Παλινδρομη κυηση;

[tatianna]

melitaki μου που εισαι ?

[vasob]

tatianna κοπελα μου νιωθω τον πονο σου....εζησα κι εγω ενα δραμα οταν γεννησα με καισαρικη το νεκρο μωρακι μου.......σφιξε τα δοντια και σκεψου πως θα ερθουν και για εμας που πονεσαμε τοσο καλυτερες στιγμες....Εισαι τουλαχιστον εσυ καλα σωματικα?

[Melitaki]

melitaki μου που εισαι ?

 

Εδω ειμαι, καλη μου... Σε νιωθω απολυτα...Να ξερεις οτι αυτο που περνας ειναι παροδικο... Αυριο θα εισαι καλυτερα, στο υποσχομαι. Και καθε μερα που θα περναει... Αναζητησε τον αντρουλη σου και προσπαθησε να ηρεμισεις στην αγκαλια του...

Ειμαστε εδω για να σε ακουσουμε...

[tatianna]

vasob melitaki ημουν 4 ωρες στο ιασω κ ο αντρας μου σε αλλο οροφο χωρισ καμια ενημερωση τοσεσ ωρες..οταν με βαλανε στο δωματιο της αναμονησ εβλεπα θλιμμενα προσωπα,, ελεγα θεε μου θελω να φυγω οταν με φωναξανε με πηγαν στο δωματιο με 3 κρεββατια... 2 κοπελεσ εκαναν εκτρωση η αλλη παλλινδρομη πρωτη εγκυμοσυνη..δεν κρατηθηκα περιμενα σε μια καρεκλα να αδειασει καποιο κρεββατι να ερθει η ωρα μου.. και εκλαιγα δεν μιλαγα.. φορεσα αφτη την σιχαμνη ροζ ρομπα και περιμενα για το καρδιογραφημα,,, και μετα παλι στο δωματιο για ναμε παρουν στο χειρουργειο.. ακουγα στο δωματιο να κλαινε 2 κοπελεσ μονο ακουγα δεν κοιταγα κ κοιταγα τον τοιχο μεχρι να ερθει η ωρα...

η συνεχεια γνωστη .. με βαλανε στο χειρουργειο και οταν ξυπνησα θυμαμαι που ειπα στην βοηθο του γιατρου μου: φςτεινη ποναω..μου εβαλε ενα υποθετο και μετα με βαλανε σε μαι μεγαλη αιθουσα με αλλεσ κοπελες που μασ βαλανε σερβιετα και βρακι κ στο δωματιο.. γνωρισα μια κοπελα διπλα ηταν τα φορια μασ η οποια εκανε το πρωτο παιδι και ακολουθησαν μια παληνδρομη στον 5 μηνα και αλλη μια δευτερη τωρα..οταν συνηλθα εκλαιγα μεχρι που συνηλθα ηρθε ο γιατρος με πηρε κ με πηγε στονα αντρα μου.. σε 3 μηνες παλι.

[tatianna]

ΕΧΩ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙΑ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΠΟΝΑΩ ΠΑΙΡΝΩ ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΚΑΙ MITROTAN ΓΙΑ 4 ΜΕΡΕΣ ΑΛΛΑ ΤΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ....ΠΕΡΑΣΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΗΜΕΡΑ Κ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΙΣΟΓΕΙΟ ΚΠΕΡΙΜΕΝΑ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ(ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΙΣΩΣ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ Κ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ) Κ Η ΚΟΠΕΛΑ ΕΔΕΙΧΝΕ ΣΤΟΝ ΓΙΑΤΡΟ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΗΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΕΙ ΠΑΛΛΥΝΔΡΟΜΗ ΚΥΗΣΗ. ΤΡΕΛΛΑΘΗΚΕ Η ΚΟΠΕΛΑ..

[vasob]

κοπελα μου μια μεγαλη αγκαλια για σενα!!!Παρε τον αντρα σου αγκαλιτσα γιατι ειναι ο μονος που θα σε καταλαβει και σκεψου οτι σε τρεις μηνες το ονειρο και η ελπιδα θα ξαναρχισει.....εγω θυμαμαι οταν με ετοιμαζανε για το χειρουργειο ακουγα συνεχως κλαμματα μωρων που μολις ειχαν ερθει στον κοσμο....και τα ματια μου δεν ειχαν σταματησει λεπτο να τρεχουνε δακρυα....τωρα ομως μετα απο 3 μηνες που θα αρχισω και παλι προσπαθειες η ελπιδα αρχιζει να ζωντανευει...Αντιβιωση και mitrotan πηρα κι εγω....θα δεις ολα θα γινουν καλυτερα με τον καιρο....το λεω για να το πιστεψω κι εγω η ιδια....

