Touch, don't look! Άγγιγμα, χάδι, αγκαλιά!

[Φάνια Βιλλιώτη]

Στην κοινωνία που ζούμε και στους έντονους - εξοντωτικούς ρυθμούς που βιώνουμε, ξεχνάμε μερικά πολύ απλά και βασικά πράγματα. Ένα από αυτά είναι το χάδι. Το χάδι που είναι ανθρώπινο, που εκφράζει τρυφερότητα, συμπόνια, στοργή, που δίνει στον άλλον τη δύναμη να προχωρήσει... Αυτό το χάδι, όχι το παρεξηγημένο, το πονηρό.

Δυστυχώς όμως, το χάδι μάλλον είναι παρεξηγημένο. Αν παρατηρήσει κανείς τους ανθρώπους, εύκολα θα διακρίνει ότι οι περισσότεροι δεν αγγίζονται, δεν αγκαλιάζονται, δεν ακουμπάει ο ένας τον άλλον. Ακόμα και ανάμεσα στα ζευγάρια φαίνεται να απουσιάζει το άγγιγμα..

Παλιότερα, είχε γίνει μια έρευνα (Harlow & Harlow, 1969) με μικρούς πιθήκους, για να διαπιστώσουν αν ο δεσμός των βρεφών με τη μητέρα τους οφείλεται στο ότι τους καλύπτει την ανάγκη για φαγητό ή την ανάγκη για σωματική επαφή. Έτσι λοιπόν, έφτιαξαν δύο κούκλες, η μία συρμάτινη και η άλλη υφασμάτινη, και τις τοποθέτησαν σε δύο ξεχωριστά κλουβιά. Το συρμάτινο υποκατάστατο μητέρας ήταν και τα δύο πηγή τροφής για τα μικρά πηθικάκια, αφού είχε γάλα, ενώ το υφασμάτινο υπολατάστατο μητέρας δεν παρείχε τροφή. Τα πιθηκάκια, περνούσαν πολύ περισσότερο χρόνο με την υφασμάτινη "μητέρα" παρόλο που δεν ήταν πηγή τροφής. Έπιναν γάλα από την συρμάτινη μητέρα, και μετά γραπωνόντουσαν στην υφασμάτινη. Αυτό υποδήλωνε την ανάγκη για σωματική επαφή.

Όλοι έχουν ανάγκη το άγγιγμα. Στην καθημερινότητά μας υπάρχουν πολλές ώρες της ημέρας όπου μπορούμε να νιώσουμε και να προσφέρουμε ένα άγγιγμα. Βλέποντας τηλεόραση καθισμένοι στον καναπέ, μπορούμε να καθίσουμε ο ένας δίπλα στον άλλο και να ακουμπάνε τα χέρια μας, ερχόμαστε σε σωματική επαφή. Όταν οι γονείς δείχνουν κάτι στο παιδί και το ακουμπήσουν στον ώμο, είναι μια σωματική επαφή, όταν βάζοντας το παιδί μας για ύπνο του χαϊδέψουμε την πλάτη, ή τα μαλλιά, είναι κι αυτή μια σωματική επαφή. Υπάρχουν τόσοι τρόποι..!

Είναι πολύ σημαντικό να προσπαθούμε να προσφέρουμε ένα χάδι, ανά πάσα στιγμή! Προσφέρει τόσα πολλά θετικά συναισθήματα, και είναι τόσο εύκολο να το δώσουμε στον άλλον...

Μέσω της σωματικής επαφής μεταβιβάζονται η στοργή, η ασφάλεια και πολλά άλλα σημαντικά στοιχεία για την ανάπτυξη των μικρών παιδιών και όλων των ανθρώπων γενικότερα.

[eleni1]

Εχω την αδεια σας να το αναρτησω στο προφιλ μου στο φεις μπουκ ?

[kyra]

Εγώ είμαι επιφυλακτική σε τέτοια συμπεράσματα που είναι τόσο απόλυτα και αφοριστικά. -Όχι βεβαια στο πείραμα με τα πιθηκάκια που μας είπε το απολύτως αυτονόητο ότι τα μωρά θέλουν μία ζεστή αγκαλιά.-

Η σωματική εγγύτητα είναι κάτι τελείως σχετικό και πρέπει να μάθουμε τα παιδιά ότι δεν είναι κακό να μην θέλουν να τα αγγίζουν οι άλλοι, αν δεν αισθάνονται καλά. Το χάδι στην οικογένεια δεν είναι το ίδιο με την αμηχανία που αισθάνεται κάποιος ότι ο γνωστός του του ακουμπά το χέρι χωρίς λόγο.

 

Δυστυχώς όμως, το χάδι μάλλον είναι παρεξηγημένο. Αν παρατηρήσει κανείς τους ανθρώπους, εύκολα θα διακρίνει ότι οι περισσότεροι δεν αγγίζονται, δεν αγκαλιάζονται, δεν ακουμπάει ο ένας τον άλλον.

