Τσακωμοί για...ψύλλου πήδημα!

[dimmi]

Είμαστε οι μόνοι που, συχνά για ασήμαντα θέματα, ξεκινάμε κουβέντα που καταλήγει να παίρνει τη μορφή καυγά τεραστίων διαστάσεων?

Τόση στεναχώρια και τόση ένταση, τόσα λόγια για πράγματα χιλιοειπωμένα που μετά τον καυγά φαίνονται ανούσια

Είναι δυνατό στα απλά πράγματα να "σφαζόμαστε" και τα δύσκολα να τα αντιμετωπίζουμε άμεσα, απλά και αποτελεσματικά?

Μετά το παιδί τί γίνεται? Ολο αυτό κοπάζει ή γιγαντώνεται?

[marinaki181]

όοοοχι δεν είστε οι μόνοι....

με τα παιδιά .... χμ..... με την κούραση που προκαλούν, νομίζω - στη δική μας περίπτωση τουλάχιστον, πριν τα παιδιά δεν τσακωνόμασταν σχεδόν ποτέ - ότι χειροτερεύουν τα πράγματα...

[dimmi]

καήκαμε δηλαδή?!

[derbybaby]

εμεις η αληθεια μετα το παιδι διαφωνουμε κ τσακωνομαστε συχνοτερα αλλα ομολογω οτι φταιω εγω καθοτι δεν εχω πια την υπομονη που ειχα με τον αντρα μου.την εξαντλω ολη στον μικρο κ μετα ειμαι λιγοτερο ανεκτικη.βεβαια οι λογοι εξακολοθουν να ειναι χαζοι κ οι καυγαδες γρηγοροι.καθοτι φυτιλωνει ο κυριος αρπαζω εγω με τη μια αλλα εκεινος βλεποντας τι θα επακολουθησει μαζευεται. παντως κ εμενα προσωπικη μ αποψη με το παιδι γινονται λιγακι δυσκολοτερα τα πραγματα. κ σε καμια περιπτωση δεν υποστηριζω το ηλιθιο "καντε ενα παιδι κ θα φτιαξουν ολα". dimi δεν το λεω για εσας.γενικα μιλωντας!

[Morchelina]

Από μια άποψη παλιά που ασχολιόταν μόνο οι γυναίκες με το σπίτι και τα παιδιά ήταν καλύτερα τα πράγματα. Ένας ήταν ο αρχηγός στο σπίτι, η μάνα και τέλος. Τώρα που συμμετέχουν και οι άντρες έχουν άποψη και αυτοί. Διαλέχτε και πάρτε. Πάντως 99% το θέμα είναι τα παδιά. Αλλά, you can't just walk away.

[euaggeli]

Ημούν ετοιμη να ανοίξω εγω αυτο το θέμα με τον δικο μου ειμαστε πολυ καλα στα δυσκολα μαζι και με ψυχρεμια τα λυνουμε ολα αλλα για βλακιες και στα καλα καθουμενα γινιμαστε τουρμπο. Να φανταστητε σημερα μαλώσαμε γιατι ηρθε απο τα ψωνια και μου εβωσε την σακουλα με το παγωτο και εγω μηχανικα το εβαλα στην καταψυξη με την σακουλα χαχαχαχα!!!!!!!!! με αποτελεσμα να γινουμε μπιλιες να μου λεει οτι δεν με ενδιαφερει τιποτα και τετοια να του σερνω και εγω απο πισω διαφορα ισως παιρναμε την κριση των εφτα χρόνων τι να πω........... Τωρα κανει αστιακια και διαφορα για να με προσεγγισει ακομα του κραταω μουτρα. Αλλα πλεον το σκεφτομαι και γελαω

[Morchelina]

Κορίτσια, είναι βαριά η συγκατοίκηση. Το είχε πει και η Τατιάνα , ζευγάρια που συγκατοικούν πολλά χρόνια πριν τα παιδιά φθείρονται και όταν έρχονται τα παιδιά, δηλ. τα δύσκολα, δεν αντέχουν την επιπλέον πίεση. Θέλει να κάνεις τα παιδιά γρήγορα μέσα στη σχέση όταν είσαι στα μέλια και τα παραμύθια για να το ξεπεράσεις όσο πιο ανώδυνα γίνεται.