[Melitaki]

Πρεπει να ηρεμησεις, Τατιανα μου...

Μην βασανιζεις το μυαλουδακι σου με ολα αυτα που εγιναν...

Ηταν πραγματικα μια πολυ δυσκολη μερα...

Κι αυτοι οι ανθρωποι στα νοσοκομεια πια!!! Με εξοργιζουν! Δεν καταλαβαινουν ποσο σημαντικη ειναι η ψυχολογια μιας γυναικας που μπαινει σ΄αυτη τη διαδικασια! Πως ειναι δυνατον να σε αφηνουν εκει μονη;;;

Αυτο που μπορω να σου πω εγω, ειναι οτι ο πονος θα περασει. Παρε το χρονο σου και μη βιαστεις... Εχεις καθε δικαιωμα...Εδω θα ειμαστε καθε μερα που περναει και σιγα σιγα θα απαλυνεται ο πονος...

[tatianna]

κοπελα μου μια μεγαλη αγκαλια για σενα!!!Παρε τον αντρα σου αγκαλιτσα γιατι ειναι ο μονος που θα σε καταλαβει και σκεψου οτι σε τρεις μηνες το ονειρο και η ελπιδα θα ξαναρχισει.....εγω θυμαμαι οταν με ετοιμαζανε για το χειρουργειο ακουγα συνεχως κλαμματα μωρων που μολις ειχαν ερθει στον κοσμο....και τα ματια μου δεν ειχαν σταματησει λεπτο να τρεχουνε δακρυα....τωρα ομως μετα απο 3 μηνες που θα αρχισω και παλι προσπαθειες η ελπιδα αρχιζει να ζωντανευει...Αντιβιωση και mitrotan πηρα κι εγω....θα δεις ολα θα γινουν καλυτερα με τον καιρο....το λεω για να το πιστεψω κι εγω η ιδια....

χαιρομαι που ο θεος μου εστειλε εναν πολυ καλο συζυγο! με εχει στηριξει αυτους τους 2 μηνες τοσο πολυ.. η δικη σου περιπετεια ειναι το κατι αλλο.. στεναχωριεμαι που διαβαζω τετοια τρομερα πραγματα..μας πως εγινε αυτο ?

[tatianna]

Πρεπει να ηρεμησεις, Τατιανα μου...

Μην βασανιζεις το μυαλουδακι σου με ολα αυτα που εγιναν...

Ηταν πραγματικα μια πολυ δυσκολη μερα...

Κι αυτοι οι ανθρωποι στα νοσοκομεια πια!!! Με εξοργιζουν! Δεν καταλαβαινουν ποσο σημαντικη ειναι η ψυχολογια μιας γυναικας που μπαινει σ΄αυτη τη διαδικασια! Πως ειναι δυνατον να σε αφηνουν εκει μονη;;;

Αυτο που μπορω να σου πω εγω, ειναι οτι ο πονος θα περασει. Παρε το χρονο σου και μη βιαστεις... Εχεις καθε δικαιωμα...Εδω θα ειμαστε καθε μερα που περναει και σιγα σιγα θα απαλυνεται ο πονος...

 

melitaki mou αυτοι εχουν παθει ανοσια.. τον αντρα μου δεν πηγε κανεις να τον ενημερωσει. 4 ολοκληρες ωρεσ κοντεψε να σαλταρει.. ημουν ολομοναχη ειλικρινα και η τελευταια απο τους ασθενεις που εφυγα...τι να λεμε...ασχημη εμπειρια φοβαμαι μηνμου ξανατυχει...σε 2 εβδομαδες θα ξαναπαω στο γιατρο.. θα δουμε κ τι θα δειξουν οι ιστολογικες,, παντως πριν ξαναβαλουμε εμπρος ισως κανω μου ειπε ο γιατρος σαλπιγγογραφημα(εαν το λεω σωστα)..

[Melitaki]

Δεν θα σου ξανατυχει, μην φοβασαι...

