Παππους κανει διακρισεις πως να το χειριστω το θεμα?

[demi1981]

Αυτό δε το είχα σκεφτεί...

Demi, εσένα όλη αυτή η ιστορία με τον παππού σε επηρέασε? Εννοώ σε έκανε να αισθάνεσαι ότι υστερείς από τα αδέρφια σου? Και επίσης, επηρέασε τις σχέσεις σου με τα αδέρφια σου?

Αν θέλεις να μου απαντήσεις...

 

Με ενοχλούσε τρομερά, μέχρι και σήμερα το συζητάω με τους γονείς μου (Έχουν περάσει κοντά 23 χρόνια που μας άφησε). Μου έχει μείνει πίκρα αλλά να επηρρεαστούν οι σχέσεις μου με την αδερφή μου? όχι. Αλλά θυμάμαι τον εαυτό μου να τον διεκδικεί συνέχεια, την αγάπη του, την προσοχή του. Τώρα που έγινα γονιός αν αντιμετωπίζα τέτοιο θέμα δεν θα άφηνα το παιδί μου να διεκδικεί κάτι που δεν μπορεί να έχει γιατί πολύ απλά ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ.

 

ΥΓ. Τα σκέφτηκα και στεναχωρήθηκα

[robenula]

συγγνωμη γιατι τωρα κατι διαβασα.το μεγαλο κοριτσακι ειναι υιοθετημενο γιαυτο δεν το θελει?

[lydiap]

συγγνωμη γιατι τωρα κατι διαβασα.το μεγαλο κοριτσακι ειναι υιοθετημενο γιαυτο δεν το θελει?

 

Δυστυχώς ναι robenula

[robenula]

αν ναι.παντα ετσι φερνοταν στο παιδι η αλλαξε σταση οταν γεννηθηκε το επομενο κοριτσακι?

[robenula]

εγω θα της μιλουσα αν δεν αλλαζε συμπεριφορα δε θα πηγαινα ποτε,μα ποτε

[robenula]

Δυστυχώς ναι robenula

πως ειναι δυνατον μια γυναικα,μανα να μη θελει ενα μικρο παιδι και να το πληγωνει?εχει καποια ιδιαιτεροτητα που την κομπλαρει?οχι οτι αν εχει,εχει την οποιαδηποτε δικαιολογια,απλα προσπαθω να μπω στο μυαλο της,που συγχωραμε αλλα μου μοιαζει ανυπαρκτο

[robenula]

αν εδειχναν καποια αδυναμια,αν λεω,θα επρεπε να ηταν σαυτην.πηγαινε τα παιδακια σου σε εναν αλλο προορισμο να χαρειτε κοπελα μου

[lydiap]

Εγώ διαφωνώ τελείως με την ιδέα της connie, όπως και με το να προσπαθείς μπροστά στο παιδί να αποσπάσεις θετική συμπεριφορά από την μητέρα σου. Η μητέρα σου είναι τελείως αποφασισμένη, φάνηκε κάπως από το πρώτο συμβάν που περιέγραψες, και επιβεβαιώθηκε τώρα πια, δεν της ξεφεύγουν αυτά που λέει όπως ελπίζαμε.. ξέρει τι λέει και δεν πρόκειται να λυγίσει επειδή είναι μπροστά το παιδί.

 

Οπότε, δυστυχώς πρέπει να απομακρύνεις τα παιδιά από αυτήν, δεν υπάρχει άλλη λύση αφού φαίνεται αμετανόητη. Σαν τελευταία εξαίρεση, αν πειστεί και ο σύζυγος μπορείτε να πάτε για τις γιορτές, αλλά θα πρότεινα να έχετε ήδη πάρει 2 κουκλόσπιτα και στις 2 εσεις (αν γίνεται το ίδιο με της γιαγιάς, για να το σνομπάρουν και οι δύο - κρίμα ) και εννοείται να ελαχιστοποιήσετε τις επάφές με την γιαγιά συγκεκριμένα. Δηλαδή να το κάνεις προφανές ρε παιδί μου, όταν πάνε να της μιλήσουν ή να τους μιλήσει να τις κατευθύνεις στον παππού ή στις θείες ή κάτι να τους δείξεις εκίνη την ώρα.

