ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΥΖΥΓΟΥ ΣΤΟΝ 8ο ΜΗΝΑ

[surfmammy]

Γειά σας κορίτσια, μου συνέβη κάτι πολύ ατυχές το οποίο θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και αν είχε καμία ανάλογη εμπειρία κάθε συμβουλή ευπρόσδεκτη. Την προηγούμενη Δευτέρα είχε ο σύζυγός μου ένα ατύχημα και διέλυσε στην κυριολεξία το αριστερό του γόνατο. Εγώ διανύω τον 8ο μήνα της εγκυμοσύνης μου. Μπήκε στο νοσοκομείο άμεσα και χειρουργήθηκε την Πέμπτη που μας πέρασε. Εγώ ήμουν εκεί όλη την ημέρα κκάθε μέρα αι έφευγα κατά τις 11 κάθε βράδυ για να ισιώσω λίγο την κοιλίτσα μου που ήταν πια ένα κουβάρι ενώ γυρνούσα στις 8 το επόμενο πρωί. Όλοι οι νοσηλευτές μου έλεγαν να μην είμαι εκεί για να μην κολλήσω κανένα μικρόβιο-τέρας, αλλά είναι δυνατόν να αφήσεις τον άνθρωπό σου; Τέλοσπάντων, βγήκε από το νοσοκομείο χθές το πρωί, εγώ απότι τουλάχιστον φαίνεται μέχρι τώρα δεν άρπαξα κανένα μικρόβιο (σ΄ευχαριστώ Παναγίτσα μου) και άρχισε ο τεράστιος γολγοθάς της νοσηλείας στο σπίτι. Δεν πρέπει να κουνιέται καθόλου από το κρεββάτι, πιάνεται και πρέπει όσο γίνεται να τον μετακινώ, να τον κάνω μπάνιο στο κρεβάτι κ.λ.π. Να φανταστείτε, με τα σχεδόν 100 κιλά μου υπολόγισα ότι κάνω γύρω στα 50 βαθιά καθίσματα την ημέρα. Αν και θα ήθελα να δίνω το 100% της βοήθειας που μπορώ για εκείνον γιατί καταλαβαίνω πώς θα νιώθει καθηλωμένος στο κρεββάτι για του επόμενους 4 μήνες, νιώθω και υπεύθυνη απέναντι στο μωρό να το προστατέψω και να κάνω κράτει, αλλά δεν γίνεται. Ο άντρας μου τώρα με έχει ανάγκη και θέλω να του προσφέρω ότι καλύτερο. Είναι φορές που νιώθω τόσο κουρασμένη και ανησυχώ για την μπέμπα μου που με πιάνει απελπισία. Πώς θα την παλέψουμε τόσους μήνες; Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι έτσι θα έχει την ευκαιρία να περνάει πολύ χρόνο με την μπέμπα όταν γεννηθεί. Και όταν είναι να γεννήσω εγώ, πώς θα γίνει; Πώς θα έρθει εκείνος και πώς θα πάω εγώ; Σκέφτομαι όταν πλησιάζουν οι μέρες να πάμε να μείνουμε με τους γονείς μου. Φοβάμαι καμία φορά ότι αν τυχόν μου συμβεί κάτι εκείνος δεν θα μπορέσει να με βοηθήσει και δεν θα υπάρχει κανένας άλλος. Αυτά. Προσπαθώ να είμαι αισιόδοξη, αλλά ανησυχώ, πιο πολύ για την μπέμπα.

[annastasia]

Καλό θα ήταν να έχεις και κάποιον άλλο άνθρωπο μόλις γεννήσεις γιατί άμα η επούλωση του τραυματισμού του συζύγου καθυστερεί θα είναι σε θέση να βοηθήσει τις πρώτες μέρες;;; Και βοήθεια χρειάζεται!

Περαστικά σας... ΓΡΗΓΟΡΑ!!!

[Afroditi D]

ωχ! περαστικά του surfmammy ... μεγάλη ταλαιπωρία για όλους σας!

εύχομαι να μην πονάει πολύ και να έχει γρηγορη ανάρρωση!

καλύτερα να πάτε στους γονεις σου , όπως σκέφτηκες! δεν εισαι σε φάση να κουράζεσαι ουτε να σηκώνεις βάρη , πρέπει να προσέχεις πολύ!

ολα να πάνε καλα κοπέλα μου

[TZOYTZA]

Περαστικα σας και καλη αναρρωση γρηγορα !!!!!

Σκεψου οτι μεχρι να γεννησεις εχει ακομα λιγο καιρο οποτε πιστευω οτι σιγουρα θα ειναι καλυτερα!!!!! και οι γονεις αλλωστε ειναι για να βοηθουν οποτε δεν εχεις προβλημα.