Συντομα θα ξεκινησεις παλι καινουρια ονειρα, οπως κι εγω, οπως και ολες μας... Τωρα ξερουμε και ειμαστε πιο δυνατες. Ειμαστε βεβαια και πιο αγχωμενες, αυτο ειναι αληθεια, αλλα θα τα καταφερουμε τελικα. Πραγματικα, το πιστευω.

Τατιανα μου...να προσεχεις και να φροντιζεις τον εαυτο σου αυτες τις μερες...

[tatianna]

Δεν θα σου ξανατυχει, μην φοβασαι...

Συντομα θα ξεκινησεις παλι καινουρια ονειρα, οπως κι εγω, οπως και ολες μας... Τωρα ξερουμε και ειμαστε πιο δυνατες. Ειμαστε βεβαια και πιο αγχωμενες, αυτο ειναι αληθεια, αλλα θα τα καταφερουμε τελικα. Πραγματικα, το πιστευω.

Τατιανα μου...να προσεχεις και να φροντιζεις τον εαυτο σου αυτες τις μερες...

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΙΟ ΔΥΝΑΤΕΣ.. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΜΑΙ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ.ΕΥΧΟΜΑ ΣΕ ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΝΑ ΣΗΖΗΤΑΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ..ΜELITAKI ΑΘΗΝΑ ΜΕΝΕΙΣ?

[Melitaki]

Οχι, δεν μενω Αθηνα. Ειμαι στην επαρχια...

Σου στελνω πμ.

[tatianna]

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΝΝΑΡΩΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΑΜΔΑ..

[tatianna]

Οχι, δεν μενω Αθηνα. Ειμαι στην επαρχια...

Σου στελνω πμ.

σε ποιο μερος εαν επιτρε[εται ?

[Melitaki]

σε ποιο μερος εαν επιτρε[εται ?

Τατιανα μου, σου εχω στειλει προσωπικο μηνυμα. Σε καληνυχτω...φιλια πολλα!

[tatianna]

melitaki mou που θα παω να διαβασω το πμ ?

[mousoudi]

tatianna μου, καλημέρα...λυπάμαι πολύ που έπρεπε να ζήσεις και τέτοιες ψυχοφθόρες καταστάσεις που το μόνο που κάνουν είναι να σου δυναμώνουν τον πόνο, αλλά και να σου ξυπνάν συναισθήματα αηδίας, θυμού και αγανάκτησης! Τουλάχιστον να σκέφτεσαι ότι το διαδικαστικό κομμάτι τελείωσε και τώρα θα επικεντρωθείς στην ανασυγκρότησή σου, κυρίως την ψυχολογική! Και όταν θα θέλεις να μιλάς σε κάποιον που σε καταλαβαίνει, εδώ είμαστε!

[bp-IOLH]

τατιάνα μου, θα συνέλθεις σιγά σιγά, υπομονή μόνο χρειάζεται, θα ξημερώσει μια μέρα που θα είσαι πιο ήρεμη και πιο δυνατή.

Η ζωή μας τραβάει μπροστά.

Εγώ πάλι, βρε κορίτσια, πρέπει να είμαι ή ζώον ή τέρας ψυχραιμίας.

Την 1η φορά που πήγα για απόξεση δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα, μόνο ότι περίμενα στο υπόγειο του ΛΗΤΩ αρκετή ώρα, μετά με πήραν για καρδιογράφημα, μετά ξαναπερίμενα και τελικά με βάλανε στο χειρουργείο, με νάρκωσαν και ξύπνησα στην αγκαλιά της μαμάς μου. Θυμάμαι μόλις ξύπνησα ότι μου έκανε εντύπωση ότι δεν είχα καταλάβει τίποτε, έλεγα "τι σου είναι η νάρκωση", ήμουν σε ένα κρεβατάκι στα ζεστά και ένιωθα σα να σηκώθηκα από βαθύ ύπνο. Ντύθηκα και έφυγα. Το κακό άρχισε στο σπίτι που έκανα εμετό από τη νάρκωση. Ήταν Σάββατο μεσημέρι και τη Δευτέρα πήγα στη δουλειά.

Στη 2η παλλίνδρομη δεν έκανα απόξεση, αποβλήθηκε μόνο του.

