Πρέπει να μαζέψω τα κομμάτια μου............

[Mammy in love]

Γεια σας κοριτσια......Μετα απο απουσία πολλών ημερών συγκεκριμένα 20 μπήκα για να σας πω τον πόνο μου.Όπως γνωριζατε κάποιες απο εσας στις 26 Δεκεμβριου εμαθα οτι είμουνα έγκυος.....δεν το περιμενα λογω των πολυκυστικών ωοθηκων.Η χαρα μας ήταν μεγάλη..Πήγα σε εναν ανευθυνο γυναικολόγο ενος μεγαλου διαγνωστικού κέντρου στην Αθηνα και μας εκοψε τα φτερα....εξωμητριος κυηση.......εκλαιγα ολη μερα.....Την επομενη πηγαμε σε εναν αλλο γυναικολόγο του Ιασω, ο οποιος μας ειπε οτι υπαρχει φυσιολογικη εγκυμοσυνη εντος μητρας και ολα πανε καλα,ειδαμε τον σάκο,το σπορακι μας 3,4 χιλιοστα...Είμουνα 6 εβδομάδων....Αρχισαμε πάλι να αναπνέουμε και φυσικα το ανακοινώσαμε και στους γονεις μας.Μετα απο μια εβδομαδα ομως πηγα στο μπανιο και ειδα λίγο αιμα...Κατευθείαν πήγαμε στο Ιασω και μου ειπαν δεν βλέπω κατι τωρα μεινε στο κρεβατι 5 μερες και ελα παλι για υπερηχο....Όλες αυτες οι μερες πέρασαν αργα και βασανιστικά με συνεχη καφε υγρα...Και εφτασε η μέρα ξαπλώνω στο κρεβατι και τρεμω απο την αγωνια μου....τι θα μου πει;;ειναι καλα το εμβρυο;κατι δεν παει καλα,το εμβρυο δεν εχει μεγαλώσει καθολου.ελα παλι σε 5 μερες....τρελαθηκα,αρχισα να κλαιω στην αγκαλια του αντρα μου........την επομενη μερα αρχιζουν οι πονοι..αποφασιζουμε να φυγουμε για την Πατρα την γενετειρα μας....πηρα τηλεφωνο τον γιατρο που εχω 10 χρονια εκει και του εξηγησα την κατασταση.....Την Κυριακη στις 16/01/2011 μου κανει υπερηχο και μου λεει οτι το εμβρυο δεν ζει εδω και 10 μερες περιπου παλινδρομη κυηση..Πρεπει να γινει αποξεση κατευθειαν γιατι κινδυνευεις κι΄εσυ, αυτα ηταν τα λογια του......και δυστυχως ετσι απλα μεσα σε μιση ωρα ειχαν τελειωσει ολα,ειχαν γκρεμιστει τα ονειρα μας,τα ονειρα που καναμε για το πρωτο μας μωρακι...και τωρα περασαν 3 μερες και προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου.....γιατι σε μενα;;;τι εκανα;;;ετσι ξαφνικα μου εκανε ενα τοσο ωραιο δωρο ο θεος και μετα απο 20 μερες μου το πηρε πισω...ειναι τοσο αδικο...

 

συγνωμη που σας κουρασα αλλα ειμαι πολυ φορτισμενη και πολυ στεναχωρημενη και ηθελα να το μοιραστω μαζι σας.διαβαζω οτι εχει συμβει σε πολλες απο εσας αλλα οπως και να ΄χει ποναει πολυ.....και ειδικα οταν περιτριγυριζεσαι απο εγκυμονουσες....που σου το θυμιζουν περισσοτερο....ευχομαι να μην συμβει σε καμια κοπελα αυτο που συνεβει σε μενα.....Νιωθω οτι εγω και ο αντρας μου ταλαιπωρηθηκαμε παρα πολυ.................

 

ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ....ΚΑΤΑΛΑΒΑΝΩ ΠΩΣ ΝΙΩΘΕΙΣ.

ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΧΑΣΑ ΤΟ ΜΠΕΜΠΗ ΜΟΥ 9 ΜΗΝΩΝ ΕΓΚΥΟΣ...ΕΝΩ ΤΟΝ ΕΝΙΩΘΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΜΕ 1 ΣΠΙΤΙ ΓΕΜΑΤΟ ΠΑΙΔΙΚΑ ΡΟΥΧΑΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ...ΕΓΩ ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΟΤΙ ΝΙΩΘΩ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΕΓΚΥΕΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ????????ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΗΜΟΥΝ Κ ΓΩ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ...ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΤΑ ΨΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΠΤ ΑΛΛΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΛΕΧΩΝΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ.....ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ..ΑΥΤΟ ΛΕΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ...

Τι να πω...Γλυκιά μου πραγματικά αυτό που γράφεις είναι σοκαριστικό.Λυπάμαι πολύ που είχες μια τόσο άσχημη εμπειρίαΠραγματικά δεν μπορώ να εκφραστώ...Λυπάμαι τι άλλο να πω:-(...

[pegoulita]

Τι λογια παρηγοριας να βρεις σε μανες που χανουν τα μωρακια τους? Ειλικρινα ο,τι κι αν ακουσα ειδικοτερα απο ενα σημειο και μετα ηταν σαν μια κασετα που απλα επαναλαμβανεται...που ορισμενες φορες γινεται πλεον κουραστικο και εκνευριστικο (χωρις παρεξηγηση)!

Καταλαβαινω πως ολοι οσοι διαδικτυακοι φιλοι διαβαζουν τετοιες παρομοιες τραγικες ιστοριες θελουν να βοηθησουν. Καποιες μανουλες πραγματικα αντλουν δυναμη απο αυτα τα λογια παρηγοριας, βλεπουν τελικα πως υπαρχει καποιος εκει εξω, ενας ΑΓΝΩΣΤΟΣ, που εχει μια καλη κουβεντα να τους πει. Καποιες αλλες μπορουν να εκφραστουν πιο ελευθερα μεσω της ανωνυμιας, να πουν αυτο που πραγματικα αισθανονται και που δισταζουν να ομολογησουν σε δικα τους ατομα..

Προσωπικα για μενα η συγκινηση και η παρηγορια ειναι μεγαλυτερη οταν βλεπεις ατομα με χειροτερα προβληματα να προσπαθουν να σταθουν διπλα σου, εστω και με ενα πμ ή μια διαδικτυακη αγκαλια!!! Τοτε ειναι που λες "οχι, ρε γαμ... πρεπει να μαζεψω τα κομματια μου και να σηκωθω και παλι στα ποδια μου". Και τα λεω ολα αυτα εχοντας βιωσει ο,τι χειροτερο, χανοντας ενα αγγελουδι 12 ημερων, που καποιοι γιατροι ή η μοιρα, ο Θεος, το συμπαν ολο, το "καταδικασαν" τη στιγμη που γεννιοταν να μεινει εγκεφαλικα παραλυτο...(τα εχω ξαναπει σε αλλο θεμα)

Βεβαια δεν υποννοω οτι για να σε καταλαβει πραγματικα ο αλλος πρεπει να εχει χασει κι αυτος ενα παιδι, αυτο το διευκρινιζω και παλι προς αποφυγη παρεξηγησεως! Αλλα για μενα καπως ετσι λειτουργησε, νιωθωντας και συνειδητοποιωντας πως δεν ειμαι η μονη που της συνεβει αυτο το δραμα στη ζωη της, γιατι στην αρχη ετσι αισθανομουν, καθισμενη στο διαδρομο της ΜΕΝΝ απορωντας "Γιατι σε εμενα?"

Προς ολες λοιπον τις μανουλες εκει εξω ευχομαι να βρουν συντομα τη δυναμη και το σθενος, απο οπου και να προερχεται αυτο και σηκωσουν και παλι το κεφαλι ψηλα, να συνεχισουν να ελπιζουν και να ονειρευονται!!!

[xaroula25]

παρα να ξαναπαω σε ανευθυνους γυναικολογους που το μονο που τους ενδιαφερει ειναι τα λεφτα....μαλιστα ενας γιατρος γυρισε και μου ειπε με πολυκυστικες ωοθηκες και θες και παιδι......αισχος!!!δεν εχω τι να πω γι΄αυτους!!!!!!!!!!! εχω ανατριχιασει ειναι σαν να ακουω την δικια μου ιστορια.

