ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΟ

[jo89]

τωρα το πετυχα το θεμα.....Να σας πω λοιπον τι ειχα παθει εγω...Ημουν 16-17 καπου εκει....και ειχα βγαλει κατι στο επιμαχο σημειο μου...νομιζα λοιπον πως ειναι καποιο κονδυλωμα η κατι τετοιο...ο γυναικολογος της μητερας μου ελειπε σε ταξιδι....αλλα δεν αντεχα να τον περιμενω να γυρισει..το συζηταω με μια φιλη μου που μεναμε στην ιδια οικοδομη 22 αυτη τοτε και μου λεει πανε στον δικο μου μηπως ειναι τιποτα μην περιμενεις ειναι πολυ καλος μπλα μπλα μπλα!!Παω λοιπον..για κακη μου τυχη μονη...μπηκα μεσα ηταν ενας πολυ συμπαθητικος αρκετα μεγαλος γιατρος...απο την αρχη ηταν πολυ φιλικος...τελος παντων..περασαμε μεσα στο εξεταστηριο να με δει...οπου με εβαλε να ξεντηθω ολοκληρη:shock:γυμνη τελειως...εεε δεν ηξερα και πολλα λεω μαλλον ετσι θα πρεπει..αφου με ξαπλωσε ανοιξα τα ποδια για να δει τι ηταν τελικα αυτο που εβγαλα...Κοριτσιααα σας το λεω και ντρεπομαι πραγματικα...αρχισε κατευθειαν να με χαιδευει περιεργα...:oops: και πριν προλαβω να πω τι κανετε???τσουπ πηγε να βαλει το δαχτυλο του μεσα μου..το βαλε δηλαδη αλλα λιγο τραβηχτηκα και σηκωθηκα κατευθειαν.. δεν μπορουσα να μιλησω μου λεει εχεις το πιο τρυφερο και ομορφο μ@@@κι που εχω δει ποτε:shock: αρχισα να κλαιω απο την τρομαρα μου πιο πολυ και αρχισα να ντυνομαι καθως ντυνομουν μου ελεγε κατσε θα περασουμε πολυ ομορφα...:evil: ανοιξα την πορτα και εφυγα σαν κυνηγημενη σαν να βλεπεις ταινια δεν ξερω ποση ωρα ετρεχα....

Η βλακεια μου ηταν πως δεν ειπα τιποτα σε κανεναν...επρεπε να τ ειχα πει εστω στην μαμα μου...θα τον εκανε με τα κρεμμυδακια μιλαμε...ντραπηκα τοσο πολυ ομως που ουτε να το αναφερω δεν μπορουσα...!!Περιττο να σας πω πως ξαναπηγα σε γυναικολογο μετα τα 18-19 φοβομουν πολυ και φυσικα ξεκινησα απο γυναικα γυναικολογο παλι....ουφφφ τα ειπα συγγνωμη αν σας κουρασα...αλλα ειδα τ θεμα και μ ηρθε στο μυαλο παλι λες και τ εζησα χθες...

[augi.ariel]

κορίτσια θέλω βοήθεια!

έχω συνέχεια στο μυαλό μου τον γιατρό που με ξεγέννησε.

να σας τα πω από την άρχει, το πως μου προέκυψε αυτό.

Ο γιατρός μου είναι σχετικά νέος και αρκετά συμπαθείς. μέχρι που γέννησα, έτσι τον έβλεπα. Μετά το χειρουργείο μας πιάνουν τα ψυχολογικά μας, εμάς τις γυναίκες, καθώς έχουν περάσει όλα, και κ λέμε. έτσι την πάτησα! Δηλαδή, πάνω σε μια τέτοια κρίση με πέτυχε κι ο γιατρός, και τρόμαξε. Ανησύχησε πολύ μην έπαθα κάτι μετεγχειρητικό, ή στεναχωρήθηκα με κάτι. Με ρωτούσε επίμονα. Από τότε ερχόταν να με βλέπει συνέχεια πως είμαι. Αυτός με βοήθεισε να σηκωθώ και όχι οι νοσοκόμες. τον ένιωσα πολύ κοντά μου.δεν μου έδειξε κάτι το ερωτικό αλλά με κιτούσαι στα μάτια και τον ένιωσα κάπως διαφορετικών από τις άλλες φορές που ήταν ποιο τυπικές. Τώρα μου φέρετε πιο φιλικά και τρυφερά.

