Χωρίζω! Είναι νομικά σωστό να τον εμποδίσω να ξαναέρθει;

[petit fleur]

Για διάφορους λόγους αποφάσισα ότι δεν πάει άλλο και θέλω να χωρίσω. Το είπα στο σύζυγο, ο οποίος κλασικά αντέδρασε: αφού το αποφάσισες... Πρόσεχε γιατί θα το μετανιώσεις κ.α. ωραία, χωρίς να κάνει ή να πει τίποτα ουσιαστικά προκειμένου έστω την τελευταία στιγμή να αλλάξει τα δεδομένα. Τέλος πάντων, πήγα σε δικηγόρο και με συμβούλεψε φυσικά να τον πείσω για συναινετικό. Μου είπε όμως να μην βγάλω τα πράγματά του από το σπίτι και να αλλάξω κλειδαριά όπως έλεγα να κάνω, αλλά να βαδίσω βάσει σχεδίου και να κάνω υπομονή... Κορίτσια αλήθεια βρίσκομαι στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού ή κατάθλιψης. (αυτό είναι κι ο λόγος που αποφάσισα να δώσω τέλος προκειμένου να σωθώ και να σώσω τα παιδιά μου που είναι μικρά και έχουν ανάγκη από μια ζωντανή και υγιή μανούλα.) Το θέμα είναι ότι εγώ δεν αντέχω να τον ξαναδώ αύριο και να κοιμάμαι δίπλα του σα να μη συμβαίνει τίποτα. Να καταλάβετε έκλαιγα τις τελευταίες μέρες (πριν φύγει για το χωριό του απ'όπου θα έρθει μάλλον αύριο, και όπου πάει και για μπάνιο με φίλους στη θάλασσα, τόσο τον ένιαξε!) και δε κοιμόμουν το βράδυ. Κορίτσια για πρώτη φορά κατάλαβα τι απόγνωση μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος που βάζει τέλος στη ζωή του! Σας παρακαλώ δώστε μου τα φώτα σας πώς να το χειριστώ!:cry:

[πολυξενη76]

εχω περασει και γω τη διαδικασια του διαζυγιου αλλα ευτχως δεν ειχα παιδια...

στη δικη σου περιπτωση,,επιβαλλεται να εισαι ψυχραιμη και να θυμασαι οτι αυτος ο αντρας ειναι και πατερας των παιδιων σου....

δικαιωμα σου σεβαστο να θες να τον χωρισεις αλλα ''πολιτισμενα!''

μην χρησιμοποιησεις τα παιδια για να τον πληγωσεις και προσπαθησε να εισαστε οσο το δυνατον πιο ηρεμοι για το καλο των παιδιων σας!

''ο μπαμπας και εγω αποφασισαμε να μην ζουμε πια μαζι,αλλα εσας θα σας αγαπαμε παντα και θα ειμαστε διπλα σας''...κατι τετοιο θα βοηθουσε και δεν θα πληγωνε τα παιδια.....οχι κατηγοριες και ασχημους χαρακτηρισμους για τον μπαμπα τους!

καλο κουραγιο...σε περιμενει περιπετεια που αν την χειριστεις σωστα ..θα βγειτε ολοι κερδισμενοι.......

[Babycakes]

Όταν το συζητήσατε είπατε τι θα γίνει; δηλαδή αν θα αρχίσει να ψάχνει πού να μείνει ή αν θα πάει να μείνει προσωρινά κάπου αλλού μέχρι να είναι σίγουρο ότι θα προχωρήσετε σε διαζύγιο κ.λπ;

Νομίζω αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να συμφωνήσετε γιατί όντως αυτή η κατάσταση εκκρεμότητας είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει...

Κουράγιο σου εύχομαι και προσοχή!

[petit fleur]

Δεν είπε τίποτα. Συνέχισε να βλέπει τηλεόραση θιγμένος και μετά από λίγο πήγε να κοιμηθεί (τον ύπνο του δικαίου). Τις επόμενες δύο ημέρες μέχρι να φύγει για το χωριό του ήταν αμίλητος (συνήθως βέβαια έτσι είναι) αλλά καμμία κουβέντα. Βολεμένος στην κατάσταση. Παίρνει τηλ. από το χωριό του τα παιδιά, οπότε αναπληρώνει κατά τη γνώμη του το κενό του μπαμπά. Τέλος πάντων. Δε γνωρίζει καμμία κοπέλα κατά πόσο επιβαρύνεται η θέση μου εάν "πακετάρω" τα πράγματά του; Κρίνεται η ψυχική του ηρεμία. Φοβάμαι ότι θα με τουμπάρει κιόλας όταν σταματήσει να κάνει τον καμπόσο για να με "ψήσει" όπως είπε... Γιατί βλέπετε, παρόλη την εξυπνάδα μου είμαι και λίγο βλήμα και έτσι έφτασα εδώ που έφτασα. Με τρία παιδιά λίγο πριν το Δαφνί. Όχι τίποτα άλλο αλλά στο τέλος θα ισχυριστεί και ότι δε στέκω καλά .. για να πάρει τα παιδιά. Please! Βοήθεια!

