κορη χωρισμενων γονιων...

[Aeriko]

Εγώ έχω και μία ακόμα θεωρία που ίσως να παίζει:

 

Μήπως η μικρή κάνει συγκρίσεις ανάμεσα στον μπαμπά της και τον σύντροφο της μαμάς (που μάλλον θα είναι στην ίδια θέση με εσένα και άρα της κάνει όλα τα χατίρια κ.λπ.) και γι' αυτό της βγαίνει τόση επίθεση;

[black sheep]

Καλλιόπη έχω ζήσει ακριβώς το ίδιο σκηνικό, μόνο που εγώ ήμουν τότε η... κόρη. Μοναχοπαίδι κι εγώ κι έκαστος γονέας με καινούριο σύντροφο σε κάθε σπίτι. Με τη μητέρα μου δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, με τον πατέρα μου, όμως, έβγαζα νεύρα πολλά και μια άθλια συμπεριφορά την οποία θα σου εξηγήσω αμέσως.

 

Στη σύντροφο του πατέρα μου φερόμουν πολύ καλά, διότι δεν ήταν "οικογένειά" μου και ήθελα να τα πηγαίνω καλά μαζί της. Μάλιστα τη ντρεπόμουν αρκετά και πολύ συχνά ένιωθα μειονεκτικά απέναντί της. Δε θα το κρύψω, αντιλαμβάνομαι τώρα, πως πολλά απ' αυτά που ένιωθα τότε εμπεριείχαν ζήλια. Ας πούμε μπορεί οι τρεις μας (εγώ, ο μπαμπάς μου και η γυναίκα του) να βλέπαμε μια κωμωδία κι εκείνοι να γελούσαν μαζί με ένα αστείο που εγώ, ως παιδάκι δεν "έπιανα". Αυτό με έκανε να νιώθω άσχημα, κάτι που ποτέ δεν είχα νιώσει αντιστοίχως με τη μαμά μου και τον άντρα της, γιατί άκου... ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΤΟΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΣΑ ΠΑΝΤΑ, όπως όλα τα κοριτσάκια φαντάζομαι, ειδικά αυτά που δεν τον έχουν μέσα στο σπίτι... "δικό τους".

 

Μην γνωρίζοντας πώς να διαχειριστώ, προφανώς, αυτά τα συναισθήματα, κατέληγα σε μια άκρως αυθάδη συμπεριφορά (στη μαμά δεν είχα αντιμιλήσει ΠΟΤΕ). Δεν σήκωνα μύγα στο σπαθί μου και ποτέ δεν τον άφησα να με μαλώσει, θεωρούσα δε ότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα!!! Από πού κι ως πού; Αυτός με είχε "αφήσει" και ζούσε αλλού... Φυσικά τα πράγματα δεν ήταν έτσι απλώς προσπαθώ να καταλάβω πώς υποσυνείδητα λειτουργούσα - όπως ίσως λειτουργει τώρα και το κοριτσάκι του άντρα σου. Δεν μου έφταιγε λοιπόν σε τίποτα η γυναίκα του μπαμπά μου, αλλά ο ίδιος που, δε φτάνει που δεν ήταν τριγύρω μου κάθε μέρα, αλλά μου το έπαιζε και μπαμπάς με μαλώματα, κανόνες και τέτοια, μοίραζε και την αγάπη του ανάμεσα σε μένα και μια "άλλη". Το θέμα ενός αδελφού / αδελφής δεν το είχα σκεφτεί.

Εκτός από τα νεύρα και την αυθάδεια έκανα κι άλλα. ΑΠΑΙΤΟΥΣΑ (το τάδε φαγητό, να πάμε στο τάδε μέρος οπωσδήποτε), ή τον πείραζα - έπαιζα μαζί του, καμιά φορά σε ενοχλητικό βαθμό. Δεν είχα όριο και δεν απέκτησα κιόλας, παρά μόνο αφότου μεγάλωσα λίγο.

 

Ο πατέρας μου το αντιμετώπισε με απέραντη υπομονή και σταμάτησε να προσπαθεί να μου το παίζει "γονιός" πολύ γρήγορα, με μαλώματα, κανόνες και τα σχετικά. Η σχέση μας μετά την εφηβεία μου και μέχρι σήμερα που είμαι 29 στα 30 είναι απλά υπέροχη, όπως και με τη γυναίκα του. Η γυναίκα του καμιά φορά έπαιρνε αυτό το ρόλο τότε, πολύ διακριτικά, και σε πληροφορώ ότι είχε καλύτερο αποτέλεσμα. Λάθος, σωστό, δεν ξέρω, ούτε και τι αποτέλεσμα θα έφερνε με το κοριτσάκι του άντρα σου. Απλά, να ξέρεις ότι το ζήτημα είναι πολύ πιο πολύπλοκο απ' το πόσο καλομαθημένο είναι ή δεν είναι αυτό το παιδάκι.

[mousmoulitsa]

Καλλιόπη έχω ζήσει ακριβώς το ίδιο σκηνικό, μόνο που εγώ ήμουν τότε η... κόρη. Μοναχοπαίδι κι εγώ κι έκαστος γονέας με καινούριο σύντροφο σε κάθε σπίτι. Με τη μητέρα μου δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, με τον πατέρα μου, όμως, έβγαζα νεύρα πολλά και μια άθλια συμπεριφορά την οποία θα σου εξηγήσω αμέσως.

 

Στη σύντροφο του πατέρα μου φερόμουν πολύ καλά, διότι δεν ήταν "οικογένειά" μου και ήθελα να τα πηγαίνω καλά μαζί της. Μάλιστα τη ντρεπόμουν αρκετά και πολύ συχνά ένιωθα μειονεκτικά απέναντί της. Δε θα το κρύψω, αντιλαμβάνομαι τώρα, πως πολλά απ' αυτά που ένιωθα τότε εμπεριείχαν ζήλια. Ας πούμε μπορεί οι τρεις μας (εγώ, ο μπαμπάς μου και η γυναίκα του) να βλέπαμε μια κωμωδία κι εκείνοι να γελούσαν μαζί με ένα αστείο που εγώ, ως παιδάκι δεν "έπιανα". Αυτό με έκανε να νιώθω άσχημα, κάτι που ποτέ δεν είχα νιώσει αντιστοίχως με τη μαμά μου και τον άντρα της, γιατί άκου... ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΤΟΝ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΣΑ ΠΑΝΤΑ, όπως όλα τα κοριτσάκια φαντάζομαι, ειδικά αυτά που δεν τον έχουν μέσα στο σπίτι... "δικό τους".