[dimmi]

Κορίτσια, είναι βαριά η συγκατοίκηση. Το είχε πει και η Τατιάνα , ζευγάρια που συγκατοικούν πολλά χρόνια πριν τα παιδιά φθείρονται και όταν έρχονται τα παιδιά, δηλ. τα δύσκολα, δεν αντέχουν την επιπλέον πίεση. Θέλει να κάνεις τα παιδιά γρήγορα μέσα στη σχέση όταν είσαι στα μέλια και τα παραμύθια για να το ξεπεράσεις όσο πιο ανώδυνα γίνεται.

Δηλαδή έχω ελπίδες άμα μείνω έγγυος τον δεύτερο χρόνο γάμου που διανύουμε

Βαρυά και ασήκωτη είναι η συγκατοίκηση άλλα μόλις αρχίσεις να συνηθίζεις τον άλλο σου λείπει η "λάτρα" του έτσι?

 

Euageli αφού το βάλατε στο ψυγείο το παγωτό και δεν έλιωσε πάνω στην "κρίση" μια χαρά είστε, μετά τον καυγά συνήθως ακολουθεί μια υπέροχη μέρα! Φάτε το παγωτάκι σας και χαλαρώστε!

Σήμερα ήταν μια από αυτές για εμάς, μέχρι και στη δουλειά ήρθε μαζί πρωινιάτικο να μη με αφήσει μοναχούλα

Νιώθω τόσο όμορφα σήμερα που σκεφτόμουν ότι έτσι θα ήθελα να είναι η ημέρα της σύλληψης του μωρού μας

[ARNIKOL]

Εμ δεν το ξέρεις; στα δύσκολα συσπειρωνόμαστε και δείχνουμε απίστευτη ωριμότητα....

Απλώς στην καθημερινότητα, τρωγόμαστε με τα ρούχα μας, θέλουμε να εκτονωθούμε και τσακωνόμαστε για βλακείες. Άσε που μερικές φορές άλλη είναι η αιτία, απλώς η αφορμή μπορεί να είναι κάτι ασήμαντο...

Και ναι, το ίδιο συμβαίνει και με μας...

[Μαρια1978]

Μήπως είναι θέμα αντίδρασης μας εκείνη τη στιγμή;

Τί θέλω να πώ: όταν έχω κάτι σοβαρό να πώ, το σκέφτομαι πριν, αρχίζω τη συζήτηση λάου λάου κλπ. Εχθές όμως, που του έδωσα στην καφετέρια τα κλειδιά του αυτοκινήτου βιαστικά και χωρίς να του μιλήσω και αφηρημένος όπως ήταν με το παιδί στην αγκαλιά τα παράτησε πάνω στο τραπέζι (με αποτέλεσμα να τα ψάχνουμε ωρες μετα) τσακωθήκαμε άγρια γιατί ο ένας ισχυριζόταν ότι τα έδωσε και ο άλλος ότι ποτέ δεν τα πήρε στα χέρια του...η αντίδρασή μου όμως ήταν απότομη όταν τα βρήκαμε μετά από τόσον εκνευρισμό, του φώναξα δηλαδή.

[xuito]

Κι εμείς στο club παιδιά!!!!

Οι αφορμές για καυγά είναι δεκάδες καθημερινά και δυστυχώς εγώ δεν αφήνω τίποτα να πέσει κάτω , από την άλλη ο σύζυγος παίρνει φωτιά εύκολα...

το αποτέλεσμα: Ξεκινάμε να μαλώνουμε γιατί έβαλα ή γιατί δεν έβαλα φανελάκι στο παιδί και καταλήγουμε να τα παίρνει όλα η μπάλλα...

