ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ ΣΤΗ ΜΑΜΑ

[NAFSIKA]

Ηθελα να σας ρωτησω κοριτσια,οι συζυγοι σας,σας βοηθουν σ'ολο αυτο τον αγωνα που κανετε καθημερινα?θελω να δω αν ειμαι η μονη η οχι που ο συζυγος συμμετειχε στα ξενυχτια του μικρου μονο τις 40 ημερες!!!ενταξει,τα ειχαμε πει οτι εκεινος θα αναλαβει την δουλεια και τα εξοδα του σπιτιου και εγω παιδι και σπιτι(αφου δεν εχουμε βοηθεια απο γονεις,μεχρι να μεγαλωσει λιγο και να βγω ξανα στη δουλεια).εχω μιλησει με πολλες κοπελες για το θεμα αυτο και απο αλλες ακουσα και χειροτερα τυπου"κλεισε την πορτα του δωματιου και μη μ'ενοχλησετε για κανενα λογο"ενω ειχε αρρωστο μωρο,και κατι αλλες που γυριζουν απο τη δουλεια τους και ασχολουνται με το μωρο ισως να βοηθησουν και τη γυναικα τους σε καμια δουλεια ή να πλυνουν μονο μπιμπερο τουλαχιστον!!!εχω καταντησει να εχω προβληματα υγειας λογω μη επαρκους υπνου και δεν συγκινειται!μηπως δεν νοιαζεται για μενα πραγματικα?εγω του φερομαι (πιστευω)αψογα!εχω χασει 30 κιλα απο τη γεννα προσπαθω στον ελευθερο μου χρονο να περιποιουμαι οσο μπορω,τι αλλο να κανω?με απογοητευει μερα με τη μερα...αν καποια στιγμη του αναφερω για καποια φιλη που την βοηθαει ο αντρας της η ερωτηση ειναι η ιδια"αυτος τι δουλεια κανει?ειναι στην οικοδομη σαν κι εμενα?"κι ετσι τελειωνει η συζητηση.παιρνω πολλα μαθηματα απο τη νταντα στον ΣΚΑΙ και βλεπω οτι τα χωνει και στους συζυγους πολλες φορες.χρειαζομαι βοηθεια απο ολες σας.ευχαριστω εκ των προτερων...

[elenik]

Η βοηθεια του μπαμπα μας στην αρχη ηταν ανυπαρκτη. Το μεν πνευμα προθυμο ή δε σαρκς .

Το βραδυ ακομα και να επεφτε το σπιτι δεν καταλαβαινει τιποτα οποτε ημουν ολοκληρωτικα μονη μου με ενα παιδι που ανα 1 ωρα ξυπναγε.

Την ημερα δουλευε απο το πρωι εως αργα το απογευμα δουλευε οποτε.

Σχολαγε κατα τις 7-8. Ετρωγε . Επαιζε λιγο με τον μικρο (κανενα μισαωρο) και αυτο ηταν ολο.

Επισης δουλευα κι εγω.

Απο την μια βεβαια η κουραση ηταν διπλη (γιατι αντε να προλαβεις να κανεις ολα υτα που θελει ενα σπιτι και ενα μωρο (και ενας συζυγος) σε λιγες ωρες, παραληλα να μαγειρεψεις, να πλυνεις ρουχα, να σιδερωσεις και ... να παιξεις μαζι του). Απο την αλλη ομως μου εδινε την δυνατοτητα να ηρεμησει λιγο το μυαλο μου απο το ουαααααα. Ηταν μια διεξοδο.

 

Το παιδι μεγαλωνοντας αγνοουσε τον μπαμπα του. Οταν ηταν αρωστο τον εδιωχνε και ζητουσε εμενα. Γενικα οταν εφευγε ο πατερας του σκασιλα του ενω αντιθετα εγω δεν μπορουσα ουτε να κουνησω) .Αυτο ηταν κατι που τον απομακρυνε ακομα περισσοτερο (ενω σε εμενα θα λειτουργουσε διαφορετικα).

Εδωσα μια μικρη μαχη ωστε να δειξει μια φορα στον πατερα του την προτιμηση του. Αυτο ηταν .... εθιστηκε. Ηθελε κι αλλο. Του εξηγησα οτι το παιδι τον αγαπαει αλλα θελει και χρονο προσοχης απο εκεινον ωστε να δεσει μαζι του.

 

Τωρα πια τις πανες μας τις αλλαζει ο μπαμπας οταν ειναι εδω. Μπανιο μας κανει ο μπαμπας και η εξοριστη ειμαι εγωωω (το παρακανα λιγο).

 

Βεβαια με τις δουλειες του σπιτιου μονο εγω παντα. Αλλα και το να απασχολει το παιδι ωστε να κανω εγω τις δουλειες ειναι κατι.