Λέτε αυτή η κατάσταση που με πέτυχε να τον επηρέασε και να έδειξε πιο φιλικά συναισθήματα κι όχι επαγγελματικά τυπικά?

Το θέμα είναι τώρα πως η φωνή του και η μορφή του είναι μόνιμα μέσα στο μυαλό μου, και δεν μπορώ να τον ξεχάσω. Είναι τρέλα και βλακεία που σκέφτομαι έτσι, γιατί με τον άντρα μου είμαι μια χαρά.

ακόμα δεν μπορώ να το βγάλω από μέσα μου, γιατί αυτό δεν συζητιέται με κανένα. Θα με κράξουν!!!

Γ΄αυτό απευθύνομε σε εσάς. πείτε μου πως να ξεκολλήσω?

-o:cool:

[augi.ariel]

κορίτσια θέλω βοήθεια!

έχω συνέχεια στο μυαλό μου τον γιατρό που με ξεγέννησε.

να σας τα πω από την άρχει, το πως μου προέκυψε αυτό.

Ο γιατρός μου είναι σχετικά νέος και αρκετά συμπαθείς. μέχρι που γέννησα, έτσι τον έβλεπα. Μετά το χειρουργείο μας πιάνουν τα ψυχολογικά μας, εμάς τις γυναίκες, καθώς έχουν περάσει όλα, και κ λέμε. έτσι την πάτησα! Δηλαδή, πάνω σε μια τέτοια κρίση με πέτυχε κι ο γιατρός, και τρόμαξε. Ανησύχησε πολύ μην έπαθα κάτι μετεγχειρητικό, ή στεναχωρήθηκα με κάτι. Με ρωτούσε επίμονα. Από τότε ερχόταν να με βλέπει συνέχεια πως είμαι. Αυτός με βοήθεισε να σηκωθώ και όχι οι νοσοκόμες. τον ένιωσα πολύ κοντά μου.δεν μου έδειξε κάτι το ερωτικό αλλά με κιτούσαι στα μάτια και τον ένιωσα κάπως διαφορετικών από τις άλλες φορές που ήταν ποιο τυπικές. Τώρα μου φέρετε πιο φιλικά και τρυφερά.

Λέτε αυτή η κατάσταση που με πέτυχε να τον επηρέασε και να έδειξε πιο φιλικά συναισθήματα κι όχι επαγγελματικά τυπικά?

Το θέμα είναι τώρα πως η φωνή του και η μορφή του είναι μόνιμα μέσα στο μυαλό μου, και δεν μπορώ να τον ξεχάσω. Είναι τρέλα και βλακεία που σκέφτομαι έτσι, γιατί με τον άντρα μου είμαι μια χαρά.

ακόμα δεν μπορώ να το βγάλω από μέσα μου, γιατί αυτό δεν συζητιέται με κανένα. Θα με κράξουν!!!

Γ΄αυτό απευθύνομε σε εσάς. πείτε μου πως να ξεκολλήσω?

??::-(

[sofi@p]

-o:cool:

πάρτυ κάνουν οι ορμόνες!!!! βρε κοίτα το παιδάκι σου, πού τη βρίσκεις την ώρα και την όρεξη να σκέφτεσαι το γιατρό?? εγώ θήλαζα και κοιμόμουν. ο άνθρωπος τη δουλειά του έκανε. υπάρχει η τάση οι γυναίκες να "ερωτεύονται" τους γιατρούς τους αλλά όλα στο μυαλό μας είναι. άρα δεν είσαι η πρώτη ούτε η τελευταία. θα σου περάσει. α, και άλλαξε γιατρό καλού-κακού.