[Babycakes]

Πιστεύω πως πρώτα θα πρέπει να συζητήσετε τι θα γίνει, γιατί μάλλον τώρα δεν πιστεύει ότι τα εννοείς όλα αυτά.

Πρέπει να του πεις ότι τα εννοείς και έστω και προσωρινά μέχρι να ηρεμήσετε, θέλεις να μείνεις μόνη στο σπίτι με τα παιδιά φυσικά, άρα θα πρέπει να δει πού θα μείνει.

Δεν πιστεύω ότι πρέπει να πακετάρεις τα πράγματά του, θα μπορέσει να σε κυνηγήσει νομικά και αυτό δεν σε συμφέρει. Εξάλλου είσαι συγχισμένη και ίσως όλα αυτά είναι σε φόρτιση. Καλύτερα να το θέσεις ως προσωρινή διάσταση.

[sternchen]

Δεν είπε τίποτα. Συνέχισε να βλέπει τηλεόραση θιγμένος και μετά από λίγο πήγε να κοιμηθεί (τον ύπνο του δικαίου). Τις επόμενες δύο ημέρες μέχρι να φύγει για το χωριό του ήταν αμίλητος (συνήθως βέβαια έτσι είναι) αλλά καμμία κουβέντα. Βολεμένος στην κατάσταση. Παίρνει τηλ. από το χωριό του τα παιδιά, οπότε αναπληρώνει κατά τη γνώμη του το κενό του μπαμπά. Τέλος πάντων. Δε γνωρίζει καμμία κοπέλα κατά πόσο επιβαρύνεται η θέση μου εάν "πακετάρω" τα πράγματά του; Κρίνεται η ψυχική του ηρεμία. Φοβάμαι ότι θα με τουμπάρει κιόλας όταν σταματήσει να κάνει τον καμπόσο για να με "ψήσει" όπως είπε... Γιατί βλέπετε, παρόλη την εξυπνάδα μου είμαι και λίγο βλήμα και έτσι έφτασα εδώ που έφτασα. Με τρία παιδιά λίγο πριν το Δαφνί. Όχι τίποτα άλλο αλλά στο τέλος θα ισχυριστεί και ότι δε στέκω καλά .. για να πάρει τα παιδιά. Please! Βοήθεια!

 

Ψυχραιμία , ψυχραιμία , ψυχραιμία!!!!

Σε καταλαβαίνω και σε νιώθω. Αλλά μην σε παίρνει από κάτω.

Διπλωματία με τον συζυγό σου και ό,τι θέλεις με πολιτισμένο τρόπο.

Πήρες μια απόφαση και θέλεις τον χρόνο σου, όπως και αυτός.

Εαν θέλεις ψυχολογική υποστήριξη να βρεις μια καλή ψυχολόγο να σου τονώσει το ηθικό.

Από τη στιγμή που έχεις συνηδειτοποίησει τα πάντα γίνε ψυχρή και αγέρωχη απέναντι στο θέμα διαζύγιο και μην επιτρέπεις σε τίποτε να σε ρίχνει ψυχολογικά. Μακάρι να ήμουν κοντά να σε βοηθούσα ψυχολογικά.

Μην μασάς, είσαι πολύ πιο δυνατή από όσο πιστεύεις.

Βρες την δύναμη που έχεις μέσα σου!!!!

Σταμάτα να κλαις, δεν αξίζει κάνενας άνθρωπος τόσο, πέρα από τα παιδιά μας και τον εαυτό μας.

Μην τον αφήσεις να σε τουμπάρει!!!

Έχω περάσει κι εγώ στο παρελθόν καταστάσεις ψυχοφθόρες, που με έκαναν πιο δυνατή και πλέον πιστεύω πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο.

Ακολούθα τις συμβουλές του δικηγόρου σου, φρόντιζε τον εαυτό σου και προσπάθησε να κάνεις πράγματα που σου αρέσουν.

Δεν έχεις κάποια φίλη να σε στηρίζει;

Καλή δύναμη!!!

