η δικη μας ιστορια

[maria77777]

ειχα μια πολλη καλη εγκυμοσυνη,μεχρι την ωρα που γεννησα ολα τα εκανα μονη δεν υπηρξε αναγκη για βοηθεια.παρακολουθησα μαθηματα ανωδυνου τοκετου(εμενα μου φανηκαν πολυ χρησιμα,χαρις στη μαια που με προετοιμασε αντιμετωπισα το θεμα τοκετος πολυ ψυχραιμα).πηγα στο μαιευτηριο με διαστολη 7 προς 8 εχοντας περασει τους πρωτους πονους στο σπιτι μου,και τους χειριστηκα με βαση οσα με ειχε διδαξει η μαια μου.το μωρο βγηκε σε μιση ωρα χωρις επισκληριδιο και χωρις περινεοτομη και με 2-3 ραμματα και αυτα γιατι ειχα κανει μασαζ στο περινεο χωρις τη χρηαη ελαιολαδου οπως η μαια μου ειχε συστησει.αν ειχα χρησιμοποιησει και ελαιολαδο δεν θα ειχα κανενα.ο μονος πονος που θυμαμαι ηταν οταν εβγαινε το κεφαλι της μικρης(το χρυσο μου βγηκε 3620 και 52 εκατοστα,μεγαλουτσικη).με το που γεννησα αν με ρωταγες "μπαινεις τωρα να γεννησεις αλλο ενα ?" θα απαντουσα ναι,τοσο καλα ενιωθα σωματικα,ουτε πονος ουτε τιποτα,λιγη νυστα μονο γιατι ημουν 2 μερονυχτα ξυπνια.θηλασαμε αμεσως και ευκολα,η μικρη επιασε θηλη και πιπιλαγε σαν τρελη.

24 ωρες πριν το εξιτηριο...ανεβασε πυρετο.εγω σαν την τρελη."πρεπει μα την ανεβασουμε νεογνολογικο" μου ειπε η παιδιατρος.να θελω να ουρλιαξω.η μαια μου και ο μαιευτηρας μου καλη τους ωρα διπλα μου να με καθησυχαζουν και να μου μεταφερουν ολες τις πληροφοριες απο το νεογνολογικο.κι εγω να ανεβαινω τις καθορισμενες ωρες για θηλασμο,και η μπουμπου παρα την ταλαιπωρια της να θηλαζει.το βραδυ ομως μετα τον θηλασμο των 9.00(9.30 με 9.45 εφευγα απο το παιδι)δεν επιτρεποταν θηλασμος.κι εγω δεν εκανα αντλησεις για να μπορεσω να παω στον πρωτο θηλασμο.οποτε η μικρη επινε..τι αλλο..μπουκαλι.εδειχνε ομως μεγαλη απροθυμια και ουσιαστικα το επινε γιατι δεν ειχε αλλη λυση.την εκτη μερα στον πρωτο θηλασμο μου λενε φευγετε σημερα.τρελαθηκα απο τη χαρα μου.πηρα το παιδι σπιτι και ειπα"ολα καλα".ολη μερα η μκρη θηλαζε,κατα τις 10 το βραδυ ομως αρχιζει να γκρινιαζει.κι οσοσ περνουσε η ωρα τοσο να πιπιλαει κι οσο πιπιλαει αλλο τοσο να γκρινιαζει."το παιδι πειναει και δεν εχει το στηθος γαλα" λεω του αντρα μου.τι να κανουμε?αγοραζουμε μεσα στρη νυχτα σκονη γαλα,περνω τηλεφωνο το νεογνολογικο τμημα και ρωτω δοσολογιες και της δινω μπουκαλι.και να μην το θελει(μονο που δεν μου το πεταξε στα μουτρα)...το καημενο το ηπιε ως λυση για την πεινα του.ολο το βραδυ πηγα να σκασω"παει ο θηλασμος" ειπα.το πρωι τηλεφωνησα στη μαια μου και μου ειπε αυτο που εχερι χιλιοειπωθει στο φορουμ.το στηθος μετα τις 10 το βραδυ δεν ειχε ερεθισμα και απλα δεν εδινε παραγωγη."μην πτοησε" μου ειπε."βαλτη στο στηθος κανονικα και το βραδυ, συνεχιζε να της δινεις λιγο συμπληρωμα να μην μεινει νηστικη,αλλα να το μειωνεις σε ποσοτητα.θα σου παρει μια εβδομαδα αλλα θα δεις θα φτιαξεις την παραγωγη"κοριτσια η βδομαδα κυλησε αργα,υπηρξαν στιγμες που απελπιστηκα και ειπα δεν θα τα καταφερω,αλλα αμεσως μετα πεισμωνα και ελεγα θα παλεψω.και ναι τα πραγματα πηγαν καλα και σε μια εβδομαδα η μικρη θηλαζε και μονο θηλαζε!