 

 

 

• 
  

 

Ναι, αυτό θα το κάνω σίγουρα. Εννοώ αν τελικά πάμε, να προσέχω να μην έχουν πολλές επαφές με τη γιαγιά και οι λίγες που θα έχουν να είναι αυστηρά ελεγχόμενες!

 

Λυδια οταν ειχα διαβασει τα πρωτα σου μηνυματα, επειδη ειχες γραψει οτι τους ειχες μιλησει καποια στιγμη αυστηρα και αυτοι ειχαν βαλει τα κλαματα, ειχα καταλαβει οτι προκειται για ανθρωπους που δεν μπορουσαν να διαχειριστουν σωστα τα συναισθηματα τους . Και αυτο το θεωρω ανθρωπινο και δικαιολογημενο εως ενα σημειο για γονεις. Γι αυτο και η ιδεα μου για το δωρο. Σιγουρα δεν θα το εκαναν με την καρδια τους, αλλα θα καταλαβαιναν και θα προσποιοντουσαν αν οχι για χαρη του παιδιου, για εσενα.

Ομως η αντιδραση της μητερας σου στην προταση αλλα κυριως αυτο που ειπε στο παιδι ειναι οτι τα κανει ολα σκοπιμα. Και στο ξαναεγραψα, δεν θελω να σε στενοχωρω, αλλα νομιζω οτι ελπιζει κιολας για "επιστροφη". Συγνωμη για την λεξη , αλλα αυτο βλεπω σαν τριτο ματι οπως τα περιγραφεις, απο την συμπεριφορα της μητερας σου.

 

Δεν υπαρχει λογος να κανεις κατι για να τους πεισεις η να βελτιωσεις τις σχεσεις τους με την μικρη. Αυτο πρεπει και εσυ να το αποδεκτεις. Ολες οι προσπαθειες θα πεφτουν στο κενο και το αποτελεσμα θα ειναι καυγαδες με θυμα την μεγαλη αλλα και την σχεση των παιδιων.

Αυτη ειναι η γνωμη και νομιζω οτι ειναι λαθος κιολας να θελεις να τους το επιβαλεις. Αυτο πιστευουν, ετσι νιωθουν δεν προκειται να αλλαξουν.

 

Επομενως ελαχιστες επαφες, να πατε ομως στην αδερφη σου. Τα παιδια γενικα τρελαινονται με τα ξαδερφια τους, το περιμενουν πως και πως και ελαχιστα ενδιαφερονται για τους παππουδες. Παρε και ενα μεγαλο δωρο εσυ στην μεγαλη παρομοιο με το κουκλοσπιτο και δωστο την στιγμη που θα δωσουν οι παππουδες στην δευτερη, ωστε να μην ζηλευει και ετσι θα παιζουν μαζι και τα δυο παιδια. Και θα το ευχαριστηθουν. Θα περασουν πολυ ωραια με τα ξαδερφια τους.

 

Επισης μην στενοχωριεσαι γιατι δεν υπολογιζουν τοσο πολυ τα παιδια στην αγαπη των παππουδων οταν δεν εχουν επαφες και βρισκονται μακρια. Αντιθετα οι παππουδες κρεμονται απο τα εγγονια σε αυτη την περιπτωση. Αυτο εχω διαπιστωσει απο τα ανηψια μου που μενουν μακρια. Μαλιστα μεσολαβω για να μην στενοχωριουνται κιολας οι μεγαλοι ανθρωποι απο την αδιαφορια τους. Τους υπενθυμιζω οτι οι παππουδες τους περιμενουν και πρεπει να πανε και σε αυτους.