 

Μην απογοητευεσαι. Πιστευω οτι μεγαλωνοντας το παιδι θα βελτιωθει πολυ. Και οχι μονο για να τραβηξει την προσοχη του αλλα και γιατι ειναι και πιο "αισθητη" η παρουσια του στον χωρο.

[Renia]

Καλη μου κοπελα μην στεναχωριεσαι....πανω κατω ολοι οι αντρες την ιδια προσεγγιση εχουν στα παιδια!Υπαρχουν βεβαια και εξαιρεσεις αλλα ο δικος μου δεν ειναι μια απο αυτες.

Ασχολειται με το παιδι μεχρι εκει που δεν τον ενοχλει....οταν τα πραγματα δυσκολευουν αναλαμβανω εγω να βγαλω το φιδι απο την τρυπα!Προτιμα να καθεται στον υπολογιστη και να σερφαρει στο ιντερνετ αντι να παιζει μαζι του......αντε καμια φορα να το ντυσει αλλα και αυτο με δικη μου προτροπη!

Γενικα νοιωθω οτι οι αντρες δεν αλλαζουν και πολλα στην καθημερινοτητα τους απο τον ερχομο των παιδιων τους και μετα σε σχεση με αυτα που εκαναν πριν!Καμια φορα αναρρωτιεμαι με τι θρασσος διεκδικουν την κηδεμονια τους σε περιπτωση διαζυγιου!!!!

[Βαλεντινα]

μπορω να πω οτι ο καλος μου με βοηθαει αρκετα με το μωρο...απο την αρχη με βοηθουσε να τον κανουμε μπανιο,να τον κραταει για να κοιμηθω καμια ωρα,στα ψωνια...παντου...οπου μπορει να φανει χρησιμος ειναι παντα εκει.Ειναι ευκολος και στο φαγητο...δεν εχει ιδιαιτερα παραλογες απαιτησεις γενικα...παντα γιαυτον εχει προτεραιοτητα το μωρο.

 

Σιγουρα ομως και εγω προσπαθω να τα καταφερω ολα...και να μαγειρευω καθημερινα και το σπιτι να ειναι καθαρο...και να ασχολουμε πολλες ωρες με το μωρο...πραγμα που σημαινει κουραση!...παρολαυτα δεν θα τον βαλω ουτε να απλωσει ουτε να σκουπισει....μαλλον τον καλομαθαινω και εγω λιγακι...

[BIZELI]

Εγώ μπορώ να πω ότι ο άντρας μου είναι για την Αριάδνη μία δεύτερη μαμά, μία δεύτερη Χριστίνα. Επειδή την κρατάει τα πρωινά μέχρι να γυρίσω εγώ και να φύγει αυτος για δουλειά, κάνει τα πάντα. Φτιάχνει τα φαγητά της, την πλένει, την πάει βόλτες, την ταίζει ...ότι κάνει μία μαμά κανονικά.Από ότι έχω καταλάβει όμως αυτό είναι δυσεύρετο .Βρισκόμαστε με άλλους γονείς και ρωτάει πχ τον άλλον πατερα "πόσο γάλα πίνει η δικιά σου???" ή "πόσα εμβόλια έχετε κάνει" και παίρνει απαντήσεις του τύπου "δεν τα ξέρω εγώ αυτά η...... ασχολείται με αυτά".

Τελικά είμαι πολύ περήφανη γι'αυτόν...πραγματικά....

 

Ναυσικά δεν ξέρω αν μπορεί να αλλάξει ένας άνθρωπος αλλά σίγουρα μπορεί να διορθωθεί.Η δουλειά του είναι επίπονη δεν λέω (και ο κουμπάρος μου κάνει την ίδια δουλειά και ξέρω πόσο παλούκι είναι) αλλά κάπου κάπου μπορεί να βοηθάει και λίγο στο σπίτι ή να κρατάει το μωρό.Στα βραδυνά ξυπνήματα είναι λίγο δύσκολο φαντάζομαι να σε βοηθήσει καθώς έχει πολύ πρωινό ξύπνημα και ο ύπνος του είναι απολύτως απαραίτητος αλλά τουλάχιστον κάποια απογεύματα τόνισε του και εσύ την ανάγκη σου να κάτσεις 1-2 ωρίτσες μόνη σου να κοιμηθείς, να κάνεις ένα μπάνιο, ότι θέλεις τέλοςπάντων.Δεν είναι τίποτα γι'αυτόν 2 ωρίτσες από το χρόνο του, εσύ εξάλλου τους φροντίζεις και τους 2 όλο το 24ωρο. Μην υποβιβάζεις τη δική σου τη "δουλειά" που είναι επίσης απαιτητική-δύσκολη-επίπονη και χωρίς διάλειμμα.

