Σοβαρό μωρο!

[BLUBLU]

Η μια μου η κορη,απο τις διδυμες,είναι ένα πολύ "σοβαρο" μωράκι, πραγμα που με ανησυχει. Δεν ξερω αν ειναι κατι που την ενοχλει,πχ τα δοντια της ή η διεκδικητικη της αδερφη την κρατα πιο κουμπωμένη. Δεν γελάει ευκολα, εχει σοβαρο υφος, συνηθως καθεται μονη κ παρατηρει γυρω γυρω, δεν νιωθω οτι αποζητα την αγκαλια μας. Δεν ξερω αν ενα μωράκι 13 μηνων πρεπει να έχει τέτοια συμπεριφορα. 2-3 φορες την ημέρα αφαιρειται για καποια δευτερολεπτα. Ισως επειδη την συγκρινω με την άλλη μου, δεν εχω κ στον κοινωνικό περιγυρο μωράκια σε αυτην την ηλικια. Μπορει να με πειτε τρελη, αλλα δεν κοιμηθηκα ολο το βράδυ...κατι με ανησυχει στην συμπεριφορα της. Να σημειώσω οτι ξυπναει τα βράδυα με τρομερο κλάμα κ την κανουμε αγκαλιτσα κ κοιμαται. Ουφ....πειτε μου κατι....νιωθω αγχωμενη1

[DimiAl]

Όταν μια μανούλα νιώθει, ανυσηχεί, υποψιάζεται, πεστο όπως θές κάτι για το παιδί της πιστεύω ότι οφείλει να το ψάξει. Αρχικά ρώτα τον παιδίατρο σου, αυτός θα σου πεί την γνώμη του αλλά θα μπορεί να σου συστήσει και κάποιον ειδικό ώστε να σου λύσει τις απορίες σου. Αλλά μην συγκρίνεις τους χαρακτήρες των μωρών σου , δεν σημαίνει ότι τα δίδυμα είναι και ίδιοι χαρακτήρες.

[no doubt]

Η μια μου η κορη,απο τις διδυμες,είναι ένα πολύ "σοβαρο" μωράκι, πραγμα που με ανησυχει. Δεν ξερω αν ειναι κατι που την ενοχλει,πχ τα δοντια της ή η διεκδικητικη της αδερφη την κρατα πιο κουμπωμένη. Δεν γελάει ευκολα, εχει σοβαρο υφος, συνηθως καθεται μονη κ παρατηρει γυρω γυρω, δεν νιωθω οτι αποζητα την αγκαλια μας. Δεν ξερω αν ενα μωράκι 13 μηνων πρεπει να έχει τέτοια συμπεριφορα. 2-3 φορες την ημέρα αφαιρειται για καποια δευτερολεπτα. Ισως επειδη την συγκρινω με την άλλη μου, δεν εχω κ στον κοινωνικό περιγυρο μωράκια σε αυτην την ηλικια. Μπορει να με πειτε τρελη, αλλα δεν κοιμηθηκα ολο το βράδυ...κατι με ανησυχει στην συμπεριφορα της. Να σημειώσω οτι ξυπναει τα βράδυα με τρομερο κλάμα κ την κανουμε αγκαλιτσα κ κοιμαται. Ουφ....πειτε μου κατι....νιωθω αγχωμενη1

Blublu να σου φέρω τον ζωηρό μου δίδυμο να μου δώσεις τη σοβαρή σου κόρη .

Μην ανησυχείς έτσι είναι συνήθως τα διδυμάκια. Το ένα υπερισχύει και το άλλο είναι ήπιων τόνων. Και οι δικοί μου έτσι ήταν. Τώρα όμως άρχισε να διεκδικεί και ο άλλος. Κι εγώ στεναχωριόμουν, άργησε και να περπατήσει ο ήσυχος και τον τρέχαμε και στους γιατρούς.

Πολλές φορές πχ μαγείρευα και τον ξέχναγα ότι υπήρχε. Καθόταν στο καρεκλάκι του και με παρακολουθούσε επί ώρα.

Είχε ανοιχτεί και θέμα κάποια στιγμή για τα δίδυμα ότι το ένα διεκδικεί και είναι επιθετικό και το άλλο είναι ήσυχο, ήρεμο και υποχωρητικό.

Όλοι τα ίδια έγραψαν με αυτό που γράφεις τώρα.

Κάθε άνθρωπος έχει τον χαρακτήρα του. Δεν έχεις δει μωρά που μοιάζουν με κούκλες; Ακίνητα.

Φιλιά στις κουκλίτσες!

