γαμος->πεθερικα

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Salvia ok εγώ τουλάχιστον κατάλαβα οτι δεν το εννούσες έτσι. Ο γραπτός λόγος εδώ μέσα τα κάνει καμιά φορά μπάχαλο όλα. Αλλα παρόλο αυτά αν δεν θες να έχεις καμία σχέση μαζί τους μπορείς να το κάνεις. Θα είσαι τυπική. Δεν θα παντρευτείς και το σοι του άντρα σου. Το θέμα είναι αν το αντιληφθεί ο άντρας σου και έρθει σε δύσκολη θέση ποια θα είναι η δική σου στάση?

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

με πειραζει δηλαδη που ειμαστε τοσο διαφορετικοι που δεν θα μπορεσουμε να εχουμε καλη επικοινωνια και στην τελικη την καλη σχεση που τοσο ηθελα.

 

 

 

γιατι προτρεχεις και πιστευεις οτι δε θα εχετε καλη επικοινωνια;

αλλα και καλη επικοινωνια να μην εχετε τι σε νοιαζει σαμπως θα πρεπει να χωρισετε τα χωραφια σας.

σκεψου οτι πολλες φορες ειμαστε 8 και9 ωρες την ημερα με συναδελφους που δε χωνευουμς παρολα αυτα ειμαστε ευγενικοι και σε καμια εκρηξη δε λεμε τιποτα.

δες του ετσι και εσυ αν ζοριζεσαι τοσο πολυ σαν συναδελφους.

 

φιλικα φωτεινη

[gioli]

Εγω κοπελιά μου σε καταλαβαίνω. Οταν γνώρισα τον άντρα μου είχα τις καλύτερες των προθέσεων και δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να σκεφτώ αυτό που σκέφτεσαι εσύ τώρα. Στη πορεία λοιπόν όταν κάναμε οικογένεια η συνενόειση είναι αδύνατη. Σε θέματα που αφορούν την οικογένεια γιατι στα άλλα ακούω πλέον και λέω ναί. Οταν είναι θέματα σοβαρά, άλλο του λέω αλλιώς το παίρνουν και αλλιώς το μεταφέρουν, συμπεριλαμβανομένης και της κουνιάδας που είναι μορφωμένη. Απο αυτό έχουν προκύψει πολλά προβλήματα. Μέχρι και να το διαλύσουμε κοντέψαμε. Καταλαβαίνω οτι δεν είναι το προβλημά σου το άν είναι αμόρφωτοι αλλά ο τρόπος σκέψης, το μη ανοικτό μυαλό τους. Και ενώ πίστευα τουλάχιστον οτι αυτοι οι άνθρωποι με τον απλό τρόπο σκέψης θα έχουν αυτονόητο τη ηθική βοήθεια των παιδιών τους και εκεί έπεσα έξω, αλλά με τον απλό τρόπο σκέψης τους νομίζουν πως μας βοηθούν. Απλα εσυ αν μπορείς με τον αγαπημένο σου να επικοινωνίσεις όλα θα πάνε καλά. Θα βρείς τον τρόπο που θα χειριστείς την κατάσταση. Συγνώμη για το μεγάλο πόστ.

[lineal]

Παιδιά , ας μη βαράμε την κοπέλα γιατί δεν υποτιμά το σοι του αυριανού συζύγου της , απλά προβληματίζεται για το πως θα έχει μαζί τους μια αρμονική σχέση.

