ΠΩΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ 16 ΜΗΝΩΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟΣ ΜΟΝΟΣ?

[ΣΤΕΛΛΑ-ΘΑΝΑΣΗΣ]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ,

ΕΧΩ ΕΝΑ 16 ΜΗΝΩΝ ΑΓΟΡΑΚΙ.ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΜΗΝΩΝ ΗΤΑΝ ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΣ.ΜΟΝΙΜΑ ΚΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΣ ΓΚΡΙΝΙΑΖΕΙ.....

ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΣΥΖΗΓΟΣ ΜΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ.ΣΕ ΒΑΘΜΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΕΓΚΑΤΑΛΗΨΕΙ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΑΣΧΟΛΙΑ.

ΔΕΝ ΚΑΘΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΛΕΠΤΟ.ΖΗΤΑΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΚΑΤΩ ΜΑΖΙ, ΒΑΡΙΕΤΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.

ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΒΟΛΤΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥ ΜΑΘΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ.ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ.ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΠΑΙΔΑΚΙΑ, ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ ΓΥΡΩ ΓΥΡΩ ΤΟ ΠΑΡΚΟ, ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ-ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΣΚΑΛΑΚΙΑ.....ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΤΙΘΑΣΟΣ ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ.

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΩ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΝΟΣ?ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΥ ΜΑΘΩ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΛΕΩ?ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΡΟΠΟ ΑΛΛΑ ΤΙΠΟΤΑ........

[mariamb]

Είναι πολύ μικρό ακόμη για όλα αυτά που γράφεις. Εξελικτικά και σιγά σιγά θα αυξήσει το χρόνο που πάίζει μόνο του...χωρίς να σημαίνει ότι εσύ δεν θα ασχολείσαι μαζί του! Όσο για το χεράκι...μόλις ανακαλύπτει την αυτονομία του...και θα την θυσιάσει σε ένα μάλωμα δικό σου;;;Δώστου χρόνο...αλλά αναγνώρισε και τις δικές του ανάγκες...χωρίς να περιμένεις να φερθεί σαν μια μικρογραφία ενηλίκου...

[babystar]

Εγώ πάλι θα σε στενοχωρήσω...Προσωπικά έμαθα στη μικρή μου να παίζει ΜΟΝΗ από...7-8 μηνών..Λίγη ώρα στην αρχή και τώρα μπορεί να κάτσει μόνη της μέχρι και 1 ώρα και να διαβάζει, να ασχολείται με παιχνίδια και όταν το θυμηθεί, να έρθει να με βρει...

 

Νομιζω ότι βοήθησε πολύ ότι από μικρή την άφηνα στο πάτωμα μόνη, καθόταν και εγώ έκανα δουλειές...Στην αρχή δύσκολα, την άφηνα λίγη ώρα, αλλα σιγά σιγά έμαθε...Πλεόν, μαγειρεύω, σκουπίζω, πλένω πιάτα, τζάμια, σφουγγαρίζω κτλ κτλ και η μικρή είτε περιφέρεται μέσα στο σπίτι, βλεπει τι κάνω και φεύγει ή παίζει μόνη στο δωμάτιο της...

 

Αυτό που λες για την υπακοή και το χέρι, νομίζω είναι στο παιδί λίγο...Εμένα ας πούμε είναι πολύ υπάκουη και μόλις της πω κάτι όχι, το αφήνει...Ή αν της πω έλα, έρχεται κτλ κτλ...

 

Το χέρι όμως δεν το δίνει όταν είμαστε έξω...Δε με ενοχλεί, μένω σε μικρή πόλη, οι δρόμοι είναι ήσυχοι και κυκλοφορούμε χύμα..Όταν πάω σε πιο πολυσύχναστους δρόμους προς το κέντρο έχω βρει το κόλπο και της δίνω να σέρνει κάτι και με ακολουθεί έτσι-πχ το καρότσι της, στο οποίο πλέον δεν πολυκάθεται...

[kyra]

Είναι μικρούλης ακόμα. Μία καλή μέθοδος για να τον μάθεις να απασχολείται με κάτι είναι η εξής: Γέμισε ένα κουτί με διάφορα μικροπράγματα και στρωθείτε στο πάτωμα. Εσύ με ένα βιβλιο, περιοδικό ή .... τα φασολάκια (για καθάρισμα). Αρχίζεις να παίζεις μαζί του και μετά τον αφήνεις να συνεχίσει μόνος. Όταν σε αναζητήσει ξαναασχολείσαι για λίγο και μετά τον αφήνεις. Είναι μία καλή ασκηση που τους δείχνει ότι μπορούν να παίζουν μόνα. μετά από λίγες φορές, απομακρύνεσαι λίγο, κλπ κλπ κλπ. Πάντως η αρχή είναι ότι όσο πιο κοντά τους είσαι, τόσο πιο ανεξάρτητα γίνονται στη συνέχεια.