[PEPI1979]

και εγώ πιστεύω ότι τα δίδυμα συνήθως είναι πού αντίθετα μεταξλυ τους καί πάντα κάποιο υπερισχύει , το ότι ξυπνάει το βραδυ μήπως κάτι φοβάται και για αυτό είναι πιο ανησυχο ΄΄η βλέπει ονειρα που το τρομάζουν ??

[tzini]

καλημερα!

εμενα η σουπια η θηλυκια απ τα διδυμα, ηταν τοσο ησυχη στην αρχη που ειχα ανησυχησει πολυ! τπτ, ουτε κιχ, ουτε να κλαψει πολυ, να διαμαρτυρηθει βρε παιδι μου!.... μεχρι που ξυπνησε μεσα της το κρυφο ταλεντο! κ δωσε ρεσιταλ γκρινιας, κ δωσε αριες, κ δεν μαζευεται!

τσουχτραααααααα σου λεω! παραταυτα ομως εξακολουθει να ειναι πιο ησυχη απ τον σερνικο.

 

αν δεν εχει κ αλλες πλευρες πολυ ησυχες κ σοβαρες δεν νομιζω οτι πρεπει να ανησυχεις.

κ μην ακους τους ειδικους του οικογενειακου περιβαλλοντος που σε ''φορτωνουν'' με χαζες σκεψεις συνεχεια!

[Lucy]

Όταν μια μανούλα νιώθει, ανυσηχεί, υποψιάζεται, πεστο όπως θές κάτι για το παιδί της πιστεύω ότι οφείλει να το ψάξει. Αρχικά ρώτα τον παιδίατρο σου, αυτός θα σου πεί την γνώμη του αλλά θα μπορεί να σου συστήσει και κάποιον ειδικό ώστε να σου λύσει τις απορίες σου. Αλλά μην συγκρίνεις τους χαρακτήρες των μωρών σου , δεν σημαίνει ότι τα δίδυμα είναι και ίδιοι χαρακτήρες.

 

Συμφωνώ... Εφόσον έχεις παρατηρήσει κάτι που σε ανησυχεί, ψάξτο λίγο, ρώτα τον παιδίατρο, πάρε και μια δεύτερη γνώμη και βλέπεις...

 

Το να αφαιρείται λίγο κάποιες στιγμές δεν νομίζω ότι είναι κάτι ανησυχητικό... Αλλά ότι δεν γελάει, κάθεται μόνη της κτλ ίσως πρέπει να το κοιτάξεις. Όχι απαραίτητα ότι σημαίνει κάτι (δεν θέλω να σε ανησυχήσω), αλλά πάρε και τη γνώμη ενός ειδικού ώστε να καθησυχαστούν οι φόβοι σου και να ξέρεις πως πρέπει να της φερθείς, ώστε να ανοιχτεί περισσότερο.

[no doubt]

Θα διαφωνήσω κάθετα και συγνώμη.

Θα την τρελάνετε την κοπέλα με αυτά που λέτε.

Το λέω γιατί το ίδιο έπαθα κι εγώ.

Μέχρι και σε παιδονευρολόγο το πήγαμε το παιδί και ήταν μια χαρά.

Επείδη μας είχαν πρήξει οι δικοί μας. Γιατί το μωρό δεν περπάτησε ακόμα, γιατί δεν έχει πολλά δόντια, γιατί στρίβει το ένα του ποδαράκι, γιατί είναι ήσυχο....

Η παιδίατρος μόλις της το είπαμε μας είπε ότι είμαστε υπερβολικοί.

Έπεσε δηλ. από τα σύννεφα.

Τώρα 17 μηνών είναι ένας πανέξυπνος μπέμπης, ζωηρός, σκαρφαλώνει παντού, μιλάει, τρέχει όπως είναι ένα παιδί της ηλικίας του.

ΟΜΩΣ όταν είναι με τον δίδυμό του "βάζει την ουρά στα σκέλια", ξέρει ότι δεν τον παίρνει.... προτιμάει να παίζει μόνος του ήσυχος σε μία άκρη παρά να εμπλακεί σε καυγά μαζί του.

Όσο για τη νύχτα όλα τα μωρά ξυπνάνε πολύ ή λίγο.

Μάλλον βρίσκει πρόσφορο έδαφος τη νύχτα να έρθει στην αγκαλιά σας.

[marcella]

Εγώ δεν έχω δίδυμα, αλλά θυμάμαι ότι θεωρούσα την κόρη μου "σοβαρό μωρό" στην ηλικία 6-9 μηνών. Θυμάμαι μάλιστα ότι σκεφτόμουν πως μπορούσε να περάσει μέρα χωρίς να δω κανένα χαμόγελο. Με τον καιρό όμως όλο και βελτιωνόταν.

