Κακές συναναστροφές

[mamacita]

Γεια σας,

με απασχολεί αρκετά ένα θέμα με ένα κοριτσάκι που μένει ακριβώς στο διπλανό μας διαμέρισμα και ως εκ τούτου κάνει παρέα με την κόρη μου. Η κόρη μου είναι 6,5 χρονών και η γειτονοπούλα 7,5. Το πρόβλημα είναι ότι το άλλο παιδί έχει γενικά κακή συμπεριφορά, η οποία φυσικά δεν οφείλεται στην ιδιοσυγκρασία του, αλλά κυρίως στον τρόπο με τον οποίο το μεγαλώνουν οι γονείς του, κάτι που βάζει εμένα σε διαρκή άμυνα να δίνω εξηγήσεις όπως: γιατί δεν αφήνω και την δικιά μου να πιει κόκα-κόλα, να κατέβει το μεσημέρι στην πυλωτή, να φάει πατατάκια, γαριδάκια κ.λ.π. για μεσημεριανό, να μένει μέχρι τις 11:00 στο μπαλκόνι για να μιλάνε, να βλέπει Πάττυ και όλα τα σίριαλ της απογευματινής ζώνης. Αυτά όλα τα αντιμετωπίζω μέχρι στιγμής σχετικά καλά, με πολύ κουβέντα και ανάλυση για το τι είναι καλό και τι όχι και απροκάλυπτα λέγοντας μπροστά και στα δύο κορίτσια ότι η συμπεριφορά των άλλων γονέων είναι λάθος. Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι μήπως μέσα από αυτή τη συναναστροφή επηρεαστεί και η συμπεριφορά της δικιάς μου όσον αφορά πιο σοβαρά πράγματα, όπως να μη λέει την αλήθεια για κάτι που έγινε (η γειτονοπούλα δεν τη λέει για τον φόβο της τιμωρίας εννοείται, αφού δεν υπάρχει αποδοχή και κατανόηση από την άλλη πλευρά), να ζητά κάτι γκρινιάζοντας συνέχεια και επιμένοντας ενώ έχω πει όχι (η διπλανή επιμένει μέχρι τελικής πτώσεως αφού δίπλα στο τέλος ή θα ενδώσουν στη γκρίνια ή θα την ξυλοφορτώσουν), να πονηρεύεται για τα σεξουαλικά από τώρα ( προ διετίας έπαιζαν οι δυο τους και άκουσα έκπληκτη τη διπλανή να λέει στη δικιά μου: εσύ θα παντρεύεσαι και εγώ θα έρθω και θα σου κλέψω τον άντρα), πολύ συχνά επίσης της λέει να προσέχει πως κάθεται όταν φοράει φούστες για να μη φαίνεται το βρακί της και άλλα τέτοια (βέβαια η δικιά μου ξέρει και πως γίνεται η σύλληψη ενός μωρού και πως αυτό βγαίνει από το σώμα της μητέρας, ενώ η άλλη δεν έχει ιδέα, πάρα μόνο ξέρει ότι είναι κάτι πονηρό) και άλλες πολλές τέτοιες συμπεριφορές, έχετε μπει στο νόημα.

Να πω εδώ, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν οι γονείς του άλλου παιδιού, αφού τόσο ξέρουν τόσο κάνουν, παρόλο που βλέπουν και παραδέχονται και οι ίδιοι ότι ο δικός μας τρόπος είναι καλύτερος, δεν αλλάζουν τίποτα και δεν πρόκειται. Να σταματήσουν τα παιδιά να κάνουν παρέα δε γίνεται γιατί είναι η διπλανή πόρτα. Οπότε ψάχνω τρόπους και ιδέες για το πώς να θωρακίσω περαιτέρω το παιδί μου, ώστε να παραμένει αλώβητο από τέτοιες συναναστροφές. Αν ήταν να βρίσκονται μια φορά στο τόσο, δεν θα με ανησυχούσε, αλλά είναι η καθημερινή τριβή που με προβληματίζει. Έχουμε σκεφτεί μέχρι και να μετακομίσουμε (γενικά δε μου αρέσει πολύ και η περιοχή που μένουμε), έχω διαβάσει και ένα βιβλίο που λέγεται « Ο μύθος της ανατροφής», και λέει ότι οι άνθρωποι επηρεάζονται πιο πολύ από τους συνομήλικους παρά από τους γονείς, οπότε πρέπει να προσέχουν οι γονείς όσο μπορούν τις παρέες των παιδιών τους. Από την άλλη σκέφτομαι ότι ίσως είναι καλύτερα να έρθει σε επαφή με τέτοια άτομα τώρα που είναι νωρίς και να μάθει να «κρατάει χαρακτήρα», παρά να τα βρει μπροστά της στην εφηβεία και να μη μπορεί να τα διαχειριστεί και να πάθουμε τα χειρότερα.

