Δύσκολα παιδιά

[mariantinos]

Ουφ.εχω αγανακτισει...ο γιος μου έγινε πλέον 1,5 χρόνων κ όσο μεγαλώνει γίνονται όλα χειρότερα.τα νεύρα μου σπασμένα,απογοήτευση στο φουλ,κούραση κ νεύρα.πολλά νεύρα.

Δυσκολία #1-ΎΠΝΟΣ.ακόμα ξυπνάει την νύχτα!αλλά κ να MHN ξυπνήσει KOIMATAI 12 κ ξυπνάει 6.30-7.άντε κ πολύ σπάνια 8.σε πρόγραμμα δεν μπαίνει,έκανα τα πάντα!!!μέρα KOIMATAI το πολύ 2 ώρες.ποτέ σταθερή ώρα.ότι ώρα του καπνίσει.άλλες φορές στις 10 το πρωί άλλες στις 6 το απόγευμα.

Δυσκολία #2-ζημίες.

Έχει γκρεμίσει το σπίτι στην κυριολεξία!μέχρι κ την τηλεόραση έριξε κάτω.στο σπίτι δεν έμεινε TIΠOTA.μόνο έπιπλα κ AYTA τα μισα τα έχει διαλύσει.δεν καταλαβαίνει ούτε μ το καλό ούτε μ το κακό.

Δυσκολία #3 επιθετικότητα.

Δεν ANTEXΩ άλλο.όλο το σώμα μου έχει γεμίσει σημάδια.με δαγκώνει με τσιμπάει μ όλη του την δύναμη.συνέχεια.όλη μέρα αλλά το βράδυ γίνεται πολύ χειρότερος.είμαι συνέχεια,ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΊΑ ΣΥΝΈΧΕΙΑ σε φάση αμυνας.κολλημένος σ εμένα συνέχεια κ θέλει να "μου κάνει κακό".

 

Όταν παω στην Δουλεια είμαι κομμάτια κ απο κούραση κ ψυχολογικά.

 

Πάει ο άντρας μου να με ακουμπήσει κ δεν θέλω,τινάζομε απότομα γιατί μ έχει μείνει ψυχολογικό.νομίζω είναι ο μικρόσ κ θα με δαγκώσει.πριν μερικές μέρες μ χτύπησε φιλικα κάποια γνωστή μου στην πλάτη κ πετάχτηκα μέχρι πάνω!

Ούτε κινούμενα σχέδια βλέπει να ηρεμήσω λίγο ούτε TIΠOTA.μόνο διαφημίσεις.

Δεν ξέρω τι να κάνω πια για όλα AYTA κ τα γράφω μπας κ ζει κ άλλη μαμα αυτό τον "παράδεισο".

Πιανω τον εαυτό μου να νοιώθει ευτυχία όταν φεύγω απ το σπίτι κ νοιώθω τύψεις...

Απλά δεν εχω άλλη αντοχή..σε TIΠOTA πια.

[ΝΟΥΝΟΥ]

μαρακι μου ηταν απο παντα ετσ?μηπως αλλαξε απο τοτε που φευγεις απο το σπιτι?

[mariantinos]

μαρακι μου ηταν απο παντα ετσ?μηπως αλλαξε απο τοτε που φευγεις απο το σπιτι?

 

Αχ σοφία μου 2μήνες περίπου αφού γέννησα άρχισα Δουλεια.δεν νομίζω να είναι αυτό.

[ΝΟΥΝΟΥ]

ειχατε ενα μεγαλο διαστημα που το περασατε μαζι και ισως τωρα του κακοφαινεται και επειδη σε θελει πιο πολλες ωρες μαζι του του βγαινει αυτη η επιθετικοτητα...ο δικος μου απο τοτε που ηρθε ο αδερφος του στη ζωη μας..αλλαξε ριζικα μας δινει πολυ ξυλο για ...το κακο που του καναμε...και του καναμε αδερφακι.(βεβαια καποιες στιγμες κουρνιαζει στην αγκαλια μου ολο παραπονο)...τι να πω πιστευω πως ειναι φαση και θα περασει..καλη υπομονη κοριτσι μου

[koufetaki]

καλη μου το παιδακι σου το ομορφο νομιζω οτι φωναζει με αυτη την συμπεριφορα!σου λεει κατι!κανενα παιδι ή ανθρωπος δεν θα ηθελε να ειναι ολη μερα θυμωμενος ή ανυσηχος!τα παιδια θελουν σταθεροτητα και ορια για να νιωθουν ασφαλεια,αν και νομιζω οτι αν κατσεις και σκεφτεις την λυση την ξερεις!η πολυ πολυ δυσκολη πρωτη φαση των παιδιων ξεκιναει γυρω στα τρια δηλ. οταν με το καλο φτασει ο μικρος σε αυτην την ηλικια τι πρεπει να περιμενεις?ξερεις οτι πρεπει να των βαλεις ενα σταθερο προγραμμα στον υπνο .ειναι βασικο και για σας και για το παιδι.και να αρχισεις τους περιορισμους επανερχομαι ......

