Anastasia92

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    96
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Τζα!Να'μαι πάλι! Άνοιξα το θέμα το 2010 και πραγματικά όσο βλέπω το πως έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε τόσο πιστεύω ότι η μοίρα κάνει τρελά παιχνίδια... Πλέον λόγο της οικονομικής κατάστασης,λόγο του ότι πλέον ο μισθός στο σπίτι είναι ένας καθώς σταμάτησαν τη μητέρα μου από την εργασία της,λόγο της κούρασης σωματικής και ψυχικής οι καυγάδες έχουν σταματήσει, μια μουρμούρα επικρατεί και αυτό σπάνια... Δεν ξέρω τι προτιμώ,τις φωνές και τους καυγάδες ή την κατάσταση που επικρατεί πλέον... γνωστοί-άγνωστοι μέσα στο σπίτι,ανταλλάζουμε 2 κουβέντες και αυτές για πρακτικούς λόγους και μετά τέλος... και ένα πιτσιρίκι που έχει ξεπεταχτεί να τριγυρνάει σαν τι σβούρα και να προσπαθεί να μας κάνει να γελάσουμε... Πιστεύω ότι κουράστηκαν, ότι κουράστηκαν πολύ, και πλέον το μόνο που κάνουν είναι να αγνοούν ο ένας τον άλλον...τώρα αυτό είναι κάλο;...δε ξέρω πραγματικά δε ξέρω... Έχω μάθει τόσα πράγματα μέσα από όλες αυτές τις καταστάσεις που πλέον ούτε θυμωμένη είμαι, ούτε στεναχωρημένη, ίσα-ίσα χαίρομαι... το μόνο που λίγο με φοβίζει είναι πως ώρες ώρες σε κάτι συζητήσεις περι ανέμων και υδάτων με φίλους και γνωστούς λέω "εγώ πάντως όταν θα ανοίξω το δικό μου σπίτι ΔΕΝ αυτό ΔΕΝ εκείνο ΔΕΝ το άλλο" και αφήνω να εννοηθεί πως δεν θα γίνω ίδια μούτρα με τους δικούς μου,όμως πως μπορώ να το ξέρω αυτό; καθώς μεγαλώνω και τα σκέφτομαι πόσο πολύ το φοβάμαι αυτό... Έχω κάνει μια σχέση με έχει βοηθήσει πολύ, με έχει ανεβάσει πολύ, είναι ένας σημαντικός λόγος που κάνω υπομονή, αλλά ώρες ώρες όταν "μαλώνω" κυρίως για χαζομάρες μαζί του, τρομάζω με τον εαυτό μου, τρομάζω πολύ, γιατί μετά από λίγο καταλαβαίνω ότι είμαι ίδια με αυτούς σε κάθε είδους καυγά, ολόιδια, από το τρόπο που μιλάω,μέχρι και το τρόπο που κουνάω τα χέρια μου και απορώ, αφού το κάνω τώρα αυτό σε απλές διαφωνίες άλλες σημαντικές άλλες ασήμαντες, ποιος μου λέει ότι δεν θα τα κάνω και αργότερα, στο ίδιο μου το σπίτι, στα ίδια μου τα παιδιά? Συγνώμη αν σας κούρασα αλλά ήθελα να τα πω, καλό ΣΚ!