[surfmammy]

Το θετικό είναι ότι δεν πονάει όταν το έχει ακίνητο, ευτυχώς η εγκείρηση πήγε πάρα πολύ καλά απότι λέει ο γιατρός και θα αποκατασταθεί πλήρως. Οπότε βασικά είναι το θέμα το ψυχολογικό και το πρακτικό. Πώς θα βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά ώστε να διευκολύνεται και ο ίδιος στο να κάνει τα βασικά.

[sardelaki]

Surfmammy περαστικά του...μακάρι να γίνει γρήγορα καλά.

Δεν υπάρχει κάποιος, που να μπορεί να σε βοηθάει και τώρα; Γονείς, πεθερικά; Νομίζω πως είναι πολύ δύσκολο να τον φροντίζεις μόνη σου, γιατι μην ξεχνάς ότι έχει κι ένα μωράκι στην κοιλίτσα!

[Elli]

Περαστικά γρήγορα surfmammy!Και καλή ανάρρωση.Εύχομαι να βρεθεί το συντομότερο η καλύτερη λύση.Αλλά κι εσύ να προσέχεις όσο γίνεται...

[konstantina78]

Αρχικά περαστικά του και με το καλό να σηκωθεί. Κατα δεύτερον οποιαδήποτε βοήθεια μπορείτε να έχετε απο γονείς του ενός ή του άλλου, αδέλφια, φίλοι , συγγενείς να την ζητήσετε. Μην διστάσετε. Ειστε σε δυσκολη φάση και οι δύο. Εσυ σε ενα αρκετά επικίνδυνο μήνα και εκείνος με ενα αρκετά σοβαρό ατύχημα. Οι πρώτες μέρες είναι δύσκολες αλλά σιγά σιγά μπορεί να αρχίσει να κινείται και να βοηθά μόνος του τον εαυτό του. Τις μερες που περιμένεις να γεννήσεις να εχεις πάντα κάποιον σε ετοιμότητα ή να μεινει κάποιος μαζί σας. Το να μετακομίσετε δεν νομίζω ότι θα βοηθήσει ούτε εσένα ούτε εκείνον, η αλλαγή περιβάλλοντος και συνηθειών, όσο και ευχάριστο είναι ή να έχει θάρρος και άνεση με τους γονείς σου, θα δυσκολέψει κάποια πράγματα. Πιστέυω ότι σε ενα εναμιση μήνα που θα γεννήσεις με το καλό, ίσως να μπορεί να κινείται με πατερίτσες και να είναι κοντά σου στην γέννα της μπέμπας σας. Υπομονή και κουράγιο ευχομαι και πάνω απο όλα μην διστάσετε να ζητήσετε οποιαδήποτε βοήθεια. Άλλωστε στα δυσκολα φαινονται φίλοι και συγγενείς.

[Rosangel]

Ευχομαι γρηγορα περαστικα στον αντρα σου!

Οσο για σενα,εννοειται οτι δεν πρεπει να κουραζεσαι πολυ

Αν μπορουν να ερθουν οι γονεις σου στο σπιτι σας να σε βοηθησουν,ωστε να μην χρειαστει εσυ να αλλαζεις περιβαλλον και συγχρονως να μπορεις να ασχοληθεις και με τον ερχομο του μωρου(ετοιμασιες,ψωνια,κλπ)

Αν δεν μπορουν να βοηθησουν γονεις και πεθερικα,αν υπαρχει οικονομικη ανεση προσελαβε μια γυναικα να σε βοηθα με τις δουλειες του σπιτιου.

Ειδαλλως,οτι δουλεια κανεις,ΠΑΝΤΑ με προσοχη,οχι βιαστικες κινησεις και οχι περιττες δουλειες!

[surfmammy]

Ευχαριστώ πολύ κορίτσια. Δυστυχώς είμαι κι εγώ πολύ δύσκολος άνθρωπος και δεν μπορώ εύκολα να συμβιώνω με άλλους. Φοβάμαι ότι αν έρθει να μείνει μαζί μας είτε η πεθερά μου είτε ακόμη και η μητέρα μου θα έχω τόσο σπασμένα νεύρα και θα είμαι τόσο κουρασμένη που θα τους βάζω τις φωνές, ενώ αυτές θα ταλαιπωρούνται για να βοηθήσουν και δεν το θέλω αυτό.

