Recommended Posts

    Μέχρι και εχθές που μου μπήκαν διάφορα στο μυαλό ήμουν μια ευτυχισμένη μαμά που το παιδάκι της πήγαινε στον παιδικό ήταν πολύ χαρούμενο, με αποχαιρετούσε με χαρά κ.τ.λ.

    Χθες ήρθαν η νονά του στο σπίτι και τον ρωτούσε διάφορα για το σχολείο και σε κάποια φάση του λέει « σε χτυπάνε ?» « όχι « λέει ο μικρός, εκείνη ξανά « σε χτυπάνε ?» οπότε γυρνάει ο μικρός και λέει « ναι».. « πότε σε χτύπησε» «μια φορά που δεν ήμουν καλό παιδάκι»…

    Τις δασκάλες τους τις ξέρω, ιδιαίτερα αυτή που ισχυρίζεται ότι τον χτύπησε είναι ένα γλυκύτατο πλάσμα.

    Το θέμα όμως δεν είναι τόσο απλό.

    Ο μικρός εδώ και ενάμιση μήνα περίπου λέει πάρα πολλά ψέματα αναμεμιγμένα με πολύ φαντασία, ξεκίνησε τα ψέματα για να δικαιολογηθεί ότι άρχισε να μην ξανατρώει…στην αρχή γελάσαμε με τα ψεματάκια αλλά η κατάσταση ξέφυγε…

    Πως μπορώ εγώ τώρα να καταλάβω αν λέει αλήθεια ( ότι τον χτύπησε ) ή είναι ένα από τα απίστευτα ψέματα του ?

    Να μιλήσω στη δασκάλα ? να της πω τι ? εν τω μεταξύ η μία ξέρει το πρόβλημα με τα ψέματα που λέει….

    Είμαι πολύ χάλια ψυχολογικά..η ιδέα και μόνο με τρελαίνει..


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    ποια ιδεα σε φρικαρει? το οτι μπορει να τον χτυπησαν, ή οτι λεει ψεμματα...

     

    κοιτα, μου φαινεται πως ειναι ενα απο τα πραματακια που λενε τα παιδια, μπορει να το ειδε και στον υπνο του, ποιος ξερει...

     

    ομως, εχε το στο πισω μερος του μυαλου.. και εχε το νου σου... ρωτα τον συχνα, ελεγχε τον, γενικα... χωρις να το ασπαζεσαι, κρατα και μια πισινη..

     

    δεν νομιζω ομως βρε παιδι μου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ποια ιδεα σε φρικαρει? το οτι μπορει να τον χτυπησαν, ή οτι λεει ψεμματα...

    κοιτα, μου φαινεται πως ειναι ενα απο τα πραματακια που λενε τα παιδια, μπορει να το ειδε και στον υπνο του, ποιος ξερει...

    ομως, εχε το στο πισω μερος του μυαλου.. και εχε το νου σου... ρωτα τον συχνα, ελεγχε τον, γενικα... χωρις να το ασπαζεσαι, κρατα και μια πισινη..

    δεν νομιζω ομως βρε παιδι μου

     

    Aυτό που με φρικάρει φυστικάκι μου είναι ότι δεν θα είμαι τόσο ανέμελη όσο ήμουν...και ήμουν γιατί εκείνος μου έδωσε το δικαίωμα αυτό, λέγοντας μου συνέχεια πόσο καλά περνάει στο σχολείο και το πρωί τον άφηνα χωρίς κλάματα, χωρίς κανένα θέμα...

     

    φυσικά η φάση που περνάει με τα ψέματα είναι ανευ προηγουμένου...δεν μπορείτε να φανταστείτε το τι ακούω...

     

    το πρόβλημα μου είναι πως πλεον θα ξεχωρίσω τη μυθοπλασία από την αλήθεια...??