Και η μικρη δειχνει αδυναμια στη γιαγια λογω του δωρου . Ειναι πολυ μικρα ακομα και ολα εξαρτωνται απο εσενα. Οποτε και εσυ πρεπει να εισαι συγκρατημενη στην αναφορα με τους παππουδες, εφοσον κρατουν τετοια σταση, δυστυχως. Και ειναι πολυ ευκολο να το κανεις, γιατι ειστε μακρια.

 

ΥΓ. Tωρα διαβασα της vivien9 και συμφωνω.

 

 

:cry:

Δυστυχώς έχεις δίκιο...

Με τα ξαδερφάκια μας, είναι πολύ δεμένες παρά την απόσταση κι είναι ο μόνος λόγος που θέλω να πηγαίνουμε συχνά στην πόλη από όπου κατάγομαι, γιατί και τα παιδιά το ζητάνε. Αλλιώς με τους παππόυδες, οι επαφές είναι όντως λιγοστές και μετρημένες.

Αυτό με τα δώρα θα το κάνω, σίγουρα...Κάτι θα σκεφτώ, που θα μου πάει...θα βρω ένα τρόπο να πάρουμε εμείς το κουκλόσπιτο, χωρίς να φανεί σαν δωροδοκία, πριν πάμε στη γιαγιά.

 

Όχι δεν θα πάρεις άλλο δώρο για να αναπληρώσεις της γιαγιάς. Θα πάρεις τηλ τη γιαγιά και θα της πεις να φροντίσει να έχει ένα δώρο για τη μεγάλη που θα της το δώσει η ίδια λέγοντας ότι το κρατούσε για έκπληξη, είτε εφόσον κάνει διακρίσεις στα παιδιά δεν πρόκειται να ξαναπατήσετε το πόδι σας. Αν θέλει να σας βλέπει και να έχετε επαφές, θα κρατάει τις ισορροπίες ανάμεσα στα παιδιά θέλει δεν θέλει. Αλλιώς δεν θα κάθεστε να βλέπετε να πληγώνονται τα παιδιά σας ή να αρχίσουν να ανταγωνίζονται το ένα το άλλο.

 

Danaerys, θα το προσπαθήσω με τη γιαγιά, αλλά δεν έχω ούτε την παραμικρή ελπίδα. Και εννοείται ότι με τη γιαγιά επαφές συχνές δεν έχουμε κι αν δεν ήταν τα ξαδερφάκια μας δε θα είχαμε μάλλον και καθόλου.

 

Για το τώρα δεν έχω να προτείνω κάτι...αλλα για το μέλλον θα πω τι θα έκανα εγω καθώς δεν θα επέτρεπα διαρκώς να πληγώνουν το παιδί μου .

Δεν θα ξανα- έβαζα τα παιδιά μου σε αυτή την διαδικασία... του αν θα πάμε ή όχι στην γιαγιά και αν και αν.....

Το Πάσχα δηλαδή απλά θα κανόνιζα χωρίς δράματα , χωρίς γιατί... κάτι άλλο να κάνουμε!

Σε ερώτηση τύπου ''δεν θα πάμε στην γιαγιά?'' η απάντηση είναι καθαρή και απλή '' ωραία θα ήταν, αλλα φέτος δεν έχουμε τόση άδεια με τον μπαμπά'' ή ''είναι ωραίο να δούμε και να γνωρίσουμε και άλλα μέρη , η γιαγιά εκεί είναι θα την επισκεφτούμε με την πρώτη ευκαιρία''. Και τέλος.

Τα ίδια θα έλεγα και στην άλλη πλευρα χωρίς εντάσεις και δράματα .

 

Βασικά αυτό που λέω είναι οτι θα προτιμούσα να είμαι μόνο εγώ στεναχωρημένη που δεν μπορώ να πάω στην μάνα μου ...και που ξέρω ότι δεν αποδέχεται το παιδί μου, παρά το παιδί να περνά πίκρα μήπως αλλάξει την γιαγιά.