Εσείς τι λέτε; Ποιες είναι οι ιδέες σας; Υπάρχει κανείς με παρόμοια εμπειρία;

Πω, πω, σας ζάλισα με το μεγάλο ποστ (και δεν έγραψα και όλα όσα είχα στα μυαλό μου!!)

Περιμένω με λαχτάρα τις γνώμες σας γιατί αν και δε γράφω συχνά έχω βοηθηθεί πολύ διαβάζοντας το parents

[madrid05]

Θα σου πω την γνώμη μου η οποία είναι θεωριτική μιας και ο μικρός μου είναι αρκετά...μικρός για να έχω εμπειρία απο κακές παρέες...

Νομίζω οτι η αντιδραση σου είναι λίγο υπερβολική.Δεν βλέπω κάτι τραγικο στην συμπεριφορά της μικρής γειτονοπούλας.

Το οτι δεν συμφωνούμε με τον τρόπο που μεγαλώνουν οι άλλοι τα παιδιά τους δεν σημαίνει οτι οι άλλοι είναι σωστοί και εμείς λάθος.

Συμφωνώ και εγώ με τις απόψεις σου:οτι το παιδί καλό είναι να μην τρώει πατατάκια/γαριδάκια, καλό είναι να μην κοιμάται αργά, να μην βλέπει συνέχεια τηλεοραση και να μην γκρινιάζει οταν του αρνούμαστε κάτι.Ομως η πραγματικότητα δεν είναι πάντα αυτή.Και ούτε και το οτι το παιδάκι θα φάει πατατάκια ή θα κατεβει στην πυλωτή το μεσημέρι το κάνει "κακή συναναστροφή".Ειναι υπερβολικό να σκέφτεσαι την μετακόμιση για αυτόν τον λόγο.Οπου και να πάς πάντα θα υπάρχει ένα γειτονόπουλο που δεν θα έχει μεγαλώσει με τις δικές σας αρχές.

Αν δεν συμφωνείς με όλα αυτά, απλώς εξήγησε στην κόρη σου οτι η κάθε οικογένεια έχει διαφορετικές συνήθειες.Αλλωστε και αν πήγαινε παιδικο σταθμό(ή αργότερα που θα πάει σχολειο) θα έρχεται αντιμέτωπη με δεκαδες διαφορετικές συμπεριφορές και τότε εσυ δεν θα μπορείς να κάνεις κάτι για την "προστατευσεις"απο αυτό.

Επίσης θεωρώ πολύ κακό να αμφισβητείς και να κριτηκάρεις τους γονείς της γειτονοπούλας μπροστά της.

[kel]

Επισης πρεπει να λαβεις υποψη σου οτι το παιδι δεν μπορει να ζει παντα σε μια γυαλα. Αν μετακομιζετε καθε φορα που θα κανει παρεα με καποιο παιδακι που δε συμφωνεις με τον τροπο ανατροφης του δε θα σταματησεις να μετακομιζεις. Και στο δρομο μπορει να ακουσει οδηγους να βριζονται και στο διαλειμμα καποιο παιδακι θα κατσει διπλα της και θα της λεει διαφορα και στην τηλεοραση θα τα παρακολουθει και παει λεγοντας. Σκοπος ειναι να βιωνει το παιδι μεσα απο τις πραξεις σου και τα λογια σου τις αξιες που θελεις να του περάσεις π.χ. αξιοπρέπεια, συμπονοια, κοινωνικη ευαισθησια ή οποιες αξιες κρινεις εσυ οτι θα επρεπε να εχει το παιδι σου. Αυτο ομως δεν μπορει να γινει κατηγορωντας τη φιλη του ή τους γονεις της αλλα περνωντας τα μηνυματα που θελεις μεσα απο τη δικη της καθημερινοτητα π.χ. διαβαζεις διπλα της και διαβαζει και αυτη και δεν της κανεις υποδειξεις για το τι βλεπει στην τηλεοραση αλλα συζητατε για τα βιβλια που διαβασατε. αν εχεις χρονο παιζεις μαζι της αντι να την αφηνεις μπροστα στην τηλεοραση. Αν το αλλα κοριτσακι τρωει τσιπς καθαριζεις στα παιδακια φρουτακια και με ωραιο τροπο κερνας και το αλλο κοριτσακι. Για τη δεξουαλικη διαπαιδαγωγηση δεν εχεις λογο να ανησυχεις αφου εχεις ενημερωσει την κορη σου για ολα μεσα απο συζητηση , βιβλια κ.λ.π.