 

Μην γνωρίζοντας πώς να διαχειριστώ, προφανώς, αυτά τα συναισθήματα, κατέληγα σε μια άκρως αυθάδη συμπεριφορά (στη μαμά δεν είχα αντιμιλήσει ΠΟΤΕ). Δεν σήκωνα μύγα στο σπαθί μου και ποτέ δεν τον άφησα να με μαλώσει, θεωρούσα δε ότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα!!! Από πού κι ως πού; Αυτός με είχε "αφήσει" και ζούσε αλλού... Φυσικά τα πράγματα δεν ήταν έτσι απλώς προσπαθώ να καταλάβω πώς υποσυνείδητα λειτουργούσα - όπως ίσως λειτουργει τώρα και το κοριτσάκι του άντρα σου. Δεν μου έφταιγε λοιπόν σε τίποτα η γυναίκα του μπαμπά μου, αλλά ο ίδιος που, δε φτάνει που δεν ήταν τριγύρω μου κάθε μέρα, αλλά μου το έπαιζε και μπαμπάς με μαλώματα, κανόνες και τέτοια, μοίραζε και την αγάπη του ανάμεσα σε μένα και μια "άλλη". Το θέμα ενός αδελφού / αδελφής δεν το είχα σκεφτεί.

Εκτός από τα νεύρα και την αυθάδεια έκανα κι άλλα. ΑΠΑΙΤΟΥΣΑ (το τάδε φαγητό, να πάμε στο τάδε μέρος οπωσδήποτε), ή τον πείραζα - έπαιζα μαζί του, καμιά φορά σε ενοχλητικό βαθμό. Δεν είχα όριο και δεν απέκτησα κιόλας, παρά μόνο αφότου μεγάλωσα λίγο.

 

Ο πατέρας μου το αντιμετώπισε με απέραντη υπομονή και σταμάτησε να προσπαθεί να μου το παίζει "γονιός" πολύ γρήγορα, με μαλώματα, κανόνες και τα σχετικά. Η σχέση μας μετά την εφηβεία μου και μέχρι σήμερα που είμαι 29 στα 30 είναι απλά υπέροχη, όπως και με τη γυναίκα του. Η γυναίκα του καμιά φορά έπαιρνε αυτό το ρόλο τότε, πολύ διακριτικά, και σε πληροφορώ ότι είχε καλύτερο αποτέλεσμα. Λάθος, σωστό, δεν ξέρω, ούτε και τι αποτέλεσμα θα έφερνε με το κοριτσάκι του άντρα σου. Απλά, να ξέρεις ότι το ζήτημα είναι πολύ πιο πολύπλοκο απ' το πόσο καλομαθημένο είναι ή δεν είναι αυτό το παιδάκι.

 

 

Ευχαριστουμε για τις πληροφοριες μεσα απο την δικη σου εμπειρια ...πραγματι ειναι πολυ περιπλοκο για ενα μικρο κοριτσακι ολες αυτες οι αλλαγες στην ζωη του αλλαγες που στην ουσια αποφασισαν και επραξαν καποιοι αλλοι για αυτο οι γονεις του. Πως να μην εχει θυμο ή ζηλεια , αυθαδεια,νευρα, κτλ ; Στεναχωριεμαι που σκεφτομαι πως καπως ετσι νιωθει και η κορη μου ....

[kalliopi71]

blacksheep το μηνυμα σου ειναι κατι παραπανω απο πολυτιμο!

περιγραφεις ακριβως την κατασταση... τις απαιτησεις... τον "ανταγωνισμο" που νιωθει με μενα και Χριστε μου... ακομα και τα πειραγματα στον πατερα σου που λες, χωρις οριο! Απιστευτο!

Πες μου ομως σε παρακαλω τι εννοεις οταν λες "σταματησε να το παιζει γονιος με κανονες και τα σχετικα...?

Πως μπορει να μπει ενα οριο σε αυτο το κοριτσακι? Αν δεν τη σταματησει καποιος μπορει να γκρεμισει το σπιτι σε χρονο dt!!!

Καταλαβαινω οτι λες πως πρεπει να αναλαβω εγω αυτο το ρολο, πολυ διακριτικα βεβαια, αλλα πιστευεις πως εχω αυτο το δικαιωμα? Ποια ειναι τα δικα μου ορια? Εσυ πως θα ενιωθες αν σε επεπλητε η γυναικα του μπαμπα σου (καλα ανατριχιαζω και μονο στη σκεψη)

Επισης να σε ρωτησω και κατι αλλο... περα απο τα πρακτικα προβληματα που δημιουργει ο θυμος της... και περα απο την συμβουλη απο ειδικο που πρεπει να παρω.... Υπαρχει κατι που θα μπορουσα να κανω ΕΓΩ?...

Ας σου δωσω ενα παραδειγμα... τα πρωτα βραδια που περασε μαζι μας επεμενε με καθε τροπο να κοιμαται στο κρεβατι μας. Εγω παρολο που φοβηθηκα πως αμα της γινοταν το χατηρι μπορει να παγιωνοταν μια κατασταση, δεν ειπα τιποτα και αφησα τον αντρα μου να το διευθετησει... ευτυχως ηταν καθετως αντιθετος και της το απαγορεψε απο τη πρωτη στιγμη... η μικρη δεν πολυσκοτιστηκε αλλα δεν κοιμοταν κιολας παρα πολυ αργα (και βεβαια ουτε εμεις) ολο πηγαινε στη τουαλετα, ολο ηθελε νερο, ολο κατι εβρισκε... Ενα βραδυ λοιπον εκανα το εξης. Οταν ειπαμε καληνυχτα και ξαπλωσαμε, εγω πηγα στο κρεβατι, καθησα διπλα της και αρχισα να της χαιδευω τα μαλλια και να ρωταω αν χρειαζετε κατι, αν το κουβερτακι ειναι ζεστο, αν θελει κατι αλλο κλπ. Η μικρη στην αρχη ψιλοτεντωθηκε -δεν την ειχα συνηθισει και σε τετοιες τρυφεροτητες- αλλα μετα απο λιγο χαλαρωσε και τοτε εσκυψα, τη καληνυχτησα και τη φιλησα (το πρωτο μας φιλι!!!). Απο τοτε λοιπον κοιμαται μια χαρα χωρις νερα και τουαλλετες... Θελω να πω... μηπως μπορω εγω να γινω λιγο διαφορετικη απεναντι της...γιατι ξερεις και εγω πολλες φορες νιωθω λιγο παγωμενη, νομιζω πως ουσιαστικα δεν με θελει γιατι μπορει να πιστευει πως διπλα στο μπαμπα της πρεπει να βρισκεται η μαμα της και οχι εγω... Ξερω γω... Τι λες εσυ που το εχεις βιωσει...

