HELP ΠΩΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ ΤΟΝ ΕΦΗΒΟ ΓΙΟ ΜΟΥ?????

[rena_myst]

Ντεμη έχεις δοκιμάσει την βοηθεια κοινωνικου λειτουργού ? Σε έχει 'καρφωσει' η μάνα σου στην αστυνομία και μετά απο αυτό καταλαβες το λάθος σου??? Λίγο αψυχολογητα είναι ολα αυτά που λες!!! Μιλας με φοβερη σκληρότητα σε μια μητερα που αντιμετω΄πίζει ένα πολυ σημαντικο πρόβλημα. Της δίνεις εύκολες λύσεις- του τυπου θάψε το παιδί και συνέχισε. Αναρωτιέμαι είχες τετοιες εμπειρίες σε εσενα ή στον περιγυρο σου και δίνεις αυτες τις ακραιες συνταγές? Με τιποτα δεν θα ήθελα να ήμουν παιδί σου πάντως....

 

 

Αν θα προκαλεσει κανενα ατυχημα 15 χρονων παιδι στο τιμονι και σκοτωθει και κανενας ανθρωπος , μετα τι θα λεμε?

[βιολετα3]

δεν ξρεω πως να ξεκινησω εχω μεινει αφωνει.διαβασα πως μερικες κοπελες ειπαν πως ολα αυτα που κανει τ παιδι το οποια εμενα με σοκαρανε και τ θεωρω απαραδεχτω δεν αφειλεται στο χαμο του πατερα του αλλα στην εφηβεια.εχετε χασει τ μπαμπας σα σε τοση μικρη ηλικια για ν ξερετε πως ειναι για ενα παιδι?.εχω ειμαι 24 χρονων εχασα τ μπαμπα μου 5 χρονων δεν καταλαβαινα τιποτα τοτε αλλα οταν πλεον πηγα σχολειο κ με ρωτουσαν για τ μπαμπα μ τοτε καταλαβα τ ειχε συμβει.ειχα κλειστει πολυ στον εαυτο δεν ειχα ακουσει ποτε πως πεθανε ο μπαμπας μ ηξερα μονο για καποιο ατυχημα η μητερα μ πολλες φορες ηθελε ν μ πει ποτε ομως δεν καθησα ν τ ακουσω.και εγω πολλες φορες την κατηγορουσα πως αυτη φταει βεβαια δεν ειχα αυτη τ συμπεριφορα π αναφερει η φιλη πιο πανω εγω ομως μεσα μ πονουσα κ δεν τ εδειχνα σ κανεναν κπιστεψτε μ ειναι πιο δυσκολο ν πονας σιωπηλα.ακομα κ τωρα που ειμαι 24 ποναω και εχω ενα μεγαλο ΓΙΑΤΙ,γιατι εγω ν μεγαλοσω χωρις πατερα μου γιατι ν μην θυμαμαι τιποτα απο αυτον γιατι ν τ βλεπω μονο απο φωτογραφια ακομα κ τωρα που ειμαι 24 χρονων δεν μπορω ν τ συζητησω με τ μητερα μου για τ χαμο τ μπαμπα μ γιατι ακομα δεν τ ξερω.εγω αυτο που θα εκανα ηταν ν συμβουλευτω εναν παιδοψυχωλογο και οχι κοινωνικο λειτουργο.σου ευχομαι ολοι αυτη η ιστοεια ν εχει αισιο τελος και ενα μεγαλο κουραγιο.καταλαβαινω οτι ειναι δυσκολο αυτο που περνας αλλα καταλαβαινω και τ γιο σου βεβαια δεν τ λεω για να τ δωσω ελαφρυτικα για αυτα που κανει ειναι παραδεχτα.

[demi]

Ντεμη έχεις δοκιμάσει την βοηθεια κοινωνικου λειτουργού ? Σε έχει 'καρφωσει' η μάνα σου στην αστυνομία και μετά απο αυτό καταλαβες το λάθος σου??? Λίγο αψυχολογητα είναι ολα αυτά που λες!!! Μιλας με φοβερη σκληρότητα σε μια μητερα που αντιμετω΄πίζει ένα πολυ σημαντικο πρόβλημα. Της δίνεις εύκολες λύσεις- του τυπου θάψε το παιδί και συνέχισε. Αναρωτιέμαι είχες τετοιες εμπειρίες σε εσενα ή στον περιγυρο σου και δίνεις αυτες τις ακραιες συνταγές? Με τιποτα δεν θα ήθελα να ήμουν παιδί σου πάντως....

 

ακρως προσβλητικο το μυνημα σου και μην τολμησεις να ασχοληθεις ξανα με τα παιδια μου ..

μαλλον ζεις σε καμια βουνοκορφη και δεν γνωριζεις τι σημαντικη δουλεια κανουν αυτοι οι ανθρωποι..ΚΟΙΝΩΝΙΚΟς ΛΕΙΤΟΥΡΓΟς ξερεις τι ειναι ?ξερεις τι κανει?μαλλον ΟΧΙ γιατι φαινεται και απο το επιπεδο της γραφης σου..

ευτυχως που υπαρχουν ατομα σαν και εσενα που κανει επιτακτικη την αναγκη να μορφωσουμε τα παιδια μας....

[demi]

Πρωτίστως καλημέρα .

Ας πω και εγώ κάτι δεν θα βλάψει κανέναν .

 

1ον το παιδί είναι μικρό ακόμα , άρα θα , πρέπει να σε ακούει και να κάνει αυτό που είναι το σωστό όταν του το επιβάλλεις με ωραίο τρόπο .

 

2ον μην το αναγκάζεις να εργάζεται με το ζόρι εκτός και αν έχετε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα .

 

3ον πρέπει να του εξηγήσεις ότι στο σπίτι εσύ είσαι το αφεντικό !! και ότι πρέπει να κατανοήσει και τα δικά σου προβλήματα και ανησυχίες !!

 

Αρχικά να του πεις να μην σου κουβαλήσει την αστυνομία ξανά !!

Έπειτα να του πεις ότι …αν πάρει το αυτοκίνητο και φύγει ..θα καλέσεις εσύ την αστυνομία !!!

Σκέψου έχεις και άλλα παιδιά , και αρκετά προβλήματα !!

 

Τι θα πει !! παίρνει το αυτοκίνητο την νύκτα και φεύγει ??

15 χρονών είναι , και έχεις άλλα 4 μικρότερα παιδιά αν δεν κάνω λάθος !!

Αν πάθει κάτι αυτός , η αν κτυπήσει κάποιον με το αυτοκίνητο νυχτιάτικα τι θα κάνεις εσύ ? διότι εσένα θα κυνηγά ο εισαγγελέας !!!

Τα άλλα παιδιά τη θα απογίνουν τότε ??

 

 

Ειδάλλως ας πάρει στα σοβαρά το παρακάτω μήνυμα , είναι βγαλμένο μέσα από την ζωή να του πεις , και θα πρέπει να το προσέξει ιδιαίτερα !!