[koufetaki]

ηρθα!ηθελε ο μεγαλος να πει καληνυχτα στην κοπελια του.....αφου μαζι ηταν πριν ερθει στο σπιτι!!!εφηβια!!!!!λοιπον δεν ειναι ολα ροδινα και παντα υπαρχουν τα σκαμπανευασματα.αντι να προσπαθεις να αλλαξεις την συμπεριφορα του μικρου αρχισε βημα βημα να αλλαζεις εσυ,και να βλεπεις τις αντιδρασεις του.ξεκινα απο το να ξερεις οτι θα εχετε στην αρχη πολυ κλαμα και πεισματα.να τον περνεις αγκαλια οταν κανει κατι και για οσο χρονων ειναι τοσα λεπτα να τον περιοριζεις και να του μιλας.οτι και να ξεκινησεις παντος μην κανεις πισω θα το κανεις για τον μικρο πρωτα.και θα δεις θα πανε ολα καλα!

[mariantinos]

ειχατε ενα μεγαλο διαστημα που το περασατε μαζι και ισως τωρα του κακοφαινεται και επειδη σε θελει πιο πολλες ωρες μαζι του του βγαινει αυτη η επιθετικοτητα...ο δικος μου απο τοτε που ηρθε ο αδερφος του στη ζωη μας..αλλαξε ριζικα μας δινει πολυ ξυλο για ...το κακο που του καναμε...και του καναμε αδερφακι.(βεβαια καποιες στιγμες κουρνιαζει στην αγκαλια μου ολο παραπονο)...τι να πω πιστευω πως ειναι φαση και θα περασει..καλη υπομονη κοριτσι μου

 

OΛA ξεκίνησαν(επιθετικότητα κ ζημίες )απ την στιγμή π άρχισε να περπατάει..

[mariantinos]

καλη μου το παιδακι σου το ομορφο νομιζω οτι φωναζει με αυτη την συμπεριφορα!σου λεει κατι!κανενα παιδι ή ανθρωπος δεν θα ηθελε να ειναι ολη μερα θυμωμενος ή ανυσηχος!τα παιδια θελουν σταθεροτητα και ορια για να νιωθουν ασφαλεια,αν και νομιζω οτι αν κατσεις και σκεφτεις την λυση την ξερεις!η πολυ πολυ δυσκολη πρωτη φαση των παιδιων ξεκιναει γυρω στα τρια δηλ. οταν με το καλο φτασει ο μικρος σε αυτην την ηλικια τι πρεπει να περιμενεις?ξερεις οτι πρεπει να των βαλεις ενα σταθερο προγραμμα στον υπνο .ειναι βασικο και για σας και για το παιδι.και να αρχισεις τους περιορισμους επανερχομαι ......

 

Σε πρόγραμμα δεν μπαίνει με TIΠOTA!

[katerina2]

καλη μου το παιδακι σου το ομορφο νομιζω οτι φωναζει με αυτη την συμπεριφορα!σου λεει κατι!κανενα παιδι ή ανθρωπος δεν θα ηθελε να ειναι ολη μερα θυμωμενος ή ανυσηχος!τα παιδια θελουν σταθεροτητα και ορια για να νιωθουν ασφαλεια,..................................................ξερεις οτι πρεπει να των βαλεις ενα σταθερο προγραμμα στον υπνο .ειναι βασικο και για σας και για το παιδι.και να αρχισεις τους περιορισμους επανερχομαι ......

 

Συμφωνώ εντελώς. Με επιμονή και σταθερότητα από την πλευρά σου, πιστεύω ότι θα μπείτε σε ένα πρόγραμμα και το παιδάκι θα ηρεμήσει πολύ.

[katerina2]

Σε πρόγραμμα δεν μπαίνει με TIΠOTA!

 

Προσπάθησες δηλαδή να τον βάλεις και δεν τα κατάφερες; Επέμεινες αρκετά; Έναν; Δύο μήνες;

[mariantinos]

ηρθα!ηθελε ο μεγαλος να πει καληνυχτα στην κοπελια του.....αφου μαζι ηταν πριν ερθει στο σπιτι!!!εφηβια!!!!!λοιπον δεν ειναι ολα ροδινα και παντα υπαρχουν τα σκαμπανευασματα.αντι να προσπαθεις να αλλαξεις την συμπεριφορα του μικρου αρχισε βημα βημα να αλλαζεις εσυ,και να βλεπεις τις αντιδρασεις του.ξεκινα απο το να ξερεις οτι θα εχετε στην αρχη πολυ κλαμα και πεισματα.να τον περνεις αγκαλια οταν κανει κατι και για οσο χρονων ειναι τοσα λεπτα να τον περιοριζεις και να του μιλας.οτι και να ξεκινησεις παντος μην κανεις πισω θα το κανεις για τον μικρο πρωτα.και θα δεις θα πανε ολα καλα!