Μετά τη 2η παλλίνδρομη έκανα υστεροσκόπηση. Θυμάμαι ότι μας είχαν 4 κοπέλες ντυμένες με τα ροζ και περιμέναμε σε ένα δωμάτιο να μας πάρουν, δεν είχε κρεβάτια, μόνο καρέκλες και κρυώναμε όλες. Είχε και τηλεόραση και έπαιζαν τα πρωινάδικα το διαζύγιο της Μενεγάκη και διασκεδάζαμε λίγο τον πόνο μας. Βέβαια, να τονίσω ότι δεν ήταν απόξεση αλλά υστεροσκόπηση.

Στην 3η παλλίνδρομη που έκανα απόξεση, περίμενα πάλι στο υπόγειο του ΛΗΤΩ, με πήραν για καρδιογράφημα και μετά στην αίθουσα αναμονής περίμενα πάρα πολλή ώρα να με πάρουν στο χειρουργείο.

Θα μου μείνει αξέχαστο που είχα να πιω νερό για πάνω από 12 ώρες και είχα τρελαθεί από τη δίψα. Στριφογύριζα στην καρέκλα έξω φρενών, γιατί ήθελα νερό, πραγματικά δεν άντεχα, το μυαλό μου είχε κολλήσει στο νερό. Μετά άρχισε να έχω τρομερούς πόνους περιόδου, γιατί είχα βάλει αυτά τα χάπια που μου είχε δώσει ο γιατρός και το μυαλό μου είχε κολλήσει στη δίψα και στον πόνο, ήθελα να με πάρουν μέσα να τελειώσουν όλα.

Κάποια στιγμή με πήραν, με νάρκωσαν και ξύπνησα μετά στο κρεβάτι. Είχα φριχτούς πόνους αυτή τη φορά, μου κάνανε μια ένεση αλλά δεν με έπιασε στο ελάχιστο και στο δρόμο για το σπίτι άρχισαν πάλι οι εμετοί μέσα στο αυτοκίνητο σε συνδυασμό με τους τρομερούς πόνους. Δεν μπορούσα να φάω τίποτε, μόνο έκανα εμετό και πονούσα.

Το βράδυ είχα συνέλθει εντελώς και βγήκαμε έξω με φίλους για καφέ και φαγητό. Ήθελα να ξεχαστώ.

Ήταν Σάββατο και τη Δευτέρα πήγα στη δουλειά και την Τρίτη μπήκε ο άντρας μου στο νοσοκομείο για προγραμματισμένο χειρουργείο και έτρεχα μια βδομάδα σε συνδυασμό με το ότι ταυτόχρονα αρρώστησα και είχα πυρετό. Οπότε δεν είχα χρόνο να σκεφτώ τίποτε, ούτε να κλάψω. Μόνο έσφιγγα τα δόντια, για να βοηθήσω τον άντρα μου.

[mousoudi]

τατιάνα μου, θα συνέλθεις σιγά σιγά, υπομονή μόνο χρειάζεται, θα ξημερώσει μια μέρα που θα είσαι πιο ήρεμη και πιο δυνατή.

Η ζωή μας τραβάει μπροστά.

Εγώ πάλι, βρε κορίτσια, πρέπει να είμαι ή ζώον ή τέρας ψυχραιμίας.

Την 1η φορά που πήγα για απόξεση δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα, μόνο ότι περίμενα στο υπόγειο του ΛΗΤΩ αρκετή ώρα, μετά με πήραν για καρδιογράφημα, μετά ξαναπερίμενα και τελικά με βάλανε στο χειρουργείο, με νάρκωσαν και ξύπνησα στην αγκαλιά της μαμάς μου. Θυμάμαι μόλις ξύπνησα ότι μου έκανε εντύπωση ότι δεν είχα καταλάβει τίποτε, έλεγα "τι σου είναι η νάρκωση", ήμουν σε ένα κρεβατάκι στα ζεστά και ένιωθα σα να σηκώθηκα από βαθύ ύπνο. Ντύθηκα και έφυγα. Το κακό άρχισε στο σπίτι που έκανα εμετό από τη νάρκωση. Ήταν Σάββατο μεσημέρι και τη Δευτέρα πήγα στη δουλειά.

Στη 2η παλλίνδρομη δεν έκανα απόξεση, αποβλήθηκε μόνο του.

