέτα...καταλαβαίνεις....Αλλά μια χαρά πήγε, πολύ καλύτερα απ ότι φανταζόμουν. Βρίσκεις πατέντες και τρόπους για να τα κάνεις όλα!

[Annast]

Καλησπέρα.

Έχω μία κορούλα 28 μηνών και είμαι έγκυος. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου είμαι σχεδόν 5 εβδομάδων, σήμερα έκανα την 1η χοριακή. Πέρα από την απίστευτη χαρά που νιώθω -ήταν κάτι που το ήθελα πολύ- έχω αγχωθεί απίστευτα για το πως θα τα καταφέρω. Τι εννοώ? Στην 1η εγκυμοσύνη μου είχα πάθει αποκόλληση (παρόλο που πρόσεχα να μην σηκώνω βάρη) και πέρασα το 1ο τρίμηνο ξάπλα.

Τώρα που έχω και το ζουζουνάκι μου, και την παίρνω συνέχεια αγκαλίτσες κλπ πως θα καταφέρω να μην πάθω πάλι αποκόλληση? Και για να διευκρινισω όταν λέω αγκαλιές εννοώ π.χ. ξυπνάει το βράδυ και θέλει γάλα, πάμε αγκαλιά και το ετοιμάζουμε, το πρωί για να πάμε στο σχολικό που μας περιμένει για το σταθμό πάμε αγκαλιά κλπ. (μην παρεξηγηθώ, περπατάμε κανονικά, δηλαδή τρέχουμε, αλλά είμαστε και πολύ της αγκαλιάς...)

Από την άλλη πάλι σκέφτομαι τόσες μανούλες που έχουν και μικρότερα παιδάκια πως τα καταφέρνουν, άρα θα μπορέσω και εγώ!

Δευτερομανούλες για πείτε μου εμπειρίες μπας και καλμάρω κάπως...

καλημερα τριανταφυλενια!!!καλο μηνα κ με το καλο το μωρακι σου! εχω κ εγω μια κορουλα 28 μηνων,κ χθες πηγαμε να ακουσουμε την καρδουλα του μωρου!ο γιατρος δεν μου απαγορεψε τιποτα απολυτως,κ να σηκωνω την μικρη κ ταξιδια να πηγαινω κτλ..σιγουρα δεν θα κανω υπερβολες,αλλα δεν εχω σκοπο να στερησω αγκαλιτσες απο την μπουμπου μου!!!!

σου ευχομαι οτι καλυτερο!!

[lucky mom]

marina-mou, σου ευχομαι με το καλο να γεννησεις το παιδακι σου

Μαρία1982, ναι υπομονη θελει αλλα αυτο το ατιμο το 1ο τριμηνο μου φαινεται αιωνας!

viki35, δυστυχως και εγω δεν εχω βοηθεια απο παπουδογιαγιαδες, μονο τον αντρα μου αλλα τωρα τελευταια χτυπαει 12ωρα στη δουλεια! παντως βρε συ χωρις βοηθεια και πας για το τριτο! respect!

mirtoula4, το προηγουμενο σπιτι μου ηταν μεζονετα 2οροφη οποτε σε νοιωθω απολυτα... εδω εγω στιγμες βαριομουνα να κατεβω να πιω νερο απο τα πολλα πανω κατω, ποσο μαλλον εσυ...

Annast, με το καλο και εσυ να δεχτεις το μωρακι σου! Ασχετο: επειδη οι ζουζουνες μας εχουν την ιδια ηλικια, την πανα την εχετε κοψει?

 

Παντως γενικα εχει φτιαξει η ψυχολογια μου, πηρα σημερα και τα αποτελεσματα της 2ης χοριακης και ολα βαινουν καλως!!!!!!! Ελπιζω να συνεχιστουν ετσι!!!!

[Sistinoule]

Καλησπέρα και από εμένα Τριανταφυλλένια μου! Με το καλό να δεχτείς το δεύτερο μωράκι σου!!

Εγώ έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου μια εβδομάδα μετά τα πρώτα γενέθλια του πρώτου. Κι εγώ είχα μια δύσκολη πρώτη εγκυμοσύνη με αποκόλληση, ακινησία, μόνιμη ευαισθησία και αιμορραγίες με κάθε ευκαιρία. Όπως το λες κι εσύ, έτσι είχα φοβηθεί πάρα πολύ για το εάν θα τα καταφέρω. Την ίδια εποχή έτυχε να χρειαστεί να μετακομίσει ο άντρας μου σε άλλη πόλη για δουλειά και έμεινα μόνη, χωρίς άλλη βοήθεια. Το μόνο που πέρασε από το μυαλό μου, αλλά τελικά αποδείχθηκε σωτήριο ήταν να μεταφέρω όλες τις δραστηριότητες, τις αγκαλιές, τις αλλαγές της πάνας, τα πάντα δηλαδή ....στο πάτωμα!!!! Όταν το μωράκι μου ήθελε αγκαλίτσες δεν του τις στερούσα, αλλά γονάτιζα ή καθόμουν οκλαδόν, δεν το σήκωνα ψηλά. Το ίδιο και με τις αλλαγές. Δύο λεκανίτσες (μία με σαπουνάδα, μια με καθαρό νερό) στρωματάκι στο πάτωμα και εκεί αλλάζαμε. Και το μπανάκι σε λεκανίτσα χαμηλά, για να μην με προβληματίζει καθόλου το ύψος. Χρειάστηκε επίσης να βγούμε και από την κούνια γιατί δεν μπορούσα να το σηκώνω ψηλά, να το περνάω πάνω από τα κάγκελα για να το βάζω για ύπνο όποτε τύχαινε και κοιμόταν την ώρα που έπινε το γάλα του.

