Όλα δικά μου...

[mami]

Ναι ακριβώς όπως το λέει ο τίτλος...

Η δύο χρονών κορούλα μου, όταν παίζει με άλλα παιδάκια αρνείται να μοιραστεί τα παιχνίδια της. Λέει συνεχώς:"Όλα δικά μου είναι...".

προσπαθώ ήρεμα να της εξηγήσω, ότι ναι δικά σου είναι, θα παίξετε με τα παιδάκια και μετά θα σου τα δώσουν πάλι πίσω τα παιχνίδια σου κτλ κτλ.

Κανένα αποτέλεσμα.

 

Αισθάνομαι άσχημα και δεν μου αρέσει αυτή η συμπεριφορά.

Τι μπορώ να κάνω;

[POOPSIE]

κι εμένα το ίδιο πράγμα με βασανίζει τις τελευταίες δύο εβδομάδες....και η δικιά μου τα ίδια κάνει....δε θέλει να μοιράζεται τίποτα και με κανέναν παρόλο που προσπαθώ να της εξηγήσω τα δέοντα....ακόμα και στις κούνιες θέλει να είναι μονη της....στην τσουλήθρα δε θέλει να την ακολουθεί κανείς....περιμένει να είναι μόνη της και μετά....

 

...και να τονίσω ότι είναι παιδί που έχει επαφή με άλλα παιδάκια αν και δεν πάμε ακόμα σταθμό....είναι φάση και θα περάσει ή μεγαλώνουμε εγωκεντρικά και τσιγκούνικα παιδάκια.....?????????????/

[JENIA]

Ναι ακριβώς όπως το λέει ο τίτλος...

Η δύο χρονών κορούλα μου, όταν παίζει με άλλα παιδάκια αρνείται να μοιραστεί τα παιχνίδια της. Λέει συνεχώς:"Όλα δικά μου είναι...".

προσπαθώ ήρεμα να της εξηγήσω, ότι ναι δικά σου είναι, θα παίξετε με τα παιδάκια και μετά θα σου τα δώσουν πάλι πίσω τα παιχνίδια σου κτλ κτλ.

Κανένα αποτέλεσμα.

 

Αισθάνομαι άσχημα και δεν μου αρέσει αυτή η συμπεριφορά.

Τι μπορώ να κάνω;

 

 

τιποτα απλα ειναι μονη σπιτι και οταν ερχονται αλλα παιδακια τους βλεπει καταχτυτες των παιχνιδιων της. μη φοβασε ολλα τα παιδακια την περαν την φαση απλα σιγα σιγα οταν η παρεα αυξανεται ΚΑΤΑΛΑΒΕΝΟΥΝ οτι πρεπει και αυτα να ενταχτουν και με την βοηθεια μας βεβαια.

[love4four]

Κι εμείς προς την ίδια φάση οδεύουμε... έψαξα λίγο όμως και βρήκα (επιστημονικό) άρθρο σχετικά, που αναφέρει -μεταξύ άλλων- σχετικά τα εξής:

 

Συναισθήματα

...Ενα άλλο στοιχείο αυτής της περιόδου είναι ότι το παιδί σε αυτή τη φάση διευρευνά ανεξάντλητα, τόσο τις δυνατότητές του, όσο και τα όρια που του θέτουν οι γονείς και οι ενήλικοι του περιβάλλοντός του. Οι αρνήσεις λοιπόν θα είναι συνεχείς και τις περισσότερες φορές αναίτιες. Ο αρνητισμός είναι σχεδόν αυτοσκοπός για το παιδί της ηλικίας των 2-3 ετών.

 

Κοινωνικότητα και φίλοι

Ο εγωκεντρισμός του παιδιού αυτής της ηλικίας και η αίσθηση που έχει ότι το ίδιο βρίσκεται στο κέντρο του κοντινού του περιβάλλοντος, είναι πολύ έντονα μετά το 1ο έτος και γίνονται ακόμη εντονότερα καθώς οδεύει προς τα 2α γνέθλιά του. Στην αρχή αυτής της φάσης λοιπόν, δεν μπορεί να ασχοληθεί με ομαδικά παιχνίδια. Θα μπορεί βέβαια να παίζει κοντά σε άλλα παιδιά, απολαμβάνοντας μάλιστα την παρουσία τους, όμως δεν θα μπορεί να παίξει μαζί τους παιχνίδια που απαιτούν συνεργασία, αφού το πιθανότερο είναι να προσπαθεί να αποσπάσει αντικείμενα από τα χέρια της παρέας του. Η μοιρασιά είναι μια λέξη που απουσιάζει από το λεξιλόγιο αυτής της ηλικίας και ο ανταγωνισμός θα είναι μεγάλος. Η κτητικότητα κυριαρχεί απόλυτα και μόνο με τον καλό χειρισμό των ενηλίκων (γονιών, δασκάλων) μπορεί να διατηρηθεί το κλίμα ηρεμίας σε μια ομήγυρη παιδιών ηλικίας 2 έως 3 ετών.