Εχω πολυκιστικες ειχα μεινει εγκυος πριν 2 χρονια ακριβως και απεβαλλα στην 8η εβδομαδα.ο γιατρος μου ο τοτε ειναι στο ιασω πριν 5 μηνες μου ειπε οτι εχω σοβαρω προβλημα και δεν θα εμενα εγκυος χωρις θεραπεια εχασα τη γη κατω απο τα ποδια μου.του λεω οτι θα αρχισω προσπαθειες μονη και βλεπουμε.μου ειπε κατα λεξη:αν τα καταφερεις να μου τρυπησεις τη μυτη.αρχισα προσπαθειες με τον αντρα μου πριν 3 μηνες και τωρα ειμαι στην 11η εβδομαδα κυησης και ολα ειναι τελεια καθαρισαν και ολες οι κυστες μου.ελπιζω να εχεις την ιδια εξελιξη και συντομα ολα καλα θα πανε να εχεις πιστη και καθολου αγχος .

[xaroula25]

Να εισαι δυνατη δεν σου λεω οτι θα ξεχασεις το μωρακι σου απλα πιστευω οτι ολα γινονται για καποιο λογω.ισως τα μωρακια μας να ειχαν καποιο προβλημα και δεν αντεξαν. Θα κανεις αλλα παιδια γερα και δυνατα οι πολυκυστικες δεν θα ειναι εμποδιο αρκει εσυ να αισθανεσαι ετοιμη για μια καινουργια εγκυμοσυνη.μετα απο λιγο καιρο θα με θυμηθεις ειμαι σιγουρη ελπιζω να μου στειλεις πμ και να μου πεις οτι τα καταφερες θα χαρω παρα πολυ.σου ευχομαι να απαλυνει συντομα ο πονος και να σου εδωσα μια νοτα αισιοδοξιας.

[kiriaki76]

ευχαριστω για τα καλα σας λογια...

 

αχ pinakiiii με συγκινησες....δεν μπορω να καταλαβω πως ειναι δυνατον να συμβαινουν αυτα....λυπαμαι πραγματικα για το μωρακι σου που το εχασες λιγο πριν το παρεις στην αγκαλια σου....αυτο ειναι πιο σκληρο απο την δικια μου περιπτωση.....ο θεος να σου δινει δυναμη...

 

taptap και ματθιλδη ευχαριστω για τα λογια παρηγοριας.....

 

sporiklos ευχαριστω για την ευχη σου.....

 

siv εχω πολυκυστικες ωοθηκες απο τα 17.....Οσο για τους γιατρους που πηγα εδω στην Αθηνα σκετη απογοητευση.......Μου στοιχισαν οι υπερηχοι και οι χοριακες 400 ευρω και αλλα 400 η αποξεση στην Πατρα.....Την επομενη φορα προτιμω να ανεβοκατεβαινω Αθηνα-Πατρα (στον δικο μου γιατρο που με ξερει απο 17 χρονων) παρα να ξαναπαω σε ανευθυνους γυναικολογους που το μονο που τους ενδιαφερει ειναι τα λεφτα....μαλιστα ενας γιατρος γυρισε και μου ειπε με πολυκυστικες ωοθηκες και θες και παιδι......αισχος!!!δεν εχω τι να πω γι΄αυτους!!!!!!!!!!!

 

λυπαμε...

αλλα μην στεναχοριεσε θα δεις οτι γρηγορα θα μεινεις παλι εγκυος...εγω εχασα το πρωτο μου μωρο στην 40 εβδομαδα!!!!ηταν κανονικο παιδι...