Μετά τη 2η παλλίνδρομη έκανα υστεροσκόπηση. Θυμάμαι ότι μας είχαν 4 κοπέλες ντυμένες με τα ροζ και περιμέναμε σε ένα δωμάτιο να μας πάρουν, δεν είχε κρεβάτια, μόνο καρέκλες και κρυώναμε όλες. Είχε και τηλεόραση και έπαιζαν τα πρωινάδικα το διαζύγιο της Μενεγάκη και διασκεδάζαμε λίγο τον πόνο μας. Βέβαια, να τονίσω ότι δεν ήταν απόξεση αλλά υστεροσκόπηση.

Στην 3η παλλίνδρομη που έκανα απόξεση, περίμενα πάλι στο υπόγειο του ΛΗΤΩ, με πήραν για καρδιογράφημα και μετά στην αίθουσα αναμονής περίμενα πάρα πολλή ώρα να με πάρουν στο χειρουργείο.

Θα μου μείνει αξέχαστο που είχα να πιω νερό για πάνω από 12 ώρες και είχα τρελαθεί από τη δίψα. Στριφογύριζα στην καρέκλα έξω φρενών, γιατί ήθελα νερό, πραγματικά δεν άντεχα, το μυαλό μου είχε κολλήσει στο νερό. Μετά άρχισε να έχω τρομερούς πόνους περιόδου, γιατί είχα βάλει αυτά τα χάπια που μου είχε δώσει ο γιατρός και το μυαλό μου είχε κολλήσει στη δίψα και στον πόνο, ήθελα να με πάρουν μέσα να τελειώσουν όλα.

Κάποια στιγμή με πήραν, με νάρκωσαν και ξύπνησα μετά στο κρεβάτι. Είχα φριχτούς πόνους αυτή τη φορά, μου κάνανε μια ένεση αλλά δεν με έπιασε στο ελάχιστο και στο δρόμο για το σπίτι άρχισαν πάλι οι εμετοί μέσα στο αυτοκίνητο σε συνδυασμό με τους τρομερούς πόνους. Δεν μπορούσα να φάω τίποτε, μόνο έκανα εμετό και πονούσα.

Το βράδυ είχα συνέλθει εντελώς και βγήκαμε έξω με φίλους για καφέ και φαγητό. Ήθελα να ξεχαστώ.

Ήταν Σάββατο και τη Δευτέρα πήγα στη δουλειά και την Τρίτη μπήκε ο άντρας μου στο νοσοκομείο για προγραμματισμένο χειρουργείο και έτρεχα μια βδομάδα σε συνδυασμό με το ότι ταυτόχρονα αρρώστησα και είχα πυρετό. Οπότε δεν είχα χρόνο να σκεφτώ τίποτε, ούτε να κλάψω. Μόνο έσφιγγα τα δόντια, για να βοηθήσω τον άντρα μου.

 

Εσένα σου έχω ξαναπεί πόσο θαυμάζω την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά σου! Οι αντιδράσεις σου, κατά τη γνώμη μου, δείχνουν πόσο ανεπτυγμένο ένστικτο αυτοσυντήρησης έχεις και πόσο συνειδητοποιημένη είσαι στις προτεραιότητές σου! Αυτό δε σε κάνει ζώον, αλλά συγκροτημένο και ψύχραιμο άνθρωπο! Φυσικά είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα και για μένα όλες οι αντιδράσεις έχουν να κάνουν με αυτό. Απλά σε άλλους αυτό είναι μια φυσική αντίδραση και σε άλλους χρειάζεται δουλειά για να φτάσεις εκεί.

[tatianna]

τατιάνα μου, θα συνέλθεις σιγά σιγά, υπομονή μόνο χρειάζεται, θα ξημερώσει μια μέρα που θα είσαι πιο ήρεμη και πιο δυνατή.

Η ζωή μας τραβάει μπροστά.

Εγώ πάλι, βρε κορίτσια, πρέπει να είμαι ή ζώον ή τέρας ψυχραιμίας.