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αφού επέμενε η νονά να ρωτάει, ίσως του έδωσε αφορμή να το παίξει λίγο "θύμα". Και εμένα που η μικρή μου είναι δυομισυ χρονών, επιμένουν ορισμένοι να την ρωτάνε αν την χτυπάνε οι δασκάλες και τα άλλα παιδιά! Λες και αυτή είναι η πρώτη ερώτηση που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς ότι ένα παιδακι πάει στον παιδικό σταθμο...!???

     

    Αφού σου μπήκε η ιδέα όμως, μην τν αγνοήσεις. Τσεκαρέ τον τακτικά και προσπάθησε να τον ψαρεύεις χωρίς να τον ρωτάς ευθέως. Όσο για τη δασκαλα, εγώ θα ρωτούσα ευθέως. Το παιδί μου ανέφερε αυτό, δεν πιστεύω να του δώσατε κανένα χαστούκι... Να δεις τι θα έλεγε. Και σε περίπτωση που το παιδί λέει αλήθεια, να φοβηθεί να το ξανακάνει...

     

    Ψεμματάκια λένε όλα τα παιδάκια. Εϊναι μέρος της αναπτυξής τους και πολλές φορές μπερδεύουν την φαντασία με την πραγματικότητα. Και εμένα λέει "ψεμματάκια¨" και συνήθως κατηγορεί τις κούκλες της! Υπάρχουν όμως στιγμές που μπορεί να μου πει κάτι και να μην ξέρω αν πρέπει να ανησυχήσω ή όχι. Σε αυτές τις περιπτώσεις προσπαθώ να εκμαιεύσω την αλήθεια δια της πλαγίας οδού. Γιατί αν την ρωτάω ευθέως, επιμένει στην "ψευτικη" ιστορία.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα σας δώσω μερικά παραδείγματα να δείτε γιατί μιλάω

    Ø Λέει στις γιαγιάδες χθες ήμουν στο γιατρό και είπε να μην με αγκαλιάζεται γιατί θα κάνω εμετό

    Ø Μαμά το βρακί μου είναι βρόμικο γιατί τέλειωσε το χαρτί και ο μπαμπάς σκουπίστηκε με το βρακί μου

    Ø Ένα παιδάκι έπεσε από το μπαλκόνι μας και σκοτώθηκε, πήγε να βρει τη μαμά του

    Ø Ο μπαμπάς ήρθε μουσκεμένος από τη δουλειά και έκανε τον καναπέ μούσκεμα

    Ø Είναι στην ξαδέρφη μου και τους φτιάχνει τυροπιτάκια εμένα η μαμά μου δεν μʼ αφήνει να τρώω πράγματα που φτιάχνεις εσύ γιατί λέει ότι δεν είναι υγιεινά

    Ø Τρέχα να δεις πως πρήστηκε το πόδι μου ( είχε βάλει στην κάλτσα ένα αυτοκινητάκι )

     

    τα πιο πρόσφατα που θυμάμαι,,,


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    το πρόβλημα μου είναι πως πλεον θα ξεχωρίσω τη μυθοπλασία από την αλήθεια...??

     

    Dalia μου,

     

    Το παιδάκι σου περνάει μια φάση αναζήτησης ορίων: τί είναι αληθινό, τι είναι πιστευτό, πόσο γίνομαι αντικείμενο προσοχής, κλπ. Είναι σαν να έχει έναν "φανταστικό φίλο" - μία μυθοπλαστική εικόνα που του κάνει καλό να πειραματίζεται μαζί της.

     

    Εσύ, δεν έχεις λόγο να ξεχωρίζεις το μύθο ή την αλήθεια, μέσα από τα λόγια του: αν κάτι σε προβληματίζει το διασταυρώνεις με παράπλευρες συμπεριφορές του παιδιού.

