Ο εγωκεντρισμός ενός γονιού

[malecon]

Δεν προσέξατε μια λεπτομέρεια σ'αυτά που έγραψα, ότι δεν βρήκα τη δύναμη να αφήσω τη συγκεκριμένη δουλειά, γι'αυτό έγραψα ότι είναι εγωιστικό....

Χεχε ΕΓΩ το πρόσεξα :D:D Και τι να κάνουμε τώρα? Πρέπει να είμαστε όλες ηρωίδες? Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και έχει τις δικές του ανάγκες. Ok, σε ένα θέμα έβαλες μπροστά την δικιά σου ανάγκη. Δεν νομίζω πως χάθηκε ο κόσμος, αρκεί να μην το κάνεις σε όλα τα θέματα, ειδικά με τα παιδιά σου

[DALIA]

malecon αυτή η λεπτομέρεια όμως κάνει τη διαφορά...αν δεν υπήρχε τα κορίτσια και ο Πάνος θα είχαν 100% δίκιο σ'αυτά που μου είπαν..

[terra]

Αυτά που αναφέρει η culte είναι επίσης πολύ ενδιαφέροντα, δυστυχώς δεν έχω χρόνο αυτή τη στιγμή να σχολιάσω. Ισορροπίες χρειάζονται. Όχι εγωισμός με την εμφάνιση αυτού που θέλω εγώ αλλά όχι και συγκαλυμμένος εγωισμός πίσω από το "Εγώ θυσιάζομαι". Επίσης πρέπει να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες για την ευτυχία των παιδιών μας αλλά και τη δική μας, και όχι να κρυβόμαστε πίσω από το "Εγώ το έκανα για τα παιδιά" όταν κάτι δε μπορούσαμε/θέλαμε να το κάνουμε για άλλους λόγους

[DALIA]

Θα πω κάτι βαρύ το ξέρω....γονιός που ξεστόμισε φράσεις τύπου εγώ θυσιαστηκα για'σένα ή έστω που το αισθάνεται είναι ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΣ γονιός....

[Πάνος Β]

Καλημέρα σε όλες,

 

συγχωρέστε με αλλά δεν σας προλαβαίνω. Θα απαντήσω σε προηγούμενα ποστ

 

miriki,

 

πολύ το ευχαριστήθηκα το ποστ σου.

 

Ο άντρας, λόγω φύσης, λόγω κοινωνικής ανατροφής, λόγω επαγγελματικού προσανατολισμού, έχει σημαντικά εμπόδια να ξεπεράσει προς την πατρότητα του. Η γυναίκα αντίθετα, τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού την βοηθούν εξαιρετικά να γίνει μάνα.

 

Αυτό που γράφεις για τους άντρες το πιστεύω και το καταλαβαίνω. Εξάλλου, το έκανα κι εγώ. Στο πρώτο μας παιδί πήρα άδεια ακριβώς μια εβδομάδα, όταν ήξερα από τότε ότι δεν υπήρχε βοήθεια από παππουδογιαγιάδες.

 

Ο άντρας δεν έχει το κίνητρο που έχει μια γυναίκα για να έρθει σε επαφή με την πατρότητα του. Δεν κυοφορεί, δεν θηλάζει, δεν έχει ορμόνες. Ακόμα και το κλάμα του παιδιού δεν τον επηρεάζει το ίδιο. Δεν είμαι σίγουρος ακόμα αν αυτό είναι καλό ή κακό. Είχα γράψει ένα άρθρο πριν καιρό με τίτλο «Υποκειμενικό και Αντικειμενικό», σκεφτόμενος τότε πως οι ρόλοι των δύο γονέων θα πρέπει να βρίσκονται ο ένας προς το υποκειμενικό και ο άλλος προς το αντικειμενικό. Επειδή ο άντρας, εκ φύσεως, έχει μεγαλύτερη απόσταση να διανύσει και λιγότερα κίνητρα, θα πρέπει να έχει τον αντικειμενικό ρόλο, ενώ η γυναίκα τον υποκειμενικό.

 

Να διευκρινίσω κάτι. Οι δύο όροι που χρησιμοποιώ αφορούν στο είδος της υποστήριξης που παρέχουν οι δύο γονείς. Υποκειμενικό σημαίνει μέσα στα πράγματα, δεν σημαίνει λάθος ή μικρής αξίας. Αντίστοιχα αντικειμενικό σημαίνει από απόσταση και όχι σωστό ή καλύτερο. Η μητέρα, η υποκειμενική, είναι αυτή που έχει την θέα των πραγμάτων μέσα από τα πράγματα. Ο πατέρας, ο αντικειμενικός, εξαιτίας της απόστασης μπορεί και βλέπει από μακριά, την συνολική εικόνα. Σε ένα ζευγάρι και τα δύο χρειάζονται. Αν είναι και οι δύο υποκειμενικοί, θα αναλώνονται για ψύλλου πήδημα. Αν είναι και οι δύο αντικειμενικοί, δεν θα νοιάζονται αρκετά. Τέλος πάντων, αν συνεχίσω θα ξαναγράψω όλο το κείμενο που είχα γράψει οπότε θα σταματήσω εδώ.

 

Οι άντρες χρειάζονται την βοήθεια σας, γυναίκες. Θυμάστε τον Πλάτωνα και την σπηλιά του; Όταν κατάφερε να βγει έξω από την σπηλιά και είδε τα πράσινα λιβάδια, γύρισε πίσω στην σπηλιά να το πει και στους άλλους. Έτσι κι εσείς μανάδες, που είδατε τα λιβάδια. Πρέπει να τα δείξετε στους άντρες σας. Γιατί οι άντρες, εκεί που βρίσκονται, έχουν ακόμα τα κοινωνικά και τα επαγγελματικά δεσμά. Ταυτόχρονα, δεν έχουν τα λεπίδια που εσείς εφοδιαστήκατε από την φύση για να σπάσατε τα δεσμά σας και να βρείτε τον άνθρωπο μέσα σας.