Την 1η φορά που πήγα για απόξεση δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα, μόνο ότι περίμενα στο υπόγειο του ΛΗΤΩ αρκετή ώρα, μετά με πήραν για καρδιογράφημα, μετά ξαναπερίμενα και τελικά με βάλανε στο χειρουργείο, με νάρκωσαν και ξύπνησα στην αγκαλιά της μαμάς μου. Θυμάμαι μόλις ξύπνησα ότι μου έκανε εντύπωση ότι δεν είχα καταλάβει τίποτε, έλεγα "τι σου είναι η νάρκωση", ήμουν σε ένα κρεβατάκι στα ζεστά και ένιωθα σα να σηκώθηκα από βαθύ ύπνο. Ντύθηκα και έφυγα. Το κακό άρχισε στο σπίτι που έκανα εμετό από τη νάρκωση. Ήταν Σάββατο μεσημέρι και τη Δευτέρα πήγα στη δουλειά.

Στη 2η παλλίνδρομη δεν έκανα απόξεση, αποβλήθηκε μόνο του.

Μετά τη 2η παλλίνδρομη έκανα υστεροσκόπηση. Θυμάμαι ότι μας είχαν 4 κοπέλες ντυμένες με τα ροζ και περιμέναμε σε ένα δωμάτιο να μας πάρουν, δεν είχε κρεβάτια, μόνο καρέκλες και κρυώναμε όλες. Είχε και τηλεόραση και έπαιζαν τα πρωινάδικα το διαζύγιο της Μενεγάκη και διασκεδάζαμε λίγο τον πόνο μας. Βέβαια, να τονίσω ότι δεν ήταν απόξεση αλλά υστεροσκόπηση.

Στην 3η παλλίνδρομη που έκανα απόξεση, περίμενα πάλι στο υπόγειο του ΛΗΤΩ, με πήραν για καρδιογράφημα και μετά στην αίθουσα αναμονής περίμενα πάρα πολλή ώρα να με πάρουν στο χειρουργείο.

Θα μου μείνει αξέχαστο που είχα να πιω νερό για πάνω από 12 ώρες και είχα τρελαθεί από τη δίψα. Στριφογύριζα στην καρέκλα έξω φρενών, γιατί ήθελα νερό, πραγματικά δεν άντεχα, το μυαλό μου είχε κολλήσει στο νερό. Μετά άρχισε να έχω τρομερούς πόνους περιόδου, γιατί είχα βάλει αυτά τα χάπια που μου είχε δώσει ο γιατρός και το μυαλό μου είχε κολλήσει στη δίψα και στον πόνο, ήθελα να με πάρουν μέσα να τελειώσουν όλα.

Κάποια στιγμή με πήραν, με νάρκωσαν και ξύπνησα μετά στο κρεβάτι. Είχα φριχτούς πόνους αυτή τη φορά, μου κάνανε μια ένεση αλλά δεν με έπιασε στο ελάχιστο και στο δρόμο για το σπίτι άρχισαν πάλι οι εμετοί μέσα στο αυτοκίνητο σε συνδυασμό με τους τρομερούς πόνους. Δεν μπορούσα να φάω τίποτε, μόνο έκανα εμετό και πονούσα.

Το βράδυ είχα συνέλθει εντελώς και βγήκαμε έξω με φίλους για καφέ και φαγητό. Ήθελα να ξεχαστώ.

Ήταν Σάββατο και τη Δευτέρα πήγα στη δουλειά και την Τρίτη μπήκε ο άντρας μου στο νοσοκομείο για προγραμματισμένο χειρουργείο και έτρεχα μια βδομάδα σε συνδυασμό με το ότι ταυτόχρονα αρρώστησα και είχα πυρετό. Οπότε δεν είχα χρόνο να σκεφτώ τίποτε, ούτε να κλάψω. Μόνο έσφιγγα τα δόντια, για να βοηθήσω τον άντρα μου.

 

πολυ ασχημες καταστασεις περιγραφεις.. τελικα ειμαστε δυνατες για να περναμε ολα αυτα που περναμε.. αυτο το ροδακινι το χρωμα που ειχαν τα σεντονια οι κουρτινες στο δωματιο και οι ρομπες το σιχαθηκα..και αν φανταστεις οτι το μισο μας σπιτι το εχουμε σε χρωμα ροδακινι.. κ εγω αφυδατωθηκα οταν συνηλ8α δεν μπορουσα να μιλησω το στομα μου το ενιωθα σαν να εχει κολλησει και δυσκολευομουνα στην ομιλια.. κ εγω νερο δεν ηπια μονο οταν σηκωθηκα να φυγω,,,τι ταλαιπωρια και αυτη.. στα 18 μου ειχα κανει ενα χειρουργειο για το στηθος μου αλλα αυτο που εζησα χθες δεν νομιζω οτι μπορω να το αποβαλλω απο την μνημη μου ετσι ευκολα..φοβαμαι μην ξανασυμβει το ιδιο και χειροτερο..δεν θελω να ειμαι απαισιοδοξη αλλα οταν περνας τετοιες καταστασεις τι να πεις?

