Η κόρη του...

[Ellemphriem]

Πάντως άσχετα αν η συζήτηση χάθηκε λίγο με βοήθησε σε κάτι. Λειτούργησε σαν το νερό στη φωτιά. Τι εννοώ. Εξακολουθώ να μην αποδέχομαι τη συμπεριφορά της. Εξακολουθώ να φοβάμαι να ανακοινώσω την εγκυμοσύνη μου. Αλλά μου έφυγε η πολλή τσαντίλα. Γιατί καμιά φορά μόνοι μας το τόσο το κάνουμε ΤΟΣΟ... Ε και εγώ το έχω το κουσούρι.

 

Ψιτ να σε πω..... Ειναι και οι ορμονες της εγκυμοσυνης που το κανουν αλλο τοσο. Ρωτα τους δικους μου που τους ειχα πρηξει. Αντε καλη λευτερια με 1 πονο.......(ποσο εβδομαδων εισαι τωρα?)....

[eleni_k]

Το πρόβλημα μου - αν μπορεί κανείς να το πει πρόβλημα - είναι η σχέση μου με την κόρη του τη μεγάλη (ετών 33).

 

 

Τα πρώτα περίεργα άρχισαν όταν ζήταγε να πάμε όλοι μαζί διακοπές (τρεις όχι τέσσερις).

 

Επειδή έχω πάθος με τα παιδιά και γενικά λέω ότι θα ήθελα να έχω 3-4 ήρθε να μου πει οτι θα ήταν γελοίο να γίνει πατέρας ο πατέρας της σε αυτή την ηλικία. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν της έχουμε πει τίποτα, για να μη πάθω καμιά σύγχυση χωρίς να υπάρχει λόγος.

Γιατί τα λέω όλα αυτά... απλά μου την έδωσε σήμερα το πρωί που μίλαγα με την αδερφή του άντρα μου (ένα κομμάτι μάλαμα και αυτή) και της ζήταγα να μη της πει τίποτα ακόμα.

 

Δεν λέω ίσως θα έπρεπε να βάλω νερό στο κρασί μου, αλλά βρε γμτ είναι 33 χρονών δεν είναι παιδάκι και δεν μπορώ να ασχολούμαι με τα ζόρια της. Σόρυ.... Σας τα έπρηξα.

 

 

΄

Τα παραπάνω ήταν αυτά που θεώρησα ότι έπρεπε να σταθώ και να πάρω θέση... Όχι καταστάσεις και επιλογές που έγιναν πριν καιρό και που δεν με αφορούν... Και ναι, συμφωνώ ότι η κόρη έχει δυσκολευτεί από τους γονείς της, για κανέναν δεν είναι ευχάριστο ένα διαζύγιο, δεν ξέρω τι μπορεί να έχει περάσει... Θεωρώ όμως αδιανόητο (επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά), ένας άνθρωπος 33 χρονών να φέρεται έτσι... Όσο δύσκολα και να πέρασε, ότι βιώματα κι αν έχει... Πρέπει να το ξεπεράσει είτε μόνος του είτε με βοήθεια...

 

Όσον αφορά τα κουμπάκια αναφοράς κτλ... Δεν τα έχω χρησιμοποιήσει και δεν θα τα χρησιμοποιήσω ποτέ, το βρίσκω γελοίο στα 34 μου να χρειάζομαι επιτηρητές για να συζητήσω...

 

Τεσπα, το θέμα πάντα είναι η διάθεση, και η δική μου ήταν να ξεκαθαρίσω στην Ρέα ότι αν και είναι προκατειλημμένη (όπως είπε η ίδια) απέναντι στην προγονή της δεν είναι παράλογη... Αυτό μόνο...

 

Αφού παραιτήθηκε η ίδια η Ρέα από το θέμα της δεν βρίσκω λόγο να επανέλθω...

[Rea_1971]

Με βάση τον υπέρηχο της Δευτέρας 9βδ.+5ημερών. Ημ/κά 10βδ+2ημ. Διαλέγεις και παίρνεις!

[eleni_k]

Ρέα μου, κατ' εμέ κακώς δεν της ανακοινώνετε την εγκυμοσύνη... Αν ήμουν εγώ η κόρη του άντρα σου, θα θύμωνα περισσότερο με αυτό παρά με την ίδια την εγκυμοσύνη... Έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να μείνει κρυφό για πολύ!!! Με το καλό κούκλα, μην αφήνεις κανέναν να σε ταράζει...