*Πηγή: http://www.babyspace.gr

...Αυτά το ολίγα, αλλά, καθησυχαστικά, από εμένα... και όχι δεν μεγαλώνουμε τρομοκράτες !!!

[mami]

κι εμένα το ίδιο πράγμα με βασανίζει τις τελευταίες δύο εβδομάδες....και η δικιά μου τα ίδια κάνει....δε θέλει να μοιράζεται τίποτα και με κανέναν παρόλο που προσπαθώ να της εξηγήσω τα δέοντα....ακόμα και στις κούνιες θέλει να είναι μονη της....στην τσουλήθρα δε θέλει να την ακολουθεί κανείς....περιμένει να είναι μόνη της και μετά....

 

...και να τονίσω ότι είναι παιδί που έχει επαφή με άλλα παιδάκια αν και δεν πάμε ακόμα σταθμό....είναι φάση και θα περάσει ή μεγαλώνουμε εγωκεντρικά και τσιγκούνικα παιδάκια.....?????????????/

 

Τι ντροπή Θεέ μου!!!

Αν διανοηθώ ότι το παιδί μου θα γίνει τόσο κακομαθημένο.....θα πεθάνω!!!!

 

Το θέμα είναι ποιός είναι ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης;

[ivet]

Εμενα ο γιος μου ποτε δεν ήθελε ακομα και τωρα να παιζει μονος του αν δεν ειχαν παιδακια οι κουνιες φευγαμε οπου και να πηγαιναμε ψαχναμε παιδακια, οσο για τα παιχνίδια καποιες στιγμες που δεν ηθελε να τα δωσει δεν τον πιεζα καθόλου του ελεγα οτι αν δεν μιράζεσε τα παιχνιδια σου δεν μπορεις να εχεις φιλους να παιζεις αν δεν παιξετε δεν εχει νοημα να κάτσει ας φυγει το παιδακι να παει σπιτη του και ετσι τα εδινε ολα, αν ομως στραβώση και δεν θελει να δωση κατι ποτε δεν το πιεζω του λεω κανε οτι θες του εχω εξηγήση πολλες φορες απο μικρο γιατι και πως και του το εξηγω ακομα αλλα δεν θα τον μαλωσω γ αυτο νομιζω ειναι τις ηλικίας θα περασει και αυτο γιατι να τον πιεζω?? αν και δεν χρειαζεται μολις του πω οτι το παιδακι θα φυγει επιτόπου το δίνει για να μην χάσει την πάρέα!!!

[Συντονιστής Περιεχομένου]

Γειά σας,

μπορείτε επίσης να δείτε κι εδώ:

 

Πως τα μαθαίνουμε να μοιράζονται?

είναι δικό μου! δεν στο δίνω..

Το θελω.. και το θελω τωρα..

Τα θέλει όλα δικά της

Πως λύνουν τα παιδιά σας τα μικρά καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν?

[elenada]

γεια σας.

θελω να μοιραστω μαζι σας κατι που με προβληματιζει,και δεν εχω δει καποιο παρομοιο θεμα στο φορουμ.

η κορη μου θα κλεισει τα 2 σε 1 μηνα,κι ειναι πολυ συνεργασιμη για την ηλικια της,και κοινωνικη.

το μονο προβλημα μου ειναι οτι δαγκωνει,και δαγκωνεται οταν νευριασει,αλλα για συγκεκριμενο λογο.οταν της παιρνουν απο τα χερια κατι.

επειδη εχω πολλες φιλες με παιδακια στην ηλικια της κορης μου,παμε συχνα στα σπιτια τους για να παιξουνε και να πιουμε κι εμεις εναν καφε και να τα πουμε.

τα πιο πολλα ειναι 4 μηνες μικροτερα,κι ενα 4 μηνες μεγαλυτερο.

παμε λοιπον σ'ενα σπιτι,και παει η μικρη μου να παιξει με τα παιχνιδια του αλλου παιδιου.

μολις πιανει ενα παιχνιδι,της το παιρνει το αλλο παιδακι μεσα απο τα χερια.της λεω δεν πειραζει,παρε κατι αλλο να παιξεις.ευτυχως ξεχνιεται.το αλλο ομως παει και της παιρνει κι αυτο μεσα απο τα χερια,και η κορη μου,κλαιει ή την δαγκωνει για να μην της το παρει.δηλαδη δαγκωνει απο αμυνα,ή δαγκωνεται απο τα νευρα της,και ουρλιαζει.