[mamavasia]

Εμένα ο άντρας μου κάνει ότι μπορεί και όταν έχει κέφια...αλλά σε γενικές γραμμές βοηθά...Απο νεογέννητο που ήταν μου έφτιαχνε γάλα, μου την κράταγε να κοιμηθώ, έπλενε κανένα πιάτο, έπαιζε με την μπέμπα..αλλά γενικά επειδή κάνει δύο δουλειές, το πρωί εκτός σπιτιού και το απόγευμα στο σπίτι κοιτάω να μην τον απασχολώ πολύ, ωστόσο η μπέμπα είναι εθισμένη με τον πατέρα της και τον αναζητά τα απογευματα ενώ έμένα με έχει χορτάσει όλη την ημέρα επειδή δουλεύω σπίτι...

 

Τα απογεύματα αν δεν την πάρει αγκαλιά δεν ηρεμεί, τον κοιτάει και λιώνει και εκείνος τα ίδια οπότε μου την κρατάει λίγο...Τώρα στις δουλειές συμμετέχει δεν μπορώ να πω ότι είναι αδιάφορος αλλά είναι και φορές που αγανακτεί όταν τον φωνάζω να με βοηθήσει σε κάτι, επειδή πιο πριν με έχει ήδη βοηθήσει σε κάτι άλλο

 

Γενικά πάντως κατανοεί ότι όλη την ημέρα εγώ στο σπίτι έχω πελαγώσει με δουλειά, μωρό και δουλειές σπιτιού οπότε το βράδυ με χαλαρώνει λίγο ( σε αυτό έχει βάλει και η μπέμπα το χεράκι της που ζητάει τον πατέρα της συνέχεια)

[ΣΟΦΙΑ]

Και μένα ο Κωστας ασχολείται πολύ με τον Δημήτρη.. Ανετα μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλες του τις ανάγκες... Το μόνο που δεν εκανε είναι να ξυπναει τα βράδυα (εκτός ειδικών περιστάσεων) γιατί οταν κοιμάται δεν ακούει τίπτοτα αλλά σε ολα τα αλλα είναι αψογος...τον ταιζει, τον κανει μπάνιο, τον κοιμίζει, τον φροντίζει, τα πάντα και ολα τα κάνει με τρυφερότητα και ηρεμία..

Οσον αφορά το σπίτι ασχολείται με τις εξωτερικές δουλειές, τροφοδόσία (Super Market, Λαική κτλ)

 

Οπότε οφείλω να συμφωνήσω με το bizeli γιατί και γω...

Τελικά είμαι πολύ περήφανη γι'αυτόν...πραγματικά....

 

Εχει και τη γιορτή του σήμερα...και εχθες όλη μέρα του φτιάχναμε με τον Δημήτρη Τούρτες και Γαλακτομπουρεκα!! Εβαζα τη ζάχαρη και σας σκεφτόμουνα...

[Sofia]

Σοφία να χαίρεσαι τον Κωνσταντίνο σου...

Κι εμένα ο άντρας μου (Κωνσταντίνος κι εμένα) βοηθάει όσον αφορά την μικρή από τη μέρα που γεννήθηκε... Ακόμη και σήμερα εκείνος την κάνει μπάνιο... την παίζει πάαααρα πολύ (και τα παιχνίδια του η μικρή τα απολαμβάνει περισσότερο από τα δικά μου...). Όταν ήταν μωράκι (επειδή μέχρι 1 χρονών έκλαιγε πολύ) καθόμασταν με βάρδιες τις νύχτες ξύπνιοι και ειδικά τον πρώτο καιρό που γεννήθηκε, που εκείνος είχε την άλλη μέρα να πάει στη δουλειά ενώ εγώ καθόμουν σπίτι...

Γενικά μπορώ να πω ότι με βοηθάει και στα ψώνια και ό,τι θέλει μαστόρεμα στο σπίτι (ποτέ δεν φωνάζουμε μάστορα για κάτι, τα φτιάχνει εκείνος). Αλλά δεν κάνει τις άλλες δουλειές - σκούπισμα, πλύσιμο πιάτων κ.τλ. - και να πω την αλήθεια, και μένα δεν θα με ενέπνεε να τον βλέπω να τινάζει χαλιά ή να σιδερώνει και τέτοια...

Με όλα τα υπόλοιπα που κάνει πάντως με βοηθάει πάρα πολύ... και επίσης το να παίζει ένας μπαμπάς με το παιδί του είναι φανταστικό και δημιουργεί ένα δέσιμο τρομερό ανάμεσά τους !!!!

[maria]

Και εμείς είμαστε σε παρόμοια κατάσταση..

 

Στην αρχή ειδικά τον κυνηγούσα για να κάτσει με το παιδί..

 

Τώρα που εγώ έχω κόψει τις αγκαλιές και τα παιχνίδια, θέλει τον μπαμπά του...Εντάξει, με θέλει και μένα λίγο, αλλά όχι όπως παλαιότερα..

 

Να φανταστεήτε ότι ενώ έλεγε μόνο "μαμά", τους τελευταύουε μήνες το έκοψε εντελώς και έλεγε μόνο "μπαμπά".. Τώρα το έκοψε και αυτό βέβαια τον φωνάζει "μπιμπι"..(μάλλον του αρέσει ο ήχος)

 

Πάντως θεωρώ ότι οι μπαμπάδες αρχίζουν να ασχολούνται όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά και μπρούν να έχουν επαφή μαζί τους.