 

malecon,

 

Ο,τιδήποτε τείνει να γίνει εμμονή μας εμποδίζει να δούμε ό,τι υπάρχει στην ζωή μας πέρα από αυτό. Δεν είναι μόνο η καριέρα, μπορεί να είναι πχ ο τζόγος ή και άλλα. Ούτε η καριέρα αποτελεί αναγκαστικά εμπόδιο σε κάποιον να είναι καλός γονιός. Ίσα ίσα το να προσπαθείς να βγάζεις και κάτι παραπάνω από τα προς το ζην δεν το κάνεις αναγκαστικά μόνο για τον εαυτό σου αλλά και για τα παιδιά σου για να τους προσφέρεις το καλύτερο που μπορείς. Και δεν μιλάω μόνο για παιχνίδια και ρούχα μιλάω και για ένα καλό επίπεδο εκπαίδευσης κλπ

 

Έχεις δίκιο. Όλες οι εμμονές είναι εχθροί της γονεϊκότητας μας και, σε τελευταία ανάλυση, της ανθρωπιάς μας. Όσο για το «να βγάζεις κάτι παραπάνω», αυτό μόνο εσύ το ξέρεις. Πάντα στην ζωή το ένα περισσότερο σημαίνει κάτι λιγότερο από κάτι άλλο. Η ζωή είναι ζυγαριά και όλα σταθμίζουν πάνω της. Αν το κάτι παραπάνω αξίζει αυτό που θα στερήσεις από το παιδί σου, για να έχει το παραπάνω, τότε σαφώς καλά κάνεις. Μόνο να θυμίζεις στον εαυτό σου να ελέγχει. Τι θυσιάζω προκειμένου να δώσω; Τι αφαιρώ ούτως ώστε να προσθέσω; Γιατί υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι σήμερα. Υπάρχουν τάσεις στον κόσμο που μας παρασέρνουν και μας φοβίζουν. Υπάρχουν καταναλωτικοί και μη πειρασμοί που μας υποδουλώνουν.

 

Αν το παιδί σε χάνει παραπάνω ώρες ώστε να έχει το σπιτικό σας τηλεοράσεις, βίντεο, κομπιούτερ, κινητά κ.λπ. κ.λπ., τότε γιατί να αφαιρέσεις από το παιδί σου συναίσθημα και πλούσιες αναμνήσεις ώστε να του προσθέσεις τεχνολογία και gadgets; Το έγραψα αυτό στο τελευταίο μου ποστ για τα «σημεία των καιρών». Που τρέχουμε όλοι σε αυτή τον ξέφρενο αγώνα για αγορές, αποκτήσεις; Λέμε δουλεύουμε για ένα καλύτερο μέλλον, όμως μήπως πρέπει σιγά σιγά να ψαχουλέψουμε αυτό το καλύτερο μέλλον; Είναι καλύτερο το μέλλον αποξενωμένων, ανίκανων για συναίσθημα, ανθρώπων που όταν βγαίνουν μιλάνε μονάχα για τα gadgets τους; Είναι καλύτερο το μέλλον σπουδασμένων ανθρώπων, με σπίτι και εξοχικό, που ξοδεύουν όλη τους την ζωή με άγχος και ανασφάλεια, για όλα εκείνα που δεν είχαν, και στο τέλος πεθαίνουν με κάποιας μορφής καρκίνο; Ποιο ακριβώς είναι το καλύτερο μέλλον; Μήπως να το σκεφτούμε ξανά; Γιατί φαίνεται ότι τελευταία μπήκαν μέσα στις σκέψεις μας και οι διαφημιστικές, οι εταιρίες προϊόντων, οι φαρμακευτικές κ.ο.κ., και οι σκέψεις μας πηγαίνουν προς ένα τόπο που δεν είναι και ο καλύτερος.

 

Ίσως κάποτε, που η Ελλάδα πεινούσε, υπήρχε νόημα στην φρενήρη απόκτηση αγαθών. Τώρα όμως δεν υπάρχει κανένα νόημα. Υπάρχει νόημα στην απόκτηση δεύτερης ή τρίτης τηλεόρασης; Υπάρχει νόημα στην αλόγιστη χρήση του κινητού; Τόσο μεγάλες ανάγκες είναι πια οι ανάγκες μας, που θυσιάζουμε την προσωπική μας ευτυχία και ισορροπία για να πάρουμε την τηλεόραση νούμερο 3 ή το playstation ή το καινούργιο το αμάξι;

 

Προσωπικά, εδώ και έξη μήνες, έχω αποφασίσει να απλοποιήσω την ζωή μου. Διότι δεν είναι μονάχα τι αποκτώ (και συνεπώς εξαρτώμαι από), είναι και τι παράδειγμα δίνω στα παιδιά μου. Αν τα παιδιά μου μεγαλώσουν βλέποντας με να ζω ασθμαίνοντας μεταξύ της μιας απόκτησης και της άλλης, τότε πιθανότατα θα κάνουν κι εκείνα το ίδιο. Κι αυτό για μένα είναι από τις χειρότερες κληρονομιές που μπορώ να τους αφήσω. Γιατί αν τους άφηνα ένα χρέος αλλά τα βοηθούσα να γίνουν ενεργητικοί και ισορροπημένοι άνθρωποι, τότε θα έσβηναν το χρέος μόνοι τους και κατόπιν θα έχτιζαν την ζωή τους, επίσης μόνοι τους. Αν όμως τους αφήσω περιουσία αλλά σαν άνθρωποι είναι κλαδεμένοι και με ελλείψεις, είτε θα τα χάσουν όλα και θα καταλήξουν με το δικό τους χρέος πια, είτε θα ζήσουν με ένα τρόπο που ποτέ δεν θα απολαύσουν την οικονομική κληρονομιά μου.

[DALIA]

Πάνο στα τελευταία σου λόγια θα κάνω μια μικρή ένσταση....

Έτσι όπως μας έχουν καταντήσει πλέον οι περισσότεροι εργάζονται για τα προς το ζην...

Περάσαν οι εποχές που θα μπορούσαμε να μιλάμε για περιττά....

