Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

ΑΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑ


Recommended Posts


Διαφημίσεις


Καλημέρα.

Πώς αντιμετωπίζετε εσείς την άρνηση του παιδιού να διαβάσει τα μαθήματά του?

 

 

Υπάρχουν πολλές πλευρές σε αυτή την ερώτηση.

 

Καταρχήν για τι ηλικία παιδιού μιλάμε;

Υπάρχει υπόνοια για κάποια μαθησιακή δυσκολία; Αν υπάρχει μπορεί αυτός να είναι ο λόγος. Πρέπει, λοιπόν, να γίνει αξιολόγηση του παιδιού και να "δουλευτεί" με ειδικό τρόπο.

Μήπως δεν καταλαβαίνει στο σχολέιο τι λέει ο δάσκαλος και έτσι δεν μπορεί να καλύψει τα κενά στο σπίτι;

Μήπως δεν έχει αντιληφθεί τι μπορεί να μας προσφέρει η μόρφωση μελλοντικά;

Μήπως θέλει να τραβήξει την προσοχή της μαμάς, για να καθίσει δίπλα του και να διαβάσουν μαζί;

 

Πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί να μην "θέλει" ένα παιδί να διαβάσει. Πρώτα πρέπει να βρεθεί το γιατί και μετά θα βρεθεί και ο τρόπος αντιμετώπισης....

Link to comment
Share on other sites

ευχαριστώ για την άμεση ανταποκριση.Λοιπόν μιλάμε για πρώτη δημοτικου κοριτσάκι. Δεν έχει μαθησιακες δυσκολιές και είχε ξεκινησει πολύ καλά το σχολειο. Οσο άρχισαν να "δυσκολευουν" τα πράγματα τόσο μεγαλώνει η άρνηση και η αδιαφορία της. Το διαβασμα στο σπίτι εχει γινει καθηγμερινή μάχη. Το βλέπω και στην επιδοση της οτι εχει πέσει, δε θελει να κανει επαναλλειψη, κλαιει γκρινιάζει...

Σαν να της έφυγε ο αρχικος ενθουσιασμος και θέλι να τα παρατήσει.

Λέει οτι δεν την ενδιαφέρει να μάθει, να ειναι καλή...κτλ

Link to comment
Share on other sites

Εάν φαινόσουν εσύ λίγο "πονηρή"? Αντί να της πεις ότι πρέπει να διαβάζει για να είναι καλή μαθήτρια κ.ο.κ., εάν της ζητούσες π.χ. να σου διαβαζει τα υλικά για μια συνταγή που θέλεις να κάνεις, ή να της ζητήσεις να γράψει αυτή τη λίστα για το σούπερ μάρκετ? Εντάξει, θα της λες μόνο τις λέξεις που μπορεί να παρακολουθήσει και όχι όλα όσα πραγματικά χρειάζεσαι.

Νομίζω ότι έτσι θα αποκτήσει την απαραίτητη τριβή και θα αρχίσει να συνειδητοποιεί ότι η γραφή και η ανάγνωση δεν είναι κάτι "σχολικό", αλλά ένα κομμάτι της ζωής μας. Πιστεύω ότι εφ' όσον δεν έχει μαθησιακές δυσκολίες θα ξεμπλοκάρει πιο εύκολα εάν πιστέψει ότι τα μαθήματα είναι κάτι εύκολο και καθημερινό.

Link to comment
Share on other sites

το προβλημα εντοπίζεται μόνο στα σχολικά... αν ειναι μεγάλο το κειμενο για αναγνωση παράδειγμα κλαιει προκαταβολικά γιατι θα πρέπει να το διαβάσει πολλές φορες για να το μάθει, ομοιως στην ορθογραφία...

Γιατι να υπάρχουν τόσα "ι" ? και εγώ το είχα απορία:P

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Ισως αυτό που θα πω να είναι λάθος, αλλά και εγώ θα έκλαιγα εάν "έπρεπε" να διαβάσω επανειλημένως το ίδιο κείμενο. Εάν της πάρεις 2-3 κατάλληλα, ενδιαφέροντα βιβλία και ξετριφτεί στην ανάγνωση, τότε δεν θα είναι ανάγκη να διαβάζει πολλές φορές το ίδιο κείμενο για το σχολείο. Εάν για παράδειγμα βρεις ένα ωραίο παραμύθι και της ζητήσεις να στο διαβάσει την ώρα που εσύ θα μαγειρεύεις, θα κάνει καθημερινά εξάσκηση στην ανάγνωση χωρίς να το θεωρεί αγκαρία. Ετσι, το κείμενο του σχολείου σιγά σιγά θα αρχίσει να το ξεπετάει. Επιπλέον θα καταλάβει ότι η ανάγνωση είναι κάτι σημαντικό, όχι γιατί μας κάνει καλούς μαθητές, αλλά γιατί μας επιτρέπει να ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ.