 

Πάντως σχετικά με τις δουλειές του σπιτιού ακόμα έχω παράπονο.Ευτυχώς που με βοηθάει η μητέρα μου, διαφορετικά θα μέναμε σε τσαντίρι (τωρα ειδικα εγώ δεν κάνω σχεδόν τίποτα)

[Ελένη]

Ηθελα να σας ρωτησω κοριτσια,οι συζυγοι σας,σας βοηθουν σ'ολο αυτο τον αγωνα που κανετε καθημερινα?θελω να δω αν ειμαι η μονη η οχι που ο συζυγος συμμετειχε στα ξενυχτια του μικρου μονο τις 40 ημερες!!!ενταξει,τα ειχαμε πει οτι εκεινος θα αναλαβει την δουλεια και τα εξοδα του σπιτιου και εγω παιδι και σπιτι(αφου δεν εχουμε βοηθεια απο γονεις,μεχρι να μεγαλωσει λιγο και να βγω ξανα στη δουλεια).εχω μιλησει με πολλες κοπελες για το θεμα αυτο και απο αλλες ακουσα και χειροτερα τυπου"κλεισε την πορτα του δωματιου και μη μ'ενοχλησετε για κανενα λογο"ενω ειχε αρρωστο μωρο,και κατι αλλες που γυριζουν απο τη δουλεια τους και ασχολουνται με το μωρο ισως να βοηθησουν και τη γυναικα τους σε καμια δουλεια ή να πλυνουν μονο μπιμπερο τουλαχιστον!!!εχω καταντησει να εχω προβληματα υγειας λογω μη επαρκους υπνου και δεν συγκινειται!μηπως δεν νοιαζεται για μενα πραγματικα?εγω του φερομαι (πιστευω)αψογα!εχω χασει 30 κιλα απο τη γεννα προσπαθω στον ελευθερο μου χρονο να περιποιουμαι οσο μπορω,τι αλλο να κανω?με απογοητευει μερα με τη μερα...αν καποια στιγμη του αναφερω για καποια φιλη που την βοηθαει ο αντρας της η ερωτηση ειναι η ιδια"αυτος τι δουλεια κανει?ειναι στην οικοδομη σαν κι εμενα?"κι ετσι τελειωνει η συζητηση.παιρνω πολλα μαθηματα απο τη νταντα στον ΣΚΑΙ και βλεπω οτι τα χωνει και στους συζυγους πολλες φορες.χρειαζομαι βοηθεια απο ολες σας.ευχαριστω εκ των προτερων...

 

Ο δικός μου βοηθάει αρκετά και με το μωρό και με το σπίτι. Το πρώτο διάστημα με το μωρό που δεν μπορούσα να κάνω τίποτα λόγω εξάντλησης και έλλειψης ύπνου ερχόταν από τη δουλειά του και σιδέρωνε, μαγείρευε, κάναμε μπανιο το μωρό και μου τον κρατούσε για να κοιμηθώ λίγο. Δεν υπάρχει κάτι που δεν κάνει αν χρειαστεί.

Ωστόσο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, και μπορεί να μη βοηθάει πολύ στο σπίτι αλλά μπορεί έτσι να έμαθε από το σπίτι του ή να μην είναι στο χαρακτήρα του, δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν σας αγαπάει.(Ο δικός μου πχ δεν είναι καλός σε ότι αφορά επετείους, δώρα και τέτοια και ειναι γενικά σπιτόγατος) Προσπάθησε να του δώσεις να καταλάβει ότι έχεις ανάγκη και εσύ λίγο ξεκούραση και ότι το παιδί χρειάζεται και τους δυο γονείς του δίπλα του.

[Polina]

εμένα τους πρώτους μήνες των ξενυχτιών, ξύπναγε για συμπαράσταση. Είχε τύχει να τον ταϊσει μια δύο φορές ή να τον αλλάξει. Μεγαλώνοντας δεν ασχολούνταν μαζί του, όσο θα ήθελα εγώ. Του το είχα επισημάνει και μου είχε απαντήσει ότι δεν έχει την υπομονή να ασχολείται με μικρό μωράκι. Οκ, δεν έδωσα σημασία, έτσι η συμμετοχή του περιορίζονταν στα ψωνια του σπιτιού, τα μαστορέματα και στα 5-10λεπτα παιχνίδια μαζί του. Αντε στο τσακίρ κέφι να του έβαζε κανένα βιντεάκι στον υπολογιστή και να χάζευε μαζί του.