[Μαριρενα]

για αρχη μεχρι να βγεις απο το πρωτο τριμηνο που ειναι λιγακι επικυνδινο δεν πιστευω οτι ειναι καλο να το αναφερεις σε κανεναν ισως εκτος απο τον εργοδοτη σου μετα μολις κλεισεις το πρωτο τρημηνο τους το ανακοινωνεις σε ολους

και στην κορη του αλλα καλο ειναι να το συζητησεις με τον συντροφο σου τι θα κανετε αν η κορη του σας αντιμετοπισει αρνητικα

[fistikaki]

Άμα μάθαινα οτι ο πατέρας μου άφησε τη μητέρα μου για κάποια άλλη δεν θα του ξαναμίλαγα.

Αν ήταν μόνος και έβρισκε σύντροφο θα χαιρόμουν πολύ.

 

Εδώ δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Τη μητέρα της την απορρίπτει έτσι και αλλιώς . Και μη νομίζεις. Αν και εγώ είμαι η αιτία του χωρισμού τους, και θα έπρεπε να βλέπω την πρώην ανταγωνιστικά, επειδή εμμέσως έχω ακούσει πολλά κάπου τη σκέφτομαι με συμπαθεια..

 

 

ακου..

ακομα κι αν ενας ανθρωπος δεν τα παει καλα με τη μανα του, αυτο δε σημαινει πως ξεχναει ποιος εκανε τη μανα του δυστυχισμενη..

 

μπορει να μη σε παει η κοπελα επειδη εξ αιτιας σου χωρισαν οι δικοι της..

 

(αυτο δεν δικαιολογει το οτι στα 33 της ασχολειται μαζι σας... οκ, get a life πες της)

 

 

δεν εχω διαβασει ακομα ολα τα ποστς, ακομα 1η σελιδα ειμαι... αλλα εχει ζουμι!!

[νούφαρο]

.....

Αυτά είναι αποφάσεις ζωής, από δύο ανθρώπους αρκετά ώριμους, με εμπειρίες και παρελθόν. Δεν υπήρχε περίπτωση να θέσω αυτά τα θέματα στο μικροσκόπιο της κριτικής άλλων ανθρώπων.

 

Εγώ ένα πρόβλημα είχα και έχω: Η συμπεριφορά της κόρης του. Η οποία δεν είναι μωρό. Ήθελα να ακούσω που έχω σωστό και που λάθος (καλά ήθελα ανα ακούσω πόσο σωστή είμαι κλπ).

 

.................

 

Εν κατακλείδι κατέληξα οτι μπορώ να επιβιώσω με αυτή την κατάσταση. Δεν είναι και κάτι τρομερό. Όταν θα με ανέβει λίγο παραπάνω, θα μπάινω να διαβάσω τι μου έγραψαν τα κορίτσια. Τα υπέρ και τα κατά. Για να έρχομαι στα ίσα μου.

 

 

Βασικά επιβεβαιώνεται η αρχική μου αίσθηση για αδιαλλαξία και άρνηση από τη μεριά σου.

Θέλεις μόνο επιβεβαίωση ότι είσαι ΕΣΥ η σωστή και καθόλα άμεμπτη στην υπόθεση, ενώ εγώ βλέπω το αντίθετο (δε φαίνεται να χεις καμία προσπάθεια ενώ η άλλη παρά τις όποιες διαφορές/αντιπάθειες κάνει το πρώτο βήμα -συνεχώς έστω για τους δικούς της λόγους αλλά υποχωρεί- και θέλει να μετέχει στη ζωή σας και εσύ την απομακρύνεις και το επιβάλεις στο σύζυγό σου άσχετα με τα θέλω του, δεν του αφήνεις περιθώριο, λες "δε χαλάω εγώ τη ζαχαρένια μου κόψτε το κεφάλι σας...", σαν να μην τους υπολογίζεις οντότητες...., είσαι εσύ και ΤΈΛΟΣ αδιαπραγμάτευτα)

Ξεκινάς με βάση τη δική σου ωριμότητα και τη βέβαιη δική της ανωριμότητα και παραλογισμό...

 

Λυπάμαι αλλά ΟΣΕΣ φορές κι αν διάβασα τα ποστ δε διέκρινα κάτι διαφορετικό από όσα ήδη προείπα και ψυχανεμίστηκα....