 

Η αλήθεια είναι ότι η γραφή και η ανάγνωση εμπεδώνεται με την τριβή. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Το ίδιο και η ορθογραφία βέβαια. Όσο όμως ενισχυθούν τα "εξωσχολικά"΄, τόσο θα γίνουν απλούστερα τα "σχολικά". Καλά βέβαια στην ηλικία αυτή δεν νομίζω ότι υπάρχει διαχωρισμός εξωσχολικού και σχολικού.

Link to comment
Share on other sites

σωστό αυτο που λες με αποτελεσματα σε βάθος χρόνου..., αλλά ειναι λίγο δυσκολο στην εφαρμογή διοτι δε μένει χρονος για τα εξωσχολικά εκτος και αν δεν κανει τα σχολικά.

Τι να κάνουμε δηλαδή να γράφει συνταγές και να διαβάζει παραμύθια και να πάει αδιαβαστη στο σχολειο?

Να σημειώσω οτι προσπαθει και διαβαζει παραμυθια αλλα και εκει αν δυσκολευτει τα παρατάει και βαριεται. Ομοίως με τη γραφή, της αρεσει να γράφει αλλά μην τολμησει κανεις να της διορθώσει κάτι.

Link to comment
Share on other sites

σωστό αυτο που λες με αποτελεσματα σε βάθος χρόνου..., αλλά ειναι λίγο δυσκολο στην εφαρμογή διοτι δε μένει χρονος για τα εξωσχολικά εκτος και αν δεν κανει τα σχολικά.

Τι να κάνουμε δηλαδή να γράφει συνταγές και να διαβάζει παραμύθια και να πάει αδιαβαστη στο σχολειο?

Να σημειώσω οτι προσπαθει και διαβαζει παραμυθια αλλα και εκει αν δυσκολευτει τα παρατάει και βαριεται. Ομοίως με τη γραφή, της αρεσει να γράφει αλλά μην τολμησει κανεις να της διορθώσει κάτι.

 

έτσι ακριβώς είναι...δεν μένει προς το παρόν χρόνος για εξωσχολικά.

Πρέπει να πάει διαβασμένο το παιδί σχολείο

και

Πρέπει επίσης να παίξει ή να κάνει οτιδήποτε του αρέσει.

Αν της "θύμιζες" με ενθουσιασμό τι ωραία πράγματα έχει να κάνει αφού τελειώσει τα μαθήματα της και μετά...?

rQGhp3.png
Link to comment
Share on other sites

Αυτά που γράφω τα γράφω χωρίς να είμαι ειδήμων και χωρίς να λέω ότι οπωσδήποτε έχω δίκιο. Απλώς πιστεύω ότι μερικές φορές είναι προτιμότερο να δίνουμε στα παιδιά ερεθίσματα για να επιδιώξουν μόνα τους το επιθυμητό.

Πάλι, τι να σου πω. Μήπως η μικρή απλώς περνάει μία φάση που βλέπει ότι τα πράγματα δεν της είναι πια τόσο εύκολα, οπότε προτιμά να το αποφύγει. Πάλι όμως, θα πρέπει με κάποιον τρόπο να τη "δελεάσεις".

Παρεπιμπτόντως, μην υποτιμάς τις συνταγές:-P:razz:. Μπορεί να μην πάει διαβασμένη, αλλά σκέψου τι ωραία κουκουράκια που θα τρώτε:lol::lol::lol:

Link to comment
Share on other sites

mariab, δυστυχώς δεν είναι επιλογή του παιδιού ή των γονιών του το πόσες φορές θα διαβάσει το κείμενο. Συνήθως στις πρώτες τάξεις η εργασία για το σπίτι περιλαμβάνει και π.χ. "ανάγνωση 5 φορές", οπότε δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Ακόμα κι αν διαβάσει το παιδί κάποια εξωσχολικά, δεν σημαίνει ότι θα μπορέσει να διαβάσει με ευχέρεια το συγκεκριμένο κείμενο την επόμενη μέρα στο σχολείο. Άσε που μπορεί να μη θέλει να διαβάσει ούτε παραμύθια, κόμικς κλπ (τα λέω εξ ιδίας πείρας, δυστυχώς...).

 

ΜΥ TREASURE καταλαβαίνω απόλυτα τις μάχες που δίνεις... Κι εμείς μέχρι και την Γʼ είχαμε καθημερινή μάχη, λόγω άρνησης και εξαιρετικά αργών ρυθμών. Στη Γʼ μας επιβεβαιώθηκε και το μαθησιακό, οπότε... δέσαμε.