[black sheep]

Καλλιόπη, ασφαλώς δεν είμαι ούτε παιδοψυχολόγος, ούτε έχω ιδιαίτερες γνώσεις πάνω στο αντικείμενο, οπότε ό,τι σου λέω βασίζεται στα βιώματα και τις αναμνήσεις μου. Πάντως αντιλαμβάνομαι την κατάσταση. Είσαι πολύ ευαίσθητη γυναίκα και είναι τυχερή η μικρή που σε έχει στη ζωή της, αργότερα θα το συνειδητοποιήσει, θα το δεις.

Όπως ξέρεις η προ-εφηβεία και η εφηβεία κρατούν λίγα χρόνια, μετά θα απομακρυνθεί πολύ από κοντά σας, και η δική σου σχέση μαζί της ΤΟΤΕ θα έχει θεμελιωθεί οριστικά. Και... είτε θα είναι μια θερμή σχέση αγάπης, είτε μια πολύ παγερή οικογενειακή επαφή...

 

Πες μου ομως σε παρακαλω τι εννοεις οταν λες "σταματησε να το παιζει γονιος με κανονες και τα σχετικα...?

Πως μπορει να μπει ενα οριο σε αυτο το κοριτσακι? Αν δεν τη σταματησει καποιος μπορει να γκρεμισει το σπιτι σε χρονο dt!!!

Δεν υπήρχε καμία, στο υπογράφω, ΚΑΜΙΑ περίπτωση να δεχτώ γονεϊκό ρόλο απ' τον πατέρα μου υπό τις συνθήκες τότε, φωνές, κανόνες και μαλώματα. Το κατάλαβε πάρα πολύ καλά και, ας πούμε "πήγε με τα νερά μου" με την έννοια ότι έριξε τους τόνους. Έγινε πολύ ήπιος, αλλά όχι απαραίτητα και υποχωρητικός. Δεν μου "απαγόρευε" τίποτα, αλλά δεν συμμορφωνόταν κιόλας σ' αυτά που ήθελα, τουλάχιστον όχι πάντα. Θυμάμαι μια περίπτωση που επέμενα να πάμε να δούμε μια ταινία στο σινεμά για δεύτερη φορά μέσα στο ίδιο Σαββατοκύριακο. Δεν μου έλεγε "δεν υπάρχει περίπτωση" ή "σταμάτα να επιμένεις" ή απλά "όχι". Έλεγε "έλα τώρα θα τη δούμε όταν βγει σε βιντεοκασέτα". Κάπως έτσι το πήγαινε, πιο μαλακά.

Τώρα σωστό, λάθος... σου είπα, δεν είμαι κανένας ειδικός.

 

πιστευεις πως εχω αυτο το δικαιωμα? Ποια ειναι τα δικα μου ορια? Εσυ πως θα ενιωθες αν σε επεπλητε η γυναικα του μπαμπα σου (καλα ανατριχιαζω και μονο στη σκεψη)

Καλλιόπη ΖΕΙΣ με τη μικρή. Δεν είσαι η μαμά της (η μικρή ξέρει ήδη ότι το χειρότερο που μπορεί να σου πει είναι ακριβώς αυτό "δεν είσαι η μαμά μου" ή "η μάνα μου" - στην εφηβεία - και μην ξαφνιαστείς αν στο φωνάξει σε κανένα καυγά σε λίγα χρόνια που θα βράζει το αίμα της), αλλά είσαι ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ και έχεις δικαιώματα. Συζήτα το και με τον άντρα σου για να μη βρεθεί προ εκπλήξεως κι εκείνος και πάρε κάποιο ρόλο, αλλά πολύ διακριτικά... Μην υψώσεις φωνή.

Όταν πάντως η γυναίκα του έπαιρνε αυστηρό τόνο, κυριολεκτικά πάγωνα. Δεν με μάλωνε ακριβώς αλλά μπορεί να έλεγε π.χ "Σε παρακαλώ, είναι ώρα για ύπνο τώρα ησύχασε λίγο". Θυμάμαι μάλιστα που είχαμε βγει όλοι μαζί έξω και επίτηδες τους ρώτησα (μα τι κωλόπαιδο ήμουν, σαν το σπουργίτι του Αρκά) "κάνετε σεξ;". Ο πατέρας μου τρελάθηκε, αλλά εκείνη διατήρησε την ψυχραιμία της και μου είπε "ναι" με ήρεμη φωνή, αλλά μου ριξε ένα βλέμα τόσο αυστηρό που δε θα το ξεχάσω ποτέ. Ντράπηκα πολύ. Γενικα, δεν ήθελα να της αντιμιλάω. Ίσως και λόγω του ανταγωνισμού που ένιωθα ΗΘΕΛΑ να με συμπαθεί, δεν είχα το θάρρος να κάνω "κακίες", ντρεπόμουν... Αλλά όχι μόνο αυτό. Καταλάβαινα πολύ καλά, πολλά πράγματα. Και δεν ήθελα να πιστεύει η γυναίκα του πατέρα μου ότι ήμουν "κακό παιδί", ασχέτως πώς του φερόμουν μπροστά της, γιατί τον ήθελα δικό μου.

Υπαρχει κατι που θα μπορουσα να κανω ΕΓΩ?...

