Η κόρη του...

[Stellinula]

Ναι είμαι απόλυτη όσον αφορά το θέμα των δικών μου παιδιών. Και δεν περιμένω την έγκριση κανενός - ούτε της κόρης του άντρα μου.

Ποτέ δεν είπα οτι φταίει μόνο αυτή. Φταίμε και οι δύο σίγουρα, γιατί όπως είπα από την αρχή δεν είμαι εύκολος άνθρωπος και δεν με ενδιέφερε ποτέ να προσπαθώ με ανθρώπους να κερδίσω τα αυτονόητα. Απλά δίνω μεγάλη βαρύτητα στην ανασφάλεια της. Και δεν ξεχνώ το γεγονός της έχθρας της προς τη μάνα της. Μα όλοι οι άλλοι έχουμε πρόβλημα τεσπα;

 

Με τον άντρα μου το έχω συζητήσει. Απλά έχουμε αποφασίσει οτι δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι μαζί - άμα δεν κολλάμε τι να κάνουμε. Εγώ του έχω πει να πάει και διακοπές μαζί της απλά αυτός δεν θέλει.

 

Στο θέμα των παιδιών σου σίγουρα κάνεις ότι θες εσύ, εγώ είπα για την σχέση μεταξύ σας...

Την έχθρα που έχει στην μάνα της άστην στην άκρη γιατί πρώτον δεν σε αφορά εσένα τι έχουν αυτές και δεύτερον δεν ξέρεις 100% τι έχει συμβεί μεταξύ τους και υπάρχει αυτό το αγκάθι (ότι και να σου λένε οι άλλοι)....

Φυσικά και δεν ήθελε να πάει ο άνθρωπος μόνος του διακοπές με την κόρη του αφού εσύ είσαι η γυναίκα του και η κόρη του έχει φύγει από την ηλικία την ανάλογη που θα μπορούσε να πάει διακοπές με το μπαμπούλι της...

 

Να προτείνω και κάτι άλλο?? Μήπως ο άνδρας σου θα έπρεπε να βάλει ένα τέλος στο ποδοσφαιρό που παίζεται και αυτός είναι ο τερματοφύλακας?

Μήπως πρέπει να βάλει αυτός ένα τέλος και σε σένα και σε αυτήν και να το λήξει αυτός????

Μήπως φταίει τελικά αυτός που έχει αφήσει να περιπλεχτούν τα πράγματα και δεν έχει θέσει όρια σε σένα για την κόρη του και στην κόρη του για σένα????

[DALIA]

Επειδη ξερω πολλα τετοια σκηνικα (με πατεραδες χηρους ειτε χωρισμενους) που ξαναπαντρευονται σε μεγαλη ηλικια και τυχαινει να χουν κορες, ξερω πολυ καλα οτι οι συζυγοι τους καθονται στο στομαχι, αλλα απο την αλλη χαιρονται γιατι καποιος φροντιζει τον πατερα και δεν τον φορτωνονται αυτες.......δεν ξερω καμμια τους (οσο καλη να να ειναι ως ανθρωπος) που να χε την διαθεση να χει τον μπαμπα της κρεμασμενο πανω της......

 

Απο την αλλη ενοχλουνται που ο μπαμπας κανει τη ζωη του και ειναι καλα και διασκεδαζει..........

 

να διευρινήσω ότι και εγώ ξέρω 3 περιστατικά και μάλιστα το 1 από την πλευρά της νέας συντρόφου η οποία είναι και φίλη μου και της έχω πει πολλές φορές πόσο άδικο έχει σε πράγματα που λέει....

ξέρεις πόσο απέχει το ένα από το άλλο που γράφεις ??...

υπάρχει και το θέλω ο γονιός μου να είναι καλά, να περνάει καλά και όσο το δυνατόν να συνειπάρχουμε όλοι μαζί...

και στις 3 περιπτώσεις όμως η νέα σύζηγος θέλει να ξεκόψει παντελώς από την προηγούμενη οικογένεια....( δεν λέω ότι η rea ανήκει σε αυτή την κατηγορία, λέω αυτό που ζω )

επίσης το κρεμασμένος πάνω τους δεν είναι και τόοοοοοσο απαραίτητο, μια καλή κουβέντα θέλουν και ένα πιάτο φαγητό και λίγη συντροφιά...