Εγώ την καταλαβαίνω την κοπέλα , όχι δεν έχω 3 μεταπτυχιακά , δεν είμαι εγκέφαλος , αλλά όταν συζητάω με την πεθερά μου με κουράζει το γεγονός ότι μου λέει πάντα τα ίδια και τα ίδια

συμφωνω και γω

[loukomamy]

Εγω κοπελιά μου σε καταλαβαίνω. Οταν γνώρισα τον άντρα μου είχα τις καλύτερες των προθέσεων και δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να σκεφτώ αυτό που σκέφτεσαι εσύ τώρα. Στη πορεία λοιπόν όταν κάναμε οικογένεια η συνενόειση είναι αδύνατη. Σε θέματα που αφορούν την οικογένεια γιατι στα άλλα ακούω πλέον και λέω ναί. Οταν είναι θέματα σοβαρά, άλλο του λέω αλλιώς το παίρνουν και αλλιώς το μεταφέρουν, συμπεριλαμβανομένης και της κουνιάδας που είναι μορφωμένη. Απο αυτό έχουν προκύψει πολλά προβλήματα. Μέχρι και να το διαλύσουμε κοντέψαμε. Καταλαβαίνω οτι δεν είναι το προβλημά σου το άν είναι αμόρφωτοι αλλά ο τρόπος σκέψης, το μη ανοικτό μυαλό τους. Και ενώ πίστευα τουλάχιστον οτι αυτοι οι άνθρωποι με τον απλό τρόπο σκέψης θα έχουν αυτονόητο τη ηθική βοήθεια των παιδιών τους και εκεί έπεσα έξω, αλλά με τον απλό τρόπο σκέψης τους νομίζουν πως μας βοηθούν. Απλα εσυ αν μπορείς με τον αγαπημένο σου να επικοινωνίσεις όλα θα πάνε καλά. Θα βρείς τον τρόπο που θα χειριστείς την κατάσταση. Συγνώμη για το μεγάλο πόστ.

 

 

Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα.

 

Εγω καταλαβαίνω πάντως τους προβληματισμούς της salvia!

[Σοφία Δ]

δεν ξερω πως σας εδωσα την εντυπωση πως κατακρινω η τελοσπαντω θεωρω τους ανθρωπους αυτους κατωτερους απο μενα! προς θεου! δεν θα το σκεφτομουν ΚΑΝ αυτο! τους αγαπαω ειναι οι ανθρωποι του αντρα που αγαπω και ποτε δεν εχω πει ασχημη κουβεντα για αυτους!! δεν με ενδιαφερει αν δεν εχουν πτυχια (που τα πεθερικα μου εχουν) η αν εχουν 500 πτυχια! δεν σημαινει τιποτα αυτο.

οπως ειπατε κ εσεις, και εγω εχω γνωρισει "μορφωμενους" ανθρωπους πραγματικα χαζους και γεματους πονηρια και κακια και "αμμορφωτους" που το μυαλο τους ειναι ξυραφι και η καρδια τους μαλαμα. και το αντιστροφο φυσικα!

εμενα δεν με πειραζει που τα αδελφια του πχ με το ζορι βγαλαν ενα σχολειο αλλα που δεν εχουν το μυαλο τους ανοιχτο σε αλλα ερεθισματα και γνωσεις και ασχολιες..

με πειραζει δηλαδη που ειμαστε τοσο διαφορετικοι που δεν θα μπορεσουμε να εχουμε καλη επικοινωνια και στην τελικη την καλη σχεση που τοσο ηθελα.

 

το ιδιο θα με πειραζε αν αυτοι ηταν ηθελαν να μπορουν να μιλανε και να ασχολουνται με πολλα και διαφορετικα πραγματα και εγω ηθελα να μιλαω μονο για τη δουλεια, τα λεφτα και την τηλεοραση. θα με πειραζε γιατι παλι θα εβλεπα την διαφορα που δεν θα μας αφηνε να ερθουμε κοντα οπως θα ηθελα.

 

προσπαθω... προσπαθω πολυ οποτε βρισκομαστε να σκεφτομαι οπως αυτοι, να βρισκω ευχαριστες τις κουβεντες που λενε και να απαντω με την ιδια διαθεση. προσπαθω να βρισκω ενδιαφερον στο να βγαινουμε για καφεδες με τα αδελφια του και να μιλανε συνεχεια μεταξυ τους για τα ιδια και τα ιδια, να κοθτσομπολευουν τα συμβαντα στο χωριο και μετα να λενε ποσο θυμωνουν οταν τους κουτσομπολευουν οι συγχωριανοι αυτους..