  2. Καταρχήν ένα μεγάλο ευχαριστώ και πάλι!Το ξέρω χάθηκα, αλλά δεν είχα ιντερνετ στο σπίτι για τεχνικούς λόγους, μετά ξεχάστηκα τελείως και σήμερα όταν έβλεπα τα μειλ ωπ! μηνυματα απο το φορουμ! Λοιπόν για να μην τα πολύλογω,τα πράγματα είναι απλά, τα σκατ*σα στη κυριολεξια αλλά το ευχαριστήθηκα τόσο μα τόσο πολυυ!! Παννελαδικές πάτο, πιο χαμηλά δε γίνεται, αλλά δε στεναχωρέθηκα,τσουκ! θεός είναι μεγάλος τον επόμενο χρόνο,ξανά πάλι, θα κοιτάξω με το πτυχίο από το σχολείο να βρω τίποτα σχετικό, και του χρόνου βλέπουμε τι και πως... με έξουξε λίγο το φροντηστήριο πεταμένα λεφτά, αλλά τι να κάνουμε; Πάνε και τα λεφτά της δουλείας 1,5 χρόνου, αλλά ούτε για αυτό στεναχωρέθηκα, έκανα τα μεγαλύτερα ψώνια της ζωής μου + ονειρεμένες διακόπες με μεγάλη διάρκεια (να χει 2 βδομάδες που γύρισα στο "αγαπημένο" σπίτι).. Δεν ασχολούμαι πια, πραγματικά τα έχω αφήσει όλα πίσω, βέβαια τις ώρες που είμαι σπίτι χαλιέμαι λίγο, αλλά όχι που τσακώνονται,είναι που φωνάζουν και δεν μπορώ να ακούσω τι λένε στη τηλεόραση (ναι-ναι για τέτοια αναισθησία πλέον)!! Στόχος πλέον να βρω δουλεία, κάτι σχετικό με το χάρτι από το σχολείο, κούτσα κούτσα λεφτά και μετά τους χαιρετάω όλους,φεύγω τελείως από το σπίτι και άντε να με βρουν! Μπορώ να πω άνετα πως ξέφυγα λίγο τώρα το καλοκαίρι, αλλα το έκανα για ΕΜΈΝΑ, έτσι ρε! ήθελα να περάσω και εγώ λίγο καλά, τώρα που το έκανα θα αρχίσω σιγά σιγα να επανέρχομαι! Φιλιά!

  3. Διαφημίσεις


  4. να ρωτήσω κάτι; όταν λες περιστασιακά εννοείς πχ. ζητάει η ανηψιά σου όποτε χρειάζεται ή της δίνουν όποτε έχουν; γιατί δε ξέρω αν είδες παραπάνω αλλά εγώ είπα πως έπερνα 20 ευρώ το μήνα, και επειδή όπως λες και εσύ τα περισσότερα έφευγαν σε σαχλαμάριες,μου τα έδεινε ο μπαμπάς μου "σπασμένα", δηλαδή 4-5 ευρώ για το καπνό (1 καπνό την βδομάδα) και μου έδεινε και 5 ευρώ για εμένα-μετά από 3 μέρες πχ. άλλα 5,και έτσι φτάναμε στα 20 ευρώ την βδομάδα,και κάτι άλλο που είπες για τα λεφτά στην άκρη, εγώ δεν το έκανα ποτέ αυτό, υπήρχαν μέρες όμως που δεν ξόδευα λεφτά και μου μένανε πχ τα 5 ευρώ στην τσέπη,μόλις μου έκανε κίνηση ο μπαμπάς να βγάλει λεφτά του έλεγα "άσε έχω τα 5 από προχθες" εκείνος μου τα έδεινε κανονικότητα μου έκλεινε το μάτι πονηρά και μου έλεγε "πάρτα και κρύψτα κάπου στην άκρη" εεε αυτό έκανα και είχαν μαζευτεί αρκετά,πλέον τα λεφτά γίναν λαπ-τοπ....! πάντως και το "κομπόδεμα" παίζει μεγάλο ρόλο και είναι καλός τρόπος να το μαθαίνει μέσα από το χαρτσιλίκι του,να μάθει να κουμαντάρει λίγο "απολαύσεις"του και τα λεφτά του....