[vera]

Νταλια η κοπελα γραφει το προβλημα με την κορη του αντρα της κι εμεις ασχολουμαστε με το αν πρεπει να κανει παιδι με εναν 65χρονο, νομιζω δεν ειναι το θεμα αυτο και δεν ζηταει την γνωμη μας......ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια ειναι, το θεμα ειναι να το χουν λυσει με τον αντρα της. Μη της δημιουργουμε τωρα ενοχες,τυψεις, αμφιβολιες η οτι αλλο.......

 

Δεν το θεωρω τραγικο, η κολλητη μου ειχε μεγαλους γονεις και θυμαμαι ντρεποταν γι αυτο,δεν ηθελε να τους παρουσιαζει.... αλλα τοτε ηταν και αλλα χρονια, κι επειτα εφταιγαν οι γονεις της γι αυτο, της ειχαν δημιουργησει αυτη την συμπεριφορΑ σε πολλα θεματα, εδω εκρυβαν για πολλα χρονια οτι ειχαν αυτιστικο παιδι στην οικογενεια. Τωρα ειμαι εγω στην ηλικια που την εκανε η μανα της και υπαρχουν γυναικες μεγαλυτερες απο μενα που κανουν παιδι. Δεν διαλεγουμε τους γονεις μας...τι να κανουμε? Λεμε καλα να χουμε γονεις και να μας αγαπανε....

 

Ειπαμε ειναι απολυτα φυσιολογικο για την κορη να μη χαιρεται με την προοπτικη να κανει αδερφακι, ειτε για οικονομικους λογους, ειτε απο αγαπη για το μπαμπα της........κι εγω ετσι θα σκεφτομουν, δεν το συζητω καν........απλα δεν της πεφτει λογος σε αυτο το θεμα......ειτε της αρεσει ειτε οχι δεν την αφορα.

[Rea_1971]

σκεψου να μενει μονος σε τετοια ηλικια, να χεις συνεχεια την εννοια του, να πρεπει να τον φροντιζεις τακτικα (εως και καθημερινα)...αυτο ειναι πολυ σημαντικο..........οποτε ειτε μας αρεσει ειτε δεν μας αρεσει οι "επομενες" συζυγοι ειναι εξυπηρετικες......

 

Πριν 5 χρόνια έκανε εγχείριση στη μέση. Έμεινε στο κρεβάτι 1 μήνα (τότε απέκτησε άποψη για όλα τα καλλιτεχνικά που κουτσομπολεύουν στα πρωινάδικα). Εγώ δούλευα κανονικά, απλά δεν καθόμουν στο γραφείο μέχρι αργά, για να γυρίζω σπίτι να είμαστε παρέα. Δεν ήρθε να του κάνει παρέα ούτε μία φορά. Έναν ολόκληρο μήνα. Και τότε μέναμε Π Φάληρο. Δίπλα στον Άλιμο.

 

Δε νομιζω οτι θα σκιζοταν τοσο η κορη για διακοπες με το μπαμπα αν ηταν μονος και ειχε την αναγκη της.........απλα αισθανεται τον ανταγωνισμο και φοβαται μη χασει την αγαπη του.........Το προβλημα που δημιουργειται οταν ο μπαμπας ξαναπαντρευεται ειναι οτι συνηθως η νεα συζυγος προσπαθει να τον αποκοψει απο την οικογενεια (ειτε για λογους ελεγχου ειτε οικονομικους) και τοτε δημιουργουνται ασχημα αισθηματα.....και σιγουρα ελαχιστες στη θεση της θα χαιρονταν με την προοπτικη να αποκτησουν αδερφακι. Ειστε ομως μαζι 12 χρονια οποτε πρεπει να χει ξεπερασει τετοιου ειδους αντιρρησεις.....

 

Ουτε καταλαβαινω γιατι ειναι χειροτερα που εισαι 40 ετων......να σουν 20 να καταλαβω τον πανικο της...χαχα........δλδ αν ησουν 50-60 τι θα αλλαζε? (περα απο το παιδι?)