 

Και καλά κάνουν αν δεν θέλουν αν δεν αισθάνονται καλά.

Δεν είναι σωστό να ντρεπόμαστε επειδή δεν θέλουμε να μας αγγίζει κάποιος -ο δάσκαλος, ο θείος, ο συμμαθητής-.

 

Ακόμα και ο γονίος πρέπει να σέβεται την ανάγκη του παιδιού και να το προσεγγίζει με τον τρόπο του. Εγώ μεγάλωσα ένα παιδί που δεν του άρεσε να του 'χυμάμε'. Μας πλησίαζε όταν το είχε ανάγκη και ήταν πολύ τρυφερός. Μετά απομακρύνονταν. Στην αρχή αισθανόμασταν άσχημα με τον άντρα μου, αλλά μετά διαπίστωσα ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει την τρυφερότητα που θέλει και το είδος και την ποσότητα. Οπότε και τώρα, δεν τον γεμίζω ενοχές που όταν έρχεται από το σχολείο δεν πέφτει στην αγκαλιά της μανούλας, όπως ο αδερφός του. Έρχεται αργότερα, όταν το έχει ανάγκη. Και έχει μάθει με τον τρόπο του και το περιβάλλον του -παπούδες, γιαγιάδες να το σέβεται αυτό.

[perlina]

οσο περισσοτερη αγαπη δινεις σ ενα παιδι!ακομη περισσοτερη δινει κ αυτο στους αλλους!

[kyra]

οσο περισσοτερη αγαπη δινεις σ ενα παιδι!ακομη περισσοτερη δινει κ αυτο στους αλλους!

 

 

Συγνώμη αλλά δεν κατάλαβα τί σχέση έχει το σχόλιο με το θέμα.:oops: Θα μπορούσες να μου το εξηγήσεις?

[perlina]

οτι οταν αγκαλιαζεςι τον αλλον και κυριως τα παιδια τα μαθαινεις στην αγαπη!στην τρυφεροτητα!και αυτο γεμιζει την καρδια τους!και τη δινουν και αυτα απλοχερα!

[jannis]

...Ακόμα και ο γονίος πρέπει να σέβεται την ανάγκη του παιδιού και να το προσεγγίζει με τον τρόπο του. Εγώ μεγάλωσα ένα παιδί που δεν του άρεσε να του 'χυμάμε'. Μας πλησίαζε όταν το είχε ανάγκη και ήταν πολύ τρυφερός. Μετά απομακρύνονταν. Στην αρχή αισθανόμασταν άσχημα με τον άντρα μου, αλλά μετά διαπίστωσα ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει την τρυφερότητα που θέλει και το είδος και την ποσότητα. Οπότε και τώρα, δεν τον γεμίζω ενοχές που όταν έρχεται από το σχολείο δεν πέφτει στην αγκαλιά της μανούλας, όπως ο αδερφός του. Έρχεται αργότερα, όταν το έχει ανάγκη. Και έχει μάθει με τον τρόπο του και το περιβάλλον του -παπούδες, γιαγιάδες να το σέβεται αυτό.

και μενα ο γιος μου εκνευριζόταν όταν το κάναν αυτό οι συγγενείς. επίσης δεν ήθελε καθόλου τα φιλιά ,μόνο την δίδυμη αδελφή του φιλούσε και δεχοταν να τον φιλήσει γιατί του άρεσε η μυρωδιά της! Τον φιλούσα και σκουπιζότανε! Τι να κάνω και γω το απόφευγα, με το ζόρι δεν γίνεται! Μαχαίρι στην καρδιά όμως το σεβάστηκα - δεν μου περασε από το μυαλό να τον πιέσω.

Ομως του αρέσει η αγκαλιά και τώρα στα 5 μπορώ να πω του αρέσει περισσότερο από τα 3 ! Τώρα τελευταίως έχει γίνει πολύ τρυφερός μαζί μας και με μένα και τον μπαμπά του θέλει αγκαλιές, πηδά πάνω μας κλπ. Δεν ξέρω τι εφερε την αλλαγή. Η αδελφή του αντιθέτως πάντα ήθελε χάδια, φιλια, αγκαλιές, από όλους!Επίσης διασκεδάζουν αφάνταστα το γαργαλητό και μου το ζητάνε!

 

Προσέχω όμως ότι στα παιδιά αρέσει πολύ η επαφή από παιδιά, τους είδα να παίζουν με τους φίλους τους πρόσφατα και παίζαν όπως τα ζώα! Πηδούσαν ο ένας στον άλλο (ψεύτικη πάλη χωρίς βιά) (αγόρια κορίτσια) και στην πραγματικότητα μου φαινόταν ότι επιζητούσαν την αγκαλιά.

[Φάνια Βιλλιώτη]

Εχω την αδεια σας να το αναρτησω στο προφιλ μου στο φεις μπουκ ?