  5. Στα 14-15 μου έδιναν 20 ευρώ κάθε εβδομάδα-μαζί με τα σ/κ όμως, δλδ 7 μέρες=20 ευρώ Στα 16-17 μου έδιναν πάλι 20 ευρώ+4-5 ευρώ για τον καπνό μου (θα ακουστεί τρελό που μου αγόραζαν τσιγάρα όμως δεν είναι έτσι,τους πείραζε που κάπνιζα όμως δε ήθελαν να παίρνω από άλλους τσιγάρα πιστεύω φαντάζεστε το λόγο πολλά γίνονται πλέον,οπότε μου το αγόραζαν αυτοί) αλλά το σ/κ όταν έβγαινα για ποτό μου έδιναν 60-70 ευρώ (ps: εννοείται πως δεν μου τα έδειναν για να τα φάω όλα,απλώς σε περίπτωση που γίνει κάτι και να θέλω να σηκωθώ να φύγω από το μαγαζί να έχω πάνω μου λεφτά) όμως όχι κάθε σ/κ έβγαινα 1 σ/κ το μήνα για ποτό,τα υπόλοιπα στην καφετέρια της γειτονιάς...! Πλέον στα 18 που δουλεύω δε με πληρώνουν τίποτα,δεν το επιτρέπω εγώ....άσε που σταμάτησα και το τσιγάρο και μου μένουν 20 ευρώ+ κάθε μήνα στη τσέπη!
  6. beloved δεν την πήραν από τα μούτρα, απλώς η συγκεκριμένη κοπέλα το έχει ξανάπάθει αυτό,και είχε ανοίξει ανάλογο τοπικ πριν κάτι μήνες! για αυτό έχει αυτή την επίθεση τώρα.....
  7. Εγώ είχα βγάλει πέρσυ τέτοιο καιρό,είχα πάει στο φαρμακείο που το έχει μια φίλη μας και μου είχε δώσει κάτι αλοιφές και κάτι σταγόνες που σε 15-20 μέρες έκαναν δουλειά,όμως το καλοκαίρι ξαναέβγαλα, δεν το έδωσα σημασία και τον αύγουστο που μας πέρασε έκανα την επέμβαση! Ούτε να το θυμαμαι δε θέλω,γιατί εμένα δεν μου έκανα ολική αναισθησία αλλά τοπική-κι όμως ένιωθα τα πάντα,πάλι καλά δεν το έβλεπα κιόλας γιατί μου είχαν καλύψει το πρόσωπο με ένα πράγμα που είχε τρύπα στο σημείο του ματιού με το χαλάζιο (αν και αυτό αν θυμάμαι καλά γίνεται για να αποφύγει τυχόν επαφή με μικρόβια από το πρόσωπο)... τέλος πάντων είχα πονέσει είναι η αλήθεια-πάλι καλά είχα καλό γιατρό μου μιλούσε για το εξοχικό του και πέρασε η ώρα γρήγορα!μετά από αυτό είχα το μάτι καλυμμένο 2-3 μέρες όμως από περιέργια δεν άντεξα και άνοιξα λίγο να το δω, ήταν όπως τα λέει η vickyk. λίγο πρησμένο και μελανιασμένο! πάντως να το κοιτάξεται όσο πιο γρήγορα γίνεται!μη το αφήνετε!