Επίσης τα "περιττα" διαφοροποιούνται ανάλογα με την οικογένεια...για τη δική μας οικογένεια τα περιττά ήταν κάποια ταξίδια και εκδρομές παραπάνω, ένα καλύτερο & ασφαλέστερο αμάξι που παρεπιπτόντως πριν 1,5 χρόνο μου έσωσε κυριολεκτικά τη ζωή ( δεν το λέω εγώ αλλά ο άνθρωπος της οδικής που με παρέλαβε )....

Εγώ πιστεύω ότι οτιδήποτε "χρησιμοποιούμε" και ευχαριστιόμαστε εμείς και η οικογένεια μας δεν είναι περιττό. π.χ στο σπίτι υπάρχει 1 τηλεόραση γιατί τόσες χρειαζόμαστε, δεν μπορώ να πω ότι μια οικογένεια που έχει 2 είναι περιττή εάν χρησιμοποιούν και τις 2. Αν την έχουν διακοσμητικό στοιχείο στο σπίτι τότε ναι είναι περιττή.

[malecon]

Πάνο δεν μίλησα προσωπικά για βίντεο, τηλεοράσεις, παιχνίδια κλπ. Αυτό που είπα είναι να προσφέρω στο παιδί μου κάτι καλύτερο από αυτό που μου προσέφεραν οι γονείς μου. Οι οποίοι στερήθηκαν πολλά πράγματα για να σπουδάσω με αποτέλεσμα ο πατέρας μου σήμερα να έχει κατάθλιψη η οποία ίσως να ήταν πιο ελαφριά αν είχε χαρεί κάποια πράγματα στη ζωή του. Εμένα και η στέρηση πολλών αγαθών (δεν είχαμε αυτοκίνητο, δεν πηγαίναμε διακοπές, δεν έπαιρνα όσα ρούχα ήθελα) με στενοχωρούσε ως παιδί, όπως με στενοχωρεί και η σημερινή εικόνα του πατέρα μου. Δεν νομίζω λοιπόν πως υπάρχει μόνο μια όψη του νομίσματος.

Επίσης, το να θέλουμε να προσφέρουμε στους εαυτούς μας και στα παιδιά μας κάτι καλύτερο είναι ένα κίνητρο να προοδεύουμε και να προκόβουμε στην ζωή μας

[katia 28]

Εγω θα διαφωνήσω εν μέρει...

 

Για μένα εγωκεντρικός..και μάλιστα με πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του είναι ο γονιός που κάνει..4 και παιδιά..σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς..καλύπτοντας την ματαιοδοξία του και νομίζοντας οτι συμβάλλει στο καλό της ανθρωπότητας και κάνει κάτι σπουδαίο ΕΝΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ γύρω μας και κανείς δεν κατανοεί οτι πρέπει να πάψουμε να θεωρούμε οτι σε αυτό τον κόσμο αποδεικνύουμε την αξία μας μόνο όταν φέρνουμε παιδιά στην ζωή...αυτα τα παιδια χρειαζονατι περα απο την αγαπη τοσα πολλά άλλα...

 

Εγωκεντρικός γονιός είναι αυτός που ενώ δεν εργάζεται και δεν έχει εισόδημα..υποστήριζοντας οτι θέλει να είναι κοντά στα παιδιά του ...δεν κάθεται να σκεφτεί...οτι είμαστε στο 2011 και η τακτική ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ...δεν θα λειτουργήσει...όταν οι αυξημένες ανάγκες της καπιταλιστικής κοινωνίας στην οποια ο ιδιος συναίνεσε να γεννηθεί το παιδί θα πετάξει το παιδί του έξω απο το σύστημα σα στήμενη λεμονόκουπα..Και δεν είναι αναγκες η τηλεοραση, το pc και αυτα που γραφει ο Πάνος...πάνε αυτά...

 

 

 

Εγωκεντρικός γονιός είναι αυτός που ενώ μπορεί να δουλέψει..8 ώρες δουλεύει 14 γιατί ποιός παέι τωρα πίσω εκεί..??

 

Εγωκεντρικός είναι αυτός που ενώ μπορεί να βρει ελεύθερο χρόνο για το παιδί του δεν τον αναζητά καν...

 

 

Εγωκεντρικός είναι αυτός που ενώ ξέρει οτι πρέπει να εργάζεται, να λείπει ώρες, να μην προλαβαίνει και εν τελει να μη του φτανουν κάνει και 2ο και 3ο παιδί με την πλέον εγωιστική στάση ...με ένα μόνο θα μείνω...και εκεί που ένα μόνο παιδί μεγάλωνε με τη γιαγιά..με τη νταντά...με δεν ξερω εγω τι ...γίνονται δύο και τρία...

 

Εγωκεντρικός είναι αυτός που ενώ ξέρει οτι κάνω παιδί σημαίνει δίνω τα πάντα...κάθετι που κάνει για το παιδί του το προβάλλει....και θεωρεί οτι κάνει το καλύτερο..κρίνοντας άλλους που κάνουν κάτι διαφορετικό...

 

Εγωκεντρικός είναι αυτός που νομίζει οτι επειδή παραμέλησε τις δικές του ανάγκες...και αφέθηκε..και ζει χωρίς καμία άνεση ...σε ένα σπίτι χωρίς να κάνει τίποτα δημιουργικό για αυτόν...να πάει ένα βήμα παραπέρα..σημάινει απαραίτητα οτι θυσιαστηκε...Και τι εννοώ...έχω φίλες που έχουν χασει τον εαυτό τους..σε ενα σπιτι με 2 παιδια ..ενα ανδρα απών ...ατυμέλητες...παραμελημενες συναισθηματικά..και υλικά..χωρίς καμία άλλη χαρά πέρα απο τα παιδιά τους...ΤΙ ΔΗΛΩΝΟΥΝ?? οτι κάνουν υπομονή και ζουν με το τίποτα...για να είναι κοντα στα παιδιά τους...και οτι αυτό επιθυμούν ..ΕΓΩ προσωπικά δεν τις πιστευω...Κοριτσια 30 χρονων ...χωρις κανενα ενδιαφερον...μόνες τους...που συνεχως ασχολουνται με τα ιδια και τα ιδια..και που τα όνειρα τους είναι τόσο στενά όσο το τζιν που δε μου κανει τωρα τελευταία...!Ονειρο να καταφερουν να μαζεψουν λεφτα για να πανε τα παιδια στο θέατρο...!!!!!!!!!