[petit fleur]

Παρόλο που έχω ανθρώπους να μιλήσω και να με καταλάβουν, η έλλειψη ενός συντρόφου, μιας αγκαλιάς ... έχει γίνει τόσο έντονη πλέον με αυτά που περνάω, που δεν με οφελούν΄οι ομιλίες. Όταν μένω μόνη μου, όπως αυτή την ώρα που κοίμησα τα παιδιά, πνίγομαι όταν σκέφτομαι ότι πρέπει να συνεχίσω να ανέχομαι, δεν ξέρω μέχρι πότε, αυτόν τον κενό άνθρωπο, νομίζω πως θα εκραγώ και πραγματικά σκέφτομαι, πως αν υπήρχε ένας ανώδυνος τρόπος για να σταματήσω να ζω θα το έκανα. Δυστυχώς... (Αυτό τώρα λέγεται κατάθλιψη ή τι Μόνο μια ζεστή αντρική αγκαλιά, από κάποιον που να με αγαπάει, πιστεύω, θα με έκανε αυτή τη στιγμή να πάρω λίγο δύναμη να συνεχίσω. Γιατί είναι αυτό που μου λείπει τα τελευταία χρόνια και δεν αντέχω πλέον να αισθάνομαι αυτή την έλλειψη. Ούτε ο ψυχολόγος (έχω απευθυνθεί στο παρελθόν), ούτε η οικογένειά μου που μου συμπαραστέκεται πολύ. Γι' αυτό φοβάμαι ότι αν ξαναπατήσει στο σπίτι, με την αδράνειά του και το στυλ του (ότι δεν τρέχει τίποτα) θα με μπλοκάρει πάλι και αυτή τη φορά σίγουρα δε θα τη βγάλω καθαρή!

[kiki4]

Tις λυσεις για ολα τις εχουμε μεσα μας κοιταξε τες.Τι θα ηταν αυτο που θα προσφερε σε σενα και τα παιδια σου μια ηρεμη φυσιολογικη ζωη?Οση δυσκολια εχει ο χωρισμος αλλη τοση εχει και το μαζι σε τετοιες περιπτωσεις...σε καταλαβαινω παρα πολυ καλα!!!!!Παρε τις αποφασισεις σου και με ηρεμια πραγματοποιησε τες..

[Niki81]

Καλημέρα.

Νομιζω οτι εχεις χασει τελειως την ψυχραιμια σου και δεν μπορεις καν να σκεφτεις καθαρα και λογικα.Αυτο ειναι θεματακι...πρεπει να ηρεμησεις αν θες να βαλεις τη ζωη σου σε μια ταξη.Σε αυτο θα συμφωνησω οτι ενας ψυχολογος θα μπορεσει να σε βοηθησει...δοκιμασε το,νομιζω θα σου κανει καλο.

 

Ως προς το διαζυγιο...δεν αναφερεις πουθενα τι το τοσο τραγικο σου εκανε ο συζυγος σου που θες οχι μονο να τον χωρισεις αλλα να τον πεταξεις και εξω απο το σπιτι εδω και τωρα.Υπαρχει καποιο συγκεκριμενο ,σοβαρο προβλημα για το οποιο θεωρεις οτι ο ανθρωπος αυτος θα πρεπει να μεινει μακρυα απο τα παιδια?

Γιατι αν το θεμα ειναι οτι απλα εσυ κουραστηκες,βαρεθηκες,επαψες να τον αγαπας,δε σου κανει,δε γουσταρεις να τον βλεπεις αλλο...τοτε λυπαμαι αλλα δε νομιζω οτι εχεις καποιο δικαιωμα να του πεταξεις τα πραγματα του στο δρομο ετσι ξαφνικα και να αλλαξεις κλειδαριες οπως λες.

 

Απόσο καταλαβα του ειπες οτι θελεις διαζυγιο και ουτε στο αρνηθηκε,ουτε θυμωσε,ουτε φωναξε ουτε τπτ.Γιατι λοιπον να προβεις σε κινησεις που θα τον εξαγριωσουν και θα δημιουργησουν επιπλεον προβληματα?Εσυ θα χασεις.Βολεψου εκει που δε μιλαει κιολας κοιτα να βγαλεις το διαζυγιο οσο πιο γρηγορα μπορεις και ασε τους τσαμπουκαδες.

 

Παρεπιπτοντως το σπιτι ειναι δικο σου ή δικο του?Ελπιζω να ειναι δικο σου ...γιατι αν ειναι δικο του αλλα θελεις και να τον χωρισεις και να τον πεταξεις εξω απο το σπιτι του...λιγο εγωιστικο θα μου φαινοταν.