 

Δεν ήταν πάντα περίεργη. Τα τελευταία 6-7 χρόνια της έχουν βγει λίγο περίεργα. Όχι μόνο μαζί μου. Το κακό με μένα είναι οτι δεν έχω διάθεση να προσπαθήσω . Αυτό μου συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους. Είμαι κοντά σε αυτούς που με αγαπάνε και με δέχονται. Πιο νέα ήμουν πιο μαλακη.

 

Καλο θα ηταν να της πει καποιος μερικα πραγματα ξεκαθαρα, να καταλαβει οτι το γεγονος πως εχει μια γυναικα και τον φροντιζει ειναι για το καλο το δικο του και δικο της ωστε να ηρεμησει και να δει πιο θετικα την κατασταση.....

 

Της έχει μιλήσει ο άντρας μου, η αδερφή του, ο γαμπρός του... Απλά, για μένα πιστεύω η λύση είναι να βρει ένα καλό παιδί να ερωτευτεί. Να κάνει οικογένεια. Να βρει το νόημα της ζωής. Το πραγματικό.

[love4four]

Α καλά ! Τώρα συνειδητοποίησα πως η Rea είναι έγκυος !!!! Με το καλό το μωράκι !

 

Εμ μανάρι μου, γι αυτό έχει λυσσάξει η μικρή ... χάνει την πρωτοκαθεδρία... ξέρεις τί είναι στα 33 σου να βρεθείς με ένα ετεροθαλές αδερφάκι κι εσύ να μην έχεις γίνει μάνα ακόμη, να μην έχεις παντρευτεί, να μην έχεις σχέση σοβαρή ???

 

Τέλος πάντων... Rea μην συγχίζεσαι άλλο καμάρι μου. όσο για την διαφορά ηλικίας ΟΚ το παιδί θα έχει έναν μπαμπά σε προχωρημένη ηλικία, γεγονός όμως που δεν αποκλείει ότι δεν θα σταθεί δίπλα του σαν σωστός μπαμπάς.. Εσείς θα φροντίσετε να το καλομεγαλώσετε και να έχει όμορφες παιδικές αναμνήσεις και σωστή ανατροφή, από εκεί και πέρα δεν μπορείς να προβληματιστείς επί του παρόντος για τπτ άλλο.

 

Ασε τον πατέρα της να της ανακοινώσει την εγκυμοσύνη (ή έστω να είστε και οι 2 μαζί).

Στο κάτω κάτω μπορεί πολύ απλά να μην ταιριάζουν τα χνώτα σας που λέμε... αυτό δεν της στερεί το δικαίωμα να βλέπει τον πατέρα της όποτε θέλει...

Καλή δύναμη και ακόμη καλύτερη εγκυμοσύνη σου εύχομαι !

[vera]

να διευρινήσω ότι και εγώ ξέρω 3 περιστατικά και μάλιστα το 1 από την πλευρά της νέας συντρόφου η οποία είναι και φίλη μου και της έχω πει πολλές φορές πόσο άδικο έχει σε πράγματα που λέει....

ξέρεις πόσο απέχει το ένα από το άλλο που γράφεις ??...

υπάρχει και το θέλω ο γονιός μου να είναι καλά, να περνάει καλά και όσο το δυνατόν να συνειπάρχουμε όλοι μαζί...

και στις 3 περιπτώσεις όμως η νέα σύζηγος θέλει να ξεκόψει παντελώς από την προηγούμενη οικογένεια....( δεν λέω ότι η rea ανήκει σε αυτή την κατηγορία, λέω αυτό που ζω )

επίσης το κρεμασμένος πάνω τους δεν είναι και τόοοοοοσο απαραίτητο, μια καλή κουβέντα θέλουν και ένα πιάτο φαγητό και λίγη συντροφιά...

 

Λογικο ειναι παντως και η νεα συζυγος να κοιταει την παρτη της ετσι? Ειδικα οταν τα παιδια ειναι μεγαλα και τακτοποιημενα........η καθε γυναικα ετσι θα σκεφτοταν, γιατι να θελει να ναι κολλημενος με την πρωην οικογενεια του? Εχει ποσα σχετικα θεματα στο φορουμ.......οπως και να το δεις ειναι δυσκολες καταστασεις και ΚΑΝΕΙΣ συνηθως δεν ειναι ευχαριστημενος.