Πέρα από το να επιμένουμε πως πρέπει να κάνει τα μαθήματά του και να επαναλαμβάνουμε πως όσο πιο γρήγορα τελειώσει τόσο πιο πολύ θα παίξει και πως αν περάσει η ώρα που πρέπει να πάει για ύπνο θα πάει αδιάβαστος την άλλη μέρα στο σχολείο δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο. Βέβαια επιβραβεύεται και η προσπάθεια με καθημερινά "μπράβο" και μικροδωράκια κατά καιρούς (όχι πολύ συχνά).

 

*edit* μέχρι να απαντήσω γράφτηκαν κι άλλες 3 απαντήσεις

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

  • Επιστημονική συνεργ.

Στην Α' Δημοτικού είναι πολύ νωρίς για να γίνει διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών. Να σας αναφέρω συγκεκριμένο περιστατικό όπου είχα αναλάβει ένα κοριτσάκι με χαρακτηριστική άρνηση για διάβασμα. Εγώ άρχισα να δουλεύω μαζί της στα μέσα προς τέλη της Β' Δημοτικού. Υπήρχαν ενδείξεις για μαθησιακές δυσκολίες. Ωστόσο αρνιόταν να γράψει, να διαβάσει και να κάνει οτιδήποτε σχετικό με τα σχοολικά μαθήματα. Φέτος λοιπόν, διαβάζει, γράφει και μάλιστα αρκετές φορές επιδιώκει το γράψιμο και το διάβασμα.

Αυτά που είναι σημαντικά, είναι η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης, η "διδασκαλία" μέσω ευχάριστων διαδικασιών που ενδιαφέρουν το παιδί, και τέλος να καταλάβει μέσα από τα παραπάνω ότι μπορεί να ανταπεξέλεθει στα μαθήματα και να τα καταφέρει, κοινώς... αυτοπεποίθηση!!

Ψυχολόγος ,

Για να δείτε το βιογραφικό μου, πατήστε εδώ.

Για να δείτε άλλες απαντήσεις μου, πατήστε πάνω στο όνομα χρήστη μου και

Εμφάνιση Περισσοτέρων Μηνυμάτων του Χρήστη

Δημοσιεύστε εδώ το ερώτημά σας απευθείας στην κα Βιλλιώτη εδώ

Link to comment
Share on other sites

γράφω κάποιες γενικές σκέψεις κάτω απο το πρίσμα

" Παιδιά που απογοητεύονται απο δυσκολίες ή λαθάκια "

 

 

Να σημειώσω οτι προσπαθει και διαβαζει παραμυθια αλλα και εκει αν δυσκολευτει τα παρατάει και βαριεται. Ομοίως με τη γραφή, της αρεσει να γράφει αλλά μην τολμησει κανεις να της διορθώσει κάτι.
- δεν λέω οτι αντιμετωπίζετε ολα τα παρακάτω, απλώς αυτες είναι οι σκέψεις μου γενικότερα για αυτό το θέμα -

 

Απο ότι κατάλαβα η περίπτωση αυτή έχει να κάνει με ένα παιδί το οποίο ξεκίνησε με τις καλύτερες προυποθέσεις, αλλά στην πορεία οι συνθήκες άλλαξαν.

Εάν λαβω υποψη αυτό που εχω βαλει στο quote, που έγραψες ,αυτό που μου έρχεται στο μυαλό, είναι το εξής

 

Κάποια παιδιά, μπορεί να απογοητεύονται πολύ, και έντονα όταν κάνουν κάποια λάθη,

και στο σχολείο αυτά τα λάθη φαίνονται, και γίνονται παρατηρήσεις ή τελος πάντων τα λάθη "δημοσιεύονται"

δεν είναι πιά ένα λάθος ένα μικρό και "σπιτικό" θέμα αλλά κάτι που το μαθαίνει αμέσως όλη η τάξη,

η δασκάλα και μετά η μαμά και ο μπαμπάς.

 

Αυτά εάν δεν τεθούν απο τους γονείς ως θέμα

 

(είναι ένα μεγάλο θέμα και φυσικά δεν καθοδηγεί κανένας τους γονείς σε αυτό οπότε που να το ξέρουν για να το θέσουν)

 

το πιο φυσιολογικό θα είναι ένα παιδί να μην ξέρει πως να τα αντιμετωπίσει, και ειδικά εάν είναι πολύ ευαίσθητο

 

(κάτι καθόλου κατακριτέο, και στα πλαίσια των διαφορών χαρακτήρα των παιδιών)

 

μπορεί να το απογοητεύσουν σε τέτοιο βαθμό, και να το φοβίσουν,

που να μην θέλει να ρισκάρει να τα αντιμετωπίσει ξανά,

 

αυτό κάνει λοιπον ένα παιδί να κάνει procrastinate δηλαδή να καθυστερεί, και να αποφεύγει οτιδήποτε θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια τέτοια μικρή αποτυχία...