[Rosangel]

Ευχαριστώ πολύ κορίτσια. Δυστυχώς είμαι κι εγώ πολύ δύσκολος άνθρωπος και δεν μπορώ εύκολα να συμβιώνω με άλλους. Φοβάμαι ότι αν έρθει να μείνει μαζί μας είτε η πεθερά μου είτε ακόμη και η μητέρα μου θα έχω τόσο σπασμένα νεύρα και θα είμαι τόσο κουρασμένη που θα τους βάζω τις φωνές, ενώ αυτές θα ταλαιπωρούνται για να βοηθήσουν και δεν το θέλω αυτό.

 

Πρεπει ομως να καταλαβουν την δυσκολη θεση σου,λογω ατυχηματος του συζυγου σου και λογω των τρελων ορμονων της εγκυμοσυνης και να μην παρεξηγουνται με τις εντασεις που θα αναπτυσσονται

Και εσυ πρεπει "να βαλεις νερο στο κρασι σου" και να μην εισαι τοσο "ιδιοτροπη" ωστε να μην μπορεις να συμβιωνεις ευκολα με αλλους.

Δεν θελεις να ταλαιπωρηθουν,αλλα φανταζομαι οτι προεχει το να μην θελεις να κουραζεσαι και να δυσφορει το μωρακι σου.

Θα κανετε ολοι υπομονη τουλαχιστον μεχρι να γεννηθει και να ειναι ολα καλα!

[surfmammy]

Ναι, μάλλον αυτό πρέπει να κάνω, για το καλό όλων μας. Αχ, μπορεί να ακουστώ εγωίστρια, αλλά είχα κάνει τόσα όνειρα για αυτούς τους τελευταίους μήνες που θα περιμέναμε το μωράκι μας, εγώ θα είχα την άδειά μου και θα φρόντιζα το σπίτι μας, θα ετοίμαζα το δωμάτιό της. Τους είχα ονειρευτεί μαζί με τον πρώτο μήνα αφού γεννηθεί σαν τους πιο ευτυχισμένους της ζωής μας. Και τώρα σε μιά στιγμή καταστράφηκαν όλα. Βέβαια πάντα προέχει η υγεία του άντρα μου, η σωματική και η ψυχολογική, αλλά μερικές φορές με πιάνει το παράπονο. Γιατί να συμβεί αυτό και γιατί τώρα; Αλλά την επόμενη πάλι στιγμή σκέφτομαι ότι θα πρέπει να ευχαριστώ το θεό που δεν συνέβη κάτι χειρότερο και μη αναστρέψιμο.

[Rosangel]

Ναι, μάλλον αυτό πρέπει να κάνω, για το καλό όλων μας. Αχ, μπορεί να ακουστώ εγωίστρια, αλλά είχα κάνει τόσα όνειρα για αυτούς τους τελευταίους μήνες που θα περιμέναμε το μωράκι μας, εγώ θα είχα την άδειά μου και θα φρόντιζα το σπίτι μας, θα ετοίμαζα το δωμάτιό της. Τους είχα ονειρευτεί μαζί με τον πρώτο μήνα αφού γεννηθεί σαν τους πιο ευτυχισμένους της ζωής μας. Και τώρα σε μιά στιγμή καταστράφηκαν όλα. Βέβαια πάντα προέχει η υγεία του άντρα μου, η σωματική και η ψυχολογική, αλλά μερικές φορές με πιάνει το παράπονο. Γιατί να συμβεί αυτό και γιατί τώρα; Αλλά την επόμενη πάλι στιγμή σκέφτομαι ότι θα πρέπει να ευχαριστώ το θεό που δεν συνέβη κάτι χειρότερο και μη αναστρέψιμο.

 

Ολα αυτα εξακολουθουν να ειναι πραγματοποιησιμα.

Οπως ειπαμε θα ερθει μαμα ή πεθερα να βοηθησει,εσυ θα επιβλεπεις,θα κανεις παρεα στον συζυγο και μαζι θα κανετε σχεδια και ονειρα για το μωρακι και το δωματιακι του!

Και το πιο σημαντικο που ειπες και θα συμφωνησω απολυτα ειναι "σκέφτομαι ότι θα πρέπει να ευχαριστώ το θεό που δεν συνέβη κάτι χειρότερο και μη αναστρέψιμο."

[starlight]

Περαστικά κι αγύριστα!

Εύχομαι να βρείτε μια λύση και να τα βολέψετε!

Κάνε υπομονή αν έρθει να μείνει κάποιος μαζί σας και σκέψου ότι σε λίγους μήνες, που θα έχεις το μωράκι σου και θα είναι καλά ο άντρας σου,όλα θα έιναι πίσω σας ! Και σκέψου επίσης και τη θετική πλευρά του να έχεις μια βοήθεια -πχ. σίδερο!!!-

[annastasia]

Surfmummy

Τον 8ο μήνα εγώ έκανα μετακόμιση...