Οταν λύσετε οι μεγάλοι τα προβλήματα τότε θα είναι χαρά και για τα παιδιά.

 

 

Τέλος συμφωνώ με την Daenerys_T καθως αισθάνομαι ότι όλα τα άλλα έχουν γίνει και πρέπει να μπει ενα τέλος για το καλό του παιδιού.

Απλά δεν χρειάζεται τα παιδιά να ξέρουν όλο το παρασκήνιο των μεγάλων.

 

Ευχαριστώ ferby. Για το Πάσχα, μετά το σκηνικό αυτό, δεν υπάρχει ούτε συζήτηση να πάμε, φυσικά.

 

Με ενοχλούσε τρομερά, μέχρι και σήμερα το συζητάω με τους γονείς μου (Έχουν περάσει κοντά 23 χρόνια που μας άφησε). Μου έχει μείνει πίκρα αλλά να επηρρεαστούν οι σχέσεις μου με την αδερφή μου? όχι. Αλλά θυμάμαι τον εαυτό μου να τον διεκδικεί συνέχεια, την αγάπη του, την προσοχή του. Τώρα που έγινα γονιός αν αντιμετωπίζα τέτοιο θέμα δεν θα άφηνα το παιδί μου να διεκδικεί κάτι που δεν μπορεί να έχει γιατί πολύ απλά ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ.

ΥΓ. Τα σκέφτηκα και στεναχωρήθηκα

 

Συγγνώμη που σε έκανα να τα θυμηθείς, demi μου.

Πόσο δίκιο έχεις στο τελευταίο...δεν την αποδέχονται και τζάμπα θα πληγωθεί προσπαθώντας, η ψυχούλα μου...

Παρηγορήθηκα κάπως που λες ότι δε χάλασαν οι σχέσεις σου με την αδερφή σου, γιατί με τρομάζει πολύ αυτό.

Αλλά με τρομάζει και το να νιώθει ότι είναι υποδεέστερη, καθώς ήδη δουλεύουμε σε αυτόν τον τομέα...Δε θέλω να έχουμε πισωγυρίσματα λόγω γιαγιάς.

[lydiap]

αν ναι.παντα ετσι φερνοταν στο παιδι η αλλαξε σταση οταν γεννηθηκε το επομενο κοριτσακι?

 

όταν ήρθε μαζί μας η μεγάλη, η μικρή ήταν ενός έτους.

Η στάση της, ήταν πάντα η ίδια, απλά η 2η ήταν πιο μικρή τα προηγούμενα χρόνια και η διάκριση δεν ήταν τόσο φανερή στα δώρα πχ, γιατί η μικρή ήταν κολλημένη πάνω μου και δεν ασχολούνταν με τη γιαγιά ή τα δώρα.

Τον τελευταίο χρόνο η κατάσταση έχει γίνει δραματική.

 

εγω θα της μιλουσα αν δεν αλλαζε συμπεριφορα δε θα πηγαινα ποτε,μα ποτε

 

Το δοκίμασα ήδη να της μιλήσω. Αποτέλεσμα μηδέν.

 

πως ειναι δυνατον μια γυναικα,μανα να μη θελει ενα μικρο παιδι και να το πληγωνει?εχει καποια ιδιαιτεροτητα που την κομπλαρει?οχι οτι αν εχει,εχει την οποιαδηποτε δικαιολογια,απλα προσπαθω να μπω στο μυαλο της,που συγχωραμε αλλα μου μοιαζει ανυπαρκτο

 

Από την αρχή η μητέρα μου ήταν αρνητική, παρασέρνοντας και τον πατέρα μου και την αδερφή μου. Μεγαλώνοντας, υποτίθεται συμφιλιώθηκε με την ιδέα... Η μεγάλη μας, είναι απλά ένα κλειστό παιδάκι, με κάποια δυσκολία στο να εκφράζει τα συναισθήματά της...αλλά έχει πολύ αγνή ψυχούλα. Τη γιαγιά της την αγαπάει -ούτε εγώ έχω καταλάβει γιατί.