     

    Μη δίνεις έμφαση μπροστά του όταν εντοπίζεις ένα ψέμα - το αντιμετωπίζεις από κοινού μαζί του σαν κάτι που θα το διερευνήσετε μαζί. Ενδεικτικό παράδειγμα:

     

    "Μαμά, στο σχολείο ένα παιδάκι μου έδωσε να φάω μπλε ψωμί"

     

    "Το απόγευμα που θα πάμε στο σούπερ μάρκετ να πάμε να ψάξουμε στα ράφια με τα πολλά ψωμιά για να αγοράσουμε και εμείς ένα πακέτο - άμα όμως δεν βρούμε;" κλπ

     

    Μίλησε μας κι άλλο για να σκεφτούμε κι άλλες οπτικές του θέματος.

     

    Φιλικά,

    Ηρώ


     

     

    «Το μυστικό της Επιτυχίας: Να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις το ηθικό σου..»

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Αφού επέμενε η νονά να ρωτάει, ίσως του έδωσε αφορμή να το παίξει λίγο "θύμα"..

     

    να σου πω και εμένα αυτό με πέρασε από το μυαλό....

     

    και εγώ συνήθως έτσι κάνω,χρησιμοποιώ την πλάγια οδό και συνήθως όταν λέει ψέματα πέφτει σε γνωστές ατάκες.

     

    απλά το συγκεκριμένο το θεωρώ πολύ σοβαρό και αυτά που ανέφερα πιο πάνω είναι πταίσματα...


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ τον πήγα παιδικό 3.5 χρονών σε δημόσιο και ανοίγοντας την πόρτα να τον πάρω πιο νωρίς είδα με τα μάτια μου τη δασκάλα να τον χτυπάει στα χέρια γιατί έτρεξε να γυρίσει βιαστικά τη σελίδα από το παραμύθι και τη μισοέσκισε. Φυσικά έκανα αμέσως θέμα στη διευθύντρια και έμαθα ότι και άλλη μάνα την είχε πιάσει να χτυπάει το δικό της. Τον πήγαινα εκεί 1,5 μήνα, τον πήρα αμέσως κιι τον πήγα σε άλλο παιδικό πάλι δημοσίου. Εκεί μου λέει η διευθύντρια έχουμε θέμα με τη νηπιαγωγό ότι χτυπάει αλλά την έχουμε προειδοποιήσει και την παρακολουθούμε συνέχεια. Καλά έπεσα από τα σύννεφα αλλά τον άφησα και βγάλαμε τη χρονιά με συνεχείς όμως ερωτήσεις αν τον χτυπάει η δασκάλα, αιφνιδιαστικές επισκέψεις, κλπ. Θέμα δεν είχα, αλλά η ιδέα μου είχε μπει. Αφού ακόμη και τώρα μετά από χρόνια τον ρωτάω.

     

    Επομένως ναι γίνεται. Γίνεται πιο εύκολα αν οι τάξεις είναι κεκλεισμένων των θυρών και η δασκάλα είναι μόνη με τα παιδιά όπως ήταν στους παιδικούς που τον πήγα. Αλλιώς γενικά ντρέπονται παρουσία άλλων. Να ρωτάς τον ίδιο σε ανύποπτο χρόνο, σε γλυκιές στιγμές όταν χαλαρώνει να μην προλαβαίνει να φτιάχνει το ψέμα. Ρώτα άλλες μάνες, όποια δασκάλα έχει το χούι δε βγαίνει μόνο στο δικό σου παιδί. Συζήτησέ το με τη διευθύντρια μήπως το είιπε στα ψέματα ότι τον χτυπάνε, θα στον έχουν στα όπα όπα μετά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Θα σας δώσω μερικά παραδείγματα να δείτε γιατί μιλάω

    Ø Λέει στις γιαγιάδες χθες ήμουν στο γιατρό και είπε να μην με αγκαλιάζεται γιατί θα κάνω εμετό

    Ø Μαμά το βρακί μου είναι βρόμικο γιατί τέλειωσε το χαρτί και ο μπαμπάς σκουπίστηκε με το βρακί μου