  8. Στη μαμά σου να φανταστώ δεν μιλάει έτσι; αλλά και να μη μιλάει, όπως λες η μαμά σου νοιάζεται για εσάς, δεν του έχει πει ποτέ τίποτα; όχι να φωνάξει την ώρα που γίνεται το σκηνικό,να τον πιάσει κάποια στιγμή που είναι οι δυό τους μόνοι και να του πει "το και το φίλε, είναι ΠΑΙΔΙΆ ΣΟΥ, ή γίνεσαι άνθρωπος και κατα επέκταση πατέρας ή φεύγεις από εδώ μέσα"! Να τον κάνεις πατέρα δεν μπορείς,στο λέω εγώ που κάηκα από τέτοια υπόθεση και ακόμη έχω τα εγκαύματα μέσα μου! μπορείς να τον κάνεις άνθρωπο όμως, το ότι σε έφερε στη ζωή ένα βράδυ δε του δίνει το δικαίωμα να σε κάνει σκουπίδι όπως λες-γιατί πολύ απλά είσαι άνθρωπος-μια ελεύθερη προσωπικότητα που όχι μόνο πρέπει αλλά έχει την υποχρέωση ως ανθρώπινο όν να σε σέβεται ανεξάρτητα αν είναι πατέρας σου ή όχι! και εγώ έχω θέμα με το πατέρα μου-όμως ΠΟΤΈ δεν του έδωσα καν το δικαίωμα να μιλήσει έτσι για εμένα ή την μάνα μου πόσο μάλλον για την αδερφή μου! άμα το ξανά κάνει, πολύ απλά πέρνεις τα παπουτσάκια σου-τα βάζεις-και πρωτού φύγεις του λες "δικό σου δημιούργημα είμαι,εσύ με έκανες έτσι" πράγμα που δεν είναι αλήθεια, όπως είπα πάνω δεν ήμαστε δημιούργημα ή ιδιοκτησία ΚΑΝΕΝΌΣ απλώς έτσι όπως είναι ο πατέρας σου μόνο αυτό θα τον ταρακουνήσει!
  9. όχι βρε, είμαι μικρό ακόμη απλά το πήρα απόφαση και το έκοψα
  10. Εγώ έχω 2 βδομάδες+ να το βάλω στο στόμα μου το σίχαμα! Το πήρα απόφαση ένα βράδυ, είπα το τελευταίο σου, από αύριο τέλος....όμως όταν είπα το τελευταίο δεν εννοούσα τσιγάρο ΑΛΛΆ ΠΑΚΈΤΟ! το έκανα ΌΛΟ σε 3-4 ώρες,ήρθα και έσκασα, με έπιασε ένας βήχας άλλο πράγμα και με κόπηκε η αναπνοή, εεε μετά από αυτό το σιχάθηκα δεν το σκέφτηκα καν να ξανακάνω..............! Ακραίο αυτό που έκανα, αλλά σε εμένα έπιασε,και συνεχίζω ακάθεκτη....!!!! Καλή δύναμη κορίτσια, όλα μια ιδέα είναι, πείτε ένα γερό ΤΈΛΟΣ και καθαρίσατε...!
  11. Αφού το λέει η ψυχούλα σου,να το κάνεις! Αν ήσουν μικρότερη θα σου έλεγα να κάνεις φρένο και να περιμένεις λίγο,όμως την περίπτωση σου σε πιέζει ο χρόνος! επίσης δεν θα είσαι η μόνη ανύπαντρη μητέρα με δότη σπέρματος (και γενικά η μόνη ανύπαντρη), υπάρχουν τόσες και τόσες και τα έχουν καταφέρει περίφημα! Είδαμε και άλλα παιδιά που μεγάλωσαν και με τους δύο γονείς (βλέπε εμένα), αγάπη να έχεις μέσα σου όλα τα άλλα γίνονται! Να το κάνεις-να το κάνεις-να το κάνεις! Δες και την ταινία the back-up plan,είναι για μια ανύπαντρη γυναίκα που αποφασίζει να κάνει παιδί με αυτό το τρόπο και αμέσως μετά την διαδικασία με το που βγαίνει από το κτήριο συναντάει τον άντρα της ζωής της! θα σε βοηθήσει
  12. Anastasia92

    Αδέλφια: δώρο ζωής;

    Εννοείται πως είναι! Εγώ τουλάχιστον για την αδερφή μου σκοτώνω και άνθρωπο... την έχω τόσο μα τόσο ψηλά και δε νομίζω αυτό να καταφέρει να το αλλάξει κανείς και τίποτα! μετά από 20-30 χρόνια που θα έχουν φύγει οι γονείς μου πιστεύω πως αν δεν είχα την αδερφή μου δεν θα είχα κάτι να με κρατάει σε επαφή με τις αναμνήσεις μου (από παιδικά-εφηβικά χρόνια), και ένα χέρι οικείο να με αγκαλιάσει!! είμαι και άτομο που φοβάται την μοναξιά, οπότε........................................
