τον έχω παραμελήσει....

[almak]

Τώρα που διάβασα όλες τις σελίδες είδα ότι η demi και η grafistria είχαν την ώρα τους και τελικά στον γραπτό λόγο τα βρήκαν.

Άλλωστε εκει πήγαινε το σχόλιο μου ότι έχετε πλάκα.

Εκείνο που δεν κατάλαβα είναι πως αμέσως μετά ( αφού τα βρήκαν οι κοπέλες μεταξύ τους )κάποιες από σας ανέλαβαν την υπεράσπιση της γραφίστριας............

 

 

 

 

................ Αλλιως βρες και εσυ τροπους να περνας την ωρα σου ανεξαρτητα απο το συζυγο και τουλαχιστον κοιτα να τρως εσυ αυτα που εκεινος βγαζει..

Νεφέλη επειδή ο γραπτός λόγος δεν λέει πάντα αυτό που θέλουμε να πούμε ....και επειδή δεν καταφέρνουμε πάντα να εκφράσουμε αυτό που θέλουμε με τα γραπτά ( εγώ είμαι ένας από αυτούς).

Θα προσπαθήσω να σου πω τι κατάλαβα από τα γραπτά σου και συγκεκριμένα από το κομμάτι που έβαλα σε παράθεση.

Κατάλαβα λοιπόν πως συμβουλεύεις την φίλη μας να προσπαθήσει με λογικούς τρόπους να δείξει στον σύζηγο ότι πρέπει να έλθουν πιο κοντά και αν δεν το καταφέρει με τον ορθό τρόπο τότε να βρει τρόπους να περνά καλά αυτή και να σιγουρέψει ότι τα λεφτα θα τα τρώει αυτή κι όχι κάποια ή κάποιος άλλος.

Επίσης με τα καταλαβαίνω πως εννοείς μην τα τρώει ο σύζηγος με κανένα χαζογκομενάκι ή μπορεί να είναι χαζός ο σύζηγος που του τα τρώει κάποια καπάτσα.

[IOKASTH]

almak καλε μου ξερω οτι τα κοριτσια τα βρηκαν μεταξυ τους εγω απλα υπερασπιστηκα την γραφιστρια διοτι δεν μου αρεσε καθολου αυτη η επιθεση που δεχτηκε,θα ενιωσα κι εγω ασχημα,ισως δεν επρεπε να ανακατευτω ,ισως και να επρεπε .δεν ειχα κανενα λογο να τσακωθω με την ντεμη απλα ειπα την γνωμη μου...

[almak]

Απλά θέλω να πω πως τα κορίτσια τα είχαν ίδη βρει και πιστεύω πως και οι δυό τους κατάλαβαν τι έγινε!!!

[νεφελη]

Αυτο ηταν αστεισμος..Απλα αυτο που βλεπω και απο εμενα και απο φιλικα ζευγαρια ειναι οτι τις πιο πολλες φορες εμεις οι γυναικες κολλαμε στους συζυγους και μονες μας μπενουμε σε ενα τρυπακι που δεν οδηγει πουθενα. Αυτο που θελω να πω ειναι να μην ξεκοβουμε απο τις φιλες μας. Να μην παραμελουμε τον εαυτο μας. Να μην αφησουμε τη ζωη μας να ξεκιναει και να τελειωνει μεσα στην οικογενεια μας. Να μη ξεχναμε πως και εμεις εχουμε αναγκες. Και αν δεν μπορει ο συζυγος να κρατησει τα παιδια για να κανουμε και εμεις κατι για τον εαυτο μας που και που να βρουμε μια γυναικα, γονεις, πεθερικα, παντα υπαρχει μια λυση. Το βλεπω και απο εμενα. Ενας καφες με τις φιλες μου ή μια βολτα στα μαγαζια, μια επισκεψη στο κομμωτηρια ή για νυχια οσο χαζο και να ακουγεται πραγματικα με κανει να αισθανομαι καλυτερα. Αν λοιπον ο αντρας μου δεν ειχε χρονο να μας βγαλει ή να ασχοληθει μαζι μας δε θα καθομουν σπιτι να εβραζα. Πολλες φορες εμεις φταιμε για την κατασταση που ζουμε γιατι απλα δεν κανουμε κατι για να αλλαξει.