 

Το οτι ειναι στο χωριο και παει για μπανιο με τους φιλους του...δεν καταλαβαινω γιατι σε ενοχλει.Τι επρεπε να κανει?Να καθεται να κλαιει γιατι θελεις διαζυγιο?Προφανως για να το πηρε τοσο χαλαρα ουτε κι αυτος ξετρελλαινεται μαζι σου οποτε ολα καλα,θα ξεμπερδεψεις ευκολα.

 

Τελος το οτι ακομα δε χωρισες...και αυτο που σου λειπει ειναι μια αντρικη αγκαλια..ενος αλλου αντρα εννοειται ,δεν το πολυκαταλαβαινω.Στη θεση σου θα μου ελειπε η ηρεμια μου.

 

 

Ξαναλεω οτι ολα αυτα τα γραφω,υποθετωντας οτι δεν εχει συμβει κατι πολυ ασχημο πχ σωματικη,ψυχολογικη βια,απιστια κτλ μιας και δεν αναφερεις κατι τετοιο.

Αν ισχυει κατι απο αυτα τοτε αγνοησε οσα γραφω.

[Thaumataki]

Καταρχήν μήπως σε θεωρεί δεδομένη και για αυτό είναι τόσο παθής; Εξάλλου είπες οτί φοβάσαι πως θα σε ''τουμπάρει''...Άρα αυτός λέει ''Ας τη να χτυπιέται, εγώ πάω για τα μπανάκια μου κι όταν έρθω θα πέσει πάλι...θα της πω εγώ τα δικά μου''. Ένας άτρας ποτέ δε δέχεται τόσο ψύχραιμα την απόρριψη! Άρα θα σε αιφνιδιάσει. Έπειτα το να τον ''πακετάρεις'' ή να αλλάξεις κλειδαρειές, εις βάρος σου θα 'ναι. Θα ισχυριστεί δε στέκεις καλά και μέχρι και τα παιδία μπορεί να σου πάρει! Το να την κάνεις με τα παιδιά ξέχνατο γιατί θα κατηγορηθείς για αρπαγή ανηλίκων και εγκατάλειψη συζυγικής στέγης. Μπορείς να καταθέσεις ασφαλιστικά μέτρα σε βάρος του, με βάσιμες κατηγορίες και αποδείξεις, ώστε να μη βλέπει τα παιδια σας. Αν και κάτι τέτοιο δε στο συστήνω, γιατί δεν μπορείς να τον στερήσεις από τα παιδιά σου.

[goody]

Petit fleur ψυχραιμια! Επειδη κι εγω εχω ζησει παρομοια κατασταση ξερω οτι δεν εχεις δικαιωμα να αλλαξεις κλειδαρια και να πειραξεις τα πραγματα του, θεωρειται ποινικο αδικημα δυστυχως...Ακομα και στο ονομα σου να ειναι το σπιτι εφοσον ειναι συζυγικη στεγη δεν επιτρεπεται.Εγω αλλαξα την κλειδαρια και του εστειλα τα ρουχα του με κουριερ στο πατρικο του, ευτυχως δεν με κυνηγησε γιατι μετα εμαθα οτι ειναι ποινικο και μπορουσε να με παει αυτοφωρο..Δεν ξερω ποσο χρονων ειναι τα παιδια σου αλλα μπορεις να κανεις αιτηση για προσωρινη απομακρυνση του απο το σπιτι (δικαζεται αμεσα, νομιζω το πολυ σε 20-30 μερες) και μεχρι τη δικη να πας καπου αλλου να μεινεις με τα παιδια.Αν υπαρχει ευλογη αιτια δεν θεωρειται εγκαταληψη. Η πολυ κακη ψυχολογικη κατασταση σου θεωρειται ευλογη αιτια νομιζω. Μην αγχωνεσαι, συμβουλεψου τον δικηγορο σου, υπαρχουν λυσεις... κουραγιο!!

[aria1980]

