Δεν θ'ελω να πάω εκεί...

[mami]

Καλημέρα κορίτσια!!!

 

Είπα να σας γράψω για ένα πρόβλημα συμπεριφοράς που αντιμετωπίζω με τη μικρή μου ...μπας και με βοηθήσετε (όπως το έχετε ήδη κάνει τόσες φορές)....

 

Κάθε πρωί πηγαίνει με τη γιαγιά της παιδική χαρά....πολλές φορές λοιπόν αρνείται να πάει..."Δεν θέλω να πάω, λέει". "Βρε μας περιμένουν οι φίλοι σου, πάμε να παίξεις". Τίποτα, σκέτη άρνηση!!!

Εδώ και μία εβδομάδα είμαστε στο εξοχικό μας. Εγώ με τον άντρα μου πάμε δουλειά από εκεί (είναι σχετικά κοντά στην Αθήνα) και αυτή το πρωί πάει για μπάνιο με τη γιαγιά της. Αρκετές λοιπόν φορές έχουμε το ίδιο τροπάριο: "Δεν θέλω να πάω για μπάνιο. Θα παίξω εδώ με τα παιχνίδια μου. Σε λίγο να πάμε, σε λίγο...". Και πάει μεσημέρι...οπότε μπάνιο γιόκ!!!! Άλλες φορές μπορεί να θέλω να πάω σε μία φίλη και να την παρακαλάω ώρες να πάμε....

Έχω δοκιμάσει να της εξηγώ για ώρα, να της μιλάω ήρεμα...τίποτα

Τι να κάνω;

 

Να την αφήσω να περνάει το δικό της;

Ή να την πάρω να πάμε με το ζόρι...και με κλάμματα;;;

[SKEK]

Αν δεν θέλει να κάνει κάτι μην την πιέζετε. Είναι σε ηλικία που αν βαρεθεί στο σπίτι από μόνη της θα ζητήσει να την πάτε κάπου. Είναι στη φάση που αρχίζει να έχει άποψη. Η δικιά μου είναι 23 μηνών σχεδόν και αν την πιέσουμε να πάει κάπου που δεν θέλει, θα μας φάει από τη γκρίνια. Όταν θελήσει, από μόνη της μας ζητάει να την πάμε στις ξαδέρφες της να παίξουν ή στην παιδική χαρά ή στο πάρκο.

[elenasteraki]

Mami καλημέρα, την ίδια κατάσταση αντιμετωπίζει και μια φίλη μου και το κοριτσάκι της το οποίο τώρα είναι 4 και κάτι. Από μικρό ήταν αρκετά προσκολημένο στη μαμά του με τη διαφορά ότι όταν τελικά βρίσκονταν με γνωστά παιδάκια που συμπαθεί όπως ο γιος μου έπαιζε πολύ καλά μαζί τους και μετά δεν ήθελε να τα αποχωριστεί. Πριν λίγο καιρό για προσωπικούς λόγους την σταμάτησαν από τον παιδικό σταθμό και τότε το ''πρόβλημα'' ενώ γενικά είχε βελτιωθεί εμφανίστηκε πολύ χειρότερα...Οπότε προσπάθησε να την γράψει σε δραστηριότητες τουλάχιστον να βγαίνει κάποιες ώρες από το σπίτι αλλά και εκεί τα ίδια κλάματα ότι δεν θέλει να πάει...έφτασε σε σημείο να αρνείται όπως λες και εσύ ακόμη κα τις κούνιες. Για περίπου 3 μήνες η κατάσταση χειροτέρευε διαρκώς μέχρι που τελικά την ξαναπήγανε στον παιδικό και όλα είναι πολύ καλύτερα ευτυχώς. Η φίλη μου προσπαθούσε να της εξηγεί ότι θα πάμε να παίξουμε και φρόντιζε να κανονίζει στις βόλτες να είναι και παιδάκια που ξέρει η μικρή ότι θα περάσει καλά. Αυτό τελικά είναι και από τα λίγα πράγματα που δούλεψε. Σε κάθε περίπτωση το να την πάρεις με το ζόρι δεν θα στο πρότεινα. Ξέρω πως είναι δύσκολη κατάσταση με την έννοια ότι σκέφτεσαι μα καλά είναι δυνατόν το παιδί μου να μην θέλει να πάει βόλτα; Σχολείο πάει; Όταν βρίκσεται με άλλα παιδάκια πως αντιδρά; Εννοώ όμως γνωστά παιδάκια όχι αυτά που μπορεί να συναντήσετε τυχαία στις κούνιες.