[alvadi]

Εμένα που δεν έχει καθόλου χρόνο για μένα,τι να κάνω?Δεν αντέχω άλλο.Καμία επαφή,τπτ.Μόνο η δουλειά τον ενδιαφέρει..

 

Embryoula μου τον άντρα σου δεν τον ξέρω αλλά θυμάμαι που μας έγραφε τα νέα σου λιγους μήνες πριν και έβλεπα έναν άνθρωπο που σ'αγαπάει και σε νοιάζεται. Δυστηχώς όμως πολλές φορές έτσι που είναι αυτή η ζωή δεν μας αφιερώνουν το χρόνο που εμείς θα θέλαμε, έστω για μία κουβεντούλα.

Μίλα του κοπέλα μου, ταρακούνησε τον, μίλησε του για το κενό που νιώθεις και δώστου να καταλάβει ότι αν συνεχίσει έτσι θα σε χάσει....

[embryoyla]

Εμένα που δεν έχει καθόλου χρόνο για μένα,τι να κάνω?Δεν αντέχω άλλο.Καμία επαφή,τπτ.Μόνο η δουλειά τον ενδιαφέρει..

 

Embryoula μου τον άντρα σου δεν τον ξέρω αλλά θυμάμαι που μας έγραφε τα νέα σου λιγους μήνες πριν και έβλεπα έναν άνθρωπο που σ'αγαπάει και σε νοιάζεται. Δυστηχώς όμως πολλές φορές έτσι που είναι αυτή η ζωή δεν μας αφιερώνουν το χρόνο που εμείς θα θέλαμε, έστω για μία κουβεντούλα.

Μίλα του κοπέλα μου, ταρακούνησε τον, μίλησε του για το κενό που νιώθεις και δώστου να καταλάβει ότι αν συνεχίσει έτσι θα σε χάσει....

To χω κάνει pam μου αλλά δεν είχε αποτελέσματα....

[alvadi]

Προσπάθησε να ανέβεις ψυχολογικά! Κάνε κάτι που σου αρέσει. Ξέρω ότι είναι δύσκολο με ένα μωρό και έγκυος αλλά ας πούμε το βράδυ βάλε το παιδί για ύπνο και αφησε το με τον μπαμπά και πήγαινε πχ. ένα σινεμά με μία φίλη σου! Σίγουρα θα αισθανθεις καλύτερα και θα λείψεις και στον άντρα σου!

[blue]

εγω αυτο που καταλαβαινω και βιωνω ειναι οτι για να κρατησουμε μια σχεση ζωντανη και δυνατη πρεπει να προσπαθησουν και οι 2.

 

Και καταλαβαινω οτι η γυναικα εχει 10002 περισσοτερες εννοιες απο τον αντρα αλλα αν περιμενουμε μονο απο τον αντρα μας να ενδιαφερθει για τη σχεση μας το εχουμε χασει το παιχνιδι.

 

Εξαλλου δε μπορει ολες να τα θεωρουμε ιδανικα στο μυαλο μας να πιστευουμε οτι εχουμε την καλυτερη σχεση και πολλοι απο τους αντρες μας να μας απατανε... Δε μιλαω φυσικα προσωπικα ουτε απευθυνομαι σε καμια αλλα δεν ειναι λιγες οι φορες που ακουμε για ζευγαρια που εχουν ενα μικρο παιδι / α κι ο αντρας τους ξενο.... ή κι η γυναικα ακομα.