αλλα μεχρι ποτε θα μπορω να καταπιεζω τον εαυτο μου? καμια φορα με βλεπει ο φιλος μου οτι σωπαινω σε τετοιες στιγμες οταν δηλαδη κουραζομαι να χαμογελαω και να προσπαθω να παρακολουθησω με ενδιαφερον την κουβεντα, και αγχωνεται οτι δεν περναω καλα... κ τοτε εγω επειδη δεν θελω να νοιωσει οτι εστω και λιγο ισχυει αυτο αρχιζω νεο γυρο προσπαθειων.

 

τον αγαπαω πολυ τον αντρα μου... τον αγαπαω παρα πολυ και θα ανεχομουν τα παντα για χαρη του.... αλλα φοβαμαι μηπως σε μια εκρηξη καταπιεσμενων νευρων και αυξημενων ορμονων πω κατι που θα τον στεναχωρησει..

αυτο δεν θελω... για το τιποτα να τα χαλασω ολα... γι' αυτο ζητησα τη γνωμη σας γιατι καποιες απο εσας εχετε περασει κατι αναλογο και θα ηθελα να ειχα μια πολυτιμη συμβουλη να ξερω πως να το αντιμετωπισω γιατι ειμαι πολυ αμαθη και κανω λαθη και δεν θελω αυτα τα λαθη να μου κοστισουν τη σχεση μου με τον αντρα μου η με οποιοδηποτε αλλο αγαπημενο προσωπο...

 

δεν ξερω αν δεν με καταλαβαινετε εσεις.... λογικο ειναι να μη με καταλαβαινετε γιατι δεν μπορω να σας φωτογραφισω την κατασταση με ακριβεια μεσα απο λιγες γραμμες που γραφω....

 

Salvia,

 

Βάλτα σε μια ζυγαριά. Από τη μια μεριά να μην έχεις μέλλον με το σύντροφό σου, να χωρισετε δηλαδή και από την άλλη να ανεχτείς την οικογένεια του και πάρε τη σωστή κατ' εσένα απόφαση.

Αλλά αφού λες ότι ο άνθρωπός σου καταλαβαίνει πανω-κάτω το πως νιώθεις όταν τους συναναστρέφεσαι τότε το πραγμα μπορεί να κυλήσει και καλύτερα από ότι περιμένεις.

 

Γενικά, πρόσεχε: στους άντρες η λογοκρισία κατά της οικογένειάς τους είναι ένα από τα ευαίσθητα σημεία τους. Πρέπει να γίνεται με διπλωματία, γιατί πολλά σπίτια έχουν χαλάσει εξαιτίας τρίτων. Πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά. Αν αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο είναι κρίμα να μην κάνεις οικογένεια μαζί του μήπως και στο μέλλο αντιμετωπίσεις προβλήματα με την οικογένειά του. Εξάλλου όλοι διατρέχουμε αυτόν τον κίνδυνο. Απλώς ζυγίζεις τα ρίσκα και αποφασίζεις το καλύτερο για σένα.

 

Φιλικά

Σοφία Δ

[salvia:)]

sas euxaristw oles gia tis apantiseis kai tis simvoules sas...! elpizw na ta zygisw swsta kai na min xantakwsw to mellon moy gia to tipota!