 

Ξερεις οταν ο πατερας μενει μονος ειναι ασχημο, συνηθως δεν ζουν πολλα χρονια λογω μοναξιας.......και δεν θελει απλα ενα πιατο φαι μια στο τοσο και λιγη παρεα που και που..........τα χρειαζεται καθημερινα.........ποια απο μας μπορει να ασχολειται καθημερινα ειδικα αν δουλευει κι εχει οικογενεια? Και να το θελει? Και κοντα να μενει δεν μπορεις να τον βλεπεις οσο συχνα θα ηθελε ........

 

Ειναι αλλιως θεωρητικα κι αλλιως πρακτικα.....Ειναι μεγαλο θεμα αυτο και τα παιδια τους το βλεπουν παντα οπως τα βολευει......

[Rea_1971]

και στις 3 περιπτώσεις όμως η νέα σύζηγος θέλει να ξεκόψει παντελώς από την προηγούμενη οικογένεια....( δεν λέω ότι η rea ανήκει σε αυτή την κατηγορία, λέω αυτό που ζω )

επίσης το κρεμασμένος πάνω τους δεν είναι και τόοοοοοσο απαραίτητο, μια καλή κουβέντα θέλουν και ένα πιάτο φαγητό και λίγη συντροφιά...

 

 

 

όταν ξεκινήσαμε να μένουμε μαζί η μητέρα του αρώστησε με εγκεφαλικό από το οποίο δεν συνήλθε ποτέ. Τη φροντίδα της την είχε πάντα η αδερφή του, αλλά με το εγκεφαλικό μπήκε αρχικά στο Ασκληπιείο για ένα μήνα ΄περίπου και μετά σε ειδικό γηροκομείο.

Επειδή εκείνο τον καιρό ο άντρας μου είχε βάλει μπροστά την οικοδομή της κόρης του και χρειαζόταν τα Σ/Κ να είναι και εκεί, την θέση του δίπλα στη μαμά του τα Σ/Κ και τα απογεύματα τη πήρα εγώ. Για να πηγαίνει αυτός στην οικοδομή. Η κοπέλα δεν ήρθε ούτε μία φορά να φροντίσει τη γιαγιά ΠΟΥ ΤΗ ΜΕΓΑΛΩΣΕ. Πήγε σαν επισκέπτρια 2 ή 3 φορές, κάθησε μισή ώρα και έφυγε. Πιστεύεις οτι θα το έκανα αν ήθελα να τον αποκόψω από την κόρη του;

 

Και αν τον ήξερες μόνο ο άνθρωπος που έχει ανάγκη ένα πιάτο ή οτιδήποτε δεν έιναι. Είναι πολύ αθλητικός και δραστήριος, δεν έχει κοιλιές και πατσές (κοίτα γύρω κάτι σαραντάρηδες να δεις τι γίνεται) είναι ενεργός επαγγελματικά.

 

Αλλά και αν μου πάθει κάτι μία μέρα, πάλι την ψυχή μου θα έχει. Και θα τον φροντίζω και θα τον αγαπώ. Όπως πιστεύω το ίδιο θα έκανε και αυτός.

 

Ουφ πολλά λέω. Σε ένα φόρουμ για παιδάκια. Σόρυ.

[vera]

 

Κι ο αντρας μου που ναι 40+ δεν μπορει να παρει τα ποδια του και να παιξει με το γιο του, δεν διαφερει και πολυ απο 70χρονο εδω που τα λεμε...χαχα........αναγκαζομαι εγω να παιζω μπαλα μαζι του, η να ασχολουμαι περισσοτερο.........τις ιδανικες συνθηκες δεν τις βρισκουμε καλα καλα για τον εαυτο μας και τη σχεση μας, τις ψαχνουμε για τις σχεσεις των αλλων?

 

 

 

Και πανω σε αυτο να συμπληρωσω...ο αντρας μου παντρευτηκε 35 κι εκανε παιδι στα 40 του.......και δεν μπορει να παρει τα ποδια του, ολο κουρασμενος ειναι, δεν εχει ενεργεια να ασχοληθει πολυ με το γιο.......