τώρα που ο Ιωακείμ έχει μεγαλώσει, απαιτεί κάποια πράγματα - όλα εδώ πληρώνονται μπαμπά! Βέβαια αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι αν του δώσει σημασία, ο μικρός τρέχει σαν σκυλάκι απο πίσω του και τον ζητά συνέχεια. Ομως αν τον μαλώσει ή του φωνάξει τρέχει σε εμένα και μετά δεν τον θέλει με τίποτα, τον διώχνει.

Γενικά η πλειοψηφία των μπαμπάδων έχουν αυτή τη συμπεριφορά, εσείς που οι ανδρες σας ασχολούνται περισσότερο πρεπει να είστε πολύ περήφανες!!

[ΣΟΦΙΑ]

Νafsika δεν είχα διαβασει την καταχώρηση σου και μετα απο τη γλυκεια απάντηση της ΕΛΕΝΗΣ το είδα (Ελένη Χρόνια πολλά). Πραγματικά καθε ένας μας είναι διαφορετικός και κάθε σύζυγος κάνει διαφορετική δουλειά και σίγουρα εχει μεγαλώσει και έχει μάθει διαφορετικά.. Από ότι κατάλαβα κανει μια πολύ κουραστική δουλειά σωματικά που δικαιολογεί καποια πράγματα.. Επίσης την αυπνία νομίζω οτι πολλοί λίγοι άνθρωποι μπορούν να την κατανοήσουν.. αυτό που λές έχω αρρωστησει απο την αυπνία μόνο όσοι το χουν ζήσει ή έχουν διαβάσει επι του θέματος μπορούν να το καταλάβουν.. Δεν νομίζω ότι δεν νοιάζεται για σας.. επειδή εισαι σπίτι δεν μπορεί να κατανοήσει την κουραση σου και αθελα του την υποτιμα. Προσπαθησε με συζήτηση να του το εξηγήσεις και οποτε βρίσκεις χρόνο να κοιμάσαι είτε είναι πρωι είτε μεσημερι... μην εισαι εριστική γιατί η αυπνία το φέρνει αυτό.. και να θυμάσαι οι καταραμμένοι κυνόδοντες καποια στιγμή θα βγούν... Ποσο είναι το ζουζούνι σου??

[Νίκη]

NAFSIKA... Και ο δικός μου άντρας στην οικοδομή δουλεύει... Δουλεύει και το μυαλό και το σώμα του διότι έχει ένα ολόκληρο συνεργείο να κουμαντάρει... Ξυπνάει κάθε πρωί στις 5.30 έτσι ώστε στις 6.30 το αργότερο να έχει φύγει από το σπίτι... Πρέπει να έχει κοιμηθεί καλά γιατί η δουλειά του είναι επικίνδυνη (ανεβαίνει στη σκαλωσιά καθημερινά και καταλαβαίνεις ανά πάσα στιγμή βρίσκεται σε κίνδυνο...)... Αλλά δε θυμάμαι να πέρασε μία μέρα να μη με πάρει τηλέφωνο να με ρωτήσει "Κλώτσησε σήμερα?Σε κλωτσάει?" Και αυτό γιατί όταν φεύγει το πρωί κοιμάμαι εγώ και όταν θα γυρίσει το απόγευμα κατά τις 7-8 -τα καλοκαίρια και 9 καμιά φορά- γιατί έχουμε δική μας δουλειά σκαλωσιές-υλικά οικοδομών-Συριακή πέτρα οπότε κάθεται με το μπαμπά μου και ασχολούνται και μετά τη δουλειά με διάφορα θέματα που προκύπτουν εκεί...

 

Στα λέω όλα αυτά για να σου δείξω ότι η καθημερινότητά του είναι δύσκολη.. Παρόλα αυτά όμως... Όταν γυρίζει τρώει και κάνει μπάνιο και σίγουρα η ώρα έχει πάει 10... Πόσο να αντέξει αυτός ο άνθρωπος να κάτσει μαζί μου? 1? 2 ώρες? Κι αυτές τις περνάμε ευχάριστα λόγω του ότι ξέρω ότι όλη μέρα ή θα καίγεται στη ζέστη ή θα κρυώνει...... Θέλει να χαλαρώσει κι εκείνος...

 

Βέβαια υπάρχει η μαμά μου, η οποία είναι τώρα γύρ"ω στα 40 (ετών) και μας βοηθάει στα πάντα... Έπειτα που θα δουλέψω και εγώ στο μαγαζί μας και θα γυρίζω απόγευμα και εγώ δε θα έχω κουράγιο/αντοχές για πολλές δουλειές...

 

Εγώ πιστεύω ότι πρέπει να ζητάμε ανάλογα με αυτό που μπορεί να δώσει ο άλλος... Αλλά από όσο συζητάμε και να την πλένουμε μαζί θέλει και να ξέρει να την αλλάξει διότι με ρώτησε και ο ίδιος... -Αν χρειαστεί να λείψεις να μην ξέρω τι γάλα πίνει η κόρη μου?- Και εκεί τον χάρηκα... Λέω εντάξει όταν μπορεί και όσο μπορεί θα κάνει...