Προσπάθησε να γίνεις φίλη της, αλλά πώς... μιλώντας της καμιά φορά και για τα δικά σου προβλήματα, όχι μόνο για τα δικά της, ζητώντας της συμβουλές, μιλώντας της για τη δουλειά σου, τα σχέδιά σου κ.λπ. Να σε γνωρίσει να σε μάθει. Ίσως με κάποια κοινή δραστηριότητα. Εμένα με έμαθε να φτιάχνω βραχιόλια και να μαγειρεύω κάποια πράγματα, ας πούμε.

 

Τώρα αυτό με το φιλί πριν τον ύπνο είναι γλυκό κι ωραίο, αλλά και λίγο μαμαδίστικο... δεν είμαι σίγουρη αν τρελαίνεται για τόσο τρυφερές κινήσεις. Με μέτρο ίσως, δεν ξέρω ειλικρινά.

Καλλιόπη όσα σου λέω, επαναλαμβάνω, μπορεί να είναι και ΤΕΛΕΙΩΣ ΛΑΘΟΣ! Είναι απλώς η γνώμη μου... Φιλικά...

[babyprince]

Καλημέρα. Έχω και εγώ παντρευτεί ΄΄αντρα από προηγούμενο γάμο με παιδιά του οποίου η γυναίκα δεν με χωνεύει... όμως τα παιδιά με λατρεύουν και αυτό μετά από δουλειά... Θέλει πολύ δουλειά, αλλά εμένα με βοήθησε το γεγονός ότι με έμαθαν από πολύ μικρά. Ενώ εσένα η μικρή είναι πάνω στην προεφηβεία. Μήν προσπαθήσετε να την πάτε σε παιδπψυχολόγο γιατί θα της δείξετε πως πιστεύετε ότι είναι προβληματική. Μην την κάνετε να αντιδράει, μην της λέτε τίποτα άσχημο για την μαμά της. Προσπαθήστε να την παίρνετε πολύ συχνά στην αρχή για να δημιουργήσετε σχέσεις. Θα είναι δύσκολα. Δημιουργήστε όμορφες οικογενειακές αναμνήσεις, απαντήστε σε δύσκολες ερωτήσεις με αλήθεια. Δεστε αν λέγονται άσχημα λόγια για σας από την πλευρά της μαμάς (σε εμένα έπεσε πολύ πλυντήριο). Είναι τόσα που μπορείτε να κάνετε. Επίσης μία καλή λογική είναι να γρα΄φτεί ο άντρας σου στον Σύλλογο Χωρισμένων Πατεράδων ΣΥΓΑΠΑ. Θέλει δουλειά σιγά σιγά και πολύ πολύ καλωσύνη, αγάπη και κατανόηση. Είναι 100% αντίδραση από τον χωρισμό. Στο λέω το ζω εδώ και 6 χρόνια.

[babyprince]

Όσο για τους κανόνες έχεις δίκιο ότι πρέπει να υπάρχουν σε ένα σπίτι. Αλλά είναι νωρίς να τους θέσετε με τέτοιο τρόπο. Πρέπει πρώτα να έχετε από κοινού κερδίσει το δικαίωμα να επιβάλλεται κανόνες. Και το κερδίζετε με το να ανακτήσετε τον σεβασμό και την εκτίμηση της μικρής.

Προσωπικά και μιλάω και φωνάζω και τιμωρία βάζω. Το καταννοούνε με τον καλύτερο τρόπο γιατί το δέχονται όπως και στο σπίτι της μαμάς τους. αλλά δούλεψα με πολύ αγ΄΄απη στην αρχή για να το πετύχω. Αν νομίζεις πως δεν θέλεις να το κάνεις γιατί χρειάζεται πολύ ενέργεια από τηνπροσωπική σου ζωή καλύτερα να το συζητήσεις με τον άντρα σου και να αναλάβει εκείνος το θέμα. Αλλά εσύ θα είσαι μια ζωή στην απέξω γιατί διάλεξες να κρατήσεις αποστάσεις.

[mousmoulitsa]

Bρε Καλλιοπη μηπως εχεις παντρευτει τον πρωην αντρα μου ; χαχαχα αυτη που περιγραφεις ειναι η κορη μου .Οπως και εσυ black sheep μα ιδιες αντιδρασεις σε ολα ; Αυτο που ειπες για τον βραδυνο υπνο καλλιοπη το ζω καθε μερα αφου της το εκοψα οτι μαζι μας δεν μπορει να κοιματε εχουμε ολονυχτιες καθε μερα ολο κατι θα ξεχασει μια θα σηκωθει για γαλα ,μια για νερο, τουαλετα 3-4 φορες ,κατι θα εχει ξεχασει να μας πει ...αστα...Εγω το φιλι που της εδωσες το θεωρω πολυ καλο βημα πιστευω οτι εχει αναγκη να νιωθει οτι και εσυ την αγαπας και την νοιαζεσαι.Θα σας πω ενα παρομοιο περιστατικο...καθομασταν και οι 3 και βλεπαμε ταινια με πιανει κολικος εντερου και τους λεω παω λιγο στην κρεβατοκαμαρα να ξαπλωσω γιατι δεν ειμαι καλα .παω λοιπον σηκωνετε ο Γ ερχετε μεσα να δει αν ειμαι καλα αν χρειαζομαι κατι κτλ....τεσπα μετα απο λιγο επιστρεφω λιγο καλυτερα αυτη μεσα στα νευρα ελεγε οτι ποναει το κεφαλι της ειναι αρρωστη κτλ την βαζω στο κρεβατι της ( με τσακωμο παλι ) και μου λεει ΅βεβαια εσυ μολις ειπες δεν ειμαι καλα αμεσως ετρεξε να δει τι εχεις εγω μια ωρα λεω οτι ειμαι αρρωστη ουτε που με ρωτησε......Του το λεω και πηγε αυτος στο δωματιο της καθησε ο κακομοιρης καμια ωρα της μιλαγε ( σκεφτητε οτι ειναι ακομα πιο δυσκολη η θεση του ειναι αντρας και αυτη εχει γινει ολοκληρη γυναικα δεν μπορει λοιπον ουτε να την αγκαλιασει χαιδεψει ,φιλησει ) Μιλαγανε καμια ωρα σας λεω και ακουγα οταν αυτος προσπαθουσε να πει κατι του στυλ καταλαβαινω ποσο δυσκολα ειναι για σενα αλλα ολοι σε αγαπαμε αυτη αλλαζε θεμα τεσπα μετα ηταν μεσα στην τρελη χαρα μαλιστα μου φωναξε μαμακα τωρα θα κοιμηθω ειμαι καλυτερα ευτυχως που ειναι και ο Γ εδω και με καταλαβαινει ...

 

babyprince εχεις δικιο σε αυτα που λες αλλα σκεψου οτι εσυ γνωρισες τα παιδια μικρα. η καλλιοπη μεσα στην εφηβεια που γενικα ειναι αντιδραστικα σε ολα Οσο για τον ειδικο δεν ειπε να παει το κοριτσακι ειπε να πανε οι δυο τους με τον αντρα της και εγω πιστευω οτι θα βοηθησει πολυ. Κανονες καλλιοπη κατα την γνωμη μου και ορια νομιζω οτι πρεπει να θετεις και εσυ εισαι γυναικα του πατερα της φυσικα παντα διακριτικα. ( αλλα θα σου πω περισσοτερα μετα την τριτη )

Black sheep αυτο με το σινεμα ιδια ταινια μεσα στο σκ το εχει ζητησει και η δικη μου το ιδιο με τον πατερα σου απαντησα .Αχχχχ υπομονη καλλιοπη ....και στο ξαναλεω τυχερη η μικρη που σε εχει .

[babyprince]

[babyprince εχεις δικιο σε αυτα που λες αλλα σκεψου οτι εσυ γνωρισες τα παιδια μικρα. η καλλιοπη μεσα στην εφηβεια που γενικα ειναι αντιδραστικα σε ολα Οσο για τον ειδικο δεν ειπε να παει το κοριτσακι ειπε να πανε οι δυο τους με τον αντρα της και εγω πιστευω οτι θα βοηθησει πολυ. Κανονες καλλιοπη κατα την γνωμη μου και ορια νομιζω οτι πρεπει να θετεις και εσυ εισαι γυναικα του πατερα της φυσικα παντα διακριτικα. ( αλλα θα σου πω περισσοτερα μετα την τριτη )

Black sheep αυτο με το σινεμα ιδια ταινια μεσα στο σκ το εχει ζητησει και η δικη μου το ιδιο με τον πατερα σου απαντησα .Αχχχχ υπομονη καλλιοπη ....και στο ξαναλεω τυχερη η μικρη που σε εχει .

 

Ναι το ανέφερα αυτό ότι ακριβώς γι αυτό το λόγο για μένα ήταν πιο εύκολο. Όχι ότι δεν υπήρξαν λόγια του στυλ "Αυτή που χώρισε τη μαμά από τον μπαμπά" και άλλα (ενώ δεν έγινε έτσι).

Αλλά με κανόνες, επιπλήξεις και ζόρι δεν θα καταφέρει να πλησιάσει το παιδί αυτό.

[mousmoulitsa]

[babyprince εχεις δικιο σε αυτα που λες αλλα σκεψου οτι εσυ γνωρισες τα παιδια μικρα. η καλλιοπη μεσα στην εφηβεια που γενικα ειναι αντιδραστικα σε ολα Οσο για τον ειδικο δεν ειπε να παει το κοριτσακι ειπε να πανε οι δυο τους με τον αντρα της και εγω πιστευω οτι θα βοηθησει πολυ. Κανονες καλλιοπη κατα την γνωμη μου και ορια νομιζω οτι πρεπει να θετεις και εσυ εισαι γυναικα του πατερα της φυσικα παντα διακριτικα. ( αλλα θα σου πω περισσοτερα μετα την τριτη )

Black sheep αυτο με το σινεμα ιδια ταινια μεσα στο σκ το εχει ζητησει και η δικη μου το ιδιο με τον πατερα σου απαντησα .Αχχχχ υπομονη καλλιοπη ....και στο ξαναλεω τυχερη η μικρη που σε εχει .

 

Ναι το ανέφερα αυτό ότι ακριβώς γι αυτό το λόγο για μένα ήταν πιο εύκολο. Όχι ότι δεν υπήρξαν λόγια του στυλ "Αυτή που χώρισε τη μαμά από τον μπαμπά" και άλλα (ενώ δεν έγινε έτσι).

Αλλά με κανόνες, επιπλήξεις και ζόρι δεν θα καταφέρει να πλησιάσει το παιδί αυτό.

 

Συμφωνώ 100% δεν το εννουσα ακριβως ετσι αν αρχισει τωρα τα μαλωματα και τις επιπληξεις το εχασε το παιχνιδι , απλα οτι θα πρεπει να εχει καποια συμμετοχη , να μπορει να της κανει μια παρατηρηση οχι με στυλ επιπληξης ή μαλωματος....τεσπα δεν ξερω πραγματικα και εγω χαμενη ειμαι περι του θεματος το ψαχνω. Και σιγουρα καποια στιγμη (οσο καλη και διακρτικη να ειναι ) θα ακουσει το εσυ μην ανακατευεσαι δεν εισαι η μαμα μου ...

[babyprince]

Συμφωνώ 100% δεν το εννουσα ακριβως ετσι αν αρχισει τωρα τα μαλωματα και τις επιπληξεις το εχασε το παιχνιδι , απλα οτι θα πρεπει να εχει καποια συμμετοχη , να μπορει να της κανει μια παρατηρηση οχι με στυλ επιπληξης ή μαλωματος....τεσπα δεν ξερω πραγματικα και εγω χαμενη ειμαι περι του θεματος το ψαχνω. Και σιγουρα καποια στιγμη (οσο καλη και διακρτικη να ειναι ) θα ακουσει το εσυ μην ανακατευεσαι δεν εισαι η μαμα μου ...

 

Εξαρτάται πώς θα το χειριστεί. Πρέπει να παρουσιάσει τη μαμά της ως Θεά. Να μην την ρίξει ποτέ στα μάτια της.

[kalliopi71]

Βρε κοριτσια... ποσο παρηγορια βρισκω στα λογια σας...