    Ø Ένα παιδάκι έπεσε από το μπαλκόνι μας και σκοτώθηκε, πήγε να βρει τη μαμά του

    Ø Ο μπαμπάς ήρθε μουσκεμένος από τη δουλειά και έκανε τον καναπέ μούσκεμα

    Ø Είναι στην ξαδέρφη μου και τους φτιάχνει τυροπιτάκια εμένα η μαμά μου δεν μʼ αφήνει να τρώω πράγματα που φτιάχνεις εσύ γιατί λέει ότι δεν είναι υγιεινά

    Ø Τρέχα να δεις πως πρήστηκε το πόδι μου ( είχε βάλει στην κάλτσα ένα αυτοκινητάκι )

     

    τα πιο πρόσφατα που θυμάμαι,,,

    Ο γιόκας μου στην ηλικία του δικού σου μας είπε σε ένα οικογενειακό τραπέζι:

    -Μπαμπά και μαμά γιατί με χτυπατε τοοοοσοοο πολύ!!!!!! ΚΑΙ ΜΕΙΝΑΜΕ ΚΑΓΚΕΛΟ (ποτέ δεν τον είχαμε αγγίξει)

    Προχθές στο χωριό

    -Ηρθε ένας εκεί που παίζαμε με τη Γιωργία (η ξαδέρφη του) έβαλε το χέρι του στο λαιμό, την έπνιξε αλλά εγώ του έριξα μια στο κεφάλι και πάει. Και μετά συνεχίζαμε να παίζουμε Μονόπωλη.

     

    Αυτό όλο ομως με τρομάζει και εμένα αφού αν κάποια στιγμή συμβεί κάτι πως θα ξέρω αν είναι αλήθεια

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μη δίνεις έμφαση μπροστά του όταν εντοπίζεις ένα ψέμα - το αντιμετωπίζεις από κοινού μαζί του σαν κάτι που θα το διερευνήσετε μαζί. Ενδεικτικό παράδειγμα:

    "Μαμά, στο σχολείο ένα παιδάκι μου έδωσε να φάω μπλε ψωμί"

    "Το απόγευμα που θα πάμε στο σούπερ μάρκετ να πάμε να ψάξουμε στα ράφια με τα πολλά ψωμιά για να αγοράσουμε και εμείς ένα πακέτο - άμα όμως δεν βρούμε;" κλπ

     

    iro μου σ'ευχαριστώ..

     

    συνήθως έτσι το αντιμετοπίζω αλλά σχεδόν πάντα έχει την ατάκα έτοιμη ή και εάν δεν την έχει λέει " άστο άστο δεν χρειάζεται ένα μικρό ψεματάκι ήταν "


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Ø Είναι στην ξαδέρφη μου και τους φτιάχνει τυροπιτάκια εμένα η μαμά μου δεν μʼ αφήνει να τρώω πράγματα που φτιάχνεις εσύ γιατί λέει ότι δεν είναι υγιεινά

    τα πιο πρόσφατα που θυμάμαι

    :mrgreen: το καλύτερο

    ωχ κι εγώ τρέμω μην ανοίξει το στόμα του σε κάτι τέτοια

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Θα σας δώσω μερικά παραδείγματα να δείτε γιατί μιλάω

    Ø Λέει στις γιαγιάδες χθες ήμουν στο γιατρό και είπε να μην με αγκαλιάζεται γιατί θα κάνω εμετό

    Ø Μαμά το βρακί μου είναι βρόμικο γιατί τέλειωσε το χαρτί και ο μπαμπάς σκουπίστηκε με το βρακί μου

    Ø Ένα παιδάκι έπεσε από το μπαλκόνι μας και σκοτώθηκε, πήγε να βρει τη μαμά του

    Ø Ο μπαμπάς ήρθε μουσκεμένος από τη δουλειά και έκανε τον καναπέ μούσκεμα

    Ø Είναι στην ξαδέρφη μου και τους φτιάχνει τυροπιτάκια εμένα η μαμά μου δεν μʼ αφήνει να τρώω πράγματα που φτιάχνεις εσύ γιατί λέει ότι δεν είναι υγιεινά

    Ø Τρέχα να δεις πως πρήστηκε το πόδι μου ( είχε βάλει στην κάλτσα ένα αυτοκινητάκι )

     

    τα πιο πρόσφατα που θυμάμαι,,,

     

    :D:D:D:D:D:D:D:D

     

    Sorry που γελαω....αλλα ο μικρος ειναι ΘΕΟΣ !!!!