 

Τι να κάνω δηλαδή;

Να σ πω ENA παράδειγμα.του αρέσει να ανοίγει την πόρτα του φούρνου κ να κάθετε πάνω.μια ΔYO TPEIΣ ΜΗ ΜΗ ΜΗ,δεν ακούει.τον παίρνω τον βάζω στο πάρκο του ΛEΩ αυστηρά ΤΏΡΑ ΕΊΣΑΙ ΤΙΜΩΡΊΑ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΌ ΠOY ΈΚΑΝΕΣ ΉΤΑΝ ΚΑΚΌ.τον αφήνω στο πάρκο.εκεί παίζει αυτός!δηλ κ να ΠAΩ να τον BΓAΛΩ δεν θέλει να βγει!μετά AΠO δέκα λεπτά γκρινιάζει να βγει.κ μόλις τον BΓAΛΩ κατευθείαν στον φούρνο πάει.

Άντε πες τώρα.

[κλάρα]

Μία λεξη υπάρχει.....ΥΠΟΜΟΝΗ.Μήπως κοπέλα μου εισαι και εσύ λιγάκι νευρικη κατα την διάρκεια της ημέρας ή ανχωνεσαι γενικά με το αν θα τα....προλάβεις όλα????? ...το καταλαβαίνω απόλυτα με τόσα που έχεις στο κεφάλι σου δουλεια,σπίτι.......κτλ....

Προσπάθησε να είσαι ήρεμη γιατί τα παιδιά αντιλαμβάνονται και την ένταση αλλά και την ηρεμία των γονιών τους....και αντιδρλουν ανάλογα.....

Τώρα που ανοιγει και ο καιρός και θα μεγαλώσει και η μέρα να εκμεταλεύεσαι το γεγονος και να παίρνεις τον ζουζούνο σου και να πηγαίνεις βόλτες...και το παιδί θα ηρεμει και εσύ θα παιρνεις τον αέρα σου.....

[mariantinos]

Δεν μπαίνει,δεν μπαίνει!βέβαια πλέον πάει βρεφικό κ εκεί μέσα είναι ότι να ναι.αλλά κ πριν πάει δεν έμπαινε σε καλούπια.όσες φορές έτυχε να κοιμηθεί νωρίς,κοντά στις 10 το βράδυ δηλ,ξυπνούσε ξημερώματα στις 3-4 κ για κανένα 2ωρο ήταν ξύπνιος!

[mariantinos]

Μία λεξη υπάρχει.....ΥΠΟΜΟΝΗ.Μήπως κοπέλα μου εισαι και εσύ λιγάκι νευρικη κατα την διάρκεια της ημέρας ή ανχωνεσαι γενικά με το αν θα τα....προλάβεις όλα????? ...το καταλαβαίνω απόλυτα με τόσα που έχεις στο κεφάλι σου δουλεια,σπίτι.......κτλ....

Προσπάθησε να είσαι ήρεμη γιατί τα παιδιά αντιλαμβάνονται και την ένταση αλλά και την ηρεμία των γονιών τους....και αντιδρλουν ανάλογα.....

Τώρα που ανοιγει και ο καιρός και θα μεγαλώσει και η μέρα να εκμεταλεύεσαι το γεγονος και να παίρνεις τον ζουζούνο σου και να πηγαίνεις βόλτες...και το παιδί θα ηρεμει και εσύ θα παιρνεις τον αέρα σου.....

 

Αχ ποσο υπομονή ακόμα;

Μα κάθε μέρα βγαίνει 2 φορές κιόλας.το πρωί π τον ΠAΩ βρεφικό κ το απόγευμα για να κάνουμε αλλαγή βάρδιας στο περίπτερο μ τον ντίνο.στον γυρισμό σταματάμε κ στις κούνιες τις περισσότερες φορές.

[κλάρα]

Αχ ποσο υπομονή ακόμα;

Μα κάθε μέρα βγαίνει 2 φορές κιόλας.το πρωί π τον ΠAΩ βρεφικό κ το απόγευμα για να κάνουμε αλλαγή βάρδιας στο περίπτερο μ τον ντίνο.στον γυρισμό σταματάμε κ στις κούνιες τις περισσότερες φορές.

Εχεις δίκιο!!!!!σε λίγο καιρό θα στρώσει να είσαι σίγουρη...γύρω στα 2 με 2,5 στρώνουν λίγο τα πράγματα......είσαι στην πιο δύσκολη φάση......έγω βλέπω τον μικρο που τώρα είναι μόνο 7 μηνων και είναι μες στην γκρινια και την αναστάσωση..... και φαντάζομαι τι έχω να τραβήξω ......ότι δεν πέρασα από τα άλλα μου τα παιδιά θα τα δω από τον βενιαμήν μου!!!!!!!

Υπομονή θα ρθουν και καλύτερες μερες.......!!!!