 

Ναυσικά με καλό τρόπο χωρίς πίεση προσπάθησε να τον κάνεις να δεθεί μαζί της... Να καταλάβει ότι κάποια στοιχειώδη πράγματα πρέπει να τα ξέρει. Βοηθήστε και οι άλλες, υπάρχει κάποιος τρόπος να "αφυπνιστεί" ??

[Αντιγόνη]

Γενικά νομίζω ότι οι άντρες έχουν λίγο υποτιμήσει το ρόλο της μητέρας από άποψη κούρασης. Ειδικά εάν είσαι μητέρα ζωηρού παιδιού. Πιστεύουν ίσως ότι δεν είναι κουραστική μια μέρα με το παιδί στο σπίτι. Εγώ πιστέυω ότι μια μέρα μόνη σπίτι με ένα ζωηρό παιδί είναι το ίδιο κουραστική με μια μέρα στη δουλειά. Εμένα με εξουθενώνει. Εκείνοι πολλές φορές γυρίζουν σπίτι κουρασμένοι, θέλουν να ξεκουραστούν, ενώ εμείς συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε. Δεν έχω πολλά παράπονα, αλλά θα ήθελα να ασχολιότανε ο άντρας μου περισσότερο. Η μικρή μου έχει προσκολληθεί μαζί μου (ίσως επειδή ασχολούμαι συνέχεια μαζί της) και έτσι αναγκαστικά δεν έχω ουσιαστική βοήθεια. Εμένα μόνο θέλει να την ταϊζω, να την κάνω μπάνιο, να την αλλάζω, ντύνω, κοιμίζω κ.λπ. Και κανένα βράδυ άμα ξυπνάει μόνο εμένα θέλει. Οπότε... Εγώ όλα. Και ίσως εκείνος να επαναπαύεται λίγο μ' αυτό.. Δεν θέλω να καταλήξει ο ρόλος του πατέρα να είναι απλά συμπληρωματικός. Θά θελα να είναι το ίδιο ουσιαστικός.

[Αντιγόνη]

Γενικά νομίζω ότι οι άντρες έχουν λίγο υποτιμήσει το ρόλο της μητέρας από άποψη κούρασης. Ειδικά εάν είσαι μητέρα ζωηρού παιδιού. Πιστεύουν ίσως ότι δεν είναι κουραστική μια μέρα με το παιδί στο σπίτι. Εγώ πιστέυω ότι μια μέρα μόνη σπίτι με ένα ζωηρό παιδί είναι το ίδιο κουραστική με μια μέρα στη δουλειά. Εμένα με εξουθενώνει. Εκείνοι πολλές φορές γυρίζουν σπίτι κουρασμένοι, θέλουν να ξεκουραστούν, ενώ εμείς συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που κάναμε. Δεν έχω πολλά παράπονα, αλλά θα ήθελα να ασχολιότανε ο άντρας μου περισσότερο. Η μικρή μου έχει προσκολληθεί μαζί μου (ίσως επειδή ασχολούμαι συνέχεια μαζί της) και έτσι αναγκαστικά δεν έχω ουσιαστική βοήθεια. Εμένα μόνο θέλει να την ταϊζω, να την κάνω μπάνιο, να την αλλάζω, ντύνω, κοιμίζω κ.λπ. Και κανένα βράδυ άμα ξυπνάει μόνο εμένα θέλει. Οπότε... Εγώ όλα. Και ίσως εκείνος να επαναπαύεται λίγο μ' αυτό.. Δεν θέλω να καταλήξει ο ρόλος του πατέρα να είναι απλά συμπληρωματικός. Θά θελα να είναι το ίδιο ουσιαστικός.

[demi]

Eτυχε να δω τον συζυγο της Ναυσικας στο νοσοκομειο οταν ο μικρουλης ειχε μια περιπετεια με την υγεια του.ο ανθρωπος ειχε ζωγραφισμενη και την κουραση και την αγωνια στο προσωπο του..τι να κανει βρε καρδουλα μου????εμεις καθομαστε σε ενα γραφειο ολη μερα και λεμε οτι κουραστηκαμε..τι να πει και αυτος?ειναι δυσκολη δουλεια κοριτσι μου και μην τον αποπαιρνεις.σας αγαπαει και το ξερεις πολυ καλα..

οσο για τον δικο μου αντρα ΝΑΙ ΝΑΙ βοηθαει αλλα ξερεις τι δουλεια κανει οποτε.....Δημοσιος υπαλληλος yea!!!!!!ζητω το ελληνικο δημοσιο!!!!!!!

[Sofia]

Εμένα πάλι (μπορεί να είμαι λίγο μαζόχα...) μου αρέσει που όταν είναι άρρωστη θέλει ΜΟΝΟ εμένα και όταν αισθάνεται ανασφάλεια τρέχει μόνο σε μένα... και πολλά άλλα που τα κάνει ΜΟΝΟ με μένα...