 

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή

μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι

Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ-πρωί

Γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

 

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς

κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει

Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής

κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι

 

==========================

Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό

κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει

Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό

που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

 

Το μονοπάτι αν θα πάρεις μια βραδιά

τον ίσιο δρόμο πια για πάντα τον αφήνεις

Κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά

κι ένα κορμί με τα κουρέλια της θα ντύνεις

 

Εκεί ξεχνάει κι Θεός για να σε δει

Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι

Ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή

μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι

 

Με σεβασμό και εκτίμηση

 

ΜΩΥΣΗΣ

 

να και μια σοβαρη φωνη εδω μεσα...

[demi]

Αν θα προκαλεσει κανενα ατυχημα 15 χρονων παιδι στο τιμονι και σκοτωθει και κανενας ανθρωπος , μετα τι θα λεμε?

 

αυτο δεν θα συμβει σε εμας ..θα συμβει σε αλλους οποτε τι μας νοιαζει?

εμεις θα πουμε καλες κουβεντουλες να χαιδεψουμε αυτακια ΚΑΙ οταν συμβει το κακο θ αλεμε ΜΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ???????

Γιατι υπηρχαν εξυπνες που τις ελεγαν κανε μια αγκαλιτσα στο παιδακι σου ,χαιδεψε τον ,νανουρισε τον και ολα θα περασουν............

[Lisa8]

Πρωτίστως καλημέρα .

Ας πω και εγώ κάτι δεν θα βλάψει κανέναν .

 

1ον το παιδί είναι μικρό ακόμα , άρα θα , πρέπει να σε ακούει και να κάνει αυτό που είναι το σωστό όταν του το επιβάλλεις με ωραίο τρόπο .

 

2ον μην το αναγκάζεις να εργάζεται με το ζόρι εκτός και αν έχετε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα .

 

3ον πρέπει να του εξηγήσεις ότι στο σπίτι εσύ είσαι το αφεντικό !! και ότι πρέπει να κατανοήσει και τα δικά σου προβλήματα και ανησυχίες !!

 

Αρχικά να του πεις να μην σου κουβαλήσει την αστυνομία ξανά !!

Έπειτα να του πεις ότι …αν πάρει το αυτοκίνητο και φύγει ..θα καλέσεις εσύ την αστυνομία !!!

Σκέψου έχεις και άλλα παιδιά , και αρκετά προβλήματα !!

 

Τι θα πει !! παίρνει το αυτοκίνητο την νύκτα και φεύγει ??

15 χρονών είναι , και έχεις άλλα 4 μικρότερα παιδιά αν δεν κάνω λάθος !!

Αν πάθει κάτι αυτός , η αν κτυπήσει κάποιον με το αυτοκίνητο νυχτιάτικα τι θα κάνεις εσύ ? διότι εσένα θα κυνηγά ο εισαγγελέας !!!

Τα άλλα παιδιά τη θα απογίνουν τότε ??

 

 

Ειδάλλως ας πάρει στα σοβαρά το παρακάτω μήνυμα , είναι βγαλμένο μέσα από την ζωή να του πεις , και θα πρέπει να το προσέξει ιδιαίτερα !!

 

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή

μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι

Έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ-πρωί

Γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ

 

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς

κανείς δεν θα μπορέσει να σε βγάλει

Μονάχος βρες την άκρη της κλωστής

κι αν είσαι τυχερός, ξεκίνα πάλι

 

==========================

Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό

κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει

Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό

που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

 

Το μονοπάτι αν θα πάρεις μια βραδιά

τον ίσιο δρόμο πια για πάντα τον αφήνεις

Κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά

κι ένα κορμί με τα κουρέλια της θα ντύνεις

 

Εκεί ξεχνάει κι Θεός για να σε δει

Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι

Ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή

μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι

 

Με σεβασμό και εκτίμηση

 

ΜΩΥΣΗΣ

 

 

 

 

Συμφωνώ και εγώ. Γενικά είμαι της άποψης οτι ναι μεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε γλυκά και ζεστά στα παιδιά, όμως πρεπει να θέτουμε και κάποια όρια. Ειδικα όταν κάνουν πράγματα επικύνδυνα γιά τους ίδιους ή γιά άλλους ανθρώπους.

Εάν δεν το κάνουμε αυτό, τότε είναι πολύ πιθανό να κλιθούμε να αντιμετωπίσουμε άλλες καταστάσεις, πολύ χειρότερες από αυτές που αντιμετωπίζουμε σήμερα (κάποιο ενδεχόμενο ατύχημα ).

Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη αλλά και όρια. Σαφή όρια.

Πρέπει να είμαστε εκεί να τα ακούμε, να τα βοηθάμε, να τα στηρίζουμε, να έχουμε πάντα μία ανοιχτή αγκαλιά, αλλά σε σοβαρά θέματα να είμαστε κάθετοι.

[rena_myst]

Δεν ξερω τι να πω πια.Κι εγω ειμαι κατα της βιας αλλα οχι και να μας κανουν οτι θελουν τα παιδια κι εμεις να ειμαστε στο δεν τα μαλωνω ή δεν περνω δραστικα μετρα για να μη τα δημιουργησω ψυχολογικα προβληματα.Δηλαδι εμεις παιδια δεν ειμασταν?Εγω ποτε δεν εφαγα ξυλο απο τους γονεις μου και μια χαρα τους ακουγα και τους σεβομουν.Αλλα οι γονεις μου ηταν παντα πλαι μου, με στηριζαν , με προσεχαν , με αγαπουσαν , με ειχαν παντα απο κοντα.Οπως και τις αδερφες μου το ιδιο και αυτο δεν εχει να κανει με το αν ειχα δυο γονεις ή εναν.

Σαφως και ειναι πολυ δυσκολο να μεγαλωνει ενα παιδακι χωρις πατερα οπως επισης και πολυ δυσκολο για μια γυναικα να χανει τον συντροφο της και να μεγαλωνει και τα παιδακια της μονη.Αυτο ομως δεν σημαινει πως αφηνουμε ανεξελεγκτα τα παιδια μας και δικαιολογουμε τις πραξεις τους με την απωλεια του γονιου.

Οσο για τα αγενεστατα κατα την προσωπικη μου αποψη σχολια της xionatoulas....καλα θα κανουμε πριν εκφερουμε την αποψη μας να προσεχουμε λιγακι πως μιλαμε.Ας κανουμε και την αυτοκριτικη μας πρωτα και μετα να μιλαμε.Εδω μεσα δεν ειμαστε ουτε για να προσβαλουμε ουτε για να μαλωνουμε.Εχεις δικαιωμα να λες την αποψη σου οπως ολοι μας αλλα οχι να κρινεις αν8ρωπους που δεν ξερεις.Αν θεωρεις ακραια συνταγη οπως ειπες το να παρει καποιος μετρα για να αποφυγει πολλα αυτονοητα κακα ...........παω πασο.Δεν μας απαντησες ομως.......σε περιπτωση που αυτο το παιδι προκαλεσει καποιο ατυχημα μετα ποσο ακραιες θα σου φανουν οι αποψεις μας?

