Δε μπορει να κοιμηθει στις γιαγιαδες....

[rena95]

Καλημερα!

Ειπα να γραψω κι εγω τον πονο μου μπας και δω καμια ασπρη...νυχτα!!

Ο Τασος μου ειναι 3 ετων και δεν κοιμαται κανενα βραδυ ουτε στη μια γιαγια ουτε στην αλλη.

Με αποτελεσμα να μην μπορω να παω πουθενα μετα τις 11 το βραδυ.. Ουτε που θυμαμαι ποσο καιρο εχω να βγω να πιω ενα ποτο..Αλλα το προβλημα δεν ειναι αυτο. Το προβλημα ειναι οτι ανθρωποι ειμαστε ρε παιδι μου..κατι μας τυχαινει να μην μπορω να τον αφησω πουθενα??

Τον πρωτο χρονο ολα ηταν καλα. Οποτε υπηρχε αναγκη τον στελναμε στην πεθερα μου να κοιμηθει και του αρεσε πολυ! Μετα τον πρωτο του χρονο, η κουνιαδα μου γεννησε 2 φορες παρακαλω, με αποτελεσμα να εχει περισσοτερη αναγκη τη βοηθεια της πεθερας μου. Οποτε.. σταματησαμε να στελνουμε το παιδι για υπνο στη γιαγια. Λογικο ειναι το παιδι να συνηθισε να κοιμαται στο κρεβατακι του. Ομως καθε φορα που τον ρωταμε τωρα αν θελει να κοιμηθει εκει μας λεει οχι και μαλιστα με τρομο στα ματακια του. Ξερω οτι ειναι θεμα συνηθειας και οτι αν τον αφησουμε με το ζορι, θα κλαψει αλλα καποια στιγμη θα κοιμηθει. Αυτο ομως θελω να το αποφυγω.

 

ΕΧΕΤΕ ΚΑΜΙΑ ΙΔΕΑ?????????????

[kyra]

Μην σε ανησυχεί. Αν τύχει κάτι σοβαρό, θα κοιμηθεί. Εμένα κοιμήθηκε για πρώτη φορά στη μαμά μου στα 4μισι. Όταν βγαίναμε, τον αφήναμε και μετά πηγαίναμε και στον .... μαζεύαμε ξύπνιο. Δεν υπολογίζω βέβαια τις διακοπές, γιατί στο νησί έχει το δωμάτιό του, το κρεβάτι μου και το αισθάνεται δικό του χώρο.

Όταν βέβαια έτυχε το ... σοβαρό, το κατάλαβε και έμεινε όσο έπρεπε.....

Τώρα για το ποτάκι, εμείς σου λέω, τον αφήναμε και του λέγαμε να μας περιμένει. Ξάπλωνε με τους γονείς μου στον καναπέ, δεν αργούσαμε κι εμείς. Περνάγαμε όμως πάντα να τον πάρουμε, για να μας έχει εμπιστοσύνη.

[rena95]

Μακαρι kyra μου, μακαρι.. να φανταστεις ακομα κι οταν ενα βραδυ επρεπε να παμε στη γιορτη της αδερφης μου, ηρθε η πεθερα μου σπιτι να τον κρατησει και μολις την ειδε ενω ετοιμαζοταν να κοιμηθει, το παιδι αρχισε τα κλαματα και την εδιωχνε! Καταλαβε οτι θα φευγαμε. Με αποτελεσμα να τον κοιμησω εγω, και να σηκωθω μετα να ετοιμαστω να φυγω. Ευτυχως μεχρι να γυρισουμε δεν ειχε ξυπνησει.

Δηλαδη ακομα και στο σπιτι να ερθει η πεθερα μου να τον κοιμησει δεν θελει! Δε θελει να φευγω το βραδυ. Εχει γινει εντονοτερο το προβλημα απο τοτε που επαψα να δουλευω. Αντι να νιωθει πιο σιγουρος τωρα που με εχει ολη μερα, βγαζει μια τρομερη ανασφαλεια ακομα κι οταν τον αφηνω στη μαμα για να παω για ψωνια.. Τι φασεις ειναι αυτες που περνανε...

[kyra]

Α, αυτό είναι διαφορετικό. Η αλήθεια είναι οτι εμένα δεν είχε ποτέ πρόβλημα να φύγω το βράδυ, αρκεί να ήταν στο σπίτι και με πρόσωπο που ήξερε ότι θα του κάνει τα χατήρια (θα κοιμοιθεί λίγο πιο αργά, θα φάει και κάτι 'απαγορευμένο' κλπ). Αυτό θέλει λίγη δουλίτσα από την πλευρά σας, ώστε να 'μάθει' το παιδί ότι οι γονείς μπορούν να βγουν το βράδυ. Τα τρία είναι μία δύσκολη ηλικία, την περνάω εγώ πάλι με τον δεύτερο, αλλά δεν είναι νωρίς να περάσεις τα μηνύματα. καλή επιτυχία.....

[SOULA33]

Καλημέρα ,

Σε καταλαβαίνω απόλυτα μια και αντιμετώπιζα το ίδιο ακριβως θεμα.

Η μικρη μου είχε κοιμηθεί 1 φορα στην πεθερά μου πριν να χρονίσει .Τη δευτερη φορα που την αφησαμε και βγηκαμε γυρίσαμε και τη βρηκαμε να κοιμαται σπιτι και η πεθερα μου στον καναπε στις 4 το πρωι.

 

Οπότε μετα το εκοψα τελειως και βγαιναμε μονο μεσημερι αφου την κοιμιζαμε και μετα.

 

Εγω να σου πω τι εκανα.