Πως να το κάνουμε βρε παιδιά... καλοί οι μπαμπάδες... αλλά όσο και να ασχολούνται με τα παιδιά τους... με τίποτα δεν μπορούν να τα κάνουν να αιστανθούν όπως με τη μαμά....

Το λέω εγώ που στον μπαμπά μου είχα τρελή αδυναμία... (μπορεί και να τον αγαπούσα περισσότερο...) αλλά όταν ήθελα στοργή και τα συναφή... την μαμά μου ήθελα...

[lina]

Νομίζω ότι οι άντρες δεν έχουν προλάβει να δεθούν με το μωρό όσο εμείς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Και γι'αυτό άθελά τους αντιδρούν στην αλλαγή της ρουτίνας τους. Νομίζουν ίσως ότι μόνο το δικό τους μωρό κλαίει και τους ξυπνάει μεσα στη νύχτα, ειδικά όταν είναι πολύ μικρό και σαν το μαρούλι δεν επικοινωνεί μαζί τους. Δυστυχώς, νομίζω ότι κάτι άσχημο αλλάζει αυτή την κατάσταση. Αν περάσετε κάτι έντονο μαζί, μια αρρώστια (όχι βαριά, θεός φυλάξει), θα τον βοηθήσει να ταρακουνηθεί. Η δουλειά του μάλλον δεν θα του επιτρέπει, Ναυσικά, να σου δώσει πρακτική βοήθεια, όμως και η ηθική είναι πολύ σημαντική.

Μιλάω βέβαια εκ του ασφαλούς, γιατί ο δικός μου μόνο που δεν τον θήλαζε τον μπέμπη, και τώρα που δεν τρώει μεσα στη νύχτα, εγώ δεν γυρίζω ούτε πλευρό, εκείνος σηκώνεται. Το άσχημο νομίζω δεν είναι ότι κουράζεσαι εσύ (δεν έχεις άλλωστε εναλλακτική), το άσχημο θα είναι να μην νιώθει το παιδί την ίδια αγάπη και για τους δυο σας. Γι'αυτό αξίζει να προσπαθήσεις να μην συμβεί.

[Νίκη]

NAFSIKA μου θα συμφωνήσω με τη demi

[BIZELI]

Γενικά νομίζω ότι οι άντρες έχουν λίγο υποτιμήσει το ρόλο της μητέρας από άποψη κούρασης. Ειδικά εάν είσαι μητέρα ζωηρού παιδιού. Πιστεύουν ίσως ότι δεν είναι κουραστική μια μέρα με το παιδί στο σπίτι. Εγώ πιστέυω ότι μια μέρα μόνη σπίτι με ένα ζωηρό παιδί είναι το ίδιο κουραστική με μια μέρα στη δουλειά.

 

Δεν το συζητάω...εγώ που δεν έχω τόσο ζωηρό παιδί τουλάχιστον για την ώρα και παλι βλέπω ότι στη δουλειά ξεκουράζομαι περισσότερο από ότι στο σπίτι και ξεφεύγω λίγο από την καθημερινότητα. Καμιά φορά λέω αχ να μην δουλευα αλλά μετά που το ξανασκέφτομαι λεω μπααααα...μια χαρά είναι έτσι. Τουλάχιστον μέχρι στιγμής που είναι 6ωρο γιατί μετά λέω να την κάνωωωω από αυτη τη δουλειά...τεσπα δεν είναι της παρούσης αυτό!

[rena]

Κι εγω ειμαι πολυ περηφανη για τον...χαζομπαμπα μας! Απο την κλινικη ακομα ο αντρας μου ειχε τρελαθει!Οταν ηρθαμε σπιτι δεν τον αφηνε απο την αγκαλια του το μπεμπη μας!Γενικα κανει τα παντα τον αλλαζει, τον κανει αυτος μπανιο,του δινει γαλα οποτε χρειαστει με μπιμπερο(γιατι τον θηλαζω) και τον παιζει πολυ περισσοτερο απο μενα και ο μικρος τον αναζητα.Ειμαι κι εγω απο τις τυχερες δηλαδη.Αυτο που δεν αφησα να γινει ηταν να ξυπναει τα βραδια.Κι εμενα πρπει να ξυπναει στις 6 και γυριζει 5 το απογευμα οποτε το βραδυ του...επεβαλα να κοιμαται.Παρόλα αυτα αν ηταν δυσκολη νυχτα ξυπνουσε και καθοταν μαζι μας.

 

Πιστευω παντως οτι ακομα και οι μπαμπαδες που δεν ασχολουνται τοσο με τα μωρα,θα ασχοληθουν πολυ περισσοτερο οταν αυτα γινουν παιδακια και θα επικοινωνουν περισσοτερο.Επισης πολλοι δεν καταλαβαινουν ποση ειναι η κουραση που εχουμε οταν ειμαστε ολη μερα με το παιδι(και βαλε και το σπιτι!).