[vasiliki40]

vasiliki μου λες οτι ησουν και εσυ ενα παιδι ατιθασο και οτι το σπιτι ηταν σαν φυλακη για σενα. εγω προσπαθω να μην τους λειψει τιποτα και αυτος και τισ βολτες του εχει μεχρι οτι ωρα θελει και το κομπιουτερ του και τα χαρτζηληκια του και οχι μονο αυτος αλλα και τα αλλα μου παιδια.τι αλλο θελει;μηπως ειναι και οι παρεες λιγο; καπνιζει και παρολο που δεν μου αρεσει και του το εχω πει και εγω και ο αδελφος μου εκεινος το κανει.για μαγκια; να δειξει οτι μεγαλωσε; εκει που κανει ολα αυτα εκει μου ερχετε και μου λεει μανουλα μου δωσε μου ενα φιλακι σαν μωρο.δεν ξερω τι να πω για αυτο ζηταω την βοηθεια σας ολων,να ακουσω και τις δικες σας γνωμες να μπορεσω να βοηθηθω και να βοηθησω και αυτον.και οχι να κανω αυτο που μου λενε οταν κανει αυτα ολοι "διωχτον απο το σπιτι να καταλαβει τι ειχε και τι εχασε"

 

Ξέρεις και οι γονείς μου όταν μου τα έψελναν ,το ίδιο λέγανε...΄

-τι σου λείπει?

-όλα τα έχεις..

-εμείς ότι κάνουμε ,για εσάς το κάνουμε...

Για αυτούς το ότι υπήρχε φαγητό στο τραπέζι και δύο ρούχα να ντυθώ ,ήτανε το< όλα τα έχεις..>.

Ποτέ δεν με πήρανε αγκαλιά ,ποτέ δεν μου κράτησαν το χέρι ,δεν μου είπανε ένα καλό λόγο..Ήμουνα η άχρηστη επειδή δεν έκανα αυτό που θέλανε εκείνοι...

 

Μήπως δεν του έβαλες κάποια όρια ,όσο αφορά τις εξόδους του?Ο δικός μου κοντεύει 13 αλλά όποτε βγαίνει του λέω 8.30 με 9.00 θέλω να είσαι πίσω.Και δεν πάει μακριά βέβαια ,λόγω ηλικίας .Ϊσως αν του έβαζες κάποιο όριο ,λέγοντάς του ότι βρε αγόρι μου ανυσηχώ και δεν μπορώ να κοιμηθώ όταν ξέρω ότι δεν έχεις γυρίσει...δηλ. να βγει μεν αλλά να θυμάται ότι κάποιος σπίτι τον σκέφτεται.Δεν ξέρω εάν το εξηγώ καλά ,δυσκολεύομαι λιγάκι με τον γραπτό λόγο.

Καταλαβαίνω ότι τα πράγματα είναι πιο απλά όταν λέγονται ,από όταν είναι να γίνουν ,έχοντας παράλληλα άλλα τεσσερα κεφάλια να φροντίζεις.

Καταλαβαίνω επίσης ,ότι οι έντονες αντιδράσεις σου οφείλονται στο άγχος σου και μόνο.Για το τι θα κάνει αυτό το παιδί και τι θα γίνει αυτό το παιδί μία μέρα στη ζωή του.Και εγώ το ίδιο άγχος έχω για το γιο μου.Και εγώ φωνάζω και τσακώνομαι μαζί του πολλές φορές και μετά θέλω να με σφαλιαρίσω ..Και μετά σκέφτομαι αυτά που είχα κάνει εγώ και χαλαρώνω..Ξέδωσα ,έβγαλα το άχτι μου ,κακό σε άνθρωπο δεν έκανα, μόνο στον εαυτό μου...απλά είμαι φοβερά πληγωμένη από όλα αυτά..

¨Οσο αφορά το κάπνισμα ,στην ηλικία του γιού σου άρχισα και εγώ να καπνίζω μέχρι και σήμερα ,εδώ δεν ξέρω τι να σου πω..

[mir]

Είμαι 34 ετών, δεν έχω παιδιά αλλά θα ήθελα να σου πω τί θα έκανα εγώ στην περίπτωσή σου χωρίς κρατούμενα, χωρίς διφορούμενα και σαφέστατα πάντα καλοπροαίρετα.

Παίρνω το παιδί μου μια μέρα που θα είναι λίγο ψιλοχαλαρός και του λέω οτι θέλω να συζητήσουμε για την σχέση μας (μητέρας - γιού). Ξεκινάω λοιπόν:

1ον. Παιδί μου θέλω καταρχάς να ξέρεις πως σε αγαπώ, είναι πολύ σημαντικό για εμένα αυτό και θέλω να το ξέρεις, να το νιώθεις, να το βιώνεις στο πετσί σου αυτό που σου λέω. Αν δεν στο έχω πει στο παρελθόν γράψε λάθος από μέρους μου γιατί θα έπρεπε να στο είχα πει εδώ και πάρα μα πάρα πολύ καιρό.

2ον. Δεν ξέρω γιατί έχει γίνει έτσι η σχέση μας αλλά είμαι σίγουρη πως κάτι δεν κάνω εγώ σωστά γιατί ξέρω οτι εσύ έχεις πολύ φιλότιμο μέσα σου άρα σε κάτι κάνω λάθος εγώ και θα ήθελα να μου πεις λοιπόν τί ακριβώς είναι αυτό που σε πειράζει στην όλη συμπεριφορά μου. Τί εννοώ?? Μήπως φωνάζω πιο πολύ από ό,τι θα έπρεπε , μήπως υπερβάλλω και προκειμένου να σε προφυλάξω φέρομαι σαν υστερικιά?? Μήπως σε πρίζω πολύ? Μήπως σε έχω πιέσει να κάνεις πράγματα που δεν θέλεις, όπως π.χ να δουλέψεις, να με συχγωρείς αλλά εγώ το έκανα θεωρώντας πως έτσι θα ψηθείς λιγάκι παραπάνω. Πές μου τέλος πάντων παιδί μου ποιά είναι τα λάθη μου απέναντί σου γιατί εγώ είμαι πρόθυμη να δουλέψω με τον εαυτό μου και να τα διορθώσω.