Σήμερα είναι 2 χρονών και είναι το πιο γελαστό και πιο πειραχτήρι παιδί.

 

(Όταν όμως είναι με ξένους, είναι πολύ μαζεμένη. Πολύ συχνά ακούω να μου λένε: "νυστάζει; γιατί έχει θυμώσει; πάντα σοβαρό αυτό το παιδί".

Μου τη δίνει να ακούω τέτοια, αλλά από την άλλη σκέφτομαι ότι εγώ ξέρω καλύτερα πως είναι το παιδί μου.)

[G.Geo]

Το κάθε παιδί έχει το χαρακτήρα του, δεν σημαίνει ότι αυτό είναι ανυσηχητικό! Μπορεί να μεγαλώνετε ένα μελοντα προθυπουργό (γυναίκα), γιατρό, δικηγόρο..!!

Να την χαίρεστε και αμα σας λένε βλακίες οι γύρω να τους λέτε

"Εμένα είναι σοβαρό το παιδί μου, προορίζεται για μεγάλα πράγματα!!!"

[rkt]

Κάθε άνθρωπος έχει τον χαρακτήρα του.

Με τα δίδυμα, πέφτεις πολύ εύκολα στην λούμπα της σύγκρισης αφού έχεις 2 ίδιας ακριβώς ηλικίας μπροστά σου. Οπως περιγράφεις το μωράκι σου, έτσι ήταν και η μία μου κόρη. Έδώ βέβαια θα κάνω την έκπληξη. Αυτή ήταν και εξακολουθεί να είναι, η "αρχηγός".

Αλλά, ώρες ώρες κάθεται μόνη της με σοβαρό ύφος, αγέλαστη και δείχνει να είναι αλλού. Επίσης το βραδυνό ξύπνημα, και 5 και 6 και 7 φορές, το σταμάτησε σχεδόν στα 2,5!

Και εγώ ψιλοανησύχησα, αλλά μίλησα με τον παιδίατρό μου και με ησύχασε. Σήμερα που κοντεύει 3,5 ετών, εξακολουθεί να "χάνετε" κάποιες στιγμές, αλλά νομίζω πως απλώς είναι διάλλειμα, ξεκούραση για να ανακτήσει δυνάμεις για καινούργιες ζαβολιές, καθότι πολύυυυ ζωηρούλα. Λέτε να ανησυχήσω και εγώ?

[Lucy]

Θα διαφωνήσω κάθετα και συγνώμη.

Θα την τρελάνετε την κοπέλα με αυτά που λέτε.

Το λέω γιατί το ίδιο έπαθα κι εγώ.

Μέχρι και σε παιδονευρολόγο το πήγαμε το παιδί και ήταν μια χαρά.

Επείδη μας είχαν πρήξει οι δικοί μας. Γιατί το μωρό δεν περπάτησε ακόμα, γιατί δεν έχει πολλά δόντια, γιατί στρίβει το ένα του ποδαράκι, γιατί είναι ήσυχο....

Η παιδίατρος μόλις της το είπαμε μας είπε ότι είμαστε υπερβολικοί.

Έπεσε δηλ. από τα σύννεφα.

Τώρα 17 μηνών είναι ένας πανέξυπνος μπέμπης, ζωηρός, σκαρφαλώνει παντού, μιλάει, τρέχει όπως είναι ένα παιδί της ηλικίας του.

ΟΜΩΣ όταν είναι με τον δίδυμό του "βάζει την ουρά στα σκέλια", ξέρει ότι δεν τον παίρνει.... προτιμάει να παίζει μόνος του ήσυχος σε μία άκρη παρά να εμπλακεί σε καυγά μαζί του.

Όσο για τη νύχτα όλα τα μωρά ξυπνάνε πολύ ή λίγο.

Μάλλον βρίσκει πρόσφορο έδαφος τη νύχτα να έρθει στην αγκαλιά σας.

 

Συγγνώμη αλλά δεν είναι η ίδια περίπτωση. Οι δικοί σας όπως λες σας έπρηξαν. Δεν παρατήρησες κάτι μόνη σου και ο παιδίατρος σας είπε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Εγώ απλά της λέω να πει τις ανησυχίες της στον παιδίατρο. Από εκεί και πέρα το τι λέει ο κάθε άσχετος να μην το λαμβάνει υπόψη.