Έχω μάθει να το συνηθίζω σιγά-σιγά, από την άλλη τις τελευταίες φορές μετά τον καυγά καθόμαστε παρέα και αναλύουμε ότι τελικά δεν υπάρχει λόγος να το φτάνουμε στα άκρα...

[Kyriakh]

Λοιπόν αυτό είναι το θέμα μου ! ! ! ! Τσακωνομαστε για τα πάντα.....Γιατί δεν πήρε τα σκουπίδια το πρωί , γιατί την ώρα που τρώει λερώνει το τραπέζι, γιατί δεν στιβάζει σωστά τα πιάτα στον νεροχύτη , γιατί δεν πέταξε την πανα στον κάδο και την άφησε στην αλλαξιέρα και άλλα πολλά, αλλά ο πιο συνηθισμένος σχεδόν καθημερινός λόγος που βουτιόμαστε είναι γιατί είναι αντισεξουαλικος :lol::lol: Εεεε μαααα , παω τον πειράζω(:oops:) και αυτός αντί να ανάβει τι κανει οεοοο ??? ΓΕΛΑΕΙ :evil:! ! ! ! Και συνεχίζω....Κάθε 2ο Σάββατο που παμε σουπερμαρκετ ρίχνουμε και ένα καβγά γιατί βαριέται να πάει.....Βασικά βαριέται να πάει οπουδήποτε ( επίσης ένας λόγος που γινόμαστε μαλλια κουβάρια)..Και για να μην σας κουράζω , εμείς τώρα που ήρθε το παιδί είμαστε ένα τσικ ( μην φανταστείτε πολύ ) καλύτερα ,....Αυτάαααα.....Και νόμιζα ότι μόνο εγω αρπαζόμουν με το παραμικρο :wink:Εγώ πάντως το έχω ξαναπει είμαι πολυ οξύθυμη. Πριν έρθει το παιδί , υπήρξε ένας μήνας που άλλαξα τακτική και τα συζητούσα όλα , ε και του φάνηκε παράξενο και νόμιζε ότι ειρωνέυομαι και μετά αρπαζόταν αυτός ΕΛΕΟΣ..Αφού λοιπόν δεν του αρεσε ξαναγινα η παλιά καλή Κυριακή :lol: Σορρυ για το μεγάλο μνμ κορίτσια (αχ τα είπα και ξαλάφρωσα)! ! !

[τον]

η αδιαφορια με έχει σώση ...............δεντην παλευω ωρες ωρες μου έρχεται να τον πνίξω............................καυαγαδες γινόντουσαν με το παραμικρο ..κουραση απιστευτη καποια στιγμη λέμε τι κάνω εγώ και τι κάνει αυτός οοολοι μέρα ...και πόσο κουρασμένος είναι ......παλία του σινοριζόμουνα και σκοτωνώμασταν χωρίς αποτέλεσμα κανένα ,τώρα λεω ναι ναι δίκιο έχεις , ειρώνικά βέβαια...αλλα το θεμα ειναι οτι σταματα ο καυγας......καυγαδες για χαζα πράγματα αλλα μεσα απο αυτα τα χαζα εβγαιναν συμπερασματα για σοβαρα πραγματα ..............μεγαλο θεμα παιζει τος πως εχει μεγαλωση ο καθένα ς στην οικογένεια του, βγαινουν μετα στην καινουργια οικογενεια που διμιουργηται ............αχαχαχ φαυλος κυκλος

[alepapa]

To ποιο συνηθισμένο πράγμα πια...τσακωμός και αντιρρήσεις για τα πάντα από το τι θα φάμε σήμερα μέχρι για το γιατί τσίμπησε κουνούπι το παιδί και δεν το πήρα είδηση (σαν τι να κάνω δηλαδή να γίνω και εγώ κουνούπι για τα αποτρέπω????)...μιλάμε μερικές για την απόλυτη τρέλα ...ΑΛΛΑ μπενάκης βγενάκης παιδιά τους ξέρετε αυτούς τους δύο...εγώ με αυτούς συγκατοικώ γιατί αλλιώς θα είχα πάθει κατάθλιψη με όλα αυτά που τραβάω καθημερινα...ΤΡΕΛΛΑ ΠΟΛΥ ΤΡΕΛΛΑ ΜΙΛΑΜΕ

[fenaki]

Είμαστε οι μόνοι που, συχνά για ασήμαντα θέματα, ξεκινάμε κουβέντα που καταλήγει να παίρνει τη μορφή καυγά τεραστίων διαστάσεων?