 

θα μου πεις ε και το χεις ευκολο οταν τρεχεις απο το πρωι ως το βραδυ και εισαι κομματια ? οχι φυσικα, καθολου ευκολο αλλα ειναι καλυτερα να παραμελουμε τη σχεση μας? Εξαλλου με μικρα πραγματακια η σχεση ανανεωνεται. Αν υπαρχει αγαπη και κατανοηση κι απο τους 2 ολα λυνονται. Παντως αυτο που δε κανουμε και φτανουμε σε προβληματα ειναι ο διαλογος. Τα βαζουμε ολα στο μυαλο μας, τα κανουμε σαλατα και στο τελος δε βρισκουμε ακρη.

[blue]

Αυτο ηταν αστεισμος..Απλα αυτο που βλεπω και απο εμενα και απο φιλικα ζευγαρια ειναι οτι τις πιο πολλες φορες εμεις οι γυναικες κολλαμε στους συζυγους και μονες μας μπενουμε σε ενα τρυπακι που δεν οδηγει πουθενα. Αυτο που θελω να πω ειναι να μην ξεκοβουμε απο τις φιλες μας. Να μην παραμελουμε τον εαυτο μας. Να μην αφησουμε τη ζωη μας να ξεκιναει και να τελειωνει μεσα στην οικογενεια μας. Να μη ξεχναμε πως και εμεις εχουμε αναγκες. Και αν δεν μπορει ο συζυγος να κρατησει τα παιδια για να κανουμε και εμεις κατι για τον εαυτο μας που και που να βρουμε μια γυναικα, γονεις, πεθερικα, παντα υπαρχει μια λυση. Το βλεπω και απο εμενα. Ενας καφες με τις φιλες μου ή μια βολτα στα μαγαζια, μια επισκεψη στο κομμωτηρια ή για νυχια οσο χαζο και να ακουγεται πραγματικα με κανει να αισθανομαι καλυτερα. Αν λοιπον ο αντρας μου δεν ειχε χρονο να μας βγαλει ή να ασχοληθει μαζι μας δε θα καθομουν σπιτι να εβραζα. Πολλες φορες εμεις φταιμε για την κατασταση που ζουμε γιατι απλα δεν κανουμε κατι για να αλλαξει.

 

 

Συμφωνω 1000% σε καθε λεξη που ειπες αγαπητη Νεφελη!!!

[xrysalis]

Πολλες φορες εμεις φταιμε για την κατασταση που ζουμε γιατι απλα δεν κανουμε κατι για να αλλαξει.

 

Διαβαζω το ενα... διαβαζω το αλλο...

τελικα πρεπει να αναλαβω δραση... γιατι και 'γω εχω τα παραπονακια μου... αλλα αφου με τις κουβεντες δεν εχει γινει τιποτε και καθε τοσο καταληγουμε να φωναζει ο καθενας τα δικα του "εγω"... πρεπει να το δω το θεμα αλλιως!!

 

Λιγο ως πολυ, ολες ειμαστε ρομαντικες και θα θελαμε να ζουμε μια πραγματικοτητα οπως ειναι πλασμενη στη φαντασια μας! οσο αφηνομαστε το πραγμα κρυωνει και πού θα καταληξει κανεις δεν ξερει!

 

Και επειδη θεωρω πως ειναι ευλογια που εχω καταφερει να εχω τον γαμο μου και τον υπεροχο μπεμπουλη μας, ειναι κριμα να μαραζωνουμε μονο και μονο γιατι η καθημερινοτητα, οι δραστικες αλλαγες στη ζωη μας αλλα και τα χρονια που περνανε απο πανω μας και την ιδια μας τη σχεση... μας εχουν ριξει στη "γκριζα ζωνη"!

 

Οχι δε λεω πως καθε τρεις και λιγο ειμαστε ο ενας απεναντι στον αλλο... αλλα το κοκκινο πανι ειναι καπου εκει κοντα... και το θεμα ειναι ποιος γινεται πρωτος ταυρος!