 

Και επειδή θα παρεξηγηθώ και το ξέρω...ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΌ ΑΤΟΜΟ..και η αγάπη είναι πραγματικά...η μόνη σωτηρία...σε αυτους τους καιρούς...αλλά πρεπει να προσαρμοστει και αυτη στα νεα δεδομένα...δεν είναι αγαπαω το παιδι μου και δεν δουλευω...για να ειμαι μαζί του...Ειναι αγαπαω και εμενα και το παιδι μου...και λειτουργω ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ..βρισκοντας τη μεση λύση...

 

Μόνο στη δική μας κοινωνία υπάρχει αυτό...το οτι δουλευουμε και τα παιδια μας είναι παραμελήμενα...ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ δεν εργάζονται οι γονείς...ακόμη και στις πιο τριτοκοσμικές...οι γονείς εργάζονται με τον εναν ή τον άλλον τρόπο...Ας παω λίγα χρόνια πίσω ..μπορει οι γυναικες να μην εργάζονταν...πριν 40 χρονια με πληρωμή αλλά στην ουσία εργαζονατν πολυ πιο σκληρα απο εμας...και χωρις να πληρωνονται..που σημαινε απουσια χρονου απο τα παιδια τους..

 

Ενα σωρο αγροτικές δουλειες...ζώα..δουλειες στο σπιτι που δεν ειχαν καμια σχεση με το τωρα...μάνι μανι για να πλυνουν τα ρουχα τους θελαν 3 ωρες...για να μαγειρεψουν...ασε καλύτερα...μέχρι και το κρεας επρεπε να κόψουν...οι ίδιες....Αλλες εποχες..αλλά πάντα ετσι ήταν τα πραγματα ΔΕ γίνεται να είμαι κοντα στα παιδια μας μονίμως..και δεν ξερω αν τελικα ειναι και σωστό...

 

Εγω προσωπικά είμα εργαζόμενη μαμά με τα πρώτα 2 χρόνια να είμαι γεμάτη τύψεις και ενοχές...τις οποίες απέβαλα...σιγά...σιγά..Χαιρομαι πια που ειμαι εργαζόμενη..που τα βγάζω πέρα μια χαρά...που δε λειπει τιποτα στο σπιτι μου...και που πραγματικά πιστευω οτι ειμαι καλή μαμά..και είμαι εκεί για το παιδι μου...Οταν δε δουλευω...δεν θα προτιμησω τιποτα αλλο περα απο την παρεα του...να τον χορτασω...και να με χορτασει...Ενα σκ γεμάτο απο το παιδι μου...φόρμα...και παιχνίδι..! Ναι μου λειπει και σιγουρα του λειπω αλλα είναι και εκεινο ευτυχισμένο και εγω ευτυχισμενη...!

 

Μακαρι να ζουσαμε αλλού και με αλλα δεδομένα..αλλά εδω πάει το αν η γιαγια μου ειχε καλωδιο θα ηταν τηλεοραση...ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΗΜΕΡΑ και όλοι κάνουμε το κατα δύναμιν...αν το καθετι που κανουμε γινεται με αγαπη και καλή διάθεση και προθεση...όλα καλά θα πάνε...είτε δουλευουμε είτε όχι...

 

Ισως να εχω φανει υπερβολικη αλλά απο τοτε που χωρισα και ειμαι μόνη μου με τον μικρό ..εχω αναθεωρησει πολλά...!Εγωκεντρικη σιγουρα δεν ειμαι γιατι δουλευω για να ζω αλλά τον εαυτό μου τον αγαπάω....μέχρι πριν δεν τον αγαπούσα...

Μακαρι να ερθει μια ωρα που θα τα εχω ολα και δεν θα χρειαζεται να εργαζομαι και δεν θα εχω κανενα προβλημα να μην εργαζομαι...!

Υγ. Οι απόψεις ειναι γενικές..και όχι ειδικές ...μην παρει καμια μανουλα προσωπικά το θεμα γιατι δεν ειναι ολοι το ιδιο ..και υπαρχουν και εξ

[DALIA]

Παιδιά υπάρχουν πολλές «μορφές» εγωκεντρικού γονιού και πολλές φορές είναι πολύ πιο απλές απ’ ότι νομίζουμε…αρκεί να κοιτάξουμε λίγο γύρω μας

- τρέχουν τα παιδιά σε αθλήματα όπου τα παιδιά δεν γουστάρουν καθόλου, πάνε και είναι στον κόσμο τους…

- έχεις σκάσει και θέλεις να πας σε μια ταβέρνα βρε παιδάκι μου να ξεσκάσεις και απαιτείς το παιδί να είναι καθηλωμένο σε μια καρέκλα.

- Οτιδήποτε κάνεις, ψάχνεις να βρεις έρευνες επιστημονικά τεκμηριωμένες βεβαίως βεβαίως που να αποδεικνύουν ότι αυτό που κάνεις είναι το σωστό ( κούνια που σε κούναγε αλλά λέμε τώρα )

- Είσαι ανίκανος να κόψεις την πιπίλα/μπιμπερό σε μια λογική ηλικία και λες δε βαριέσαι και τι έγινε και εγώ μέχρι τα 7 έπινα με μπιμπερό δεν έγινε και τίποτα.

- Παραπονιέσαι ότι το 2χρονο δεν τρώει τα φασολάκια….εσύ τρως με ευχαρίστηση ή βαθιά μέσα σου θα προτιμούσες ένα πίτα γύρο ?

- Χρησιμοποιείς τη φράση το δικό μου παιδί δεν υπάρχει περίπτωση.

- Ψάχνεις απεγνωσμένα να βρεις τρόπους να περάσεις «ποιοτικό χρόνο» με το παιδί...τι είναι τελικά ποιοτικός χρόνος ?

- Το παιδί είναι 7-8 χρονών κωλυμένο επάνω σου από δικό σου λάθος και το αποκαλείς υγιή προσκόλληση ή τελοσπάντων το βαφτίζεις κάπως κομψά.