Όλη αυτή η περίοδος όμως "του πατώματος" λειτούργησε πάρα πολύ καλά και προετοίμαζε χωρίς να το καταλαβαίνω την περίοδο του θηλασμού. Το πρώτο παιδάκι είχε μάθει να καθόμαστε κάτω παρέα και να κάνουμε πράγματα μαζί και έτσι όταν ήρθε το μωρό, παίρναμε παιχνίδια, καθόμασταν κάτω όλοι μαζί, με το ένα χέρι παίζαμε και με το άλλο κράταγα το μωρό για να θηλάσει.

Όταν έμεινα έγκυος στο τρίτο, εκεί πια ήμασταν 2 και 3μισυ, οπότε μπορούσαμε να συνεννοηθούμε πιό καλά, αλλά πάλι σε γενικές γραμμές τα ίδια τηρήθηκαν. Ήταν όμως ακόμα πιο εύκολα καθώς τα 2 πρώτα έπαιζαν και απασχολούνταν πολύ το ένα με το άλλο. Και ακόμα-ακόμα πιο εύκολα, αφού δεν είχαμε πάνες και αλλαγές.

Σου εύχομαι ολόψυχα όλα να πάνε καλά, να έχεις μια πολύ καλή εγκυμοσύνη και με το καλό να υποδεχτείτε το δεύτερο νινάκι.

[Annast]

marina-mou, σου ευχομαι με το καλο να γεννησεις το παιδακι σου

Μαρία1982, ναι υπομονη θελει αλλα αυτο το ατιμο το 1ο τριμηνο μου φαινεται αιωνας!

viki35, δυστυχως και εγω δεν εχω βοηθεια απο παπουδογιαγιαδες, μονο τον αντρα μου αλλα τωρα τελευταια χτυπαει 12ωρα στη δουλεια! παντως βρε συ χωρις βοηθεια και πας για το τριτο! respect!

mirtoula4, το προηγουμενο σπιτι μου ηταν μεζονετα 2οροφη οποτε σε νοιωθω απολυτα... εδω εγω στιγμες βαριομουνα να κατεβω να πιω νερο απο τα πολλα πανω κατω, ποσο μαλλον εσυ...

Annast, με το καλο και εσυ να δεχτεις το μωρακι σου! Ασχετο: επειδη οι ζουζουνες μας εχουν την ιδια ηλικια, την πανα την εχετε κοψει?

 

Παντως γενικα εχει φτιαξει η ψυχολογια μου, πηρα σημερα και τα αποτελεσματα της 2ης χοριακης και ολα βαινουν καλως!!!!!!! Ελπιζω να συνεχιστουν ετσι!!!!

τριανταφυλλενια μου,οχι ακομα φοραει την πανα,εχουμε ενα θεματακι,γιατι ειχαμε παρει κ γιογιο κ ειμασταν οργανωμενοι,αλλα δεν θελει το καμαρι μου να λερωνει το γιογιο..τωρα που θα ανοιξει ο καιρος κ βγαλουμε τα χαλια,θα της την βγαλω κ ο θεος βοηθος..

[gavramid]

καταρχην σου ευχομαι μια πολυ ομορφη εγκυμοσυνη και με το καλο το μωρακι σου.Να χαιρεσαι και την κορακλα σου!!!

Οπως καταλαβ καθε κοπελα κανει οπως νιωθει καλυτερα.Εμενα ,μολις εμεινα εγκυος στο δευτερο ο γιατρος μου ειπε να σηκωνω αφοβα την μεγαλη.Γενικα εγω ειχα 2 πολυ καλες εγκυμοσυνες.τα εκανα ολα με ελαχιστη προσοχη.ειδικα στην πρωτη βαρη θρανια ,σκαλες και παιδακια μεχρι τελους.Δουλευω με παιδακια δεβν μπορουσα να το αποφυγω....

στη μικρη ομως αν και τα εκανα ολα μεχρι τον πεμπτο μηνα,μετα εξαντληθηκα,δεν ειχα δυναμη,ρχισα να χανω και κιλα απο τις καουρες και ετσι κοψαμε σιγασιγα τις ορθιες αγκαλιες και εκοψα κι εγω τις ταρζανιες.....

Ο μονος λογος (αν δεν σου εχει πει ο γιατρος οτι υπαρχει καπιο προβλημα ) για να κοψεις τις πολλες αγκαλιες ειναι για να μην κακοφανει στην μικρη οταν γεννηθει το μωρο.Αναγκαστικα θα μοιραστεις..με τοοοση αγκαλια που απ οτι διαβασα την εχεις θα της κακοφανει πολυ που θα πρεπει να πιανεις και αλλο μωρο.Ελατωστε σιγα σιγα για να της ερθει πιο μαλακά..

[vickytsoch]

παντως σε όποια ηλικια και να ηταν η κορη σου , θα ειχες τετοια θεματα....

 

κι εγω τωρα εμαθα την εγκυμοσυνη μου και η κορη μου που ειναι 3,5 παραπονιεται που δεν την σηκωνω πια να την κανω γυρω γυρω, που δεν την παιρνω αγκαλια το βραδυ να παει για τσισα και δεν φοραει καλτσες, που δεν παιζω μαζι της στο χαλι και ειμαι μονο στον καναπε...

 

τι να κανω? σταναχωριεμαι... αλλα και τι να κανω?