 

Έχω δεί πολύ συχνά παιδιά να αντιδρουν έτσι, και πρέπει να πω ότι και εγώ σαν παιδί ήμουν πάρα παρα πολυ ευαίσθητη και φοβισμένη για το ότι το λάθος είναι κάτι φοβερό.

 

Δυστυχώς και το σχολείο /δασκάλα δεν είναι πάντοτε γεμάτη κατανόηση ή εξηγεί ότι το να κάνουμε λάθος ή να αποτυχγάνουμε σε κάτι και να μην το εχουμε καταλάβει, είναι ο τρόπος που μαθαίνουμε κιόλας να το κάνουμε σωστά,

και έτσι ένα παιδί μπορεί να μην μπορέσει να το δεί τόσο ψύχραιμα όσο ο γονέας κ όλοι οι υπόλοιποι το περιμένουν. ..

 

Τι θα βοηθούσε:

 

συζήτηση με το παιδί για το τι σημαίνει να κανεις λαθος

πότε είχε κανει λαθος σε ασκηση

τι είχε συμβεί τοτε

πως αισθάνθηκε

αν αισθάνεται συχνά έτσι

 

Μιλήστε με την δασκάλα και εξηγήστε ότι το παιδί σας (εάν δηλαδή καταλάβετε κάτι τέτοιο μετά την συζήτηση) έχει αυτό το θέμα, ότι απογοητεύεται απο τα λάθη του ή όταν δεν καταλαβαίνει κάτι με αποτελεσμα μετα να μην θελει να προσπαθεί

 

ίσως η δασκάλα μπορέσει να προσαρμόσει κάτι δηλαδή να εχει περισσότερες επιβραβευσεις ή να μιλήσει στα παιδιά για αυτό το θέμα

οτι δεν ειναι τρομερό να κανουμε λαθος, και οτι ετσι μαθαίνουμε κλπ κλπ.

 

Τελικά, το παιδί όμως αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσει είναι μια αλλαγή στην πραγματικότητα , δηλαδή όντως και οι γονείς και η δασκάλα,

να μπορέσουν

 

με το να του δώσουν να καταλαβει οτι δεν πειραζει οταν δεν μπορεί να κανει κατι 100%,

οτι δεν ειναι κακό να ζητάς βοήθεια,

οτι καποια πραγματα ειναι πολυ δυσκολα και απολυτως φυσιολογικο να μην τα καταλαβαίνουμε αμέσως,

 

οτι και οι γονείς το παθαίνουν καμιά φορά αυτό

(ναι ο γονέας δεν χρειάζεται να είναι αλανθαστος και μπορεί με παραδείγματα να δείχνει καμια φορά στο παιδί του ότι και αυτός αισθάνεται έτσι

πχ χάλασε το πλυντήριο/φούρνος/ψυγείο. δεν ξέρω τι θα κάνω? θα ρωτήσω κάποιον άλλο. δεν τα ξέρουμε ποτέ όλα. )

 

όταν διαβαζει παραμυθι, δε χρειαζεται να το διαβασει ολο. και μια σελιδα αρκει. αν δυσκολευεται μπορεί να συνεχίσει αλλιώς ,και να διηγηθεί πώς φαντάζεται οτι συνέχισε η ιστορία. Το ζήτημα είναι η εξάσκηση και όχι η 100% αλάνθαστη αναπαραγωγή αυτών που μαθαίνει.

 

Την στιγμή πάντως που ο γονέας βλέπει να υπάρχει αυτή η απογοήτευση ειναι σημαντικό να μην το κάνει "θέμα" και να μην πιέσει το παιδί αμέσως να βρεί το σωστό ή να το ξανακάνει - το ιδανικό είναι το ίδιο το παιδί, απο τα ερεθίσματα που θα πάρει απο το σχολείο, να θέλει να το ξανακάνει, απο μόνο του.

 

Εδώ παίζει ρόλο και η επιμονή που έχει ένα παιδί στο να θέλει να πετύχει κάτι.

Ποιά ειναι η διαφορά του παιδιού που επιμένει και του άλλου που απογοητεύεται ?