[alcyon]

Χμμμ... θα σου πρότεινα κάποια επίσκεψη σε κάποια σχολή γονέων ή κάποιο παιδοψυχολόγο. Να διευκρίνήσω: Το παιδί είναι ΜΙΑ χαρά! Το ίδιο κι εσύ!

Το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιος τρίτος να σου δείξει τα "κόλπα" για να πετυχαίνεις αυτό που θες με λιγότερη ψυχική φθορά.

Αυτό που περιγράφεις φτιάχνει, αλλά όχι με μια συμβουλή εδώ κι εκεί. Θέλει πολύ συγκεκριμένα βήματα και πολύ συνέπεια στα... όρια. Γιατί, αυτά είναι που χρειάζονται..

[aneraida]

Κοπέλα μου, πόσο σε νιώθω... Η μικρή μου κόρη είναι ακριβώς όπως περιγράφεις και χειρότερη όταν ήταν στην ηλικία του δικού σου...Την έλεγα "τα τρία δεν" :δεν κοιμαται, δεν ακουει, δε φοβαται.

 

Συγκεκριμένα, δεν κοιμόταν επίσης: ξυπνούσε αξημέρωτα, νύσταζε όπως ήταν φυσικό το μεσημερι αλλά δεν μπορούσε να κάτσει στο κρεβάτι για να κοιμηθεί (υπερκινητικότητα) ακόμα κι αν κουτουλούσε τους τοίχους από τη νύχτα....2 ώρες αυτή η ιστορία κάθε μέρα:να σηκώνεται, να την ξαναβάζω, να ξανασηκώνεται...και στο τέλος να αναγκάζομαι να της φωνάζω και να την απειλώ για να κοιμηθεί... και το βράδυ πάλι τα ίδια, από την νύστα και την υπερενταση έφτανε να κοιμαται 2 η ώρα, μόλις τη βαζαμε στο κρεβατι άρχιζε η τρεχάλα, να σηκώνεται και να τρεχει μέσα στο σπίτι...δεν πα να κοιμομαστε όλοι, αυτοί τα δικά της....Το πρόβλημα το έλυσα ως εξής: σταμάτησα να τη βαζω για υπνο το μεσημερι, αλλά εφαρμοσα αυστηρο προγραμμα το βραδυ: 8 η ωρα απαραιτητως στα κρεβατια τους, κοιμουνται το πολυ 9, ξυπνανε βεβαια παλι 6 με 6:30 αλλα τουλαχιστον ηρεμουμε λιγο το βραδακι...

 

Ζημιές: και μενα μου το έχει διαλυσει το σπίτι, στα επιπλα σκαρφαλώνει, στα τραπεζια κάθεται, ανοίγει τα ψηλά συρτάρια και κρατώντας τα κάνει κούνια, την έχω φωτογραφία μέσα στο έπιπλο της τηλεόρασης, πατούσε στα πόμολα και ανέβαινε στα έπιπλα, μια φορά τη βρήκα να κρεμεται από ένα ψηλό ντουλάπι της κουζίνας....Δύο καλοκαίρια τώρα δεν τολμώ να αφήσω ανοιχτά, αφού φοβάμαι ότι θα μου ξεφύγει και θα βγει έξω στο μπαλκόνι...(δεν έχω σήτες)

Έχει ζωγραφισει τα παντα, τοίχους, πατώματα, τα κρόσσια των χαλιών, τους αρμούς ανάμεσα στα πλακάκια, στο ινοξ ψυγείο και στα ντουλάπια της κουζίνας μολυβιές, στα έπιπλα μαρκαδόροι....το πρόσωπο της μια φορα το είχε καταζωγραφίσει με μαρκαδόρο, δε φαινόταν καθόλου, να μην πω για τα χέρια....

Μέχρι πρότινος έβαζε τα πάντα στο στόμα, το τι έχει φάει...!

 

Και άλλα πολλά που ειλικρινά κουράζομαι και μόνο που τα λέω. Το αισιόδοξο είναι ότι τώρα πια που είναι 3 χρονών περναμε καποιες μέρες σχετικα ησυχες...αλλες παλι την πιανει αμοκ, μαλλον λογω ζηλειας, τι να πω; εκει το αποδιδω...επισης, τώρα τελευταια καθεται στην τηλεοραση, για λιγο όμως κάτι είναι και αυτό....παλιά, ούτε 2 λεπτά. Αυτάαα! Ελπίζω να μη σε απογοήτευσα εντελώς! Υπομονή, μεγαλώνοντας θα βελτιωθεί η κατάσταση!:-)

[mariantinos]

Εχεις δίκιο!!!!!σε λίγο καιρό θα στρώσει να είσαι σίγουρη...γύρω στα 2 με 2,5 στρώνουν λίγο τα πράγματα......είσαι στην πιο δύσκολη φάση......έγω βλέπω τον μικρο που τώρα είναι μόνο 7 μηνων και είναι μες στην γκρινια και την αναστάσωση..... και φαντάζομαι τι έχω να τραβήξω ......ότι δεν πέρασα από τα άλλα μου τα παιδιά θα τα δω από τον βενιαμήν μου!!!!!!!