 

Καλή τύχη εύχομαι και καλά ξεμπερδέματα...

[sternchen]

Εύχομαι με το καλό να έρθει το μωράκι σου και να το δεις όπως επιθυμείς .

Για μένα ένα παιδί μου , θα είναι πάντα το παιδί μου . Δεν θα το βλέπως ως κάτι μεγάλο , αλλά για το παιδάκι μου και ναι εννοείται , ότι θα σέβομαι την ανεξαρτησία του όσο θα μεγαλώνει , αλλά συναισθηματικά θα είναι για μένα το ίδιο .

Το ότι η κόρη του άντρα σου είναι 33 ετών δεν μου λέει τίποτα , θέλω να πω , πως τον μπαμπά της τον έχει προφανώς ανάγκη και δεν είναι και το καλυτερό της , που οι γονείς της χώρισαν εξαιτίας σου , ακόμη και αν δεν το παραδέχεται .

Γι' αυτήν είσαι η άλλη γυναίκα , που της στερεί και τον μπαμπά της . Δεν έχει το ίδιο θάρρος να έρθει στο σπίτι σου , όπως θα είχε αν θα πήγαινε στο σπίτι των γονιών της .

Προσωπικά αυτήν την κοπέλα την συμπονώ πολύ και θα την καταλάβω , που δεν θα της αρέσει να γίνει ο μπαμπάς της σε αυτήν την ηλικία ξανά πατέρας .

Προσπάθησε μόνο από ανθρωπιά και μόνο να είσαι πιο ζεστή μαζί της και να δείξεις περισσότερη κατανόηση , γιατί και αυτή ένα παιδί είναι , το παιδί του πατέρα της και τον έχει ανάγκη τον μπαμπά της .

Εύχομαι να πάνε όλα καλά .

[Rea_1971]

Βασικά επιβεβαιώνεται η αρχική μου αίσθηση για αδιαλλαξία και άρνηση από τη μεριά σου.

Θέλεις μόνο επιβεβαίωση ότι είσαι ΕΣΥ η σωστή και καθόλα άμεμπτη στην υπόθεση, ενώ εγώ βλέπω το αντίθετο (δε φαίνεται να χεις καμία προσπάθεια ενώ η άλλη παρά τις όποιες διαφορές/αντιπάθειες κάνει το πρώτο βήμα -συνεχώς έστω για τους δικούς της λόγους αλλά υποχωρεί- και θέλει να μετέχει στη ζωή σας και εσύ την απομακρύνεις και το επιβάλεις στο σύζυγό σου άσχετα με τα θέλω του, δεν του αφήνεις περιθώριο, λες "δε χαλάω εγώ τη ζαχαρένια μου κόψτε το κεφάλι σας...", σαν να μην τους υπολογίζεις οντότητες...., είσαι εσύ και ΤΈΛΟΣ αδιαπραγμάτευτα)

Ξεκινάς με βάση τη δική σου ωριμότητα και τη βέβαιη δική της ανωριμότητα και παραλογισμό...

 

Λυπάμαι αλλά ΟΣΕΣ φορές κι αν διάβασα τα ποστ δε διέκρινα κάτι διαφορετικό από όσα ήδη προείπα και ψυχανεμίστηκα....

 

Καλή τύχη εύχομαι και καλά ξεμπερδέματα...

 

Αμφιβάλω αν διάβασες έστω το πρώτο μου ποστ. Αμφιβάλω αν κατάλαβες τι θεωρώ αδιαπραγματευτο. Αμφιβάλλω αν κατάλαβες πια ήταν η παρέμβαση της κόρης του.

Δεν έγραψα πουθενα για δική της ανώριμότητα ή παραλογισμό. Απλά τόνισα οτι η δημοσίευσή μου δεν ζήταγε γνώμες από το φόρουμ για τη σχέση μου με τον άντρα μου ή με την απόφασή μου να κάνω παιδί μαζί του. Αυτό ήταν το αδιαπραγμάτευτο στοιχείο.

 

Καλό θα ήταν αν θές να έχεις άποψη για κάτι που είναι γραμμένο και ξεκάθαρο οφείλεις να το διαβαζεις στο σύνολό του και όχι επιπόλαια.