  13. αυτό το έκανα μικρή (1 έτους) σε μεγάλο βαθμό, να μένω με ανοιχτό το στόμα και να τρέχει σάλιο στο πλάι,με έχουν και φωτογραφία! Κλείνε την τηλεόραση και τράβα του την προσοχή με κάτι άλλο! Σε συζητήσεις που έχω κάνει κατά καιρούς με γνωστούς,κατέληξα στο συμπέρασμα πως μάλλον τους κάνει εντύπωση η γρήγορη αλλάγη χρωμμάτων και προσώπων! Τώρα δε θύμαμαι γιατί το έκανα εγώ για να σου πω στα σίγουρα,πάντως πιστεύω πως είναι για το παραπάνω λόγο που ανέφερα
  14. Ωχ ανοίξαμε πληγές τώρα! Βασικά πιστεύω, πως πλέον έχει παρεξηγηθεί πολύ ο όρος "φίλες-φίλοι", έγω τους λέω γνωστούς! Βγαίνω μαζί τους για ένα καφέ-ποτό-φαί, περνάω καλά με το χαβαλέ που κάνουμε,με τα αστεία μας,με τις καφρίλες μας, αλλά μέχρι εκεί! είναι άτομα απλά για να περνάμε καλά και δεν το εννοώ με την ένοια "είμαι καλοπερασάκιας και χέστηκα για αυτούς" το λέω με την έννοια πως τέτοια άτομα δεν έχουν να μου προσφέρουν τίποτα παραπάνω από ένα ξέγνιαστο απόγευμα! Και από την άλλη υπάρχουν οι ΦΊΛΟΙ και εννοώ οι καθαροί φίλοι χωρίς τίτλους όπως κολλητη-best friend κλπ κάτι τέτοια τα θεωρώ σαχλαμάρες (με το συμπάθιο).... Είχα-έχω-και θα έχω τρελά προβλημάτα-στεναχώριες με οικογενειακά θέματα, ξες ποιους θεωρώ φίλους;;;; αυτούς που όταν τους πέρνω 4 τα ξημερώματα και τους λέω με κλάματα και υστερία ""ΤΡΈΧΑ, ΘΈΛΩ ΝΑ ΒΓΩ ΈΞΩ, ΔΕΝ ΑΝΤΈΧΩ ΕΔΩ ΜΈΣΑ"", και αυτοί μετά από 5 λεπτά το πολύ είναι κάτω από το σπίτι και χτυπάνε κουδούνια! αυτοί ΝΑΙ είναι φιλοί! είναι εκεί αναπάσα στιγμή-όποτε τους χρειαστώ και εννοείται πως το ίδιο κάνω και εγώ για αυτούς! υπάρχουν φίλοι με αρχίδ*α και αρχίδ*α φίλοι! στο χέρι σου είναι να τους ξεχωρίσεις!και να θυμάσαι, μην έχεις ούτε στον κ*λο σου εμπιστοσύνη, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χ*σεις.................................!
  15. Anastasia92

    Ηρθε η ωρα..