Τόση στεναχώρια και τόση ένταση, τόσα λόγια για πράγματα χιλιοειπωμένα που μετά τον καυγά φαίνονται ανούσια

Είναι δυνατό στα απλά πράγματα να "σφαζόμαστε" και τα δύσκολα να τα αντιμετωπίζουμε άμεσα, απλά και αποτελεσματικά?

Μετά το παιδί τί γίνεται? Ολο αυτό κοπάζει ή γιγαντώνεται?

 

πιστευω πως δεν έχει να κάνει με το παιδί αλλά με την φάση στην οποια βρίσκεσαι.....απο την δική μας πλευρά είμαστε καλυτερα σε αυτη την φάση όχι πως δεν υπάρχουν τσακωμοι...αλλά ειναι της πλάκας....χωρίς διαστάσεις .....όταν γεννήθηκε το παιδι και πριν γεννηθει το παιδι ήταν χειρότερα....τοτε συνέτρεχαν συγκεκριμένα γεγονότα....τωρα κουραζόμαστε περισσότερο.....υπάρχουν μερες που δεν βλεπόμαστε.....λεμε απλά ενα τι κάνεις πωσ πηγε σημερα και ξερενόμαστε.....γενικά ως συμβουλή θα σου πω το εξης....δεν έχετε να μοιράσετε τιποτα.....κοιταξτε να περνάτε καλά Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΗ....κοιτα πόσες αρρώστιες υπάρχουν γυρω μας.....κοιτα ποσες ψιχουλες δεν τα καταφέρνουν να ζησουν....αν σας βάζουν να μαλωνετε οι 3 συγγενείς.....κοιτάξτε να τα βρείτε....αν η κατάσταση ειναι έτσι λογω των προβληματων πάλι υπάρχει λυση.........

απλά πρεπει να ειστε μαζι.....και στα καλα και στα άσχημα....

[Mammy in love]

Λοιπόν αυτό είναι το θέμα μου ! ! ! ! Τσακωνομαστε για τα πάντα.....Γιατί δεν πήρε τα σκουπίδια το πρωί , γιατί την ώρα που τρώει λερώνει το τραπέζι, γιατί δεν στιβάζει σωστά τα πιάτα στον νεροχύτη , γιατί δεν πέταξε την πανα στον κάδο και την άφησε στην αλλαξιέρα και άλλα πολλά, αλλά ο πιο συνηθισμένος σχεδόν καθημερινός λόγος που βουτιόμαστε είναι γιατί είναι αντισεξουαλικος :lol::lol: Εεεε μαααα , παω τον πειράζω(:oops:) και αυτός αντί να ανάβει τι κανει οεοοο ??? ΓΕΛΑΕΙ :evil:! ! ! ! Και συνεχίζω....Κάθε 2ο Σάββατο που παμε σουπερμαρκετ ρίχνουμε και ένα καβγά γιατί βαριέται να πάει.....Βασικά βαριέται να πάει οπουδήποτε ( επίσης ένας λόγος που γινόμαστε μαλλια κουβάρια)..Και για να μην σας κουράζω , εμείς τώρα που ήρθε το παιδί είμαστε ένα τσικ ( μην φανταστείτε πολύ ) καλύτερα ,....Αυτάαααα.....Και νόμιζα ότι μόνο εγω αρπαζόμουν με το παραμικρο :wink:Εγώ πάντως το έχω ξαναπει είμαι πολυ οξύθυμη. Πριν έρθει το παιδί , υπήρξε ένας μήνας που άλλαξα τακτική και τα συζητούσα όλα , ε και του φάνηκε παράξενο και νόμιζε ότι ειρωνέυομαι και μετά αρπαζόταν αυτός ΕΛΕΟΣ..Αφού λοιπόν δεν του αρεσε ξαναγινα η παλιά καλή Κυριακή :lol: Σορρυ για το μεγάλο μνμ κορίτσια (αχ τα είπα και ξαλάφρωσα)! ! !