- Ασχολείσαι συνέχεια με τα παιδιά των άλλων για να καλύψεις τις δικές σου αδυναμίες ως προς το παιδί σου.

Για’ μένα και όλα τα παραπάνω στοιχεία κάνουν έναν εγωκεντρικό γονιό.

[Κοριτσομανα]

katia 28,

ευχαριστω Το Θεο που οι γονεις μου υπηρξανε τοσο εγωιστες οπως λες και γεννησαν εμενα και τα αλλα 6 αδελφια μου! Ευχαριστω το θεο που ως εγωιστες ελεγαν παντοτε''εχει ο θεος'' και ακομη και την τελευταια δεκαρα που ειχαν αναγκη, τους ερχοταν ως απο θαυμα.

 

Και ας μη με παρειχαν τα παντα οι εγωιστες γονεις μου, τα αδελφια μου ηταν ο θησαυρος μου που χαρη στον εγωισμο των γονιων μου απεκτησα και απολαμβανω ακομη και τωρα.

 

Ευχαριστω τους ΕΓΩΙΣΤΕΣ γονεις μου που με εμαθαν να λεω ''εχει ο θεος'' αφου εβλεπα το εγωιστικο παραδειγμα τους και πετυχα τα παντα... ο,τι επιδιωξα με πιστη και εμπιστοσυνη γιατι το πιστευα. Και αν οχι, ''κατι θα ειχε και για εμενα ο Θεος'', μια γωνια στο παραδεισο Του.

 

Ευχαριστω το θεο που με εκαναν και εμενα εγωιστρια και χαιρομαι τα 4 παιδακια μου,οπως οι εγωιστες γονεις μου με εμαθαν.

Ειμαι φοβερα εγωιστρια,αλλα μακαρι να με εστελνε και αλλο παιδακι ο Θεος, οσα κρινει οτι μπορω να μεγαλωσω με αγαπη.Και ευχομαι και εσενα να σε χαρισει ο Θεος ο,τι με αγαπη αληθινη λαχταράς, η αγαπη ΔΕΝ ειναι εγωισμος!

[aleca]

κανενας ανθρωπος δεν θελει να ειναι ενας εγωιστης γονεας. Για αυτο και πραττει αυτα που θεωρει καλυτερα για τα παιδια του.

Το τι σημαινει εγωισμος για τον καθε ενα ειναι τελειως υποκειμενικο όταν δεν μιλαμε με κραυγαλεα παραδειγματα.

Και εγω συμφωνα με τις εμπειριες και τα βιωματα μου διακρινω γυρω μου αλλα και στο φορουμ πρακτικες που φαινονται εγωιστικες στα ματια μου και που ποτε δεν θα υιοθετουσα.

Δεν θα ηθελα ομως να τις αναφερω γιατι ετσι αθελα μο ισως να προσεβαλλα ανθρωπους που τις υιοθετουν , μιας που βλεπουν το θεμα απο εντελως διαφορετικη πλευρα απο ό,τι εγω και που εχουν πεισθει ότι κανουν και αυτοι το καλυτερο.

[Κοριτσομανα]

κανενας ανθρωπος δεν θελει να ειναι ενας εγωιστης γονεας. Για αυτο και πραττει αυτα που θεωρει καλυτερα για τα παιδια του.

Το τι σημαινει εγωισμος για τον καθε ενα ειναι τελειως υποκειμενικο όταν δεν μιλαμε με κραυγαλεα παραδειγματα.

Και εγω συμφωνα με τις εμπειριες και τα βιωματα μου διακρινω γυρω μου αλλα και στο φορουμ πρακτικες που φαινονται εγωιστικες στα ματια μου και που ποτε δεν θα υιοθετουσα.

Δεν θα ηθελα ομως να τις αναφερω γιατι ετσι αθελα μο ισως να προσεβαλλα ανθρωπους που τις υιοθετουν , μιας που βλεπουν το θεμα απο εντελως διαφορετικη πλευρα απο ό,τι εγω και που εχουν πεισθει ότι κανουν και αυτοι το καλυτερο.

 

Ετσι ειναι! Και κυριως, ο Πανος δεν ανοιξε αυτο το τοπικ για να κρινουμε γονεις νομιζω, αλλα για να στοιχειοθετησουμε τα χαρακτηριστικα και τη συμπεριφορα που μας οδηγουν σε εγωιστικες συμπεριφορας, καμια φορα ασυνειδητα.

 

Και πιστευω οτι ολα ειναι υποκειμενικα. Γραφω και εγω επισης οτι ειναι εγωισμος μια ευπορη γυναικα να δουλευει και να μη δινει καθολου χρονο στα παιδια της αλλα με την ευκαιρια να διασαφηνισω οτι καμια φορα υπαρχουν παραγοντες που επειδη ειμαστε εξω απο το χορο δε βλεπουμε.

 

Εγω τουλαχιστον το ειδα ως αφορμη για εσωτερικη αναζητηση σε στοιχεια που αφορουν τη συμπεριφορα μας. Γι'αυτο και διαβασα με προσοχη οσα γραφηκαν, προς εσωτερικη βελτιωση.

[katia 28]

Οι γονείς σου όπως και οι δικοί μου ...που έκαναν κάτι αντίστοιχο...είναι αξιοι θαυμασμου που το έκαναν...σε κάποιες άλλες εποχές..με άλλα δεδομένα..και με τη μαμά σπίτι κυρίως..και με τις ανάγκες πολύ πιο περιορισμένες...σε όλα τα επίπεδα..

Το οτι το εκαναν οι γονείς μας δε σημαίνει οτι είναι και σωστό...και γενικά δε σημαίνει οτι οτι γίνεται απο αγάπη απαραίτητα είναι καλό..Εγω πιστευω οτι στην ουσια δεν ξερουμε γιατι ακριβως κάνουμε παιδιά..γνωμη μου παντα...εμενα ηταν ονειρο μου να κανω 3 παιδια...όσο μεγαλωνα ..και οταν εκανα το πρωτο και συνειδητοποιησα τι σημαινει φερνω ενα παιδι στον κοσμο σημερα και το κάνω ανθρωπο...επαψα να το εποιυμω..