3ον. Αν θες και εσύ μπορούμε να δουλέψουμε από κοινού έτσι ώστε να καταφέρουμε να φτιάξουμε μια πιο ομαλή σχέση γιατί πίστεψέ με αγόρι μου το να είμαστε και οι δυο συνέχεια πνιγμένοι μέσα στα νεύρα μας και στον κακό θυμό μας και στον κακό εγωϊσμό μας και στις ακατανόμαστες βρισιές μας δεν θα καταφέρουμε τίποτε άλλο παρά μόνο να κλεινόμαστε ακόμη περισσότερό στη φυλακή μας (γιατί αυτό που ζούμε σίγουρα δεν είναι κάτι άλλο παρά μια φυλακή που μας κρατάει δέσμιους από τα πραγματικά μας συναισθήματα). Τί θα κερδίσουμε και εσύ κι΄εγώ αν είμαστε συνέχεια θυμωμένοι και εγκλωβισμένοι στον κακό εαυτό μας??? Έχω βαρεθεί παιδί μου να είμαι θυμωμένη, να είμαι νευριασμένη, να γίνομαι κακιά, να γίνομαι υστερική, να γίνομαι μπουρλότο. Δεν θέλω παιδί μου να ζω έτσι γιατί αυτήν την πλευρά του εαυτού μου την μισώ. Δεν θέλω να γίνομαι ¨η κακιά¨ ¨η τιμωρός¨ ¨η άχρηστη¨ και ό,τι άλλο μπορείς να έχεις σκεφτεί για μένα. Θέλω απλά να είμαι η μαμά σου. Εσύ αλήθεια δεν νιώθεις το ίδιο?? Δεν έχεις κουραστεί από τα νεύρα σου και από τον θυμό σου??? Δεν έχεις κουραστεί τον ¨κακό¨ εαυτό σου??? Τί λες παιδί μου?? Δεν μας αξίζει κάτι καλύτερο σ΄αυτήν την ζωή?? Εγώ νομίζω πως μας αξίζει το καλύτερο.

4ον. Αν σου φωνάζω για τα μαθήματά σου που δεν διαβάζεις ή που την κοπανάς απ΄το σχολείο αυτό το κάνω αγόρι μου γιατί είσαι πραγματικά πανέξυπνος και εύστροφος. Και αυτήν σου την σπιρτάδα και το νεύρο σου αν τα έβγαζες στα μαθήματά σου θα έκανες θαύματα. Αύριο - μεθαύριο που θα μεγαλώσεις λιγάκι παραπάνω ίσως να νιώθεις μειονεκτικά απέναντι σε άλλα παιδιά που θα έχουν ένα ¨χαρτί¨ στα χέρια τους και εσύ (ίσως και με περισσότερο μυαλό από αυτούς ) δεν θα έχεις κάτι στα χέρια σου. Θέλεις να δουλεύεις σαν το σκυλί για ένα μεροκάματο της πλάκας και να καταντήσεις έρμαιο στα θέλω κάθε εργοδοτάκου ή θέλεις να έχεις τη δύναμη να φτιάξεις εσύ κάτι απο μόνος σου και να μην έχεις κανέναν πάνω απ το κεφάλι σου?? Θέλω να σου πω με λίγα λόγια πως η γνώση είναι δύναμη. Η γνώση είναι ελευθερία γιατί σου δίνει το δικαίωμα της επιλογής. Η σκλαβιά είναι αυτό που κάνεις εσύ τώρα (άθελά σου βέβαια γιατί είσαι λιγάκι μικρός και δεν μπορείς να πιάσεις το νόημα απόλυτα). Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο.

5oν. (και τελευταίο) Δεν ξέρω με ποιούς συναναστρέφεσαι εκεί έξω που βγαίνεις και πολύ καλά κάνεις από την μία πλευρά γιατί είναι σημαντικό να μπορείς να έχεις φίλους που να σε αγαπάνε και να σε στηρίζουν (κι΄εγώ πραγματικά χαίρομαι που έχεις φίλους) αλλά από την άλλη θέλω να ξέρεις πως κανείς, μα κανείς, μα κανείς, σε όοοοολον αυτόν τον κόσμο δεν πρόκειται να σε νοιαστεί και να σε αγαπήσει και να σε πονέσει περισσότερο από την οικογένειά σου. Εδώ είναι το καταφύγιό σου και μπορείς να έρχεσαι να μας μιλάς για ό,τι σε προβληματίζει . Πάντα θα είμαστε εδώ για σένα.

 

SORRY για το μεγάλο post.

[vasiliki40]

το λεει καμια φορα θα φυγω αλλα αν το κανει τι θα κανει;αυτα σκεφτομαι και τρελενομαι.

 

Δεν έχω διαβάσει τις υπόλοιπές απαντήσεις, είμαι και στη δουλειά..

 

Απλά ,να σου πω στη δική μου περίπτωση τι έγινε όταν εγώ το έσκασα από το σπίτι μου..Πήγαινα πρώτη λυκείου.

Όταν με βρήκανε και ήρθανε να με πάρουνε ,η μάνα μου με έφτυσε στο πρόσωπο ,ο πατέρας μου μου έσκισε τα ρούχα που φορούσα.

Και όμως ,όταν όταν ξάπλωσα στο κρεβάτι μου ,ένιωσα ζεστασιά και ανακούφηση..Ήμουν σπίτι μου..

Βέβαια δεν διορθώθηκε η όλη κατάσταση όσο αφορά τη σχεση μου με τους γονεις μου ίσως μου αφήσανε μία μικρή τρύπα για να αναπνέω,αλλά θέλω να σου πω το πως ένιωσα τότε.

[valia40]

Δεν ξερω αν ολα αυτα οφειλονται στην εφηβεια η στον χαμο του πατερα του ισως κ στα δυο.Αυτο που λες οτι σπαει παραγματα το εχει κανει κ ο γιος μου μια φορα πανω στα νευρα του εσπασε ενα βαζο.

Ο κολλητος του γιου μου εχασε τον πατερα του προπερσι το καλοκαιρι (3η γυμνασιου για 1η λυκειου) σε ατυχημα κ απο τοτε κατεβηκαν κ οι βαθμοι του κ γενικα ηταν μεγαλο σοκ γι αυτον.Η μητερα του τον αφηνει να γυρναει πιο αργα απ οτι οταν υπηρχε ο πατερας κτλ.Κ νευρα αρκετα ειχε απ οτι μου ελεγε η μητερα του,φετος ομως εχει ηρεμησει καπως.

Δεν εχει σχεση ποσο παλια εχασε τον πατερα του το παιδι σου,απλα γενικα του ελειψε η παρουσια του πατερα,κ ισως θελει να το παιξει αυτος "ο αντρας του σπιτιου" ως μεγαλυτερος κτλ.Προσπαθησε να μιλησεις μαζι του ΗΡΕΜΑ οταν θα ειστε σε καποια καλη στιγμη.Προσπαθησε να γνωρισει κ λιγο τους φιλους του αν γινεται.

[posidonas]

Καλησπέρα σας .

 

Είπα να μην δώσω συνέχεια στο θέμα αλά δυστυχώς παρασύρομαι από μερικές απόψεις που κρίνω αρκετά σοβαρές και με λογική , όπως επίσης και από άλλες που με βγάζουν από τα ρούχα μου !!

 

Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό , όλα τα παιδιά δεν αντιλαμβάνονται την ζωή και τα προβλήματά της … με τον ίδιο τρόπο .

 

Επίσης Το κάθε παιδί αντιμετωπίζει διαφορετικές καταστάσεις τόσο στο οικογενειακό περιβάλλων όσο και στον εξωτερικό περίγυρό του !!!

 

Όλα τα παιδιά δεν αντιδρούν το ίδιο , και εκεί είναι που πρέπει να επεμβαίνει η οικογένεια !!

 

Αν δεν το πράξει έγκαιρα τότε… το παιχνίδι χάθηκε .

