ΦΙΛΟΙ

[ΣΟΦΙΑ]

Οπως έχω ξαναπεί ο Δημήτρης ζητάει και έχει φίλους παιδάκια και συνομίλικα αλλά και μεγαλύτερα.. αυτό που μου κάνει όμως εντυπωση και δεν ξέρω αν οφείλεται καπου είναι οτι τρελλαίνεται να κάνει παρέα γενικά με άντρες ειδικά νέους ή παππούδες.. Δηλαδη, εχει ξαδελφο θείους νέα παιδιά, 17 χρονών - 30 χρονών ή πρόπάππου 75 που παρόλο που δεν τους βλέπει συχνά λόγω απόστασης, τους λατρεύει.. Και όταν είμαστε μαζί τους ασχολείται αποκλειστικά μ'αυτούς και φυσικά και αυτοι με εκείνον γιατί είναι πολύ γλυκός μαζί τους και τους γοητεύει.. Και με τις γυναίκες θειες ξαδέλφες γιαγιάδες έχει πάρα πολυ καλή σχέση - επαφή αλλά με μ'αυτούς το κάτι άλλο σαν να εντυπωσιάζεται..

[ΡΟΥΛΑ]

Γιατί το βρίσκεις περίεργο??? οι μεγαλύτεροι σε ηλικία πάντα γοητεύουν τα μικρότερο παιδιά γιατί πρώτον ασχολούνται περισσότερο μαζί τους και ειδικά οι δικοί σου που όπως λές είναι σε κάποια απόσταση και τον βλέπουν πολύ λιγότερο, περισσότερο δε μια που ειναι αντρες αρα λειτουργούν και σαν... "πρωτυπο"....... και μένα η Κατερίνα όταν ήταν μικρή και ερχόνταν κάποια φίλη μου σπίτι ήθελε να είναι μαζί της και να ασχολείτε μαζί της κάτι που ισχύει ακόμα και τώρα.

[angela]

και εμένα ο Νεκτάριος μόνο τα μεγαλύτερα παιδιά πλησιάζει με χαρά αυτά που είναι πιο ψηλά από αυτόν !!! Ετσι το θεωρεί αυτός το μεγαλύτερο με το ύψος!!!

Το βρίσκω και εγώ απολύτως φυσικό !!!

Βέβαια λόγω έλλειψης παππούδων αμα δει παππού σε βόλτα μας, τρέχει να τον αγκαλιάσει και ... κάγκελο ο παππούς! χιχιχιχι!!!

[Sofia]

Αυτό με τους φίλους/φίλες έχει αρχίζει να με προβληματίζει κι εμένα...

Η μικρή μου, παρόλο που την φέρνουμε συνέχεια σε επαφή με παιδάκια, την πάμε σε παιδικά πάρτυ, συναντιόμαστε με φιλικά ζευγάρια... δύσκολα πλησιάζει παιδάκια και ανοίγει παρτίδες μαζί τους.

Ειδικά σε περιπτώσεις (όπως χθες) που πήγαμε σε γενέθλια και είχε ένα σωρό παιδάκια (τα περισσότερα τα ήξερε), καθότανε σε ένα μέρος μόνη της ή έπαιζε ή τέτρωγε μόνη της και ήταν σαν να τα σνομπάρει τα παιδάκια.

Η αλήθεια είναι (το έσω ξαναπεί) ότι είναι ιδιαίτερα ώριμη για την ηλικία της αλλά να φτάνουμε μέχρι τέτοιο σημείο;;

Και στον παιδικό... πχ όταν τα βγάζουν έξω στην αυλή, δεν πάιζει με τα άλλα παιδάκια... ή παίζει μόνη της ή (συχνότερα) κάθεται δίπλα στην δασκάλα...

 

Από την άλλη, την βρίσκει να κάνει παρέα και να συζητάει με μεγάλους (όπως λέει και η ΣΟΦΙΑ).

 

Θα ήθελα να συμπεριφερόταν περισσότερο σαν παιδί!!!

[ΣΟΦΙΑ]

Να διευκρινήσω οτι ο Δημήτρης έχει άριστες σχέσεις με παιδιά απλά ήθελα να τονίσω την υπέροχη σχεση που αναπτύσει με τους θειο-παππουδο-ξαδέλφους του.. Και μου κάνει προφανώς εντύπωση γιατι μάλλον δεν είχα εγώ ως παιδί πολλές αντρικές παρουσίες, δεν γνώρισα παπούδες κλπ. οπότε μαλλον γιαυτό με συγκινεί.

[Sofia]

Ναι βρε Σοφάκι... το κατάλαβα ότι ο Δημήτρης είναι κοινωνικός και με τα παιδιά... Θα ήθελα κι η δικιά μου να ήταν έτσι...

 

Όσο για τους άντρες... νομίζω ότι σαν παιδί, κι εγώ αυτούς προτιμούσα σαν παρέα... (φυσικά ακόμη και σήμερα τους προτιμώ... αλλά είπαμε, εγώ είμαι λίγο μυστήριο τραίνο!!!)

[ΣΟΦΙΑ]

Σοφάκι μου διευκρίνισα για να σας δώσω να καταλάβετε επ'ακριβώς τις σκέψεις μου!!

[Sofia]

ΣΟΦΙΑ

 

Πάντως... να προσθέσω ότι ο μπαμπάς του εορτάζοντος (και άλλοι) στο χθεσινό πάρτυ μας ρωτούσαν: Τί της κάνατε;; της βγάλατε τις μπαταρίες πριν έρθετε;;

 

Και η φάση είναι βρε παιδιά ότι εγώ είμαι πιο σκληρή (όπως όλες οι μανάδες)... Ο μπαμπάς της, την έβλεπε που δεν πήγαινε με τα άλλα παιδάκια και στεναχωριόταν... Βέβαια δεν την πιέσαμε καθόλου. Γενικά δεν την πιέζουμε σε τέτοιες καταστάσεις. Την αφήνουμε να κάνει ό,τι την κάνει και ασθάνεται άνετα. Στο τέλος, ο μπαμπάς δεν άντεξε και πήγε εκείνος και έπαιξε λίγο με την μικρή!!!

 

Πάντως σημειώνω, ότι καθόταν στην αυλή που ήταν όλα τα παιδάκια και έπαιζε κι εκείνη εκεί (αλλά συνήθως μόνη της), ενώ εμείς καθόμασταν στο μπαλκόνι του σπιτιού. Δεν είναι δηλαδή ότι αισθάνεται ανασφάλεια ή κάτι τέτοιο και θέλει να είναι κολλημένη πάνω μας....

Απλά συμπεριφέρεται σαν να "σνομπάρει" τα άλλα παιδάκια...

[rosi]

ΣΟΦΙΑ

 

Πάντως... να προσθέσω ότι ο μπαμπάς του εορτάζοντος (και άλλοι) στο χθεσινό πάρτυ μας ρωτούσαν: Τί της κάνατε;; της βγάλατε τις μπαταρίες πριν έρθετε;;

 

Και η φάση είναι βρε παιδιά ότι εγώ είμαι πιο σκληρή (όπως όλες οι μανάδες)... Ο μπαμπάς της, την έβλεπε που δεν πήγαινε με τα άλλα παιδάκια και στεναχωριόταν... Βέβαια δεν την πιέσαμε καθόλου. Γενικά δεν την πιέζουμε σε τέτοιες καταστάσεις. Την αφήνουμε να κάνει ό,τι την κάνει και ασθάνεται άνετα. Στο τέλος, ο μπαμπάς δεν άντεξε και πήγε εκείνος και έπαιξε λίγο με την μικρή!!!

 

Πάντως σημειώνω, ότι καθόταν στην αυλή που ήταν όλα τα παιδάκια και έπαιζε κι εκείνη εκεί (αλλά συνήθως μόνη της), ενώ εμείς καθόμασταν στο μπαλκόνι του σπιτιού. Δεν είναι δηλαδή ότι αισθάνεται ανασφάλεια ή κάτι τέτοιο και θέλει να είναι κολλημένη πάνω μας....

Απλά συμπεριφέρεται σαν να "σνομπάρει" τα άλλα παιδάκια...

 

Σοφία, ακριβώς τα ίδια έκανε και μας ένα χρόνο πριν περίπου, δηλαδή στην ηλικία της δικιάς σου... μάλλον μέχρι έξι μήνες πριν, τώρα που το σκέφτομαι! Κι εμείς στενοχωριόμασταν πάρα πολύ! Όπου και να πηγαίναμε ήταν μόνη της, δεν έπαιζε με τα άλλα παιδάκια, στον παιδικό κάθε φορά που πηγαίναμε να την πάρουμε τη βρίσκαμε να παίζει μόνη της, δεν ήθελε να κουνήσει από κοντά μας όταν πηγαίναμε κάπου με πολύ κόσμο και παιδάκια... είχε φτάσει στο σημείο να παίζει μόνο με ένα συγκεκριμένο παιδάκι που το έβλεπε μια φορά το δίμηνο και μόνο αν ήταν μόνο του ...είχα φτάσει στο σημείο να μη θέλω να πάμε σε πάρτι γιατί ήξερα ότι θα νιώθει άσχημα και θα γίνουμε χάλια

 

Όμως, η κατάσταση άλλαξε ριζικά προς το καλύτερο εδώ και μερικούς μήνες! Τη βλέπουμε και δεν την αναγνωρίζουμε! Παίζει μόνη της με παιδάκια που δεν έπαιζε ποτέ (δεν τα ήθελε), τους μιλάει και συνεννοούνται μια χαρά, ξεκόλλησε πια και από κοντα μας. Το κουφό είναι ότι όλη αυτήν την αλλαγή την παρατήρησα από όταν γεννήθηκε το μωρό, σαν να ήταν δηλαδή αυτό το έναυσμα για την ανεξαρτητοποίησή της... την ίδια περίοδο βέβαια σταμάτησε και τον παιδικό και ίσως και αυτό να έπαιξε ρόλο. Επίσης, σημαντικό ρόλο θεωρώ πως παίζει και η ανάπτυξη της λεκτικής τους ικανότητας, νομίζω δηλαδή πως μόλις άρχισε να μιλάει ολοκληρωμένα και να συνεννοείται πιο εύκολα, επικοινωνεί και πιο αποτελεσματικά με τα παιδάκια!

 

Μη στενοχωριέσαι, φάση είναι και θα περάσει!

[Sofia]

rosi,

 

εμάς κάθεται μόνη της αλλά φαίνεται να της αρέσει. Δεν περνάει άσχημα σε πάρτυ ή όπου αλλού, ούτε είναι κολλημένη πάνω μας. Παίζει, αλλά παίζει μόνη της.

 

Όσο για την ομιλία. Είναι ολοκληρωμένη και πολύ πιο προχωρημένη από μεγαλύτερα ακόμη παιδάκια. Πιθανόν να τους "πετάει" και λέξεις που δεν καταλαβαίνουν. Οπότε αυτό σίγουρα δεν είναι πρόβλημα.

 

Μάλλον είναι φάση όπως λες κι εσύ... Και μακάρι να τι ξεπεράσει κι η δικιά μου με την γέννηση του μωρού...

[rosi]

rosi,

 

 

 

Όσο για την ομιλία. Είναι ολοκληρωμένη και πολύ πιο προχωρημένη από μεγαλύτερα ακόμη παιδάκια. Πιθανόν να τους "πετάει" και λέξεις που δεν καταλαβαίνουν. Οπότε αυτό σίγουρα δεν είναι πρόβλημα.

 

 

Σοφία, αυτό εννοώ, ότι επειδή και σένα μεγαλώνει σαν μοναχοπαίδι για την ώρα, δεν έχει συνηθίσει να επικοινωνεί λεκτικά με παιδιά παρά μόνο με μεγάλους, ξέρεις, τα παιδιά έχουν καποιους κώδικες επικοινωνίας, έχουν δικό τους χιούμορ και αν δουν ένα παιδάκι που μιλάει σαν μεγάλος ίσως και να μην μπορούν να επικοινωνήσουν και να παίξουν μαζί του. Αυτή την εντύπωση μου έδινε και η δικιά μου: ότι δηλαδή δεν είχε καταφ έρει να καταλαβει τους κώδικες στην επικοινωνία της με τα παιδιά και γι αυτό είχε μεγαλύτερη άνεση με τους μεγάλους. Κορίτσια, δεν ξέρω αν τα εκφράζω καλά και αν με καταλαβαίνετε... δεν έχω διαβάσει κάτι τέτοιο βέβαια, απλώς βλέπω τα παιδάκια που έχουν αδερφάκια μιλούν τη γλώσσα των παιδιών και όχι των μεγάλων και συνεννουούνται μια χαρά μεταξύ τους!

[Sofia]

Ναι, έτσι όπως το θέτεις, ίσως έχεις δίκιο...

 

Γενικά έχει συνηθίσει να παίζει και να μιλάει μαζί μας και ίσως δεν μπορέι να προσαρμοστεί με τα παιδάκια...

 

Κι όμως ξέρω πολλά μοναχοπαίδια, που δεν είχαν ποτέ τέτοια προβλήματα... Γιατί να συμβαίνει επιλεκτικά;;;

[rosi]

Ναι, έτσι όπως το θέτεις, ίσως έχεις δίκιο...

 

Γενικά έχει συνηθίσει να παίζει και να μιλάει μαζί μας και ίσως δεν μπορέι να προσαρμοστεί με τα παιδάκια...

 

Κι όμως ξέρω πολλά μοναχοπαίδια, που δεν είχαν ποτέ τέτοια προβλήματα... Γιατί να συμβαίνει επιλεκτικά;;;

 

Ε είναι και θέμα χαρακτήρα μωρέ! Δεν πειράζει, μην αγχώνεσαι και γι' αυτό!