Αυτό με το χέρι το αντιμετωπίσαμε με το παιχνίδι, πεζοδρόμιο μόνος, δρόμος χέρι. Αυτό όμως είναι για λίγο μεγαλύτερα παιδάκια....:razz:

[kyra]

.Προσωπικά έμαθα στη μικρή μου να παίζει ΜΟΝΗ από...7-8 μηνών..Λίγη ώρα στην αρχή και τώρα μπορεί να κάτσει μόνη της μέχρι και 1 ώρα και να διαβάζει, να ασχολείται με παιχνίδια και όταν το θυμηθεί, να έρθει να με βρει...

 

.

Α ναι, θα σε στεναχωρήσω κι εγώ. Είναι και λίγο στο παιδί, όμως πάντα μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση...

[ismeni]

στα 2,5 συνηθως γινεται να παίζουν μόνα τους, αλλα οχι για πολύ ωρα. ισα ισα με ενα παιχνίδι που τους αρεσει πολύ.

[babystar]

Α ναι, θα σε στεναχωρήσω κι εγώ. Είναι και λίγο στο παιδί, όμως πάντα μπορείς να βελτιώσεις την κατάσταση...

 

Εμένα θα με στενοχωρήσεις??Μάλλον εννοείς την κοπέλα που άνοιξε το θέμα ε???Μπερδεύτηκα πάλι???

 

Γιατί εμένα δε με στενοχωρείς..Εγώ χαίρομαι πολύ που η μικρή κάθεται τόση ώρα μόνη...

[babystar]

Εσύ με ένα βιβλιο, περιοδικό ή .... τα φασολάκια (για καθάρισμα).

 

Αυτό με τα φασολάκια το κάνω κι εγώ, μάλιστα ο αρακάς είναι το αγαπημένο της και καθαρίζει και η ίδια...

[ΣΤΕΛΛΑ-ΘΑΝΑΣΗΣ]

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΟΛΕΣ ΣΑΣ.

ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΟ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΩ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ.ΜΑΛΛΟΝ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

[xuito]

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΟΛΕΣ ΣΑΣ.

ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΑΙΟ. ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΩ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΑΠΟ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΕΙ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΑ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ.ΜΑΛΛΟΝ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

 

Εγώ σε καταλαβαίνω. Κι ο δικός μου είναι 16 μηνών και προσπαθώ να τον αφήνω λίγο μόνο του αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Πάμε στο δωμάτιο του ,παίζουμε μαζί και σε λίγη ώρα , όταν έχει απορροφηθεί από ένα παιχνίδι , φεύγω αθόρυβα...παίζει μόνος του για 8-10 λεπτά και μετά αρχίζει να με ψάχνει...ξέρω είναι πολύ κουραστικό , αλλά κάνω υπομονή.

Μάλλον του φαίνονται πολύ ενδιαφέροντα ΟΛΑ τα άλλα δωμάτια εκτός απο το δικό του. Δοκίμασα να φέρω παιχνίδια στο σαλόνι , αλλά δεν κάθεται , τριγυρίζει συνεχώς , σε όλο το χώρο...κι εγώ από πίσω

Έχω αρχίσει να μετανιώνω που πήρα σπίτι που έχει σαλοκουζίνα και όχι χωριστή κουζίνα...είμαστε πίτα στις ασφάλειες και στα κλειδώματα και προκοπή δεν βλέπω...τώρα τελευταία έχει αρχίσει να φτάνει τις πόρτες και πολεμάει να ανοίξει τα χερούλια...

[elenasteraki]

Kαλημέρα και από εμένα!!! Περιγράφεις ακριβώς την περιπτωσή μας όταν ο γιος μου ήταν μικρότερος!!! Θα συμφωνήσω με την Kyra ότι μέχρι ένα βαθμό είναι στο παιδί αλλά σαφώς μπορείς να κάνεις κάποιες βελτιώσεις....μικρές μη φανταστείς. Αυτό το ούτε ένα λεπτό δικό σου έστω πλένοντας πιάτα το έχω ζήσει και εγώ!!! Όμως περά από αυτά που σου πρότειναν τα κορίτσια το μόνο που θα σου πω εγώ είναι ότι είναι πολύ μικρός, ο δικός μου άρχισε να ενδιαφέρεται σοβαρά για τα παιχνίδια τώρα που είναι 3. Στην ηλικία που περιγράφεις και μέχρι πριν από λίγους μήνες για να παίξει ήθελε και εμάς μαζί. Τώρα συμφωνόύμε ότι πχ η μαμά έχει να μαγειρέψει πήγαινε να παίξεις λίγο και θα έρθω και εγώ ή θα πάμε βόλτα μετά. Συστήνω λοιπόν υπομονή όσο δύσκολο και αν είναι και σιγά σιγά μεγαλώνοντας θα βελτιωθεί η κατάσταση, ω ναι υπάρχει φως στο τούνελ:)

[boubis]

Στο πεζοδρόμιο εφαρμόζω το εξής σύστημα:του λέω "τρέχουμε,τρέχουμε...STOP!"και τον αφήνω να τρέχει(δεν τρέχει και τόσο γρήγορα!!)Τις περισσότερες φορές υπακούει και γελάει!!Δοκίμασέ το.Οσο για το να παίξει μόνος του,ελάχιστες φορές και για λίγο...Πάντως εγώ σηκώνομαι και βγαίνω ανα διαστήματα από το δωμάτιο και του λέω πάω στο μπάνιο,θα είμαι στην κρεβατοκάμαρα,πάω να πιω νερό και άλλα τέτοια.Αφού μου έχει γίνει συνήθεια και όπου βρίσκομαι αναφέρομαι όπως στο στρατό!!!!!