 

Ο σεβασμός του παιδιού προς την οικογένεια πρέπει να θεωρείται βασικός κανόνας και απαραβίαστος , όπως και ο σεβασμός τις οικογένεια προς το παιδί !!

 

1ονΔιαβάζω ότι ένα 15χρονο παιδί δέρνει την μάνα του !! και ότι καπνίζει .

2ονΠαίρνει το αυτοκίνητο της μάνας του νυχτιάτικα και πηγαίνει που …. άραγε ??

3ονΣπάει αντικείμενα στο σπίτι του και κτυπά τα μικρότερα αδελφάκια του !!

4ονΑπειλή ότι θα φύγει από το σπίτι του τρομοκρατώντας έτσι περισσότερο την μητέρα του αλά και ολόκληρη την οικογένειά του .

5ον Διαβάζω επίσης Ότι κουβαλά και την αστυνομία στο σπίτι του !! για να συνετίσει τι ?? την μάνα του ?

 

Πώς έφτασε η κατάσταση εδώ που έφτασε ? άραγε ?

 

Χιλιάδες παιδιά βιώνουν την ορφάνια , το χωρισμό ,και την εγκατάλειψη, ακόμα και από τους δικούς τους ανθρώπους αλά …αλίμονο αν ξεσπούσαν έτσι !!!

Χιλιάδες παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε σοβαρές και πολλές φορές δυσβάστακτες καταστάσεις αλά δεν κάνουν έτσι !!

 

Τελειώνοντας θέλω να πω τούτο και όποιος κατάλαβε …κατάλαβε !!!

Το δικό μας παιδί με το που άνοιξε τα μάτια του και άρχισε να καταλαβαίνει την ζωή του , αντίκρισε 2 ανθρώπους παράλυτους σχεδόν , αφού μετακινούμεθα με αναπηρικά καροτσάκια !!

Τα ψυχολογικά προβλήματα που τον βασάνιζαν τα βλέπαμε πρώτα εμείς οι γονείς του !!

Βλέπαμε στα ματάκια του τους προβληματισμούς του , σε ένα τεράστιο.. γιατί !!

Πολλές φορές παλιότερα , αλά ακόμα και σήμερα έρχεται και μας χαϊδεύει στο κεφάλι και παίζει με την μητέρα του σαν μικρό παιδί !!

Ακόμα μας συμπαραστέκεται αγόγγυστα όταν έχουμε σοβαρά προβλήματα υγείας , και πάντα θα μας ρωτήσει πρώτα αν θέλουμε κάτι πριν πάει βόλτα με τους φίλους του , η με το κορίτσι του !!

Τελείωσε το δημοτικό , μετά το γυμνάσιο , και έπειτα τα Τ.Ε.Ε , σήμερα είναι 24 χρονών , έμαθε και εξασκεί το επάγγελμα του τεχνικού ηλεκτρονικών υπολογιστών και δικτύων !

Είναι άνεργος δυστυχώς αλά έχει κρατήσει μερικούς πελάτες από την προηγούμενη δαυλιά του και δουλεύει… στα σπίτια !

 

Όσο για εμένα , θα σας παρακαλούσα να μην δώσετε σημασία στα ορθογραφικά μου λάθει αλά στην προσπάθεια που κάνω ώστε να μπορούμε να βρισκόμαστε …κάπου , κάπου εεε!!!

Με σεβασμό και εκτίμηση .

ΜΩΥΣΗΣ

[anastasiaspil]

Μήπως τελικά δεν πρέπει να της δώσουμε εμείς συμβουλές αλλά να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ? Μήπως τα προβλήματα που έχει η μητέρα με το γιο μπορέσουν πραγματικά να λυθούν με τη βοήθεια ενός επιστήμονα ?

[posidonas]

Μήπως τελικά δεν πρέπει να της δώσουμε εμείς συμβουλές αλλά να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ? Μήπως τα προβλήματα που έχει η μητέρα με το γιο μπορέσουν πραγματικά να λυθούν με τη βοήθεια ενός επιστήμονα ?

 

Δεν είναι και τόσο εύκολο για κανέναν μας να συστήσει στην οικογένεια να επισκεφτεί…. ειδικό επιστήμονα !!!

 

Πιστεύω μάλιστα ότι ούτε η μητέρα θα τολμήσει να προτείνει στο παιδί της να επισκεφτούν κάποιον …επιστήμονα , από φόβο και μόνο!!!

 

Ότι είναι να κάνει πρέπει να το κάνει με αποφασιστικότητα η μητέρα , και με δίχως αναστολές !!!

 

Κάποτε δικάστηκε σε θάνατο ένας νεαρός επειδή έκλεβε και στο τέλος δολοφόνησε ένα από τα θύματά του !!!

Όταν ήρθε η ώρα της κρεμάλας ζήτησε να του φέρουν την μάνα του , του έκαναν το χατίρι , και τότε αυτός δάγκωσε και έκοψε το αυτή της μητέρας του !!

Όταν τον ρώτησαν γιατί το έκανε αυτό απάντησε …..

Μπορεί να μην με «έβλεπε» !! δεν …. «άκουγε» ???

 

«Ήταν μικρός ακόμα και περίμενε περισσότερα από την μάνα του»

 

ΜΩΥΣΗΣ

[anastasiaspil]

Δεν ξέρω αλλά πολύ φοβάμαι ότι οι δικές μας συμβουλές δεν είναι αρκετές για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Δεν μας έχει απαντήσει βέβαια και η ίδια, αλλά ίσως πρέπει να απεθυνθεί κάπου αλλού.

[lela.g]

επειδη οι περισσοτεροι λετε για τον χαμο του αντρα μου.ηταν ξαφνικο .σκοτωθηκε σε τροχαιο.εκεινος ηταν 34 χρονων.Ξαφνικο για εμενα γιατι εμεινα μονη μου με 5 παιδια 30 χρονων εγω και τα παιδια μου 8 ,6 ,3,2 και 14 μηνων το τελευταιο.για αυτο επαθα και την καταθλιψη και εγινα 225 κιλα.πολλες οι ευθυνες και τα προβληματα και ημουν μονη μου.θα προσπαθησω να τον πλησιασω οπως μου λετε και να του δειξω οτι τον αγαπαω.ισως να με καταλαβει και να τον καταλαβω και εγω.τωρα ειναι στο σχολειο και με πηρε τηλ να μου πει οτι εισαι καλα ; επιδη ειχα κατι ζαλαδες. ξερω οτι με αγαπαει και ισως να ειναι και ο φοβος του μην με χασει. δεν ξερω........

[STAVIC]

εγω θα προτεινα να παρεις μια κολλα χαρτι και να γραψεις ολα οσα νοιωθεις για τον γιο σου...ασε το μυαλο σου να ταξιδεψει.....

οταν τελειωσεις αφου σκουπισει ςτ αδακρυα σου...να αφησεις το χαρτι πανω στο μαξιλαρι του....