 

Ο πατερας μου ειναι 78, μια χαρα κοτσονατος και με ενεργεια, ασχολειται απιστευτα με το εγγονι του, ερχεται καθε μερα να το δει, καθε μερα το παει στην παιδικη χαρα, μετα το κρατανε στο σπιτι τους, παιζουν μαζι του ολη μερα, τον φροντιζουν και ειναι απιστευτη η σχεση τους.......εχει ξανανιωσει παρα πολυ κι εχει τρομερη ενεργεια που την αφιερωνει ολη στο εγγονι του......οποτε μη κολλαμε στις ηλικιες....μπορει να ναι παππους ο ενας και μπαμπας ο αλλος αλλα το παιδι περναει πολυ καλυτερα με τον παππου ......

[DALIA]

Νταλια η κοπελα γραφει το προβλημα με την κορη του αντρα της κι εμεις ασχολουμαστε με το αν πρεπει να κανει παιδι με εναν 65χρονο, νομιζω δεν ειναι το θεμα αυτο και δεν ζηταει την γνωμη μας......ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια ειναι, το θεμα ειναι να το χουν λυσει με τον αντρα της. Μη της δημιουργουμε τωρα ενοχες,τυψεις, αμφιβολιες η οτι αλλο.......

 

η rea ανέφερε το συγκεκριμένο σκηνικό

εγώ έμεινα στην ηλικία και άλλοι μείνατε με παραδείγματα στο κατά πόσο είναι το ίδιο να μεγαλώνει ένα μικρό παιδί με έναν πατέρα 40 ετών και έναν 65

έχω βρει πολλά κοινά στο χαρακτήρα μου με αυτόν της reas και είπα να γράψω και λίγο από την άλλη πλευρά...

τώρα όσο αναφορά τις τύψεις και τις ενοχές θα το έχω υπόψη μου τι θα γράφω για να μη στεναχωρώ αυτούς που δεν έχουν την ίδια άποψη με εμένα.

Καλό θα ήταν όμως αυτό να γίνεται από όλες τις πλευρές...

θα είναι μια πάρα πολύ ωραία ανταλλαγή ίδιων απόψεων...

 

Ξερεις οταν ο πατερας μενει μονος ειναι ασχημο, συνηθως δεν ζουν πολλα χρονια λογω μοναξιας.......

 

άσε με να διαφωνήσω σ'αυτό...

 

Ειναι αλλιως θεωρητικα κι αλλιως πρακτικα.....Ειναι μεγαλο θεμα αυτο και τα παιδια τους το βλεπουν παντα οπως τα βολευει......

 

ποτέ δεν είδα τους γονείς και τα πεθερικά μου κατά πόσο με βολεύει...

επίσης δεν ξέρεις αν μιλάω πρακτικά ή θεωρητικά

[Rea_1971]

Άμα μάθαινα οτι ο πατέρας μου άφησε τη μητέρα μου για κάποια άλλη δεν θα του ξαναμίλαγα.

Αν ήταν μόνος και έβρισκε σύντροφο θα χαιρόμουν πολύ.

 

Εδώ δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Τη μητέρα της την απορρίπτει έτσι και αλλιώς . Και μη νομίζεις. Αν και εγώ είμαι η αιτία του χωρισμού τους, και θα έπρεπε να βλέπω την πρώην ανταγωνιστικά, επειδή εμμέσως έχω ακούσει πολλά κάπου τη σκέφτομαι με συμπαθεια. Είναι δυνατός άνθρωπος, έξυπνη γυναίκα, αλλά αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, όχι δικά της, όταν λογικά μία γυναίκα στην ηλικία της θα έπρεπε πλέον να ασχολείται μόνο με τον εαυτούλη της.

[Stellinula]

Άμα μάθαινα οτι ο πατέρας μου άφησε τη μητέρα μου για κάποια άλλη δεν θα του ξαναμίλαγα.

 

Αν και εγώ είμαι η αιτία του χωρισμού τους, και θα έπρεπε να βλέπω την πρώην ανταγωνιστικά

 

 

Απάντας μόνη σου σε όλα τα ερωτήματα σου....και ναι δεν θα έπρεπε να κατηγορείς την κοπέλα αυτη μετά από αυτο που έγραψες...Συγγνώμη ε?

[vera]

Παράθεση:

Αρχικό μήνυμα απο vera Εμφάνιση μηνυμάτων

Ξερεις οταν ο πατερας μενει μονος ειναι ασχημο, συνηθως δεν ζουν πολλα χρονια λογω μοναξιας.......

άσε με να διαφωνήσω σ'αυτό...

 

 

 

 

Στατιστικα αυτο δειχνει....δεν το λεω εγω........ειναι γεγονος, .......και ειναι λογικο με την καταθλιψη που παθαινουν. Η ξαδερφη μου που το εζησε με τον πατερα της το διαπιστωσε σε προσωπικο επιπεδο..........τρομαξαν να τον συνεφερουν και οταν συνηρθε βρηκε αλλη γυναικα και εγινε αλλος ανθρωπος..........ξανανιωσε 20 χρονια.........δεν τους αρεσει φυσικα που παντρευτηκε αλλη αλλα δεν τους επεφτε λογος και οσο κι αν εκνευριζονται που της πηρε σπιτι ξερουν καλα οτι καποιος τον φροντιζει και ειναι καλα. Ετσι ειναι αυτα......δεν εξελισσονται ολα οπως μας βολευουν....

[eleni_k]

Βρε κορίτσια με μπερδέψατε λίγο... Η Ρέα δεν ζήτησε την γνώμη μας για τον άντρα της και την διαφορά ηλικίας του (τον έχει επιλέξει πριν 12 χρόνια χωρίς να σταθεί αυτό εμπόδιο) ούτε για το αν θα πρέπει να κάνει παιδί μαζί του (ήδη έχει δρομολογηθεί, Ρέα μου με το καλό, να πάνε όλα καλά και να αποκτήσεις ένα γερό μωράκι)! Επίσης να αναφέρω ότι κι εγώ θεωρούσα τους γονείς μου μεγάλους μιας και ήμουν το τρίτο και "εκτός προγράμματος" παιδί κι η μαμά μου ήταν 34 χρόνων όταν με γέννησε (σχεδόν όσο εγώ όταν έκανα τον γιο μου!!!) Πιστεύω ότι τις περισσότερες φορές τα παιδιά θεωρούν κάπως τους γονείς τους... Είχα συμμαθήτρια που είχε 16 χρόνια διαφορά με την μητέρα της και δεν μπορούσαν (ούτε ακόμα μπορούν) να συνεννοηθούν! Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα λοιπόν!!!

 

Στο θέμα μας! Ρέα μου θεωρώ απαράδεκτη την συμπεριφορά της προγονής σου... Κακώς δεν της λέτε ότι περιμένετε παιδί, τι φοβάστε? Πως θα το πάρει το ... ανήλικο??? Μιλάμε για 33 χρονών γυναίκα, γνωρίζει την προσωπική κατάσταση του μπαμπά της από τα 21 της, το βρίσκω αδικαιολόγητο εντελώς να παιδιαρίζει με αυτόν τον τρόπο... Κακώς την χαϊδεύετε, θα μπορούσατε πολύ απλά σαν ενήλικες που όλοι είστε να συζητήσετε ώριμα... Αν εκείνη αντιδρά σαν 10χρονο, θεωρώ ότι δεν είναι δικό σου πρόβλημα... Δεν εξετάζω καθόλου τον καλό ή κακό χαρακτήρα της κοπέλας, πραγματικά δεν μπορώ να διαννοηθώ (ακόμα και περιουσιακό θέμα να υπήρχε) πως της επιτρέπετε να φέρεται έτσι...

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Άμα μάθαινα οτι ο πατέρας μου άφησε τη μητέρα μου για κάποια άλλη δεν θα του ξαναμίλαγα.

Αν ήταν μόνος και έβρισκε σύντροφο θα χαιρόμουν πολύ.

 

Εδώ δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Τη μητέρα της την απορρίπτει έτσι και αλλιώς . Και μη νομίζεις. Αν και εγώ είμαι η αιτία του χωρισμού τους, και θα έπρεπε να βλέπω την πρώην ανταγωνιστικά, επειδή εμμέσως έχω ακούσει πολλά κάπου τη σκέφτομαι με συμπαθεια. Είναι δυνατός άνθρωπος, έξυπνη γυναίκα, αλλά αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, όχι δικά της, όταν λογικά μία γυναίκα στην ηλικία της θα έπρεπε πλέον να ασχολείται μόνο με τον εαυτούλη της.