[vag]

Όταν μια μανούλα νιώθει, ανυσηχεί, υποψιάζεται, πεστο όπως θές κάτι για το παιδί της πιστεύω ότι οφείλει να το ψάξει. Αρχικά ρώτα τον παιδίατρο σου, αυτός θα σου πεί την γνώμη του αλλά θα μπορεί να σου συστήσει και κάποιον ειδικό ώστε να σου λύσει τις απορίες σου. Αλλά μην συγκρίνεις τους χαρακτήρες των μωρών σου , δεν σημαίνει ότι τα δίδυμα είναι και ίδιοι χαρακτήρες.

 

συμφωνώ απολύτως!

[twins2008]

καλημερα επειδη κ εγω εχω διδυμακια αγοαρακια 30 μηνων πιστευω απλα οτι λογω του οτι εχουμε 2 παιδακια της ιδιας ηλικιας μπαινουμε καποιες φορες στην διαδικασια συγκρισης.και εμενα ο ενας ειναι πιο κοινωνικος πιο ζωηρος πιο πονηρος, κλπ ..και ο αλλος πιο ηρεμος, θα κατσει να παιξει και μονος του αφαιρειται καμια φορα αλλα θεωρω οτι ολα αυτα ειναι φυσιολογικα δεν μπορει ολα τα παιδακια να ειναι τα ιδια!και οπως ειπαν και πιο πανω στα διδυμα παντα το ενα προσπαθει να ειναι ο "αρχηγος" με αποτελεσμα το αλλο πιθανοτατα να επισκιαζεται καλο ειναι και εμεις οι γονεις να ενθαρρυνουμε το "σοβαρο" παιδακι!παντως δεν θεωρω οτι ειναι προβλημα ειναι θεμα χαρακτηρα.μην αγχωνεσαι, να σου ζησουν τα παιδακια σου!

[BLUBLU]

Ευχαριστω όλες για το χρόνο σας κ τις συμβουλες σας!

Ισως να φταίει που η άλλη μου είναι πολύ διεκδικητική κ ότι θελει της το παίρνει απο τα χερια. Της τραβούσε πολύ τα μαλλια, πραγμα που με το καιρο κατάφερα να το σταματησω. Ωρες ωρες σκεφτομαι μηπως είναι τρομαγμένη, αλλα ποτε δεν έχει υψωσει κανεις μας τον τόνο της φωνης. Απλα μου κάνει εντυπωση η όλη της στάση για παιδάκι 1 ετους, πχ τις αφηνω στο χαλί να παιξουν κ εγω παραδιπλα στην κουζίνα, ε σε λίγο ανεβαίνει στον καναπε κ κάθεται με σταυρωμένα χεράκια (πλεγμενα δαχτυλάκια) κ κοιτάει εξω μεσω της μπαλκονοπορτας με σοβαροτατο υφος. Κανεις μας δεν καθεται έτσι, για να πω οτι ειναι καποια μιμηση. Μπορει να περάσει μέρα κ να δω μονο ένα σπαστο χαμογελάκι της, τπτ άλλο. Να πω επισης οτι δεν γκρινιάζει κ δεν κλαει σχεδον ποτε. Δηλ. αμα κλάψει τρεχουμε όλοι γιατι σιγουρα κατι σοβαρο έπαθε.Παντως σημερα μου φάνηκε πιο ευδιαθετη κ έδωσε κ μια κουταλια στην αδερφη της που πηγε να της παρει ένα παιχνιδι.

[Malloo]

Σαν να περιγράφεις τις δικές μου δίδυμες κόρες! Εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, η μία πάντα αλλέγκρα, η άλλη συνήθως σοβαρή.

 

Εμένα μου ακούγεται αξιολάτρευτη (και δυναμικότατη!!)

[BLUBLU]

Νιωθω πιο ησυχη με αυτα που διαβασα, μάλλον είναι φαινομενο στα διδυμα. Ασχημες σκέψεις με πιανουν το βράδυ, λέω την είδα τοτε έτσι κ μετα έτσι κλπ. Θα μιλησω κ με τον παιδιατρο. Παντως είναι πιο ανεξάρτητη, δεν μας αποζητάει, ισως δεν προλαβαινει κ τόσο γιατι η άλλη μου μας θελει παντα διπλα της κ με το παραμικρο κλαίει κ η άλλη μου κάθεται κ την κοιτάει. Θελω μονο να νιωθει καλά κ ας μην χαμογελάει, ας ειναι ο χαρακτηρας της έτσι.

[mariaagos]

διαβασα μονο το πρωτο μηνυμα. ως εκ τουτου θα σχολιασω μονο αυτο.