Παρόλα τα χθεσινά, αποφάσισε να της χαρίσει τη χειροτεχνία που έκανε σήμερα στο σχολείο...

[robenula]

μπραβο σου που ενω ειχες παιδι προχωρησες σε υιοθεσια...σε ζηλευω με την καλη εννοια.διωξτε μακρια τα προβληματα.ειμαι σιγουροι οτι μπορειτε ειστε σπουδαιοι!

[robenula]

καλα δεν καταλαβα?

[lydiap]

ναι robenula, την υιοθετήσαμε όταν η μεσαία μας ήταν ενός.

Κατά τα άλλα, μη φανταστείς τίποτα το σπουδαίο. Μια τυπική οικογένεια είμαστε, μαλώνουμε, τα βρίσκουμε, κάνουμε λάθη, κυνηγάμε τα παιδιά να φάνε, να διαβάσουν κλπ. κλπ ... όπως όλοι μας, λίγο πολύ νομίζω

[robenula]

εχετε 3 παιδια?

[robenula]

ναι εχετε 3.να σας ζησουν!

[demi1981]

Μην δίνεις τόση βαρύτητα στο ότι είναι υιοθετημένη για αυτό και υπάρχουν διακρίσεις (δυστυχώς οι ανησυχίες μας περνάνε στα παιδιά μας και δεν το καταλαβαίνουμε καν, το ένστικο των παιδιών). Γίνονται διακρίσεις για το όνομα, για το φύλο κοκ.

 

Επειδή έχω παρακολουθήσει γενικά τα θέματά σου, θυμάμαι ότι έχεις κάνει φασαρία στην γιαγιά, έχεις παρατηρήσει εαν άλλαξε προς το χειρότερο? Ξέρεις μερικές φορές χρειαζόμαστε την αφορμή για να εναντιωθούμε στις επιλογές του παιδιού μας. Ρωτάω γιατι αν άλλαξε προς το χειρότερο καλύτερα να μην της μιλήσεις καν. Αν λέει αυτά που λέει στην "εγγόνα" της φαντάσου πως μιλάει και τι λέει στα άλλα εγγόνια της για την "εγγόνα" της. Νομίζω ότι η σιωπή σου θα ήταν καλύτερη...

[nitsa_ge]

lydiap, καταλαβαίνω οτι η θέση σου είναι δύσκολη λόγω της συγγένειας αλλά εγώ θα έλεγα οτι πρέπει να αντιδράσεις όπως θα αντιδρούσες αν ήταν ένας τρίτος, ένας ξένος που με τη συμπεριφορά του στενοχωρούσε τα παιδιά σου.

Δε χωρούν εδώ μεσοβέζικες λύσεις ούτε διπλωματίες. Η στάση σου πρέπει να είναι κάθετη και ξεκάθαρη.

Το δώρο πρέπει να το αρνηθείτε. Αυτό είναι το σωστό, τελεία και παύλα. Ή σε όλα τα παιδιά θα παίρνει η γιαγιά ή σε κανένα.

(Εγώ ομολογώ θα έριχνα και μερικά ξεγυρισμένα μπινελίκια στη μάνα μου αν τολμούσε να κάνει τέτοιο πράγμα. Τη δική σου την αντίδραση πολύ πολιτισμένη τη βρήκα )

Στη μεσαία δε χρειάζεται να πεις τίποτα που θα συνδέσει το θέμα αρνητικά με τη μεγάλη της αδερφή. Βρες μια δικαιολογία, οτι είναι χαλασμένο, οτι έπεσε και έσπασε και θα πάρετε άλλο πιο μεγάλο, δεν ξέρω.