 

Σ'έυχαριστώ

[νούφαρο]

Είναι δικαίωμά σου να μην "ακούς/επεξεργάζεσαι" την αντίθετη επιπόλαιη άποψη του οποιοδήποτε άλλου, που ζήτησες τη γνώμη του....

 

Για την ιστορία προσωπικά δεν αναφέρθηκα νομίζω πουθενά στην απόφασή σας για το παιδί (εκτός ενός γενικού σχολίου περί εγωισμού...)

 

Κι εγώ με τη σειρά μου θα σε παρακαλούσα να ξαναδιαβάζεις όλα τα ποστ στα οποία κάνεις παράθεση...

 

 

χωρίς περαιτέρω σχόλιο...

 

Παρακαλώ!! (και δεν ειρωνεύομαι για να σε προλάβω)

[Lora2]

To θέμα είναι ένα: Πεις δε πεις για την εγκυμοσυνη, σε λιγο καιρό θα αρχίσει να φαίνεται η κοιλίτσα σου και να βαραίνεις. Τι θα πεις ότι έφαγες πολλά καρπούζια;(θα είναι καλοκαίρι τότε) Ή θα κρυβεσαι και θα μιλάς μόνο με την κόρη του αντρα σου τηλεφωνικά; Και ξαφνικά μια μέρα θα της πεις "έλα να δεις το αδερφάκι σου που το έφερε ο πελαργος"!

Βασικά από εμένα δύο συμβουλες διάβασε και αυτές αν δε σ' αρεσουν κάνε σαν να μην τις διαβασες καν

1)Κρατήσου μακριά απο όλους και όλα στην εγκυμοσύνη σου (εγώ κόντεψα να το χάσω το μυαλό μου απο τις ορμόνες)

2)Κράτα ουδετερότητα ως προς την κόρη του άντρα σου και αυτό σαν χάρη προς εκείνον, γιατί η ουδετερότητα αμοίβεται στο τέλος.

 

Αυτά με το καλό και προπαντώς με ηρεμία...

[sesame]

Ένας άντρας που δημιουργεί συναισθηματικά κενά στα παιδιά του και κατορθώνει να δημιουργήσει στην κόρη του τέτοια προβλήματα (αν υποθέσουμε πως είναι πρόβλημα του να αντιδρά έτσι η κόρη), είναι άξιος να ξαναγίνει πατέρας και μάλιστα στην τρίτη ηλικία πια?

Απλά αναρωτιέμαι....και σκέφτομαι πόσο επιπόλαια αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί τα παιδιά τους...ασχέτου ηλικίας....

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Ένας άντρας που δημιουργεί συναισθηματικά κενά στα παιδιά του και κατορθώνει να δημιουργήσει στην κόρη του τέτοια προβλήματα (αν υποθέσουμε πως είναι πρόβλημα του να αντιδρά έτσι η κόρη), είναι άξιος να ξαναγίνει πατέρας και μάλιστα στην τρίτη ηλικία πια?

Απλά αναρωτιέμαι....και σκέφτομαι πόσο επιπόλαια αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί τα παιδιά τους...ασχέτου ηλικίας....

 

Συμφωνών 100% για αυτό και παραπάνω έγραψα κάτι αντίστοιχο. Θεωρώ ότι η συμπεριφορά της κόρης κάθε άλλο παρά παράλογη δεν είναι. Αυτό το παιδί μεγάλωσε χωρίς το δέσιμο της μητέρας και του πατέρα στο πρόσωπό της και είναι φυσικό να βγάζει όλα τα υποτιθέμενα ΄΄κακά ΄΄ στοιχεία του χαρακτήρα της.... αν και εγώ επαναλαμβάνω κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν βρίσκω καθόλου παράλογη την κόρη. Αντίθετα Ρεα εσύ θέλεις και την πίτα και τον σκύλο χορτάτο

[AFRODITH]

Όπως είπες ήσαστε μαζί 12 χρόνια ,όταν χώρισε ο μπαμπάς της ήταν στις αρχές των 20 χρονών της και εσύ των 30 ,είναι απίθανο να μην πέρασε τόσα χρόνια από το μυαλό της ότι είσαι νέα γυναίκα και θέλεις να κάνεις παιδιά .δεν εχει σχέση πόσο είναι ο μπαμπάς της ,εσύ κυοφορείς εσύ έχεις εμμηνόπαυση στο μέλλων όχι αυτός .