Δεν εχω πρόθεση να μειώσω αναθρώπους που έχουν μεγαλώσει παιδιά τους σέβομαι και τους εκτιμώ..αλλά απλά θέλω να τονίσω οτι οι εποχές αλλάζουν...και δεν πρέπει η σήμασία και η αξία του ανθρώπου σε αυτη τη ζωη να μετριεται απο το ποσα παιδια εκανε...και αν δουλευε ή δε δούλευε..Και στο τέλος να τον λένε και εγωΪστη ή εγωκεντικό..

 

Το έχει ο θεός παρα το οτι πιστεύω στις ανωτερες δυναμεις για μενα παντα ειναι η πιο ανωριμη σταση που μπορει να εχει ενας ενηλικας που κανει οικογενεια...πολυ ανωριμο...ειναι η γνωμη μου ...Πιστευω οτι όλα γινονται με κοπο και με τροπο και πανω απο ολα με θετικη σταση και αισιοδοξια..αλλά αυτη ειναι μια αλλη συζητηση ...που χωρανε πολλες αραδες...

Ο Θεός...έχει αποδείξει πια οτι ΔΕΝ εμφανίζεται όταν οι άνθρωποι...τα κάνουν σαλάτα...

 

Τεσπα και εγω σου ευχομαι να σου ερθουν οσα παιδακια επιθυμείς και να είναι όλα στη ζωή σας όσο το δυνατόν ρόδινα..!

 

Συγνωμη δεν κρινονται οι γονεις που εργαζονται...στα ποστς γιατι να μην κριθουν και αυτοι που δεν εργαζονται...?Γιατι πρεπει πάντα ολοι να συμφωνουν με την κοινη γνωμη...???Και ολα να ειναι ροζ συννεφακι..??

 

Ειναι η αποψη μου...Δεν κρινω κανεναν προσωπικα...και ουτε θελω να με κρινουν..

 

Για μενα εγωκεντρικά ειναι αυτα που εγραψα...

 

Και εννοειται οτι ολα ειναι υποκειμενικα...κατι που για μενα ειναι εγωκεντρικο πχ να κανεις 5 παιδια...για καποιον άλλον είναι θεάρεστο έργο..ετσι ειναι πάντα..

[Aeriko]

Κοριτσομάνα υπάρχουν και άνθρωποι που γεννοβολάνε παιδιά και τα μεγαλώνουν χωρίς αγάπη και χωρίς τη δυνατότητα να τους προσφέρουν ούτε τα στοιχειώδη Νομίζω πως αυτούς είχε περισσότερο στο μυαλό της η Κάτια (συγνώμη που κάνω το δικηγόρο του διαβόλου αλλά εγώ έτσι το αντιλήφθηκα το σχόλιο). Το να κάνεις συνειδητά πολλά παιδιά και να έχεις τη δυνατότητα να τους προσφέρεις τα στοιχειώδη ΜΑΖΙ με την αγάπη εγώ δεν το βλέπω ως εγωισμό. Αλλά έχουμε δει και εδώ μέσα περιπτώσεις σαν αυτές που αναφέρω... κι εκεί το δράμα το ζουν τα παιδιά γιατί οι γονείς ήταν και είναι όντως εγωκεντρικοί

[Κοριτσομανα]

Να σου πω, Κατια,το γεγονος δεν αλλαζει, και εγω στερηθηκα αγαθα που για αλλους ειναι αυτονοητα. Ωστοσο εγω θεωρω οτι οι γονεις μου μεγαλυτερο εγωισμο θα εδειχναν αν δε με γεννουσαν για να μη στερηθω αυτα τα αγαθα. Η ψυχικη χαρα στην πολυτεκνη οικογενεια δεν ειναι ροζ συννεφακια, ειναι γεγονος,ειναι βιωματικη η εμπειρια, φτανει να ειναι υγιης η οικογενεια αυτη, οπως αλλωστε καθε υγιης οργανισμος.

Πιστευω οτι οι δικες σου εμπειριες σε εβαλαν σε αυτη τη σκεψη. Μου εκανε εντυπωση που συμπιπτεις με γυναικες που με ετυχαν στο δρομο, που με μαλλωσαν κυριολεκτικα, γιατι σε τετοια εποχη τολμησα να κανω 4 κοριτσια, η εγωιστρια. Δε λεω οτι λες το ιδιο, ουτε οτι εμενα κριτικαρεις,αλλα η λογικη ειναι η ιδια και την ξανασυναντω, γι' αυτο και θελησα να σε απαντησω. Δε θα πω παραπανω γιατι η προσωπικη τους τελικα ιστορια με εκανε να κατανοησω και να μη το συνεχισω.

 

Δε χρειαζεται φυσικα να συμφωνησουμε. Δεν κατανοω τις ολιγομελεις οικογενειες να σκεφτεις, δεν μπορω να καταλαβω τη χροια της ποιοτητας ζωης τους, οποτε φυσικα δεν απαιτω κανεις να κατανοησει κατι αντιστοιχο στη δομη μιας πολυτεκνης οικογενειας.

[culte]

Να σου πω, Κατια,το γεγονος δεν αλλαζει, και εγω στερηθηκα αγαθα που για αλλους ειναι αυτονοητα. Ωστοσο εγω θεωρω οτι οι γονεις μου μεγαλυτερο εγωισμο θα εδειχναν αν δε με γεννουσαν για να μη στερηθω αυτα τα αγαθα. Η ψυχικη χαρα στην πολυτεκνη οικογενεια δεν ειναι ροζ συννεφακια, ειναι γεγονος,ειναι βιωματικη η εμπειρια, φτανει να ειναι υγιης η οικογενεια αυτη, οπως αλλωστε καθε υγιης οργανισμος.