Αν εκπαιδευσεις το παιδι σου να ζει μεσα σε ενα βαμβακι και να ακουει μονο αυτα που θελει εσυ πιστεψε με στην εφηβεια του θα ειναι απροστατευτο και αθωρακιστο απο οποιαδηποτε μορφης αρνητικη επιρροη . Στο παιδι ειναι καλυτερο να λες οτι καθε οικογενεια εχει τους δικους της κανονες που της ταιριαζουν γιατι ειναι διαφορετικα τα μελη που την απαρτιζουν.

το μονο πραγμα ομως που δε θα διαπραγματευεσαι και θα το θεωρεις αυτονοητο ειναι ο σεβασμος του παιδιου απεναντι σου. Αυτο θα το θεωρεις αξιωμα και ποτε δε θα απεκδυεσαι το γονεικο σου ρολο. Δεν εισαι η φιλη της κορης σου , εισαι η μαμα της και ετσι θα επικοινωνεις μαζι της . Σε καμια περιπτωση μην ακυρωνεις μονη σου το γονεικο σου ρολο . Τα παιδια που ακολουθουν τυφλα τις συναναστροφες τους ειναι γιατι βρισκουν εκει κατι που τους λειπει. Αυτο συνηθως ειναι το αισθημα της επικοινωνιας και η αισθηση οτι ειναι αποδεκτα δηλαδη οτι ανηκουν καπου. Αν αυτα υπαρχουν μεσα στην οικογενεια και το παιδι ειναι συναισθηματικα καλυμενο τοτε δεν εχεις λογους να ανησυχεις.

[Niki81]

Θα σου πω την γνώμη μου η οποία είναι θεωριτική μιας και ο μικρός μου είναι αρκετά...μικρός για να έχω εμπειρία απο κακές παρέες...

Νομίζω οτι η αντιδραση σου είναι λίγο υπερβολική.Δεν βλέπω κάτι τραγικο στην συμπεριφορά της μικρής γειτονοπούλας.

Το οτι δεν συμφωνούμε με τον τρόπο που μεγαλώνουν οι άλλοι τα παιδιά τους δεν σημαίνει οτι οι άλλοι είναι σωστοί και εμείς λάθος.

Συμφωνώ και εγώ με τις απόψεις σου:οτι το παιδί καλό είναι να μην τρώει πατατάκια/γαριδάκια, καλό είναι να μην κοιμάται αργά, να μην βλέπει συνέχεια τηλεοραση και να μην γκρινιάζει οταν του αρνούμαστε κάτι.Ομως η πραγματικότητα δεν είναι πάντα αυτή.Και ούτε και το οτι το παιδάκι θα φάει πατατάκια ή θα κατεβει στην πυλωτή το μεσημέρι το κάνει "κακή συναναστροφή".Ειναι υπερβολικό να σκέφτεσαι την μετακόμιση για αυτόν τον λόγο.Οπου και να πάς πάντα θα υπάρχει ένα γειτονόπουλο που δεν θα έχει μεγαλώσει με τις δικές σας αρχές.

Αν δεν συμφωνείς με όλα αυτά, απλώς εξήγησε στην κόρη σου οτι η κάθε οικογένεια έχει διαφορετικές συνήθειες.Αλλωστε και αν πήγαινε παιδικο σταθμό(ή αργότερα που θα πάει σχολειο) θα έρχεται αντιμέτωπη με δεκαδες διαφορετικές συμπεριφορές και τότε εσυ δεν θα μπορείς να κάνεις κάτι για την "προστατευσεις"απο αυτό.