    Ποσο χρονων ειναι ?

     

    Εμας δεν λεει τπτ για το σχολειο (παιδικος σταθμος) οσο και να τη ρωταμε.

    Μονο αμα της ερθει απο μονη της.

    Αντιθετως αν την ρωτησεις κατι ,μου φαινεται, οτι πλαθει απιστευτες ιστοριες.

     

    Προσφατο παραδειγμα , καποιο παιδακι δαγκωσε ενα αλλο και μας πηρε η μητερα του ενος , να μας ρωτησει αν και η κορη μας ειναι δαγκωμενη (συμφωνα με τα λεγομενα του μικρου ειχαν δαγκωσει και την δικια μας).

    Την ρωταμε τι εγινε , κιαρχισε να λεει ιστοριες πως ο ταδε δαγκωσε ολα τα παιδακια , και φυσικα την ιδια περισσοτερο και τον βαλανε τιμωρια κλπ κλπ κλπ.

     

    Κιοταν την ρωτησαμε την αλλη μερα με πλαγιο τροπο για το δαγωμα του πιτσιρικα , δεν ηξερε τπτ.

    Δεν δαγκωσε λεει κανεις κανεναν.

     

    Απογνωση.

    Αυτο που φοβαμαι ειναι μην τυχων και τα τρομοκρατουν να μην μιλουν "εξω" για αυτα που συμβαινουν "μεσα" :(

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Απογνωση.

    Αυτο που φοβαμαι ειναι μην τυχων και τα τρομοκρατουν να μην μιλουν "εξω" για αυτα που συμβαινουν "μεσα" :(

     

    o μικρός είναι 4

    η παραπάνω σκέψη μου έχει περάσει από το μυαλό...αλλά πάλι ρε γμτ τι να πω καμία από τις δασκάλες δεν μου έχει δόσει τέτοιο δικαίωμα..

     

    ο δικός μου ας πούμε όταν τον χτυπούσε κανένα παιδάκι γινόταν πυρ και μανία, από τότε που ξεκίνησε τον παιδικό συμαζεύτηκε λέγοντας " δεν θέλω να μπω τιμωρία "


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και εμένα έρχεται κάποιες στιγμές και μου λέει με μάλωσε ή με χτύπησε ο μπαμπάς ή το αντίθετο. Πάει στον πατέρα της και λέει ότι την χτύπησα ή την μάλωσα και παίρνει και ένα ψευτικο και παραπονιάρικο ύφος. Αυτό το κάνει επειδή της λέμε συνέχεια ότι δεν πρέπει να κάνουμε ντα κανέναν και ότι είναι κακό κτλ. Όταν λοιπόν παίζει αυτό το παιχνίδι, ακολουθούμε και εμείς. Μαλώνουμε και βάζουμε τιμωρία αυτόν που υποτίθεται την χτύπησε. Όμως αν έρθει και μου πει ότι την έκανε ντα η δασκάλα, σίγουρα θα πάω να την ρωτήσω στα ίσια. Και αυτό επειδή, αλλο η πλάκα μεταξύ μας και άλλο να μου πει ότι την χτύπησε κάποιος ξένος, που συνήθως δεν το λέει.

    Απλώς παρακολούθα τον στενά. αν ξανααναφέρει τίποτα απευθύνσου στα ίσια στη δασκάλα. Πάντως να τον διαβεβαιώνεις ότι ποτέ δεν χτυπάμε κάποιον ακόμα και αν κάνει κάτι κακό ή δεν είναι φρόνιμος. Σε περίπτωση δηλαδή που τον χτυπήσει ποτέ κάποιος να μην νιώθει ενοχές ότι έφταιγε και να στο πει.