Για διάφορους λόγους αποφάσισα ότι δεν πάει άλλο και θέλω να χωρίσω. Το είπα στο σύζυγο, ο οποίος κλασικά αντέδρασε: αφού το αποφάσισες... Πρόσεχε γιατί θα το μετανιώσεις κ.α. ωραία, χωρίς να κάνει ή να πει τίποτα ουσιαστικά προκειμένου έστω την τελευταία στιγμή να αλλάξει τα δεδομένα. Τέλος πάντων, πήγα σε δικηγόρο και με συμβούλεψε φυσικά να τον πείσω για συναινετικό. Μου είπε όμως να μην βγάλω τα πράγματά του από το σπίτι και να αλλάξω κλειδαριά όπως έλεγα να κάνω, αλλά να βαδίσω βάσει σχεδίου και να κάνω υπομονή... Κορίτσια αλήθεια βρίσκομαι στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού ή κατάθλιψης. (αυτό είναι κι ο λόγος που αποφάσισα να δώσω τέλος προκειμένου να σωθώ και να σώσω τα παιδιά μου που είναι μικρά και έχουν ανάγκη από μια ζωντανή και υγιή μανούλα.) Το θέμα είναι ότι εγώ δεν αντέχω να τον ξαναδώ αύριο και να κοιμάμαι δίπλα του σα να μη συμβαίνει τίποτα. Να καταλάβετε έκλαιγα τις τελευταίες μέρες (πριν φύγει για το χωριό του απ'όπου θα έρθει μάλλον αύριο, και όπου πάει και για μπάνιο με φίλους στη θάλασσα, τόσο τον ένιαξε!) και δε κοιμόμουν το βράδυ. Κορίτσια για πρώτη φορά κατάλαβα τι απόγνωση μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος που βάζει τέλος στη ζωή του! Σας παρακαλώ δώστε μου τα φώτα σας πώς να το χειριστώ!:cry:

κανε υπομονη κοπελα μου κ μην διανοηθεις καν αυτοπου σκεφτεσαι θα ειναι εναντιον σου στο δικαστηριο,κανε οτι σου πει ο δικηγορος σου βρεσ καποιον καλο κ οτι σου πει αυτος.υπομονη κ εγω θελω διαζυγιο εχω ανοιξει κ θεμα αλλα φοβαμαι για την επιμελεια.ξερω οτι αυτοματα απο τη στιγμη που θα δηλωσεις επισημα χωρισμο βγαινει αυτοματα σε 2χρ το διαζυγιο ακομα κ αν δεν στο δινει..κουραγιο

[taskot]

Ποιοι οι λόγοι ακριβώς που θές να χωρίσεις?

[joker]

ego den katalaba aytous tous diaforous logous pou les theleis na xwriseis toy eipes na xorisete kai o anthropos pige koimithike (mipos thes na sou steilo ton diko mou na sou kanei mia ksegurismeni fasaria stis 3 ta ksimeromata na sas akousei oli h oikodomi makari na koimotan etsi isixa o dikos mou)etsi kanei o dikos mou antras pou mou zhtise prosfata diazugio.xoris na thelo na me pareksigiseis les den milaei(mipos kanei kai aytos upomoni?)eisai tuxeri poy exeis antra pou den milaei emena mia leksi lew 1000 8a eksfentonisei enantion mou me liga logia an den uparxei sobaros kai ousiastikos logos pou einai oi ekseis(endooikogeneiaki bia-kai apistia-anarmosti sumperifora pros ta paidia toy kai se sena )leo na to ksanaskefteis me enan sumboulo gamou

["φασολακι"]

Δεν είπε τίποτα. Συνέχισε να βλέπει τηλεόραση θιγμένος και μετά από λίγο πήγε να κοιμηθεί (τον ύπνο του δικαίου). Τις επόμενες δύο ημέρες μέχρι να φύγει για το χωριό του ήταν αμίλητος (συνήθως βέβαια έτσι είναι) αλλά καμμία κουβέντα. Βολεμένος στην κατάσταση. Παίρνει τηλ. από το χωριό του τα παιδιά, οπότε αναπληρώνει κατά τη γνώμη του το κενό του μπαμπά. Τέλος πάντων. Δε γνωρίζει καμμία κοπέλα κατά πόσο επιβαρύνεται η θέση μου εάν "πακετάρω" τα πράγματά του; Κρίνεται η ψυχική του ηρεμία. Φοβάμαι ότι θα με τουμπάρει κιόλας όταν σταματήσει να κάνει τον καμπόσο για να με "ψήσει" όπως είπε... Γιατί βλέπετε, παρόλη την εξυπνάδα μου είμαι και λίγο βλήμα και έτσι έφτασα εδώ που έφτασα. Με τρία παιδιά λίγο πριν το Δαφνί. Όχι τίποτα άλλο αλλά στο τέλος θα ισχυριστεί και ότι δε στέκω καλά .. για να πάρει τα παιδιά. Please! Βοήθεια!

 

ΕΓΩ ΠΑΚΕΤΑΡΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΗΡΘΑΝΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΗΡΑΝΕ....ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ Η ΜΕΝΕΤΕ ΑΚΟΜΗ ΜΑΖΙ?(ΜΙΛΗΣΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΟΙΚΟΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ?)