 

Νομίζω (καθαρά υποθετικά) ότι είναι η έλλειψη φόβου για την αποτυχία και παράλληλα η πεποίθηση ότι μπορεί να τα καταφέρει 100% εάν προσπαθήσει αρκετές φορές.

 

Άρα ο γονέας αυτό που θεωρητικά πρέπει να προσπαθήσει είναι να αφαιρέσει κάθε φόβο, αλλά και να δείχνει πάντα σίγουρος για το παιδί του και να μην δείξει καμία ανησυχία όσον αφορά την ικανότητα ή απόδοση του παιδιού του, στο παιδί του.

 

Το δεύτερο δηλαδή η πεποίθηση οτι μπορεί να τα καταφέρει αν προσπαθήσει μπορεί καποιος κατα λάθος να το μεταφέρει λανθασμένα, ή και με χρονική πίεση.

 

Νομίζω είναι ύψιστης σημασίας το να ξέρουν οι γονείς ότι υπάρχει και ο ρυθμός, δηλαδή η χρονική απόκλιση που κάποιο παιδάκι, θα φτάσει στο να κάνει την δεύτερη προσπάθεια,

και ότι μπορεί κάποιο παιδάκι

 

να μπορεί να κάνει την δεύτερη προσπάθεια αμέσως, και να το ικανοποιεί αυτό, ενώ κάποιο άλλο μπορεί να θέλει ένα διάλλειμα ενδιάμεσα (ενθάρρυνσης) και μετά να ξαναπροσπαθήσει.

 

Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτός ειναι ένας κρίκος που λείπει, και είναι προβληματικός γιατί έχει να κάνει με το τρόπο που λειτουργεί το σχολείο, που απαιτεί ίσους χρόνους για όλους, ενώ ξεκάθαρα όλοι οι άνθρωποι διαφέρουμε ως προς το ρυθμό μάθησης και το τρόπο μάθησης.

 

Όταν ένα παιδί δεν μπορεί να μάθει δεν εχει δηλαδη την ελευθερία να μάθει με τον ρυθμό που μπορεί να μάθει, με βάση το πως είναι σαν ανθρωπος/χαρακτήρας/πως λειτουργεί τελικα ο εγκέφαλός του

νομίζω ότι δημιουργούνται τέτοιες δυσκολίες και το παιδί "κολλάει"

χωρίς όμως να έχει κάποιο άλλο πρόβλημα, και ο γονέας δεν ξέρει τι να κάνει.

 

Νομίζω χρειάζεται να το υπολογίσει κάποιος αυτό και να το συζητήσει κιόλας με το παιδί του, και να το βοηθήσει να καταλάβει ότι

εάν ο διπλανός του, καταλαβαίνει κάτι πιο γρήγορα,

και εκείνος πιο αργά, δεν σημαίνει ότι.... (όλα αυτά τα πράγματα που ένα παιδί μπορεί να νομίσει!!)

 

Αν προσθέσει κανείς κιόλας το γεγονός ,ότι πραγματικά κάποιοι είναι οπτικοί τύποι και κάποιοι προφορικοί, καταλαβαίνετε πόσο δυσκολεύει το πράγμα όταν ένα παιδί που είναι προφορικός τύπος, έχει απλώς ένα βιβλίο μπροστά του, στο σπίτι.

 

Αντίστοιχα πόσο κολλάει και δυσκολεύεται ένα παιδί που είναι οπτικός τύπος, με έναν δάσκαλο που μιλάει επι 40 λεπτά και δεν δείχνει τίποτα.

(εγώ ήμουν έτσι και δεν μπορούσα ποτέ να συγκεντρωθώ σε κανένα μάθημα, δεν μπορώ να καταχωρήσω εύκολα πληροφορίες προφορικές, οπότε αντε μετά να διαβασω και το βιβλίο, όσο δυσκολευε η ύλη τόσο χειρότερα)

 

Τι βοηθάει? Αν εσείς ξέρετε οτι το παιδί σας έχει τέτοια δυσκολία βοηθάει να είσαστε εκεί δίπλα του και να το βοηθήσετε με το αντίστοιχο κομμάτι.

Αν είναι προφορικός τύπος δείτε αν βοηθιέται να του διαβασετε την άσκηση.

Αν είναι οπτικός τύπος δείξτε του οπτικά ερεθίσματα για να δελεαστεί.

 

Όπως και να έχει πιστεύω οτι εάν ένα παιδί ξέρει ακριβως ποιο πράγμα ειναι αυτο που το δυσκολεύει μπορεί να το χειριστεί καλύτερα.

Το χειρότερο πράγμα είναι να μην ξέρει τι είναι αυτό που το δυσκολεύει.

Οπότε βρείτε τι είναι αυτό, αρχικα, που δυσκολεύει.