    Όσο για το ότι ήσουν ήσυχη, εγώ θα έλεγα να μην εφυσηχάζεις ποτέ. Εγώ είμαι πάντα "πονηρεμένη" και δύσπιστη με όλους όσον αφορά στο παιδί μου. Ποτέ δεν ξέρεις... Να μην έχεις εμπιστοσύνη σε κανέναν και πάντα να είναι οι κεραίες σου σε εγρήγοραη...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Όσο για το ότι ήσουν ήσυχη, εγώ θα έλεγα να μην εφυσηχάζεις ποτέ. Εγώ είμαι πάντα "πονηρεμένη" και δύσπιστη με όλους όσον αφορά στο παιδί μου. Ποτέ δεν ξέρεις... Να μην έχεις εμπιστοσύνη σε κανέναν και πάντα να είναι οι κεραίες σου σε εγρήγοραη...

     

    δεν έχεις άδικο σ'αυτό, ΜΕΓΑ λάθος μου, αλλά έλεγα μεγόλο παιδάκι είναι αν του συμβεί κάτι θα το πει, επίσης ήταν τόσο χαρούμενος όταν μιλούσε για το σχολείο...πηγαίναμε με χαρά το πρωί...


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δεν πιστεύω ότι συνέβη κάτι, γιατί το είπε μετά από επίμονες ερωτήσεις της νονάς. Έχε όμως πάντα το νου σου αλλά χωρίς να το καταλάβει. Δηλαδή μην αρχίσεις να τον ρωτάς κάθε μέρα εάν τον χτύπησε κανείς. Και προπάντων να έχει τη σιγουριά πως ότι και αν συμβεί δεν θα τον μαλώσεις, αλλά θα πάρεις το μέρος του.

    Εγώ νευρίαζα όταν την ρωτούσαν συνέχεια εάν την χτυπάνε στο σχολείο για να μην μου την φοβήσουν. Πήγε και πολύ μικρή παιδικό σταθμό.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    ...και προπάντων να έχει τη σιγουριά πως ότι και αν συμβεί δεν θα τον μαλώσεις, αλλά θα πάρεις το μέρος του.

    ....

     

    Κιαυτο που λες , δικοπο μαχαιρι ειναι.

    Αν παρει λαθος μηνυμα (δλδ. οτι και να πω , η μαμα θα παρει το μερος μου) καθε φορα που θα θελει να αποφυγει τον παιδικο , θα λεει οτι την χτυπαει η δασκαλα.

    :(

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και γω κάπια στιγμή πέρασα απο αυτή τη φάση"λες να του φέρονυαι άσχημα στο σχολείο?"

     

    Αλλά νομίζω οτι ο μικρός όσα ψέμματα και να πει όταν δει κάτι που δεν του αρέσει θα το καταλάβεις

     

    Είμαι πεπεισμένη πλέον απο οσα μας είπες οτι το είπε ψέμματα.

     

    Μην μπαίνεις σε αυτή τη διαδικάσία γιατί θα τρελαθείς

    προσπάθησε σε ημέρες που είναι ήρεμος να τον "ψαρέψεις" και θα δεις οτι όλα είναι στη σφαίρα της φαντασίας τους.

    Αυτό βέβαια δεν σημαίνει οτι θα ηρεμίσεις αλλά θα βρει τρόπουσ για να μπορέσεις να καταλάβεις πότε λέει ψέμματα και πότε αλήθεια.

    Γιατί δε συζητάς και με άλλες μαμάδες του σταθμού να δεις αν έχει ακουστεί και κάτι άλλο?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κιαυτο που λες , δικοπο μαχαιρι ειναι.

    Αν παρει λαθος μηνυμα (δλδ. οτι και να πω , η μαμα θα παρει το μερος μου) καθε φορα που θα θελει να αποφυγει τον παιδικο , θα λεει οτι την χτυπαει η δασκαλα.