Δεν εχω κοιμηθει ολο το βραδυ... ο αντρας μου εκανε το λαθος και ρωτησε τη μικρη χθες αν προτιμα αγορακι ή κοριτσακι για αδελφακι και...... ας μη σας το περιγραψω καλυτερα... Αρκει να σας πω πως μας εκαναν παρατηρηση απο το κατω διαμερισμα για να κανουμε λιγο ησυχια...

Και αν ειναι δυνατον!!! Εκανα το μεγαλυτερο λαθος... της ειπα πως ενταξει δεν θα κανουμε παιδακι... Τι μου 'ρθε.... εννοειται πως θελω να κανω παιδι... τοσο καιρο το αναβαλλουμε για να μην ερθει κι'αλλη κεραμμυδα στη μικρη... Αλλα ημουν τοσο κουρασμενη και η μικρη τοσο απελπισμενη... Πως θα το παρω πισω τωρα...

Καλα εμεις δεν θελουμε παιδοψυχολογο... το Φρουντ θελουμε αυτοπροσωπως...

 

Babyprince εσυ εκανες παιδια? Και αυτος ο συλλογος μπορει να πεισει τον αντρα μου να παμε σε παιδοψυχολογο? (humor) αν και μετα τα χθεσινα δεν νομιζω να θελω και αλλα επιχειρηματα...

 

mousmoulita ποτε πεφτει η τριτη?

 

blackship αυτο που λες για τη μαμαδιστικη συμπεριφορα... το ξερω... και εγω το σκεφτομαι συνεχεια και ολο αποφευγω αυτου του ειδους τις επαφες.. ομως γμτ... αυτος ο κοσμος που ζουμε χρειαζεται ακριβως αυτο... περισσοτερη αγαπη... κανενας δεν επαθε τιποτα απο υπερβολικη αγαπη... και ειλικρινα σου μιλαω... δεν εχω καμια προθεση να της το παιξω μαμα... και νομιζω πως της το δειχνω αυτο... αλλα πολλες φορες -ειδικα οταν ειναι ηρεμη- θελω να την πιασω και να τη σφιξω στην αγκαλια μου και να της πω... βλεπεις βρε χαζουλα ποσο σε θελω στη ζωη μου... και να της ορκιστω πως ολα θα πανε καλα...

 

Εντωμεταξυ... εχετε προσεξει πως ολες οι σειρες στη τηλεοραση δειχνουν δισλειτουργικες οικογενειες? Αυτη η Patty πραγματικα μου εχει διαλυσει το νευρικο μου συστημα....

[mousmoulitsa]

Βρε κοριτσια... ποσο παρηγορια βρισκω στα λογια σας...

Δεν εχω κοιμηθει ολο το βραδυ... ο αντρας μου εκανε το λαθος και ρωτησε τη μικρη χθες αν προτιμα αγορακι ή κοριτσακι για αδελφακι και...... ας μη σας το περιγραψω καλυτερα... Αρκει να σας πω πως μας εκαναν παρατηρηση απο το κατω διαμερισμα για να κανουμε λιγο ησυχια...

Και αν ειναι δυνατον!!! Εκανα το μεγαλυτερο λαθος... της ειπα πως ενταξει δεν θα κανουμε παιδακι... Τι μου 'ρθε.... εννοειται πως θελω να κανω παιδι... τοσο καιρο το αναβαλλουμε για να μην ερθει κι'αλλη κεραμμυδα στη μικρη... Αλλα ημουν τοσο κουρασμενη και η μικρη τοσο απελπισμενη... Πως θα το παρω πισω τωρα...

Καλα εμεις δεν θελουμε παιδοψυχολογο... το Φρουντ θελουμε αυτοπροσωπως...

 

Καλημερα Καλλιοπη σε σκεφτομουν ..τον Φρουντ αυτοπροσωπως ; χαχαχα...Σε αυτο διαφερουμε ( απορω) η δικη μου ζηταει αδερφακι (ισως επειδη ειναι σιγουρη οτι δεν θελω εγω να μου παει κοντρα χαχα )

 

Babyprince εσυ εκανες παιδια? Και αυτος ο συλλογος μπορει να πεισει τον αντρα μου να παμε σε παιδοψυχολογο? (humor) αν και μετα τα χθεσινα δεν νομιζω να θελω και αλλα επιχειρηματα...

 

mousmoulita ποτε πεφτει η τριτη?

 

σε δυο μερες...υπομονη

 

blackship αυτο που λες για τη μαμαδιστικη συμπεριφορα... το ξερω... και εγω το σκεφτομαι συνεχεια και ολο αποφευγω αυτου του ειδους τις επαφες.. ομως γμτ... αυτος ο κοσμος που ζουμε χρειαζεται ακριβως αυτο... περισσοτερη αγαπη... κανενας δεν επαθε τιποτα απο υπερβολικη αγαπη... και ειλικρινα σου μιλαω... δεν εχω καμια προθεση να της το παιξω μαμα... και νομιζω πως της το δειχνω αυτο... αλλα πολλες φορες -ειδικα οταν ειναι ηρεμη- θελω να την πιασω και να τη σφιξω στην αγκαλια μου και να της πω... βλεπεις βρε χαζουλα ποσο σε θελω στη ζωη μου... και να της ορκιστω πως ολα θα πανε καλα...

 

με συγκινησες....

 

 

Εντωμεταξυ... εχετε προσεξει πως ολες οι σειρες στη τηλεοραση δειχνουν δισλειτουργικες οικογενειες? Αυτη η Patty πραγματικα μου εχει διαλυσει το νευρικο μου συστημα....

Εμενα να δεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! δεν την αντεχω!!!!!

 

 

Περα απο την πλακα..μηπως ηταν λαθος να την ρωτησετε αν θελει αδερφακι ; Φυσικα και θέλεις να κανεις παιδι...ισως αν απλα εμενες εγκυος και της το ανακοινωνατε ; Λεω εγω τωρα....δεν ξερω τι ειναι πιο σωστο

[Aeriko]

Ε τώρα δεν αλλάζει αυτό που έγινε αλλά μπορεί να γίνει η αιτία για μια πιο ειλικρινή συζήτηση μεταξύ σας! Δηλαδή αφήνεις να περάσει λίγος καιρός... και την πιάνεις και της μιλάς του στυλ:

 

Με βασανίζει κάτι.. θες να το συζητήσουμε; Θυμάσαι τον καυγά που έγινε για το αν θα κάνουμε παιδί εγώ και ο πατέρας σου; Με έχει στεναχωρήσει πάρα πολύ γιατί ενώ σε αγαπάω πάρα πολύ εσύ μεγαλώνεις και θα ήθελα ένα μωράκι κάποια στιγμή. Αναγκάστηκα όμως να σου υποσχεθώ ότι δεν θα κάνουμε και η μόνη που μπορεί να με απαλλάξει από αυτήν την υπόσχεση είσαι εσύ... Σκέψου το και όταν είσαι έτοιμη μου απαντάς.