Κρίμα είναι να στενοχωρηθεί η μεσαία για το κουκλόσπιτο που θα χάσει αλλά η πληγή της μεγάλης θα είναι ακόμα μεγαλύτερη και θα την έβαζα σε προτεραιότητα.

[lydiap]

Γεια σας!

Επέστρεψε σήμερα ο μπαμπάς μας, σαν από μηχανής Θεός και έδωσε τη δική του λύση. Μαντέψτε τι δώρο έφερε στα κορίτσια από το ταξίδι του? Μα από ένα μεγάλο κουκλόσπιτο, φυσικά, ένα ροζ κι ένα μωβ, καλύτερα από της γιαγιάς! Πώς έτυχε αυτό το πράγμα και σκέφτηκε τα κουκλόσπιτα παράλληλα με τη γιαγιά ε? ( Βέβαια, ήθελα να αποφύγουμε τα δώρα, αφού θα πάρουν που θα πάρουν τα Χριστούγεννα, ας μην κακομαθαίνουν, αλλά χαλάλι τους, αν είναι να λυθεί το πρόβλημα έτσι!)

 

Αποφασίσαμε να πάμε στην πόλη μου, αφού το κανονίσαμε, είναι κρίμα να αλλάξουμε τα σχέδια τελευταία στιγμή, ενώ τα παιδιά έχουν ξεσηκωθεί.

Απλά κάναμε μία μικρή αλλαγή στα σχέδιά μας: θα μείνουμε 3 μέρες στην αδερφή μου, και τις υπόλοιπες ημέρες στην πόλη που περάσαμε τα φοιτητικά μας χρόνια! Θα χαρούν και τα παιδιά, θα έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε και εφόσον είναι κοντά στο πατρικό μου, θα κάνουν, μάλλον, και τα ξαδερφάκια μας κάποια ημερήσια εκδρομούλα για να περάσουμε περισσότερο χρόνο μαζί!

Φεύγουμε σήμερα το βραδάκι!

 

Ο μπαμπάς μας, επίσης, μίλησε με τη γιαγιά. Χωρίς πολλά-πολλά, της ξεκαθάρισε ότι οποιοσδήποτε διαχωρισμός ως προς τα παιδιά γίνει αντιληπτός, απλά θα οδηγήσει στην αποχώρησή μας, χωρίς πολλές εξηγήσεις, από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι -μάλλον μόνο εκεί θα τους δούμε.

Μάλλον έπρεπε από την αρχή να τον αφήσω να τα κανονίσει...

Ελπίζω να πάνε όλα καλά!!

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και εύχομαι καλά Χριστούγεννα σε όλες σας, με πολύ γαλήνη στις οικογένειές σας!!

[vvassoula]

Γεια σας!

Επέστρεψε σήμερα ο μπαμπάς μας, σαν από μηχανής Θεός και έδωσε τη δική του λύση. Μαντέψτε τι δώρο έφερε στα κορίτσια από το ταξίδι του? Μα από ένα μεγάλο κουκλόσπιτο, φυσικά, ένα ροζ κι ένα μωβ, καλύτερα από της γιαγιάς! Πώς έτυχε αυτό το πράγμα και σκέφτηκε τα κουκλόσπιτα παράλληλα με τη γιαγιά ε? ( Βέβαια, ήθελα να αποφύγουμε τα δώρα, αφού θα πάρουν που θα πάρουν τα Χριστούγεννα, ας μην κακομαθαίνουν, αλλά χαλάλι τους, αν είναι να λυθεί το πρόβλημα έτσι!)

 

Αποφασίσαμε να πάμε στην πόλη μου, αφού το κανονίσαμε, είναι κρίμα να αλλάξουμε τα σχέδια τελευταία στιγμή, ενώ τα παιδιά έχουν ξεσηκωθεί.