Υπομονή θα ρθουν και καλύτερες μερες.......!!!!

 

Μακάρι να στρώσει.έως 3 μηνών λέγαμε είναι πονάκια,μετά δόντια,τώρα τι;

[mariantinos]

Χμμμ... θα σου πρότεινα κάποια επίσκεψη σε κάποια σχολή γονέων ή κάποιο παιδοψυχολόγο. Να διευκρίνήσω: Το παιδί είναι ΜΙΑ χαρά! Το ίδιο κι εσύ!

Το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιος τρίτος να σου δείξει τα "κόλπα" για να πετυχαίνεις αυτό που θες με λιγότερη ψυχική φθορά.

Αυτό που περιγράφεις φτιάχνει, αλλά όχι με μια συμβουλή εδώ κι εκεί. Θέλει πολύ συγκεκριμένα βήματα και πολύ συνέπεια στα... όρια. Γιατί, αυτά είναι που χρειάζονται..

 

Αλκυον μου είμαι ENA βήμα πριν τον παιδοψυχολόγο αλλά (λόγω οικονομικών) θα μπορέσω να παω μετά το πάσχα,είπα να ρωτήσω κ εδώ.εχω συζητήσει μ κάποιες φίλες απο δω κ απ έξω κ αρκετές αντιμετωπίζουν 1 απ τα 3 π εχω εγώ.

Ο ντίνος μου λέει ότι αν δεν τα έβλεπε με τα μάτια του δεν θα πίστευε ότι αυτό το παιδί μου κάνει AYTA τα πράγματα.

Να σημειώσω ότι μαζί του είναι παναγία!

Μόλις πάει να κάνει ζημία,μόνο ENA βλέμμα του ντίνου αρκεί για να σταματήσει.

Όταν τυχαίνει να είμαστε μαζί στο σπίτι κ έρχετε ο μικρόσ να μου επιτεθεί,μόλις με αρπάξει κοιτάει τον μπαμπα του.αν τον κοιτάει κ ο ντίνος συνήθως το σταματάει!

Τέλος να πω ότι επιθετικότητα υπάρχει κ προς τα άλλα παιδάκια.στον βρεφικό μου είπαν ότι δεν μπορεί να εκφράσει αλλιώς τα συναισθήματα του κ τα κάνει AYTA.

[mariantinos]

Κοπέλα μου, πόσο σε νιώθω... Η μικρή μου κόρη είναι ακριβώς όπως περιγράφεις και χειρότερη όταν ήταν στην ηλικία του δικού σου...Την έλεγα "τα τρία δεν" :δεν κοιμαται, δεν ακουει, δε φοβαται.

 

Συγκεκριμένα, δεν κοιμόταν επίσης: ξυπνούσε αξημέρωτα, νύσταζε όπως ήταν φυσικό το μεσημερι αλλά δεν μπορούσε να κάτσει στο κρεβάτι για να κοιμηθεί (υπερκινητικότητα) ακόμα κι αν κουτουλούσε τους τοίχους από τη νύχτα....2 ώρες αυτή η ιστορία κάθε μέρα:να σηκώνεται, να την ξαναβάζω, να ξανασηκώνεται...και στο τέλος να αναγκάζομαι να της φωνάζω και να την απειλώ για να κοιμηθεί... και το βράδυ πάλι τα ίδια, από την νύστα και την υπερενταση έφτανε να κοιμαται 2 η ώρα, μόλις τη βαζαμε στο κρεβατι άρχιζε η τρεχάλα, να σηκώνεται και να τρεχει μέσα στο σπίτι...δεν πα να κοιμομαστε όλοι, αυτοί τα δικά της....Το πρόβλημα το έλυσα ως εξής: σταμάτησα να τη βαζω για υπνο το μεσημερι, αλλά εφαρμοσα αυστηρο προγραμμα το βραδυ: 8 η ωρα απαραιτητως στα κρεβατια τους, κοιμουνται το πολυ 9, ξυπνανε βεβαια παλι 6 με 6:30 αλλα τουλαχιστον ηρεμουμε λιγο το βραδακι...

 

Ζημιές: και μενα μου το έχει διαλυσει το σπίτι, στα επιπλα σκαρφαλώνει, στα τραπεζια κάθεται, ανοίγει τα ψηλά συρτάρια και κρατώντας τα κάνει κούνια, την έχω φωτογραφία μέσα στο έπιπλο της τηλεόρασης, πατούσε στα πόμολα και ανέβαινε στα έπιπλα, μια φορά τη βρήκα να κρεμεται από ένα ψηλό ντουλάπι της κουζίνας....Δύο καλοκαίρια τώρα δεν τολμώ να αφήσω ανοιχτά, αφού φοβάμαι ότι θα μου ξεφύγει και θα βγει έξω στο μπαλκόνι...(δεν έχω σήτες)

Έχει ζωγραφισει τα παντα, τοίχους, πατώματα, τα κρόσσια των χαλιών, τους αρμούς ανάμεσα στα πλακάκια, στο ινοξ ψυγείο και στα ντουλάπια της κουζίνας μολυβιές, στα έπιπλα μαρκαδόροι....το πρόσωπο της μια φορα το είχε καταζωγραφίσει με μαρκαδόρο, δε φαινόταν καθόλου, να μην πω για τα χέρια....