Ξεκινησα να την αφηνω μεσημέρι να κοιμαται εκει που της ηρθε πολύ πιο ευκολο.

Αφου κοιμηθηκε κανα δυο τρια μεσημερια χωρις προβλημα την αφησα και βραδυ και δεν αντεδρασε καθολου.

 

Βεβαια το αποφευγω το βραδυνο αλλα οπως ειπες ανθρωποι ειμαστε .

Φυσικα ο βραδυνος υπνος ξεκινησε πριν λιγο καιρο μετα τα 2,5 δλδ.

Με προβληματιζει ομως που λες οτι δεν ειναι μονο θεμα χωρου γιατι και στο σπιτι λες οτι δεν θελει την πεθερα σου.

Μήπως "παιζει" καποιο αλλο σεναριο ?

[SOULA33]

Και να διευκρινησω δεν εννοω κατι για την πεθερα σου.

Απλα μηπως εχει "κολλησει" υπερβολικα μαζί σου !

[rena95]

κοιτα να δεις πως εχουν τα πραγματα. Ισως εχει κολλησει υπερβολικα μαζι μας. Απο τη μερια της μαμας μου ηδη υπηρχε ενα παιδακι οταν γεννησα, της αδερφης μου, το οποιο και μεγαλωνε σχεδον αποκλειστικα στη μαμα μου εφοσον και οι δυο του γονεις δουλευαν ολη μερα. Μισο χρονο αφου γεννησα γεννησε και η κουνιαδα μου και μετα απο ενα χρονο εκανε το δευτερο επομενως δεν ειχαμε βοηθεια ουτε απο τη πεθερα μου. Με αποτελεσμα οτι και να κανουμε, οπου και να παμε το παιδι μας να το εχουμε παντα μαζι. Ο αντρας μου ειναι πυροσβεστης και εκτος απο το καλοκαιρι, εχει αρκετο ελευθερο χρονο. Εγω δουλευα part time και περιστασιακα επομενως τα καταφεραμε μια χαρα και μονοι μας. Τι να κανει το μωρο? Συνηθισε.. Απο τη μια μου αρεσει που τον μεγαλωσαμε ετσι γιατι εχει δεθει πολυ και με τους δυο μας. Απο την αλλη, ερχονται ωρες που θελω να τις περασω ΜΟΝΟ με τον αντρα μου ρε παιδι μου... Τον Νοεμβρη καταφεραμε και φυγαμε για δυο μερες για ενα ταξιδακι..Κοιμηθηκε μια χαρα στο σπιτι μας με τη πεθερα μου, αλλα οταν τον ζητουσαμε στο τηλ. δε μας μιλαγε. Και οταν γυρισαμε μας κραταγε μουτρα!!!! Οταν τονρωτησα γιατι ειναι θυμωμενος μου ειπε..γιατι ειχες πει οτι δε θα εφευγες ποτε απο μενα...Ερχονται ωρες, που το τριχρονο με κανει να νιωθω εντελως χαζη....

[SOULA33]

Σε καταλαβαίνω απόλυτα κορίτσι μου.

Και η δικια μου ειναι πολύ κολημενη μαζι μας.

Εγώ δουλευω βεβαια τα πρωινα αλλα ολες τις υπολοιπες ωρες ειμαστε μαζι αυτοκολητες.

Και επειδη η δουλεια του αντρα μου του το επιτρεπει ειναι και αυτος τις πιο πολλες ωρες μαζι της.

Και εμεις ωπου παμε την εχουμε μαζι μας και κυριως εγω.

 

Αλλα παντα υπαρχει αυτο το ατιμο το αλλα.

Υπάρχουν πραγματι στιγμές που θελεις και λιγο χρονο για σενα και τον αντρα σου.

Οποτε κανε μια προσπαθεια να μαθει να κοιμαται αλλου ή εστω να καθεται αλλου καποιες ωρες.

 

Εχετε γενέθλια σήμερα ?

Χρονια σας πολλα .

[rena95]

Ειχαμε γεννεθλια στις 28 Μαρτιου!! Σε ευχαριστουμε πολυ.. και για τις ευχες σου..και για ολα τα καλα σου λογια.. Να εισαι παντα καλα!

Στην ουσια ξερω οτι καποια στιγμη θα τον αφησουμε, θα γκρινιαξει..θα γκρινιαξει και θα συνηθισει.. Απλα ψαχνω μια λυση για να του ερθει πιο..μαλακα! να σου πω την αληθεια ουτε εγω θα το ευχαριστηθω αν βγω και ξερω οτι ο μικρος μου πισω δεν ειναι χαρουμενος.. Τι να κανουμε ομως..πρεπει να μαθει.

[SOULA33]

Να εισαι καλα κορίτσι μου.

Να είσαι σίγουρη οτι θα τον βρεις τον τρόπο .Είνια καλό και γι' αυτόν να περναει λιγο χρονο και με καποιους αλλους ανθρωπους που φυσικα τον αγαπανε.

Σε καταλαβαινω γιατι και εγω στη σκεψη οτι η μικρη μπορει να κλαιει ή να στεναχωριέται ακυρωσα πολλα πραγματα , βγηκα κια γυρισα πισω σε μιση ωρα αλλα πανω απο ολα να σκεφτεσαι οτι για να ειναι καλα τα μικρακια μας πρεπει να ειμαστε εμεις.

Οπότε χρειαζόμαστε και λιγο χρόνο για εμας και μονο (στο λεω εσενα για να το ακουω και εγω).

 

Σιγουρα θα βρεις τον καλυτερο τροπο για να αφησεις καπου το παιδακι σου.