Απλά κάναμε μία μικρή αλλαγή στα σχέδιά μας: θα μείνουμε 3 μέρες στην αδερφή μου, και τις υπόλοιπες ημέρες στην πόλη που περάσαμε τα φοιτητικά μας χρόνια! Θα χαρούν και τα παιδιά, θα έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε και εφόσον είναι κοντά στο πατρικό μου, θα κάνουν, μάλλον, και τα ξαδερφάκια μας κάποια ημερήσια εκδρομούλα για να περάσουμε περισσότερο χρόνο μαζί!

Φεύγουμε σήμερα το βραδάκι!

 

Ο μπαμπάς μας, επίσης, μίλησε με τη γιαγιά. Χωρίς πολλά-πολλά, της ξεκαθάρισε ότι οποιοσδήποτε διαχωρισμός ως προς τα παιδιά γίνει αντιληπτός, απλά θα οδηγήσει στην αποχώρησή μας, χωρίς πολλές εξηγήσεις, από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι -μάλλον μόνο εκεί θα τους δούμε.

Μάλλον έπρεπε από την αρχή να τον αφήσω να τα κανονίσει...

Ελπίζω να πάνε όλα καλά!!

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και εύχομαι καλά Χριστούγεννα σε όλες σας, με πολύ γαλήνη στις οικογένειές σας!!

 

Μπράβο κορίτσι! Καλά να περάσετε!!!!

[ΑΝΝΑ24]

Καλό ταξίδι και να (θα) περάσετε πολύ όμορφα!!!!

Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα από ένα ζευγάρι που συννενοείται και βάζει κάτω το κεφάλι του να βρει λύσεις, χωρίς στεγανά και εμμονές. Μπράβο σας!!

Καλά Χριστούγεννα!!!

[vivien9]

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλα τα κορίτσια!

 

Λυδία, πώς περάσατε τελικά?

 

 

 

• 
  

[lydiap]

Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλα τα κορίτσια!

 

Λυδία, πώς περάσατε τελικά?

 

 

 

• 
  

 

Καλή μας χρονιά!!

vivien μου, ευχαριστώ πάρα πολύ για το ενδιαφέρον!!

Περάσαμε πολύ ωραία, ευτυχώς!

Είδαμε τους γονείς μου μόνο μία φορά, και όχι μόνοι μας, αλλά με τις αδερφές μου και τις οικογένειές τους.

Η μητέρα μου, φυσικά, δεν έδειξε σημάδια βελτίωσης, καθώς έμεινε πιστή στα λόγια της και πήρε μόνο το κουκλόσπιτο για τη μεσαία και ένα βρεφικό παιχνίδι για το μωρό. Η μεγάλη έδειξε να στεναχωριέται, αλλά ακολουθώντας τις συμβουλές σας, δεν έδωσα έκταση και είπα στη μεγάλη ότι αφού η γιαγιά δεν καταλαβαίνει το προφανές, ότι δηλαδή είναι κι αυτή παιδί, με το ζόρι δε γίνεται! Η μεσαία δεν έδωσε πολύ σημασία στο κουκλόσπιτο -ευτυχώς Θεέ μου- αφού είχε το ίδιο σπίτι. Μάλιστα, αποφάσισε να το αφήσει στην ξαδερφούλα της, για να μην έχει το ίδιο παιχνίδι 2 φορές -κρίμααα -

Γενικά, η γιαγιά έδειχνε φανερότατη αδιαφορία στη μεγάλη, όμως οι αδερφές μου , οι θείοι και τα ξαδέρφια, συμπεριφέρονταν με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα παιδάκια, οπότε δεν ήταν τόσο 'έντονη η διάκριση! Ε, προσπαθήσαμε κι εμείς να μην έχουν πολλά τετ-α-τετ η γιαγιά με τη μεσαία και όλα καλά!