[posidonas]

επειδη οι περισσοτεροι λετε για τον χαμο του αντρα μου.ηταν ξαφνικο .σκοτωθηκε σε τροχαιο.εκεινος ηταν 34 χρονων.Ξαφνικο για εμενα γιατι εμεινα μονη μου με 5 παιδια 30 χρονων εγω και τα παιδια μου 8 ,6 ,3,2 και 14 μηνων το τελευταιο.για αυτο επαθα και την καταθλιψη και εγινα 225 κιλα.πολλες οι ευθυνες και τα προβληματα και ημουν μονη μου.θα προσπαθησω να τον πλησιασω οπως μου λετε και να του δειξω οτι τον αγαπαω.ισως να με καταλαβει και να τον καταλαβω και εγω.τωρα ειναι στο σχολειο και με πηρε τηλ να μου πει οτι εισαι καλα ; επιδη ειχα κατι ζαλαδες. ξερω οτι με αγαπαει και ισως να ειναι και ο φοβος του μην με χασει. δεν ξερω........

 

Άμα πιστεύεις ότι δεν σε αγαπά …αλίμονο !!

Σε αγαπά , και βεβαίως φοβάται μήπως σε χάσει και εσένα !!είναι μια φυσιολογική φοβία σε ένα παιδί 15 χρονών !! που έχασε τον πατέρα του με έναν τόσο τραγικό τρόπο !!

Μπορείς να την εκμεταλλευτής αυτή την φοβία του με διακριτικότητα και μεγάλη προσοχή βεβαίως .

Τόσο ώστε ….να μην σε εκμεταλλεύεται αυτός !!!!

 

Και για να γελάσουμε λιγάκι …πότε θα μάθεις τα κόλπα της πεθεράς που την πιάνουν ζαλάδες εε ?? όταν δεν της κάνει τα χατίρια ο γιος και η νύφη εε???

Όταν γίνεις πεθερά ???

 

Να είσαι πάντα καλά , κράτα γερά , έχεις δύναμη μέσα σου και μας το έδειξες , αγαπάς τα παιδιά σου και σίγουρα θα τα καταφέρεις ώστε να συνετίσεις και τον …ΜΕΓΑΛΟ .

 

Με σεβασμό και εκτίμηση

 

ΜΩΥΣΗΣ

[annia]

λελα ο αντρας μου εχασε τον πατερα του οταν ηταν 14χρονων....εκανε βεβαα πολλες μ....ες και αυτο το παραπονο οτι μεγαλωσε χωρις μπαμπα και γιατι αυτος και οχι αλλος του εχει μεινει ακομα και τωρα που ειναι 32χρ....αυτο που αναγνωριζω στην πεθερα μου ειναι οτι ηταν απο κοντα και του μιλαγε,μιλουσανε πολυ και εγινε και μανα και πατερας και για τα 2της παιδια......Προσπαθησε να του μιλησεις να σου ανοιχτει να τον φερεις κοντα σου,ωστε να σου εμπιστευτει καποια πραγματα,να σου πει τι θελει να κανει και ονειρευτετε..ποια ειναι τα παραπονα του απο σενα και σου μιλαει/φερετε ετσι...Και προσεχε τον γιατι ειναι σε δυσκολη ηλικια(ολοι λιγο πολυ καναμε την επανασταση μας στα 15:p)και γενικα προσεχε τον και εχετον απο κοντα,γιατι κυκλοφορουν δυστυχως κακες παρεες εκει εξω...

[tsixlofouska]

Βλέπω ένα πολύ ευαίσθητο παιδί.Που υπερφορτωμένο με το βάρος του ''προστάτη'' της οικογένειας από πολύ νωρίς,χάνει την παιδικότητα του και μετατρέπεται σε κάτι άλλο.Για να αποδείξει ότι μπορεί να υποστηρίξει το αντρικό πρότυπο.Μαγκιά,τσιγάρο,αντίδραση,φασαρίες κτλ.

Έχει μεγάλη σημασία για εμένα,αγαπητή Λέλα,ότι το παιδί σου αναζητά την αγκαλιά σου.15 χρόνων νεαρός και θέλει να ακούσει και να νιώσει από εσένα ότι τον αγαπάς.Σε παίρνει τηλέφωνο να δει αν είσαι καλά.Δηλώνει έντονη ανησυχία αυτό.Θέλεις επειδή αποτελείς το 1/2 της οικογένειας του,θέλεις γιατι σε λατρεύει.Δεν μπορώ να σε κρίνω.Πέρασες δύσκολα και περνάς.Έχεις βαρύ φορτίο στις πλάτες σου.Είναι σπουδαίο να μεγαλώνεις με αξιοπρέπεια 5 παιδιά ΜΟΝΗ σου!Στο μόνο σημείο που μπορώ να σε κατακρίνω είναι όταν άφησες τα παιδιά σου να επηρεαστούν από τον χαμό του πατέρα τους.Παράτησες τον εαυτό σου,που όμως για τα παιδιά σου ήταν το μόνο στήριγμα.

Το πρόβλημα πηγάζει και από τους δύο σας.Εσύ με άλλα 4 παιδιά δεν μπορείς να του διαθέσεις πολύ χρόνο,εκείνος νιώθει παραμελημένος και περνάει μια μεταβατική περίοδο.Όχι Λέλα,το παιδί σου δεν είναι ''προστάτης'' της οικογένειας.Ήταν ο μεγαλύτερος αλλά δεν έπαυε να είναι ένα 8χρονο αγόρι που θρηνούσε.Πόσα να κατάλαβε με το παιδικό του μυαλουδάκι;Νομίζω πως ο περίγυρος και εσύ,φορτώνετε τον γιο σου με υποχρεώσεις που δεν μπορεί να αναλάβει.Γι'άυτό φεύγει από το σπίτι.Τα τινάζει όλα στον αέρα.

Η δικιά μου κριτική δεν έχει νόημα.Μπορεί στη θέση σου να μου είχε πάρει τα παιδιά η Πρόνοια.Να μην κατάφερνα ούτε τα μισά απ'όσα εσύ.

Θέλω να σου προτείνω πιθανές λύσεις.Αρχικά,μίλησε του.Καταλαβαίνει και είναι πιο ώριμος απ'ό,τι φαντάζεσαι.Πες του ό,τι νιώθεις.Μάθε τι τον ενοχλεί.Ξέρεις τα όνειρα του για το μέλλον;Σίγουρα έχει.Είναι νέο παιδί.Πες του ότι τον αγαπάς και είναι πολύτιμο πρόσωπο για εσένα.Μαζί του μπορείς να μιλήσεις και ξέρεις ότι είναι υπεύθυνος.Άνοιξε του την καρδιά σου.Πρέπει να ξέρει τον αγώνα που δίνει η μάνα του αλλά κι εσύ να γνωρίζεις τι θέλει πραγματικά αυτός ο νέος άνθρωπος.

 

Δίσβατο μονοπάτι η εφηβεία...