[nicole23]

καλημέρα και από εμένα!!! να ρωτήσω κάτι? τα αφηνετε μόνα στο δωματιό τους να παίξουν? εγώ δεν μπορώ να το κάνω αυτό... όταν γυρνάω το κεφάλι μου σκαρφαλώνει σε καρεκλες και τραπεζια, με αποτέλεσμα εγώ η ίδια να επιδιώκω να τον παίρνω στο δωματιο που θέλω να πάω για να τον ελέγχω... καμια ιδεα πως αντιμετωπιζεται αυτό?

[ΜΑΡΙΤΑ]

Συμφωνώ με τα κορίτσια που λένε ότι είναι λίγο και στο παιδί αλλά κυρίως είναι πως θα το μαθεις...

Και εγώ την άφηνα αρκετά μόνη της από μικρή ή τουλάχιστον είμουν στον ίδιο χώρο αλλά δε με εβλεπε γιατί ένα άγχος το είχα...ήταν αρκετά υπερκινητική η μικρή μου και ακόμα και στο γυμναστήριο που την είχα πρόσεχα μη κάνει καμιά τούμπα και πέσει!

Από 6 μηνών που ξεκίνησε να μπουσουλάει την έφτιαξα ένα χώρο στο πάτωμα και έπαιζε μόνη της...

Βέβαια μου έδειξε και το παιδί σημάδια ανεξαρτησίας και προσπάθησα να της τα ενισχύσω...τώρα δε ξέρω σίγουρα, είχε από μόνη της αυτή τη τάση ή επειδή την άφηνα και εγώ μόνη της να παίξει το απέκτησε;;Αυτό δε το ξέρω...

Τώρα που είναι 1 1/2 παίζουμε πολύ παρέα αλλά παίζει και μόνη της για αρκετή ώρα...η πλάκα είναι όταν βαριέται να παίζει μπάλα μόνη της και έρχεται και με σηκώνει από τη καρέκλα με το ζόρι για να παίξουμε παρέα...!

 

Πρόσπαθησε να τον αφήνεις κάθε μέρα και περισσότερο...δε γίνεται τώρα να γίνει από τη μία στιγμή στην άλλη...κάθε μέρα από 5 λεπτά εξηγώντας του συνέχεια ότι ό,τι χρειαστεί θα είσαι εκεί...

Καλή επιτυχία!

[Πηνελόπη Β]

Μην ανησυχείς έτσι έλεγα και εγώ πριν λίγο καιρό πότε θα παίξει και λίγο μόνος του.

Είχα απελπιστεί σχεδόν. Και ξαφνικά ένα ωραίο απόγευμα και ενώ είχε ένα κάρο αυτοκίνητα μικρά και μεγάλα στο σπίτι μήνες τώρα άρχιζε να τα παίρνει μόνος του να τα τσουλάει από εδώ και από εκεί, να τα ανεβάζει πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού να τα κάνει να πέφτουν κάτω και κάθετε αρκετή ώρα έκεί και ασχολείτε με αυτό.

Αφού την πρώτη φορά που το έκανε νόμιζα ότι κάτι έχει το παιδί γιατί τόσο ατίθασο και υπερκινητικό που είναι δεν το φανταζόμουν ότι θα μπορούσε να παίξει έτσι ήσυχα και μόνος του.

Βέβαια είμαι και εγώ κάπου εκεί τριγύρω και πλένω ας πούμε αλλά δεν τον έχω και πίσω από το πόδι μου όπως πριν.

Αυτό βέβαια έγινε περίπου στους 22 μήνες για 16 μηνών που λες εσύ ούτε να το συζητάς.....!!! Νομίζω πάντως ότι είναι στο παιδί δεν μπορείς να το εκπαιδεύσεις αν δεν το έχει και λίγο μέσα του....

 

Υπομονή θα περάσει ο καιρός και σε λίγο θα μας διώχνουν κιόλας αν είμαστε στον ίδιο χώρο. Θα τα ενοχλούμε......!!!

[ΣΤΕΛΛΑ-ΘΑΝΑΣΗΣ]

χαχαχαχαχαχα.Ετσι ειναι...μετα ουτε να μας βλεπουν δεν θα θελουν......

Σκεφτόμουν να το στείλω και σε βρεφονηπιακό σταθμό.Μηπως εκτονώνεται εκεί, μηπως μπει σε μια πειθαρχία.Αλλα απο την άλλη δεν θελω να τον στειλω, τον λυπαμαι τοσο,φοβαμαι να μην νιωσει απορριψη απο μενα.εξαλλου υπαρχει η γιαγια και περναει καλα, αν και την κουραζει πολυ.