εγω φρικαρω και την μαλωνω,

γιατι 1ον ειναι του αλλου παιδιου τα παιχνιδια,οποτε θελω να καταλαβει οτι αφου δεν ειναι δικο της,δεν εχει δικιο να κλαιει,

και 2ον νιωθω ασχημα που τους κανει σημαδια στα χερακια.

αλλα στεναχωριεμαι που την μαλωνω,γιατι δεν θελω να της περασω το νοημα,οτι θα σου παιρνουν τα παντα μεσα απο τα χερια κι εσυ δεν θα κανεις τιποτα.

το μονο που εχω σκεφτει ειναι να μην ερχονται σ'επαφη για καποιο καιρο,αλλα δεν ειναι λυση κι αυτη.

παντως κι η δικια μου το ιδιο κανει οταν ερχονται τα παιδακια στο σπιτι μας.τους τα παιρνει.αλλα οταν της πω ευγενικα,δωσε το στο αλλο παιδακι να παιξει λιγο,και θα στο ξαναδωσει,τις πιο πολλες φορες το κανει,δεν ειναι πεισματαρα.

το ξερω οτι το να μοιραστουν τα παιχνιδια τους σ'αυτη την ηλικια δεν γινεται,απλως δεν ξερω πως να συμπεριφερθω εκεινη την στιγμη,και τι να της πω,ωστε να μαθει να διεκδικει πραγματα αλλα οχι με το δαγκωμα.

[Συντονιστής Περιεχομένου]

Γειά σας,

για το δάγκωμα/χτύπημα μπορείτε επίσης να δείτε κι εδώ

http://parents.org.gr/psych/a183

http://parents.org.gr/psych/a39

[kkatia77]

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΧΕΔΟΝ 3 ΕΤΩΝ ΓΙΟ ΜΟΥ. Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΟΜΩΣ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΠΑΙΔΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΠΕΤΕΜΒΡΗ ,ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΠΑΙΔΑΚΙΑ. ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΠΡΟΧΘΕΣ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΞΑΔΕΡΦΑΚΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ, ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΞΑΔΕΡΦΑΚΙ ΤΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΗΘΕΛΕ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΩΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΣΠΑΣΕΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ, ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΗΡΘΕ ΜΟΝΟ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΞΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΕΠΑΙΞΑΝ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΣΑΚΩΘΗΚΑΝΕ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ.ΚΑΝΑΜΕ ΜΕΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΞΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟΥ ΟΤΙ Ο ΞΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΘΥΜΩΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΕΡΘΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝΕ ΕΔΕΙΞΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΞΑΔΕΡΦΟΥ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΗΘΕΛΕ. ΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ.ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΗΛΙΚΙΑΣ?ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ?ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟ?

[culte]

και μένα όλη μέρα "δικό μου" λέει και μάλιστα με ύφος...

 

προχτες μάλιστα που γύρισε από τον παιδικο, έπιασε τον τοιχο του σπιτιού και είπε "δικό μου είναι το ΄σπίτι!"

 

τώρα προσπαθούμε να αντικαταστήσουμε τη λέξη μου με μας καταρχην..όσον αφορά την οικογένεια, μετά θα το γενικοποιησουμε και για τους τρίτους!!!!

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

και μένα όλη μέρα "δικό μου" λέει και μάλιστα με ύφος...

 

προχτες μάλιστα που γύρισε από τον παιδικο, έπιασε τον τοιχο του σπιτιού και είπε "δικό μου είναι το ΄σπίτι!"

 

 

και εμας το κανει αυτο ο μικρος ,οπως ειναι "δικο του" ακομα και η φωτια στο τζακι κλπ κλπ.

 

εμας υποχρωνει και τα αλλα παιδακια ο παμπονηρος να τους δωσει ενα αλλο παιχνιδι "αλλαξουμε:" ετσι τους λεει για να παρει αυτο που κρατανε.

 

η χειροτερη συνηθεια ειναι οταν παμε στη μαμα μου οτι του αρεσει θελει "να το παρει δικο του σπιτι του":shock:

ετσι λοιπον με αυτα που ακουω καταλαβαινω οτι ειναι φαση που εχουν ολα τα παιδακια καποια στιγμη.επλιζω τουλαχιστον να ειναι φαση αλλιως αλοιμονο μας

[culte]

πρέπει να τους μιλήσουμε για την "κοινοκτημοσύνη" μου φαίνεται

[Elli]

:DΧα χα εμείς το έχουμε επεκτείνει και στα πρόσωπα

Πάει ο μπαμπάς να αλλάξει ρούχα πχ στη μια και δεν τον θέλει,θέλει εμένα και φωνάζει "η μαμά η μαμά".Και της απαντάει η άλλη "δικό μου το μαμά,πάρε τον μπαμπα εσύ".