Hθικόν δίδαγμα

[Κυριακή]

Σκέφτηκα σε αυτό το θέμα να βάζουμε ιστοριούλες και στο τέλος να γράφουμε και το ηθικό δίδαγμα...

Η αλεπού κόβει βόλτες στο δάσος και βλέπει το λαγό να γράφει στο laptop κάτω

από ένα δεντράκι.

 

-Καλημέρα λαγέ

 

-Καλημέρα αλεπού

 

-Τι γράφεις λαγέ;

 

-Το διδακτορικό μου (γέλια η αλεπού ακατάσχετα)

 

-Και τι θέμα έχεις;

 

-Πως ο λαγός τρώει την αλεπού.

 

-Με δουλεύεις, γίνονται αυτά τα πράγματα;

 

-Έλα να σου δείξω

 

Πράγματι, προχωρούν προς μια κοντινή σπηλιά, μπαίνουν μέσα, ακούγονται

θόρυβοι πανικού και μετά ησυχία. Στο τέλος βγαίνει μόνος του ο λαγός,

κάθεται και συνεχίζει το γράψιμο. Περνάει αργότερα η ύαινα, τα ίδια:

 

-Καλημέρα λαγέ

 

-Καλημέρα ύαινα

 

-Τι γράφεις λαγέ;

 

-Το διδακτορικό μου (γέλια η ύαινα αυτή τη φορά ακατάσχετα)

 

-Και τι θέμα έχεις;

 

-Πως ο λαγός τρώει την ύαινα.

 

-Με δουλεύεις, γίνονται αυτά τα πράγματα, θα σε κάνω μια μπουκιά.

 

-Έλα να σου δείξω

 

Ξανά το ίδιο σκηνικό, μπαίνουν στη σπηλιά και μετά από το σχετικό σαματά και

τη νεκρική σιγή (σταματήστε επιτέλους τα τύμπανα) βγαίνει ο λαγός cool όπως

πάντα. Περνάει τέλος και ο λύκος.

 

-Καλημέρα λαγέ

 

-Καλημέρα λύκε

 

-Τι γράφεις λαγέ;

 

-Το διδακτορικό μου γέλια ο λύκος μέχρι δακρύων

 

-Και τι θέμα έχεις;

 

-Πως ο λαγός τρώει το λύκο.

 

-Με δουλεύεις, πρέπει να στο κόψουν το διδακτορικό;

 

-Έλα να σου δείξω

 

Πλησιάζουν στη μυστήρια σπηλιά και όπως μπαίνουν στο σκοτάδι ανατριχιάζει ο

λύκος που βλέπει βήματα ζώων να μπαίνουν και να μη βγαίνουν και κόκαλα

σκορπισμένα παντού. Εκεί που κοντεύει να κατουρηθεί επάνω του βλέπει στο

βάθος το λιοντάρι να κάθεται.

 

-Τι είναι αυτά που μου κάνεις ρε λαγέ, είπαμε πως ο λαγός τρώει το λύκο, όχι

το λιοντάρι τρώει το λύκο, που με έφερες;

 

-Δεν κατάλαβες: το λιοντάρι επιβλέπει το διδακτορικό μου. Εγώ δουλεύω και

αυτός τρώει.

 

 

 

Ηθικόν Δίδαγμα της ιστορίας:

 

 

 

Ο τίτλος του Διδακτορικού σου δεν έχει σημασία.

 

Το αντικείμενο του Διδακτορικού σου δεν έχει σημασία.

 

Η έρευνα στο Διδακτορικό σου δεν έχει σημασία.

 

 

 

Αυτό που έχει σημασία είναι ο Επιβλέπων Καθηγητής.

Εσείς τί πιστεύετε;

[Sun]

[gavrias]

άμα είσαι λαγός ,πάιρνεις διδακτορικό πάντως!!!

[gerakina]

κάπως έτσι φαντάζομαι ζει και ο βιβλιοφάγος!

[sophie13]

[elias-christina]

Πολυ καλο!!!!!!!

[katerina@!!]

άμα είσαι λαγός ,πάιρνεις διδακτορικό πάντως!!!

[Κυριακή]

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας χορτοφάγος. Ο άνθρωπος μόλις είχε μετακομίσει σε μία νέα πόλη και βγήκε να κάνει τα ψώνια του για να ετοιμάσει το γεύμα του. Πάει λοιπόν στον μανάβη της γειτονίας και βρίσκει μόνο φρούτα. Του λέει: «Χόρτα δεν έχετε? Ξέρετε είμαι χορτοφάγος και θέλω χόρτα». Όχι φίλε μου, του λέει ο μανάβης. Πήγαινέ στο μπακάλη. Αυτός μπορεί να έχει! Μα γαμώτο, σκέφτεται, χόρτα στον μπακάλη? Με τα πολλά φτάνει στον μπακάλη. Ακολουθεί ο ίδιος διάλογος. Ο μπακάλης τον στέλνει στο κρεοπωλείο για να βρει χόρτα. Ρεζίλι θα γίνω, σκέφτεται, θα πάω στο χασάπη να ζητήσω χόρτα. Μπαίνει μέσα στο κρεοπωλείο δειλά δειλά και ζητάει τα χόρτα του ο άνθρωπος. Ο χασάπης φυσικά δεν είχε χόρτα αλλά τον συμβουλεύει: «Έχει μια σχόλη kung fu στο άλλο στενό. Δεν πας εκεί να ρωτήσεις?». Εντελώς απελπισμένος ο χορτοφάγος πάει στη σχολή χτυπάει την πόρτα, καμία απόκριση. Ξανακτυπάει… τίποτα. Με τα πολλά ανοίγει ένας τύπος. Λέει ο χορτοφάγος: «Συγνώμη, ξέρετε…ε…εε…. Είμαι χορτοφάγος και ψάχνω για χόρτα. Εδώ με έστειλε ο χασάπης. Έχετε?». Και απαντάει ο τύπος στη σχολή: «Χόρτα? Όσα θες φίλε μου! Μπες και μάζεψε!!»

 

Ηθικόν δίδαγμα?

 

Στου kung fu την πόρτα, όσα θέλεις χόρτα