    Εγώ θα συμφωνούσα με την kinkajoujou, όμως υπάρχει ένα τεράστιο κομμάτι στην μέση.....το παιδί δεν τον ξέρει.... Έχει στο μυαλουδάκι της πως ο κύριος που μίλησε στο τηλέφωνο είναι ο μπαμπάς της και κατ'επέκταση ο κύριος στην φωτογραφία πάνω στην τηλεόραση,φυσικό είναι να έχει περιέργεια να τον δει,να μιλήσει,να παίξει μαζί του, όμως ποιος μπορεί να είναι σίγουρος για το πόσο το θέλει; η μικρή μπορεί να τον δει μια ώρα και να θέλει να φύγει ή μπορεί να είναι μαζί του όλη μέρα και μετά να μη ξεκολλάει........ Είναι μικρούλα ακόμη για ταξίδια μοναχούλα της, πόσο μάλλον για να ζήσει όλα αυτά μακριά από τη μαμά της (μπαμπάς-νέα σύντροφος-παιδιά-σκυλιά....)....άποψη μου, κρατήστε μια τηλεφωνική-skypιστική ή όποια άλλη επαφή είναι εφικτή μαζί του για κάποιο χρονικό διάστημα, όταν μπορέσει ας έρθει ΑΥΤΌΣ ελλάδα να την δει, να περάσουν κάποιες μέρες μαζί και μετά το καλοκαίρι έχοντας σχηματίσει μια γνώμη η μικρή για τον άνθρωπο αυτόν, κρίνεις αν θα της κάνει καλό να γνωρίσει την καθημερινότητα του και την νέα του οικογένεια........
  16. Συμφωνώ απολύτως! Όμως έχω μια απορία, κακώς ή καλώς υπάρχει αυτή η "βαθμολογία" η οποία μας αγχώνει-μας ταλαιπωρεί κλπ, δεν μπορώ να καταλάβω όμως τη τρέλα τους πιάνει τους γονείς εκείνη την περίοδο, θέλω να πω (και χωρίς να προσβάλω κανέναν) στο ίδιο σπίτι δε ζουν με τα παιδιά τους; δεν τα "παρακολουθούν" για το αν διαβάζουν ή όχι; φυσικό δεν είναι αν ένα παιδί είναι αδιάφορο και δεν διαβάζει να έχει γενικό 12 ή και 13; προς τι η έκπληξη και η στεναχώρια και τα νεύρα;;; δεν ξέρεις τι κάνει το παιδί σου; Και εγώ ποτέ δεν είχα καλούς βαθμούς, από το γυμνάσιο ακόμη, μπορεί να κάθομαι και 4-6 ώρες πάνω από το βιβλίο και να πολεμάω να καταλάβω δύο σειρές, όμως ποτέ η μαμά μου δεν φώναζε όταν έβλεπε τα 13 γιατί ήξερε τι προσπάθεια κάνω ή το πόσο διαβάζω, εδώ καλά-καλά όταν μιλούσε με τους καθηγητές ΠΟΤΈ δεν ρωτούσε για την πρόοδο μου μάλιστα μου έλεγε "αφού τα βλέπω, τα ίδια έχεις, τι να πάω να με πουν "είναι έξυπνη θέλει κι άλλη προσπάθεια;;", ρωτούσε μόνο για το τι μπορεί να κάνει για να με βοηθήσει να τα καταλάβω γιατί ήξερε πόσο παιδεύομαι, πλέον που παίρνω μόνη μου βαθμούς(ενήλικας και καλά ) δεν ασχολείται καν με τους βαθμούς που είναι τυπωμένοι στο χαρτί, με ρωτάει αν είμαι ευχαριστημένη για το επίπεδο μου και τελειώνει η ιστορία εκεί, όμως βλέπω άλλους κι άλλους γονείς που μόλις βλέπουν ένα 12 ή ένα 13 αρχίζουν τα "γιατί και πως" εεε τι πως ρε άνθρωπε μου;;;; εσύ που ήσουν όλο το 4μηνό; δεν έβλεπες ότι κάτι δεν πάει καλά;;;; τέλος πάντων, ταπεινή μου γνώμη είναι να κρατηθείς, να μη φωνάξεις και να συζητήσεις τι είναι αυτό που τον έκανε να χάσει τον ενδιαφέρον του και να κατεβάσει το επίπεδο του, όμως τονίζω να συζητήσεις και να μη κάνεις μονόλογο όπως κάνουν κάποιοι άλλοι,γιατί εκεί το χάνεις το παιχνίδι κατευθείαν