Μέχρι πρότινος έβαζε τα πάντα στο στόμα, το τι έχει φάει...!

 

Και άλλα πολλά που ειλικρινά κουράζομαι και μόνο που τα λέω. Το αισιόδοξο είναι ότι τώρα πια που είναι 3 χρονών περναμε καποιες μέρες σχετικα ησυχες...αλλες παλι την πιανει αμοκ, μαλλον λογω ζηλειας, τι να πω; εκει το αποδιδω...επισης, τώρα τελευταια καθεται στην τηλεοραση, για λιγο όμως κάτι είναι και αυτό....παλιά, ούτε 2 λεπτά. Αυτάαα! Ελπίζω να μη σε απογοήτευσα εντελώς! Υπομονή, μεγαλώνοντας θα βελτιωθεί η κατάσταση!:-)

 

Σου αφιερώνω λοιπόν αυτή την φωτό http://img180.imageshack.us/content_round.php?page=done&l=img180/7914/dsc05320t.jpg στο κενό υπήρχαν 3 συρτάρια.πααανε κι AYTAααα.

Μάλλον όμως δεν είχε επιθετική συμπεριφορά απέναντι σου ε;

Αυτό είναι το χειρότερο.να προσπαθώ να του δώσω τρυφερότητα μ κάθε τρόπο κ δεν MΠOPΩ.ME το ΠOY ερχόμαστε κοντά θέλει να ME λιντσαρει.έτσι όλο αυτό του το BΓAZΩ όταν KOIMATAI.τον αγκαλιάζω τον χαϊδεύω.

Ακριβώς όπως τα λες υπερένταση .ειδικά πριν τον ύπνο

[Ellemphriem]

Να πω καταρχας και σε σενα κουκλα μου και στο αλλο μας το κοριτσι την aneraida οτι ασφαλιζουμε το σπιτι μας καταρχας. Βαζουμε ειδικες κλειδαριες σε ντουλαπια-συρταρια και πορτα φουρνου (εμας ειχε απο την αρχη τετοιο ο φουρνος οποτε δεν μπορει να τον ανοιξει ετσι και αλλιως), και ασφαλιζουμε γωνιες και τζαμια/τζαμαριες με ειδικες μεμβρανες. Αυτο ειναι ΠΟΛΥ σημαντικο γιατι διαβασα ανοιγουν φουρνους και ανοιγουν συρταρια κλπ. Ασφαλιστε αυτα πρωτον και επειτα για τα αλλα τι να σου πω πραγματικα δεν ξερω και συμβουλες τι να δωσω. Οπως λεει και η Αλκυων μια συμβουλη εδω μια εκει ακρη δεν βγαζεις. Το καθε παιδι θελει τα κολπα του. Εμεις δεν ειχαμε θεμα προς στιγμην. Φυσικα τα νευρακια μας τα εχουμε ανα φασεις αλλα ειναι σχετικα ελεγχομενα. Προγραμμα υπνου εχουμε σταθερο ΑΛΛΑ πχ ζωγραφιζει και εμενα τα παντα. Απο την μουρη της/μουρη μου, μεχρι τις κουρτινες, ρουχα, τραπεζια, πατωμα, πλυντηριο, αλουμινια και τα βιβλια της. Λογικο απολυτα. Οποτε τι κανεις? Επειδη ειναι δημιουργηκο να ζωγραφιζει εγω αποφασισα να την αφησω να το κανει αλλα πηρα μαρκαδορους διαλυτους με νερο. Οποτε μετα τα περναω με ενα πανακι και αμεσως καθαριζει με ενα περασμα. Τα ρουχα στο πρωτο πλυσιμο καθαριζουν αμεσως οποτε ενταξει. Για ζημιες κουτσο κανει αλλα τελικα νομιζω ειναι περισσοτερο πως το βλεπουμε εμεις στα νευρα μας και στην κουραση μας παρα του τι κανει το παιδι. Αυτα εχουν ενεργεια και διαθεση να διαλυσουν τον κοσμο και να μαθουν πως ξαναμπαινει στην θεση του. Εμεις μπορουμε να το κανουμε? αυτο εχει σημασια......ΠΧ της εκοψα ενα τριανταφυλλο απο την τριανταφυλλια μας γιατι το τραβαγε το ηθελε και της λεω παρτο ενταξει? Το πηρε και μετα προσπαθουσε να το ξανα-κολλησει στην τριανταφυλλια.......ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.....ειδε πως χαλαει ηθελε να το φτιαξει λοιπον. Απλα ορισμενα παιδια ειναι πιο ενεργητικα απο οτι αλλα νομιζω και ισως πιο ταλιμπαν. Μεγαλο ρολο για μενα παιζει πρωτον πως τον αντιμετωπιζεις εσυ. Αν εισαι νευρικη/εκνευρισμενη και του επιβαλεσαι θα εχεις μεγαλα θεματα και αργοτερα χειροτερα. Δεν ξερω πως το δουλευεις οποτε δεν μπορω να κρινω παρακατω. Αλλα ξαναλεω δεν βλεπω κατι κουφο......παιδια ειναι.....ετσι θα κανουν, το θεμα ειναι εμεις τι κανουμε εδω. Υπομονη και διαλεγουμε ΠΟΥ θα κανουμε μαχη μαζι τους. Αν λες παντου ΟΧΙ ΜΗ ΑΣΤΟ......κλπ τοτε πιο πιθανο δεν θα σε ακουει πουθενα........Το οτι περασε χρονο μαζι του και τωρα του λειπεις δεν παιζει γιατι 2 μηνες δεν ειναι χρονος καθολου μεγαλος. Εχει συνηθησει να λειπεις. ΜΗΠΩΣ του λειπεις πολυ? μηπως ειναι αυτο? Επιθετηκοτητα προς εμενα η μικρη δεν δειχνει. Δειχνει παντα τρυφεροτητα. Αλλα ισως καποια στιγμη το κανει. Μια δυο φορες με εχει δαγκωσει. Εκεινη την στιγμη της ειπα 'Εισαι μια δαγκωνιαρα' και εγω την φιλισα. Απο τοτε με φιλαει.....και δεν το εχει ξανακανει....μηπως σε βλεπει να τσιτωνεις και αντιδρα χειροτερα ο μπεμπης?