[tatianna]

tatianna μου, καλημέρα...λυπάμαι πολύ που έπρεπε να ζήσεις και τέτοιες ψυχοφθόρες καταστάσεις που το μόνο που κάνουν είναι να σου δυναμώνουν τον πόνο, αλλά και να σου ξυπνάν συναισθήματα αηδίας, θυμού και αγανάκτησης! Τουλάχιστον να σκέφτεσαι ότι το διαδικαστικό κομμάτι τελείωσε και τώρα θα επικεντρωθείς στην ανασυγκρότησή σου, κυρίως την ψυχολογική! Και όταν θα θέλεις να μιλάς σε κάποιον που σε καταλαβαίνει, εδώ είμαστε!

Mousoudi μου καλημερα και σε εσενα! σ ευχαριστω πολυ! θα το ξεπερασω σιγουρα απλα καποια πραγματα μενουν .. τα εχω κ εγω χαμενα πλεον με ολα αυτα που διαβαζω και ακουω..

[mousoudi]

Mousoudi μου καλημερα και σε εσενα! σ ευχαριστω πολυ! θα το ξεπερασω σιγουρα απλα καποια πραγματα μενουν .. τα εχω κ εγω χαμενα πλεον με ολα αυτα που διαβαζω και ακουω..

 

Μένουν δε λες τίποτα!!! Δε νομίζω ότι ξεχνάμε ποτέ αυτά που βιώσαμε, απλά μαθαίνουμε να ζούμε με τις εμπειρίες μας, και φυσικά αναφέρομαι στις κακές...Και ο φόβος ότι μπορεί να πάθουμε και χειρότερα πάντα υπάρχει, αλλά αν τον αφήσουμε να μας κυριεύσει, αλίμονό μας! Το πέρασα το στάδιο του φόβου και ακόμη τον έχω μέσα μου, ποτέ δε θα μου φύγει, αλλά παράλληλα με το φόβο έχω και την ελπίδα μέσα μου και είναι πιο δυνατή!

[Melitaki]

Το βασικο ειναι να μην χανουμε την ελπιδα... Δε νομιζω οτι εχει συμβει σε καποια απο μας. Απ'ο,τι βλεπω βαζουμε καινουριους στοχους και προχωραμε.

Τατιανα μου, εισαι καπως καλυτερα σημερα;

[vasob]

tatianna μου πως εισαι?Εμενα κοπελα μου δεν ηταν παλλινδρομη...ηταν ενδομητριος θανατος στην 27η εβδομαδα...αστα κανονικη γεννα...ετσι 'απλα' σταματησε η καρδουλα...υπηρξαν και καποιοι θρομβοι...το ψαχνουμε ακομη...μπορει να ηταν και ενα τυχαιο και σπανιο γεγονος οπως μας ειπαν....

[tatianna]

tatianna μου πως εισαι?Εμενα κοπελα μου δεν ηταν παλλινδρομη...ηταν ενδομητριος θανατος στην 27η εβδομαδα...αστα κανονικη γεννα...ετσι 'απλα' σταματησε η καρδουλα...υπηρξαν και καποιοι θρομβοι...το ψαχνουμε ακομη...μπορει να ηταν και ενα τυχαιο και σπανιο γεγονος οπως μας ειπαν....

 

vasob μου καλησπερα.. δεν ξερω τι να πω... ειλικρινα στεναχωριεμαι παρα πολυ με αυτο που σου συνεβη,,,

το δικο μου μπροστα στο δικο σου δεν ηταν τιποτα.. αλλα παιδακια εχετε? ευχομαι ολα να πανε καλα απο εδω και εμπρος μεσα απο την καρδια μου.. λιγο ποναω οργανικα ψυχολογικα μια πανω μια κατω... απλα πιο πολυ μου εμειναν ολα αυτα που εζησα χθες... ολα αυτα που βιωσα οσες ωωρες περιμενα...σαν κακο ονειρο μου φαινεται...