Πιστευω οτι οι δικες σου εμπειριες σε εβαλαν σε αυτη τη σκεψη. Μου εκανε εντυπωση που συμπιπτεις με γυναικες που με ετυχαν στο δρομο, που με μαλλωσαν κυριολεκτικα, γιατι σε τετοια εποχη τολμησα να κανω 4 κοριτσια, η εγωιστρια. Δε λεω οτι λες το ιδιο, ουτε οτι εμενα κριτικαρεις,αλλα η λογικη ειναι η ιδια και την ξανασυναντω, γι' αυτο και θελησα να σε απαντησω. Δε θα πω παραπανω γιατι η προσωπικη τους τελικα ιστορια με εκανε να κατανοησω και να μη το συνεχισω.

 

Δε χρειαζεται φυσικα να συμφωνησουμε. Δεν κατανοω τις ολιγομελεις οικογενειες να σκεφτεις, δεν μπορω να καταλαβω τη χροια της ποιοτητας ζωης τους, οποτε φυσικα δεν απαιτω κανεις να κατανοησει κατι αντιστοιχο στη δομη μιας πολυτεκνης οικογενειας.

 

μπορείς να το εξηγήσεις αυτό πώς το εννοείς παρακαλώ??

[Κοριτσομανα]

Εζησα σε μια χαρουμενη ατμοσφαιρα, ακομη και τωρα που τα αδελφια μου παντρευτηκαν και εχουν πολλα παιδια ολοι μαζι, εστω και τα μισα να ειμαστε, χαμος,ενα πανηγυρι απο μονο του ειναι, περναμε ζωντανα, μοιραζομαστε τα προβληματα μας...Στις γιορτες, κανεις να μην ερθει, εμεις θα γεμισουμε παντως το σαλονι!

 

Εγω ας πουμε για καθε διαφορετικο θεμα εχω και απο ενα διαφορετικο αδελφο-η να συμβουλευτω ειδικα. Σε καθε περισταση, ολοι για ολους.Τα αδελφια,τα ανιψια, ειμαστε μια παρεα φιλων, εκτος των αλλων!

Το σπιτι ποτε δεν εμεινε αδειο, ολο και καποιος παντα θα ξεφυτρωνε αλλα και συνεχιζει να ξεφυτρωνει,τωρα και με τα εγγονια...οι γονεις μου δεν εχουν ιδεα τι θα πει μοναξια, αν και ολοι φυγαμε πλεον. Μια εικονα μονο. Απλα δεν μπορω να με φανταστω αλλιως.

[katia 28]

Στις σκέψείς αυτες μπήκα...γιατί απλά είμαι σκεπτόμενο άτομο και εξελίσσομαι...νομίζω...βασει της εποχής...

Γιατί οι δικές μου εμπειρίες είναι μια χαρά αλλά και δυο και τρεις...μη σου πω και χαίρομαι πολυ για αυτό...μεγαλωσα σε 5μελη οικογενεια και με πολλά ξαδερφάκια..και ειμαστε πραγματικά αγαπημένοι...και πολύ κοντά ..τουλάχιστον οι α βαθμού για τους άλλους δεν θα το έλεγα..και τόσο...

 

ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΝΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΑ....ΑΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ δεν ξέρω πως θα ηταν η ζωή μου και χωρίς αυτά μπορεί να ήταν και καλύτερη...το ξερει κανεις αυτό??Την αγαπη την πηρα απο τις γονεις μου οχι απο τα αδερφια μου....!!!!!!!!!αντιλεγει κανεις σε αυτό????

 

Οταν εκανα ψυχαναλυση ...ξερεις ποοοοοοοοοοοσα κουσουρια εχω που κουβαλαω απο τη συμβιωση στα 55 τετραγωνικα 5 ατομων...αλλά και αλλων τοσων που μπαινοβγαιναν????? απο τα πιο απλά μεχρι τα πιο συνθετα..που μπορει σε πρωτη φαση να φαινονται σε ολους προτερηματα αυτα που εχω...αλλα πιστεψτε στη βαση τους δεν ειναι...καθολου...Και δ αυτο το μαθαινω να μοιραζομαι...ειναι που δεν ισχυει κατ εμε με τιποτα........

 

Στη βαση μας προστατες μας και διπλα μας ειναι οι γονεις και κυριως η μανα για ολη μας τη ζωή.....και πάλι όμως μόνοι μας...είμαστε όσο μάταιο κι αν ακουγεται..αυτό...

 

Με τα αδερφια μου εχω πολυ καλες σχεσεις...υπαρχει αγαπη ..αλλά δεν ισχυει το ιδιο σε ολα τα αδερφια...

 

Εγω μπορει να μη στερηθηκα...σπουδες ...χόμπι...μόρφωση...η αδερφη μου ομως ναι ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ???

 

Αλλη μεγαλη συζητηση...

 

Αν δε γινομαι αδιακριτη...και αγενης..για ποιο λόγο έκανες 4 παιδιά...??το μόνο που δεν θα δεχτώ είναι το ήρθαν...και για να μην εισαι εγωιστρια...ειπες καλως ήρθατε..

Ποια ανάγκη σου κάλυψες??απλά συνέχισες αυτο που έμαθες...? δηλαδη σου ηταν ευκολο μιας και ετσι μεγαλωσες??ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕ ΜΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΛΟΓΟΣ...ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ...απλά ρωταω να κατλαβαω...το χάσμα μας και πως βλεπουμε τα πράγματα..??

[katia 28]

και βρε κοριτσια χωρις παρεξηγηση γιατι είναι τόσο σημαντικό που γεννηθηκαμε..????ειλικρινα δεν καταλαβαινω..και οι γονεις μας μας καναν την χαρη..και μας κρατησαν και εκαναν 3 και 4 παιδια..

 

ναι ευχαριστω και τους γονεις μου και τον θεό που γεννηθηκα και απολαμβανω τη ζωη αλλά σιγα και να μην ειχα γεννηθει εγω τι θα αλλαζε???

 

Ισοπεδωτικό...αυτο που λεω...ε? με εχει πιασει η αναρχία..!σόρυ...!

[katia 28]

Δικηγορε αερικο αυτο ακριβως θελω να πω...μεσα στις άκρες...!

 

τι χρωστάω??

 

χιχιχιχιχι!

[culte]

Στις σκέψείς αυτες μπήκα...γιατί απλά είμαι σκεπτόμενο άτομο και εξελίσσομαι...νομίζω...βασει της εποχής...