Όχι μόνη μου βέβαια, αλλά με την πολύτιμη βοήθεια δικών μου ανθρώπων. Δεν μπήκαν τα πράγματα όπως ήθελα, όμως δε μου άρεσε να δίνω διαταγές οπότε το βούλωνα .. κάτι με έτρωγε βέβαια (να την έκανα πιο πριν όπως υπολόγιζα και να τα έκανα όλα όπως ήθελα) και μερικές φορές "σπαζόμουν", όμως προσαρμόστηκα... Πολλές φορές τα πράγματα έρχονται διαφορετικά απο ότι περιμένεις και εκεί πρέπει να είναι ευέλικτος κανείς... το σημαντικό είναι πως αν τη χρειαστείς τη βοήθεια την έχεις και είναι δική σου επιλογή... σκέψου ότι υπάρχουν και ζευγάρια που τη θέλουν και δεν μπορούν να την έχουν!

Και πάλι περαστικά!

[sophie13]

Περαστικα του. Δυστυχως μερικα πραγματα πανε στραβα σ' αυτη την ζωη εκει που δεν τα περιμενεις.

Ολα θα φτιαξουν και οταν με το καλο γεννηθει το μωρακι σας θα το εχετε ξεπερασει.

[gerakina]

Περαστικά και μη στεναχωριέσαι!

Θα συμφωνήσω με αυτές που είπαν να έρθει αυτό το διάστημα κάποιος δικός σας να μένει σπίτι σας,μαμά-πεθερά , παρά να φύγετε εσείς γιατί όπως και να'χει η άνεση και η λειτουργικότητα του σπιτιού μας δεν υπάρχει πουθενά.

Κανείς δε θα σε κατηγορήσει αν δεν μπορείς να φροντίσεις τον άντρα σου ή το σπίτι σου όπως θα το ήθελες στην κατάσταση που είσαι.

Ευκαιρία να δείτε μαζί ταινίες,εκπομπές,να χαζέψετε μωρουδιακά στο internet ή σε περιοδικά,να ξαναζήσετε το γάμο σας και την αρχή της σχέσης σας μέσα από φωτογραφίες παλιές και βίντεο...

Τα πράγματα δεν είναι όπως τα φαντάστηκες αλλά να δεις που θα περάσει γρήγορα ο καιρός και θα είναι η πιο ωραία περίοδος αυτή που θα είστε παρεούλα συνέχεια!

 

Γρήγορη ανάρρωση και με το καλό το μωράκι σας!

[xazomama]

To πιο αδύναμο και ανήμπορο πλάσμα αυτή τη στιγμή είναι το μωράκι σου. Eίναι άμεσα εξαρτημένο από σένα. Πρέπει να καταλάβεις ότι η επιβιώση και η ανάπτυξή του, εξαρτώνται από τη δική σου συμπεριφορά.

Φρόντισε λοιπόν να δώσεις όλη σου την ενέργεια εκεί και δέξου οποιαδήποτε βοήθεια από τρίτους για τον άντρα σου.

Kαταλαβαίνω ότι χάλασαν τα σχέδια που είχες για τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης σου και τους πρώτους με το μωράκι σου, αλλά σημβαίνουν κι αυτά. Nα λες "Δόξα το Θεό" που δεν έγινε τίποτα χειρότερο.

Δυστυχώς θα βγείτε όλοι λίγο απ'το πρόγραμμά σας και τους ρυθμούς σας, αλλά το μωρό και η ασφάλειά του είναι ΠANΩ AΠ' OΛA!

Θα δεις ότι ο άντρας σου θα γίνει πιο γρήγορα καλά απ'το αναμενόμενο, γιατί θα έχει ένα μεγάλο κίνητρο: το μωράκι σας!

Περαστικά του και σιδερένιος!

[sofoula]

περαστικα και γρηγορη αναρωση..

[Sotiria]

Εύχομαι περαστικά και γρήγορα μάλιστα!!! Δεν έχω να προσθέσω τίποτα.. οι κοπέλες τα είπαν τέλεια πριν... ζήτα βοήθεια κοπέλα μου- σίγουρα οι δικοί σου άνθρωποι θα στη δώσουν απλόχερα

[Νίκη]

Εύχομαι περαστικά και γρήγορα μάλιστα!!! Δεν έχω να προσθέσω τίποτα.. οι κοπέλες τα είπαν τέλεια πριν... ζήτα βοήθεια κοπέλα μου- σίγουρα οι δικοί σου άνθρωποι θα στη δώσουν απλόχερα

[elenik]

Περαστικα και γρηγορα όρθιος.