[foteinoula1986]

γεια σας κορίτσια!Λοιπόν και εγώ βρίσκομαι σε παρόμοια θέση...3 χρόνια σχέση, τώρα θα συγκατοικήσουμε και σιγά σιγά γάμος και παιδιά...ο καλός μου δεν έχει αδέρφια οπότε εκεί δεν έχουμε θέμα...εγώ με τους γονείς φοβόμουν ότι δεν έχω τι να πω...αλλά να φανταστείς μέχρι και για το ιντερνετ έχουμε συζητήσει (για το οποίο δεν έχουν ιδέα)!!!Εμένα η πεθερά μου έχει το κόλλημα με το ίδιο επίπεδο σπουδών στο ζευγάρι...Ευτυχώς δεν χρειάστηκε να κάνω κι εγώ μεταπτυχιακό!!!Πάντως τα καλύτερα θέματα είναι η μαγειρική, η τηλεόραση, τα παιδιά (η δική μου ήταν και μαία και έχει να λέει)...Μην αγχώνεσαι, όλα καλά θα πάνε

[αγγελακια]

εγώ πάντα χαμογελάω σπάνια απαντάω πιά και όταν μου μιλάνε σκέφτομαι τι φαγητό θα φτιάξω αυριο που θα πάμε στις διακοπές γενικά ευχάριστα πράγματα κουνάω το κεφάλι και ετσι είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.Δοκίμασε το πιάνει εξάλλου εσύ το γιό τους θέλεις όχι εκείνους

θα συμφωνησω κ εγω , αργησα να το καταλαβω αλλα ειναι οτι καλυτερο,

απλα μην απαντας κ μην πιανεσαι απο οτι λενε

 

ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΤΟ ΛΕς

αλοιμονο , κανεις δεν ειναι ιδιος ουτε τα δικα μου πεθερικα κ τα παιδια τους ειναι υψηλου επιπεδου, απλα βρισκεις μια μεση κατασταση, ουτε εγω εχω σχεσεις πολλες κ ειμαστε πανω κατω, στο χερι σου ειναι αν μπορεις να εισαι ελαστικη μαζι τους κ να ανεχτεις τυχον συμπεριφορες που ισως σε εκνευρισουν,

ΣΚΕΨΟΥ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙς ΝΑ ΑΝΕΧΤΕΙς ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΓΑΜΟ

 

και προς θεου μην αφησεις ολα αυτα που εσυ παντα θεωρεις εμποδια η αγχωτικα να μπου αναμεσα σε εσενα κ τουν μελλοντα συζηγο

 

μαλλον πρεπει να χαλαρωσεις λιγο

 

στα λεω παντα με καλη διαθεση, γιατι ισως εισαι λιγο υπερβολικη:razz::razz:

[aria1980]

egw koritsia ta petherika einai enas logos pou dialyetai o gamos moy.ton antra mou ton exoun eunouxisei,kalutera makria k agaphmenoi liga k typika alliws..ama afhsei o syzygos na eisbaloun spiti tou k den exei ta kotsia na yperaspistei th gynaika tou..telos!!!!!!!!!

[Rea_1971]

Ο πατέρας μου ήταν μαθηματικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Η μαμά μου τελείωσε το Λύκειο (τότε Γυμνάσιο), πήγε και σε μια σχολή που μάθαιναν "λογιστική" οι κοπέλες και δούλευε στου Κοντόση. Γνωρίστηκαν, αγαπήθηκαν, έκαναν μια υπέροχη οικογένεια και φέτος έκλεισαν 54 χρόνια γάμου.

Η διαφορά μόρφωσης δεν τους εμπόδισε ούτε να επικοινωνούν ούτε να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους.

Στο κάτω κάτω η μόρφωση δεν εξαρτάται από τις σπουδές κανενός. Ξέρω κάτι γιατρούς και κάτι καθηγητές αμόρφωτους που θα τρομάξεις.

Άνοιξε τα μάτια και την ψυχή σου και θα βρεις στοιχεία για να αγαπήσεις - αν υπάρχουν. Αλλά θέλει προσπάθεια. Και δεν σημαίνει ότι θα πρέπει οπωσδήποτε να αγαπηθείτε τρελά.

Απλά κορίτσι μου φοβάμαι ότι εκείνο που σε τρομάζει είναι ότι το σόι του αντρός σου δεν ανεβάζει το δικό σου στάτους στα μάτια του κόσμου.