 

(πάντα να λέτε παραδείγματα δικά σας, φίλων σας, του μπαμπά, της θείας κλπ για να προσωποποιήσει το παιδί σας αυτές τις καταστάσεις και να καταλάβει οτι δεν είναι κάτι περίεργο)

 

!

 

* ένα αστείο παιχνίδι-

Όταν μιλάτε πείτε καμια φορά μια λέξη με λάθος τρόπο

 

 

πείτε ταρπεζι αντι τραπεζι,

πείτε αυτοκούνητο αντί αυτοκίνητο,

πογήλατο αντί ποδήλατο

μαξικαρι αντι μαξιλάρι

 

:-)

 

γελαστε μαζί για το λάθος σας και την διόρθωση.

 

Γράψτε τέτοιες λέξεις ή και φράσεις για πλάκα στο παιδί σας και ζητηστε να τις διαβασει δυνατά.

 

(για να δούμε τις "συγγραφείς" του φόρουμ τι αστείες φράσεις μπορούν να εφεύρουν:-) )

 

 

Πολύ ενδιαφέρον συζητηση στο youtube (ενδιαφέρον καναλι γενικότερα)

 

 

 

και αυτο!!!

 

το σωστό κανάλι ειναι αυτό βασικα http://www.youtube.com/user/greatergoodscience?feature=watch

 

το οποιο δημοσιευει τα βιντεο με τιτλο half full: the science of raising happy kids

 

παρουσίαση τους εδω http://www.blogher.com/frame.php?url=http://greatergoodparents.org/

 

το fb page

http://www.facebook.com/pages/Half-Full-Science-for-Raising-Happy-Kids/91127238789?sk=wall

...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ..

(If You Wanna Make The World A Better Place)

Take A Look At Yourself And Then Make A Change

R.I.P. Michael Jackson.

Link to comment
Share on other sites

Επειδή έχω ζήσει κι εγώ το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με την κόρη μου, θα ήθελα να προσθέσω ότι πολλές φορές οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν αναχρονιστικές μεθόδους μάθησης με κουραστικές επαναλήψεις, ασκήσεις χωρίς κάποιο ενδιαφέρον για τους μαθητές ή ασκήσεις που απαιτούν μεγαλύτερη ωρίμανση από αυτή που έχουν. Ενώ τα παιδιά είναι σε μια ηλικία που μαθαίνουν κυρίως μέσω του παιχνιδιού και όχι μέσω ανούσιων επαναλήψεων μη ενδιαφέροντων ασκήσεων.:roll:

Προσωπικά βρίσκω απόλυτα φυσιολογικό ένα παιδί να αρνηθεί να διαβάσει 5 φορές το ιδιο κείμενο ή να βαρεθεί συμπληρώνοντας μια φωτοτυπία με ένα κατεβατό ασκήσεων χωρίς κανένα ενδιαφέρον γι' αυτό.

Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο έχει πληρώσει ένα τεράστιο ποσό για να δημιουργηθούν εκπαιδευτικά λογισμικά για όλα τα μαθήματα και τις τάξεις του δημοτικού. Ανάμεσα σ' αυτά ένα καταπληκτικό λογισμικό για τη γλώσσα. Δυστυχώς, η κόρη μου έφτασε στην Γ' Δημοτικού και ακόμα δεν βρέθηκε ούτε ένας εκπαιδευτικός να χρησιμοποιήσει κάποιο από αυτά στη διδασκαλία του.

Εδώ είναι τα λογισμικά για όποιον γονέα ενδιαφέρεται να τα χρησιμοποιήσει ο ίδιος στο σπίτι για τα παιδιά του: http://www.pi-schools.gr/software/dimotiko/

.....δε νομίζω τάκη....

Link to comment
Share on other sites

Eυχαριστώ για τις απαντήσεις σας, και συμφωνώ οτι ειναι βαρετο να διαβασεις 5 φορες ενα κειμενο (ιδιαιτερα αν ειναι μεγάλο), αλλά εφοσον αυτή ειναι η οδηγία απο τη δασκαλα τι να κανουμε?

Εξαλλου προσωπικά συμφωνώ, γιατι όσο το διαβαζει τόσο καλυτερα το λέει και πιστευω οτι της μένει και σαν εικονα η ορθογραφία των λέξεων.

Απλά ενώ ειχε ξεκινήσει με χαρά τώρα το κάνει σαν αγγαρια με γκρινια.

Θέλω να πιστευω οτι ειναι φάση που θα περάσει.

marandnik: πολυ ωραιο το Link !!