 

Το να πας στην μητερα σου ακουγεται καλη λυση αλλα.... τις μερες που θα λειπεις ποιος θα τον καθαριζει? Θα ειναι αβολο για εκεινον τοτε.

 

Θα ελεγα αυτο που ειπαν και οι αλλες ειναι το καλυτερο. Τωρα η πεθερα σου να σε ξεκουραζει λιγο με τον συζυγο. Και μετα την γεννα η μητερα σου να βοηθαει με το μωρο εσενα κ εσυ να μπορεις να βοηθησεις τον συζυγο.

 

Μην σκεφτεσαι μονο τα αρνητικα. Φαντασου οτι για 3 μηνες θα ειναι αγκαλιτσα με το μωρο του. Θα ειναι πιο ευκολα τοτε γιατι θα απασχολουν ο ενας τον αλλο και θα μπορεις να κανεις και εσυ κατι ησυχη.

[Μαρια Στυλιανακη]

AX..... δυσκολα ! ....

λοιπόν απο την δική μου εμπειρία που σε εγχείριση μεγαλούτσικη στο γόνατο που έμενα μόνη μου στην γερμανία, είχα κάνει τα εξής και σε συμβουλεύω να κάνεις

 

θα πάρεις τραπεζάκια με ρόδες (θα πείς να σου φέρουν φίλοι), και επίσης και μια καρέκλα με ρόδες, γραφείου.

ότι είναι θα μπορεί να το πηγαινοφέρνει έτσι, ο άντρας σου χωρίς να περπατάει και να κρατάει πατερίτσες.

το πιο απλο, δηλ. να φέρνεις μια κούπα να πιείς κάτι, δεν μπορείς να το κάνεις γιατί θες τα δυο χερια για τις πατερίτσες και κουτσό δε μπορείς να κάνεις επειδή πονάει.

 

αν είναι να έχετε τραπεζάκι με ροδίτσες θα μπορεί ακόμα και να σε βοηθάει έτσι να πηγαινοφέρνει πράγματα, όσο κάθεται, να παίρνει το μωράκι αγκαλιά και να το κρατάει για να ρευτεί,,.. κτλ...

 

τι έπαθε στο γόνατο?...?..

[vazelaki]

περαστικα και απο μενα και με το καλο το μωράκι σας.Δυστυχώς αλλιώς τα φανταζόμαστε κάποιες φορές κι αλλιώς έρχονται....αλλά θα δεις οταν θα γεννηθεί το μωράκι σας όλα αυτά θα είνα ανεύ σημασίας και για εσένα και για το σύζυγο.Με έναν πόνο.

[Αθηνά]

Surfmammy χρειάζεσαι οπωσδήποτε βοήθεια.

Μην ξεχνας οτι δεν εισαι μόνη σου και δεν μπορείς να επιβαρύνεις το μωράκι που περιμένεις με εξτρα κούραση, βάρη και σκυψιματα.

Πρεπει να προσεχεις και αν μη τι άλλο να εχεις λίγη βοήθεια.

Δεν τα λεω εξω απο το χορο, ειχα τη μαμα μου ενα μηνα με τα δυο της χερια δεμενα, οπως καταλαβαινεις δεν μπορουσε να κανει ΤΙΠΟΤΑ.

Ετρεχα κι εγω σε νοσοκομεια και μετα που γυρισαμε στο σπιτι (οπου ειναι και ο παπους ο οποιος χρειαζεται εναν ανθρωπο συνεχεια ειναι 90+) απο την πρωτη εβδομαδα τα επαιξα τελειως (δουλευα κι ολας) οποτε ειπα δεν μπορω αλλο συγνωμη.(Πηγα να το παιξω για ακομα μια φορα ηρωιδα αλλα με συνεφερανε και σκεφτηκα λογικά).

Εμεις δεν ειχαμε αλλη επιλογη γιατι δυστυχως μονο εγω ημουνα για να βοηθησω και ετσι για ενα μηνα πηρανε γυναικα απο το πρωι μεχρι το βραδυ. Εσεις ομως που εχετε τους γονεις σας ειναι περισσοτερο απο αναγκαιο να ερθουν να σε βοηθησουν.

Συγνωμη αν σε κουρασα, απλα σου λεω τι πιστεύω.

Μην στεναχωριέσαι αν η οικογένεια είναι ενωμένη όλα πανε καλά.

Περαστικά στον αντρούλη σου.

Να σκεφτεσαι το μωράκι σου και να χαμογελάς.