Το θετικό ήταν ότι ο παππούς '''έσπασε''... Μάλλον στεναχωρέθηκε και όταν η μητέρα μου δεν ήταν μπροστά, έπαιξε με τη μεγάλη μας, ζωγράφισαν και γενικά πέρασαν ώρα μαζί. Κάτι είναι κι αυτό!!

Ευχαριστώ κορίτσια για τις συμβουλές και το ενδιαφέρον!

[vicky86]

αχ μπραβο,πολυ χαιρομαι.κυριως που αλλαξε σταση ο παππους.αφου ολοι οι υπολοιποι φερονται οπως πρεπει πιστευω κ η μεγαλη δε θα νιωθει απομακρα.απλα θα πρεπει να προλαμβανετε καταστασεις οπως με το παιχνιδι απο μερους της μαμας σου

[ΑΝΝΑ24]

Μπράβο, πολύ χαίρομαι!!!

Πολύ καλό το βήμα με τον παππού, αυτό είναι κάτι σημαντικό!

 

Καλή χρονιά σε όλους!!!

[summer wine]

Χρονια Πολλα καλη χρονια σε ολους.

 

lydiap Mπραβο . Χαρηκα πολυ με τον παππου.

Για αλλη μια φορα επιβεβαιωνεται οτι οι αντρες ειναι πιο ευαισθητοι.

Εμεις οι γυναικες ειμαστε σκληρες. Γιατι γινομαστε ετσι βρε κοριτσια?

 

Στην εγκυμοσυνη μου και αργοτερα με το καροτσακι, οι αντρες με το αυτοκινητο σταματουσαν να περασω, μου εδιναν την σειρα τους.

Οι γυναικες δεν ιδρωνε το αυτι τους. Μαλιστα μια σε μια υπηρεσια που πηρα προτεραιοτητα λογω εγκυμοσυνης οπως εγραφε στην πορτα, μεχρι να τελειωσω τη δουλεια μου, ηταν μια γυναικα που μουρμουραγε σε ολους οτι αυτη ηταν πιο αδυναμη απο εμενα και οτι οι παλιες γυναικες δουλευαν μεχρι την τελευταια ημερα της εγκυμοσυνης κτλ., κτλ. Ολοκληρη θεωρια ειχε αναπτυξει. Με ειχε κανει ρεζιλι.

[lydiap]

Χρονια Πολλα καλη χρονια σε ολους.

 

lydiap Mπραβο . Χαρηκα πολυ με τον παππου.

Για αλλη μια φορα επιβεβαιωνεται οτι οι αντρες ειναι πιο ευαισθητοι.

Εμεις οι γυναικες ειμαστε σκληρες. Γιατι γινομαστε ετσι βρε κοριτσια?

 

Στην εγκυμοσυνη μου και αργοτερα με το καροτσακι, οι αντρες με το αυτοκινητο σταματουσαν να περασω, μου εδιναν την σειρα τους.

Οι γυναικες δεν ιδρωνε το αυτι τους. Μαλιστα μια σε μια υπηρεσια που πηρα προτεραιοτητα λογω εγκυμοσυνης οπως εγραφε στην πορτα, μεχρι να τελειωσω τη δουλεια μου, ηταν μια γυναικα που μουρμουραγε σε ολους οτι αυτη ηταν πιο αδυναμη απο εμενα και οτι οι παλιες γυναικες δουλευαν μεχρι την τελευταια ημερα της εγκυμοσυνης κτλ., κτλ. Ολοκληρη θεωρια ειχε αναπτυξει. Με ειχε κανει ρεζιλι.

 

summerwine, όντως!

Δεν είναι απλά τραγικό? Υποτίθεται ότι οι γυναίκες, που έχουν γίνει μητέρες, θα έπρεπε να είναι πιο ευαίσθητες σε τέτοια ζητήματα. Και γω το έχω παρατηρήσει, ότι όσον αφορά την υιοθεσία, τα περισσότερα επικριτικά σχόλια προέρχονται από γυναίκες, δυστυχώς!