Καπου ειχα διαβασει οτι ειναι πολυ καλο για το δεσιμο μπαμπα-παιδιου η μαμα να λειπει απο το σπιτι ενα-δυο απογευματα την εβδομαδα ωστε να μενει ο μπαμπας με το παιδι.Ετσι θα αναγκαστει να κανει καποια πραγματα μονος του και επιπλεον(επειδη σιγουρα θα κουραστει-εκνευριστει) θα αναγνωρισει και τον κοπο που κανεις ολη μερα.Ασε που ειναι και μια ευκαιρια να κανεις κατι για σενα να ηρεμησεις!Πανε μια βολτα,για ψωνια,να περπατησεις,να κανεις κατι που σε χαλαρωνει!Εγω παντως το εφαρμοζω αυτο για να ξελαμπικαρω!

[Polina]

Ο Ιωακείμ τους τελευταίους μήνες ξυπνάει 6-6.30 το πρωϊ και πηγαίνει στον μπαμπά του που κάθεται στον Η/Υ. Εγώ βέβαια εννοείται ότι δεν έχω ξυπνήσει ακόμη οπότε τους αφήνω να κάνουν και κάτι μόνοι τους!

[rosi]

Μα πώς γίνεται βρε κορίτσια να κοιμούνται ΟΛΟΙ τόσο βαριά ώστε να μην ξυπνάνε ΠΟΤΕ το βράδυ; Και από την άλλη μεριά ΟΛΕΣ μας να έχουμε τόσο ελαφρύ ύπνο; Βρε μήπως μας δουλεύουνε;;;;;;;;;;

 

Να σας πω κι εγώ την εμπειρία μου με τα δύο παιδιά. Στο πρώτο υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός, φροντίδα από την αρχή: το τάιζε, το άλλαζε (όχι στα κακά όμως, σιχαινόταν ), με βοηθούσε στο μπάνιο κτλ. Παρόλαυτα η Βίκυ ήθελε μόνο εμένα. Αυτό μέχρι τα τρία της περίπου. Μετά άρχισε να κολλάει με τον μπαμπά της. Μαζί παίζουν, μαζί πάνε βόλτα και κάποιες φορές κοιμούνται και μαζί. Επειδή κι εμένα δουλεύει μέχρι αργά, όταν έρχεται αναλαμβάνει τη μεγάλη και τουλάχιστον δεν έχω να ασχολούμαι και με τα δύο εγώ. Είναι κι αυτό μια σημαντική βοήθεια!

Τώρα με το μωρό τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Από την εγκυμοσύνη ήδη δεν πολυέδινε σημασία. Τώρα ούτε που ασχολείται καθόλου με το μωρό. Έχει επαναπαυτεί στο ότι θηλάζω και δεν κάνει τίποτα. Ανησυχώ ότι δε θα το αγαπάει τόσο πολύ όσο τη μεγάλη Και φυσικά από δουλειές σπιτιού μόνο σκουπίδια, σούπερ μάρκετ και μαστορέματα... Να ναι καλά οι μαμάδες μας, που θυσιάζονται!

 

Ναυσικά, το επιμύθιο: αργά ή γρήγορα θα ασχοληθεί, θέλει δε θέλει. Ίσως όταν μεγαλώσει λίγο το ζουζούνι. Θα τον κάνει το ίδιο το παιδί να ασχοληθεί. Ξέρουν αυτά τον τρόπο να μας τρελλαίνουν

[Αντιγόνη]

Γιατί όταν είμαστε αδιάθετες? Το αίμα να τρέχει ποτάμι, να πονάει μέση, πόδια, όλο το κορμί να το νιώθεις άτονο, κουρασμένο, νά χεις το πιτσιρίκιον να το κυνηγάς και να το φροντίζεις να ξυπνάς και το βράδυ και ο πατήρ άφαντος?! Εύκολο είναι αυτό? Να μην μπορείς να ξεκουραστείς ούτε τότε? Απλά το γεγονός ότι είμαστε γυναίκες καθιστά κάποια πράγματα δεδομένα για τους άντρες. Δε λέω ως ένα σημείο ισχύει. Αλλά οι καιροί άλλαξαν και δυσκόλεψαν. Κι από τη στιγμή που δουλεύει και η γυναίκα θά πρεπε ο άντρας να έχει μεγαλύτερη συμμετοχή στην ανατροφή του παιδιού.

[demi]

ΣΟΡΡΥ που θα ξεφυγω λιγο απο το θεμα αλλα σε αυτο που λεει η Αντιγονη ηθελα να ρωτησω κατι..

μετα την γεννα οταν μου ερχεται περιοδος οντως εχω φοβερη αιμμοραγια ,ενω πριν δεν ειχα τοσο πολυ.ειναι νορμαλ αυτο?????σας συμβαινει και εσας?εχουν περασει 16 μηνες απο την γεννα !!!!!!!ελεος