η μαια μου στα μαθηματα μας ελεγε αν κατι παει στραβα μην απελπιζεστε και παραιτηστε.πρωχωρηστε στο επομενο βημα.ο λογος που σσας ειπα την ιστορια μου ειναι αυτος:αν κατι σας παει διαφορετικα απο οτι θελατε,μην κανετε πισω.θελετε να γεννησετε φυσιολογικα και προκυπτει μια καισαρικη,ε δεν χαθηκε ο κοσμος,το παιδι και εσεις να εισαστε καλα.και προχωρατε στον επομενο στοχο,πχ θηλασμος.στη νεογνολογικη συναντησα μαμαδες που παλευουν με δυσκολες καταστασεις και τις βλεπεις και λες ηρωιδες.μην λιποψυχαμε στα μικρα που φτιαχνονται.

σας ευχαριστω που με ακουσατε

υγ.ενα μεγαλο ευχαριστω στη μαια μου και στο γιατρο μου που πραγματικα τους αισθανθηκα δικους μου ανθρωπους.ενα μεγαλο ευχαριστω και στους ιατρους και τις μαιες του νεογνολογικου τμηματος του αλεξανδρα αλλα και της πτερυγας κονσολα γιατι στην πλειοψηφια τους φερθηκαν ως λειτουργοι και οχι ως επαγγελματιες!

[Little Monkey]

ο λογος που σσας ειπα την ιστορια μου ειναι αυτος:αν κατι σας παει διαφορετικα απο οτι θελατε,μην κανετε πισω.θελετε να γεννησετε φυσιολογικα και προκυπτει μια καισαρικη,ε δεν χαθηκε ο κοσμος,το παιδι και εσεις να εισαστε καλα.και προχωρατε στον επομενο στοχο,πχ θηλασμος.στη νεογνολογικη συναντησα μαμαδες που παλευουν με δυσκολες καταστασεις και τις βλεπεις και λες ηρωιδες.μην λιποψυχαμε στα μικρα που φτιαχνονται.

Επειδή περάσαμε κι εμείς από ΜΕΝΝ έχω να πω ότι συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Διαβάζω εδώ στο φόρουμ κοπέλες που περνάνε στεναχώριες γιατί αντί να γεννήσουν φυσιολογικά έκαναν καισαρική ή το μωρό τους ήπιε γάλα σκόνη 2 μέρες ή δεν ξέρω κι εγώ τι, και το μόνο που σκέφτομαι είναι πόσο μικρά είναι όλα αυτά και πόσο μεγαλύτερα προβλήματα αντιμετωπίζουν κάποιες άλλες μανάδες.

 

Να σου ζήσει το μικρό σου και καλή συνέχεια!

[marilou01]

Πολύ αισιόδοξο το μήνυμά σου για τις νέες μανούλες, μπράβο και σε εσένα και στο μωράκι σου και στη μαία σου!! Και το Αλεξάνδρας θα το έχω στα υπόψη για το επόμενο

[Mammy in love]

Επειδή περάσαμε κι εμείς από ΜΕΝΝ έχω να πω ότι συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Διαβάζω εδώ στο φόρουμ κοπέλες που περνάνε στεναχώριες γιατί αντί να γεννήσουν φυσιολογικά έκαναν καισαρική ή το μωρό τους ήπιε γάλα σκόνη 2 μέρες ή δεν ξέρω κι εγώ τι, και το μόνο που σκέφτομαι είναι πόσο μικρά είναι όλα αυτά και πόσο μεγαλύτερα προβλήματα αντιμετωπίζουν κάποιες άλλες μανάδες.

 

Να σου ζήσει το μικρό σου και καλή συνέχεια!

 

Καλημέρα!Για την κάθε μανούλα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει με το μωράκι της είναι αν όχι σοβαρό τουλάχιστον σημαντικό.Εμένα για παράδειγμα ο δικός μου μπεμπάκος εδώ και ένα μήνα τρώει με το σταγονόμετρο και έχει μείνει ο μισός.Οι εξετάσεις που του είχαμε κάνει πριν να σταματήσει ακόμα να τρώει δεν ήταν και πολύ ικανοποιητικές.Ο ρυθμός ανάπτυξής του έχει πέσει.Από το άγχος μου έχω πρηστεί ολόκληρη.Για μένα αυτό είναι σημαντικό...Όταν όμως διάβασα το θέμα που άνοιξε η μητέρα του Πανούλη εδώ σκέφτηκα πως είμαι γελοία ,αυτά είναι σοβαρά προβλήματα.Όμως πρόβλημα είναι αυτό που ζει ο καθένας ,άλλα σημαντικά και άλλα όχι...Πάντως ευχαριστούμε την maria7777 για την εμπειρία της.Δίνει δύναμη σε άλλες μανούλες!!!