η πρωτη μου κορη χαμογελασε πρωτη φορα 9 μηνων. και απο κει και μετα πολυ σπανια. αποτη γεννηση της ηταν παντα πολυ σοβαρη και εσμιγε τα φρυδια συνοφρυωμενη αιωνιως... κρατησε πολλουσ μηνες αυτο. τωρα ειναι 3μιση και ειναι ενα πολυ χαρουμενο και γλυκο και χαμογελαστο παιδακι... νομιζω οτι αλλαξε πολυ κ με τη δικη μας βοηθεια... επειδη ανησυχουσαμε πααααααααρα πολυ που ηταν τοσο σοβαρη συνεχεια καναμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ να ειμαστε διπλα της, να της παιζουμε, να προσπαθουμε να την κανουμε να γελασει κλπ... παντως οταν γεννηθηκε η δευτερη κορη μου, που χαμογελασε στην πρωτη βδομαδα απορησαμε πως ειναι δυνατον ΑΦΟΥ ΤΟΣΟ ΜΩΡΑ ΔΕ ΓΕΛΑΝΕ ΤΑ ΜΩΡΑ!! ειχαμε μεινει με αυτη την εντυπωση λογω πρωτης κορης!

[katerinak]

μπορει να μην ειναι τποτα μπορει να ναι κ κατι.ρωτα καποο ειδικο.αν ειναι κατι θα αναρρωτιεσαι γιατι δεν το κανες.εγω θα ανησυχουσα παντως θα ηθελα να ξερω εστω για να ηρεμησω

[no doubt]

Ευχαριστω όλες για το χρόνο σας κ τις συμβουλες σας!

Ισως να φταίει που η άλλη μου είναι πολύ διεκδικητική κ ότι θελει της το παίρνει απο τα χερια. Της τραβούσε πολύ τα μαλλια, πραγμα που με το καιρο κατάφερα να το σταματησω. Ωρες ωρες σκεφτομαι μηπως είναι τρομαγμένη, αλλα ποτε δεν έχει υψωσει κανεις μας τον τόνο της φωνης. Απλα μου κάνει εντυπωση η όλη της στάση για παιδάκι 1 ετους, πχ τις αφηνω στο χαλί να παιξουν κ εγω παραδιπλα στην κουζίνα, ε σε λίγο ανεβαίνει στον καναπε κ κάθεται με σταυρωμένα χεράκια (πλεγμενα δαχτυλάκια) κ κοιτάει εξω μεσω της μπαλκονοπορτας με σοβαροτατο υφος. Κανεις μας δεν καθεται έτσι, για να πω οτι ειναι καποια μιμηση. Μπορει να περάσει μέρα κ να δω μονο ένα σπαστο χαμογελάκι της, τπτ άλλο. Να πω επισης οτι δεν γκρινιάζει κ δεν κλαει σχεδον ποτε. Δηλ. αμα κλάψει τρεχουμε όλοι γιατι σιγουρα κατι σοβαρο έπαθε.Παντως σημερα μου φάνηκε πιο ευδιαθετη κ έδωσε κ μια κουταλια στην αδερφη της που πηγε να της παρει ένα παιχνιδι.

:lol: αυτό το μαλλιοτράβηγμα τελικά είναι κοινό.

Κι ο δικός μου δεν έκλαιγε ποτέ, ανεξάρτητος άνθρωπος, ούτε αγκαλιές γουστάρει. Τελευταία όμως έχει γίνει πολύ γκρινιάρης και μάλλον αναπολώ εκείνες τις μέρες ανεξαρτησίας του.

Το παιδί έχει φυσιολογική ανάπτυξη; Η παιδίατρος τί σου έχει πει;

Στεναχωριέσαι άδικα blublu κρίμα είναι...

[BLUBLU]

Φρόσω μια χαρα αναπτυξη έχει. Περπατάει, λεει αρκετες λεξούλες κ γενικά κάνει όσα της ηλικιας της. Σημερα μιλησα με τον γιατρό, μου ειπε οτι το παιδι ειναι μια χαρα κ ίσως είναι κάποιες φάσεις που περνάει κ θελει να ηρεμει. Ας πουμε τις τελ. μέρες είναι κινητικότατη, διεκδικει περισσοτερο κ ναι....εκλαψε επειδη ήθελε να μην φυγει ο μπαμπας της....ΣΟΚ! Επισης εχω καποιες μέρες να την δω να αφαιρειται. Την βλέπουμε κ την καμαρώνουμε...μακάρι να είναι ετσι. Ισως επειδη άνοιξε ο καιρος κ τις βγαζουμε συνέχεια βολτα κ ανανεώνονται, δεν ξέρω τι συνέβη αποτομα.