μετα απο 1 μηνα εμηνα ξανα και τωρα εχω 2 παιδακια

[astage]

Γεια σας κοριτσια......Μετα απο απουσία πολλών ημερών συγκεκριμένα 20 μπήκα για να σας πω τον πόνο μου.Όπως γνωριζατε κάποιες απο εσας στις 26 Δεκεμβριου εμαθα οτι είμουνα έγκυος.....δεν το περιμενα λογω των πολυκυστικών ωοθηκων.Η χαρα μας ήταν μεγάλη..Πήγα σε εναν ανευθυνο γυναικολόγο ενος μεγαλου διαγνωστικού κέντρου στην Αθηνα και μας εκοψε τα φτερα....εξωμητριος κυηση.......εκλαιγα ολη μερα.....Την επομενη πηγαμε σε εναν αλλο γυναικολόγο του Ιασω, ο οποιος μας ειπε οτι υπαρχει φυσιολογικη εγκυμοσυνη εντος μητρας και ολα πανε καλα,ειδαμε τον σάκο,το σπορακι μας 3,4 χιλιοστα...Είμουνα 6 εβδομάδων....Αρχισαμε πάλι να αναπνέουμε και φυσικα το ανακοινώσαμε και στους γονεις μας.Μετα απο μια εβδομαδα ομως πηγα στο μπανιο και ειδα λίγο αιμα...Κατευθείαν πήγαμε στο Ιασω και μου ειπαν δεν βλέπω κατι τωρα μεινε στο κρεβατι 5 μερες και ελα παλι για υπερηχο....Όλες αυτες οι μερες πέρασαν αργα και βασανιστικά με συνεχη καφε υγρα...Και εφτασε η μέρα ξαπλώνω στο κρεβατι και τρεμω απο την αγωνια μου....τι θα μου πει;;ειναι καλα το εμβρυο;κατι δεν παει καλα,το εμβρυο δεν εχει μεγαλώσει καθολου.ελα παλι σε 5 μερες....τρελαθηκα,αρχισα να κλαιω στην αγκαλια του αντρα μου........την επομενη μερα αρχιζουν οι πονοι..αποφασιζουμε να φυγουμε για την Πατρα την γενετειρα μας....πηρα τηλεφωνο τον γιατρο που εχω 10 χρονια εκει και του εξηγησα την κατασταση.....Την Κυριακη στις 16/01/2011 μου κανει υπερηχο και μου λεει οτι το εμβρυο δεν ζει εδω και 10 μερες περιπου παλινδρομη κυηση..Πρεπει να γινει αποξεση κατευθειαν γιατι κινδυνευεις κι΄εσυ, αυτα ηταν τα λογια του......και δυστυχως ετσι απλα μεσα σε μιση ωρα ειχαν τελειωσει ολα,ειχαν γκρεμιστει τα ονειρα μας,τα ονειρα που καναμε για το πρωτο μας μωρακι...και τωρα περασαν 3 μερες και προσπαθω να μαζεψω τα κομματια μου.....γιατι σε μενα;;;τι εκανα;;;ετσι ξαφνικα μου εκανε ενα τοσο ωραιο δωρο ο θεος και μετα απο 20 μερες μου το πηρε πισω...ειναι τοσο αδικο...

 

συγνωμη που σας κουρασα αλλα ειμαι πολυ φορτισμενη και πολυ στεναχωρημενη και ηθελα να το μοιραστω μαζι σας.διαβαζω οτι εχει συμβει σε πολλες απο εσας αλλα οπως και να ΄χει ποναει πολυ.....και ειδικα οταν περιτριγυριζεσαι απο εγκυμονουσες....που σου το θυμιζουν περισσοτερο....ευχομαι να μην συμβει σε καμια κοπελα αυτο που συνεβει σε μενα.....Νιωθω οτι εγω και ο αντρας μου ταλαιπωρηθηκαμε παρα πολυ.................

το ξερω πως ειναι αυτο που νιωθεις αυτη τη στιγμη.το ιδιο ενιωθα κι εγω αλλα μην το βαζεις κατω.εγω στην αρχη ειχα θυμωσει τοσο πολυ με τον θεο(ξερω πως ακουγεται)αλλα πολυ συντομα μου εφερε το αγορακι μου.να εισαι δυνατη εσυ και ολα θα ερθουν οποτε πρεπει.σου ευχομαι τα καλυτερα...

[elka]

Σας ευχαριστω πολυ ολες μεσα απο την καρδια μου.......για τα καλα σας λογια...