[Skybeam]

Παράθεση:

Αρχικό μήνυμα απο Skybeam

Παιδιά συμφωνώ, ανωμαλία να σου την πέσει γυναικολόγος ό,τι κι αν φοράς. Αλλά λύστε μου μια απορία: γιατί να σας έρθει να φορέσετε δαντελένιες κάλτσες, ζαρτιέρες, στρινγκ ή.. μπλουζάκι με σλόγκαν "απελπιστικά διαθέσιμη" ( καλό, φυστίκι!), πού τώρα? Στον γυναικολόγο???? Γιατί?? Αναρωτιέμαι!

 

Σε αυτην την ερωτηση νιωθω την αναγκη να απαντησω:

 

Γιατι ετσι γουσταρω!!!

 

Λογω επαγγελματος ντυνομαι παρα πολυ συντηρητικα, αλλα η νοοτροπια που υποκρυπτεται πισω απο την ερωτηση, καθως και το γεγονος οτι πολλες σπευσατε να πειτε ποσο ντρεπεστε στο γιατρο (κι εγω ντρεπομαι ειδικα στην καρεκλα) και ποσο προσεχετε να μην ειστε "προκλητικες" μου θυμιζουν το παραμυθι της κοκκινοσκουφιτσας, το οποιο στην ουσια υπονοει οτι δε φταιει ο λυκος που την εφαγε αλλα εκεινη που τον προκαλεσε.

 

Δυστυχως την παραπανω νοοτροπια αντιμετωπιζουμε και στα δικαστηρια σε υποθεσεις βιασμου, ακομα και μικρων παιδιων, οπου πρεπει το θυμα να αποδειξει οτι δεν εφταιγε, οτι δεν προκαλεσε, οτι δεν "τα θελε".

 

Ο,τι θελω λοιπον θα φορεσω και ειναι ιερη υποχρεωση του γιατρου (και ηθικη και επαγγελματικη) να φερθει ως γιατρος και οχι ως γκομενος.

 

Ενας σοβαρος γιατρος δεν κοιταει καν, ο,τι κι αν φοραει ή δεν φοραει η πελατισσα του.

Επιπλεον ενας σοβαρος γυναικολογος εξεταζει παρουσια της μαιας του, ακριβως για να μην υπαρχουν ουτε καν υπονοουμενα στην ατμοσφαιρα.

Τα υπολοιπα ειναι απλως δικαιολογιες που αθωωνουν τις απαραδεκτες συμπεριφορες καποιων αντρων και δη επαγγελματιων.

Εαν μπουμε σε αυτη τη συζητηση, τοτε εγω θα θεωρησω προκλητικες τις καλτσες, καποια αλλη το χαμηλομεσο παντελονι, καποια τριτη τη φουστα.

 

Τονιζω οτι ντυνομαι πολυ συντηρητικα (σαν τη μαμα σας ενα πραγμα) γιατι απλα σεβομαι το επαγγελμα μου και τον ιερο χωρο των δικαστηριων στον οποιον κινουμαι.

 

Καλα θα κανουν να σεβονται και οι γιατροι το δικο τους επαγγελμα.

Φυσικα και να τον αλλαξεις.

 

Aaaaaaa! Αυτή την παράθεση με δικό μου κείμενο τώρα την είδα! Θα απαντήσω λοιπόν:

 

Λοιπόν, Kassiani, εσύ μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις, όπως και όλες μας! Σαφέστατα με κατηγορείς ότι έχω τη νοοτροπία των δικαστηρίων βιασμού που λέει "αυτή τα ήθελε γιατί προκαλούσε". Κι όμως εγώ δεν είπα κάτι τέτοιο! Εγώ είπα: Παιδιά συμφωνώ, ανωμαλία να σου την πέσει γυναικολόγος ό,τι κι αν φοράς. Άρα καμία σχέση η νοοτροπία που περιγράφεις με τα λεγόμενα τα δικά μου.

 

Όσο για το "ό,τι γουστάρω" που περιλαμβάνει ζαρτιέρες, κάλτσες με δαντέλες, εγώ νομίζω ότι τελικά υπάρχει και ο τύπος της γυναίκας που της αρέσει να προκαλεί εκ του ασφαλούς έναν άνθρωπο που είναι γιατρός και αν το βλέμμα του ή τα λόγια του ξεφύγουν από το κόσμιο, γίνεται (και είναι) απαράδεκτος.