 

Τίμια, ειλικρινά και με αγάπη.

[Thaumataki]

Λογικό να φέρεται έτσι...

Νιώθει πως αντικαθιστάς τη μητέρα της και νομίζει πως εσύ είσαι η αιτία που ο πατέρας της άφησε τη μητέρα της. Πότε δε θα σε δεχτεί ως ''μητέρα'' της (καταλαβαίνεις πως το λέω..) και μη ξεχνάς βρίσκεται τώρα σε ένα μεταβατικό στάδιο και τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα, όσο οδεύει προς την εφηβεία. Άμα κάνετε και μωράκι, θα γίνουν ακόμη χειρότερα τα πράματα, γιατί θα νιώσει πως η αγάπη του μπαμπά της πλέον σπάει στα τρία κι όχι πια στα δύο.

Θα σε βλέπει και ανταγωνιστικά, πως ο μπαπάς της είναι δικός της, άρα εσύ περισσεύεις.... Όλα τα κάνει για να τραβήξει τη προσοχή σας το μόνο σίγουρο!

Και ''φίλη'' να τη κάνεις με καχυποψία θα σε βλέπει του τύπου ''Τί προσπαθεί τώρα να μού δείξει αυτή;'' και μη κάνεις κάτι προσποιητά, γιατί θα το καταλάβει και δε θα σε θέλει ακόμη περισσότερο...

[kinkajoujou]

Και ''φίλη'' να τη κάνεις με καχυποψία θα σε βλέπει του τύπου ''Τί προσπαθεί τώρα να μού δείξει αυτή;'' και μη κάνεις κάτι προσποιητά, γιατί θα το καταλάβει και δε θα σε θέλει ακόμη περισσότερο...

 

Καλησπέρα, έχω κι εγώ μια θετή κόρη 16 χρόνων και σε μεγάλο βαθμό συμφωνώ με την προλαλήσασα , στο να μην κάνεις κάτι προσποιητά. Φέρσου φυσικά, απλά προσέχοντας λίγο περισσότερο τις αντιδράσεις σου.

 

Εμένα η δική μου κόρη μου είπε ότι "σε βλέπω σαν φίλη μου", αλλά είναι κάτι το οποίο το καλλιεργώ με προσοχή. Θέλω να πω ότι ναι μεν πηγαίνουμε μαζί για ψώνια, μου λέει τα αισθηματικά της κλπ κλπ, αλλά δεν θέλω να είμαι η κολλητή που τη σιγοντάρει σε όλα. Π.χ. όταν ήρθε να μας επισκεφτεί τα Χριστούγεννα, πήρε δώρο για ένα αγόρι με το οποίο "γίνεται παιχνίδι" όπως λέει η νεολαία ένα ακριβό πουλόβερ. Προσωπικά θεώρησα σωστό να της πω ότι ήταν ένα πολύ ακριβό δώρο, που θα ταίριαζε σε μια σχέση πολλών χρόνων κι όχι σε ένα φλερτ (όπως λέγανε οι μαμάδες μας χιχι). Είμαι δηλαδή κάτι σαν υπεύθυνη θεία . Με λίγα λόγια, αυτό που προτείνω είναι να μην πέσεις στην παγίδα να ενδίδεις πάντα και να πηγαίνεις πάντα με τα νερά της, δείξε σταθερή στάση και πιστεύω ότι αυτό θα εκτιμηθεί περισσότερο.

[babyprince]

Βρε κοριτσια... ποσο παρηγορια βρισκω στα λογια σας...

Δεν εχω κοιμηθει ολο το βραδυ... ο αντρας μου εκανε το λαθος και ρωτησε τη μικρη χθες αν προτιμα αγορακι ή κοριτσακι για αδελφακι και...... ας μη σας το περιγραψω καλυτερα... Αρκει να σας πω πως μας εκαναν παρατηρηση απο το κατω διαμερισμα για να κανουμε λιγο ησυχια...

Και αν ειναι δυνατον!!! Εκανα το μεγαλυτερο λαθος... της ειπα πως ενταξει δεν θα κανουμε παιδακι... Τι μου 'ρθε.... εννοειται πως θελω να κανω παιδι... τοσο καιρο το αναβαλλουμε για να μην ερθει κι'αλλη κεραμμυδα στη μικρη... Αλλα ημουν τοσο κουρασμενη και η μικρη τοσο απελπισμενη... Πως θα το παρω πισω τωρα...

Καλα εμεις δεν θελουμε παιδοψυχολογο... το Φρουντ θελουμε αυτοπροσωπως...

 

Babyprince εσυ εκανες παιδια? Και αυτος ο συλλογος μπορει να πεισει τον αντρα μου να παμε σε παιδοψυχολογο? (humor) αν και μετα τα χθεσινα δεν νομιζω να θελω και αλλα επιχειρηματα...

 

mousmoulita ποτε πεφτει η τριτη?

 

blackship αυτο που λες για τη μαμαδιστικη συμπεριφορα... το ξερω... και εγω το σκεφτομαι συνεχεια και ολο αποφευγω αυτου του ειδους τις επαφες.. ομως γμτ... αυτος ο κοσμος που ζουμε χρειαζεται ακριβως αυτο... περισσοτερη αγαπη... κανενας δεν επαθε τιποτα απο υπερβολικη αγαπη... και ειλικρινα σου μιλαω... δεν εχω καμια προθεση να της το παιξω μαμα... και νομιζω πως της το δειχνω αυτο... αλλα πολλες φορες -ειδικα οταν ειναι ηρεμη- θελω να την πιασω και να τη σφιξω στην αγκαλια μου και να της πω... βλεπεις βρε χαζουλα ποσο σε θελω στη ζωη μου... και να της ορκιστω πως ολα θα πανε καλα...