Κάποια μου θυμίζεις...κάποια μου θυμίζεις......Ααα εμένα:lol:...Εκτός από το σεξουαλικό.Εδώ ισχύει το ανάποδο.Βαρέθηκα την δική του βαρεμάρα και τώρα βαριέμαι εγώ:lol:...

[Morchelina]

Κορίτσια, υπάρχει μία φυλή στην Αφρική που κάθε γυναίκα έχει την καλύβα της και τα παιδιά της και οι άντρες ζουν χωριστά όλοι μαζί στη δική τους καλύβα και φροντίζουν να φέρνουν τροφή και να προστατεύουν όλα τα γυναικόπαιδα. Τώρα ποιανού είναι τα παιδιά; Της μητρός τους. Πολύ προχώ τους βλέπω και μετά λέμε ότι είναι υπανάπτυκτοι Ή παίρνεις καπετάνιο

τραγούδια με νόημα που λέγαν οι παλιοί.

[Μαριλίνα]

Λοιπόν αυτό είναι το θέμα μου ! ! ! ! Τσακωνομαστε για τα πάντα.....Γιατί δεν πήρε τα σκουπίδια το πρωί , γιατί την ώρα που τρώει λερώνει το τραπέζι, γιατί δεν στιβάζει σωστά τα πιάτα στον νεροχύτη , γιατί δεν πέταξε την πανα στον κάδο και την άφησε στην αλλαξιέρα και άλλα πολλά, αλλά ο πιο συνηθισμένος σχεδόν καθημερινός λόγος που βουτιόμαστε είναι γιατί είναι αντισεξουαλικος :lol::lol: Εεεε μαααα , παω τον πειράζω(:oops:) και αυτός αντί να ανάβει τι κανει οεοοο ??? ΓΕΛΑΕΙ :evil:! ! ! ! Και συνεχίζω....Κάθε 2ο Σάββατο που παμε σουπερμαρκετ ρίχνουμε και ένα καβγά γιατί βαριέται να πάει.....Βασικά βαριέται να πάει οπουδήποτε ( επίσης ένας λόγος που γινόμαστε μαλλια κουβάρια)..Και για να μην σας κουράζω , εμείς τώρα που ήρθε το παιδί είμαστε ένα τσικ ( μην φανταστείτε πολύ ) καλύτερα ,....Αυτάαααα.....Και νόμιζα ότι μόνο εγω αρπαζόμουν με το παραμικρο :wink:Εγώ πάντως το έχω ξαναπει είμαι πολυ οξύθυμη. Πριν έρθει το παιδί , υπήρξε ένας μήνας που άλλαξα τακτική και τα συζητούσα όλα , ε και του φάνηκε παράξενο και νόμιζε ότι ειρωνέυομαι και μετά αρπαζόταν αυτός ΕΛΕΟΣ..Αφού λοιπόν δεν του αρεσε ξαναγινα η παλιά καλή Κυριακή :lol: Σορρυ για το μεγάλο μνμ κορίτσια (αχ τα είπα και ξαλάφρωσα)! ! !

 

Κάποια μου θυμίζεις...κάποια μου θυμίζεις......Ααα εμένα:lol:...Εκτός από το σεξουαλικό.Εδώ ισχύει το ανάποδο.Βαρέθηκα την δική του βαρεμάρα και τώρα βαριέμαι εγώ:lol:...

 

Κι εμένα μου θυμίζεις... αφού διάβασα ξανά το όνομα μπας και έχω απαντήσει στο τόπικ και δεν το θυμάμαι...