 

Ένας γιατρός οφείλει να είναι γιατρός πάνω απ' όλα. Δεν υπάρχει όμως λόγος να προκαλούμε αντιδράσεις που συνδέονται με το φύλο του. Όσο απαράδεκτος είναι ο τύπος του γιατρού που θα την πέσει στην οποιαδήποτε γυναίκα στη διάρκεια της εξέτασης, άλλο τόσο απαράδεκτη είναι και η στάση μιας γυναίκας που πηγαίνει για γυναικολογική εξέταση ντυμένη διαφημιστικό φυλλάδιο εσωρούχων και δαντέλας και κάθεται στη γυναικολογική καρέκλα στη στάση που όλες ξέρουμε με τις δαντελωτές κάλτσες. Για μένα είναι άκυρο.

[Καλλιτεκνια]

 

 

 

Τονιζω οτι ντυνομαι πολυ συντηρητικα (σαν τη μαμα σας ενα πραγμα) γιατι απλα σεβομαι το επαγγελμα μου και τον ιερο χωρο των δικαστηριων στον οποιον κινουμαι.

 

Καλα θα κανουν να σεβονται και οι γιατροι το δικο τους επαγγελμα.

Νομιζω πως οπως σεβομαστε τον χωρο που κινουμαστε εμεις επαγγελματικα,ετσι πρεπει να σεβαστουμε τον επαγγελματικο χωρο του αλλου.Ο γιατρος στο ιατρειο του βγαζει το ψωμακι του,μπορει να εχει και γυναικα καλλονη,ειναι υποχρεωμενος να ανεχτει την ματαιοδοξια της καθε ''κυριας'' με τη μονη δικαιολογια οτι ειναι γιατρος?Γιατι κι εγω αν παω σε ενα δικηγορο για την νομικη του συμβουλη ντυμενη ΄΄καπως΄΄μπορει ο ανθρωπος να μην μου ριχτει αλλα μπορει να σκεφτει πολυ ωραια πραγματα για το ηθος μου.Εκτος κι αν δεν μας νοιαζει τι σκεφτονται οι αλλοι για μας και μας ενδιαφερει μονο το χερι!Και κατα καποιο τροπο το θεωρω σεξουαλικη παρενοχληση εκ του ασφαλους.Α!και να μην ακουσω καμια,με αντρα υδραυλικο,ηλεκτρολογο,ψυκτικο,ελαιοχρωματιστη κ.ο.κ

να κακοχαρακτηρισει την οικοδεσποινα που υποδεχτηκε τον συζυγο της με ζαρτιερες και σιθρου μπλουζακι :razz:

[antaspil]

τωρα το πετυχα το θεμα.....Να σας πω λοιπον τι ειχα παθει εγω...Ημουν 16-17 καπου εκει....και ειχα βγαλει κατι στο επιμαχο σημειο μου...νομιζα λοιπον πως ειναι καποιο κονδυλωμα η κατι τετοιο...ο γυναικολογος της μητερας μου ελειπε σε ταξιδι....αλλα δεν αντεχα να τον περιμενω να γυρισει..το συζηταω με μια φιλη μου που μεναμε στην ιδια οικοδομη 22 αυτη τοτε και μου λεει πανε στον δικο μου μηπως ειναι τιποτα μην περιμενεις ειναι πολυ καλος μπλα μπλα μπλα!!Παω λοιπον..για κακη μου τυχη μονη...μπηκα μεσα ηταν ενας πολυ συμπαθητικος αρκετα μεγαλος γιατρος...απο την αρχη ηταν πολυ φιλικος...τελος παντων..περασαμε μεσα στο εξεταστηριο να με δει...οπου με εβαλε να ξεντηθω ολοκληρη:shock:γυμνη τελειως...εεε δεν ηξερα και πολλα λεω μαλλον ετσι θα πρεπει..αφου με ξαπλωσε ανοιξα τα ποδια για να δει τι ηταν τελικα αυτο που εβγαλα...Κοριτσιααα σας το λεω και ντρεπομαι πραγματικα...αρχισε κατευθειαν να με χαιδευει περιεργα...:oops: και πριν προλαβω να πω τι κανετε???τσουπ πηγε να βαλει το δαχτυλο του μεσα μου..το βαλε δηλαδη αλλα λιγο τραβηχτηκα και σηκωθηκα κατευθειαν.. δεν μπορουσα να μιλησω μου λεει εχεις το πιο τρυφερο και ομορφο μ@@@κι που εχω δει ποτε:shock: αρχισα να κλαιω απο την τρομαρα μου πιο πολυ και αρχισα να ντυνομαι καθως ντυνομουν μου ελεγε κατσε θα περασουμε πολυ ομορφα...:evil: ανοιξα την πορτα και εφυγα σαν κυνηγημενη σαν να βλεπεις ταινια δεν ξερω ποση ωρα ετρεχα....