 

Ε, λοιπον πρεπει να ξαναγινω γατουλα... μιας και τα μεγαλοσωμα τετραποδα... μονο μπελαδες μας δημιουργουν!!! Γατουλα λοιπον... ναζιαρα για τη σχεση και ελαφρως ανεξαρτητη για μενα! (οχι σε βαρος της σχεσης... αλλα πχ για τον καφε ή τα ψωνια που λετε ποιο πανω!!)

 

Και μονο που σκεφτηκα ετσι τωρα νοιωθω καλυτερα!

 

Θα συνεχισω να σας διαβαζω... και θα επανελθω εν καιρο με τα νεωτερα!!

 

Τωρα σχολασα! παω σπιτι μου...

[renik]

Προσωπικά η λύση που βρήκα ήταν η εξής: έκατσα ενα απόγευμα και του συζήτησα ακριβώς πως νοιώθω και τι νοιώθω, το περίεργο ήταν πως σκέφτεται και νοιώθει ακριβώς όπως εγώ και μάλιστα κάποια πράγματα τα βλέπει πολύ πιο σοβαρά και σημαντικά από ότι εγω,πλέον προσπαθούμε και οι δύο και μπορώ να πω ότι όλα πλέον είναι πολύ καλύτερα,προσωπικά έπαψα να σκέφτομαι ότι είμαι παντρεμένη αλλά πλέον σκέφτομαι ότι έχω σχέση μαζί του και είμαστε όπως πριν παντευτούμε και αποκτήσουμε παιδί , τότε δεν χωρούσαν καβγάδες ανάμεσα μας, όλα τα συζητούσαμε και ήμουν πολύ πιο ευγενική απέναντι του αλλά και πολύ πιο τρυφερή, προχθές είχαμε βγάλει το παιδί με το καρότσι και τον ξεμονάχιασα σε ένα στενάκι και άρχισα να τον φιλάω σαν τρελή όπως παλιά και μου λέει :είχα ξεχάσει πως είναι να φιλιόμαστε έτσι! Φυσικά συμφώνησα και εγώ. επίσης πλέον κάθε μέρα αφιερώνω τουλάχιστον 2 ώρες στον άντρα μου και στο παιδί μου να βγούμε όλοι μαζί έστω για περίπατο,οι δουλειές μπορούν να περιμένουν.Και ,αν και ψιλοκαταπιέζομαι βέβαια, όσο και αν άθελα του μου σπάει τα νεύρα του απαντάω με ηρεμία, μου κάνει και εμένα αυτό καλό γιατί μετά από γερούς καβγάδες και φωνές ειλικρινά νοιώθω ένα ράκος.Πλέον είμαι σίγουρη πως αν συνεχίσουμε έτσι όλα θα γίνουν πολύ καλύτερα.Και είμαι χαρούμενη που και εκείνος το θέλει αυτό όσο εγώ

[nnm004]

τελεια κοριτσαρα μου ,ευχομαι να ειστε να ετσι ευτιχισμενοι και ερωτευμενοι μεχρι τα βαθια σας γεραματα .

[IOKASTH]

Προσωπικά η λύση που βρήκα ήταν η εξής: έκατσα ενα απόγευμα και του συζήτησα ακριβώς πως νοιώθω και τι νοιώθω, το περίεργο ήταν πως σκέφτεται και νοιώθει ακριβώς όπως εγώ και μάλιστα κάποια πράγματα τα βλέπει πολύ πιο σοβαρά και σημαντικά από ότι εγω,πλέον προσπαθούμε και οι δύο και μπορώ να πω ότι όλα πλέον είναι πολύ καλύτερα,προσωπικά έπαψα να σκέφτομαι ότι είμαι παντρεμένη αλλά πλέον σκέφτομαι ότι έχω σχέση μαζί του και είμαστε όπως πριν παντευτούμε και αποκτήσουμε παιδί , τότε δεν χωρούσαν καβγάδες ανάμεσα μας, όλα τα συζητούσαμε και ήμουν πολύ πιο ευγενική απέναντι του αλλά και πολύ πιο τρυφερή, προχθές είχαμε βγάλει το παιδί με το καρότσι και τον ξεμονάχιασα σε ένα στενάκι και άρχισα να τον φιλάω σαν τρελή όπως παλιά και μου λέει :είχα ξεχάσει πως είναι να φιλιόμαστε έτσι! Φυσικά συμφώνησα και εγώ. επίσης πλέον κάθε μέρα αφιερώνω τουλάχιστον 2 ώρες στον άντρα μου και στο παιδί μου να βγούμε όλοι μαζί έστω για περίπατο,οι δουλειές μπορούν να περιμένουν.Και ,αν και ψιλοκαταπιέζομαι βέβαια, όσο και αν άθελα του μου σπάει τα νεύρα του απαντάω με ηρεμία, μου κάνει και εμένα αυτό καλό γιατί μετά από γερούς καβγάδες και φωνές ειλικρινά νοιώθω ένα ράκος.Πλέον είμαι σίγουρη πως αν συνεχίσουμε έτσι όλα θα γίνουν πολύ καλύτερα.Και είμαι χαρούμενη που και εκείνος το θέλει αυτό όσο εγώ