Επίσης θεωρώ πολύ κακό να αμφισβητείς και να κριτηκάρεις τους γονείς της γειτονοπούλας μπροστά της.

 

 

Συμφωνω απολυτα σε ολα...

[elen73]

Συμφωνω και εγω με τα κοριτσια.Οταν μπηκα στο θεμα ειπα τωρα θα διαβασω τα τερατα.Νομιζω οτι εισαι λιγο υπερβολικη.Δεν νομιζω οτι θα εχεις προβλημα εφοσον μεγαλωνεις σωστα το παιδι σου.Ερωτηση Απο ποτε ο υπνος μετα τις 21.00 το βραδυ θεωρειται "κακη συναναστροφη"?

[apeleytheros]

Είσαι υπερβολική... δεν θα το βοηθήσει το παιδί αν μεγαλώσει μέσα σε γυάλα. Αντίθετα εγώ το βλέπω πολύ θετικό που μπορεί να κάνει κοινωνικές επαφές από τόσο μικρή. τι κακό έχει αν μιλήσει μέχρι τις 11 στο μπαλκόνι :S

[Γουργούρες]

πριν από λίγο καιρό πέρασαν και από το δικό μου μυαλό οι σκέψεις της mamacita σε σχέση με τα γειτονόπουλα μας...Είναι δύο αδελφάκια αγόρια ένα 7 και ένα 5 και τα δικά μου έιναι 6 και 3,5. Το μεγάλο γειτονόπουλο έχει πρόβλημα να αποδεχθεί τον αδελφό του ο οποίος έιναι και συμμαθητής με τον δικό μου. Το ύπουλο σχέδιο του λοιπόν ήταν κάνει κόμμα με τον δικό μου και να μην πάιζουν τον μικρό του αδελφό, να τον λένε άχρηστο, ανίκανο κλπ. Ο δικός μου το έχαψε, παρά το γεγονός ότι του έλεγα ότι πρέπει να παίζουν όλοι μαζί, ότι τα μικρότερα παιδιά δεν μπορούν να τα κάνουν όλα εξίσου καλά με τα μεγαλύτερα κλπ., κλπ., κλπ.

Το αποτέλεσμα ήταν η μητέρα των γειτονόπουλων να πιστευει ότι όλα ξεκίνουν από τον δικό μου γιο και να λέει στους δικούς της να μην τον παίζουν...

Εδώ τώρα τι κάνεις;Συνεχίζω βέβαια να συμβουλέυω τον δικό μου αλλά δεν είναι λίγο άδικο να φαίνεται πως αυτός είναι ο κακός της υπόθεσης;

[mamacita]

Ουφ, ησύχασα κάπως... Όντως μια άλλη ματιά χρειάζεται για να δει κανείς τα πράγματα πιο αποστασιοποιημένα. Εντάξει, την μετακόμιση τη σκέφτομαι ούτως ή άλλως για άλλους λόγους. Και εντάξει, το να μιλάνε στο μπαλκόνι μέχρι τις 11:00 δεν είναι το πιο τραγικό απ' όλα!!!! Χαίρομαι που υπάρχουν όπως φαίνεται κι άλλοι γονείς με ξενύχτικα παιδιά, γιατί είχα αρχίσει να νομίζω ότι μόνο τα δικά μου είναι (και η διπλανή φυσικά!!!).

Πάντως, για να γυρίσω στην ανησυχία μου, πιστεύω ότι σίγουρα δε θα είχε πρόβλημα το παιδί μου, αν ήταν μια περιστασιακή συντροφιά (π.χ. μια φορά τη βδομάδα), αλλά εδώ μιλάμε ότι κάθε μέρα παίζουν μαζί (ειδικά τώρα που τελείωσαν και τα σχολεία και οι δρατσηριότητες) από τις 17:00 έως τις 21:30. Είναι πολύ μεγάλη και διαρκής η επιρροή δηλαδή.

[v & a]

αν δεν θελεις να παιζουν τοσο μαζι μηπως νατης βρεις μια αλλη απασχοληση πχ κανενα σε ιδια ηλικια ξαδερφακι να ανταλαζετε επισκεψεις ωστε να παιζουν μαζι λιγοτερο? ξερω γω μονο αυτο θα μου περνουσε απο το μυαλο για το προβληματισμο που θετεις!!!!