[roullio]

Συγκινήθηκα πάρα πολύ που σου λέει 'μανούλα δως μου ένα φιλάκι'. Μήπως αν τον έπερνες αγκαλιά σε μια τέτοια στιγμή και βάζατε τα κλάματα να ξεφορτώνατε λίγο από το βάρος θα ήταν καλύτερα? Πάντως να χτυπάς τον αυριανό πατέρα δεν είναι ότι καλύτερο. Δεν είναι μικρό παιδί. Αλλά δεν ξέρω πως να τον χαλιναγωγήσεις, δεν ξέρω τι να σου πω. Πιο πάνω η Στυλιανάκη έδωσε ένα τηλέφωνο 801.....κάτι. Ξέρω ότι είναι πολύ καλή υπηρεσία, μιλάς ανώνυμα και μπορείς να πάρεις όσες φορές θέλεις.

 

Προσωπική μου εκτίμηση είναι οτι το παιδί σου αναγκάστηκε να 'μεγαλώσει' με λάθος τρόπο. Οχι ότι φταις εσύ αναγκαστικά. Ισως του δώθηκαν λάθος ευθύνες, μεγάλες ευθύνες, και το περιβάλλον που μεγαλώνουν τα παιδιά μας, όλα τα παιδιά, είναι φριχτά ανεύθυνο. Φέρνουν τις χαρτοπετσέτες και το αλατοπίπερο στο τραπέζι και λέμε ότι έχουμε υπεύθυνα παιδιά. Αυτό είναι σε αντιδιαστολή με το οχτάχρονο ορφανό αγόρι που έχει 4 αδελφάκια και μια μαμά σε κατάρευση και προφανώς νιώθει την ευθύνη να χει γίνει θηλιά.

 

Και να μη του την έδωσε κανένας ακούει τους άλλους που το λένε...

 

Ετσι λοιπόν εγώ λέω σε αυτή την έρμη μανούλα να δυναμώσει. Να πείσει τον γόκα της, το μωρό της, ότι όποιος το πειράξει και θέλει την καταστροφή του και το διασυρμό του, θα γίνει λεαινα και σκύλα, έχεις δει πως μάχονται για τα παιδιά τους? Πάρε τηλέφωνο στη γραμμή, φαντάζομαι πως θα σε βοηθήσουν να ξαναγίνεις μανούλα γι'αυτό το παιδί, μόνο βιάσου γιατί το παιδί σου κινδυνεύει και κινδυνεύετε και εσείς μαζί του.

Καλή τύχη

[Aeriko]

Δεν έχω να σου πω πολλά lela.g ένα μόνο: όχι απειλές με αστυνομίες γιατί αν είναι αντιδραστικό παιδί θα έρθουν και χειρότερα...

 

αγάπη...αγάπη...αγάπη... και συζήτηση...συζήτηση... συζήτηση!

 

Είσαι δυνατή και μπορείς αρκεί να το πιστέψεις.

[lela.g]

αυτο το σαββατοκυριακο προσπαθησα να τον πλησιασω λεγοντας του οτι ισως δεν τα πηραμε τα πραγματα σωστα απο την αρχη.προσπαθησα να του πω οτι ισως απο την ημερα που πεθανε ο μπαμπας να ζητουσα και εγω παρα πολλα απο εσενα ομως και εγω δεν ημουν σε θεση να κανω και παρα πολλα για αυτο και να ζητουσα απο εσενα να κανεις πραγματα που δεν ηταν της ηλικιας σου και να παρεις ορισμενες φορες ευθυνες πανω σου που δεν επρεπε.μου ειπε οτι το σχολειο δεν το θελει. οτι με το ζορι παει. και του ειπα οτι αν σε πιεζω για το σχολειο το κανω για το καλο σου επειδη θα μεγαλωσεις θα θελεις να βρεις μια δουλεια και δεν θα μπορεις χωρις ενα χαρτι στα χερια σου.του εφερα παραδειγμα εμενα που εχω τελιωσει το λυκειο με 18 και δεν μπορω να βρω δουλεια παρολο που εχω πτυχειο στα χερια μου(β.μικροβιολογου).εσυ τι θα κανεις χωρις τιποτα;του εφερα παραδειγμα τον αδελφο μου που εινα καπετανιος και εχει οτι θελησει με την δουλεια του και αμαξι και μηχανη κτλ και οτι θελει γιατι δεν θελεις να εισαι ετσι;και να εισαι σαν τον πατερα σου που ειχε βγαλει μονο το δημοτικο και ηταν εργατης.(εννοωντας οτι δεν περναγαμε και ανετα και οτι πολλες φορες στριγμωνομασταν για να τα βγαλουμε περα. του αρεσει η δουλεια που μαθενει τωρα(δουλευει σε φαναρτζιδικο) και του λεω αυτην την στιγμη μαθαινεις μια τεχνη γιατι να μην τελιωσεις το σχολειο να μπορεις να ανοιξεις το δικο σου μαγαζι και οχι να εισαι μια ζωη εργατης.του ειπα οτι τον αγαπω και οτι δεν ειναι δυνατον να μην σε αγαπαω.εισαι παιδι μου και δεν σε ξεχωριζω απο τα αλλα.ισως νομιζεις εσυ οτι δεν σε αγαπω γιατι τα μικρα θελουν πιο πολυ προσοχη ομως σαν μεγαλυτερος πιστευω οτι το καταλαβαινεις.εδειξε να καταλαβαινει ,καθοταν σκεφτικος την πιο πολυ ωρα,και μου ειπε να μην το πιεζω να τον καταλαβω και εγω σε ορισμενα πραγματα.του ειπα οταν θα κανεις κατι που δεν εγκρινω θα στο πω και αν χρειαστει να σου φωναξω θα το κανω γιατι δεν παυει να εισαι παιδι και οτι και να συμβει σε εσενα εμενα θα πανε μεσα και τοτε τι θα γινει με τα υπολοιπα θα πανε σε ιδρυμα; θελεις να πανε για σενα ΑΝ κανεις κατι που θα την πληρωσω εγω τα αδελφια σου εκει; μου ειπε οχι.του ειπα κατσε λιγο σκεψου και αποφασισε τι θα κανεις.τον αφησα μονο. δεν ειπαμε κατι αλλο για την ωρα.ομως επειδη και αλλες φορες εδειγνε να καταλαβαινει να κλαιει κτλ ηταν ολα καλα το καλυτερο παιδι.............για λιγο ομως μετα τα ιδια.δεν ξερω θα τον αφησω να δω τι θα κανει.