Η βλακεια μου ηταν πως δεν ειπα τιποτα σε κανεναν...επρεπε να τ ειχα πει εστω στην μαμα μου...θα τον εκανε με τα κρεμμυδακια μιλαμε...ντραπηκα τοσο πολυ ομως που ουτε να το αναφερω δεν μπορουσα...!!Περιττο να σας πω πως ξαναπηγα σε γυναικολογο μετα τα 18-19 φοβομουν πολυ και φυσικα ξεκινησα απο γυναικα γυναικολογο παλι....ουφφφ τα ειπα συγγνωμη αν σας κουρασα...αλλα ειδα τ θεμα και μ ηρθε στο μυαλο παλι λες και τ εζησα χθες...

 

χαχα..κοριτσακι μου γλυκο μην νιωθεις ενοχες...καθολου να ξερεις πως νιωθουμε απιστευτα συναισθηματα γι' αυτον τον ανθρωπο που ειναι πλαι μας σχεδον εναν ολοκληρο χρονο που μοιραζομαστε πρωτα με αυτον τα αγχη μας κ εχουμε εναν κοινο στοχο να φερουμε στον κοσμο το μωρακι μας. Υπαρχουν πολλα συναισθηματα κ πολλες φορες τα μπερδευουμε με τον ερωτισμο..ειναι κ λιγο μπερδεμενες κ οι ορμονες μας οπωτε δεν θελει κ πολυ...θυμαμαι κ εγω πριν 11 μηνες που γεννησα εβλεπα τον γλυκο μου γιατρο τον Μανωλακη (που τον εχω 15 χρονια) σαν τον πιο ομορφο αντρα του κοσμου..ερχοταν κ με εβλεπε καθε ημερα στο δωματιο κ εγω πεταγομουν στο ταβανι απο την χαρα μου λες κ δεν τον ειχα ξαναδει...τωρα ολο αυτο βεβαια εχει φυγει..υπαρχει ομως κατι θα νιωθω αιωνια.....θα ειμαι αρικτα δεμενη μαζι του,,γιατι μου εφερε στον κοσμο τον μικρο μου θυσαυρο..μην νιωθεις ενοχες ολο αυτο ειναι απλα ενα μεγαλο ευχαριστω της ψυχουλας σου κ μετατρεπεται σε ενα πολυ δυνατο συναισθημα ,,τον ερωτα,,αλλα δεν ειναι θα δεις..

[augi.ariel]

με ανακουφίσατε λιγάκι. Έτσι δεν το είχα σκεφτεί. ο κυνός στόχος να πάνε όλα καλά, σε κάνει να δ ένεσε με αυτόν τον άνθρωπο. πάντως ένα είναι το σίγουρο, πως αυτός ο άνθρωπος θα είναι πάντα σημαντικός για κάθε γυναίκα.

Άρα οι ορμόνες μπερδεύουν τα συναισθήματα και δεν ξέρουμε ακριβώς τι είναι αυτό που αισθανόμαστε.

Πάντως αρχινίζουν και ξεκαθαρίζουν , μέσα μου οι σκέψεις καθώς περνάνε οι μέρες.

το πιο σημαντικό όμως είναι ότι το έβγαλα από μέσα μου.

Ευχαριστώ.!!!