 

Εντωμεταξυ... εχετε προσεξει πως ολες οι σειρες στη τηλεοραση δειχνουν δισλειτουργικες οικογενειες? Αυτη η Patty πραγματικα μου εχει διαλυσει το νευρικο μου συστημα....

 

Φυσικά και έκανα και τίποτα στον κόσμο δε θα με σταμάταγε να κάνω. Ο μπεμπούλης μου είναι τώρα 8 μηνών και τα παιδιά του άντρα (με μία μικρή πολύ μικρή νότα ζήλιας) τον υπερλατρεύουνε... Μάλιστα νομίζω πως άλλαξα και εγώ στα μάτια τους ξανά. Είμαι κάτι σαν γενική μαμά. Έτσι ήθελαν να με λένε και πριν αλλά τώρα πήρα και την βούλα.

 

Μήν σκέφτεσαι όπως σου είπα ακόμα παιδοψυχολόγο. Μήν προσπαθήσετε να της το πέξετε γονείς ή να την ρωτάτε για τα προσωπικά σας. Μην κάνετε τίποτα παρά μόνο ένα.

 

Χτύστε στο μυαλό της αναμνήσεις: βγήτε βόλτες, πηγαίντε θέατρο, πλανητάριο, εκδρομή, καλέστε φίλους, παραγγείλτε ταινίες και δείτε με ποπ κορν.

 

Και τίποτα μη λέτε για την μαμά της...

 

Νομίζω πως μόλις περάσετε επιτυχώς το πρώτο βήμα που θα σας πάρει 1-2 χρόνια, τα υπόλοιπα θα έρθουν φυσιολογικά.

Γιατί να την ρωτήσετε για άλλο παι΄δί... δεν ρωτιούνται αυτά, ειδικά από τώρα. Και το εγχείρημα να το κάνεις.

[kinkajoujou]

Χτύστε στο μυαλό της αναμνήσεις: βγήτε βόλτες, πηγαίντε θέατρο, πλανητάριο, εκδρομή, καλέστε φίλους, παραγγείλτε ταινίες και δείτε με ποπ κορν.

 

Σε αυτό συμφωνώ απόλυτα

[goody]

Οι γονεις μου χωρισαν οταν ημουν 9 και αν και εγω ημουν πιο ''καλο'' κοριτσακι, ημουν ευγενικη κτλ αυτο που ενιωθα προς τη σχεση του πατερα μου ηταν ανταγωνισμος. Οχι γιατι στη θεση της θα ηθελα τη μαμα μου αλλα γιατι ο μπαμπας μου ηταν δικος μου! Για την ακριβεια δεν ειχα προβλημα μαζι της μεχρι μια φορα που την ειδα να του χαιδευει το χερι και να τον φιλαει στο μαγουλο (!!!), εκει μου βγηκε μια ζηλεια, ηθελα να νιωθω οτι ο μπαμπας μου με αγαπαει πιο πολυ απο αυτην.Μπορει γιαυτο να θελει να γινεται το δικο της συνεχεια, για να εισπρατει την αδυναμια που της εχει ο μπαμπας της.

Αυτο για το παιδι γιατι της το ειπατε βρε παιδια? Πρεπει να την κανετε να νιωσει ασφαλεια, οτι ειναι η μικρη σας, η αδυναμια σας, οτι η οικογενεια της δεν αλλαξε απλως προστεθηκες κι εσυ στη ζωη της Καλλιοπη και οτι εχεις ερθει για καλο και οχι για να τη χωρισεις απο τον μπαμπα της ή για να φτιαξετε καινουργια οικογενεια και αυτη να ειναι ο επισκεπτης..

Ειναι δυσκολες καταστασεις αλλα απο αυτα που διαβαζω νομιζω θα το χειριστεις πολυ καλα γιατι νοιαζεσαι και προσπαθεις και θα σου το αναγνωρισει και η μικρη αυτο καποια στιγμη!

[Anastasia92]

Πιστεύω πως η μικρή "τρώει" το ίδιο πακέτο που έφαγε η goody από πάνω μου!

Σκέψου πως κάποτε τον είχε στην διάθεση της ανά πάσα στιγμή, άνοιγε την πόρτα του σπιτιού της και τον είχε εκεί πέρα και γενικά ήταν ο μπαμπάς ΤΗΣ (δικός της-δεν άπλωνε κανένας χέρι!) και ξαφνικά η πριγκίπισσα έχασε το κάστρο! Δεν φταις εσύ και προς Θεού ούτε ο άντρας σου, απλά αυτά τα πράγματα είναι σε θέση να δει αυτό το 11χρονό κορίτσι και μη ξεχνάς πως μπαίνει στην εφηβεία, οι ορμόνες έχουν τρελές ταχύτητες, συν και όλα αυτά που έχει (σχολεία-φροντιστήρια-φίλες!)

Φροντίστε οι ώρες που περνάει μαζί σας να είναι μια "διέξοδος" από την καθημερινότητα, σαν ένα διάλειμμα, όπως είπαν και παραπάνω χτύστε αναμνήσεις-στιγμές και χαρίστε της χαμόγελα και αγάπη! Μη ξεχνάς όμως να τους αφήνεις και λίγο μόνους τους για καμιά βόλτα ή ένα μεσημέρι για φαγητό για να νιώθει πως παραμένει η πριγκίπισσα και δεν έχει χάσει τίποτα! Περάστε της το μήνυμα πως όλοι εσείς (εσύ-άντρα σου-μητέρα της) την νοιάζεστε, την αγαπάτε και πως έχει ξεχωριστή θέση για τον καθένα!Όσο για το παιδί που της κάνατε συζήτηση, ήταν λίγο λάθος, έπρεπε να γίνει αργότερα αλλά δεν πρόκειται να σου πω τίποτα -έτσι νιώσατε και έτσι κάνατε-!

 

Με τη μητέρα της έχετε καλές σχέσεις; μπορείτε να μάθετε ποια είναι η συμπεριφορά της μικρής μαζί της; να βρείτε μια λύση όλοι μαζί τέλος πάντων, νομίζω πως με καλή συνεννόηση θα κάνετε καλή δουλειά!!!