Συγχαρητήρια για την εγκυμοσύνη σου ,έχω μια φίλη μου λίγο μεγαλύτερη σου που προσπαθεί με εξωσωματικές και δεν μπορει .λυπάμαι πολύ που η 33 χρονών κόρη του εχει τέτοιο κόλλημα με αυτό το γεγονός ,όπως λυπάμαι που εχει τέτοιο κόλλημα με τον μπαμπά της .

Ναι πάντα θα είναι ο μπαμπάς της αλλά την κατάσταση του (διαζύγιο άλλη σύντροφος) την ξέρει εδώ και 12 χρόνια και δεν είναι έφηβη πρέπει αν σκέφτεται λογικά κάποια πράγματα και όχι πάντα από την πλευρά του μπαμπά της σαν μπαμπά ,αλλά από την άποψη ότι είναι ένα ζευγάρι που εχει δικαίωμα να κάνει την ζωή του .είναι εκτός από μπαμπάς της και άντρας και σύντροφος κάποια κυρίας δεν είναι μόνο μπαμπάς .

Μόνο μπαμπά τον βλέπει ένα παιδί ,όταν μεγαλώνεις και ενηλικιώνεσαι και αποκτάς ζωή προσωπική κατανοείς ότι οι γονείς σου είναι και άλλα πράγματα εκτός από γονείς .

Έχουν προσωπική ζωή σεξουαλικότητα και επιθυμίες που δεν αφορούνε τους απογόνους τους .

Η κοπέλα πρέπει να ξεπεράσει την παρατεταμένη εφηβεία που περνάει και να βρει την δική της ζωή .

[latiatoula]

Εγώ θα συμφωνήσω με την Αφροδίτη.....και θα σου ευχηθώ καλό υπόλοιπο εγκυμοσύνης......και μπράβο σου για τις θυσίες που έκανες για την άρρωστη πεθερά σου, για τον άντρα σου όταν ήταν ξάπλα με τη μέση του, για τη συμπαράστασή του στον αγώνα του να χτίσει τα σπίτια για τις κόρες του κλπ κλπ κλπ.

[kounelitsa]

Καλησπέρα, μόλις διάβασα μονορούφι το θέμα και πριν πώ και εγώ τη γνώμη μου...ήθελα να ρωτήσω κάτι..γιατί έχω κάτι κενα!

Ρέα μου αν θέλεις μπορείς να μας πεις ο άντρας σου πώς αντιδρά σε αυτή την κατάσταση? Υποστηρίζει την κόρη του? Εσένα? Σου λέει να κάνεις υπομονή? Παραδέχεται ότι η κόρη του έχει πρόβλημα με εσένα? Όταν προτάθηκε να πάτε διακοπές μαζί μας είπες ότι εσύ αρνήθηκες, εκείνος τί είπε??

 

Συγνώμη αν έχω αρκετές ερωτήσεις!!!! Αν έχεις χρόνο και φυσικά θέλεις μου απαντάς!!!

Φιλιά!

[Rea_1971]

Θα σου πω. Ο άντρας μου θέλει να είμαστε όλοι καλά. Να μην υπάρχει «πάγος». Και πιστεύει ότι κάποια στιγμή όλα θα στρώσουν.

Της πρότασης για κοινά ταξίδια έχει προηγηθεί πρόταση να έρθει να μείνει μαζί μας. Και μένει μόνη σε ένα μεγάλο (120τμ) ολοκαίνουργιο σπίτι. Κάτι που πολλοί άνθρωποι θα παρακάλαγαν να έχουν σε αυτή την ηλικία. Και αυτό είχε κρίνει και ο πατέρας της. Ότι είναι σε ηλικία που πρέπει να ζει μόνη της, αποκομμένη από τον οποιοδήποτε ομφάλιο λώρο. Και λέω ομφάλιο την προσκόλληση και όχι την υγιή ανάγκη υποστήριξης που έχει κάθε παιδί από τον γονέα του σε κάθε ηλικία.