Καλή σας ημέρα! Φυσικά, χαρά μου!!

[Φάνια Βιλλιώτη]

Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Κανένα παιδί δε μπορεί να συγκριθεί με άλλο, ούτε και οι ανάγκες του, ούτε αυτά που του αρέσουν και αυτά που δεν του αρέσουν. Επιπλέον, το πείραμα το ανέφερα επειδή είναι γνωστό και μάλιστα το διδάσκονται και στα Πανεπιστήμια. Αυτό δεν είναι απόλυτο όμως. Ποτέ δεν είμαι απόλυτη σε καταστάσεις που αφορούν τον άνθρωπο. Ωστόσο, το να αγκαλιάζουμε τα παιδιά-όχι απαραίτητα ο κάθε άσχετος- είναι πολύ σημαντικό, και πιστέψ'τε με πολλοί γονείς το ξεχνούν. Δε χρειάζεται να πέφτεις πάνω στο παιδί, αρκεί ένα απαλό άγγιγμα στον ώμο ή στην πλάτη. Δε μίλησα για άγγιγμα ή χάδι με το ζόρι, ούτε για υπερβολές. Σε αυτά τα θέματα ο καθένας πράττει αυτό που αισθάνεται. Και όπως προείπα, οι επιθυμίες κάθε παιδιού είναι διαφορετικές.

Θίγω απλά, ότι έχουμε ξεχάσει μερικά μικρά και γεμάτα αγάπη πράγματα.

[Φάνια Βιλλιώτη]

Εγώ είμαι επιφυλακτική σε τέτοια συμπεράσματα που είναι τόσο απόλυτα και αφοριστικά. -Όχι βεβαια στο πείραμα με τα πιθηκάκια που μας είπε το απολύτως αυτονόητο ότι τα μωρά θέλουν μία ζεστή αγκαλιά.-

Η σωματική εγγύτητα είναι κάτι τελείως σχετικό και πρέπει να μάθουμε τα παιδιά ότι δεν είναι κακό να μην θέλουν να τα αγγίζουν οι άλλοι, αν δεν αισθάνονται καλά. Το χάδι στην οικογένεια δεν είναι το ίδιο με την αμηχανία που αισθάνεται κάποιος ότι ο γνωστός του του ακουμπά το χέρι χωρίς λόγο.

 

 

 

Και καλά κάνουν αν δεν θέλουν αν δεν αισθάνονται καλά.

Δεν είναι σωστό να ντρεπόμαστε επειδή δεν θέλουμε να μας αγγίζει κάποιος -ο δάσκαλος, ο θείος, ο συμμαθητής-.

 

Ακόμα και ο γονίος πρέπει να σέβεται την ανάγκη του παιδιού και να το προσεγγίζει με τον τρόπο του. Εγώ μεγάλωσα ένα παιδί που δεν του άρεσε να του 'χυμάμε'. Μας πλησίαζε όταν το είχε ανάγκη και ήταν πολύ τρυφερός. Μετά απομακρύνονταν. Στην αρχή αισθανόμασταν άσχημα με τον άντρα μου, αλλά μετά διαπίστωσα ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει την τρυφερότητα που θέλει και το είδος και την ποσότητα. Οπότε και τώρα, δεν τον γεμίζω ενοχές που όταν έρχεται από το σχολείο δεν πέφτει στην αγκαλιά της μανούλας, όπως ο αδερφός του. Έρχεται αργότερα, όταν το έχει ανάγκη. Και έχει μάθει με τον τρόπο του και το περιβάλλον του -παπούδες, γιαγιάδες να το σέβεται αυτό.

 

Και είναι πολύ σωστό να αποδεχόμαστε τις ανάγκες των παιδιών. Έχετε δίκιο σε αυτό. Σέβεστε το ότι δε θέλει, αλλά είστε δίπλα του όταν έχει την ανάγκη. Συμφωνώ απόλυτα!

[* Maraki *]

Συμφωνώ ότι τα παιδιά χρειάζονται την αγκαλιά και το χάδι. Εγώ από μικρή ήμουν πολύ χαδιάρικο παιδί και ο γιος μου το ίδιο . Είναι το χαδιάρικο παιδί της οικογένειας . Η κόρη μου πάλι όταν ήταν μικρότερη δεν τρελενόταν και πολύ με τις αγκαλιές ,αλλά το πάλεμα και το γαργαλητό της άρεσε πάντα . Τώρα πλέον είναι και αυτή χαδιάρα και αποζητάει αγκαλιές και χάδια , κυρίως όταν είναι άρρωστη . Με θέλει δίπλα της να της κρατάω έστω το χέρι . Λατρεύω τις αγκαλιές και τα χάδια ,πραγματικά πιστεύω πως κάνουν τα παιδιά να νιώθουν ασφάλεια , αγάπη και άλλα πολλά.