Μαρια Στυλιανακη: δε νομιζω οτι απογοητευτεται το εναντιον λέει οτι δεν τη νοιάζει να τα κανει λάθος ή να παει αδιαβαστη:(,... εκτος και αν δεν το εννοει:confused:

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

MY TREASURE, το έχεις συζητήσει με την δασκάλα να δεις ποιά είναι η γνώμη της (και ποιά η εικόνα του παιδιού στη τάξη)?

 

Πάντως, γενικά τα παιδιά μετά τα Χριστούγεννα περνάνε μια φάση άρνησης γιατί συνειδητοποιούν πως έχουν σφίξει τα λουριά.

 

Για δες κι αυτό το θέμα : http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=82595

 

marandnik, πολύ σωστές οι παρατηρήσεις σου.

Link to comment
Share on other sites

χτες τη βρήκα, και μου ειπε τα καλύτερα:P:rolleyes:. Μάλιστα μου ανεφερε οτι γενικα ολα τα παιδακια μετα τις γιορτές κάνουν "μια κοιλια", αλλα αυτο δε συνέβει στο δικο της τμήμα.

Μάλλον θέλει να τραβήξει την προσοχή μας περισσοτερο...

Θα δείξει:cool:

Link to comment
Share on other sites

Eυχαριστώ για τις απαντήσεις σας, και συμφωνώ οτι ειναι βαρετο να διαβασεις 5 φορες ενα κειμενο (ιδιαιτερα αν ειναι μεγάλο), αλλά εφοσον αυτή ειναι η οδηγία απο τη δασκαλα τι να κανουμε?

 

Μαρια Στυλιανακη: δε νομιζω οτι απογοητευτεται το εναντιον λέει οτι δεν τη νοιάζει να τα κανει λάθος ή να παει αδιαβαστη:(,... εκτος και αν δεν το εννοει:confused:

 

Χωρίς να είμαι ειδικός ή δασκάλα (μόνο μια μαμά που εδώ και δυόμισι χρόνια παιδεύεται με το διάβασμα) έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:

Οι δάσκαλοι δεν είναι θεοί και κάποιοι από αυτούς κατά τη γνώμη μου δε θα' πρεπε να βρίσκονται καν κοντά σε παιδιά. Τι θα πει "οδηγία από τη δασκάλα 5 φορές"; δηλαδή αν ένα παιδί καταφέρει να διαβάσει το κείμενο σωστά με την πρώτη ή έστω τη δεύτερη φορά θα το βάλουμε να το ξαναδιαβάσει άλλες τρεις μόνο και μόνο για να το κουράσουμε και να το εκνευρίσουμε; Η οδηγία από τις φυσιολογικές δασκάλες θα πρέπει είναι να μάθει το παιδί να διαβάζει το κείμενο με άνεση... μήπως δεν κατάλαβες εσύ καλά;

Επίσης, με δεδομένο ότι η δασκάλα σου είπε ότι η απόδοσή της είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, αναρωτιέμαι, μήπως την πιέζεις υπερβολικά; Μην ξεχνάς ότι είναι πρωτάκι, ακόμα δεν έχει προσαρμοστεί και δεν ξέρεις πόσο χρόνο θα της πάρει...

Το "δε με νοιάζει" μπορεί και να είναι αντίδραση, το έχεις σκεφτεί αυτό; Εγώ θα σε συμβούλευα να χαλαρώσεις λίγο (μακάρι να μπορούσα κι εγώ να ακολουθήσω τη συμβουλή μου!)

Link to comment
Share on other sites

Χωρίς να είμαι ειδικός ή δασκάλα (μόνο μια μαμά που εδώ και δυόμισι χρόνια παιδεύεται με το διάβασμα) έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:

Οι δάσκαλοι δεν είναι θεοί και κάποιοι από αυτούς κατά τη γνώμη μου δε θα' πρεπε να βρίσκονται καν κοντά σε παιδιά. Τι θα πει "οδηγία από τη δασκάλα 5 φορές"; δηλαδή αν ένα παιδί καταφέρει να διαβάσει το κείμενο σωστά με την πρώτη ή έστω τη δεύτερη φορά θα το βάλουμε να το ξαναδιαβάσει άλλες τρεις μόνο και μόνο για να το κουράσουμε και να το εκνευρίσουμε; Η οδηγία από τις φυσιολογικές δασκάλες θα πρέπει είναι να μάθει το παιδί να διαβάζει το κείμενο με άνεση... μήπως δεν κατάλαβες εσύ καλά;

Επίσης, με δεδομένο ότι η δασκάλα σου είπε ότι η απόδοσή της είναι κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, αναρωτιέμαι, μήπως την πιέζεις υπερβολικά; Μην ξεχνάς ότι είναι πρωτάκι, ακόμα δεν έχει προσαρμοστεί και δεν ξέρεις πόσο χρόνο θα της πάρει...