[mariantinos]

Να πω καταρχας και σε σενα κουκλα μου και στο αλλο μας το κοριτσι την aneraida οτι ασφαλιζουμε το σπιτι μας καταρχας. Βαζουμε ειδικες κλειδαριες σε ντουλαπια-συρταρια και πορτα φουρνου (εμας ειχε απο την αρχη τετοιο ο φουρνος οποτε δεν μπορει να τον ανοιξει ετσι και αλλιως), και ασφαλιζουμε γωνιες και τζαμια/τζαμαριες με ειδικες μεμβρανες. Αυτο ειναι ΠΟΛΥ σημαντικο γιατι διαβασα ανοιγουν φουρνους και ανοιγουν συρταρια κλπ. Ασφαλιστε αυτα πρωτον και επειτα για τα αλλα τι να σου πω πραγματικα δεν ξερω και συμβουλες τι να δωσω. Οπως λεει και η Αλκυων μια συμβουλη εδω μια εκει ακρη δεν βγαζεις. Το καθε παιδι θελει τα κολπα του. Εμεις δεν ειχαμε θεμα προς στιγμην. Φυσικα τα νευρακια μας τα εχουμε ανα φασεις αλλα ειναι σχετικα ελεγχομενα. Προγραμμα υπνου εχουμε σταθερο ΑΛΛΑ πχ ζωγραφιζει και εμενα τα παντα. Απο την μουρη της/μουρη μου, μεχρι τις κουρτινες, ρουχα, τραπεζια, πατωμα, πλυντηριο, αλουμινια και τα βιβλια της. Λογικο απολυτα. Οποτε τι κανεις? Επειδη ειναι δημιουργηκο να ζωγραφιζει εγω αποφασισα να την αφησω να το κανει αλλα πηρα μαρκαδορους διαλυτους με νερο. Οποτε μετα τα περναω με ενα πανακι και αμεσως καθαριζει με ενα περασμα. Τα ρουχα στο πρωτο πλυσιμο καθαριζουν αμεσως οποτε ενταξει. Για ζημιες κουτσο κανει αλλα τελικα νομιζω ειναι περισσοτερο πως το βλεπουμε εμεις στα νευρα μας και στην κουραση μας παρα του τι κανει το παιδι. Αυτα εχουν ενεργεια και διαθεση να διαλυσουν τον κοσμο και να μαθουν πως ξαναμπαινει στην θεση του. Εμεις μπορουμε να το κανουμε? αυτο εχει σημασια......ΠΧ της εκοψα ενα τριανταφυλλο απο την τριανταφυλλια μας γιατι το τραβαγε το ηθελε και της λεω παρτο ενταξει? Το πηρε και μετα προσπαθουσε να το ξανα-κολλησει στην τριανταφυλλια.......ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ.....ειδε πως χαλαει ηθελε να το φτιαξει λοιπον. Απλα ορισμενα παιδια ειναι πιο ενεργητικα απο οτι αλλα νομιζω και ισως πιο ταλιμπαν. Μεγαλο ρολο για μενα παιζει πρωτον πως τον αντιμετωπιζεις εσυ. Αν εισαι νευρικη/εκνευρισμενη και του επιβαλεσαι θα εχεις μεγαλα θεματα και αργοτερα χειροτερα. Δεν ξερω πως το δουλευεις οποτε δεν μπορω να κρινω παρακατω. Αλλα ξαναλεω δεν βλεπω κατι κουφο......παιδια ειναι.....ετσι θα κανουν, το θεμα ειναι εμεις τι κανουμε εδω. Υπομονη και διαλεγουμε ΠΟΥ θα κανουμε μαχη μαζι τους. Αν λες παντου ΟΧΙ ΜΗ ΑΣΤΟ......κλπ τοτε πιο πιθανο δεν θα σε ακουει πουθενα........Το οτι περασε χρονο μαζι του και τωρα του λειπεις δεν παιζει γιατι 2 μηνες δεν ειναι χρονος καθολου μεγαλος. Εχει συνηθησει να λειπεις. ΜΗΠΩΣ του λειπεις πολυ? μηπως ειναι αυτο? Επιθετηκοτητα προς εμενα η μικρη δεν δειχνει. Δειχνει παντα τρυφεροτητα. Αλλα ισως καποια στιγμη το κανει. Μια δυο φορες με εχει δαγκωσει. Εκεινη την στιγμη της ειπα 'Εισαι μια δαγκωνιαρα' και εγω την φιλισα. Απο τοτε με φιλαει.....και δεν το εχει ξανακανει....μηπως σε βλεπει να τσιτωνεις και αντιδρα χειροτερα ο μπεμπης?