 

 

ΣΩΣΤΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[embryoyla]

Μερικοί δεν καταλαβαίνουν από συζήτηση ούτε ξέρουν να συζητάνε....

[ΡΟΥΛΑ]

Μπράβο κορίτσι μου εύχομαι καθε μέρα που περνάει να είσαστε και πιο ευτυχισμένοι!!!!!!!

[Μαμά του Ωρίων]

Προσωπικά η λύση που βρήκα ήταν η εξής: έκατσα ενα απόγευμα και του συζήτησα ακριβώς πως νοιώθω και τι νοιώθω, το περίεργο ήταν πως σκέφτεται και νοιώθει ακριβώς όπως εγώ και μάλιστα κάποια πράγματα τα βλέπει πολύ πιο σοβαρά και σημαντικά από ότι εγω,πλέον προσπαθούμε και οι δύο και μπορώ να πω ότι όλα πλέον είναι πολύ καλύτερα,προσωπικά έπαψα να σκέφτομαι ότι είμαι παντρεμένη αλλά πλέον σκέφτομαι ότι έχω σχέση μαζί του και είμαστε όπως πριν παντευτούμε και αποκτήσουμε παιδί , τότε δεν χωρούσαν καβγάδες ανάμεσα μας, όλα τα συζητούσαμε και ήμουν πολύ πιο ευγενική απέναντι του αλλά και πολύ πιο τρυφερή, προχθές είχαμε βγάλει το παιδί με το καρότσι και τον ξεμονάχιασα σε ένα στενάκι και άρχισα να τον φιλάω σαν τρελή όπως παλιά και μου λέει :είχα ξεχάσει πως είναι να φιλιόμαστε έτσι! Φυσικά συμφώνησα και εγώ. επίσης πλέον κάθε μέρα αφιερώνω τουλάχιστον 2 ώρες στον άντρα μου και στο παιδί μου να βγούμε όλοι μαζί έστω για περίπατο,οι δουλειές μπορούν να περιμένουν.Και ,αν και ψιλοκαταπιέζομαι βέβαια, όσο και αν άθελα του μου σπάει τα νεύρα του απαντάω με ηρεμία, μου κάνει και εμένα αυτό καλό γιατί μετά από γερούς καβγάδες και φωνές ειλικρινά νοιώθω ένα ράκος.Πλέον είμαι σίγουρη πως αν συνεχίσουμε έτσι όλα θα γίνουν πολύ καλύτερα.Και είμαι χαρούμενη που και εκείνος το θέλει αυτό όσο εγώ

 

πραγματικά χαίρομαι πάρα πολύ για σένα...

εύχομαι να μείνετε πάντα έτσι αγαπημένοι ερωτευμένοι κι ευτυχισμένοι

[xrysalis]

To πρωτο ραβασακι επιασε τοπο!! το πηρε το μηνυμα

με τα λογια δε βγαζαμε ακρη... ετσι, με δυο λεξεις εκει που δεν το περιμενε... ηρθε και γλυκανε το πραγμα! το ειδαμε και οι δυο σαν ενα παιχνιδι αναθερμανσης της σχεσης γενικοτερα!!

 

ειμαι πολυ χαρουμενη

 

renik, χαιρομαι πολυ πολυ για σας και ευχομαι για παντα ετσι!! δε σου κρυβω πως με την πρωτη ευκαιρια θα σε αντιγραψω χι χι χι... τοσα στενακια υπαρχουν... αρκει να τον καταφερω να βγουμε για περπατημα!! ειναι βλεπεις του αυτοκινητου... αλλα που θα παει... θα το πετυχω κι αυτο!!

 

Μερικοί δεν καταλαβαίνουν από συζήτηση ούτε ξέρουν να συζητάνε....

Αχ κοριτσακι μου... πολυ αντρες το εχουν αυτο! γι?αυτο κι εγω αλλαζω λιγο την παροιμια "οπου δεν πιανει ο λογος... πεφτει ραβδος" και λεω "οπου δεν πιανει ο λογος... αρχιζουν τα εργα!!!"

τι να τους κανουμε που ειναι "πλαστοζυμαρακια" και πρεπει να βρισκουμε τα κουμπια τους για να περναμε ολοι καλα;;;

το θεμα ειναι να γινει η αρχη! απο ποιον και πως... δεν εχει και πολυ σημασια τελικα! το αποτελεσμα ειναι αυτο που μετραει!!

Γι?αυτο δεσ' το κι εσυ αλλιως... ολοι ειδαμε και εσυ ξερεις καλυτερα απο εμας... ποσο πολυ σε αγαπαει ο Ματθαιος σου!

[renik]

δυστυχώς λίγοι είναι οι άντρες που συζητάνε με τον τρόπο που θέλουμε εμείς, ίσως φταίει ότι εμείς τα υπεραναλύουμε τα πράγματα..εγώ αυτό που κάνω είναι να του λέω αυτά που θέλω και αν δω ότι δεν απαντάει του λέω:"εσύ τι λες? μήπως σκέφτηκες κάτι διαφορετικό από μενα?μήπως είμαι κάπου άδικη?" έτσι πιστεύω ότι του δίνω το περιθώριο να απαντήσει αλλά και να διαφωνήσει! α!! και κάτι άλλο!έχω κόψει τα περιττά, μπαίνω σχεδόν κατευθείαν στο ψητό, έκοψα την πολύ ανάλυση γιατί μάλλον τον κούραζε

xrysalis μην σε πέρνει από κάτω!!και στο αμάξι πριν ξεκινήσετε ένα ρουφηχτό φιλί παντού χωράει!!!

[xrysalis]

xrysalis μην σε πέρνει από κάτω!!και στο αμάξι πριν ξεκινήσετε ένα ρουφηχτό φιλί παντού χωράει!!!

ναι... μονο που ο μπεμπης ειναι ακομη πολυ μικρος και καθομαι πισω μαζι του!! τελος παντων... καπου θα τον στριμωξω! που θα μου παει!!!

 

οσο για την υπεραναλυση... θα συμφωνησω απολυτα! τους τη δινει στα νευρα και εκτος αυτου... χανουν το θεμα!

ειναι σαν να σκεφτομαστε εμεις με 2 μυαλα και αυτοι με μισο (και ας λενε πως εχουν 2 κεφαλια χα χα χα!!! )

[ioannaELENI]