 

Λυπαμαι πολυ για τις κοπελες που εχασαν τα αγγελουδια τους σε προχωρημενη εγκυμοσυνη....αυτο κι΄αν ειναι αδικο και κριμα....

 

Οσο για τις πολυκυστικες εγω ποτε δεν πηρα αντισυλλυπτικά χάπια για θεραπεία...Δεν ηθελα και ο γιατρος μου δεν με πιεσε ποτε...Μαλιστα τον Αυγουστο που πηγα για το τεστ παπ (εγινε και ο γαμος μου) τον ρωτησα αν θα ηταν ευκολο να πιασω παιδι και μου απαντησε οτι ειναι απολυτα σιγουρος οτι θα πιασω κατευθειαν οπως κι΄εγινε.....

 

Η αληθεια ειναι οτι γενικα με τα παιδακια εχω μια ιδιαιτερη σχεση γι΄αυτο και οταν εμαθα οτι ειμαι εγκυος ενιωσα πολυ ομορφα γιατι επιτελους θα εχω ενα δικο μου παιδακι με τον αντρα μου που λατρευω εδω και 11 χρονια.......Τελος παντων, μαλλον ηταν να συμβει και σε μενα.......Ευτυχως που εχω και τα παιδακια στην δουλεια μου καθημερινα και παρηγοριεμαι,ξεχνιεμαι δεν ξερω τι ακριβως...ειναι οι μοναδικες ωρες που δεν το σκεφτομαι..Δεν ειμαι δασκαλα για οποιες αναρωτιεστε αλλα λογοθεραπευτρια...

 

Σας ευχαριστω και παλι και ευχομαι το 2011 να φερει σε ολες μας αυτο που πραγματικα θελουμε!!!!!!!!!!!

Φιλακια!!!!

[angelic21]

...1η Οκτωβρίου έκανα απόξεση μετά από παλλίνδρομη την 6η εβδομάδα...ακόμα δεν μπορώ να το δεχτώ. Από εκείνη την ημέρα δεν έχει υπάρξει στιγμή που να μην το σκέφτομαι...βλέπω στο δρόμο έγκυες γυναίκες και με το ζόρι κρατάω τα δάκρυά μου. Τώρα θα ήμουν στον 6ο μήνα...κάνουμε προσπάθειες εδώ και 2 μήνες με τεστ οωρρηξίας αλλά τίποτα! Αυτόν τον μήνα ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι είχα πιάσει αλλά....ξέρω ότι δεν βοηθάω τον εαυτό μου έτσι αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο

[labc81]

...1η Οκτωβρίου έκανα απόξεση μετά από παλλίνδρομη την 6η εβδομάδα...ακόμα δεν μπορώ να το δεχτώ. Από εκείνη την ημέρα δεν έχει υπάρξει στιγμή που να μην το σκέφτομαι...βλέπω στο δρόμο έγκυες γυναίκες και με το ζόρι κρατάω τα δάκρυά μου. Τώρα θα ήμουν στον 6ο μήνα...κάνουμε προσπάθειες εδώ και 2 μήνες με τεστ οωρρηξίας αλλά τίποτα! Αυτόν τον μήνα ήμουν σχεδόν σίγουρη ότι είχα πιάσει αλλά....ξέρω ότι δεν βοηθάω τον εαυτό μου έτσι αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο

 

Γεια σου!Πρέπει να ξεαγχωθείς και να μην το σκέφτεσαι όλη την ώρα γιατί έτσι δεν θα μπορέσεις να μείνεις έγκυος.Αφού μπόρεσες να μείνεις έγκυος σίγουρα θα τα ξανακαταφέρεις!Ηρέμησε και όλα θα γίνουν.Απλά θέλουν το χρόνο τους!Κι εγώ έχασα το 2ο μου παιδάκι στον 5ο μήνα έτσι ξαφνικά σταμάτησε η καρδιά του αλλά προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου!Δεν γίνεται αλλιώς..Και εγώ δεν μπορώ να βλέπω εγκύους ...αλλά πρέπει να προχωρήσουμε!