    :(

     

    Μα και αυτό της το μαθαίνω με έμμεσο τρόπο. Δηλαδη δε της λέω στα ίσια πως ότι και να σου πει ή κάνει η δασκάλα εγώ θα είμαι με το μέρος σου. Απλώς προσπαθώ με έμμεσο τρόπο να καταλάβει ότι ποτέ δεν χτυπάμε κανέναν ακόμη και αν είναι ένοχος για κάτι. Οπότε εαν την χτυπήσει ποτέ ο οποιοσδήποτε να μην φοβηθεί να μου το πει νιώθοντας ένοχη.

     

    Έχεις δίκιο σε αυτό που λες και γι'αυτό νευριάζω όταν της βάζουν ιδέες (άσχετοι κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας) ή την ρωτούν επίμονα για το αν την χτυπάνε στο σχολείο:?::?::?: Δηλαδή σε ένα παιδάκι που θέλει να σου πει πως πέρασε τη μέρα του εσύ να το ρωτάς "σε έδειρε κανείς? 'η σε μάλωσαν σήμερα?" (τόσο τους κόβει)

     

    Μέχρι στιγμής, όταν δεν θέλει να πάει σχολείο, απλώς μου λέει ότι προτιμά κάτι άλλο (πχ να κοιμηθεί, να πάει στις κούνιες, στην γιαγία της κτλ). Δεν μου έχει κατηγορήσει ποτέ το σχολείο ή τη δασκάλα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μέχρι και εχθές που μου μπήκαν διάφορα στο μυαλό ήμουν μια ευτυχισμένη μαμά που το παιδάκι της πήγαινε στον παιδικό ήταν πολύ χαρούμενο, με αποχαιρετούσε με χαρά κ.τ.λ.

    Χθες ήρθαν η νονά του στο σπίτι και τον ρωτούσε διάφορα για το σχολείο και σε κάποια φάση του λέει « σε χτυπάνε ?» « όχι « λέει ο μικρός, εκείνη ξανά « σε χτυπάνε ?» οπότε γυρνάει ο μικρός και λέει « ναι».. « πότε σε χτύπησε» «μια φορά που δεν ήμουν καλό παιδάκι»…

    Τις δασκάλες τους τις ξέρω, ιδιαίτερα αυτή που ισχυρίζεται ότι τον χτύπησε είναι ένα γλυκύτατο πλάσμα.

    Το θέμα όμως δεν είναι τόσο απλό.

    Ο μικρός εδώ και ενάμιση μήνα περίπου λέει πάρα πολλά ψέματα αναμεμιγμένα με πολύ φαντασία, ξεκίνησε τα ψέματα για να δικαιολογηθεί ότι άρχισε να μην ξανατρώει…στην αρχή γελάσαμε με τα ψεματάκια αλλά η κατάσταση ξέφυγε…

    Πως μπορώ εγώ τώρα να καταλάβω αν λέει αλήθεια ( ότι τον χτύπησε ) ή είναι ένα από τα απίστευτα ψέματα του ?

    Να μιλήσω στη δασκάλα ? να της πω τι ? εν τω μεταξύ η μία ξέρει το πρόβλημα με τα ψέματα που λέει….

    Είμαι πολύ χάλια ψυχολογικά..η ιδέα και μόνο με τρελαίνει..

     

     

    Εχω ακριβως το ιδιο προβλημα με το γιο μου (4 ετων), μου λεει οτι τον βαρεσε η δασκαλα αλλα οτι την αγαπαει και οτι ειναι πολυ καλη! Προσπαθω να τον ψαρεψω αλλα δεν βγαζει πουθενα. Εν τω μεταξυ εχω και το μωρο τωρα και ολοι μου λενε οτι φταιει η ζηλια για τη συμπεριφορα του μεγαλου. Δεν μπορω ουτε να διανοηθω οτι καποιος μπορει να απλωνει χερι στο παιδι μου αλλα δεν μπορω να αποδειξω και τιποτα

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια και αγόρι σας ευχαριστώ που ασχοληθήκατε ;)

     

    σε περίπτωση που μιλήσω με τη δασκάλα, πως μπορώ να το αναφέρω χωρίς φυσικά να τη θίξω ?