Αλλά το έχω ξαναπεί και θα το λεω μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα μου: Η αξία μας είμαστε εμείς. Στη ζωή πρέπει να είμαστε ο ήλιος και όχι τα αστέρια. Αυτά.

[herk_evi]

Γεια σου Salvia! Έριξα μια ματιά (γρήγορη, ομολογώ, γι' αυτό να με συγχωρείς αν επαναλαμβάνομαι) στις απαντήσεις που έλαβες και θέλω να σου πω τη δική μου εμπειρία:

Είμαι παντρεμένη 3 χρόνια και μένω στο ίδιο κτίριο με τα πεθερικά μου (και με κουνιάδα μεγαλούτσικη και ανύπαντρη, παίζει ρόλο κι αυτό). Το ακαδημαϊκό επίπεδο των πεθερικών μου είναι χαμηλό (λέω "ακαδημαϊκό", γιατί πιστεύω ότι οι σπουδές ενός ατόμου μπορούν να διαφέρουν από το μορφωτικό του επίπεδο), αλλά είναι άνθρωποι που θέλουν να μαθαίνουν και προσπαθούν να εξελίσσονται. Όταν ετοιμαζόμασταν να παντρευτούμε, ακόμη κι ο άντρας μου έλεγε ότι δεν προτιμά να μείνουμε "πάνω-κάτω" με κανέναν γονέα (δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, αλλά προτιμούσαμε να "φυλάμε τα ρούχα μας"), αλλά αναγκαστήκαμε, μιας και δεν υπήρχε άλλη ιδιόκτητη στέγη διαθέσιμη.

Οι σχέσεις μας μετά από 3 χρόνια είναι πάρα πολύ καλές και σ' αυτό έπαιξαν ρόλο ορισμένα πράματα. Πρώτον, τα πεθερικά και η κουνιάδα είναι διακριτικοί (δε χτυπάν το κουδούνι όποτε τους έρθει, πριν έρθουν στο σπίτι ρωτούν αν είμαστε διαθέσιμοι κλπ.). Δεύτερον, ο άντρας μου έθεσε ορισμένα όρια με τους δικούς του (και το λέω προς τιμήν του), πάντα σε κλίμα συζήτησης και όχι καβγά. Τρίτον, σα νύφη δεν κάθομαι να ασχολούμαι με μικροθέματα που ενδέχεται να προκύψουν (τα θεωρώ τόσο μικροθέματα, που δεν μου έρχεται καν κάποιο παράδειγμα στο μυαλό).

Δεν ξέρω αν με το γάμο θα έχετε τακτική επαφή (μπορεί να το έγραψες και να μην το διάβασα), αλλά, ανεξαρτήτως από το πόσο συχνά θα τους βλέπεις, δε θέλει και πολύ "κοσκίνισμα" το θέμα. Δες τα θετικά τους σημεία, μην κάθεσαι και σκας με τα αρνητικά (άλλωστε, τέλειος δεν είναι κανένας) και βρες τα "κουμπιά" τους, δηλαδή, δυο-τρία πράματα που ξέρεις ότι θα τους ευχαριστήσουν. Αν πάλι στην πορεία δεις ότι σε κάποιο θέμα κάτι πάει να στραβώσει, συζήτησέ το πρώτα με τον άντρα σου (ήρεμα και πολιτισμένα, πολύ σημαντικό αυτό!) και ας το ξεκαθαρίσει εκείνος με τους δικούς του. Αυτό, βέβαια, εξαρτάται και από τον κώδικα επικοινωνίας που έχουν αναπτύξει στην οικογένεια.

Με λίγα μόνο λόγια, σου λέω να χαλαρώσεις και να μη δίνεις σημασία σε μικροπράματα (γιατί,σε τελική ανάλυση, όλα είναι μικροπράματα). Με το καλό όλα κι εύχομαι κάθε ευτυχία!