 

Κορίτσια, υπάρχει μία φυλή στην Αφρική που κάθε γυναίκα έχει την καλύβα της και τα παιδιά της και οι άντρες ζουν χωριστά όλοι μαζί στη δική τους καλύβα και φροντίζουν να φέρνουν τροφή και να προστατεύουν όλα τα γυναικόπαιδα. Τώρα ποιανού είναι τα παιδιά; Της μητρός τους. Πολύ προχώ τους βλέπω και μετά λέμε ότι είναι υπανάπτυκτοι Ή παίρνεις καπετάνιο

τραγούδια με νόημα που λέγαν οι παλιοί.

 

Φεύγουμε για Αφρική!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Εξαρτάται, το μετά τα παιδιά: Μετά το πρώτο ήτανε χάλια η κατάσταση, γιατί αλλιώς τα περίμενα κι αλλιώς τα βρήκα. Μετά το δεύτερο... λίγο πολύ ήξερα, οπότε ήμαστε πολύ καλύτερα!!!!

[Elma09]

Καποτε ειχα διαβασει το εξης για τον θυμο:

'' O θυμος ειναι μια μορφη επικοινωνιας, μας φερνει ενα μηνυμα.Μας προειδοποιει οτι ειμαστε πληγωμενοι ή οτι οι αναγκες μας δεν εισακουονται....

Ο αδουλευτος φοβος γινεται θυμος.Οταν δεν εχουμε επαφη με το φοβο μας ή δε γνωριζουμε καν οτι φοβομαστε, ο φοβος γινεται θυμος....''

 

Οταν, λοιπον, μας προκυπτει καποιο αρνητικο συναισθημα να μην αναλωνομαστε στο να σκεφτομαστε τί θα κανουμε στον αλλον (θα τον πω...θα τον κανω...θα τον ρανω...), αλλα να σκεφτομαστε γιατι νιωθουμε ετσι (αν και νομιζω πως ολα ξεκινουν καταληγουν στο οτι πληγωνεται ο εγωισμος μας)....

[Morchelina]

Εξαρτάται, το μετά τα παιδιά: Μετά το πρώτο ήτανε χάλια η κατάσταση, γιατί αλλιώς τα περίμενα κι αλλιώς τα βρήκα. Μετά το δεύτερο... λίγο πολύ ήξερα, οπότε ήμαστε πολύ καλύτερα!!!!

 

Ε, στην επόμενη δεκαετία βαριέσαι κιόλας οπότε πάλι λες καλύτερα είμαστε.

 

Καποτε ειχα διαβασει το εξης για τον θυμο:

'' O θυμος ειναι μια μορφη επικοινωνιας, μας φερνει ενα μηνυμα.Μας προειδοποιει οτι ειμαστε πληγωμενοι ή οτι οι αναγκες μας δεν εισακουονται....

Ο αδουλευτος φοβος γινεται θυμος.Οταν δεν εχουμε επαφη με το φοβο μας ή δε γνωριζουμε καν οτι φοβομαστε, ο φοβος γινεται θυμος....''

 

Οταν, λοιπον, μας προκυπτει καποιο αρνητικο συναισθημα να μην αναλωνομαστε στο να σκεφτομαστε τί θα κανουμε στον αλλον (θα τον πω...θα τον κανω...θα τον ρανω...), αλλα να σκεφτομαστε γιατι νιωθουμε ετσι (αν και νομιζω πως ολα ξεκινουν καταληγουν στο οτι πληγωνεται ο εγωισμος μας)....

 

Και τελικά τι κάνουμε; Τον εξωτερικεύουμε, λέμε τι νιώθουμε;

[PEPI1979]

Εμείς τσακωνόμασταν από τα πιο απλά μεχρι τα πιο σύνθετα . Ειδικά στην αρχή με το παιδί ήταν πολύ δύσκολα γιατί δεν είχα βοηθεια και αυτό με κουραζε και ψυχολογικά ..