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχεις δίκιο σε αυτό που λες και γι'αυτό νευριάζω όταν της βάζουν ιδέες (άσχετοι κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας) ή την ρωτούν επίμονα για το αν την χτυπάνε στο σχολείο:?::?::?: Δηλαδή σε ένα παιδάκι που θέλει να σου πει πως πέρασε τη μέρα του εσύ να το ρωτάς "σε έδειρε κανείς? 'η σε μάλωσαν σήμερα?" (τόσο τους κόβει)

     

    άλλο θέμα και αυτό.

    να φανταστείς ότι η νονά του είναι 31 συνομίλικες ήμαστε αλλά έχει κάτι ιδέες άστα να πάνε, πολλά χρόνια πίσω και έχει 3 παιδιά..:?


    rQGhp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω της ειπα οτι το παιδι εχει περιεργη συμπεριφορα στο σπιτι και οτι λεει οτι μαλωνει με αλλα παιδια και τη ρωτησα αν αυτη εχει παρατηρησει τιποτα ιδιαιτερο. Αν εχει τη φωλια της λερωμενη, αυτο αρκει για να την ταρακουνησει, δηλαδη δωσε σε ολους να καταλαβουν οτι συζητας τα παντα με το παιδι σου. Εμενα μου απαντησε οτι το παιδι περναει πολυ καλα κι οτι δεν εγινε κατι σοβαρο.Παντως ειπα τα ιδια και στη διευθυντρια του σχολειου

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κορίτσια και αγόρι σας ευχαριστώ που ασχοληθήκατε ;)

     

    σε περίπτωση που μιλήσω με τη δασκάλα, πως μπορώ να το αναφέρω χωρίς φυσικά να τη θίξω ?

     

    Μπορείς να ρωτήσεις αν είναι φρόνιμος, συνεργάσιμος κτλ και σε περίπτωση που κάνει μια αταξία τι μεθόδους πειθαρχίας ακολουθεί. Εκεί πάνω στην κουβέντα μπορείς εμμέσως πλην σαφώς να δηλώσεις ότι είσαι κατά των παλιομοδίτικων τρόπων και ότι δεν θέλεις το παιδί να τη φοβάται, κτλ.

     

    ή μπορείς να ρωτήσεις ευθέως, αλλά θα έλεγα μην ρωτήσεις τώρα. Περίμενε να δεις αν θα ξανααναφέρει τίποτα ο γιος σου αφού πρώτα τον ψαρέψεις.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κορίτσια και αγόρι σας ευχαριστώ που ασχοληθήκατε ;)

     

    σε περίπτωση που μιλήσω με τη δασκάλα, πως μπορώ να το αναφέρω χωρίς φυσικά να τη θίξω ?

     

    Μίλα με τη διευθύντρια και πες της ότι μιλάς σε αυτή ακριβώς επειδή δε θες να θίξεις τη δασκάλα, πες ότι δεν θες να το πιστέψεις με τα ψέμματα που λέει ο μικρός αλλά παραδέξου ότι είναι φυσικό να αμφιβάλλεις. Θα είναι λίγο σα κάρφωμα αλλά γιαυτό είναι οι διευθύντριες για τα δύσκολα και ζήτα της να το χειριστεί με διακριτικότητα ώστε να μην κατηγορηθεί άδικα η κοπέλα και παρεξηγηθείς μαζί της. Νομίζω και ευθέως να μιλήσεις στη δασκάλα και να τη διαβεβαιώσεις ότι δεν τον πιστεύεις αν δεν φταίει μπορεί να παρεξηγηθεί λίγο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα