Να στείλω και το μικρό μου γιο (10 μηνών) στον παιδικό?

[πιγκουινακι]

λοιπον ,σε αυτό το σημείο πρεπει να τονίσω ότι μιλάω για συγκεκριμενο, περιπου δημόσιο σταθμό και δεν υπάρχει λόγω οικονομικών περιορισμων, δυνατότητα επιλογης.Έχω δει ιδιωτικους σταθμους

που μου άρεσαν αρκετα και θα ήθελα να στειλω εκει τα παιδια όμως είμαστε τριτεκνη οικογενεια και αυτο δε γινεται.Για παραδειγμα πριν

χρόνια είχα δουλεψει ως εξωτερικη συνεργατης(έκανα θέατρο στα παιδάκια) σ' ένα σταθμό που αν μπορουσα να ξαναγινω παιδί

θα πηγαινα μετα χαρας κι εγω-ζεστός χώρος, άνθρωποι με γνώση και ενδιαφέρον ,πραγματικη ενθαρρυνση των παιδιών να γνωρισουν τα παντα γύρω τουςκ.τ.λ-θα ήμουν σίγουρη εκει για τα παιδια...Όμως τωρα ξαναλέω

μιλαμε για δημόσιο σταθμό-αυτο μπορει να σημαινει και καλυτερη αναλογια

παιδιων - προσωπικου απο ότι στους ιδιωτικους και μπορει να τύχω

και σε ευσυνειδητους ανθρωπους και όλα καλα-όμως δυστυχώς δημόσιο σε αρκετες περιπτώσεις μπορει να σημαίνει και το απόλυτο παρκιγκ και αυτή η απολυτη εξαρτηση απο την τύχη προσωπικα δε μου αρεσει καθόλου

[vivita]

δεν ξερω φοβαμαι μήπως οι προσδοκίες μου είναι ουτοπικες Για να μη βγω εκτός θεματος θα μιλήσω μόνο για τα μικρούλια ,τα βρεφακια

για να πω ότι είμαι ευχαριστημενη απο το σταθμό και να έχω ήσυχη τη συνειδηση μου ότι δεν άφησα το παιδι μου όπου κι όπου θα ήθελα να ξερω ότι συμβαίνουν τα εξής

1.οι παιδαγωγοι και όλο το προσωπικο τους μιλανε, τους χαμογελουν συχνα, δεν φωναζουν συχνά ,τα παρηγορούν 'οταν κλαινε,δε θα πω τα αγαπούν αλλα τα συμπαθουν!!

2.τους δινουν στα πλαισια του εφικτου στο συγκεκριμένο χώρο, τη δυνατότητα να κινούνται, να μπουσουλανε , να περιεργαζονται και να πιανουν τα παιχνίδια

3.τα βγαζουν καιρου επιτρεποντος στον κήπο και έστω και λίγο τα βαζουν στα εξωτερικα παιχνιδια αν τα παιδακια δειχνουν να το θελουν πολυ

4.τα απασχολουν δημιουργικα,με αυτό δεν εννοώ να κανουν πραγματα

που ξεπερνουν τις δυνατότητες της ηλικιας τους για λογους εντυπωσιασμου των γονέων,αλλα για παραδειγμα να τους τραγουδανε και ναχορευουν με κεφι ,να δραματοποιουν αστεια τις φωνες των ζωων ,να τους δειχνουν τις εικονες απο τα πρωτα παραμυθακια,να τους βοηθουν να παιξουν με τα εκπαιδευτικα παιχνίδια της ηλικιας τους κ.τ.λ και όχι να τα αφήνουν με τις ώρες να βαριουνται

5. φροντιζουν το φαγητό και την υγιεινή τους όπως θα έκαναν στα δικα τους παιδια

6, ενημερωνουν τους γονεις για ό,τι σημαντικο και δεν αυτοσχεδιαζουν στην τυχη σε θεματα μεθοδων πειθαρχίας και όλων των άλλων παιδαγωγικών ζητηματων

 

Χαίρετε, είναι η πρώτη φορά που γράφω στο forum και ο βασικός λόγος που γράφτηκα είναι γιατί αντιμετωπίζω ακριβώς το ίδιο θέμα με σένα. Σκέφτομαι το Σεπτέμβριο που που πάω το μεγάλο μου γιο - που θα κλείνει τα 3 - στον παιδικό να πάω και την μπέμπα μου που τότε θα κλείνει τους 10 μήνες. Θα έχω μειωμένο ωράριο και θα τα αφήνω για 6 ώρες την ημέρα. Έχω κουραστεί από γυναίκες στο σπίτι και πιστεύω πως όσο καλές και να είναι τελικά θα κάνουν 2-3 κουπε πε στο παιδί ηλικίας 10 μηνών - αντε και 2 ταϊσματα και 2 αλλάγματα και τις υπόλοιπες ώρες θα βλέπουν τηλεόραση. Ενώ στον παιδικό τουλάχιστον τα ερεθίσματα θα είναι περισσότερα.

Απο την άλλη αυτό που με προβληματίζει είναι ότι το παιδί δε θα έχει αυτήν την αποκλειστικότητα της προσοχής που ίσως το κάνει να νιώθει μοναδικό.

Έπειτα βλέπω ότι ο μεγάλος μου ο γιός ανυπομονεί να πάει στο σχολείο. Η μικρούλα μου όμως αν πάει τελικά από 10 μηνών δε θα ζήσει αυτή την αναμονή αφού ουσιαστικά θα έχει μεγαλώσει σε ένα σχολείο. Είναι καλό αυτό;

Τελικά τι κάνατε;

Είσαστε ικανοποιημένη από την επιλογή σας;

[katerina25]

 

Απο την άλλη αυτό που με προβληματίζει είναι ότι το παιδί δε θα έχει αυτήν την αποκλειστικότητα της προσοχής που ίσως το κάνει να νιώθει μοναδικό.

Έπειτα βλέπω ότι ο μεγάλος μου ο γιός ανυπομονεί να πάει στο σχολείο. Η μικρούλα μου όμως αν πάει τελικά από 10 μηνών δε θα ζήσει αυτή την αναμονή αφού ουσιαστικά θα έχει μεγαλώσει σε ένα σχολείο. Είναι καλό αυτό;

Τελικά τι κάνατε;

Είσαστε ικανοποιημένη από την επιλογή σας;

 

 

vivita γεια!!

Γνώμη μου: μην έχεις ανησυχίες για τον παιδικό! Αν έχεις το ΟΚ του γιατρού σου για την 10μηνών κόρη σου, ανεπιφύλακτα, στείλτα! Τσέκαρε μόνο τον παιδικό που θα στείλεις τα παιδιά σου. Η μικρή σου σαφώς δεν θα έχει την προσοχή 1ατόμου αποκλειστικά, αλλά θα βρίσκεται μέσα σε παιδάκια, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Στην τελική, κάνε ενα test-drive για την μικρή σου και βλέπεις.

Όσο για τον γιό σου, θα γίνει άλλο παιδί στην κυριολεξία!!

GOOD LUCK

[vivita]

σε ευχαριστώ πολύ Κατερίνα. Ελπίζω και γω να είναι οκ τα πράγματα με τον παιδικό. Είμαι όμως ακόμη επιφυλακτική.

Θα το σκεφτώ λίγο ακόμη πριν πάρω την απόφασή μου. Ούτως ή αλλιώς σκέφτομαι να κάνω αίτηση στον δημοτικό παιδικό της γειτονιάς μου που λέγεται πως είναι πολύ καλός και μέχρι να δω αν θα εγκριθεί η αίτηση, έχω το χρόνο να αποφασίσω

[πιγκουινακι]

γεια σας! να σαςπω τι απεγινε με μας.

τελικα δεν εστειλα το μικρο και δεν το μετανιωνω.

αρρωστιες βεβαια κολλησε απο το μεγαλυτερο ,όπως μου είχαν γραψει και τα κοριτσια, παρα πολλες, μα παρα παρα πολλες .δε μπορω να φανταστω ότι θα ήταν χειρόυερα αν πηγαινε και ο ιδιος.φυσικα θα ήταν ευκολοτερο για μενα να τον είχα στειλει και το μικρουλη στο σταθμό,διαβασα για ασεπ

με το παιδι να με τραβαει απο τη φουστα!ΑΛΛΑ

μαζι πρωτοπερπατησαμε και φυσικα είχε όλη του την ανεσα για ''εξασκηση''

και δεν ήταν δεμενο σε ένα ριλαξ

μαζι αγκαλιτσα περασαμε τους πονους απο τα δοντακια

μαζι και μαλιστα -δεδομενου οτι τα αδερφακια δεν ήταν σπιτι-μόνοι οι δυο μας αρχισαμε να ανακαλυτπουμε τον κόσμο, να βαζουμε τα πρωτα μικρα μικρα οριακια, να οργανωνουμε ένα δικο μας βολικο για το συγκεκριμενο παιδι -και όχι τη λειτουργια του σταθμου- προγραμμα.π.χ το σεπτεμβρη ο μικρουλης μου έκανε έναν υπνακο στις 11 το πρωι και ξανα παλι κατα τις 3 το μεσημερι.Έτσι το είχε αναγκη .αργοτερα μόνος του έκοψε το πρωινο και κοιμαται μόνο κατα τις 2 -δεν του επιβληθηκε ομως τίποτε

αλλα αυτα είναι τα λιγότερο σημαντικα

κατα τη γνωμη μου παντα,το παιδι δεν ήταν ώριμο,έτοιμο να απομακρυνθει απο τη μαμα ,αυτο το κρινω και απο τον τροπο που αντεδρασε ο αδελφος του ,2 ετων στο σταθμο- που είναι θαυμασιος ,με εξαιρετικες παιδαγωγους

και να τονισω οτι δεν είναι καθολου συνεσταλμενο παιδι .κλαμματα κλαμματα κλαμματα,όποτε του λεω ότι δεν έχει σχολειο χαιρεται,ποτε δεν το αναζηταει,ποτε δε μου εδωσε την εντυπωση πως κατι γίνεται εκει που πραγματικα τον ενδιαφερει και αν πηγαινε στα 3 και όχι στα δυο θα το είχε χασει .ειναι απλα η δικια μας αναγκη -όσο για κοινωνικοποιηση τη βρισκει και λιγο αργότερα που θα είναι και πιο έτοιμος να απομακρυνθει απο τη φωλιτσα του! που να μιλαμε για ένα μωρουλι ουτε ενός έτους που ουτε να εκφρασει το παραπονο του δε μπορει

εγώ ξεβολευτηκα λιγο,τρελαθηκαμε με τον αντρα μου πως να τα συνδιασουμε να προλαβαίνουμε και οι δυο και τη δουλεια και τον έναν στον παιδικο και τον αλλο στο σχολικο και τον τριτο στο σπιτι αλλα βλεπω ένα φωτεινο χαμογελακι,ένα παιδακι που κανει τα πρωτα βηματακια στη ζεστασια και την ασφαλεια του σπιτιου του και την αγκαλια της μαμας-καθε πραμα στην ώρα του.θα ρθει απο σεπτεμβρη και ο σταθμος με το καλο και μακαρι να είχα την πολυτελεια να τον κρατησω ακομη ένα χρόνο αλλα δεν την έχω...για φετος θεωρω ότι έκανα μια καλη επενδυση κόπου.ελπιζω

[vivita]

Αγαπητή κ. Vivi,

ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και συγνώμη που άργησα τόσο να αναφερθώ στο θέμα. Πιστεύω και γω πως η καλύτερη επιλογή είναι το παιδί να μένει τουλάχιστον μέχρι την ηλικία των 2,5 ή μέχρι το ίδιο να ζητησει να πάει στο σχολείο του με τη μαμά του. Εφόσον βέβαια αυτό είναι εφικτό. Προβληματίστηκα πολύ από την απάντησή σας γιατί είχα σχεδόν πεισθεί από την εύκολη για μένα λύση να στείλω το μωρό μου στον παιδικό από την ηλικία των 10 μηνών. Μετά από πολύ σκέψη και αφού το συζήτησα πολύ με το σύζηγό μου αναθεωρώ. Θα προσπαθήσω να κρατήσω εγώ τη μικρή μου για ένα χρόνο ακόμη. Αυτό σημαίνει ότι ίσως να χρειαστεί να βγώ με άδεια άνευ αποδοχών από τη δουλειά μου, αλλά πιστεύω πως αξίζει γιατί μία φορά το μωρό μου περνά από αυτή την τρυφερή ηλικία.

 

Α, και γιατί δε θα άντεχα με τίποτα να μην είμαι μαζί της πρώτη φορα που θα περπατήσει.

 

Ευχαριστώ

vivita