πολλά βράδια ξαπλώνω και νοιώθω πολύ άσχημα απέναντι στον άντρα μου.Με τις υποχρεώσεις του σπιτιού, με το καθημερινό τρέξιμο με το παιδί , με το πήξιμο στο γραφείο δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ καθόλου μαζί του...που και που τσακωνόμαστε κιόλας γιατί άνθρωποι είμαστε και διαφωνούμαι είτε γιατί έχω νεύρα και πολλές φορές ντροπή μου αλλά τα ξεσπάω πάνω του και μετά στεναχωριέμαι πολύ.Τον βλέπω ότι και εκείνος καταπιέζεται είτε με το παιδί (δεν μπορεί να βγει όπως παλιά γιατί πρέπει να κρατήσει το απόγευμα το παιδί να κάνω τις δουλειές) είτε με τις δουλειές και τον λυπάμαι.θα ήθελα να ασχοληθώ όπως παλιά που ήμασταν ζευγάρι μαζί του αλλά ή δεν προλαβαίνω ή είμαι πολύ κουρασμένη (η καρδιά θέλει αλλά το σώμα δεν...) αλλά και μένουμε στο ίδιο σπίτι και δεν μπορώ να οργανώσω κάτι ρομαντικό για έκπληξη γιατί θα το δει από πριν.Η αλήθεια είναι ότι έχω χάσει και την "έμπνευση" που είχα όταν ήμασταν ελεύθεροι και δεν μου ερχεται κάτι ρομαντικό στο μυαλό...πως και πως περιμένω το Πάσχα που θα πάμε την μεγάλη Τρίτη για 3 μέρες μόνοι μας στην Σαντορινη και θα αλλάξουμε τελείως περιβάλλον αλλά δεν είναι και σωστό να περιμένω χριστούγεννα και πάσχα για να του δείξω ότι τον αγαπάω...[/quot

 

και εγω δυστυχως καπως ετσι νιωθω και πολλες φορες σκεφτομαι να τα παρατησω ολα!!!

[Ντέπυ]

Προσωπικά η λύση που βρήκα ήταν η εξής: έκατσα ενα απόγευμα και του συζήτησα ακριβώς πως νοιώθω και τι νοιώθω, το περίεργο ήταν πως σκέφτεται και νοιώθει ακριβώς όπως εγώ και μάλιστα κάποια πράγματα τα βλέπει πολύ πιο σοβαρά και σημαντικά από ότι εγω,πλέον προσπαθούμε και οι δύο και μπορώ να πω ότι όλα πλέον είναι πολύ καλύτερα,προσωπικά έπαψα να σκέφτομαι ότι είμαι παντρεμένη αλλά πλέον σκέφτομαι ότι έχω σχέση μαζί του και είμαστε όπως πριν παντευτούμε και αποκτήσουμε παιδί , τότε δεν χωρούσαν καβγάδες ανάμεσα μας, όλα τα συζητούσαμε και ήμουν πολύ πιο ευγενική απέναντι του αλλά και πολύ πιο τρυφερή, προχθές είχαμε βγάλει το παιδί με το καρότσι και τον ξεμονάχιασα σε ένα στενάκι και άρχισα να τον φιλάω σαν τρελή όπως παλιά και μου λέει :είχα ξεχάσει πως είναι να φιλιόμαστε έτσι! Φυσικά συμφώνησα και εγώ. επίσης πλέον κάθε μέρα αφιερώνω τουλάχιστον 2 ώρες στον άντρα μου και στο παιδί μου να βγούμε όλοι μαζί έστω για περίπατο,οι δουλειές μπορούν να περιμένουν.Και ,αν και ψιλοκαταπιέζομαι βέβαια, όσο και αν άθελα του μου σπάει τα νεύρα του απαντάω με ηρεμία, μου κάνει και εμένα αυτό καλό γιατί μετά από γερούς καβγάδες και φωνές ειλικρινά νοιώθω ένα ράκος.Πλέον είμαι σίγουρη πως αν συνεχίσουμε έτσι όλα θα γίνουν πολύ καλύτερα.Και είμαι χαρούμενη που και εκείνος το θέλει αυτό όσο εγώ

 

 

Αυτό έκανα και εγώ πριν 3 χρόνια στα 12 χρόνια γάμου (κάλιο αργά παρά ποτέ) και τώρα όλα είναι τέλεια... με μικροκαυγαδάκια βέβαια αραιά και που γατί όλα εινα μέσα στο πρόγραμμα.