Για τα ταξίδια, την πρώτη φορά που τέθηκε θέμα ήρθε να μου το πει σαν πρόταση. Που σημαίνει ότι το αποδεχόταν (σε αντίθεση με τη συγκατοίκηση που ο ίδιος απέρριψε από την αρχή). Και πιστεύω οτι θα το ήθελε. Εγώ το απέρριψα με το σκεπτικό ότι τις ελάχιστες μέρες των διακοπών θα ήθελα να τις απολαύσω με τον άντρα μου και ότι δεν θα υπήρχε αρμονία μέσα στο τρίο. Με δεδομένη την ποιότητα σχέσεων. Ξέρω ότι θα ήταν πολύ χαρούμενος αν ήμασταν όλοι μαζί, αλλά δέχτηκε και τους (βάσιμους κατʼεμέ) φόβους μου. Τις επόμενες φορές απλά μου το ανέφερε η ίδια, εγώ έκανα τον χαζό.

Μη φανταστείς ότι έχουν γίνει τίποτα καυγάδες ή φασαρίες (ακόμα και όταν μου είπε αυτά περί παιδιών). Και ο άντρας μου βασικά δεν παίρνει το μέρος κάποιου. Απλά σέβεται τη δική μου θέση. Και προσπαθεί να τη κάνει να καταλάβει ότι πρέπει να ζήσει τη δική της ζωή πια. Δεν της ρίχνει άδικο, θα ήταν παράλογο. Θα ήταν εύκολο να κολακευτεί από αυτή τη στάση της. Αλλά κρίνει και ο ίδιος τι είναι καλύτερο για αυτή. Τα Χριστούγεννα που θα μπορούσαν να πάνε μόνοι οι δύο τους διακοπές (πνιγόμουν με μια δουλειά που έφτυσα μαύρο αίμα να την πάρω – να φανταστείς παραλίγο να με βρει η αλλαγή του χρόνου στο γραφείο) δεν το συζήταγε καν.

Νομίζω ότι και εγώ στη θέση του, αν ο γιος μου ή η κόρη μου στα 33 ήθελε να έρχεται διακοπές μαζί μου αντί να χαίρομαι και να κολακεύομαι θα ανησυχούσα πάααρα πολύ.... (ωχ πάλι για μένα μιλάω, φτου!)

[kounelitsa]

Ε τότε κοπέλα μου αφού έχεις τον άνθρωπό σου μαζί σου μην ανησυχείς για τίποτα...άλλωστε απ'οτι κατάλαβα οι γονείς της έχουν χωρίσει εδώ και 12 χρόνια (ανέφερες 12 χρόνια σχέση). Αν ο χωρισμός ήταν και ήρεμος (όσο μπορεί να γίνει αυτό εφικτό) δεν έχεις να κάνεις κάτι άλλο από τη μεριά σου, με τον πατέρα της θα έπρεπε να είναι θυμωμένη (και μάλλον είναι αλλά τον αγαπάει πολύ για να το παραδεχτεί και ξεσπάει σε εσένα). Θέλω να πώ δηλαδή ότι μετά από τόσα χρόνια δεν έχεις να κάνεις κάτι άλλο για να σε δεχτεί, ότι θα μπορούσες να κάνεις θα ήταν στην αρχή που τα πράγματα φαντάζομαι θα ήταν πολύ δύσκολα.....τώρα πια τελείωσε το θέμα, ας το αποδεχτεί και ας ασχοληθεί με τίποτα άλλο......

 

Και να σου πώ και κάτι που μου έκανε και εντύπωση...ότι δε συμπαθεί τη μητέρα της και το διατυμπανίζει..είναι λογικό και αυτό???? Σκέψου εκείνη που είναι μητέρα της πώς θα νιωθει.....το περίεργο εντέλει θα ήταν να σε συμπαθούσε!!!!

[Stellinula]

Ε τότε κοπέλα μου αφού έχεις τον άνθρωπό σου μαζί σου μην ανησυχείς για τίποτα...άλλωστε απ'οτι κατάλαβα οι γονείς της έχουν χωρίσει εδώ και 12 χρόνια (ανέφερες 12 χρόνια σχέση). Αν ο χωρισμός ήταν και ήρεμος (όσο μπορεί να γίνει αυτό εφικτό) δεν έχεις να κάνεις κάτι άλλο από τη μεριά σου, με τον πατέρα της θα έπρεπε να είναι θυμωμένη (και μάλλον είναι αλλά τον αγαπάει πολύ για να το παραδεχτεί και ξεσπάει σε εσένα). Θέλω να πώ δηλαδή ότι μετά από τόσα χρόνια δεν έχεις να κάνεις κάτι άλλο για να σε δεχτεί, ότι θα μπορούσες να κάνεις θα ήταν στην αρχή που τα πράγματα φαντάζομαι θα ήταν πολύ δύσκολα.....τώρα πια τελείωσε το θέμα, ας το αποδεχτεί και ας ασχοληθεί με τίποτα άλλο......