Γιατί οι δικές μου εμπειρίες είναι μια χαρά αλλά και δυο και τρεις...μη σου πω και χαίρομαι πολυ για αυτό...μεγαλωσα σε 5μελη οικογενεια και με πολλά ξαδερφάκια..και ειμαστε πραγματικά αγαπημένοι...και πολύ κοντά ..τουλάχιστον οι α βαθμού για τους άλλους δεν θα το έλεγα..και τόσο...

 

ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΝΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΑ....ΑΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ δεν ξέρω πως θα ηταν η ζωή μου και χωρίς αυτά μπορεί να ήταν και καλύτερη...το ξερει κανεις αυτό??Την αγαπη την πηρα απο τις γονεις μου οχι απο τα αδερφια μου....!!!!!!!!!αντιλεγει κανεις σε αυτό????

 

Οταν εκανα ψυχαναλυση ...ξερεις ποοοοοοοοοοοσα κουσουρια εχω που κουβαλαω απο τη συμβιωση στα 55 τετραγωνικα 5 ατομων...αλλά και αλλων τοσων που μπαινοβγαιναν????? απο τα πιο απλά μεχρι τα πιο συνθετα..που μπορει σε πρωτη φαση να φαινονται σε ολους προτερηματα αυτα που εχω...αλλα πιστεψτε στη βαση τους δεν ειναι...καθολου...Και δ αυτο το μαθαινω να μοιραζομαι...ειναι που δεν ισχυει κατ εμε με τιποτα........

 

Στη βαση μας προστατες μας και διπλα μας ειναι οι γονεις και κυριως η μανα για ολη μας τη ζωή.....και πάλι όμως μόνοι μας...είμαστε όσο μάταιο κι αν ακουγεται..αυτό...

 

Με τα αδερφια μου εχω πολυ καλες σχεσεις...υπαρχει αγαπη ..αλλά δεν ισχυει το ιδιο σε ολα τα αδερφια...

 

 

εγώ συμφωνώ μαζί σου κοπελιά.....καλό είναι να μην είμαστε απόλυτοι για τίποτα..απλά σκεπτόμενοι για τις πράξεις μας......

[DALIA]

Εζησα σε μια χαρουμενη ατμοσφαιρα, ακομη και τωρα που τα αδελφια μου παντρευτηκαν και εχουν πολλα παιδια ολοι μαζι, εστω και τα μισα να ειμαστε, χαμος,ενα πανηγυρι απο μονο του ειναι, περναμε ζωντανα, μοιραζομαστε τα προβληματα μας...Στις γιορτες, κανεις να μην ερθει, εμεις θα γεμισουμε παντως το σαλονι!

 

Εγω ας πουμε για καθε διαφορετικο θεμα εχω και απο ενα διαφορετικο αδελφο-η να συμβουλευτω ειδικα. Σε καθε περισταση, ολοι για ολους.Τα αδελφια,τα ανιψια, ειμαστε μια παρεα φιλων, εκτος των αλλων!

Το σπιτι ποτε δεν εμεινε αδειο, ολο και καποιος παντα θα ξεφυτρωνε αλλα και συνεχιζει να ξεφυτρωνει,τωρα και με τα εγγονια...οι γονεις μου δεν εχουν ιδεα τι θα πει μοναξια, αν και ολοι φυγαμε πλεον. Μια εικονα μονο. Απλα δεν μπορω να με φανταστω αλλιως.

 

Κοριτσομαμά αυτά τα ζω και'γω χωρίς να έχω πολλά αδέρφια

Πιστεύω για να ζήσεις τέτοιες καταστάσεις παίζουν ρόλο και άλλοι παράγοντες....

3 εμείς

3 η αδερφή μου

4 παπουδογιαγιάδες

2 κουνιάδος

5 διπλανή πόρτα από μας

3 η ξαδέρφη μου από πάνω

Σύνολο: 18, γέμισε και το δικό μου σαλόνι...

[malecon]

Δε χρειαζεται φυσικα να συμφωνησουμε. Δεν κατανοω τις ολιγομελεις οικογενειες να σκεφτεις, δεν μπορω να καταλαβω τη χροια της ποιοτητας ζωης τους, οποτε φυσικα δεν απαιτω κανεις να κατανοησει κατι αντιστοιχο στη δομη μιας πολυτεκνης οικογενειας.

Μήπως να σκεφτόσουν ότι το να είναι μια οικογένεια ολιγομελής ...ίσως να μην είναι και δική της επιλογή????

[Aeriko]

Κάτια έχεις κούτελο... είμαστε υπεράνω χρημάτων εμείς τα αερικά

[boulou]

Νομιζω εχετε ξεφυγει λιγο απ το θεμα,συγνωμη κιολας..

Η δικη μου καθαρα εγωιστικη αποψη ειναι οτι οφειλω ως μανα να κοιταω κ τον εαυτο μου ,κ οφειλω κ να με βαζω προτεραιοτητα,γιατι καλως η κακως στη ζωη ειμαστε παντα μονοι..κ επειδη τα παιδια μας διδασκονται απ τη σταση μας..μια μανα που εχει ζωη κ περα απ τα παιδια της ειναι ενα θετικο παραδειγμα,σε σχεση με μια που ασχολειται αποκλειστικα κ μονο με το μεγαλωμα των παιδιων..κ μετα μενει στην αδεια φωλια,γερασμενη ,απομακρυσμενη απο τον συντροφο της ,τις φιλιες κ τα ενδιαφεροντα της..θλιβερο δεν ειναι;

Ακομα κ οι γιαγιαδες μας ,ειχαν δικες τους ασχολιες ,οπως το κεντημα κ την εκκλησια..Δεν ηταν 100% πανω στα πολλα ,συνηθως παιδια τους..

Εννοειται οτι οταν κανεις παιδι παραμεριζεις πολλους απ τους εγωισμους σου,αλλα ολους απλα δεν γινεται..δεν ειναι στη φυση του ανθρωπου,εκτος κ αν ειναι προσωπικοτητα ''ταπεινο χαμοληλακι...''