 

Αχ..ασφάλειες δοκίμασα όλες τις μάρκες.διάρκεια ζωής 2-3 ώρες η κάθε μια..

[mariantinos]

Όπως είπα όμως δοκίμασα όλους τους τρόπους είτε μ το καλό είτε όχι.ξέρουμε όλες ότι το απαγορευμένο εξιταρει τα παιδιά.όταν άρχισε να ανεβαίνει στο τραπέζι τηΣ κουζίνας είχαμε πάλι τα ίδια.µΗ μ το καλό,μη μ το κακό...μηδέν αποτέλεσμα,αυτός πάλι τα ίδια.έτσι αποφάσισα να κάνω το απαγορευμένο επιτρεπτό.άρχισα να τον ανεβάζω εγώ στο τραπέζι.φυσικά ήμουν εκεί δίπλα του.αποτέλεσμα μηδέν πάλι,συνεχίζει να θέλει να ανεβαίνει..

[apo+mpempa]

Εγω τώρα τι να πω για τον γατούλη?

Νομίζω πάντως ότι δεν εισαι και ο ποιο ήρεμος άνθρωπος, φωναζεις λιγάκι παραπανω. Και αυτός πως θα αντιδρασει, θα σε χτυπήσει, θα σε δαγκώσει. Δυστυχώς ετσι εκφράζονται. Προσπαθησε να εισαι εσυ ηρεμη και όταν βλέπεις ότι αυτά που κανει δεν ειναι σωστά και πηγαινουν προς ζημια, ''άλλαξε θεμα''. Κατσε λίγο και παιξε μαζι του, ή παρτον και βγητε εξω να περπατησει στην πλατεια (μηπως κουραστει κιολας) και κοιμηθει νωριτερα. Αλλα καθε μερα προσπαθησε να κρατας ενα προγραμμα, πχ στην ωρα του φαγητου, του υπνου, ή μπανιο πριν τον υπνο. Αλλα να κανει τα ιδια και ο Ντινος.

 

Τα υπολοιπα τα λεμε απο κοντα (πρεπει να φυγω)!

[mariantinos]

Εγω τώρα τι να πω για τον γατούλη?

Νομίζω πάντως ότι δεν εισαι και ο ποιο ήρεμος άνθρωπος, φωναζεις λιγάκι παραπανω. Και αυτός πως θα αντιδρασει, θα σε χτυπήσει, θα σε δαγκώσει. Δυστυχώς ετσι εκφράζονται. Προσπαθησε να εισαι εσυ ηρεμη και όταν βλέπεις ότι αυτά που κανει δεν ειναι σωστά και πηγαινουν προς ζημια, ''άλλαξε θεμα''. Κατσε λίγο και παιξε μαζι του, ή παρτον και βγητε εξω να περπατησει στην πλατεια (μηπως κουραστει κιολας) και κοιμηθει νωριτερα. Αλλα καθε μερα προσπαθησε να κρατας ενα προγραμμα, πχ στην ωρα του φαγητου, του υπνου, ή μπανιο πριν τον υπνο. Αλλα να κανει τα ιδια και ο Ντινος.

 

Τα υπολοιπα τα λεμε απο κοντα (πρεπει να φυγω)!

 

Πως να είμαι αφού θα την έτρωγε ζωντανή την τουιτουλα σου βρε φιλενάδα.