 

Και να σου πώ και κάτι που μου έκανε και εντύπωση...ότι δε συμπαθεί τη μητέρα της και το διατυμπανίζει..είναι λογικό και αυτό???? Σκέψου εκείνη που είναι μητέρα της πώς θα νιωθει.....το περίεργο εντέλει θα ήταν να σε συμπαθούσε!!!!

 

κουνελίτσα μου, η Ρέα ήταν ο λόγος που χώρισαν οι γόνεις πριν 12 χρόνια (το είπε και μόνη της η Ρεα)...οπότε ότι πρόβλημα και να έχει η κόρη με την μάνα δεν παυει η Ρεα να είναι η τρίτη γυναίκα που πήρε τον μπαμπά της μακρυα από την οικογένεια....Μπορεί να είναι 33 ετών η κόρη αλλά μπορεί να μην το ξεπέρασε ποτέ ρε παιδιά...Είναι λογικό και φυσιολογικό αυτό...Ίσως γιαυτό δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί την Ρέα ποτέ σωστά στην ζωή της σαν δεύτερη γυναίκα του πατέρα της....Εγώ δεν κατηγορώ την κόρη...

Επίσης, παντού βλέπω τον πατερα συνεχώς αμέτοχο που μόνο αυτός θα μπορούσε να βάλει τα πράγματα στην θέση τους και τέλος βλέπω την Ρεα που λέει ότι θέλει την ησυχία της σε μία σχέση που αυτή είναι το μήλο της Ιριδας.....Μην κατηγορούμε την κόρη σε όλα...Ας κοιτάμε καμιά φορά αν φταίμε και μεις και όχι μόνο οι άλλοι!!!

[kounelitsa]

Εγώ να σου πώ την αλήθεια βλέπω έναν άνθρωπο (την κόρη) που παλέυει με φαντάσματα...δε συμπαθεί τη μάνα της, με τον πατέρα της (που στην τελική είναι ο υπαίτιος του χωρισμού) τα πάει τέλεια και εαν υποθέσουμε ότι μισεί το τρίτο πρόσωπο. παρόλα αυτά θέλει να πάει διακοπές μαζί της και να μείνει και μαζί τους!!!!!!!!

 

Θα το καταλάβαινα αν δεν ήθελε να είχε σχέσεις μαζί της και σε τέτοιες περιπτώσεις (χωρισμός - οικογένεια - τρίτο πρόσωπο) δεν μπορείς να πιέσεις καταστάσεις γιατί είναι πολύ προσωπικές αποφάσεις, αλλά εδώ μιλάμε για αψυχολόγητη συμπεριφορά.

Στο τέλος θα θέλει να γίνει και νονά του μωρού!

[Rea_1971]

Μπορεί και να είναι έτσι. Δηλαδή να με βλέπει σαν το τρίτο πρόσωπο. Πράγμα που ειλικρινά ποτέ δεν εισέπραξα. Γιατί απλά ούτε με τη μαμά της δεν έχει καλή σχέση.

Αυτό που ειλικρινά πιστεύω είναι ότι ακόμα και αν είχαν ήδη χωρίσει οι γονείς της (πριν από εμένα) ή αν ο μπαμπάς της ήταν χήρος θα είχα τα ίδια θέματα.

ϊσως την έχω απογοητεύσει στις προσδοκίες της. Ίσως πίστευε οτι μαζί μου θα έβρισκε τη σχέση που ποτέ δεν είχε με την μαμά της. Αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να προσφέρω τίποτα περισσότερο από μία ευγενικη και διακριτική παρουσία. Όπως κάνω με την αδερφή της. Ή την αδερφή του άντρα μου. Στην οποία έχω πολύ αδυναμία (είναι υπέροχος άνθρωπος), και είναι πιο κοντά στο δικό μου τρόπο ζωης. Αλλά ποτέ δεν έχουμε βρεθεί οι δύο μας. Σαν φίλες. Άπλά η μία αγαπά την άλλη με τον δικό της τρόπο.

 

Τι να πω. Πραγματικά δεν ξέρω.