[Lisa8]

αυτο το σαββατοκυριακο προσπαθησα να τον πλησιασω λεγοντας του οτι ισως δεν τα πηραμε τα πραγματα σωστα απο την αρχη.προσπαθησα να του πω οτι ισως απο την ημερα που πεθανε ο μπαμπας να ζητουσα και εγω παρα πολλα απο εσενα ομως και εγω δεν ημουν σε θεση να κανω και παρα πολλα για αυτο και να ζητουσα απο εσενα να κανεις πραγματα που δεν ηταν της ηλικιας σου και να παρεις ορισμενες φορες ευθυνες πανω σου που δεν επρεπε.μου ειπε οτι το σχολειο δεν το θελει. οτι με το ζορι παει. και του ειπα οτι αν σε πιεζω για το σχολειο το κανω για το καλο σου επειδη θα μεγαλωσεις θα θελεις να βρεις μια δουλεια και δεν θα μπορεις χωρις ενα χαρτι στα χερια σου.του εφερα παραδειγμα εμενα που εχω τελιωσει το λυκειο με 18 και δεν μπορω να βρω δουλεια παρολο που εχω πτυχειο στα χερια μου(β.μικροβιολογου).εσυ τι θα κανεις χωρις τιποτα;του εφερα παραδειγμα τον αδελφο μου που εινα καπετανιος και εχει οτι θελησει με την δουλεια του και αμαξι και μηχανη κτλ και οτι θελει γιατι δεν θελεις να εισαι ετσι;και να εισαι σαν τον πατερα σου που ειχε βγαλει μονο το δημοτικο και ηταν εργατης.(εννοωντας οτι δεν περναγαμε και ανετα και οτι πολλες φορες στριγμωνομασταν για να τα βγαλουμε περα. του αρεσει η δουλεια που μαθενει τωρα(δουλευει σε φαναρτζιδικο) και του λεω αυτην την στιγμη μαθαινεις μια τεχνη γιατι να μην τελιωσεις το σχολειο να μπορεις να ανοιξεις το δικο σου μαγαζι και οχι να εισαι μια ζωη εργατης.του ειπα οτι τον αγαπω και οτι δεν ειναι δυνατον να μην σε αγαπαω.εισαι παιδι μου και δεν σε ξεχωριζω απο τα αλλα.ισως νομιζεις εσυ οτι δεν σε αγαπω γιατι τα μικρα θελουν πιο πολυ προσοχη ομως σαν μεγαλυτερος πιστευω οτι το καταλαβαινεις.εδειξε να καταλαβαινει ,καθοταν σκεφτικος την πιο πολυ ωρα,και μου ειπε να μην το πιεζω να τον καταλαβω και εγω σε ορισμενα πραγματα.του ειπα οταν θα κανεις κατι που δεν εγκρινω θα στο πω και αν χρειαστει να σου φωναξω θα το κανω γιατι δεν παυει να εισαι παιδι και οτι και να συμβει σε εσενα εμενα θα πανε μεσα και τοτε τι θα γινει με τα υπολοιπα θα πανε σε ιδρυμα; θελεις να πανε για σενα ΑΝ κανεις κατι που θα την πληρωσω εγω τα αδελφια σου εκει; μου ειπε οχι.του ειπα κατσε λιγο σκεψου και αποφασισε τι θα κανεις.τον αφησα μονο. δεν ειπαμε κατι αλλο για την ωρα.ομως επειδη και αλλες φορες εδειγνε να καταλαβαινει να κλαιει κτλ ηταν ολα καλα το καλυτερο παιδι.............για λιγο ομως μετα τα ιδια.δεν ξερω θα τον αφησω να δω τι θα κανει.

 

 

Μπράβο σου! Πιστεύω οτι ήταν μία πολύ καλή προσέγγιση. Ευχομαι πραγματικά να δεις καλά αποτελέσματα.

Με την στάση που κράτησε ο γιος σου σε αυτήν την κουβέντα καταλαβαίνω οτι μόνο αναισθητος δεν είναι...

Απλώς είναι ακόμα παιδι και μάλλον θα χρειαστεί να του επαναλαμβάνεις συχνά καποια πράγματα.

Καλή επιτυχία

[xionatoula]

Πολύ χαιρομαι με την μητερα που επιτελους βρισκει δίαυλο επικοινωνίας με τον γιο της. Εξακολουθω να πιστευω ότι τα ακραία μετρα του τυπου αστυνομία, ξυλο κλπ, μόνο ακραία επακολουθα θα έχουν. Ευχομαι πραγματικα μεσα από την καρδιά μου να τα βρείτε μανα και γιος. Μια κοπελα σου ειπε να τα γραψεις αυτά που θέλεις να τους πεις. Συμφωνω. Ακομη και αν δεν του δωσεις το γραμμα, θα εχεις συγκεντρωσει την σκεψη σου, τα επιχειρηματα σου και θα είναι πιο ευκολο να βρεις τα σωστά λόγια για να τον πεισεις ότι τον αγαπας και τον νοιαζεσαι.

Οσον αφορά για τα σχόλια που απευθύνονται σε εμένα θα απαντησω σύντομα. Ρενα ποτε είπα ότι δεν μαλωνουμε καποιον για να μην του δημιουργησουμε ψυχολογικα προβλήματα??? Αυτο καταλαβες? Εγω είπα ότι δεν βρισκω σωστό μια μητερα να καρφωνει το παιδί της στην αστυνομία. Η αστυνομία δεν μπορεί να υποκαταστήσει τον ρόλο της μητερας και να συνετίσει το παιδί. Οι συνθήκες με τις οποίες συνετίζει η αστυνομία παιδιά σε ιδρύματα ποτε δεν αποδίδουν. Σε μια ιδεατη κοινωνία που πιθανόν έχεις στο μυαλό σου, θα μπορούσε να συμβεί και αυτό. Τέλος δεν καταλαβαινω γιατι με χαρακτηρίζεις 'αγενέστατη'. Σου μίλησα άσχημα ??? Θα μου κανεις μαθημα για το πως θα μιλάω και θα συμπεριφερομαι???? Εχω το δικαιωμα να κρίνω όποια αποψη θεωρώ ακραία. Οι αποψεις για αυτό γραφονται. Για να κρίνονται.Αν ακουγονται κουφα πράγματα, θα λεω την αποψη μου. Τελος το επιχειρημα σου, τι θα γινει αν χτυπήσει καποιον με το αυτοκινητο ο νεαρος, είναι πολύ υποθετικό και ισως παιδικό.

 

Δεν ξερω τι να πω πια.Κι εγω ειμαι κατα της βιας αλλα οχι και να μας κανουν οτι θελουν τα παιδια κι εμεις να ειμαστε στο δεν τα μαλωνω ή δεν περνω δραστικα μετρα για να μη τα δημιουργησω ψυχολογικα προβληματα.

Οσο για τα αγενεστατα κατα την προσωπικη μου αποψη σχολια της xionatoulas....καλα θα κανουμε πριν εκφερουμε την αποψη μας να προσεχουμε λιγακι πως μιλαμε.Ας κανουμε και την αυτοκριτικη μας πρωτα και μετα να μιλαμε.Εδω μεσα δεν ειμαστε ουτε για να προσβαλουμε ουτε για να μαλωνουμε.Εχεις δικαιωμα να λες την αποψη σου οπως ολοι μας αλλα οχι να κρινεις αν8ρωπους που δεν ξερεις.Αν θεωρεις ακραια συνταγη οπως ειπες το να παρει καποιος μετρα για να αποφυγει πολλα αυτονοητα κακα ...........παω πασο.Δεν μας απαντησες ομως.......σε περιπτωση που αυτο το παιδι προκαλεσει καποιο ατυχημα μετα ποσο ακραιες θα σου φανουν οι αποψεις μας?