 

 

Μπερδεύτηκα..... άρα το παραδέχεσαι ότι είσαι η αιτία του χωρισμού τους αλλα δεν παραδέχεσαι ότι ότι ο άντρας σου άφησε την γυναίκα σου για χάρη σου?

[Rea_1971]

Απάντας μόνη σου σε όλα τα ερωτήματα σου....και ναι δεν θα έπρεπε να κατηγορείς την κοπέλα αυτη μετά από αυτο που έγραψες...Συγγνώμη ε?

 

 

Μα ξαναλέω, αυτή δεν είχε πρόβλημα με το χωρισμό των γονιών της. Ίσα ίσα. Το έχει πει σε μένα, στον πατέρα της, στα ξαδέρφια της οτι ο πατέρα της καλά έκανε και άφησε τη μητέρα της (βασικά από τη σκοπιά οτι δεν τη χωνεύει και όχι για να έιναι κάπου΄πιο ευτυχισμένος)

 

 

Δεν ξέρω τι να πω για να σου δώσω να καταλάβεις.

[Stellinula]

Μπερδεύτηκα..... άρα το παραδέχεσαι ότι είσαι η αιτία του χωρισμού τους αλλα δεν παραδέχεσαι ότι ότι ο άντρας σου άφησε την γυναίκα σου για χάρη σου?

 

 

αυτό είπα σωτηρία μου και εγώ πιο πάνω...

[Rea_1971]

Μπερδεύτηκα..... άρα το παραδέχεσαι ότι είσαι η αιτία του χωρισμού τους αλλα δεν παραδέχεσαι ότι ότι ο άντρας σου άφησε την γυναίκα σου για χάρη σου?

 

Απλά προσπαθώ να εξηγήσω οτι δεν τη δυσαρέστησε το γεγονός οτι ο πατέρας της εγκατέλειψε τη μητέρα της για κάποια άλλη (κάτι που εμένα θα έκανε έξαλη)

 

Απλά δεν μπορεί να δεχτεί οτι εγώ και ο άντρας μου έχουμε μία νορμάλ σχέση που θα έχει σαν επακόλουθο τη δημιουργία μία νέας οικογένειας. ή έτσι εγώ έχω καταλάβει μέχρι τώρα.

[DALIA]

:lol:

πάντως παρόλλο που μόνο εγώ ήμουν εκτός θέματος όλες έχετε να πείτε από ένα προσωπικό παράδειγμα

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΝΩ δεν λέω ότι η συμπεριφορά της κόρης του είναι φυσιολογική ( κοινές διακοπές, να της κάνετε τον ταξιτζή ) , το αντίθετο είναι παιδιάστικη αλλά ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ..

( εκτός αν εχει ψυχολογικά προβλήματα, παίζει κάτι τέτοιο ? )

[DALIA]

Απλά δεν μπορεί να δεχτεί οτι εγώ και ο άντρας μου έχουμε μία νορμάλ σχέση που θα έχει σαν επακόλουθο τη δημιουργία μία νέας οικογένειας. ή έτσι εγώ έχω καταλάβει μέχρι τώρα.

 

κοινώς σε ζηλεύει, πιστεύεις...

δεν έχεις να σκας μέχρι το σημείο που δεν επηρεάζεται η σχέση σας, αυτή έχει το πρόβλημα

[Rea_1971]

:lol:

πάντως παρόλλο που μόνο εγώ ήμουν εκτός θέματος όλες έχετε να πείτε από ένα προσωπικό παράδειγμα

 

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΝΩ δεν λέω ότι η συμπεριφορά της κόρης του είναι φυσιολογική ( κοινές διακοπές, να της κάνετε τον ταξιτζή ) , το αντίθετο είναι παιδιάστικη αλλά ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ..

( εκτός αν εχει ψυχολογικά προβλήματα, παίζει κάτι τέτοιο ? )

 

 

Μα τον Άγιο δεν ξέρω ή δεν μπορώ να κρίνω. Δεν μου αρέσει να κολλάω ετικέτες από υποκειμενική άποψη, και αυτή τη στιγμή δεν έιμαι ο πιο αντικειμενικός άνθρωπος. Πιστεύω οτι όσο δεν βρίσκει σύντροφο θα ασχολείται μαζί μας. Απλά. Ή απλοικά. Όπως το πάρει κανένας.

[DALIA]

Μ. Δεν μου αρέσει να κολλάω ετικέτες από υποκειμενική άποψη, και αυτή τη στιγμή δεν έιμαι ο πιο αντικειμενικός άνθρωπος.

 

πολύ σωστή σε βρίσκω

[eleni_k]

:lol:

πάντως παρόλλο που μόνο εγώ ήμουν εκτός θέματος όλες έχετε να πείτε από ένα προσωπικό παράδειγμα

:p:p καλή μου Ντάλια, το προσωπικό μου παράδειγμα ήταν μόνο για να καταλήξω στο "περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα"!!!:lol:

 

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΝΩ δεν λέω ότι η συμπεριφορά της κόρης του είναι φυσιολογική ( κοινές διακοπές, να της κάνετε τον ταξιτζή ) , το αντίθετο είναι παιδιάστικη αλλά ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ..

( εκτός αν εχει ψυχολογικά προβλήματα, παίζει κάτι τέτοιο ? )

 

 

ό,τι λόγος και να υπάρχει το πρόβλημα είναι της 33χρονης κόρης...

[νούφαρο]

Άμα μάθαινα οτι ο πατέρας μου άφησε τη μητέρα μου για κάποια άλλη δεν θα του ξαναμίλαγα.

Αν ήταν μόνος και έβρισκε σύντροφο θα χαιρόμουν πολύ.

 

Εδώ δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Τη μητέρα της την απορρίπτει έτσι και αλλιώς . Και μη νομίζεις. Αν και εγώ είμαι η αιτία του χωρισμού τους, και θα έπρεπε να βλέπω την πρώην ανταγωνιστικά

 

 

 

βασικά με έχει καλύψει η Dalia:roll:

απλά επισημαίνω ότι μου βγάζεις μία άρνηση, ακόμα και ψείγματα απαξίωσης για την προγονή σου (κριτική για τον τρόπο ζωής της, στάση/συμπεριφορά, κλπ...), εικάζω επειδή την ανταγωνιστικότητα την έχεις με την κόρη και όχι με την πρώην σύυζυγο-αντίζηλο (ως συνιθίζεται, μάλλον λόγω της κοντινής σας ηλικίας)

και όσο για το θέμα ηλικίας νομίζω ότι το βλέπετε καθαρά εγωιστικά το θέμα......

[DALIA]

ό,τι λόγος και να υπάρχει το πρόβλημα είναι της 33χρονης κόρης...

 

συγνώμι που το ξέρεις από τη στιγμή που έχεις τη μία πλευρά ?

 

 

βασικά με έχει καλύψει η Dalia:roll:

απλά επισημαίνω ότι μου βγάζεις μία άρνηση, ακόμα και ψείγματα απαξίωσης για την προγονή σου (κριτική για τον τρόπο ζωής της, στάση/συμπεριφορά, κλπ...), εικάζω επειδή την ανταγωνιστικότητα την έχεις με την κόρη και όχι με την πρώην σύυζυγο-αντίζηλο (ως συνιθίζεται, μάλλον λόγω της κοντινής σας ηλικίας)

και όσο για το θέμα ηλικίας νομίζω ότι το βλέπετε καθαρά εγωιστικά το θέμα......

 

έλα να φάμε μαζί το ξύλο

[νούφαρο]

Το κακό με μένα είναι οτι δεν έχω διάθεση να προσπαθήσω . Αυτό μου συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους. Είμαι κοντά σε αυτούς που με αγαπάνε και με δέχονται. Πιο νέα ήμουν πιο μαλακη.

 

 

αυτό για μένα τα λέει όλα.

με όλο το συμπάθειο νομίζω ότι οφείλεις να προσπαθείς συνεχώς, γιατί κατά μεγάλο ποσοστό είσαι η αιτία για πολλά αδιέξοδά και προβλήματά της