[Rea_1971]

Στο τέλος θα θέλει να γίνει και νονά του μωρού!

 

Χαχα! Τώρα το είδα! Πράγματι όλα παίζουν!

[Rea_1971]

Καθόμουν και διάβαζα την ιστορία του Ethan και της Abbie. Χριστέ μου. Πόσο ανόητη είμαι που κάθομαι και ασχολούμαι με τέτοιες μικρότητες. Τι μου είπε, τι μου έκανε. Χριστέ μου, εδώ ο κόσμος έχει προβλήματα. Και εγώ ασχολούμαι με τρίχες.

Παναγιά μου φύλαξε το μωρό μου. Φύλαξε και τον Ethan. Μόνο αυτό.

[DALIA]

Rea διαβάζοντας την απάντηση που έδωσες στην kounelitsa διαπίστωσα ότι στο παρακάτω έχεις απόλυτο δίκιο....

Η κόρη του άσχετα με το εάν οι λόγοι που αντιδράει έχουν κάποιο δίκιο φέρεται αδικαιολόγητα και φυσικά αψυχολόγητα...

Και εγώ που έχω άριστες σχέσεις με τους γονείς μου στα 23 μου έφυγα από το πατρικό μου...

Πρέπει και ο σύζηγος όμως να βάλει λίγο τα πράγματα στη θέση τους...

 

 

Τι μου είπε, τι μου έκανε. Χριστέ μου, εδώ ο κόσμος έχει προβλήματα. Και εγώ ασχολούμαι με τρίχες.

Παναγιά μου φύλαξε το μωρό μου. Φύλαξε και τον Ethan. Μόνο αυτό.

[kinkajoujou]

Καλησπέρα κι από μένα... ο άντρας μου έχει κι αυτός μια κόρη, είναι αρκετά χρόνια χωρισμένος, η κόρη ζει με τη μαμά κι εμείς παντρευτήκαμε πρόσφατα και περιμένουμε το πρώτο μας παιδί... όταν της το ανακοίνωσε ο άντρας μου (της κόρης) αρχικά το πήρε λίγο κάπως, όχι βαριά, αλλά του είπε ευθέως ότι θα νιώθει πλέον ότι για τον πατέρα της θα είναι πιο σημαντικό το νέο παιδί, με το οποίο θα ζει και μαζί συνέχεια, ενώ αυτή τη βλέπει μια φορά στο τόσο λόγω απόστασης... όταν όμως είδε και από τα λόγια και από τις πράξεις και του πατέρα και τις δικές μου ότι δεν την παραγκωνίζουμε, αλλά τη θέλουμε να συμμετέχει στη ζωή μας, ηρέμησε αρκετά... ξέρετε πόσο χρονών είναι αυτή η κόρη; 17!!!!!! κι εδώ μιλάμε για μια ολόκληρη γυναίκα 33 χρόνων, που θέλει να έχει λόγο για το αν ο πατέρας της θα παντρευτεί, θα κάνει παιδιά, θα πάει διακοπές ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο; κατ' εμέ είναι λίγο περίεργο όλο αυτό... και ναι, δεν της πέφτει λόγος, όπως δεν πέφτει λόγος σε κανέναν μας για τη ζωή των γονιών μας, ως ενηλίκων... συγγνώμη δλδ, υπήρχε περίπτωση να μου πει ο πατέρας μου τι να κάνω στην προσωπική μου ζωή; αντίστοιχα, μπορώ εγώ να του πω τι θα κάνει στη δική του; κι εγώ έχω χάσει τη μητέρα μου, κι ο πατέρας μου από πολύ νωρίς (σκανδαλωδώς για κάποιους) ζει με μια άλλη γυναίκα... δεν μου πέφτει λόγος να πω αν κάνει καλά ή άσχημα, τη ζωή του την προσωπική την κάνει ό,τι θέλει και αναλαμβάνει τις ευθύνες του... όπως επίσης μου φαίνεται πολύ άσχημο αυτό που διάβασα ότι είναι λογικό να ανησυχεί η κόρη για την περιουσία... δλδ οι γονείς μας είναι απλά ένα μέσο βιοπορισμού, και περιμένουμε να πεθάνουν για να καρπωθούμε την περιουσία; τι λογική είναι αυτή; δεν λέω ότι δεν συμβαίνει πολύ συχνά, αλλά μην το έχουμε και για φυσιολογικό!