Το "δε με νοιάζει" μπορεί και να είναι αντίδραση, το έχεις σκεφτεί αυτό; Εγώ θα σε συμβούλευα να χαλαρώσεις λίγο (μακάρι να μπορούσα κι εγώ να ακολουθήσω τη συμβουλή μου!)

 

 

Τείνω να συμφωνήσω απόλυτα με αυτή την άποψη....

 

Μήπως η δασκάλα εννοεί (και προσπαθώ να μαντέψω τώρα) ότι η ανάγνωση θα πρέπει να γίνεται μέχρι 5 φορές; Γιατί αν γίνεται παραπάνω το παιδί βαριέται και αντιδρά (φαντάσου τον ευατό σου να σε βάζουν να κάνεις κάτι 5 φορές γιατί....έτσι πρέπει). Ακόμα και να μην τα καταφέρεις και τις 5, δεν αντέχεις να το κάνεις και έκτη φορά!!!!!

Πολύ περισσότερο αν τα καταφέρεις με την πρώτη! Πόση απογοήτευση είναι να κάνεις κάτι σωστά και να σε βάζουν να το ξανακάνεις........

Link to comment
Share on other sites

ωραιο θεμα .. και εγω εχω ενα αγορακι Α΄δημοτικου και παρολο που ειναι πολυ καλος μαθητης ετσι ενημερωθηκα απο τη δασκαλα του στο τριμηνο , δεν θελει να διαβαζει και πολυ ..απο την αρχη ηταν ετσι παρόλο που εμεις προς το παρον δεν εχουμε αναγνωση 5 ή και περισσοτερες φορες στο σπιτι φωτοτυπιες - τετραδιο γραφης-αναγνωση και ξεκιναμε απο τις φωτοτυπιες που κατα τα λεγομενα του μικρου ειναι ευκολες (εντωμεταξυ τις φερνει ετοιμες γιατι τον εχω ολοημερο)!!!! και αφου τις κοιταμε απλα (σαν επαναληψη) κααααααποια στιγμη αποφασιζουμε να γραψουμε στο τετραδιο γραφης!!! στην πρωτη σειρα θα διψασουμε στην 2η θα πεινασουμε στην 3η θα παμε τουαλετα στην 4η θα κανουμε ΔΙΑΛΛΕΙΜΑ!!!! και καποια στιγμη μετα απο 2 ωρες (το εχω τσεκαρει) που αρχιζει να ωδευει προς το τελος του γραψιματος αρχιζει: τελειωσα ειμαι ελευθερος;;;;; και αν τολμισω να του πω ΟΧΙ αρχιζει ο κακος χαμος ...τι; γιατι; αφου τελειωσα ...και εχει μεινει ορθογραφια που η απαντηση του ειναι ¨τα ξερω τα θυμαμαι θα τα παω τελεια μην ανησυχειςςςςςς!!!!

το τελευταιο σλογκαν που λεμε ειναι τετραδιο: ΒΑΡΕΤΟΟΟΟΟ-φωτοτυπιες: ΒΑΡΕΤΕΕΕΕΕΣ-ολα ειναι ΒΑΡΕΤΑΑΑΑ.. και με αλλες μαμαδες απο το σχολειο που μιλαω ειναι ολα ιδια δεν καθονται ευκολα ειναι η ηλικια αυτη που δυσκολα τα βαζεις σε προγραμμα, οποτε καποιες στιγμες (το εχω πει και στη δασκαλα να το ξερει) τον αφηνω και τα λαθη που κανει (που να τολμησω να σβησωωωωωω) τα αφηνω επιτηδες οχι συχνα 1 φορα την εβδομαδα (κι αυτο αν υπαρχουν λαθη) και παει ετσι και φερνει μπραβο αντι για αριστα οποτε την αλλη μερα τα κανει απο μονος του καλυτερα (δοκιμασμενο) και αυτο που του λεω καποιες φορες ειναι αν θελεις να μη διαβαζεις και να μη μαθεις γραμματα στη ζωη σου θα γινεις αγραμματος και δεν θα μπορεις να δουλεψεις(θελει να γινει πιλοτος)οταν μεγαλωσει και εκει αντιδραει και καθεται σχεδον αμεσως και τα κανει...προσοχη ομως δεν τον πρηζω συνεχεια με ολα αυτα ειμαι διπλα του κοντα του εχω τη διαθεση να μαθει και σιγουρα ειναι μια φαση προσαρμογης που καποια στιγμη θα περασει....

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...